0111-KDIB3-3.4013.207.2026.1.MAZ

Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku akcyzowym jest nieprawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

Państwa wniosek z 30 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku akcyzowego wpłynął 7 lipca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

 

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie obrotu wyrobami energetycznymi oraz posiada zezwolenie, o którym mowa w art. 54 ustawy o podatku akcyzowym, umożliwiające wyprowadzanie wyrobów akcyzowych ze składu podatkowego jako podatnik, o którym mowa w art. 13 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym.

Produkcja oraz magazynowanie wyrobów energetycznych odbywa się w składzie podatkowym, natomiast Wnioskodawca pozostaje właścicielem wyrobów znajdujących się w składzie podatkowym oraz podmiotem odpowiedzialnym za rozliczenie podatku akcyzowego od wyrobów wyprowadzanych ze składu podatkowego.

W toku działalności gospodarczej Spółki do wyrobów energetycznych znajdujących się w składzie podatkowym, a będących własnością Wnioskodawcy, dodawane są dodatki uszlachetniające stanowiące wyroby akcyzowe - klasyfikowane do pozycji CN 3811 - na potrzeby niniejszego wniosku określane łącznie jako „dodatki". Spółka jest również właścicielem dodatków, które to dostarczane są do składu podatkowego, w którym Spółka posiada zezwolenie wyprowadzenia. Dodatki dodawane są do paliw silnikowych w celu poprawy ich właściwości oraz parametrów (np. smarowych, myjących, antykorozyjnych), ich zadaniem jest odrdzewianie czy też oczyszczanie silnika i układu paliwowego. Dodatki stanowią składniki wyrobu finalnego przeznaczonego do wyprowadzenia ze składu podatkowego.

Od dodatków tych została uprzednio prawidłowo zapłacona akcyza na wcześniejszym etapie obrotu. Podatek akcyzowy od tych dodatków został zapłacony przez:

- dostawcę w przypadku, gdy Wnioskodawca dokonuje ich zakupu poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub

- skład podatkowy dostarczający dodatki poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy do składu podatkowego, w którym Spółka posiada zezwolenie wyprowadzenia.

Proces produkcji wyrobów energetycznych (gotowych paliw silnikowych) odbywa się w składzie podatkowym, w procedurze zawieszenia poboru akcyzy. Wyprodukowany w składzie podatkowym wyrób energetyczny zostaje wzbogacony o przedmiotowe dodatki do paliwa, zakupione z zapłaconym podatkiem akcyzowym. Proces dodawania dodatków uszlachetniających polega na dodaniu do paliwa (oleju napędowego lub benzyny) dodatku w ilości poniżej 0,2% objętości wyrobu energetycznego zawierającego te dodatki. Do zmieszania paliwa głównego z dodatkami dochodzi na etapie wyprowadzania paliwa ze składu podatkowego.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że wyprowadzenie ze składu podatkowego uszlachetnionego o te dodatki paliwa silnikowego nierozerwalnie związane jest z naliczeniem koniecznych podatków i opłat (akcyza, opłata paliwowa i opłata emisyjna) naliczonych łącznie od ilości gotowego wyrobu energetycznego (paliwa oraz dodatku). W związku z powyższym Wnioskodawca rozważa możliwość obniżenia kwoty akcyzy należnej od wyrobów energetycznych wyprodukowanych i wyprowadzanych ze składu podatkowego, o kwotę akcyzy zapłaconej od dodatków stanowiących wyroby akcyzowe, zużytych do produkcji tych wyrobów.

Dodawane dodatki stanowią niewątpliwie składniki wyrobu finalnego przeznaczonego do wyprowadzenia ze składu podatkowego. Wnioskodawca posiada oraz będzie posiadał dokumentację pozwalającą na:

- identyfikację dodatków będących wyrobami akcyzowymi,

- ustalenie kwoty akcyzy zapłaconej od tych dodatków,

- ustalenie ilości dodatków zużytych do produkcji poszczególnych partii wyrobów finalnych,

- wykazanie technologicznego związku pomiędzy dodatkiem a wyrobem finalnym,

- prowadzenie ewidencji wymaganej przepisami ustawy o podatku akcyzowym.

Dodawane dodatki stanowią nie więcej niż 0,2% objętości wyrobu energetycznego zawierającego te dodatki.

Po zakończeniu procedury zawieszenia poboru akcyzy Wnioskodawca jako podatnik, o którym mowa w art. 13 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym, będzie wykazywał i rozliczał akcyzę należną od wyrobów energetycznych wyprowadzanych ze składu podatkowego.

