0111-KDIB3-3.4013.199.2026.1.AM

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku akcyzowym jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

Państwa wniosek z 16 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący energii elektrycznej, wpłynął 22 czerwca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

 

Opis stanu faktycznego

 

X (…) z siedzibą w (…) (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu produkcji i sprzedaży energii elektrycznej.

Przedmiot działalności gospodarczej Spółki obejmuje w szczególności (…).

(…).

(…) realizuje (…).

W związku z działalnością gospodarczą Spółka jest również producentem energii elektrycznej. Spółka albo sprzedaje wyprodukowaną energię elektryczną, albo też dokonuje odsprzedaży energii elektrycznej od podmiotów będących płatnikami akcyzy. W związku z powyższym w cenie nabywanej energii eklektycznej nie jest zawarty podatek akcyzowy.

Spółka jest zarejestrowanym podatnikiem podatku akcyzowego na podstawie art. 16 AkcU, co potwierdzone jest wpisem do rejestru podmiotów akcyzowych (AKC-PR) [rejestry akcyzowe prowadzone przez naczelników urzędów skarbowych zostały zastąpione wprowadzonym od 1 lutego 2021 r. Centralnym Rejestrem Podmiotów Akcyzowych - przypis Organu]. Spółka prowadzi ewidencję ilościową energii elektrycznej, o której mowa w art. 91 AkcU [wskazany przepis został uchylony; winno być: art. 138h ust. 1 - przypis Organu].

W dniu (…) r. Y z siedzibą w (…) zawarła porozumienie z Z na mocy którego podmioty dokonują podziału kosztów energii elektrycznej (…).

Zgodnie z zawartym porozumieniem począwszy od (…) r. podział procentowy kosztów energii pomiędzy Z a Y wynosi - dla Z - (…) % a dla Y - (…) % i został ustalony wg. powierzchni użytkowej budynku dla poszczególnych numerów.

Zgodnie z zawartym porozumieniem Z, na podstawie wystawionych przez zakład energetyczny faktur będzie wystawiała faktury na Y z tytułu dostaw energii elektrycznej wg. ustalonego podziału procentowego.

Należy wskazać, że Spółka jest następcą prawnym Y w związku z przejęciem wskazanych nieruchomości na podstawie na podstawie art. 529 § 1 pkt 3 Kodeksu spółek handlowych, w wyniku podziału przez wydzielenie, oraz art. 492 § 1 pkt 1 Kodeksu spółek handlowych.

Część majątku Y została przeniesiona do X, która z dniem (…) r., wstąpiła we wszystkie prawa i obowiązki związane z przejętymi składnikami majątkowymi.

Spółka mając świadomość obowiązków akcyzowych jako podmiotu posiadającego koncesję na wytarzanie energii elektrycznej związanych ze zużyciem wytwarzanej oraz zakupionej bez akcyzy energii elektrycznej:

- składa właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracje AKC-4 według ustalonego wzoru;

- oblicza i wpłaca akcyzę na rachunek właściwego urzędu skarbowego;

- zgodnie z art. 138h ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym prowadzi ilościową ewidencję energii elektrycznej.

Spółka ponosi koszt zużycia mediów na podstawie wystawionych przez Z refaktur według stawek obowiązujących u dostawców energii oraz w oparciu o wskazania liczników i według ich zużycia przez Spółkę. Z następnie refakturuje na Spółkę koszt zużytej energii elektrycznej według powyższych założeń a Spółka dokonuje dalszej odsprzedaży tak nabytej energii elektrycznej z zapłaconą akcyzą do odbiorców końcowych mieszkańców lokali położonych pod wskazanymi adresami.

Stąd też we wskazanej lokalizacji dochodzi do refaktury kosztów energii elektrycznej na Spółkę a następnie jej dalszej refaktury na odbiorców końcowych najemców lokali będących własnością Spółki, energia elektryczna refakturowana na Spółkę jest już z zapłaconym podatkiem akcyzowym a Spółka nie dokonuje naliczenia akcyzy dokonując dalszej odsprzedaży energii elektrycznej na rzecz najemców.

