0111-KDIB3-3.4012.348.2026.2.AW

Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest:

   - prawidłowe w zakresie uznania, że mają Państwo prawo do odliczenia podatku VAT w związku z nabyciem towarów od podmiotów nieposiadających siedziby na obszarze celnym Unii Europejskiej w ramach transakcji przeprowadzanych na warunkach Incoterms 2020 DDP, które szczegółowo zostały opisane w poniżej przedstawionym stanie faktycznym, w sytuacji gdy zgłoszenia celnego towarów dokonuje Państwa Spółka lub agencja celna/przewoźnik działający na podstawie udzielonego przez Państwa pełnomocnictwa,

   - nieprawidłowe w zakresie uznania, że mają Państwo prawo do odliczenia podatku VAT w związku z nabyciem towarów od podmiotów nieposiadających siedziby na obszarze celnym Unii Europejskiej w ramach transakcji przeprowadzanych na warunkach Incoterms 2020 DDP, które szczegółowo zostały opisane w poniżej przedstawionym stanie faktycznym, w sytuacji gdy zgłoszenia celnego towarów dokonuje eksporter lub agencja celna/przewoźnik działający na podstawie upoważnienia eksportera.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej z 23 lipca 2026 r., który dotyczy ustalenia czy mają Państwo prawo do odliczenia podatku VAT w związku z nabyciem towarów od podmiotów nieposiadających siedziby na obszarze celnym Unii Europejskiej w ramach transakcji przeprowadzanych na warunkach Incoterms 2020 DDP, które szczegółowo zostały opisane w przedstawionym stanie faktycznym, wpłynął 29 lipca 2026 r. Wniosek – w odpowiedzi na wezwanie Organu – uzupełnili Państwo pismem z 8 października 2026 r., które wpłynęło do Organu 12 października 2026 r.

 

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest osobą prawną (spółką z o. o.). Wnioskodawca jest opodatkowany od całości swoich dochodów na terenie Rzeczpospolitej Polskiej. Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest m.in. PKD (...) - produkcja (...) i podobnych maszyn. Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.

Na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, Spółka dokonuje zakupu różnorodnych towarów. Część towarów wykorzystywanych w działalności nabywana jest od podmiotów spoza Unii Europejskiej (np. sprowadzana jest z Wielkiej Brytanii). Nabywane towary są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, zgodnie z profilem działalności Spółki.

Przedmiotem złożonego wniosku są transakcje dotyczące zakupu towarów transportowanych z terytorium państwa trzeciego (Wielka Brytania) na terytorium kraju. Transakcje te realizowane są pomiędzy kontrahentami z państwa trzeciego (Wielka Brytania), nieposiadającymi siedziby na obszarze celnym Unii, a Spółką, która nabywa towary w celu dysponowania nimi jak właściciel.

Wnioskodawca, realizując import towarów, zawiera transakcje na warunkach Incoterms DDP (Delivered Duty Paid). Reguła ta nakłada na sprzedawcę największy zakres odpowiedzialności spośród wszystkich reguł Incoterms. Sprzedawca zobowiązany jest dostarczyć towar do określonego miejsca wskazanego przez kupującego, pokrywając przy tym koszty związane z transportem, odprawą celną oraz uiszczeniem należnych podatków i ceł importowych w kraju docelowym. Oznacza to, że ryzyko i odpowiedzialność za towar spoczywa na sprzedawcy od momentu nadania towaru, aż do jego dostarczenia w określone miejsce. Kupujący ponosi jedynie minimalne ryzyko związane z odbiorem towaru. W tym modelu dostaw, przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel pomiędzy eksporterem, a Spółką, następuje w momencie odbioru towaru przez kupującego w oznaczonym miejscu docelowym.

Podatek należny z tytułu importu towarów jest rozliczany przez Spółkę na zasadach ogólnych, określonych w art 33 ust. 1 ustawy o VAT - w zgłoszeniu celnym.

W opisanym modelu dostaw, Spółka otrzymuje dokumenty celne (Poświadczone Zgłoszenia Celne -ZC299), w których jako:

- nadawca towaru wskazany jest dostawca z Wielkiej Brytanii,

- odbiorca towaru wskazana jest Spółka,

- zgłaszający wskazana jest agencja celna lub przewoźnik (zazwyczaj firma kurierska) z kodem przedstawicielstwa 2 lub 3 (przedstawicielstwo pośrednie lub bezpośrednie).

