0111-KDIB3-3.4012.319.2026.2.PJ

Interpretacja indywidualna2026-09-10Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

Opisane we wniosku usługi świadczone na rzecz podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, dla których miejsce świadczenia ustalane jest zgodnie z art. 28b ustawy o VAT, podlegają wykazaniu w informacji podsumowującej VAT-UE na podstawie art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT.

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek z 3 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku od towarów i usług w zakresie miejsca świadczenia usług oraz oznaczeń stosowanych na fakturze ustrukturyzowanej dokumentującej te usługi wpłynął 8 lipca 2026 r. Uzupełnili go Państwo pismem z 10 sierpnia 2026 r., które wpłynęło tego samego dnia, stanowiącym odpowiedź na wezwanie Organu.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego:

Wnioskodawca jest spółką jawną z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, prowadzącą działalność gospodarczą oraz zarejestrowaną jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Wnioskodawca świadczy usługi na rzecz kontrahentów krajowych oraz zagranicznych, w tym kontrahentów posiadających siedzibę działalności gospodarczej na terytorium Niemiec. Kontrahenci zagraniczni są podatnikami w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT i prowadzą działalność związaną z (...).

Przedmiotem usług świadczonych przez Wnioskodawcę jest (...). Usługi te obejmują czynności wykonywane bezpośrednio (...). W szczególności Wnioskodawca wykonuje następujące czynności:

1.  (...).

Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę mają charakter usług (...).

Usługi wykonywane są w miejscu, w którym w danym czasie znajdują się (...). Lokalizacja wykonywania czynności wynika wyłącznie z (...) i organizacyjnego charakteru usług, ponieważ czynności te muszą być wykonane tam, gdzie znajduje się (...).

Wnioskodawca nie wykonuje w ramach opisanych usług prac budowlanych, remontowych, montażowych, instalacyjnych, konserwacyjnych ani modernizacyjnych. Usługi nie dotyczą utrzymania, naprawy, przebudowy ani technicznej obsługi budynków, hal, pomieszczeń, instalacji lub infrastruktury (...).

Przedmiotem świadczenia Wnioskodawcy nie jest nieruchomość ani jej część, lecz (...). Budynki lub inne obiekty, w których wykonywane są czynności, stanowią jedynie miejsce faktycznego wykonania usług.

Wnioskodawcy nie jest udostępniana żadna wyodrębniona część nieruchomości do samodzielnego lub wyłącznego korzystania. Wnioskodawca przebywa w danym obiekcie wyłącznie w celu wykonania zleconych czynności związanych z obsługą (...).

Wynagrodzenie należne Wnioskodawcy jest należne za wykonanie określonych czynności (...). Nie stanowi ono zapłaty za korzystanie z nieruchomości, udostępnienie powierzchni ani wykonanie prac dotyczących nieruchomości.

W uzupełnieniu wniosku, odpowiadając na pytania Organu wskazali Państwo ponadto, że:

1.  Czy podmioty na rzecz których świadczą Państwo opisane we wniosku usługi są podatnikami podatku od wartości dodanej lub osobami prawnymi niebędącymi takimi podatnikami, zidentyfikowanymi na potrzeby podatku od wartości dodanej?

·      Tak. Podmioty, na rzecz których Wnioskodawca świadczy usługi, są podatnikami podatku od wartości dodanej, zidentyfikowanymi na potrzeby podatku od wartości dodanej.

2.  Czy opisane we wniosku usługi są świadczone w miejscu siedziby usługobiorcy?

·      Nie zawsze. Usługi są świadczone w miejscu prowadzenia działalności Usługobiorcy. Jednak z uwagi na to, że (...) mogą znajdować się w różnych lokalizacjach, miejsce faktycznego wykonywania usług nie zawsze pokrywa się z miejscem siedziby Usługobiorcy.

3.  Czy opisane we wniosku usługi są świadczone dla miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej? Jeśli tak, to czy miejsce to znajduje się na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju?

