0111-KDSB1-1.4019.12.2026.2.MCW

Interpretacja indywidualna - stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w zakresie ustalenia:

   - czy produkt spełnia przesłanki do wyłączenia go z opłaty od środków spożywczych na podstawie  art. 12b ust. 2 pkt 5 ustawy - jest nieprawidłowe,

   - sposobu kalkulacji opłaty od środków spożywczych od napoju - jest prawidłowe,

   - jaka zawartość cukrów podlega opłacie od środków spożywczych tj. czy opłacie tej podlegają wyłącznie cukry dodane do napoju czy także te, występujące w nim naturalnie - jest nieprawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

26 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 26 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy przepisów ustawy o zdrowiu publicznym, w zakresie opłaty  od środków spożywczych. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 6 lipca 2026 r. (data wpływu 6 lipca 2026 r.).

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

 

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą m.in. na dystrybucji napojów bezalkoholowych.

 

Wnioskodawca planuje wprowadzenie na rynek krajowy nowego produktu w postaci napoju gotowego do bezpośredniego spożycia - wody kokosowej (…) (dalej: „Produkt”). Na moment złożenia niniejszego wniosku Produkt nie jest jeszcze oferowany do sprzedaży  przez Wnioskodawcę, a niniejszy wniosek dotyczy zdarzenia przyszłego, tj. planowanego wprowadzenia Produktu oraz związanych z tym obowiązków na gruncie ustawy z dnia  11 września 2015 r. o zdrowiu publicznym (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 149); dalej również: „ustawa  o zdrowiu publicznym” lub „u.z.p.”).

 

Skład Produktu jest następujący: woda kokosowa, cukier, (…). Udział masowy wody kokosowej w Produkcie wynosi (…) składu surowcowego.

 

Zgodnie z deklaracją producenta oraz tabelą wartości odżywczych:

- zawartość cukrów dodanych wynosi (…) g / 100 ml Produktu,

- zawartość cukrów naturalnie występujących w napoju (tj. pochodzących z wody kokosowej) wynosi (…) g / 100 ml Produktu,

- całkowita zawartość cukrów, tj. suma cukrów dodanych i cukrów naturalnych, wynosi (…) g / 100 ml Produktu.

 

Informacje dotyczące zawartości cukrów dodanych zostały przekazane bezpośrednio  przez producenta Produktu. Wskazane wartości podlegają zaokrągleniu do jednego miejsca  po przecinku. Produkt jest klasyfikowany do pozycji 2202 Nomenklatury Scalonej (CN) jako napój bezalkoholowy. Z uwagi na powyższą klasyfikację taryfową, Produkt - po przełożeniu na Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) - mieści się w dziale 11 PKWiU („Napoje”).

 

Produkt nie zawiera dodatku kofeiny lub tauryny ani substancji słodzących, o których mowa  w art. 12a ust. 1 u.z.p.

 

Wniosek uzupełnili Państwo o następujące informacje:

Cukry występujące w napoju opisanym we wniosku, stanowią cukry będące monosacharydami  i disacharydami.

 

Woda kokosowa stanowiąca składnik napoju opisanego we wniosku jest sokiem w rozumieniu Dyrektywy Rady 2001/112/WE z dnia 20 grudnia 2001 r. odnoszącej się do soków owocowych  i niektórych podobnych produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi.

 

Zgodnie z załącznikiem III do Dyrektywy 2001/112/WE określenie „woda kokosowa” odnosi się  do produktu otrzymywanego bezpośrednio z orzecha kokosowego bez wyciskania miąższu kokosowego i stanowi synonim soku kokosowego. Woda kokosowa stanowiąca składnik napoju opisanego we wniosku odpowiada powyższej definicji, wobec czego stanowi sok w rozumieniu wskazanej dyrektywy.

 

Planowany model dystrybucji napoju obejmuje (…)

 

W związku z powyższym czynności objęte opisanym zdarzeniem przyszłym stanowią wprowadzenie na rynek krajowy napojów w rozumieniu art. 12a ust. 2 i 3 ustawy o zdrowiu publicznym.

 

Pytania

 1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w opisanym zdarzeniu przyszłym Produkt spełnia przesłanki zastosowania wyłączenia z podlegania opłacie od środków spożywczych (dalej również: „opłata”), o którym mowa w art. 12b ust. 2 pkt 5 ustawy o zdrowiu publicznym, tj. ze względu na zawartość wody kokosowej należy go traktować jako napój, w którym udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo‑warzywnego wynosi niemniej niż 20% składu surowcowego, a zawartość cukrów w Produkcie w rozumieniu  tego przepisu nie przekracza 5 g w przeliczeniu na 100 ml napoju?

 2. W przypadku uznania, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione w odniesieniu do pytania nr 1 jest nieprawidłowe, w szczególności w zakresie sposobu ustalania zawartości cukrów  na potrzeby stosowania przepisów ustawy o zdrowiu publicznym, czy prawidłowe  jest stanowisko Wnioskodawcy, że w opisanym zdarzeniu przyszłym Produkt - ze względu  na zawartość wody kokosowej - należy traktować jako napój, w którym udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo‑warzywnego wynosi niemniej niż 20% składu surowcowego w rozumieniu art. 12f ust. 7 pkt 1 tej ustawy, a w konsekwencji podlega wyłącznie części opłaty od środków spożywczych, o której mowa w art. 12f ust. 1 pkt 2?