Pytanie

Czy Wnioskodawca, będący podatnikiem podatku akcyzowego na podstawie art. 13 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym, jest uprawniony do obniżenia - na podstawie art. 21 ust. 8 ustawy o podatku akcyzowym - kwoty akcyzy należnej od wyrobów energetycznych wyprowadzanych ze składu podatkowego o kwotę akcyzy zapłaconej od dodatków stanowiących wyroby akcyzowe, zużytych do produkcji tych wyrobów?

Państwa stanowisko w sprawie

W świetle przepisów ustawy o podatku akcyzowym Wnioskodawca będący podatnikiem podatku akcyzowego na podstawie art. 13 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym, jest uprawniony do obniżenia - na podstawie art. 21 ust. 8 ustawy o podatku akcyzowym - kwoty akcyzy należnej od wyrobów energetycznych wyprowadzanych ze składu podatkowego o kwotę akcyzy zapłaconej od dodatków stanowiących wyroby akcyzowe, zużytych do produkcji tych wyrobów.

Uzasadnienie stanowiska wnioskodawcy

Spółka dla obrazowego przedstawienia procesu produkcyjnego, pragnie w pierwszej kolejności podkreślić rozłączność zakresową oraz pojęciową dwóch kategorii, tj.:

- paliw silnikowych oraz

- dodatków do paliw.

W pewnym uproszczeniu gotowe paliwo silnikowe (takie jak można kupić na stacji paliw) składa się z surowych komponentów oraz właśnie określonych dodatków.

Olej napędowy lub benzyna + Dodatki uszlachetniające (różne substancje chemiczne o różnych funkcjach) ----> Paliwo silnikowe - olej napędowy lub benzyna silnikowa

Zgodnie z definicją zawartą w art. 86 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym:

Paliwami silnikowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych.

Zatem w składzie podatkowym, dochodzi do zmieszania dwóch produktów energetycznych - oleju napędowego lub benzyny oraz dodatków uszlachetniających w ilości stanowiącej nie więcej niż 0,2% objętości wyrobu energetycznego zawierającego te dodatki.

Natomiast z kolei w myśl art. 21 ust. 8 ustawy o podatku akcyzowym:

Kwota akcyzy należna od danych wyrobów akcyzowych wyprodukowanych w składzie podatkowym lub poza składem podatkowym zgodnie z art. 47 ust. 1 pkt 1 u.p.a. może być obniżona o akcyzę zapłaconą od zużytych do ich wyprodukowania składników będących wyrobami akcyzowymi.

Analizując treść tego przepisu należy zauważyć, że aby móc skorzystać z uprawnienia do odliczania akcyzy, należy spełnić następujące warunki:

  - muszą zostać wyprodukowane wyroby akcyzowe - w przypadku Spółki ten warunek zostanie spełniony, gdyż wyprodukowane wyroby energetyczne stanowią paliwa silnikowe bezspornie będące wyrobem akcyzowym;

  - zużyte wyroby muszą stać się składnikiem wyprodukowanego wyrobu - ten warunek zostanie spełniony, ponieważ dodatki do paliw faktycznie i fizycznie zostaną połączone z olejem napędowym lub benzyną, w efekcie czego staną się one składnikami gotowych wyrobów (paliw silnikowych);

  - od wyrobów akcyzowych zużywanych w procesie produkcji innych wyrobów akcyzowych musiała zostać zapłacona akcyza - ten warunek również będzie przez Wnioskodawcę spełniony, ponieważ Spółka zamierza odliczyć akcyzę, która została uprzednio uiszczona od dodatków do paliw na wcześniejszym etapie obrotu.

Podsumowując, prawo do obniżenia kwoty akcyzy należnej od wyrobów akcyzowych wyprodukowanych w składzie podatkowym dotyczy jedynie kwot akcyzy zapłaconej od wyrobów akcyzowych, które mogą zostać uznane za „składniki” wyprodukowanych wyrobów akcyzowych. Obniżenia w trybie art. 21 ust. 8 ustawy akcyzowej można dokonać, o ile będzie istniał ścisły związek funkcjonalny pomiędzy wyprodukowanymi w danym składzie podatkowym wyrobami akcyzowymi a zużytymi do ich wyprodukowania innymi wyrobami akcyzowymi.

W ocenie Spółki powyższe warunki są spełnione, a zatem istnieją przesłanki do obniżenia kwoty akcyzy należnej z tytułu wyprowadzenia wyrobów ze składu podatkowego, o kwotę akcyzy zapłaconej od zużytych do ich wyprodukowania składników.