Wobec powyższego Spółka podjęła wątpliwość odnośnie obowiązku opodatkowywania akcyzą energii elektrycznej, nabywanej przez Spółkę w związku z zawartą umową z Z, której koszt został na Spółkę refakturowany.

Wątpliwości te dotyczą również zakresu wymaganych danych, które należy umieszczać w ilościowej ewidencji energii elektrycznej.

Pytania

1. Czy Spółka jako podatnik, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym, zużywający energię elektryczną wyprodukowaną przez siebie oraz zakupioną od podmiotu posiadającego koncesję na obrót energią elektryczną, jest zobowiązana do zadeklarowania, obliczenia i zapłaty podatku akcyzowego od ilości energii elektrycznej refakturowanej na Spółkę przez Z w lokalizacji, w której Spółka jako współwłaściciel nieruchomości nabył energię elektryczną z zapłaconym podatkiem akcyzowym, na podstawie refaktur wystawionych przez Z - podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną, która to energia elektryczna jest następnie odsprzedawana na rzecz najemców lokali mieszkalnych?

2. Czy Spółka jako podatnik, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym, zużywający energię elektryczną wyprodukowaną przez siebie oraz zakupioną od podmiotu posiadającego koncesję na obrót energią elektryczną, jest zobowiązana do wykazywania w ilościowej ewidencji energii elektrycznej, ilości energii elektrycznej refakturowanej na Spółkę w związku z zawartą umową z Z w lokalizacji, w której Spółka jako współwłaściciel nieruchomości nabył energię elektryczną z zapłaconym podatkiem akcyzowym, na podstawie refaktur wystawionych przez Z - podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną, która to energia elektryczna jest następnie odsprzedawana na rzecz najemców lokali mieszkalnych?

Państwa stanowisko w sprawie

1. Spółka jako podatnik, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym, zużywający energię elektryczną wyprodukowaną przez siebie oraz zakupioną od podmiotu posiadającego koncesję na obrót energią elektryczną, nie jest zobowiązana do zadeklarowania, obliczenia i zapłaty podatku akcyzowego od ilości energii elektrycznej refakturowanej na Spółkę przez Z w lokalizacji, w której Spółka jako współwłaściciel nieruchomości nabył energię elektryczną z zapłaconym podatkiem akcyzowym, na podstawie refaktur wystawionych przez Z - podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną, która to energia elektryczna jest następnie odsprzedawana na rzecz najemców lokali mieszkalnych.

2. Spółka jako podatnik, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym, zużywający energię elektryczną wyprodukowaną przez siebie oraz zakupioną od podmiotu posiadającego koncesję na obrót energią elektryczną, nie jest zobowiązana do wykazywania w ilościowej ewidencji energii elektrycznej, ilości energii elektrycznej refakturowanej na Spółkę przez Z w lokalizacji, w której Spółka jako współwłaściciel nieruchomości nabył energię elektryczną z zapłaconym podatkiem akcyzowym, na podstawie refaktur wystawionych przez Z - podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną, która to energia elektryczna jest następnie odsprzedawana na rzecz najemców lokali mieszkalnych.

Uzasadnienie

Spółka jako podmiot posiadający koncesję, zużywający energię elektryczną wyprodukowaną przez siebie lub zakupioną bez akcyzy, dokonywać będzie czynności będącej przedmiotem opodatkowania akcyzą, w myśl art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym, zgodnie z którym:

Art. 9. [ust. 1] w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

- pkt 3 zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2.

W konsekwencji Spółka jest podatnikiem z tytułu czynności, o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym oraz zobowiązanym w opisanym stanie faktycznym, do składania miesięcznych deklaracji podatkowych, zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym. Nie budzi zatem wątpliwości, że Spółka jako podmiot posiadający koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej nie posiada statusu nabywcy końcowego, a zatem zobowiązana jest jako podatnik podatku akcyzowego do obliczenia, zadeklarowania oraz wpłaty podatku akcyzowego.