 3. W przypadku uznania, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione w odniesieniu zarówno do pytania nr 1, jak i pytania nr 2 jest nieprawidłowe, w szczególności w zakresie spełnienia przez Produkt warunku udziału masowego soku owocowego, warzywnego  lub owocowo‑warzywnego wynoszącego niemniej niż 20% składu surowcowego,  o którym mowa w art. 12f ust. 7 pkt 1 ustawy o zdrowiu publicznym, czy prawidłowe  jest stanowisko Wnioskodawcy, że dla celów ustalenia wysokości opłaty od środków spożywczych próg 5 g cukrów, o którym mowa w art. 12f ust. 1 tej ustawy, należy odnosić wyłącznie do cukrów dodanych, z wyłączeniem cukrów naturalnie występujących w napoju?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad. Pytanie nr 1

W ocenie Wnioskodawcy, w opisanym zdarzeniu przyszłym Produkt spełnia przesłanki zastosowania wyłączenia z opłaty od środków spożywczych, o którym mowa w art. 12b ust. 2 pkt 5 ustawy  o zdrowiu publicznym.

 

W szczególności:

   - woda kokosowa stanowiąca (…) składu Produktu powinna zostać uznana za sok owocowy, warzywny lub owocowo-warzywny, co oznacza spełnienie przewidzianego w przedmiotowym wyłączeniu warunku udziału masowego soku na poziomie co najmniej 20% składu surowcowego,

   - zawartość cukrów w Produkcie, rozumiana jako zawartość cukrów dodanych, nie przekracza  5 g w przeliczeniu na 100 ml napoju (wynosi (…) g/100 ml).

W konsekwencji, wprowadzenie Produktu na rynek krajowy nie podlega opłacie od środków spożywczych.

 

Ad. Pytanie nr 2

Stanowisko przedstawione poniżej ma charakter wyłącznie ewentualny i zostało przedstawione  przez Wnioskodawcę ze względów bezpieczeństwa prawnego. Znajduje ono zastosowanie wyłącznie w przypadku uznania stanowiska przedstawionego w odniesieniu do pytania nr 1 za nieprawidłowe.

 

W przypadku uznania, że przy ocenie zawartości cukrów na potrzeby stosowania przepisów ustawy  o zdrowiu publicznym należy uwzględniać całkowitą zawartość cukrów w napoju, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że opisany Produkt - ze względu na zawartość wody kokosowej - należy traktować jako napój, w którym udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi niemniej niż 20% składu surowcowego w rozumieniu art. 12f ust. 7 pkt 1 u.z.p., a w konsekwencji podlega on wyłącznie części opłaty od środków spożywczych, o której mowa  w art. 12f ust. 1 pkt 2 u.z.p.

 

Ad. Pytanie nr 3

Stanowisko Wnioskodawcy przedstawione poniżej ma charakter wyłącznie ewentualny i znajduje zastosowanie wyłącznie w przypadku uznania przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, że:

- stanowisko Wnioskodawcy przedstawione zarówno w odniesieniu do pytania nr 1 jak i pytania nr 2 są nieprawidłowe;

- Produkt nie spełnia warunku udziału masowego soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynoszącego co najmniej 20% składu surowcowego.

 

W takim przypadku prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że dla celów ustalenia wysokości opłaty od środków spożywczych próg 5 g cukrów, o którym mowa w art. 12f ust. 1 u.z.p., należy odnosić wyłącznie do cukrów dodanych, z wyłączeniem cukrów naturalnie występujących w napoju.

 

Uzasadnienie.

Ad. Pytanie nr 1

W pierwszej kolejności należy wskazać, że woda kokosowa stanowiąca bazę i zasadniczy składnik Produktu (tj. (…) składu surowcowego) - w ocenie Wnioskodawcy - powinna zostać uznana za sok owocowy, warzywny lub owocowo-warzywny.

 

Zgodnie z art. 12b ust. 2 ustawy o zdrowiu publicznym, opłacie od środków spożywczych nie podlega wprowadzenie na rynek krajowy napojów, enumeratywnie wskazanych w punktach 1-7  tego przepisu. Wśród przewidzianych przez ustawodawcę wyłączeń szczególne znaczenie  dla niniejszego wniosku ma art. 12b ust. 2 pkt 5 u.z.p., zgodnie z którym opłacie nie podlega wprowadzenie na rynek krajowy napojów:

„w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo‑warzywnego wynosi niemniej niż 20% składu surowcowego oraz zawartość cukrów jest mniejsza lub równa 5 g  w przeliczeniu na 100 ml napoju”.

 

Wskazać przy tym należy, że ustawa o zdrowiu publicznym nie zawiera definicji pojęcia „sok owocowy, warzywny lub owocowo-warzywny”. Ustawodawca posługuje się tym pojęciem w art. 12b ust. 2 pkt 5 u.z.p., nie precyzując jego zakresu znaczeniowego ani nie odsyłając do odrębnych regulacji szczególnych.

 

W tej sytuacji - zgodnie z zasadami wykładni - uzasadnione jest sięgnięcie do wykładni systemowej zewnętrznej, w tym do przepisów innych ustaw podatkowych, które operują tym samym pojęciem.