Zgodnie z zasadami warunków dostawy Incoterms 2020 DDP, do pokrycia kosztów związanych z należnościami celno-podatkowymi związanymi z importem towarów zobowiązany jest eksporter towarów. Proces rozliczeń przebiega w taki sposób, że przedstawiciel pobiera od eksportera towarów równowartość należnego cła (oraz VAT - w przypadku standardowej procedury rozliczenia importu towaru). W pierwszej kolejności to dostawca ponosi więc ekonomiczny ciężar zapłaty należności celnych i podatku VAT z tytułu importu towarów.

W dalszej kolejności, na mocy porozumienia dostawcy i Spółki, dostawca obciąża Spółkę kosztem zapłaconych uprzednio należności celnych i podatku VAT (tj. Spółka wpłaca na rachunek bankowy dostawcy równowartość zapłaconej przez dostawcę kwoty należności celnych i podatku VAT z tytułu importu towarów).

Niezależnie od powyższego, to na rzecz Wnioskodawcy sprowadzane są towary na terytorium Unii Europejskiej, a więc Wnioskodawca wskazany jest w dokumentach celnych jako odbiorca towaru (a nie eksporter towarów nieposiadający siedziby na obszarze Unii Europejskiej).

Samego zgłoszenia importu towarów dokonuje agencja celna (lub przewoźnik), pełniąca rolę przedstawiciela celnego na podstawie upoważnienia eksportera lub Wnioskodawcy (zazwyczaj eksporter udziela pełnomocnictwa i upoważnia agencję celną lub przewoźnika do przeprowadzenia formalności celnych i podatkowych Niemniej jednak, zdarzają się również przypadki, w których Wnioskodawca jako odbiorca towarów udziela pełnomocnictwa agencji celnej lub przewoźnikowi do dokonania zgłoszenia celnego, podczas gdy eksporter pokrywa wszystkie koszty związane z odprawą importową (w tym cło oraz VAT)).

Wnioskodawca otrzymuje także dokumenty celne, z których wynika wysokość należności celno-podatkowych.

W związku z powyższym, Wnioskodawca chce uzyskać odpowiedź na poniższe pytanie.

Uzupełnienie wniosku z 8 października 2026 r., (data wpływu: 12 października 2026 r.)

Importowane towary to narzędzia obróbcze – frezy, wiertła, oprawki i uchwyty do narzędzi obróbczych. Wszystko to jest zużywane w cyklu produkcyjnym. Nie jest ani odsyłane dostawcy, ani sprzedawane dalej innym klientom.

Koszty towarów będących przedmiotem wniosku są związane z prowadzoną przez spółkę działalnością gospodarczą.

Wartość towarów importowych stanowi element kosztów uwzględnianych przy kalkulacji ceny świadczonych przez spółkę na rzecz klientów spółki w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

 

Pytanie

 

Czy Spółka ma prawo do odliczenia podatku VAT w związku z nabyciem towarów od podmiotów nieposiadających siedziby na obszarze celnym Unii Europejskiej w ramach transakcji przeprowadzanych na warunkach Incoterms 2020 DDP, które szczegółowo zostały opisane w stanie faktycznym niniejszego wniosku?

 

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka ma prawo do odliczenia podatku VAT w związku z nabyciem towarów od podmiotów nieposiadających siedziby na obszarze celnym Unii Europejskiej w ramach transakcji przeprowadzanych na warunkach Incoterms 2020 DDP które szczegółowo zostały opisane w stanie faktycznym niniejszego wniosku.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.

Jednocześnie, zgodnie z art 86 ust 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114. art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

 

Na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi w przypadku importu towarów:

a) kwota podatku wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego;

b) kwota podatku należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a ustawy o VA T;

c) kwota podatku wynikająca z deklaracji importowej, w przypadku, o którym mowa w art. 33b;

d) kwota podatku wynikająca z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2-3 i art. 34.

 

Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, odliczenie podatku w przypadku importu jest uwarunkowane:

1) posiadaniem statusu podatnika,

2) wykorzystywaniem nabytych towarów do wykonywania czynności opodatkowanych.

Dla oceny, czy dany podmiot ma prawo do odliczenia VAT z tytułu importu towaru, w pierwszej kolejności należy dokonać analizy pojęcia „osoby prawnej, na której ciąży obowiązek uiszczenia cła”, która zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT jest podatnikiem z tytułu importu towarów.