Spółka powzięła wątpliwość, czy od ilości energii elektrycznej, która jest na Spółkę refakturowana przez Z w lokalizacji, w której Spółka jako współwłaściciel nieruchomości nabył energię elektryczną z zapłaconym podatkiem akcyzowym, na podstawie refaktur wystawionych przez Z - podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną, która to energia elektryczna jest następnie odsprzedawana na rzecz najemców lokali mieszkalnych, zobowiązana jest do zadeklarowania, obliczenia i zapłaty podatku akcyzowego.

Energia ta jako zakupiona na terytorium kraju, przez podmiot nieposiadający koncesji (tj. Z, który następnie refakturuje koszt tej energii na Spółkę), beż żadnej wątpliwości jest już z naliczonym podatkiem akcyzowym.

Natomiast podkreślić należy, że energia ta jest kupowana przez Z będącą podmiotem nieposiadającym koncesji w oparciu o zawartą umowę miedzy dystrybutorem energii, a tymże podmiotem. Stąd też w ocenie Spółki, dalsza refaktura kosztów zużycia tejże energii na Spółkę, nie będzie powodować po stronie Spółki obowiązku obliczania, deklarowania oraz zapłaty akcyzy od tej ilości energii.

Zdaniem Spółki, obowiązek ten ciąży na podmiocie dokonującym sprzedaży tej energii nabywcy końcowemu, czyli podmiotowi, który na wcześniejszym etapie tę energię otrzymuje tj. Z, który to podmiot dopiero po rozliczeniu jej zużycia w oparciu o wskazania liczników i urządzeń pomiarowych, refakturuje jej koszt na Spółkę, gdzie Spółka następnie refakturuje koszt tej energii elektrycznej na mieszkańców - najemców lokali mieszkalnych.

Tym samym takie ujęcie obowiązków akcyzowych ma swoje uzasadnienie w związku z faktem zaistnienia na najwcześniejszym etapie czynności, z którą przepisy akcyzowe wiążą opodatkowanie akcyzą, to jest sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu w myśl art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym.

Energia ta, jest bowiem wykazywana przez podatnika dokonującego sprzedaży energii nabywcy końcowemu, co ma swoje uzasadnienie w związku z faktem zaistnienia czynności, z którą przepisy akcyzowe wiążą opodatkowanie akcyzą.

Jednocześnie przepisy akcyzowe oprócz obowiązków deklaratoryjnych nakładają na podatnika, w którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym, również konieczność prowadzenia ewidencji energii elektrycznej.

Obowiązek jej prowadzenia wynika z art. 138h ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym:

1. Ewidencję ilościową energii elektrycznej prowadzą:

 1) podatnik dokonujący sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu;

 2) podatnik zużywający energię elektryczną w przypadku, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 i 4;

 3) podmiot reprezentujący, o którym mowa w art. 13 ust. 5;

 4) podmiot dokonujący dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu energii elektrycznej. Spółka ma świadomość konieczności prowadzenia ewidencji ilościowej energii elektrycznej, jednakże wątpliwości Spółki odnoszą się do wymaganego zakresu danych w tej ewidencji, w szczególności pod kątem ilości energii zakupionej na terytorium kraju, która beż żadnej wątpliwości nabywana jest przez Spółkę już z naliczonym podatkiem akcyzowym.

