0111-KDIB3-3.4013.170.2026.1.PJ

Interpretacja indywidualna
- stanowisko nieprawidłowe

 

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku akcyzowym jest nieprawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego wpłynął 28 maja 2026 r.

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca, (...), jest obywatelem Ukrainy. Obecnie Wnioskodawca oczekuje na wydanie karty czasowego pobytu w Polsce na podstawie małżeństwa z obywatelką Polski (żona uzyskała obywatelstwo polskie w maju 2026 r.). Wnioskodawca zamierza na stałe związać swoje życie osobiste i zawodowe z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Historia relokacji Wnioskodawcy oraz jego majątku wygląda następująco:

 1. Wnioskodawca po raz pierwszy przybył do Polski z Ukrainy w dniu (...) lutego 2022 r.

 2. W dniu (...) marca 2022 r. żona Wnioskodawcy wprowadziła na terytorium Polski należący do niego samochód osobowy na ukraińskich tablicach rejestracyjnych. Wjazd pojazdu nastąpił w celach ewakuacyjnych i zabezpieczenia mienia w związku z wybuchem konfliktu zbrojnego na Ukrainie. Od tamtego momentu pojazd nieprzerwanie znajduje się na terytorium Polski i nie był wykorzystywany handlowo. Przed wjazdem do Polski, Wnioskodawca był właścicielem i nieprzerwanie użytkował wspomniany pojazd na Ukrainie przez okres przekraczający 6 miesięcy.

 3. W okresie od (...) kwietnia 2023 r. do (...) stycznia 2026 r. Wnioskodawca przebywał, mieszkał i pracował na terytorium Stanów Zjednoczonych (co miało charakter czasowy). W tym okresie jego żona oraz jego samochód pozostawały w Polsce.

 4. Po powrocie ze Stanów Zjednoczonych w 2026 roku oraz w związku z uzyskaniem przez żonę obywatelstwa polskiego w maju 2026 r., Wnioskodawca ostatecznie i nieodwołalnie przeniósł swoje centrum interesów życiowych oraz miejsce stałego zamieszkania do Polski.

Wnioskodawca spełnia warunek zamieszkiwania poza terytorium UE przez okres ponad 12 miesięcy przed ostatecznym przesiedleniem (zarówno na Ukrainie przed 2022 r., jak i następnie w USA do stycznia 2026 r.). Pojazd stanowi własność Wnioskodawcy, był używany przez niego w kraju poprzedniego zamieszkania przez co najmniej 6 miesięcy i będzie służył wyłącznie do użytku osobistego, bez możliwości zbycia przez 12 miesięcy.

Pytanie w zakresie podatku akcyzowego

Czy w opisanym stanie faktycznym, uwzględniając specyfikę sytuacji (wjazd pojazdu do Polski w marcu 2022 r. w celach ewakuacyjnych, późniejszy czasowy pobyt Wnioskodawcy w USA i ostateczne przeniesienie miejsca stałego zamieszkania do Polski w 2026 r.), Wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania ze zwolnienia z należności przywozowych (cła, podatku VAT oraz podatku akcyzowego) na podstawie przepisów dotyczących mienia przesiedleńczego?

Pana stanowisko w sprawie w zakresie podatku akcyzowego

W ocenie Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym spełnia on wszystkie kluczowe przesłanki materialne uprawniające do zwolnienia samochodu z cła, podatku VAT oraz akcyzy z tytułu mienia przesiedleńczego. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że:

   1. Przesłanka własności i okresu używania pojazdu została spełniona - samochód był jego własnością i był przez niego użytkowany na Ukrainie przez okres ponad 6 miesięcy przed opuszczeniem tego kraju.

   2. Przesłanka zamieszkiwania poza UE przez co najmniej 12 miesięcy również została spełniona (zarówno przed 2022 rokiem na Ukrainie, jak i w latach 2023-2026 na terytorium USA).