Dodatkowo mechanizm z art. 21 ust. 8 [ustawy o podatku akcyzowym] jest oparty na ścisłym powiązaniu podatku zapłaconego z konkretnymi składnikami produkcji.

 

Podatnik może obniżyć akcyzę należną od wyrobu finalnego tylko wtedy, gdy wykaże:

- że akcyza została zapłacona od określonego wyrobu akcyzowego,

- że ten wyrób został zużyty do produkcji innego wyrobu akcyzowego,

- jaka część tego wyrobu została wykorzystana w produkcji.

 

Powstaje więc konieczność technologicznego i ilościowego powiązania składnika, od którego zapłacono akcyzę, z wyrobem finalnym. Innymi słowy, jeśli Wnioskodawca dysponuje potwierdzeniem, że akcyza została zapłacona na poprzednim etapie i jest w stanie ją powiązać technologicznie oraz ilościowo z wyrobem finalnym, wówczas kwestia obniżenia akcyzy należnej od gotowego wyrobu jest realna do zastosowania.

W ocenie Wnioskodawcy podmiot z art. 13 ust. 3 ustawy akcyzowej (posiadający zezwolenie na wyprowadzanie wyrobów ze składu podatkowego jako podatnik) może zastosować art. 21 ust. 8 ustawy o podatku akcyzowym, nawet jeżeli produkcja fizycznie odbywa się w cudzym składzie podatkowym. W systemie akcyzy funkcjonuje ogólna zasada, że prawo do obniżenia akcyzy przysługuje temu podmiotowi, który jest podatnikiem podatku należnego (do zapłaty). Jeżeli więc podmiot z art. 13 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym wyprowadza wyroby jako podatnik, składa deklarację i rozlicza akcyzę, to właśnie on ustala wysokość podatku należnego (por. art. 45 ustawy o podatku akcyzowym - moment powstania zobowiązania podatkowego przy zakończeniu procedury zawieszenia poboru akcyzy).

Z literalnego brzmienia art. 21 ust. 8 ustawy o podatku akcyzowym nie wynika uzależnienie możliwości obniżenia akcyzy od tego, kto prowadzi skład podatkowy. Przepis odnosi się jedynie do sytuacji, gdy wyrób akcyzowy z zapłaconą akcyzą został zużyty do produkcji innego wyrobu akcyzowego, a sam wyrób został wyprodukowany w składzie podatkowym. Nie ma w nim warunku, że produkcja musi odbywać się w składzie należącym do podatnika.

Gdyby uznać, że podmiot z art. 13 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym nie może zastosować art. 21 ust. 8, powstałaby nielogiczna sytuacja, w której podmiot ten rozlicza akcyzę od wyrobu finalnego, ale nie może uwzględnić akcyzy zapłaconej od komponentów. Jednocześnie prowadzący skład podatkowy nie jest podatnikiem od tych wyrobów. W efekcie żaden podmiot nie mógłby zastosować mechanizmu obniżenia, mimo że ustawodawca go przewidział. W konsekwencji prowadziłoby to do kumulacji podatku, co byłoby sprzeczne z konstrukcją akcyzy.

W przypadku Spółki posiadającej zezwolenie wyprowadzenia wyrobów z cudzego składu podatkowego, scenariusz obniżenia kwoty akcyzy należnej od danych wyrobów akcyzowych o kwotę akcyzy zapłaconej od składników zużytych do tychże wyrobów, technicznie realizowany byłby poprzez wykazanie kwoty obniżonej akcyzy we właściwym załączniku do deklaracji AKC-4, w części C deklaracji, w polu obniżenia. W praktyce kwota akcyzy zapłaconej od gotowego wyrobu podlegałaby obniżeniu o kwotę akcyzy zapłaconej od dodatku do paliwa zużytego do produkcji tegoż finalnego produktu - poprzez obniżenie wpłaty dziennej, należnej od finalnego wyrobu.