 

Szczególnego znaczenia nabiera fakt, że warunek dotyczący udziału masowego soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego został sformułowany w ustawie z dnia 11 marca 2004 r.  o podatku od towarów i usług [(tj. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z późn. zm.); dalej: „ustawa o VAT”]  w brzmieniu tożsamym jak w art. 12b ust. 2 pkt 5 u.z.p. ustawa o VAT, w załączniku nr 10 (poz. 17), posługuje się sformułowaniem:

„napoje bezalkoholowe, w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego”.

 

Przywołane sformułowanie funkcjonuje na gruncie ustawy o VAT na potrzeby identyfikacji towarów objętych obniżoną, 5-procentową stawką podatku VAT, a więc w ramach regulacji o charakterze podatkowym, odnoszącej się do klasyfikacji i kwalifikacji napojów bezalkoholowych według  ich składu surowcowego.

 

Tym samym ustawodawca posługuje się tym pojęciem w celu rozróżnienia napojów zawierających istotny udział składników pochodzenia owocowego lub warzywnego od pozostałych napojów bezalkoholowych, przyjmując udział masowy tych składników jako obiektywne i mierzalne kryterium.

 

W ocenie Wnioskodawcy, skoro ustawodawca w dwóch ustawach regulujących daniny publiczne posługuje się identycznym zwrotem normatywnym, to należy przyjąć, że pojęcie to powinno być rozumiane w sposób jednolity, o ile brak jest wyraźnych podstaw do odmiennej interpretacji.

 

W tym kontekście kluczowe znaczenie ma wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej Wiążąca Informacja Stawkowa z dnia 7 listopada 2024 r., sygn. 0111-KDSB2-1.440.203.2024.3.EA, (dalej również: „WIS”).

Przedmiotem powołanej WIS była klasyfikacja na gruncie ustawy o VAT płynnego posiłku gotowego do spożycia zawierającego w swoim składzie wodę kokosową, a więc produktu o zbliżonym charakterze do Produktu będącego przedmiotem niniejszego wniosku.

 

W ramach tej analizy organ dokonywał oceny możliwości zastosowania preferencyjnej stawki podatku VAT, której zastosowanie - zgodnie z załącznikiem nr 10 (poz. 17) do ustawy o VAT - uzależnione jest m.in. od spełnienia warunku, zgodnie z którym udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego napoju wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego. Organ uznał, że analizowany produkt stanowi napój spełniający powyższy warunek, a tym samym kwalifikuje się do zastosowania preferencyjnej stawki podatku.

 

Skoro zatem spełnienie warunku udziału co najmniej 20% soku owocowego, warzywnego  lub owocowo-warzywnego w napoju stanowiło przesłankę zastosowania preferencji podatkowej  na gruncie przepisów ustawy o VAT, a jednocześnie zasadniczym składnikiem analizowanego  w ramach przytoczonego WIS produktu była woda kokosowa, należy przyjąć, że w ramach dokonanej wykładni organ uznał ją za składnik odpowiadający temu pojęciu. W przeciwnym przypadku brak byłoby podstaw do uznania, że wskazany warunek został spełniony i możliwe jest zastosowanie preferencyjnej stawki VAT.

 

Tym samym, choć rozstrzygnięcie zostało wydane na gruncie przepisów o podatku od towarów  i usług, w ocenie Wnioskodawcy oznacza to, że w ramach stosowania tożsamego warunku normatywnego organ dopuścił uwzględnianie wody kokosowej przy ocenie udziału soku,  co przemawia za analogicznym podejściem również na gruncie ustawy o zdrowiu publicznym.

 

Dodatkowym argumentem przemawiającym za uznaniem wody kokosowej za sok owocowy, warzywny lub owocowo-warzywny, są Noty wyjaśniające do pozycji CN 2009,  do której klasyfikowana jest woda kokosowa w czystej postaci (tj. bez dodatków),  które stanowią, że: „Soki owocowe i warzywne objęte niniejszą pozycją otrzymywane są zazwyczaj przez mechaniczne otwarcie lub wyciskanie świeżych, zdrowych i dojrzałych owoców lub warzyw. Może to być wykonane (jak w przypadku owoców cytrusowych), za pomocą mechanicznych "ekstraktorów" działających na tej samej zasadzie co domowa wyciskarka do cytryn  lub przez tłoczenie, które może być, lub nie, poprzedzone rozgniataniem lub rozdrabnianiem (zwłaszcza jabłek), lub obróbką zimną lub gorącą wodą lub parą (np. pomidorów, czarnych porzeczek i niektórych warzyw, takich jak marchew i seler). Soki z tej pozycji obejmują także wodę kokosową.”

Oznacza to, że woda kokosowa jest wprost kwalifikowana do pozycji właściwej dla soków owocowych lub warzywnych w ramach Nomenklatury scalonej.

 

Tym samym brak jest podstaw do przyjęcia zawężającej interpretacji, zgodnie z którą woda kokosowa - pomimo jej kwalifikacji jako składnika należącego do kategorii soków owocowych  lub warzywnych na gruncie CN oraz jej uwzględniania przy ocenie udziału soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego w praktyce organów podatkowych - nie mogłaby zostać uznana za sok owocowy, warzywny lub owocowo-warzywny również na potrzeby ustawy o zdrowiu publicznym.