Zdaniem Wnioskodawcy, zwrot ten odnosi się do podmiotu formalnie odpowiedzialnego za należności celne zgodnie z przepisami prawa celnego. Pojęcia tego nie należy natomiast interpretować dosłownie jako odnoszącego się do podmiotu, który faktycznie dokonuje zapłaty lub w ostatecznym rozrachunku ponosi ekonomiczny ciężar należności celnych.

W celu ustalenia na jakich podmiotach ciąży obowiązek uiszczenia cła na potrzeby wykładni wskazanego przepisu ustawy o VAT, odnieść się należy do regulacji Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r ustanawiające unijny kodeks celny (Dz. U UE. L z 2013 r. Nr 269. str. 1 z póżn zm.; dalej: „UKC”)

I tak, w myśl art 5 pkt 15. 18 i 19 UKC:

   - „zgłaszający” oznacza osobę, która składa zgłoszenie celne, deklarację do czasowego składowania przywozową deklarację skróconą, wywozową deklarację skróconą, zgłoszenie do powrotnego wywozu lub powiadomienie o powrotnym wywozie we własnym imieniu, albo osobę, w której imieniu takie zgłoszenie, deklaracja lub powiadomienie są składane,

   - „dług celny” oznacza nałożony na określoną osobę obowiązek zapłaty stosownej kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych, określonej dla danych towarów na mocy obowiązujących przepisów prawa celnego;

   - „dłużnik” oznacza każdą osobę odpowiedzialną za dług celny.

Jak wskazano w art. 77 ust. 2 i 3 UKC, dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego, a dłużnikiem jest zgłaszający. W przypadku przedstawicielstwa pośredniego dłużnikiem jest również osoba, na której rzecz dokonuje się zgłoszenia celnego.

W świetle powyższego, podmiot będący zgłaszającym lub podmiot, w którego imieniu działa zgłaszający jest dłużnikiem celnym, a w konsekwencji - podatnikiem w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Spośród uczestników transakcji to ten podmiot ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu importu towarów pod warunkiem, że towary są wykorzystywane przez niego do czynności opodatkowanych.

W opisywanych we wniosku przypadkach, zgłoszenie celne jest dokonywane przez przedstawiciela celnego, którym najczęściej jest firma kurierska.

Zgodnie z art. 18 ust. 1 UKC: „każda osoba może ustanowić przedstawiciela celnego Przedstawicielstwo może być bezpośrednie - w tym przypadku przedstawiciel celny działa w imieniu i na rzecz innej osoby, lub pośrednie - w tym przypadku przedstawiciel celny działa we własnym imieniu, lecz na rzecz innej osoby”.

W sytuacji, gdy zgłoszenie celne jest dokonywane przez przedstawiciela pośredniego, dłużnikiem staje się również ten podmiot, na rzecz którego dokonano zgłoszenia. Przy przedstawicielstwie pośrednim zarówno importer towaru, jak i przedstawiciel pośredni są uznawani za dłużników z tytułu importu towaru, ponieważ obie strony odpowiadają solidarnie za uregulowanie należności celnych. Z tego względu, w przypadku korzystania z przedstawicielstwa pośredniego, importer towarów jest również podatnikiem, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Należy jednak zauważyć, że pośredni przedstawiciel celny nie posiada uprawnienia do odliczenia VAT pomimo solidarnej odpowiedzialności za należności celne. Wynika to z faktu, że nie nabywa on prawa własności do towarów objętych tymi należnościami, jak również koszt towarów nie jest uwzględniany w cenie usługi świadczonej przez przewoźnika na rzecz importera, w konsekwencji czego uiszczony VAT nie jest związany z czynnościami opodatkowanymi przewoźnika.

Natomiast zgodnie z istotą przedstawicielstwa bezpośredniego, przedstawiciel bezpośredni niejako wyręcza zgłaszającego w wypełnianiu jego obowiązków celnych, na podstawie i w granicach udzielonego mu upoważnienia. Czynność zgłoszenia dokonana przez przedstawiciela bezpośredniego w granicach umocowania pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego. Zatem to na osobie reprezentowanej przez przedstawiciela bezpośredniego (co do zasady importerze) ciąży obowiązek zapłaty cła z tytułu odprawy celnej towaru.

Z powołanych powyżej przepisów prawa jednoznacznie wynika, iż powstanie długu celnego wyznacza powstanie obowiązku podatkowego z tytułu VAT od importu, a osoba uznana za dłużnika celnego staje się również co do zasady podatnikiem VAT z tytułu importu.