·      Tak. Opisane we wniosku usługi są świadczone również dla miejsc prowadzenia działalności Usługobiorcy znajdujących się w innych lokalizacjach niż jego siedziba działalności gospodarczej. Miejsca te znajdują się na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż terytorium Polski. Usługi są świadczone również dla miejsc prowadzenia działalności Usługobiorcy znajdujących się w innych lokalizacjach niż jego siedziba działalności gospodarczej. Opisane we wniosku usługi są faktycznie wykonywane w miejscach, w których w danym czasie znajdują się (...).

4.  Czy opisane we wniosku usługi są zwolnione od podatku od wartości dodanej lub opodatkowane stawką 0% w kraju siedziby lub miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy?

·      Nie. Opisane we wniosku usługi nie są zwolnione od podatku od wartości dodanej ani opodatkowane stawką 0% w kraju siedziby lub miejsca prowadzenia działalności gospodarczej Usługobiorcy.

5.  Czy usługobiorca jest zobowiązany do zapłaty podatku od wartości dodanej z tytułu opisanych we wniosku usług świadczonych przez Państwa na jego rzecz?

·      Tak. Usługobiorca jest zobowiązany do rozliczenia podatku od wartości dodanej z tytułu usług świadczonych przez Wnioskodawcę na jego rzecz. Na fakturach dokumentujących usługi stosowane jest oznaczenie „reverse charge” (odwrotne obciążenie).

Pytania

1.  Czy opisane we wniosku usługi, świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, dla których miejsce świadczenia ustalane jest zgodnie z art. 28b ustawy o VAT, podlegają wykazaniu w informacji podsumowującej VAT-UE na podstawie art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT?

2.  Czy w przypadku wystawiania faktur dokumentujących opisane usługi w Krajowym Systemie e‑Faktur, dla usług niepodlegających opodatkowaniu na terytorium kraju, podlegających wykazaniu w informacji podsumowującej VAT-UE na podstawie art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, właściwe będzie zastosowanie oznaczenia np II?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, opisane we wniosku usługi świadczone na rzecz podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, dla których miejsce świadczenia ustalane jest zgodnie z art. 28b ustawy o VAT, podlegają wykazaniu w informacji podsumowującej VAT-UE na podstawie art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest co do zasady miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem wyjątków wskazanych w ustawie.

W ocenie Wnioskodawcy, opisane usługi polegające na (...) mieszczą się w zasadzie ogólnej wynikającej z art. 28b ustawy o VAT. Przedmiotem tych usług jest bowiem (...). Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę obejmują w szczególności (...).

Usługi te nie mają za przedmiot nieruchomości, lecz (...). Miejsce ich wykonywania wynika z przyczyn organizacyjnych i (...), ponieważ czynności muszą być wykonane tam, gdzie w danym czasie znajduje się (...). Budynki (...) lub inne obiekty wykorzystywane w działalności (...) stanowią jedynie miejsce faktycznego wykonania usług.

Wnioskodawca nie wykonuje w ramach opisanych usług prac budowlanych, remontowych, montażowych, instalacyjnych, konserwacyjnych, modernizacyjnych ani naprawczych. Usługi nie dotyczą utrzymania, przebudowy, naprawy ani technicznej obsługi budynków, hal, pomieszczeń, instalacji.

W konsekwencji, skoro usługi świadczone są na rzecz podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, miejscem ich świadczenia jest państwo siedziby usługobiorcy. Usługi te nie podlegają zatem opodatkowaniu podatkiem VAT na terytorium Polski.

Zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, podatnicy są obowiązani składać informacje podsumowujące o dokonanych usługach, do których stosuje się art. 28b ustawy o VAT, świadczonych na rzecz podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej, świadczonych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, innych niż zwolnione od podatku od wartości dodanej lub opodatkowane stawką 0%, dla których zobowiązanym do zapłaty podatku od wartości dodanej jest usługobiorca.

W analizowanym przypadku spełnione są przesłanki wynikające z art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, ponieważ:

1.  usługi są świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz podatnika z innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

2.  usługobiorca jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT,

3.  miejsce świadczenia usług ustalane jest zgodnie z art. 28b ustawy o VAT,

4.  miejscem świadczenia usług jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium Polski,

5.  usługi nie są opodatkowane w Polsce,

6.  zobowiązanym do rozliczenia podatku od wartości dodanej jest usługobiorca.