 

Przyjęcie odmiennego stanowiska prowadziłoby w ocenie Wnioskodawcy do nieuzasadnionej niespójności systemowej oraz różnicowania sytuacji prawnej tożsamych produktów w zależności  od reżimu regulacyjnego.

 

Jak wykazano powyżej, w ocenie Wnioskodawcy woda kokosowa powinna zostać uznana za sok owocowy, warzywny lub owocowo-warzywny w rozumieniu art. 12b ust. 2 pkt 5 ustawy o zdrowiu publicznym.

 

W konsekwencji, skoro:

- woda kokosowa stanowi składnik należący do kategorii soków owocowych, warzywnych  lub owocowo-warzywnych, oraz

- jej udział masowy w Produkcie wynosi (…) składu surowcowego,

należy uznać, że udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego  w Produkcie wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego.

 

Druga z przesłanek zastosowania wyłączenia, o którym mowa w art. 12b ust. 2 pkt 5 u.z.p. dotyczy zawartości cukrów i wymaga, aby była ona mniejsza lub równa 5 g w przeliczeniu na 100 ml napoju. Przesłanka ta nie może być jednak interpretowana w oderwaniu od art. 12b ust. 1 ustawy o zdrowiu publicznym, który określa, jakie wyroby w ogóle mieszczą się w zakresie pojęcia „napoju” dla celów opłaty od środków spożywczych. Zgodnie z tym przepisem, za napój uważa się wyrób w postaci napoju oraz syrop będący środkiem spożywczym, ujęty w odpowiednich grupowaniach PKWiU,  „w którego składzie znajduje się co najmniej jedna z substancji, o których mowa w art. 12a ust. 1, z wyłączeniem substancji występujących w nich naturalnie”. Z przepisu tego wynika jednoznacznie, że ustawodawca, konstruując zakres obowiązywania opłaty od środków spożywczych wprowadził rozróżnienie pomiędzy substancjami dodanymi a substancjami występującymi naturalnie.  W konsekwencji, skoro ustawodawca na poziomie definicji napoju wyłączył substancje występujące naturalnie, to brak jest podstaw do ich uwzględniania przy stosowaniu dalszych przepisów regulujących zarówno zakres opodatkowania, jak i wyłączenia z tej opłaty, w tym art. 12b ust. 2  pkt 5 u.z.p.

 

(…)

W konsekwencji należy przyjąć, że dla celów stosowania art. 12b ust. 2 pkt 5 u.z.p. zawartość cukrów powinna być ustalana z wyłączeniem cukrów występujących naturalnie, a więc z uwzględnieniem wyłącznie cukrów dodanych do napoju.

 

W odniesieniu do przedstawionego zdarzenia przyszłego oznacza to, że:

   - cukry pochodzące z wody kokosowej stanowią cukry występujące naturalnie w napoju  i nie podlegają one uwzględnieniu przy stosowaniu przepisów o opłacie od środków spożywczych,

   - jedynymi cukrami relewantnymi dla oceny spełnienia przesłanki z art. 12b ust. 2 pkt 5 u.z.p.  są cukry dodane do Produktu.

 

Skoro zatem zawartość cukrów dodanych w Produkcie wynosi (…) grama na 100 ml napoju, a zatem nie przekracza progu 5 g w przeliczeniu na 100 ml napoju, należy uznać, że druga z przesłanek zastosowania wyłączenia przewidzianego w art. 12b ust. 2 pkt 5 u.z.p. jest również spełniona.

 

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że w analizowanym przypadku spełnione są obie przesłanki wyłączenia z opłaty od środków spożywczych, o którym mowa w art. 12b ust. 2 pkt 5 ustawy o zdrowiu publicznym, tj.:

   - udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego w Produkcie wynosi  co najmniej 20% składu surowcowego ze względu na skład Produktu, w którym (…) stanowi woda kokosowa;

   - zawartość cukrów w Produkcie, rozumiana zgodnie z art. 12b ust. 1 oraz orzecznictwem NSA  jako zawartość cukrów dodanych, nie przekracza 5 g w przeliczeniu na 100 ml napoju (wynosi  (…) g/100 ml).

 

W konsekwencji, skoro obie przesłanki wskazane w art. 12b ust. 2 pkt 5 u.z.p. zostały spełnione łącznie, w ocenie Wnioskodawcy wprowadzenie Produktu na rynek krajowy nie podlega opłacie  od środków spożywczych.

 

Ad. Pytanie nr 2

Na wstępie należy wskazać, że niniejsze pytanie dotyczy wariantu interpretacyjnego,  w którym - odmiennie niż wskazano przez Wnioskodawcę w uzasadnieniu do pytania nr 1  - przy ocenie zawartości cukrów uwzględnia się całkowitą zawartość cukrów w napoju, tj. zarówno cukry dodane, jak i cukry występujące naturalnie.

 

Wnioskodawca wskazuje, że pytania oznaczone jako pytanie nr 2 oraz pytanie nr 3 zostały sformułowane wyłącznie na wypadek uznania stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1  za nieprawidłowe.