Spółka podkreśla, iż ma świadomość zasad regulujących przedmiotowe odliczenie, tj.:

   - odliczenie byłoby dokonywane po faktycznym wyprodukowaniu finalnego wyrobu (dodaniu dodatku do paliwa) i uwzględniałoby faktycznie zużyty do jego wyprodukowania składnik, tj. dodatek do paliwa, a ściślej ujmując kwotę akcyzy zapłaconą od tej części zużytego dodatku;

   - wpłata dzienna uwzględniająca obniżenie kwoty akcyzy zapłaconej od dodatku dokonywana byłaby - zgodnie z ogólną zasadą wpłat dziennych - nie później niż 25. dnia po dniu, w którym nastąpiło zakończenie procedury zawieszenia poboru akcyzy i powstało zobowiązanie podatkowe;

   - zużycie surowców z zapłaconym podatkiem akcyzowym podlega ewidencjonowaniu - wymagane jest prowadzenie ewidencji wyrobów akcyzowych, od których została zapłacona akcyza, zużytych do wyprodukowania w składzie podatkowym innych wyrobów akcyzowych. Ewidencja ta obejmuje:

       a. nazwy wyrobów akcyzowych zużytych oraz wyrobów akcyzowych z nich wyprodukowanych wraz z kodami Nomenklatury Scalonej (CN) tych wyrobów oraz informacje o naniesionych na te wyroby znakach akcyzy lub ich znakowaniu i barwieniu,

       b. ilości wyrobów akcyzowych zużytych w jednostkach miary właściwych dla ustalenia podstawy opodatkowania,

       c. datę zużycia wyrobów akcyzowych do wyprodukowania w składzie podatkowym innych wyrobów akcyzowych,

       d. imię i nazwisko albo nazwę, adres miejsca zamieszkania albo siedziby oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP) albo inny numer identyfikacyjny, używany w państwie zamieszkania albo siedziby, właściciela wyprodukowanych wyrobów akcyzowych innego niż podmiot prowadzący skład podatkowy.

Przepis art. 21 ust. 8 ustawy o podatku akcyzowym nie uzależnia możliwości dokonania obniżenia od posiadania statusu prowadzącego skład podatkowy ani od własności składu podatkowego. Ustawodawca posługuje się wyłącznie przesłankami przedmiotowymi, tj. występowaniem wyrobu akcyzowego, od którego akcyza została zapłacona oraz jego zużyciem do produkcji innego wyrobu akcyzowego.

W analizowanym zdarzeniu przyszłym spełnione są wszystkie przesłanki zastosowania art. 21 ust. 8 ustawy, ponieważ:

- dodatki stanowią wyroby akcyzowe,

- od dodatków została zapłacona akcyza,

- dodatki są zużywane do produkcji wyrobów energetycznych,

- istnieje możliwość wykazania ilościowego i technologicznego związku pomiędzy dodatkami a wyrobami finalnymi,

- wyroby finalne są produkowane i przechowywane w składzie podatkowym.

Wnioskodawca zwraca uwagę, że to on jest podatnikiem akcyzy od wyrobów finalnych wyprowadzanych ze składu podatkowego. To Wnioskodawca składa deklaracje podatkowe i rozlicza podatek należny od tych wyrobów. Prawo do obniżenia akcyzy ma charakter wtórny wobec obowiązku zapłaty podatku należnego. W konsekwencji podmiotem uprawnionym do zastosowania obniżenia powinien być podmiot rozliczający akcyzę od wyrobu finalnego. Przyjęcie odmiennego stanowiska prowadziłoby do sytuacji, w której żaden podmiot nie mógłby skorzystać z mechanizmu przewidzianego w art. 21 ust. 8 ustawy. Prowadzący skład podatkowy nie rozlicza bowiem akcyzy należnej od wyrobów wyprowadzanych przez Wnioskodawcę, natomiast Wnioskodawca - według takiej interpretacji - byłby pozbawiony prawa do obniżenia wyłącznie z uwagi na fakt, że nie prowadzi składu podatkowego.

Taka wykładnia prowadziłaby do pozbawienia praktycznego znaczenia art. 21 ust. 8 ustawy w przypadku modeli biznesowych opartych na korzystaniu z usługowego składu podatkowego. Ponadto celem art. 21 ust. 8 ustawy jest uniknięcie ekonomicznej kumulacji podatku akcyzowego. Mechanizm ten ma zapobiegać ponownemu opodatkowaniu składników, od których akcyza została już zapłacona. W konsekwencji brak możliwości uwzględnienia akcyzy zapłaconej od dodatków prowadziłby do wielokrotnego ekonomicznego obciążenia tych samych wyrobów akcyzowych, co pozostawałoby w sprzeczności z celem przepisu.