W związku z powyższym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że opisane usługi, jeżeli są świadczone na rzecz podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, powinny być wykazywane w informacji podsumowującej VAT-UE jako usługi, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy, konsekwencją powyższej kwalifikacji jest również właściwy sposób oznaczenia tych usług na fakturze wystawianej w Krajowym Systemie e-Faktur.

Skoro opisane usługi nie podlegają opodatkowaniu na terytorium kraju, a jednocześnie są usługami, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, właściwe będzie zastosowanie oznaczenia „np. II”.

Oznaczenie „np II” dotyczy bowiem świadczenia usług niepodlegających opodatkowaniu na terytorium kraju, które podlegają wykazaniu w informacji podsumowującej VAT-UE jako usługi objęte art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT. Taka sytuacja występuje właśnie w przypadku usług świadczonych na rzecz podatnika z innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, dla których miejsce świadczenia ustalane jest zgodnie z art. 28b ustawy o VAT

Odmienne oznaczenie, tj. „np I”, właściwe byłoby dla czynności niepodlegających opodatkowaniu w Polsce, które nie podlegają wykazaniu w informacji podsumowującej VAT-UE, w szczególności dla transakcji pozostających poza zakresem art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT. W ocenie Wnioskodawcy taki przypadek nie występuje w analizowanym stanie faktycznym, ponieważ opisane usługi są usługami art. 28b świadczonymi na rzecz podatnika z innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej i powinny zostać wykazane w VAT-UE.

W konsekwencji Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przypadku wystawiania faktur dokumentujących opisane usługi w Krajowym Systemie e-Faktur, właściwe będzie zastosowanie oznaczenia „np II”.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775, ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1)  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2)  eksport towarów;

3)  import towarów na terytorium kraju;

4)  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5)  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

Według art. 2 pkt 1 ustawy:

Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Na mocy art. 2 pkt 4 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium państwa członkowskiego – rozumie się przez to terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do art. 8 ust. 2a ustawy:

W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w rozdziale 3 działu V ustawy.

Stosownie do art. 28a ustawy

Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:

1)  ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:

a)  podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,

b)  osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;

2)  podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

Wskazany powyżej art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:

Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.

Natomiast jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:

W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

Z niniejszych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona.

Przy czym, stosownie do art. 28e ustawy:

Miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami, usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia nieruchomości.

Przepis art. 28e ustawy – jak wynika z jego brzmienia – stanowi wyjątek od zasady, przyjmując jako kryterium nie usytuowanie podmiotu, lecz przedmiotu, którym jest nieruchomość. Usługi, które jej wprost dotyczą, mają być opodatkowane według jej miejsca położenia. Kryterium położenia nieruchomości jest tu zatem decydujące – determinuje ono docelowo miejsce opodatkowania usługi związanej z daną nieruchomością. Co istotne, zasada wyrażona w art. 28e ustawy obejmuje wyłącznie usługi, które dotyczą konkretnej nieruchomości – jedynie wówczas można w praktyce zastosować opodatkowanie w miejscu położenia nieruchomości.

Także Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, z późn. zm.) w art. 47 przewiduje, że miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomością, w tym usług rzeczoznawców i agentów nieruchomości, usług zakwaterowania w sektorze hotelarskim lub sektorach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, przyznawanie prawa użytkowania nieruchomości oraz usług związanych z przygotowywaniem i koordynacją prac budowlanych, takich jak usługi architektów i biur nadzoru budowlanego, jest miejsce, w którym znajduje się dana nieruchomość.

Ustawa nie zawiera definicji pojęcia „nieruchomość” oraz pojęcia „usługi związanej z nieruchomościami”. Niemniej jednak ustawodawca unijny wychodząc naprzeciw oczekiwaniom państw członkowskich wprowadził Rozporządzeniem Wykonawczym Rady (UE) nr 1042/2013 z dnia 7 października 2013 r. (Dz. Urz. UE L Nr 284, s. 1) zmianę do Rozporządzenia Wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77, str. 1, z późn. zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011 – pojęcie „nieruchomość”, jak również wyjaśnił, na czym polegają „usługi związane z nieruchomościami”.