W świetle powyższych ustaleń, to importer jako odbiorca towarów jest podmiotem, na którym według przepisów ciąży obowiązek uiszczenia cła, a więc w konsekwencji - podmiotem posiadającym status podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Istotne jest, że obowiązek uiszczenia cła ciąży na importerze niezależnie od ustalonych warunków dostawy (regu Incoterms 2020), w tym w szczególności od tego, który uczestnik transakcji ponosi ekonomiczna odpowiedzialność za należności celno-podatkowe.

Uwzględniając powyższe, Wnioskodawca jako podatnik z tytułu importu towarów w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od importowanych towarów również w przypadku, gdy strony ustaliły warunki dostawy Incoterms 2020 DDP, zgodnie z którymi ekonomiczny ciężar należności celnych i podatkowych spoczywa początkowo na sprzedawcy, a dopiero później jest przenoszony na Wnioskodawcę na mocy porozumienia między dostawcą a Wnioskodawcą.

Podsumowując, Spółka ma prawo do odliczenia podatku VAT w związku z nabyciem towarów od podmiotów nieposiadających siedziby na obszarze celnym Unii Europejskiej w ramach transakcji przeprowadzanych na warunkach Incoterms 2020 DDP, które szczegółowo zostały opisane w stanie faktycznym niniejszego wniosku.

 

Ocena stanowiska

 

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:

   - prawidłowe w zakresie uznania, że mają Państwo prawo do odliczenia podatku VAT w związku z nabyciem towarów od podmiotów nieposiadających siedziby na obszarze celnym Unii Europejskiej w ramach transakcji przeprowadzanych na warunkach Incoterms 2020 DDP, które szczegółowo zostały opisane w poniżej przedstawionym stanie faktycznym, w sytuacji gdy zgłoszenia celnego towarów dokonuje Państwa Spółka lub agencja celna/przewoźnik działający na podstawie udzielonego przez Państwa pełnomocnictwa,

   - nieprawidłowe w zakresie uznania, że mają Państwo prawo do odliczenia podatku VAT w związku z nabyciem towarów od podmiotów nieposiadających siedziby na obszarze celnym Unii Europejskiej w ramach transakcji przeprowadzanych na warunkach Incoterms 2020 DDP, które szczegółowo zostały opisane w poniżej przedstawionym stanie faktycznym, w sytuacji gdy zgłoszenia celnego towarów dokonuje eksporter lub agencja celna/przewoźnik działający na podstawie upoważnienia eksportera.

 

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

 

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2) eksport towarów;

3) import towarów na terytorium kraju;

4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:

Jednocześnie, jak stanowi art. 2 pkt 5 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Według art. 2 pkt 7 ustawy:

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Na podstawie art. 17 ust. 1b ustawy:

Natomiast, zgodnie z art. 19a ust. 9 ustawy:

Oznacza to, że w przypadku gdy na podstawie przepisów celnych powstaje dług celny w związku z dopuszczeniem towarów do obrotu wówczas także, co do zasady, powstanie obowiązek podatkowy w podatku VAT z tytułu importu tych towarów.

Według art. 18 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego Unijny Kodeks Celny (Dz. Urz. UE L 269 z 10 października 2013 r. str. 1 ze zm.) – zwanego dalej UKC:

Przedstawiciel pośredni działa we własnym imieniu, lecz na rzecz innej osoby co oznacza, że działanie takie wywołuje skutki prawne zarówno dla przedstawiciela, jak i dla osoby reprezentowanej. Konstrukcja przyjęta w przypadku przedstawicielstwa pośredniego zakłada poniesienie przez przedstawiciela większej odpowiedzialności za swoje działania, w zamian za traktowanie go jako zgłaszającego. Przedstawiciel pośredni jest zatem dłużnikiem solidarnie z osobą, na rzecz której jest składane zgłoszenie celne.

Przedstawiciel bezpośredni działa w imieniu i na rzecz osoby reprezentowanej. Zgodnie z istotą przedstawicielstwa bezpośredniego, przedstawiciel bezpośredni niejako wyręcza zgłaszającego w wypełnianiu jego obowiązków celnych, na podstawie i w granicach udzielonego mu upoważnienia. Tym samym czynność zgłoszenia dokonana przez niego w granicach umocowania pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.