 

Intencją Wnioskodawcy nie jest przedstawienie alternatywnych zdarzeń przyszłych, lecz zapewnienie kompleksowej oceny skutków podatkowych jednego, tożsamego zdarzenia, przy założeniu różnych możliwych kwalifikacji prawnych.

 

Przedstawienie argumentacji w zakresie pytania nr 2 ma na celu wyłącznie zabezpieczenie procesowe Wnioskodawcy oraz uniknięcie konieczności składania odrębnych wniosków  o interpretację w przypadku zakwestionowania stanowiska w zakresie pytania nr 1.

 

W ocenie Wnioskodawcy taka konstrukcja pozostaje zgodna z istotą interpretacji indywidualnej,  gdyż wszystkie pytania odnoszą się do tego samego, niezmiennego opisu zdarzenia.

 

Poniższe stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 ma charakter ewentualny i znajduje zastosowanie wyłącznie w przypadku uznania, że w przedstawionym zdarzeniu przyszłym  nie zostały spełnione przesłanki wyłączenia z opłaty od środków spożywczych, o którym mowa  w art. 12b ust. 2 pkt 5 u.z.p., w szczególności w przypadku przyjęcia, że przy ocenie zawartości cukrów należy uwzględniać ich całkowitą zawartość w napoju.

 

W takim wariancie interpretacyjnym całkowita zawartość cukrów w Produkcie wynosi (…) g  w przeliczeniu na 100 ml napoju, a zatem przekracza próg 5 g określony w art. 12b ust. 2 pkt 5 u.z.p.,  co wyłącza możliwość zastosowania wskazanego wyłączenia.

 

Okoliczność ta nie przesądza jednak o konieczności zastosowania pełnej opłaty, gdyż ustawa  o zdrowiu publicznym przewiduje odrębne zasady opodatkowania napojów zawierających istotny udział soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego.

 

Zgodnie z art. 12f ust. 7 pkt 1 u.z.p., napoje:

„w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi niemniej niż 20% składu surowcowego (…) zawierające powyżej 5 g cukrów w 100 ml napoju  są objęte wyłącznie częścią opłaty, o której mowa w ust. 1 pkt 2”.

 

Zastosowanie tego przepisu uzależnione jest zatem od spełnienia jednej przesłanki, tj. osiągnięcia udziału co najmniej 20% soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego w składzie surowcowym napoju.

 

Jak wykazano w uzasadnieniu do pytania nr 1, w ocenie Wnioskodawcy woda kokosowa powinna zostać uznana za sok owocowy, warzywny lub owocowo-warzywny, co wynika w szczególności z:

   - posługiwania się przez ustawodawcę tożsamym zwrotem normatywnym na gruncie ustawy o VAT,

   - praktyki organów podatkowych, w tym Wiążącej Informacji Stawkowej z dnia 7 listopada 2024 r., sygn. 0111-KDSB2-1.440.203.2024.3.EA, w której uznano spełnienie warunku udziału soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego w napoju zawierającym wodę kokosową,

   - klasyfikacji wynikającej z Nomenklatury scalonej, zgodnie z którą woda kokosowa  jest kwalifikowana jako składnik należący do kategorii soków owocowych i warzywnych.

 

Podkreślenia wymaga, że art. 12f ust. 7 pkt 1 u.z.p. posługuje się identycznym kryterium udziału soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego jak art. 12b ust. 2 pkt 5 u.z.p., wobec czego brak jest podstaw do odmiennego rozumienia tego pojęcia na gruncie obu przepisów.

 

W konsekwencji należy uznać, że skoro udział masowy wody kokosowej stanowi ok. (…) składu surowcowego Produktu, warunek udziału co najmniej 20% soku owocowego, warzywnego  lub owocowo-warzywnego jest spełniony.

 

W takiej sytuacji - przy przyjęciu, że zawartość cukrów, ustalana jako ich całkowita zawartość, przekracza 5 g w przeliczeniu na 100 ml napoju - zastosowanie znajduje art. 12f ust. 7 pkt 1 u.z.p., zgodnie z którym napoje spełniające wskazany warunek podlegają wyłącznie części opłaty,  o której mowa w art. 12f ust. 1 pkt 2.

 

W konsekwencji, nawet przy przyjęciu mniej korzystnego wariantu interpretacyjnego dotyczącego sposobu ustalania zawartości cukrów (tj. bazowaniu na całkowitej zawartości cukrów), według Wnioskodawcy Produkt podlegać będzie wyłącznie części opłaty od środków spożywczych,  o której mowa w art. 12f ust. 1 pkt 2 u.z.p.

 

Ad. Pytanie nr 3

Podobnie jak w przypadku przedstawionego wyżej stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania  nr 2, niniejsze stanowisko (odnoszące się do pytania nr 3) ma charakter wyłącznie ewentualny  i znajduje zastosowanie wyłącznie w przypadku uznania przez Organ, że:

- stanowisko Wnioskodawcy przedstawione w pytaniu nr 1 oraz pytaniu nr 2 jest nieprawidłowe,

oraz

- Produkt nie spełnia warunku udziału masowego soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynoszącego co najmniej 20% składu surowcowego.