Zgodnie bowiem z art. 138h ust. 5 ustawy o podatku akcyzowym:

Ewidencja, o której mowa w ust. 1 powinna zawierać odpowiednio dane niezbędne do określenia w okresach miesięcznych, z dokładnością do 0,001 MWh, łącznej ilości:

1) energii elektrycznej wyprodukowanej, nabytej wewnątrzwspólnotowo, zaimportowanej lub zakupionej na terytorium kraju;

2) energii elektrycznej sprzedanej nabywcom końcowym na terytorium kraju;

3) energii elektrycznej sprzedanej podmiotom posiadającym koncesję w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne;

4) energii elektrycznej dostarczonej wewnątrzwspólnotowo i wyeksportowanej;

5) energii elektrycznej zużytej na potrzeby własne;

6) energii elektrycznej zwolnionej od akcyzy na podstawie art. 30 ust. 6, 7 i 7a oraz przepisów wydanych na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 2;

7) strat energii elektrycznej niepodlegających opodatkowaniu, o których mowa w art. 9 ust. 2.

Stąd też wskazać należy, że Spółka odczytuje brzmienie przepisu art. 138h ust. 5 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym w korelacji z art. 138h ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, w ten sposób, iż zobowiązany jest do ewidencjonowania wolumenu energii w kontekście swojego statusu podatnika zużywającego energię wyprodukowaną przez siebie lub zakupioną bez akcyzy.

Powyższa konkluzja w pełni koresponduje z celem, któremu ma służyć ewidencja akcyzowa, w szczególności umożliwiać weryfikację podstawy i przedmiotu opodatkowania, czemu w przedstawionym stanie faktycznie czyni całkowicie zadość, obrazując całość ruchu wyprodukowanej i zużytej przez Spółkę energii, a także zakupionej bez akcyzy.

Dlatego też wykazywanie w ewidencji ilościowej energii elektrycznej tej ilości energii, której koszt został na Spółkę refakturowany, zakupionej wcześniej na terytorium kraju z zapłaconym podatkiem akcyzowym, nie jest związane z żadną istotną czynnością z punktu widzenia akcyzowego. Innymi słowy dane te dotyczące energii elektrycznej już z naliczonym podatkiem akcyzowym są z punktu widzenia obowiązku ewidencyjnego całkowicie dodatkowe i niewymagane.

Natomiast podkreślić należy, że w odniesieniu do ilości energii zakupionej bez wątpienia już z zapłaconym podatkiem akcyzowym, ujmowanie jej w ewidencji wykracza całkowicie poza zakres „ryzyka akcyzowego”, a także co nie mniej istotne jest dublowaniem wykazywania energii już raz zewidencjowanej. Energia ta, jest ujmowana bowiem w ewidencji podatnika dokonującego sprzedaży energii nabywcy końcowemu, co ma swoje uzasadnienie w związku z faktem zaistnienia czynności, z którą przepisy akcyzowe wiążą opodatkowanie akcyzą.

Wobec powyższego, Spółka stoi na stanowisku, iż nie jest zobowiązana do ewidencjonowania tej ilości energii elektrycznej zakupionej na terytorium kraju z zapłaconym podatkiem akcyzowym, której koszt został na Spółkę refakturowany.

Spółka pragnie podkreślić, że takie też stanowisko przedstawił Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w wydanej interpretacji indywidualnej z dnia 8 kwietnia 2024 r. znak: 0111-KDIB3-3.4013.4.2024.1.PJ:

„Zatem w prowadzonej m.in. przez podatnika ilościowej ewidencji energii elektrycznej, podatnik ten powinien wykazywać te dane, o których mowa w art. 138h ust. 5 ustawy, które wpływają na prawidłowe wywiązywanie się przez niego ze zobowiązań podatkowych, gdyż w przypadku podatnika podatku akcyzowego od energii elektrycznej ewidencja służy celom kontrolnym i stanowi podstawę do sporządzania deklaracji podatkowej.