   3. Choć sam pojazd przekroczył granicę UE (Polski) wcześniej niż następuje ostateczne osiedlenie się Wnioskodawcy w 2026 r., to wcześniejszy wjazd samochodu miał charakter siły wyższej (ewakuacja przed wojną) i stanowił element sukcesywnego przenoszenia majątku rodziny. Intencja stałego zamieszkania w Polsce krystalizuje się ostatecznie w 2026 roku wraz z powrotem Wnioskodawcy z USA i uzyskaniem przez małżonkę obywatelstwa RP.

W związku z powyższym, w opinii Wnioskodawcy, formalne ramy czasowe wprowadzenia mienia (art. 9 Rozporządzenia Rady nr 1186/2009) powinny być interpretowane z uwzględnieniem nadzwyczajnych okoliczności wojennych oraz faktu, że pojazd od momentu wwozu nie zmienił właściciela ani przeznaczenia. Import wyżej wymienionego pojazdu powinien zostać uznany za zwolniony z opłat celno-podatkowych w ramach mienia przesiedleńczego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 412, ze zm.; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o podatku akcyzowym”):

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 7 lit. a ustawy:

Stosownie do art. 4 ustawy:

Jak stanowi art. 5 ustawy:

Zgodnie z art. 100 ust. 1 ustawy:

W przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

    1) import samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, z wyłączeniem przypadków, gdy dług celny wygasł na podstawie art. 124 ust. 1 lit. e-g lub k unijnego kodeksu celnego;

    2) nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym;

    3) pierwsza sprzedaż na terytorium kraju samochodu osobowego niezarejestrowanego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym:

a) wyprodukowanego na terytorium kraju,

b) od którego nie została zapłacona akcyza z tytułu czynności, o których mowa w pkt 1 albo 2.

Jak stanowi art. 100 ust. 3 ustawy:

Stosownie do art. 100 ust. 4 ustawy:

W myśl art. 101 ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 112 ust. 1 ustawy:

Zwalnia się od akcyzy samochód osobowy przywożony spoza terytorium państw członkowskich oraz państw członkowskich Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym przez osobę fizyczną przybywającą na terytorium kraju na pobyt stały lub powracającą z czasowego pobytu z terytorium tych państw, jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki:

   1) samochód osobowy jest przeznaczony do użytku osobistego tej osoby;

   2) samochód osobowy służył do użytku osobistego tej osoby w miejscu poprzedniego jej pobytu poza terytorium państwa członkowskiego lub państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym przez okres co najmniej 6 miesięcy przed zmianą miejsca pobytu;

   3) osoba ta przedstawi właściwemu naczelnikowi urzędu celno-skarbowego dowód potwierdzający spełnienie warunku, o którym mowa w pkt 2;

   4) osoba ta przebywała poza terytorium państwa członkowskiego lub państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym przez okres co najmniej 12 kolejnych miesięcy poprzedzających zmianę miejsca pobytu;

   5) samochód osobowy nie zostanie sprzedany, wynajęty lub w jakikolwiek inny sposób oddany do użytku osobie trzeciej przez okres 12 miesięcy od dnia jego przywozu na terytorium kraju.

Stosownie do art. 112 ust. 4 ustawy:

Zgodnie z art. 110 ust. 7 i 8 ustawy:

   7. W przypadku przywozu, o którym mowa w ust. 1 i 2, z terytorium państwa członkowskiego, samochód osobowy jest zwolniony od akcyzy, jeżeli został przywieziony przed upływem 12 miesięcy od dnia osiedlenia się osoby fizycznej na terytorium kraju.

   8. Za miejsce stałego pobytu uznaje się miejsce, w którym osoba fizyczna przebywa przez co najmniej 185 dni w roku kalendarzowym ze względu na swoje więzi osobiste i zawodowe. W przypadku osoby niezwiązanej z tym miejscem zawodowo na osobiste powiązania wskazuje istnienie ścisłych więzi pomiędzy tą osobą a miejscem, w którym mieszka. Jednakże za miejsce stałego pobytu osoby związanej zawodowo z miejscem innym niż miejsce powiązań osobistych, i z tego względu przebywającej na zmianę w różnych miejscach na terytoriach dwóch lub więcej państw członkowskich Unii Europejskiej, uznaje się miejsce, z którym jest związana osobiście, pod warunkiem że regularnie tam powraca. Ten ostatni warunek nie musi być spełniony, jeśli osoba mieszka na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej w celu wypełnienia zadania w określonym czasie. Studia wyższe bądź nauka w szkole poza miejscem stałego pobytu nie stanowią zmiany miejsca stałego pobytu.