 

Stosownie do art. 5 pkt 6, 15, 18, 19 UKC:

 6) „przedstawiciel celny” oznacza każdą osobę ustanowioną przez inną osobę w celu prowadzenia czynności i załatwiania formalności wymaganych przepisami prawa celnego przed organami celnymi;

                15) „zgłaszający” oznacza osobę, która składa zgłoszenie celne, deklarację do czasowego składowania, przywozową deklarację skróconą, wywozową deklarację skróconą, zgłoszenie do powrotnego wywozu lub powiadomienie o powrotnym wywozie we własnym imieniu, albo osobę, w której imieniu takie zgłoszenie, deklaracja lub powiadomienie są składane;

                18) „dług celny” oznacza nałożony na określoną osobę obowiązek zapłaty stosownej kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych, określonej dla danych towarów na mocy obowiązujących przepisów prawa celnego;

                19) „dłużnik” oznacza każdą osobę odpowiedzialną za dług celny.

 

Na mocy art. 77 UKC:

         1. Dług celny w przywozie powstaje w wyniku objęcia towarów nieunijnych podlegających należnościom celnym przywozowym jedną z następujących procedur celnych:

a) dopuszczenia do obrotu, w tym na mocy przepisów o końcowym przeznaczeniu;

b) odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem z należności celnych przywozowych.

 2. Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego.

 3. Dłużnikiem jest zgłaszający. W przypadku przedstawicielstwa pośredniego dłużnikiem jest również osoba, na której rzecz dokonuje się zgłoszenia celnego. Jeżeli zgłoszenie celne dotyczące jednej z procedur, o których mowa w ust. 1, zostaje sporządzone na podstawie danych powodujących, że nie zostają pobrane w całości lub części należności celne przywozowe, osoba, która dostarczyła dane wymagane do sporządzenia zgłoszenia i która wiedziała lub powinna była wiedzieć, że dane te są nieprawdziwe, jest również dłużnikiem.

Z powołanych wyżej regulacji prawnych wynika, że dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego, natomiast dłużnikiem, czyli podmiotem odpowiedzialnym za dług celny jest zgłaszający. W przypadku przedstawicielstwa pośredniego dłużnikiem jest również osoba, na której rzecz dokonuje się zgłoszenia celnego. Obowiązek uiszczenia cła związany jest z ciążącym na określonym podmiocie długiem celnym. Zatem, w przypadku importu towarów podatnikiem jest ten podmiot, który jest dłużnikiem celnym, czyli co do zasady podmiot dokonujący zgłoszenia celnego lub podmiot, na rzecz którego działa przedstawiciel pośredni.

Natomiast zgodnie z istotą przedstawicielstwa bezpośredniego, przedstawiciel bezpośredni niejako wyręcza zgłaszającego w wypełnianiu jego obowiązków celnych, na podstawie i w granicach udzielonego mu upoważnienia. Przedstawiciel bezpośredni działa w imieniu i na rzecz osoby reprezentowanej, a tym samym czynność zgłoszenia dokonana przez niego w granicach umocowania pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego. Zatem to na osobie reprezentowanej przez przedstawiciela bezpośredniego ciąży obowiązek zapłaty cła z tytułu odprawy celnej towaru. Natomiast podmiot, na którym ciąży obowiązek uiszczenia cła jest podatnikiem, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Ponadto, w myśl art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Z kolei zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy:

W myśl art. 22 ust. 4 ustawy, w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium kraju.

Natomiast z art. 26a ust. 1 ustawy wynika, że:

 

Odnosząc się do kwestii dotyczących rozliczania podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów w Państwa sytuacji wskazać należy, ze zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy:

Podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 1b, są obowiązani do obliczenia i wykazania w:

1) zgłoszeniu celnym albo

2) rozliczeniu zamknięcia, o którym mowa w art. 175 rozporządzenia 2015/2446, w przypadkach, o których mowa w art. 324 lub art. 325 rozporządzenia 2015/2447

     - kwoty podatku, z uwzględnieniem obowiązujących stawek, z zastrzeżeniem art. 33b.

W myśl art. 33 ust. 4 ustawy:

Zatem podstawową procedurą rozliczenia podatku VAT z tytułu importu towarów jest obliczenie i wykazanie podatku należnego w zgłoszeniu celnym. W takim przypadku, importer oblicza i wykazuje podatek należny z tytułu dokonanego importu towarów w zgłoszeniu celnym, a następnie - w ciągu 10 dni, licząc od dnia powiadomienia podatnika przez organ celny o wysokości należności podatkowych, zobowiązany jest do wpłacenia kwoty obliczonego podatku (art. 33 ust. 1 i 4 ustawy).