Odnosząc się zatem do sformułowanego we wniosku pytania w kontekście przedstawionych we wniosku okoliczności faktycznych należy stwierdzić, że Spółka jako podatnik, zużywający wyprodukowaną przez siebie energię elektryczną z generatorów o łącznej mocy przekraczającej 1MW, nie jest zobowiązana do wykazywania w prowadzonej ilościowej ewidencji energii elektrycznej, ilości energii elektrycznej zakupionej przez Spółkę na terytorium kraju jako nabywca końcowy energii z zapłaconym podatkiem akcyzowym, tj. energii elektrycznej, od której podatnikiem jest, co do zasady, jej sprzedawca”.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, w zakresie zadanych we wniosku pytań, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 412, ze zm.; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o podatku akcyzowym”):

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy:

W poz. 33 załącznika nr 1 do ustawy, stanowiącego wykaz wyrobów akcyzowych, wymieniono energię elektryczną o kodzie CN 2716 00 00.

Jak stanowi art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Jak wskazano w art. 2 ust. 1 pkt 5a ustawy:

 

W świetle art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy:

Nabywca końcowy to podmiot nabywający energię elektryczną, nieposiadający koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz.U. z 2026 r. poz. 43), z wyłączeniem:

 a) spółki prowadzącej giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych (Dz.U. z 2025 r. poz. 1119 oraz z 2026 r. poz. 176) nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 5 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych,

 b) towarowych domów maklerskich i domów maklerskich w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych nabywających energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych lub nabywających energię elektryczną na rachunek dającego zlecenie na rynku regulowanym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 722, z późn. zm.),

 c) giełdowej izby rozrachunkowej, Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych S.A. lub spółki, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, nabywających energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych,

 d) spółki prowadzącej jednocześnie izbę rozliczeniową i izbę rozrachunkową w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji, o której mowa w art. 68a ust. 14 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi lub w celu rozliczenia i rozrachunku transakcji zawieranych na rynku regulowanym.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 18 ustawy:

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 21 ustawy:

Jak stanowi art. 4 ustawy:

W myśl art. 5 ustawy:

 

Jak wskazano w art. 9 ustawy:

 1. W przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

 1) nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;

 2) sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię;

 3) zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;

 4) zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;

 5) import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;

 6) zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

 2. Za zużycie energii elektrycznej nie uznaje się strat powstałych w wyniku przesyłania, dystrybucji lub magazynowania energii elektrycznej, z wyłączeniem energii zużytej w związku z jej przesyłaniem, dystrybucją lub magazynowaniem oraz energii elektrycznej pobranej nielegalnie.

 3. Jeżeli w stosunku do energii elektrycznej powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

W rozumieniu art. 11 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym:

Jak stanowi art. 11 ust. 2 ustawy:

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy:

Jak wskazano w art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy:

 

Jak wynika z art. 24 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy o podatku akcyzowym:

W przypadku energii elektrycznej podatnik jest obowiązany, bez wezwania organu podatkowego, składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracje podatkowe według ustalonego wzoru oraz obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek właściwego urzędu skarbowego, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym:

 2) upłynął termin płatności określony w umowie właściwej dla rozliczeń z tytułu dostaw energii elektrycznej albo, jeżeli termin ten nie został określony w umowie - upłynął termin płatności wynikający z faktury lub innego dokumentu wystawionego przez podatnika, z którego wynika zapłata należności za sprzedaną przez podatnika energię elektryczną, a jeżeli termin płatności nie został określony w umowie ani w fakturze lub w tym dokumencie albo gdy z faktury nie wynika należność za energię elektryczną sprzedaną w tym okresie - po miesiącu, w którym wystawiono fakturę lub ten dokument - w przypadku sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju;

 3) nastąpiło zużycie energii elektrycznej - w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3, 4 i 6.

 

W myśl art. 138h ust. 1 i 5 ustawy o podatku akcyzowym:

1. Ewidencję ilościową energii elektrycznej prowadzą:

1) podatnik dokonujący sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu;

2) podatnik zużywający energię elektryczną w przypadku, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 i 4;

3) podmiot reprezentujący, o którym mowa w art. 13 ust. 5;

4) podmiot dokonujący dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu energii elektrycznej.