Pana wątpliwości dotyczą możliwości skorzystania ze zwolnienia z należności przywozowych w zakresie akcyzy importu samochodu osobowego. W tym miejscu należy wskazać, że zwolnienie z akcyzy importu, tj. przywozu samochodów osobowych z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju, zostało uregulowane w przepisie art. 112 ust. 1 ustawy, nie zaś w art. 110 ust. 1, ust. 2, ust. 6 ust. 7 oraz ust. 8 ustawy, które wskazał Pan jako przedmiot wniosku, a które dotyczą zwolnienia przy nabyciu wewnątrzwspólnotowym, przy czym art. 110 ust. 7 i 8 mają odpowiednie zastosowanie do importu na podstawie art. 112 ust. 4 ustawy.

Ponadto należy wskazać, że w toku postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, Organ nie może kierować się w swych rozstrzygnięciach innymi aspektami aniżeli wyłącznie tymi, które wynikają z przepisów prawa podatkowego i zasad ich wykładni, gdyż to wyłącznie przepisy prawa podatkowego - w sprawie przepisy ustawy o podatku akcyzowym - określają kiedy i na jakich zasadach dany wyrób/czynność podlega lub nie opodatkowaniu akcyzą.

Przepisy ustawy nie przewidują odstępstw od wyszczególnionych w ustawie warunków i przewidzianych tam terminów, także w przypadku zaistnienia nadzwyczajnych okoliczności wojennych, do których się Pan odwołuje.

Mając na uwadze przywołane przepisy ustawy o podatku akcyzowym i przedstawione we wniosku okoliczności w pierwszej kolejności należy wskazać, że zwolnienie, o którym mowa w art. 112 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, dotyczy samochodu osobowego przywożonego spoza terytorium państw członkowskich oraz państw członkowskich Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym przez osobę fizyczną przybywającą na terytorium kraju na pobyt stały lub powracającą z czasowego pobytu z terytorium tych państw. Zwolnienie to jest uwarunkowane łącznym spełnieniem wszystkich przesłanek wyszczególnionych w pkt 1-5 art. 112 ust. 1 ustawy i ujętych w treści art. 110 ust. 7 i 8 ustawy, które stosuje się odpowiednio do przywozu samochodu osobowego z państwa trzeciego.

Tym samym import samochodu osobowego, będzie mógł być objęty zwolnieniem od akcyzy jeżeli przybycie do Polski będzie związane przeniesieniem na stałe na terytorium kraju i spełnione będą pozostałe warunki ustawy, tj.:

    1) samochód osobowy jest przeznaczony do użytku osobistego tej osoby;

    2) samochód osobowy służył do użytku osobistego tej osoby w miejscu poprzedniego jej pobytu poza terytorium państwa członkowskiego lub państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym przez okres co najmniej 6 miesięcy przed zmianą miejsca pobytu;

    3) osoba ta przedstawi właściwemu naczelnikowi urzędu celno-skarbowego dowód potwierdzający spełnienie warunku, o którym mowa w pkt 2;

    4) osoba ta przebywała poza terytorium państwa członkowskiego lub państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym przez okres co najmniej 12 kolejnych miesięcy poprzedzających zmianę miejsca pobytu;

    5) samochód osobowy nie zostanie sprzedany, wynajęty lub w jakikolwiek inny sposób oddany do użytku osobie trzeciej przez okres 12 miesięcy od dnia jego przywozu na terytorium kraju.