Bez znaczenia dla możliwości zastosowania art. 21 ust. 8 ustawy pozostaje okoliczność, że dodatki mogą stanowić mniej niż 0,2% objętości wyrobu energetycznego. Przepis art. 21 ust. 8 nie uzależnia bowiem prawa do obniżenia od procentowego udziału składnika w wyrobie finalnym, lecz od faktu jego zużycia do produkcji wyrobu akcyzowego oraz wcześniejszego opodatkowania akcyzą.

W konsekwencji Wnioskodawca stoi na stanowisku, że jako podatnik podatku akcyzowego z tytułu wyprowadzenia wyrobów energetycznych ze składu podatkowego, jest uprawniony do obniżenia kwoty akcyzy należnej od tych wyrobów o kwotę akcyzy zapłaconej od dodatków będących wyrobami akcyzowymi, zużytych do ich produkcji, pod warunkiem posiadania dokumentacji pozwalającej na wykazanie związku technologicznego i ilościowego pomiędzy dodatkiem a wyrobem finalnym.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 412, ze zm.; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o podatku akcyzowym”):

Ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych, wyroby nowatorskie, urządzenia do waporyzacji, zestawy części do urządzeń do waporyzacji, saszetki nikotynowe i inne wyroby nikotynowe, wymienione w załączniku nr 1 do ustawy.

W poz. 38 załącznika nr 1 do ustawy, stanowiącego wykaz wyrobów akcyzowych, pod kodem CN 3811, wymieniono środki przeciwstukowe, inhibitory utleniania, inhibitory tworzenia się żywic, dodatki zwiększające lepkość, preparaty antykorozyjne oraz pozostałe preparaty dodawane do olejów mineralnych (włącznie z benzyną) lub do innych cieczy, stosowanych do tych samych celów, co oleje mineralne.

 

Jak wskazano w art. 8 ust. 1 ustawy:

Przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1) produkcja wyrobów akcyzowych;

2) wprowadzenie wyrobów akcyzowych do składu podatkowego;

3) import wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem:

 a) importu wyrobów akcyzowych wysłanych następnie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów,

 b) importu wyrobów akcyzowych wprowadzonych do składu podatkowego, w celu dopuszczenia ich do obrotu w rozumieniu przepisów prawa celnego i objęcia procedurą zawieszenia poboru akcyzy, w miejscu importu znajdującym się w tym składzie podatkowym,

 c) przypadków, gdy dług celny wygasł na podstawie art. 124 ust. 1 lit. e-g lub k unijnego kodeksu celnego;

 4) nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego;

                4a) nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, dokonywane do składu podatkowego w celu objęcia ich procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli wprowadzenie tych wyrobów do składu podatkowego nie nastąpiło;

 5) wyprowadzenie ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy, z wyłączeniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie oraz wyrobów akcyzowych wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, opodatkowanych zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, przez podmiot, o którym mowa w art. 13 ust. 3;

 6) wysłanie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy importowanych wyrobów akcyzowych z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów.

W myśl art. 8 ust. 6 ustawy:

Jeżeli w stosunku do wyrobu akcyzowego powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została, po zakończeniu procedury zawieszenia poboru akcyzy, określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

Jak stanowi art. 10 ust. 1 ustawy:

Obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności lub zaistnienia stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu akcyzą, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

W świetle art. 13 ust. 1 ustawy:

Podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą […].

Zgodnie z art. 13 ust. 3 ustawy:

Podatnikiem z tytułu wyprowadzenia ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy jest podmiot będący właścicielem tych wyrobów, który uzyskał od właściwego naczelnika urzędu skarbowego zezwolenie, o którym mowa w art. 54 ust. 1.

Ja wynika z art. 54 ust. 1 ustawy:

Zezwolenie na wyprowadzanie wyrobów akcyzowych z cudzego składu podatkowego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy przez podatnika, o którym mowa w art. 13 ust. 3, zwane dalej „zezwoleniem wyprowadzenia”, dotyczy konkretnego składu podatkowego i jest wydawane na czas oznaczony, nie dłuższy niż 3 lata, albo na czas nieoznaczony, na wniosek podmiotu, który spełnia łącznie warunki określone w art. 48 ust. 1 pkt 2-6.

W myśl art. 21 ust. 8 ustawy:

Kwota akcyzy należna od danych wyrobów akcyzowych wyprodukowanych w składzie podatkowym lub poza składem podatkowym zgodnie z art. 47 ust. 1 pkt 1 może być obniżona o akcyzę zapłaconą od zużytych do ich wyprodukowania składników będących wyrobami akcyzowymi.