Zgodnie z art. 13b rozporządzenia 282/2011:

Do celów stosowania dyrektywy 2006/112/WE za „nieruchomość” uznaje się:

a)  każdą określoną część ziemi, na jej powierzchni lub pod jej powierzchnią, która może stać się przedmiotem własności i posiadania;

b)  każdy budynek lub każdą konstrukcję przytwierdzone do gruntu lub w nim osadzone powyżej lub poniżej poziomu morza, których nie można w łatwy sposób zdemontować lub przenieść;

c)  każdy zainstalowany element stanowiący integralną część budynku lub konstrukcji, bez którego budynek lub konstrukcja są niepełne, taki jak drzwi, okna, dachy, schody i windy;

d)  każdy element, sprzęt lub maszynę zainstalowane na stałe w budynku lub konstrukcji, które nie mogą być przeniesione bez zniszczenia lub zmiany budynku lub konstrukcji.

Jednocześnie w myśl art. 31a ust. 1 rozporządzenia 282/2011:

Usługi związane z nieruchomościami, o których mowa w art. 47 dyrektywy 2006/112/WE, obejmują jedynie te usługi, które mają wystarczająco bezpośredni związek z daną nieruchomością. Usługi uważa się za mające wystarczająco bezpośredni związek z nieruchomością w następujących przypadkach:

a)  gdy wywodzą się z nieruchomości, a dana nieruchomość stanowi element składowy usługi i jest elementem centralnym oraz niezbędnym z punktu widzenia świadczonych usług;

b)  gdy są świadczone w odniesieniu do nieruchomości lub dla niej przeznaczone i mają na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości.

Jednocześnie w art. 31a ust. 2 rozporządzenia 282/2011 zawarto wykaz przykładowych usług, które należy uznać za związane z nieruchomościami, czyli usług objętych zakresem stosowania art. 47 dyrektywy 2006/112/WE.

Rozwiązania wprowadzone powyższym rozporządzeniem 282/2011 mają na celu doprowadzić w całej Unii Europejskiej do wspólnej wykładni i spójnego stosowania przepisu szczególnego, jakim jest art. 47 dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej.

Zatem szczególne miejsce świadczenia określone w art. 28e ustawy dotyczy wyłącznie usług, które ściśle odnoszą się do konkretnej określonej co do miejsca położenia nieruchomości. W konsekwencji usługą związaną z nieruchomością nie jest każda dowolna usługa wykazująca chociażby najmniejszy związek z daną nieruchomością, lecz jedynie usługa która wprost odnosi się do konkretnej (określonej co do położenia) nieruchomości będącej też centralnym punktem usługi bądź też, ma na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu konkretnej (określonej co do położenia) nieruchomości.

Zgodnie z art. 100 ust. 1 ustawy:

Podatnicy, o których mowa w art. 15, zarejestrowani jako podatnicy VAT UE, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym zbiorcze informacje o dokonanych:

1)  wewnątrzwspólnotowych dostawach towarów w rozumieniu art. 13 ust. 1 i 3, do których ma zastosowanie art. 42 ust. 1, na rzecz podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej,

2)  wewnątrzwspólnotowych nabyciach towarów, o których mowa w art. 9 ust. 1 lub art. 11 ust. 1, od podatników podatku od wartości dodanej, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej,

3)  dostawach towarów zgodnie z art. 136 ust. 1 lub 2, na rzecz podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej,

4)  usługach, do których stosuje się art. 28b, na rzecz podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej, świadczonych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, innych niż zwolnionych od podatku od wartości dodanej lub opodatkowanych stawką 0%, dla których zobowiązanym do zapłaty podatku od wartości dodanej jest usługobiorca,

5)  przemieszczeniach towarów w procedurze magazynu typu call-off stock, o której mowa w dziale II rozdziale 3b, oraz o zmianach w zakresie tej procedury zawartych w informacjach

- zwane dalej „informacjami podsumowującymi”.

Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca świadczy usługi na rzecz kontrahentów krajowych oraz zagranicznych, w tym kontrahentów posiadających siedzibę działalności gospodarczej na terytorium Niemiec. Kontrahenci zagraniczni są podatnikami w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT i prowadzą działalność związaną z (...). Przedmiotem usług świadczonych przez Wnioskodawcę jest obsługa (...) oraz wsparcie poszczególnych etapów (...). Usługi te obejmują czynności wykonywane bezpośrednio przy (...), w zależności od aktualnych potrzeb (...).