Dodatkowo, jak wynika z art. 110 ust. 7 ustawy (który należy stosować odpowiednio w przypadku importu), samochód osobowy będzie mógł być objęty zwolnieniem od akcyzy, jeżeli został przywieziony przed upływem 12 miesięcy od dnia osiedlenia się osoby fizycznej na terytorium kraju.

Zaznaczyć należy, że za miejsce stałego pobytu uznaje się miejsce, w którym osoba fizyczna przebywa przez co najmniej 185 dni w roku kalendarzowym ze względu na swoje więzi osobiste i zawodowe.

Orzecznictwo sądów administracyjnych w zakresie stosowania przedmiotowego zwolnienia jest zgodne i wskazuje, że analiza tych regulacji daje podstawę do przyjęcia, że prawodawca łączy pojęcie przeniesienia swojego stałego miejsca zamieszkania ze stałym zaprzestaniem zamieszkiwania w państwie trzecim i jego przeniesieniem na stałe na terytorium kraju. Tym samym zwolnienie od podatku akcyzowego mienia osobistego jakim jest samochód osobowy wymaga od osoby przesiedlającej się spełnienia w pierwszej kolejności podstawowego warunku, jakim jest fakt przeniesienia swojego stałego miejsca zamieszkania z państwa trzeciego na terytorium kraju. Dopiero stwierdzenie takiej okoliczności daje podstawę do analizy sprawy pod kątem spełnienia pozostałych warunków zwolnienia, skonkretyzowanych w art. 112 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym – por. prawomocny wyrok WSA w Krakowie z 15 października 2020 r., sygn. akt I SA/Kr 380/19, wyrok WSA Białymstoku z 13 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Bk 503/13, wyroku WSA w Krakowie z 12 marca 2004 r., sygn. akt I SA/Kr 93/24).

Jak z kolei wyjaśnił WSA w Gdańsku w prawomocnym orzeczeniu z 24 marca 2020 r., sygn. akt  I SA/Gd 1949/19: „(…) W wyroku z dnia 26 kwietnia 2007 r., w sprawie C-392/05 Alevizos v. Ypourgos Oikonomikon, Trybunał Sprawiedliwości stwierdził, że dla uznania miejsca stałego pobytu za stałe centrum interesów danej osoby, pod uwagę powinny być wzięte wszystkie mające znaczenie okoliczności faktyczne, to jest w szczególności fizyczne przebywanie tej osoby i członków jej rodziny, posiadanie miejsca zamieszkania, miejsce, gdzie dzieci faktycznie chodzą do szkoły, miejsce działalności zawodowej, lokalizacja interesów majątkowych, więzów administracyjnych z władzami publicznymi i organizacjami społecznymi, ponieważ elementy te oznaczają wolę tej osoby ustabilizowania miejsca pobytu, z racji trwałości wynikającej z normalnych nawyków życiowych i rozwoju zwykłych relacji społecznych i zawodowych. Dla ustalenia miejsca zamieszkania nie jest zatem wystarczające samo zamieszkiwanie w sensie fizycznym, ale bez zamiaru stałego pobytu, ani też sam zamiar stałego pobytu.

Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy podzielić należy stanowisko organów, że jakkolwiek skarżący niewątpliwie przebywał na terenie Niemiec i wynajmował tam mieszkanie, niemniej jednak zgromadzony materiał dowodowy nie potwierdza, aby jego wolą było przeniesienie tam swojego ośrodka życiowego. Przeczą temu obiektywne okoliczności, takie jak zachowanie miejsca zamieszkania w Polsce (zameldowanie na pobyt stały) oraz składanie w Polsce deklaracji podatkowych dotyczących wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodów osobowych i płacenie podatków. Skarżący nie tylko zatem był w Polsce zameldowany na pobyt stały, ale też na terenie Polski przebywał i sprawdzał na jej teren samochody osobowe. Wskazuje to na zachowanie z Polską więzi mieszkaniowych (zameldowanie na pobyt stały), majątkowych (sprowadzanie na terytorium kraju samochodów osobowych) i podatkowych. Taki stan rzeczy, jak słusznie wskazał organ, miał miejsce przynajmniej od 17 lipca 2017 r., będącym datą osobistego złożenia przez skarżącego pierwszej z trzech deklaracji dotyczących wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego.