Jak wskazano w art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Produkcja wyrobów akcyzowych określonych w załączniku nr 2 do ustawy, w tym opodatkowanych zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, oraz wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, może odbywać się wyłącznie w składzie podatkowym, z wyłączeniem produkcji wyrobów akcyzowych, z wykorzystaniem wyłącznie wyrobów akcyzowych, od których akcyza została zapłacona w wysokości równej lub wyższej od kwoty akcyzy przypadającej do zapłaty od wyprodukowanych wyrobów akcyzowych, albo z wykorzystaniem wyłącznie wyrobów akcyzowych zwolnionych od akcyzy ze względu na przeznaczenie, pod warunkiem że wyprodukowany wyrób jest również wyrobem akcyzowym zwolnionym od akcyzy ze względu na przeznaczenie.

 

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:

Do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się wyroby:

 1) objęte pozycjami CN od 1507 do 1518 00, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych;

 2) objęte pozycjami CN 2701, 2702 oraz od 2704 do 2715;

 3) objęte pozycjami CN 2901 i 2902;

 4) oznaczone kodem CN 2905 11 00, niebędące pochodzenia syntetycznego, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych;

 5) objęte pozycją CN 3403;

 6) objęte pozycją CN 3811;

 7) objęte pozycją CN 3817;

 8) oznaczone kodami CN: 3824 99 86, 3824 99 92, 3824 99 93, 3824 99 96, 3826 00 10 oraz 3826 00 90, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych;

 9) pozostałe wyroby, z wyłączeniem substancji stosowanych do znakowania i barwienia, o którym mowa w art. 90 ust. 1, przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa silnikowe lub jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych - bez względu na kod CN;

               10) pozostałe wyroby będące węglowodorami, z wyłączeniem torfu, przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa opałowe lub jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych - bez względu na kod CN.

Stosownie do art. 86 ust. 2 ustawy:

Paliwami silnikowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych.

 

Jak wskazano w art. 87 ust. 1 i 4:

 1. Produkcją wyrobów energetycznych w rozumieniu ustawy jest wytwarzanie lub przetwarzanie wyrobów energetycznych, w tym również mieszanie lub przeklasyfikowanie komponentów paliwowych, rozlew gazu skroplonego do butli gazowych, a także barwienie i znakowanie wyrobów energetycznych.

  4. Nie uznaje się za produkcję wyrobów energetycznych dodawania do paliw silnikowych lub paliw opałowych dodatków lub domieszek w ilości stanowiącej nie więcej niż 0,2% objętości wyrobu energetycznego zawierającego te dodatki, z wyłączeniem barwienia i znakowania wyrobów energetycznych, o którym mowa w art. 90 ust. 1.

Państwa wątpliwość wyrażona w pytaniu dotyczy prawa Spółki do dokonania obniżenia kwoty akcyzy należnej od wyrobów energetycznych wyprowadzanych ze składu podatkowego o kwotę akcyzy zapłaconej od dodatków stanowiących wyroby akcyzowe, zużytych do produkcji tych wyrobów, na podstawie art. 21 ust. 8 ustawy.

Oceniając stanowisko Wnioskodawcy w zakresie zadanego pytania należy mieć na uwadze przedstawiony opis zdarzenia przyszłego, z którego dla Spółki wynikają konkretne skutki podatkowe. Spółka wskazała, że prowadzi działalność gospodarczą w zakresie obrotu wyrobami energetycznymi. Produkcja i magazynowanie wyrobów energetycznych odbywa się w składzie podatkowym, natomiast Wnioskodawca pozostaje właścicielem tych wyrobów oraz posiada zezwolenie, o którym mowa w art. 54 ustawy, umożliwiające wyprowadzenie wyrobów ze składu podatkowego jako podatnik wskazany w art. 13 ust. 3 ustawy.

Zatem wyroby energetyczne, których właścicielem jest Wnioskodawca są produkowane i magazynowane w składzie podatkowym innego podmiotu, co wynika z faktu posiadania przez Spółkę zezwolenia na wyprowadzanie wyrobów akcyzowych z cudzego składu podatkowego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, o którym mowa w art. 54 ust. 1 ustawy. Oznacza to, że Wnioskodawca będzie występował jako podatnik wskazany w art. 13 ust. 3 ustawy.