 

W ocenie Wnioskodawcy, w takiej sytuacji Produkt podlega opłacie od środków spożywczych  na zasadach ogólnych, a wysokość tej opłaty ustalana jest zgodnie z art. 12f ust. 1 u.z.p.,  który uzależnia ją od poziomu zawartości cukrów w napoju.

 

Kluczowe znaczenie ma zatem sposób rozumienia pojęcia „zawartości cukrów”, w szczególności  to, czy obejmuje ono również cukry naturalnie występujące w napoju.

 

W tym zakresie przepisy ustawy o zdrowiu publicznym należy interpretować łącznie z art. 12b ust. 1 u.z.p., zgodnie z którym za napój uważa się wyrób „w którego składzie znajduje się co najmniej jedna z substancji (…) z wyłączeniem substancji występujących w nich naturalnie”.

 

Znaczenie tego wyłączenia zostało jednoznacznie określone w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w szczególności w wyroku z dnia 23 sierpnia 2023 r., sygn. akt III FSK 189/23.

 

Jak wskazano w uzasadnieniu do pytania nr 1, z art. 12b ust. 1 u.z.p. oraz wyroku NSA z dnia  23 sierpnia 2023 r., sygn. III FSK 189/23, wynika, że cukry występujące naturalnie powinny zostać pominięte przy wyliczaniu wysokości opłaty. NSA ponadto wskazał wprost, że:

„Dokonując wykładni końcowego fragmentu art. 12b ust. 1 u.z.p. nie można tracić z pola widzenia zakresu znaczeniowego odnoszącego się do wyrażenia substancji i ich występowania naturalnie. Ustawodawca substancje występujące naturalnie odnosi do całego obszaru sytuacji wskazanych  w definicji napoju.”

oraz, że:

„Ustawodawca wskazując sytuacje podlegające opłacie od środków spożywczych nie określił  jakie przypadki należy kwalifikować jako "wyłączenie substancji występujących w nich naturalnie".  W tym zakresie należy mieć na uwadze, że w ramach doprecyzowania sytuacji podlegających opłacie od środków spożywczych ustawodawca zdecydował się na wyliczenie co uważa się za napój,  ale jednocześnie wyłączenie substancji występujących w nich naturalnie. Dokonując ustalenia zakresu znaczeniowego tego końcowego fragmentu definicji nie można doprowadzić do takiego rezultatu wykładni, który będzie stanowił zawężenie, czy też rozszerzenie tego zakresu i nie będzie odpowiadał istocie tak sformułowanej definicji napoju, z którego wyłączono substancje występujące naturalnie. Wyłączenie to ma bowiem charakter generalny, gdyż należy je ujmować systemowo  z uwagi na znaczenie dla elementów konstrukcji opłaty od środków spożywczych.”

 

Oznacza to, że wyłączenie substancji naturalnych ma charakter ogólny i odnosi się do całej konstrukcji regulacji dotyczącej opłaty od środków spożywczych, a nie wyłącznie do etapu kwalifikacji produktu jako napoju.

 

Z powyższego wynika wprost, że:

- cukry naturalnie występujące w napoju stanowią kategorię odrębną od cukrów dodanych,

- nie podlegają one uwzględnieniu przy ustalaniu wysokości opłaty,

- opłata powinna być kalkulowana wyłącznie w odniesieniu do substancji dodanych.

 

Skoro zaś wysokość opłaty - zgodnie z art. 12f ust. 1 u.z.p. - jest determinowana poziomem zawartości cukrów w napoju, to brak jest podstaw do uwzględniania cukrów naturalnych  przy ustalaniu progu 5 g cukrów w przeliczeniu na 100 ml napoju. W konsekwencji próg ten należy odnosić wyłącznie do cukrów dodanych.

 

W odniesieniu do przedstawionego zdarzenia przyszłego oznacza to, że:

- cukry pochodzące z wody kokosowej stanowią cukry naturalne i - zgodnie z powołanym orzecznictwem - nie podlegają uwzględnieniu przy ustalaniu wysokości opłaty,

- zawartość cukrów dodanych w Produkcie wynosi (…) g w przeliczeniu na 100 ml napoju.

 

W konsekwencji zawartość cukrów w rozumieniu art. 12f ust. 1 u.z.p. nie przekracza 5 g/100 ml napoju, co oznacza, że - w przypadku uznania, iż Produkt podlega opłacie - powinna  ona być ustalana wyłącznie w oparciu o część opłaty, o której mowa w art. 12f ust. 1 pkt 1 u.z.p., bez zastosowania części opłaty, o której mowa w art. 12f ust. 1 pkt 2 u.z.p.

 

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie ustalenia:

- czy produkt spełnia przesłanki do wyłączenia go z opłaty od środków spożywczych na podstawie  art. 12b ust. 2 pkt 5 ustawy - jest nieprawidłowe,

- sposobu kalkulacji opłaty od środków spożywczych od napoju - jest prawidłowe,

- jaka zawartość cukrów podlega opłacie od środków spożywczych tj. czy opłacie tej podlegają wyłącznie cukry dodane do napoju czy także te, występujące w nim naturalnie - jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 12a ust. 1 ustawy z 11 września 2015 r. o zdrowiu publicznym (Dz. U. z 2026 r.  poz. 149), zwanej dalej ustawą,

Stosownie do art. 12a ust. 2 ustawy:

Natomiast w myśl art. 12b ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 12b ust. 2 ustawy:

W myśl art. 12d ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 12e ust. 1 ustawy:

Dodatkowo, jak wskazuje art. 12e ust. 3 ustawy:

 

Stosownie do art. 12f ustawy:

 

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że planują Państwo wprowadzić na rynek krajowy nowy produkt w postaci napoju gotowego do bezpośredniego spożycia - wody kokosowej (…), która będzie ujęta w dziale 11 Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

 

Podali Państwo następujący skład produktu: woda kokosowa, cukier, (…). Doprecyzowali Państwo, że całkowita zawartość cukrów wynosi (…) gram w przeliczeniu na 100 ml produktu, przy czym cukry występujące w napoju  to monosacharydy i disacharydy.