(…) Podkreślić należy, że samo nawet długotrwałe przebywanie w Niemczech i zamieszkiwanie tam, przy jednoczesnym zachowaniu więzi mieszkaniowych, majątkowych i podatkowych z Polską, nie oznacza zlokalizowania tam stałego centrum swoich interesów. W rozpatrywanej sprawie nie jest wystarczające oświadczenie skarżącego, że jego zamiarem było osiedlenie się na terenie Niemiec, skoro obiektywne okoliczności wskazujące na zachowanie przez niego więzi mieszkaniowych, majątkowych i podatkowych z Polską temu przeczą”.

Biorąc pod uwagę treść art. 110 ust. 8 ustawy, należy zauważyć że miejscem Pana stałego pobytu może być uznana Polska dopiero od 2026 r. kiedy to powrócił Pan ze Stanów Zjednoczonych, Pana żona uzyskała obywatelstwo polskie, a Pan mógł powołując się na te okoliczność wystąpić z wnioskiem o wydanie karty czasowego pobytu w Polsce, na której wydanie Pan oczekuje. Wtedy bowiem, jak Pan wskazuje, ostatecznie i nieodwołanie przeniósł Pan swoje centrum interesów życiowych do Polski.

W stosunku do tego momentu należy dokonać analizy pozostałych przesłanek uprawniających do zastosowania zwolnienia.

Mając na uwadze powyższe uznać należy, że nie został spełniony warunek o którym mowa w art. 112 ust. 1 pkt 2 ustawy. Zgodnie z tym warunkiem samochód osobowy powinien służyć do Pana użytku osobistego w miejscu poprzedniego pobytu poza terytorium państwa członkowskiego lub państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym przez okres co najmniej 6 miesięcy przed zmianą miejsca pobytu.

Skoro bowiem od (...) lutego 2022 r. przebywał Pan na terytorium Polski, a (...) marca 2022 r. samochód został przywieziony na terytorium kraju i od tamtego momentu pojazd nieprzerwanie znajduje się na terytorium Polski, to nie można tym samym równocześnie uznać, że służył do Pana użytku osobistego w miejscu poprzedniego pobytu poza terytorium kraju (tj. na Ukrainie) przez okres co najmniej 6 miesięcy poprzedzających przeniesienie przez Pana miejsca stałego pobytu.

Jednoczenie pojazd pozostawał w Polsce podczas Pana pobytu na terenie Stanów Zjednoczonych, zatem nie służył on tam Panu do użytku osobistego.

Należy ponadto zauważyć, że przywóz samochodu miał miejsce z Ukrainy do Polski, a nie ze Stanów Zjednoczonych, niezależnie od tego że bezpośrednio przez zmianą miejsca stałego pobytu na Polskę, to właśnie Stany Zjednoczone były państwem trzecim niebędącym terytorium państwa członkowskiego lub państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym w którym miał Pan miejsce poprzedniego pobytu.

Nie można zatem uznać, że został spełniony warunek, o którym mowa w art. 112 ust. 1 pkt 4 ustawy.

Tym samym Pana stanowisko, w zakresie podatku akcyzowego, dotyczące możliwości zwolnienia od akcyzy samochodu osobowego przywiezionego z Ukrainy jako mienie przesiedleńcze na podstawie art. 112 ust. 1 ustawy, uznać należy za nieprawidłowe.

W przedstawionych bowiem we wniosku okolicznościach stanu faktycznego nie spełni Pan wszystkich przesłanek do zastosowania zwolnienia na podstawie art. 112 ust. 1 ustawy.

Tym samym import samochodu osobowego, o którym mowa we wniosku będzie opodatkowany podatkiem akcyzowym.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

W zakresie Pana wątpliwości wynikających z pytania podatkowego sformułowanych przez Pana we wniosku dotyczących możliwości skorzystania ze zwolnienia z należności przywozowych w zakresie cła i podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 poz. 622, ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

   - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.