5. Ewidencja, o której mowa w ust. 1, powinna zawierać odpowiednio dane niezbędne do określenia w okresach miesięcznych, z dokładnością do 0,001 MWh, łącznej ilości:

1) energii elektrycznej wyprodukowanej, nabytej wewnątrzwspólnotowo, zaimportowanej lub zakupionej na terytorium kraju;

2) energii elektrycznej sprzedanej nabywcom końcowym na terytorium kraju;

3) energii elektrycznej sprzedanej podmiotom posiadającym koncesję w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne;

4) energii elektrycznej dostarczonej wewnątrzwspólnotowo i wyeksportowanej;

5) energii elektrycznej zużytej na potrzeby własne;

6) energii elektrycznej zwolnionej od akcyzy na podstawie art. 30 ust. 6, 7 i 7a oraz przepisów wydanych na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 2;

7) strat energii elektrycznej niepodlegających opodatkowaniu, o których mowa w art. 9 ust. 2.

Mając na uwadze powyższe należy zauważać, że w zakresie energii elektrycznej ustawodawca zawarł w art. 9 ust. 1 ustawy enumeratywny katalog czynności, których dokonanie stanowić będzie czynność podlegającą opodatkowaniu akcyzą. W art. 11 ustawy określono natomiast moment powstania obowiązku podatkowego w przypadku zdarzeń podlegających opodatkowaniu dotyczących energii elektrycznej. Wreszcie konsekwencją dokonania czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą i powstania obowiązku podatkowego jest ciążące na podatniku zobowiązanie do rozliczenia i zapłaty akcyzy na zasadach wynikających z art. 24 ustawy.

Zauważyć także należy, że podatek akcyzowy jest zasadniczo podatkiem jednofazowym. Z zasadą jednokrotności opodatkowania akcyzą (w zakresie energii elektrycznej, wyrażoną art. 9 ust. 3 ustawy), wiąże się również zasada opodatkowania konsumpcji, która sprowadza się do obciążania ciężarem ekonomicznym podatku ostatecznego nabywcy wyrobu. Zasada ta jest w szczególności uwidoczniona w stosunku do opodatkowania sprzedaży energii elektrycznej na rzecz nabywcy końcowego zdefiniowanego w art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy - podmiotu nabywającego energię elektryczną, nieposiadającego koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy Prawo energetyczne. Zatem zgodnie z powyższą definicją wprowadzono zasadę opodatkowania akcyzą ostatniego etapu obrotu, czyli etapu wydania energii elektrycznej do konsumpcji końcowemu nabywcy - konsumentowi. Przy czym opodatkowaniu podlega również zużycie energii elektrycznej w przypadkach określonych w ustawie.

Jednocześnie zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 21 sprzedaż oznacza czynność faktyczną lub prawną, w której wyniku dochodzi do przeniesienia posiadania lub własności przedmiotu sprzedaży na inny podmiot. Na potrzeby opodatkowania akcyzą wyrobów akcyzowych, ustawodawca ustanowił szeroką definicję sprzedaży, tak aby obejmowała wszystkie możliwe transakcje i czynności, których przedmiotem mogą być wyroby akcyzowe. W ten bowiem sposób racjonalny ustawodawca umożliwia zapewnienie powszechności opodatkowania podatkiem akcyzowym wszystkich możliwych transakcji i czynności, które w świetle art. 5 ustawy mogą być w wielu przypadkach oderwane od transakcji w rozumieniu cywilnoprawnymi, co ma służyć zapewnieniu realizacji założonych przez normodawcę celów opodatkowania.

Obowiązek podatkowy w przypadku energii elektrycznej powstaje, m.in. z dniem zużycia energii elektrycznej, w przypadku, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 (zużycie przez podmiot posiadający koncesję) jak i w momencie jej sprzedaży nabywcy końcowemu (w związku z czynnością o której mowa art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy) przy czym, co wynika wprost z art. 11 ust. 2 ustawy, jest to związane z wystawieniem przez podatnika faktury lub innego dokumentu, z którego wynika zapłata należności za sprzedaną przez podatnika energię elektryczną.