Z opisu stanu fatycznego wynika, że są Państwo czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.

Przedmiotem złożonego wniosku są transakcje dotyczące zakupu towarów transportowanych z terytorium państwa trzeciego (Wielka Brytania) na terytorium kraju. Transakcje te realizowane są pomiędzy kontrahentami z państwa trzeciego (Wielka Brytania), nieposiadającymi siedziby na obszarze celnym Unii, a Spółką, która nabywa towary w celu dysponowania nimi jak właściciel.

Wnioskodawca, realizując import towarów, zawiera transakcje na warunkach Incoterms DDP. Sprzedawca zobowiązany jest dostarczyć towar do określonego miejsca wskazanego przez kupującego, pokrywając przy tym koszty związane z transportem, odprawą celną oraz uiszczeniem należnych podatków i ceł importowych w kraju docelowym. Oznacza to, że ryzyko i odpowiedzialność za towar spoczywa na sprzedawcy od momentu nadania towaru, aż do jego dostarczenia w określone miejsce. Kupujący ponosi jedynie minimalne ryzyko związane z odbiorem towaru. W tym modelu dostaw, przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel pomiędzy eksporterem, a Spółką, następuje w momencie odbioru towaru przez kupującego w oznaczonym miejscu docelowym.

Podatek należny z tytułu importu towarów jest rozliczany przez Spółkę na zasadach ogólnych, określonych w art 33 ust. 1 ustawy o VAT - w zgłoszeniu celnym.

W opisanym modelu dostaw, Spółka otrzymuje dokumenty celne (Poświadczone Zgłoszenia Celne -ZC299), w których jako:

- nadawca towaru wskazany jest dostawca z Wielkiej Brytanii,

- odbiorca towaru wskazana jest Spółka,

- zgłaszający wskazana jest agencja celna lub przewoźnik (zazwyczaj firma kurierska) z kodem przedstawicielstwa 2 lub 3 (przedstawicielstwo pośrednie lub bezpośrednie).

Zgodnie z zasadami warunków dostawy Incoterms 2020 DDP, do pokrycia kosztów związanych z należnościami celno-podatkowymi związanymi z importem towarów zobowiązany jest eksporter towarów. Proces rozliczeń przebiega w taki sposób, że przedstawiciel pobiera od eksportera towarów równowartość należnego cła (oraz VAT - w przypadku standardowej procedury rozliczenia importu towaru). W pierwszej kolejności to dostawca ponosi więc ekonomiczny ciężar zapłaty należności celnych i podatku VAT z tytułu importu towarów.

W dalszej kolejności, na mocy porozumienia dostawcy i Spółki, dostawca obciąża Spółkę kosztem zapłaconych uprzednio należności celnych i podatku VAT (tj. Spółka wpłaca na rachunek bankowy dostawcy równowartość zapłaconej przez dostawcę kwoty należności celnych i podatku VAT z tytułu importu towarów). Wnioskodawca wskazany jest w dokumentach celnych jako odbiorca towaru.

Samego zgłoszenia importu towarów dokonuje agencja celna (lub przewoźnik), pełniąca rolę przedstawiciela celnego na podstawie upoważnienia eksportera lub Wnioskodawcy (zazwyczaj eksporter udziela pełnomocnictwa i upoważnia agencję celną lub przewoźnika do przeprowadzenia formalności celnych i podatkowych Niemniej jednak, zdarzają się również przypadki, w których Wnioskodawca jako odbiorca towarów udziela pełnomocnictwa agencji celnej lub przewoźnikowi do dokonania zgłoszenia celnego, podczas gdy eksporter pokrywa wszystkie koszty związane z odprawą importową (w tym cło oraz VAT)).

Wnioskodawca otrzymuje także dokumenty celne, z których wynika wysokość należności celno-podatkowych.