Wnioskodawca wskazał, że jest właścicielem dodatków uszlachetniających - dodawanych do wyrobów energetycznych Spółki, znajdujących się w składzie podatkowym - stanowiących wyroby akcyzowe o kodzie CN 3811. Od dostarczanych do składu podatkowego dodatków została prawidłowo zapłacona akcyza na wcześniejszym etapie obrotu. Podatek akcyzowy od dodatków został zapłacony przez dostawcę (gdy Wnioskodawca dokonuje ich zakupu poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy) lub skład podatkowy dostarczający dodatki poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy do składu podatkowego, w którym Spółka posiada zezwolenie wyprowadzenia. Proces produkcji wyrobów energetycznych (gotowych paliw silnikowych) odbywa się w składzie podatkowym, w procedurze zawieszenia poboru akcyzy. Wyprodukowany w składzie podatkowym wyrób energetyczny zostaje wzbogacony o przedmiotowe dodatki do paliwa, zakupione z zapłaconym podatkiem akcyzowym. Proces dodawania dodatków uszlachetniających polega na dodaniu do paliwa (oleju napędowego lub benzyny) dodatku w ilości poniżej 0,2% objętości wyrobu energetycznego zawierającego te dodatki. Do zmieszania paliwa głównego z dodatkami dochodzi na etapie wyprowadzania paliwa ze składu podatkowego. Wnioskodawca wskazał, że wyprowadzenie ze składu podatkowego uszlachetnionego o te dodatki paliwa silnikowego nierozerwalnie związane jest z naliczeniem koniecznych podatków i opłat (akcyza, opłata paliwowa i opłata emisyjna) naliczonych łącznie od ilości gotowego wyrobu energetycznego (paliwa oraz dodatku). Po zakończeniu procedury zawieszenia poboru akcyzy Wnioskodawca jako podatnik, o którym mowa w art. 13 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym, będzie wykazywał i rozliczał akcyzę należną od wyrobów energetycznych wyprowadzanych ze składu podatkowego.

Wnioskodawca podał jako przedmiot wniosku art. 21 ust. 8 ustawy. Zauważyć należy, że zgodnie z art. 21 ust. 8 ustawy, kwota akcyzy należna od wyrobów akcyzowych wyprodukowanych w składzie podatkowym lub poza składem podatkowym zgodnie z art. 47 ust. 1 pkt 1 może być obniżona o akcyzę zapłaconą od zużytych do ich wyprodukowania składników będących wyrobami akcyzowymi. Przy czym obniżenia tego dokonać można maksymalnie do wysokości zobowiązania podatkowego od nowo wyprodukowanych wyrobów, a także zużyte wyroby muszą stać się składnikiem nowo wyprodukowanych wyrobów.

W art. 21 ust. 8 ustawy jest mowa o wyrobach akcyzowych wyprodukowanych w składzie podatkowym, co należy - w świetle wątpliwości Wnioskodawcy - odnieść do produkcji w składzie podatkowym wyrobów energetycznych. Wskazanie co zalicza się do wyrobów energetycznych zawarte zostało w art. 86 ust. 1 ustawy. Z kolei definicja paliw silnikowych została zawarta w art. 86 ust. 2 ustawy.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że w składzie podatkowym odbywa się proces produkcji wyrobów energetycznych, określonych przez Spółkę jako gotowe paliwo silnikowe. Wskazanie co stanowi produkcję wyrobów energetycznych znalazło się w art. 87 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym. Przy czym nie można zapominać, że z kolei w art. 87 ust. 4 ustawy zawarte zostało wyłączenie z zakresu pojęcia „produkcja wyrobów energetycznych”, odnoszące się do dodawania m.in. do paliw silnikowych dodatków lub domieszek w ilości stanowiącej nie więcej niż 0,2% objętości wyrobu energetycznego zawierającego te dodatki, z wyłączeniem barwienia i znakowania wyrobów energetycznych, o którym mowa w art. 90 ust. 1.

Tak więc z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że w składzie podatkowym odbywa się proces produkcji wyrobów energetycznych (gotowych paliw silnikowych) w rozumieniu art. 87 ust. 1 ustawy. Dopiero wyprodukowany wyrób energetyczny zostaje wzbogacony o wskazane dodatki uszlachetniające do paliwa (oleju napędowego lub benzyny), w ilości poniżej 0,2% objętości wyrobu energetycznego zawierającego te dodatki, co następuje na etapie wyprowadzania paliwa ze składu podatkowego. Powyższe oznacza, że dodawania do paliwa dodatków uszlachetniających, stanowiących wyroby akcyzowe z zapłaconą akcyzą, nie można uznać za produkcję wyrobów energetycznych w rozumieniu art. 87 ust. 1 ustawy. Po pierwsze dlatego, że dodawanie dodatków nie stanowi elementu produkcji wyrobów energetycznych (paliwa - oleju napędowego lub benzyny), a następuje w procesie wzbogacania wyprodukowanego w składzie podatkowym wyrobu energetycznego, co ma miejsce na etapie wyprowadzania paliwa ze składu podatkowego. Tak więc sam Wnioskodawca - w opisie zdarzenia przyszłego - rozdzielił produkcję paliwa od jego wzbogacania od opisane dodatki uszlachetniające. Po drugie - dodatki do paliwa będą dodawane w ilości poniżej 0,2% objętości wyrobu energetycznego zawierającego te dodatki, co oznacza, że w tym wypadku znajdzie zastosowanie wyłączenie, o którym mowa w art. 87 ust. 4 ustawy.