 

Wskazali Państwo, że udział masowy wody kokosowej w produkcie wynosi (…) składu surowcowego, która jest sokiem w rozumieniu Dyrektywy Rady 2001/112/WE z dnia 20 grudnia 2001 r. odnoszącej się do soków owocowych i niektórych podobnych produktów przeznaczonych do spożycia  przez ludzi.

 

Wyjaśnili Państwo, że czynności objęte opisanym zdarzeniem przyszłym stanowią wprowadzenie  na rynek krajowy napojów w rozumieniu art. 12a ust. 2 i 3 ustawy.

 

Państwa wątpliwość budzi kwestia, czy opisany produkt spełnia przesłanki do wyłączenia go z opłaty od środków spożywczych na podstawie art. 12b ust. 2 pkt 5 ustawy.

 

Jak wynika z wyżej powołanych przepisów ustawy, opłacie od środków spożywczych podlega wprowadzenie na rynek krajowy napojów ujętych w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w klasach 10.32 i 10.89 oraz w dziale 11, w składzie których znajduje się co najmniej jedna z substancji,  o których mowa w art. 12a ust. 1, z wyłączeniem substancji występujących w nich naturalnie.

 

Art. 12a ust. 1 ustawy zawiera katalog substancji, których dodanie do napoju rodzi obowiązek zapłaty opłaty, tj.:

- cukry będące monosacharydami lub disacharydami,

- środki spożywcze zawierające te cukry,

- substancje słodzące, o których mowa w rozporządzeniu nr 1333/2008, oraz

- kofeinę lub taurynę.

 

Jednocześnie ustawa nie precyzuje sformułowania „substancje występujące w nich naturalnie”.

 

Natomiast jak wskazano w uzasadnieniu do rządowego projektu ustawy o zmianie niektórych ustaw w związku z promocją prozdrowotnych wyborów konsumentów (Druk sejmowy nr 210)  „przez substancje występujące naturalnie rozumie się substancje, które nie zostały dodane  do produktu, natomiast znajdują w składzie zgodnie z jego charakterystyką, np. cukry występujące w owocach (w odniesieniu do soków) lub kofeina zawarta w naparze z kawy”.

 

Ustawodawca substancje występujące naturalnie odnosi do napoju podlegającego opłacie,  a nie do składników, na bazie których napój jest wyprodukowany. Tym samym substancje występujące naturalnie w napoju powinny być zgodne z charakterystyką napoju, a nie jego składników. W związku z powyższym środki spożywcze zawierające cukry będące monosacharydami i/lub disacharydami, nawet występujące naturalnie w tych środkach spożywczych, dodane w trakcie procesu produkcji napoju - nie stanowią substancji występujących w nim naturalnie. Sok owocowy zawierający występujący w nim naturalnie cukier, dodawany w procesie produkcyjnym napoju, stanowi dodatek środka spożywczego zawierającego cukier. W konsekwencji nie można mówić  o „cukrach występujących naturalnie” w napoju będącym przedmiotem Państwa wątpliwości. Napój ten, oprócz cukrów będących monosacharydami i disacharydami dodanych na etapie procesu produkcji, zawierają również sok, stanowiący dodatek środka spożywczego zawierającego ww. cukry.

 

Tym samym, napój będący przedmiotem wniosku spełniają definicję napoju, o którym mowa  w art. 12b ust. 1 ustawy. Napój ten będzie ujęty w PKWiU w dziale 11, a także zawiera w swoim składzie dodatek substancji wymienionych w art. 12a ust. 1 ustawy (cukry będące monosacharydami i disacharydami oraz środek spożywczy zawierający ww. cukry - sok).

 

Przechodząc do kwestii kalkulacji opłaty, o której mowa w art. 12a ust. 1 ustawy, Organ pragnie zwrócić uwagę, że „zawartość cukrów”, o której mowa w przepisach ustawy odnosi się do zawartości wszystkich cukrów w napoju.

 

Powołany powyżej art. 12b ust. 2 pkt 5 ustawy stanowi, że opłacie od środków spożywczych  nie podlega wprowadzenie na rynek krajowy napojów, w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi niemniej niż 20% składu surowcowego  oraz zawartość cukrów jest mniejsza lub równa 5g w przeliczeniu na 100 ml napoju.