Jak wskazano wyżej, zgodnie definicją nabywcy końcowego, wprowadzono zasadę opodatkowania akcyzą ostatniego etapu obrotu, czyli etapu wydania energii elektrycznej do konsumpcji nabywcy końcowemu, w tym przez podmiot posiadający koncesję jak i przez podmiot nieposiadający koncesji, który wyprodukował tą energię.

Z kolei opodatkowaniu akcyzą nie podlega samo wytwarzanie energii elektrycznej, jak i energia elektryczna, która jest przedmiotem obrotu pomiędzy podmiotami posiadającymi koncesję, a także sprzedaż energii elektrycznej podmiotowi posiadającemu koncesję przez podmiot, który tą energię elektryczną wyprodukował i który sam takiej koncesji nie posiada.

Opodatkowaniu, zgodnie z zasadą jednofazowości, nie podlega także energia elektryczna nabyta przez nabywcę końcowego (nabyta od podmiotu posiadającego koncesję z akcyzą zawartą w cenie), która została odsprzedana (refakturowana) innemu podmiotowi. Tym samym pomimo faktu, że w takiej sytuacji dochodzi do sprzedaży w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 21 ustawy, to ta kolejna czynność z uwagi na treść art. 9 ust. 3 ustawy co do zasady nie powoduje powstania obowiązku podatkowego.

Przedstawiony opis stanu faktycznego wskazuje, że Wnioskodawca jest podatnikiem akcyzy z tytułu zużycia energii elektrycznej wyprodukowanej przez siebie oraz zakupionej od podmiotów posiadających koncesje na obrót energia elektryczną. Spółka wskazała w obu pytaniach, że jest podatnikiem akcyzy, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3, czyli podmiotem posiadającym koncesję, o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy. Spółka zawarła porozumienie z Z (dalej jako: „Z”) na mocy którego Spółka oraz Z dokonują podziału kosztów energii elektrycznej zużywanej we wskazanym we wniosku budynku.

Zgodnie z zawartym porozumieniem począwszy od (…) r. podział procentowy kosztów energii pomiędzy Z a Spółką wynosi - dla Z - (…) % a dla Spółki - (…) % i został ustalony wg. powierzchni użytkowej budynku dla poszczególnych numerów.

Zgodnie z zawartym porozumieniem Z, na podstawie wystawionych przez zakład energetyczny faktur będzie wystawiała faktury Spółkę z tytułu dostaw energii elektrycznej wg. ustalonego podziału procentowego.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności faktyczne stwierdzić należy, że w zakresie objętym pytaniem nr 1 znajdzie zastosowanie art. 9 ust. 3 ustawy, w świetle którego refakturowana na Państwa energia elektryczna, która jest już z zapłaconym podatkiem akcyzowym, nie będzie podlegała kolejny raz opodatkowaniu akcyzą, pomimo tego że są Państwo podmiotem posiadającym koncesję i następnie będą Państwo refakturowali dalej tą energię elektryczną najemcom lokali mieszkalnych.

W konsekwencji zgodzić się należy z Państwa oceną, że nie są Państwo zobowiązani do zadeklarowania, obliczenia i zapłaty podatku akcyzowego od ilości energii elektrycznej refakturowanej na Państwa przez Z w lokalizacji, w której jako współwłaściciel nieruchomości nabył energię elektryczną z zapłaconym podatkiem akcyzowym na podstawie refaktur wystawianych przez Z (podmiot nieposiadający koncesji), która to energia elektryczna jest następnie odsprzedawana na rzecz najemców lokali.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należy uznać za prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do Państwa wątpliwości wyrażonych w pytaniu nr 2 wyjaśnić należy, że prowadzenie ewidencji ilościowej energii elektrycznej przez podmioty do jej prowadzenia zobowiązane zgodnie z art. 138h ust. 1 ustawy służy, co do zasady, prawidłowemu rozliczeniu podatku akcyzowego i jest w przypadkach określonych w art. 138h ust. 1 pkt 1-3 ustawy zasadniczo związane z wykonywanymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