Dodatkowo, jak wynika z treści uzupełnienia, koszty towarów będących przedmiotem wniosku są związane z prowadzoną przez spółkę działalnością gospodarczą, a wartość towarów importowych stanowi element kosztów uwzględnianych przy kalkulacji ceny świadczonych przez spółkę na rzecz klientów spółki w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Przy tak przedstawionym opisie stanu faktycznego, Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy mają Państwo prawo do odliczenia podatku VAT w związku z nabyciem towarów od podmiotów nieposiadających siedziby na obszarze celnym Unii Europejskiej w ramach transakcji przeprowadzanych na warunkach lncoterms 2020 DDP, które szczegółowo zostały opisane w przedstawionym stanie faktycznym.

Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości należy wskazać, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:

 

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 2 ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi w przypadku importu towarów kwota podatku:

a) wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego,

b) należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a,

c) wynikająca z deklaracji importowej, w przypadku, o którym mowa w art. 33b,

d) wynikająca z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2-3 i art. 34.

Z powołanych przepisów wynika, że podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Przy czym, stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku naliczonego wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego.

Jednocześnie, w myśl art. 168 lit. e) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 str. 1 ze zm.):

Oznacza to, że podatnik jest uprawniony do odliczenia podatku VAT należnego lub zapłaconego w związku z importem towarów do państwa członkowskiego, w którym przeprowadza on transakcje podlegające opodatkowaniu w zakresie, w jakim te (importowane) towary są wykorzystywane do celów tych opodatkowanych transakcji.

Należy również zauważyć, że w wyroku z 25 czerwca 2015 r. w sprawie C-187/14 DSV Road, TSUE rozpatrywał m.in. prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu importu towarów przez przewoźnika. W orzeczeniu tym TSUE wskazał, że zgodnie z art. 168 lit. e) dyrektywy 2006/112/WE, prawo do odliczenia istnieje wówczas, gdy przywiezione towary są wykorzystywane na potrzeby opodatkowanych transakcji podatnika. Jednocześnie Trybunał przypomniał, że przesłanka ta jest spełniona jedynie wtedy, gdy koszt świadczeń powodujących naliczenie podatku jest włączony w cenę poszczególnych transakcji objętych podatkiem należnym lub w cenę towarów lub usług świadczonych przez podatnika w ramach jego działalności gospodarczej. Ponieważ w sprawie badanej przez TSUE wartość przewożonych towarów nie stanowi części kosztów składających się na cenę zafakturowaną przez przewoźnika, którego działalność ogranicza się do przewozu tych towarów za wynagrodzeniem, przesłanki zastosowania art. 168 lit. e) dyrektywy VAT nie zostały spełnione. Zatem jeżeli zgłoszenie towarów do odprawy celnej dokonywane jest przez przewoźnika, który na podstawie przepisów celnych może zostać zobowiązany do uiszczenia zobowiązania wynikającego z cła oraz podatku VAT z tytułu importu towarów, uiszczony przez tego przewoźnika należny podatek z tytułu importu towarów nie będzie stanowił u niego podatku naliczonego i nie będzie podlegał odliczeniu. Te same zasady w kwestii odliczania podatku naliczonego będą dotyczyły wszystkich podmiotów, które w rozumieniu przepisów Wspólnotowego Kodeksu Celnego mogą być uznane za dłużników i zobowiązane do uiszczenia należnego podatku VAT z tytułu importu towarów (np. przedstawiciele pośredni, agencje celne, przewoźnicy, podmioty dokonujące importu towarów na rzecz innych podmiotów itd.). W każdym przypadku należy zatem badać, czy koszt towarów powodujących naliczenie podatku z tytułu importu jest włączony w cenę transakcji objętych podatkiem należnym (w cenę towarów lub usług), świadczonych przez tego konkretnego podatnika w ramach jego działalności gospodarczej.

Należy również zauważyć, że do odliczenia kwot podatku z tytułu importu towarów uprawnieni są podatnicy będący podatnikami z tytułu importu towarów, a więc podatnicy, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła. W tym przejawia się zasada neutralności podatku VAT, która zarezerwowana jest dla podatników nabywających towary i usługi wykorzystywane do celów działalności gospodarczej.

W analizowanej sprawie zgłoszenia importu towarów dokonuje agencja celna (lub przewoźnik), pełniąca rolę przedstawiciela celnego na podstawie upoważnienia eksportera lub upoważnienia wydanego przez Państwa (przy czym to zazwyczaj eksporter udziela pełnomocnictwa i upoważnia agencję celną lub przewoźnika do przeprowadzenia formalności celnych i podatkowych). Niemniej jednak, zdarzają się również przypadki, w których to Państwo jako odbiorca towarów udzielają pełnomocnictwa agencji celnej lub przewoźnikowi do dokonania zgłoszenia celnego, podczas gdy eksporter pokrywa wszystkie koszty związane z odprawą importową (w tym cło oraz VAT).