W swoim stanowisku w sprawie Wnioskodawca stwierdził, że gotowe paliwo silnikowe (takie jak można kupić na stacjach paliw) składa się z surowych komponentów (określonych przez Spółkę jako olej napędowy lub benzyna silnikowa) oraz określonych dodatków. W składzie podatkowym dochodzi do zmieszania oleju napędowego lub benzyny oraz dodatków uszlachetniających w ilości nie więcej niż 0,2% objętości wyrobu energetycznego zawierającego te dodatki. Wnioskodawca skoncentrował się w swoim stanowisku na wyłącznym odniesieniu do art. 21 ust. 8 ustawy i stwierdzeniu prawa do obniżenia kwoty należnej akcyzy o kwotę akcyzy od dodatków stanowiących wyroby akcyzowe w oparciu o następujące przesłanki: dodatki stanowią wyroby akcyzowe; od dodatków została zapłacona akcyza; dodatki są zużywane do produkcji wyrobów energetycznych; istnieje możliwość wykazania ilościowego i technologicznego związku pomiędzy dodatkami a wyrobami finalnymi; wyroby finalne są produkowane i przechowywane w składzie podatkowym.

Przy czym Spółka jednak nie przedstawiła argumentacji, która by dowodziła, że dodatki będą zużyte do produkcji wyrobów energetycznych (paliwa), a samo zmieszanie dodatków uszlachetniających we wskazanej w opisie zdarzenia przyszłego ilości będzie stanowiło produkcję wyrobów energetycznych w rozumieniu art. 87 ust. 1, do której nie znajdzie zastosowania wyłączenie wynikające z art. 87 ust. 4 ustawy. Zatem bez wpływu na prawo do obniżenia akcyzy należnej, wynikające z art. 21 ust. 8 ustawy, będzie posiadanie dokumentacji pozwalającej na wykazanie związku technologicznego i ilościowego pomiędzy dodatkiem a wyrobem finalnym.

Reasumując - w opisanych okolicznościach zdarzenia przyszłego, do wyprodukowania w składzie podatkowym wyrobów energetycznych (gotowych paliw silnikowych) nie będą zużyte dodatki uszlachetniające (stanowiące wyroby akcyzowe z zapłaconą akcyzą), ponieważ ich dodanie nie będzie elementem procesu produkcji. Z kolei do samego dodania dodatków do paliwa (zmieszanie paliwa głównego z dodatkami) dochodzi na etapie wyprowadzenia paliwa ze składu podatkowego, a w sytuacji, gdy dodatki będą dodawane w ilości poniżej 0,2% objętości wyrobu energetycznego zawierającego te dodatki, nie będzie to stanowiło produkcji wyrobu energetycznego w myśl art. 87 ust. 1, w zw. z art. 87 ust. 4 ustawy. W konsekwencji Wnioskodawca, będąc podatnikiem podatku akcyzowego na podstawie art. 13 ust. 3, nie będzie uprawniony do obniżenia - na podstawie art. 21 ust. 8 ustawy - kwoty akcyzy należnej od wyrobów energetycznych (paliwa) wyprowadzanych ze składu podatkowego o kwotę akcyzy zapłaconej od dodatków stanowiących wyroby akcyzowe, dodanych do tych wyrobów energetycznych.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zadanego pytania) i wyłącznie sytuacji prawnopodatkowej Wnioskodawcy, w odniesieniu do opisanego zdarzenia przyszłego, w zakresie podatku akcyzowego. Zauważyć bowiem należy, że to wyłącznie Wnioskodawca, w treści składanego wniosku, kształtuje jego zakres przedmiotowy. Zatem kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być rozpatrzone - zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622, ze zm.; dalej jako: „Ordynacja podatkowa”).

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb Ordynacji podatkowej. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.; dalej jako: „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.