Zatem w prowadzonej m.in. przez podatnika ilościowej ewidencji energii elektrycznej, podatnik ten powinien wykazywać te dane, o których mowa w art. 138h ust. 5 ustawy, które przede wszystkim wpływają na prawidłowe wywiązywanie się przez niego ze zobowiązań podatkowych, gdyż w przypadku podatnika podatku akcyzowego od energii elektrycznej ewidencja służy celom kontrolnym i stanowi podstawę do sporządzania deklaracji podatkowej. Co prawda m.in. podmiot posiadający koncesję winien ewidencjonować także inne czynności, które co do zasady nie stanowią jeszcze czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą, takich jak np. sprzedaż energii elektrycznej podmiotom posiadającym koncesję, niemniej ma to również związek z uwidocznieniem w tej ewidencji wszelkich zdarzeń, które ewentualnie mogą mieć wpływ na prawidłowe wywiązywanie się podmiotów z obowiązków podatkowych. Okoliczności niniejszej sprawy wskazują, że ewidencjonowanie w Państwa przypadku nabywanej energii elektrycznej z zapłaconym podatkiem na wcześniejszym etapie obrotu, nie będzie miało wpływu na Państwa rozliczenia, tym samym nie jest w ocenie Organu w objętym wnioskiem stanie faktycznym konieczne.

Odnosząc się zatem do sformułowanego przez Państwa pytania nr 2 w kontekście przedstawionych we wniosku okoliczności faktycznych należy stwierdzić, że nie są Państwo zobowiązani do wykazywania w ilościowej ewidencji energii elektrycznej, ilości energii elektrycznej refakturowanej na Państwa przez Z w lokalizacji, w której jako współwłaściciel nieruchomości nabył energię elektryczną z zapłaconym podatkiem akcyzowym na podstawie refaktur wystawianych przez Z (podmiot nieposiadający koncesji), która to energia elektryczna jest następnie odsprzedawana na rzecz najemców lokali.

W konsekwencji Państwa stanowisko w tym zakresie (objęte pytaniem nr 2), jest zdaniem Organu prawidłowe.

Organ zastrzega, że wydana interpretacja stanowi rozstrzygnięcie wyłącznie w zakresie obu zadanych pytań. Zatem interpretacja nie rozstrzyga w kwestii obowiązków akcyzowych spoczywających na innych podmiotach w związku z zakupem i zużyciem energii elektrycznej przez Z na potrzeby funkcjonowania wskazanego we wniosku budynku.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zadanych pytań) i wyłącznie sytuacji prawnopodatkowej Wnioskodawcy, w odniesieniu do opisanego stanu faktycznego, w zakresie podatku akcyzowego. Zauważyć bowiem należy, że to wyłącznie Wnioskodawca, w treści składanego wniosku, kształtuje jego zakres przedmiotowy. Zatem kwestie, które nie zostały objęte pytaniami wskazanymi we wniosku, nie mogą być rozpatrzone - zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622, ze zm.; dalej jako: „Ordynacja podatkowa”).

Odnosząc się do faktu, że na poparcie własnej argumentacji Wnioskodawca powołał się na funkcjonującą w obrocie prawnym interpretację indywidualną, Organ pragnie zauważyć, że została ona wydana w indywidualnej sprawie i odnosi się wyłącznie do okoliczności przedstawionych w inicjującym tę sprawę wniosku. Podkreślenia w tym miejscu bowiem wymaga, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podmiotów w wyniku rozstrzygnięć, dotyczących konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych. Interpretacje indywidualne nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego, co oznacza, że należy je traktować indywidualnie (por. prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 109/15).

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb Ordynacji podatkowej. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.; dalej jako: „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.