 

W związku z powyższym, odpowiadając na Państwa wątpliwość dotyczącą ustalenia czy opisany produkt spełnia przesłanki do wyłączenia go z opłaty od środków spożywczych na podstawie art. 12b ust. 2 pkt 5 ustawy, należy wyjaśnić, że w napoju przedstawionym w ramach przedmiotowego wniosku, udział masowy soku owocowego wynosi niemniej niż 20% składu surowcowego  oraz zawartość wszystkich cukrów w produkcie w przeliczeniu na 100 ml wynosi powyżej 5g. Zatem produkt nie może korzystać z wyłączenia przewidzianego w art. 12b ust. 2 pkt 5 ustawy,  gdyż nie została spełniona jedna z dwóch przesłanek tj. zawartość cukrów w napoju przekracza  5 gram w przeliczeniu na 100 ml napoju.

 

W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego numerem 1 należało uznać  za nieprawidłowe.

 

W przypadku uznania, że napój nie korzysta z wyłączenia przewidzianego w art. 12b ust. 2 pkt 5 ustawy, z uwagi na przekroczenie progu 5 g cukrów w przeliczeniu na 100 ml napoju, Państwa wątpliwość budzi kwestia, czy produkt będzie podlegał wyłącznie części opłaty, o której mowa  w art. 12f ust. 1 pkt 2 ustawy.

 

Zgodnie z art. 12f ust. 7 pkt 1 ustawy, napoje w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi niemniej niż 20% składu surowcowego, zawierające powyżej 5 g cukrów w 100 ml napoju są objęte wyłącznie częścią opłaty, o której mowa w ust. 1  pkt 2.

 

Z art. 12f ust. 1 ustawy wynika, że  na wysokość opłaty składają się następujące części:

 1) 0,50 zł za zawartość cukrów w ilości równej lub mniejszej niż 5 g w 100 ml napoju,  lub za zawartość w jakiejkolwiek ilości co najmniej jednej substancji słodzącej, o których mowa  w rozporządzeniu nr 1333/2008,

 2) 0,05 zł za każdy gram cukrów powyżej 5 g w 100 ml napoju

  - w przeliczeniu na litr napoju.

 

Jak wskazano powyżej, napój będący przedmiotem wniosku zawiera udział masowy soku owocowego wynoszący niemniej niż 20% składu surowcowego, natomiast zawartość wszystkich cukrów w napoju przekracza 5g w przeliczeniu na 100 ml. Oznacza to, że choć produkt nie spełnia przesłanek wyłączenia z opłaty określonych w art. 12b ust. 2 pkt 5 ustawy, spełnia przesłanki zastosowania  art. 12f ust. 7 pkt 1 ustawy.

 

W konsekwencji napój będący przedmiotem wniosku podlega wyłącznie części opłaty od środków spożywczych, o której mowa w art. 12f ust. 1 pkt 2 ustawy, czyli 0,05 zł za każdy gram cukrów powyżej 5 g w 100 ml napoju w przeliczeniu na litr napoju. Tym samym Państwa stanowisko  w zakresie pytania oznaczonego numerem 2 należało uznać za prawidłowe.

 

W dalszej kolejności Państwa wątpliwość budzi kwestia, czy w przypadku uznania, że produkt  nie spełnia warunku udziału masowego soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynoszącego co najmniej 20% składu surowcowego, próg 5g cukrów, o którym mowa  w art. 12f ust. 1 ustawy, należy odnosić wyłącznie do cukrów dodanych, z pominięciem cukrów występujących w napoju naturalnie.

 

Jak wskazano powyżej, napój będący przedmiotem wniosku spełnia warunek udziału masowego soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynoszącego co najmniej 20% składu surowcowego, wobec czego okoliczność wskazana przez Państwa w pytaniu oznaczonym numerem 3 nie występuje w przedstawionym zdarzeniu przyszłym.

 

Niezależnie od powyższego, jak wyjaśniono w uzasadnieniu do pytania numer 1, cukry zawarte  w napoju pochodzące z wody kokosowej stanowiącej składnik produktu, podlegają uwzględnieniu przy ustalaniu zawartości cukrów, o której mowa w art. 12f ust. 1 ustawy. W konsekwencji brak jest podstaw do odnoszenia progu 5g cukrów w przeliczeniu na 100 ml napoju wyłącznie do cukrów dodanych, z pominięciem cukrów pochodzących z wody kokosowej.

 

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego numerem 3 należało uznać  za nieprawidłowe.

 

Końcowo wskazać należy, że przedstawione przez Państwa pytania oraz stanowisko w sprawie  nie dotyczą wątpliwości związanych z rozumieniem przepisów w zakresie wprowadzenia napoju  na rynek krajowy, o którym mowa w art. 12a ust. 2 i 3 ustawy. Wskazali Państwo, że planowane czynności stanowią wprowadzenie napoju na rynek krajowy w rozumieniu ww. przepisów. W związku z powyższym, wskazaną przez Państwa informację Organ przyjął jako element opisu zdarzenia przyszłego, który nie podlegał ocenie w niniejszej sprawie. 

 

Ponadto, odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych oraz wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazać należy, że wydawane rozstrzygnięcia dotyczą konkretnych, indywidualnych spraw podatników, w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące, zatem nie mogą przesądzać  o treści niniejszego rozstrzygnięcia. Organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie stanowią one materialnego prawa podatkowego.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,  który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama)  z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.;  dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej  (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),  albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu),  na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej  na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny  co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi  oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia  29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.