Jak już wcześniej wskazano, zgodnie z art. 5 pkt 15 UKC, „zgłaszający” oznacza osobę, która składa m.in. zgłoszenie celne we własnym imieniu, albo osobę, w której imieniu takie zgłoszenie jest składane. Z kolei na mocy art. 77 UKC, dłużnikiem (którym jest każda osoba odpowiedzialna za dług celny – art. 5 pkt 19 UKC) jest zgłaszający, a jeżeli zgłoszenie jest składane przez przedstawiciela, dłużnikiem celnym jest osoba, na rzecz której przedstawiciel działa.

W świetle art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu importu jest podmiot, na którym ciąży obowiązek uiszczenia cła, nawet jeżeli cło nie występuje.

W stanie faktycznym przedstawionym przez Spółkę wynika, że zgłoszenia celne dotyczące importowanych towarów są dokonywane przez agencję celną lub przewoźnika, przy czym – jak wskazano – najczęściej działają oni na podstawie upoważnienia udzielonego przez eksportera. Oznacza to, że przedstawiciel celny składa zgłoszenie nie w imieniu Spółki, lecz w imieniu eksportera. W konsekwencji, to eksporter jest podmiotem, na rzecz którego dokonano zgłoszenia celnego, a więc to eksporter staje się dłużnikiem w rozumieniu przepisów celnych.

Należy zauważyć, że do odliczenia kwot podatku z tytułu importu towarów uprawnieni są podatnicy będący podatnikami z tytułu importu towarów, a więc podatnicy, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła.

Mając zatem na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że w przypadku gdy zgłoszenia celnego dokonuje agencja celna lub przewoźnik na podstawie upoważnienia eksportera, to wówczas eksporter jest – na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy – podatnikiem z tytułu importu towarów, gdyż to na nim ciąży obowiązek uiszczenia cła z tytułu importu tych towarów. Zatem w tym przypadku nie przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku VAT w związku z nabyciem towarów od podmiotów nieposiadających siedziby na obszarze celnym Unii Europejskiej w ramach opisanych transakcji przeprowadzanych na warunkach lncoterms 2020 DDP.

Natomiast w sytuacji gdy zgłoszenia celnego dokonują Państwo lub agencja celna/przewoźnik na podstawie Państwa upoważnienia, to Państwo są – na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy – podatnikiem z tytułu importu towarów, gdyż to na Państwu ciąży obowiązek uiszczenia cła z tytułu importu tych towarów. Ponad to wskazali Państwo, że nabywane towary są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, zgodnie z profilem działalności Państwa Spółki. Zatem, w tym przypadku, w świetle obowiązujących przepisów prawa oraz przedstawionych okoliczności sprawy należy wskazać, że przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku VAT w związku z nabyciem towarów od podmiotów nieposiadających siedziby na obszarze celnym Unii Europejskiej w ramach opisanych transakcji przeprowadzanych na warunkach lncoterms 2020 DDP.

 

Tym samym Państwa stanowisko jest:

   - prawidłowe w zakresie uznania, że mają Państwo prawo do odliczenia podatku VAT w związku z nabyciem towarów od podmiotów nieposiadających siedziby na obszarze celnym Unii Europejskiej w ramach transakcji przeprowadzanych na warunkach Incoterms 2020 DDP, które szczegółowo zostały opisane w poniżej przedstawionym stanie faktycznym, w sytuacji gdy zgłoszenia celnego towarów dokonuje Państwa Spółka lub agencja celna/przewoźnik działający na podstawie udzielonego przez Państwa pełnomocnictwa,

   - nieprawidłowe w zakresie uznania, że mają Państwo prawo do odliczenia podatku VAT w związku z nabyciem towarów od podmiotów nieposiadających siedziby na obszarze celnym Unii Europejskiej w ramach transakcji przeprowadzanych na warunkach Incoterms 2020 DDP, które szczegółowo zostały opisane w poniżej przedstawionym stanie faktycznym, w sytuacji gdy zgłoszenia celnego towarów dokonuje eksporter lub agencja celna/przewoźnik działający na podstawie upoważnienia eksportera.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Dodatkowo zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

 

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

 

   - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.

 

   - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

 

   - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

 

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.