Usługi wykonywane są w miejscu, w którym w danym czasie znajdują się (...). Może to być (...) albo inny obiekt wykorzystywany przez kontrahenta w działalności (...). Lokalizacja wykonywania czynności wynika wyłącznie z (...) i organizacyjnego charakteru usług, ponieważ czynności te muszą być wykonane tam, gdzie znajduje się (...). Wnioskodawca nie wykonuje w ramach opisanych usług prac budowlanych, remontowych, montażowych, instalacyjnych, konserwacyjnych ani modernizacyjnych. Usługi nie dotyczą utrzymania, naprawy, przebudowy ani technicznej obsługi budynków, hal, pomieszczeń, instalacji lub infrastruktury (...). Przedmiotem świadczenia Wnioskodawcy nie jest nieruchomość ani jej część, lecz (...). Budynki lub inne obiekty, w których wykonywane są czynności, stanowią jedynie miejsce faktycznego wykonania usług. Wnioskodawcy nie jest udostępniana żadna wyodrębniona część nieruchomości do samodzielnego lub wyłącznego korzystania. Wnioskodawca przebywa w danym obiekcie wyłącznie w celu wykonania zleconych czynności związanych z obsługą (...).

Podmioty, na rzecz których Wnioskodawca świadczy usługi, są podatnikami podatku od wartości dodanej, zidentyfikowanymi na potrzeby podatku od wartości dodanej. Usługi są świadczone w miejscu prowadzenia działalności Usługobiorcy. Jednak z uwagi na to, że (...) mogą znajdować się w różnych lokalizacjach, miejsce faktycznego wykonywania usług nie zawsze pokrywa się z miejscem siedziby Usługobiorcy. Opisane we wniosku usługi są świadczone również dla miejsc prowadzenia działalności Usługobiorcy znajdujących się w innych lokalizacjach niż jego siedziba działalności gospodarczej. Miejsca te znajdują się na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż terytorium Polski. Opisane we wniosku usługi są faktycznie wykonywane w miejscach, w których w danym czasie znajdują się (...).

W świetle przedstawionego opisu stanu faktycznego nie można uznać, że świadczone przez Państwa usługi są związane z nieruchomościami bowiem nieruchomości lub ich części nie stanowią elementów składowych usługi, niezbędnych z punktu widzenia świadczonych usług ani nie są świadczone w odniesieniu do nieruchomości i nie mają na celu zmiany prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości. Zatem nie odnoszą się one wprost do konkretnej (określonej co do położenia) nieruchomości. Jak wyraźnie Państwo wskazali przedmiotem świadczenia są (...), a nie nieruchomość. Tym samym do opisanych usług nie ma zastosowania przepis art. 28e ustawy.

Do opisanych we wniosku usług nie znajdą również zastosowania inne przepisy szczególne dotyczące ustalania miejsca świadczenia usług. Nie świadczą Państwo bowiem usług transportu pasażerów, usług wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, usług restauracyjnych i cateringowych, usług krótkoterminowego wynajmu środków transportu ani usług turystyki, których dotyczą odpowiednio przepisy art. 28f, art. 28g, art. 28i, art. 28j oraz art. 28n ustawy.

Wobec powyższego w sytuacji, w której miejsce świadczenia usług nie jest ustalane na podstawie art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n, to zastosowane znajduje zasada ogólna wynikająca z art. 28b ust. 1 ustawy.

W świetle art. 28b ust. 1 ustawy miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, przy czym stosownie do art. 28b ust. 2 ustawy w przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

Mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego i jego uzupełnienie należy zatem uznać, że miejscem świadczenia opisanych przez Państwa usług w zakresie (...) jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, na który znajdują się miejsca prowadzenia działalności Usługobiorcy (Kontrahenta). Tym samym usługi te nie będą opodatkowane w Polsce.

Jednocześnie stosownie do art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy usługi, dla których miejsce świadczenia ustala się na podstawie art. 28b, które są świadczone na rzecz podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej, świadczone na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju wykazuje się w informacjach podsumowujących VAT-UE.

Jak wynika z uzupełnienia opisu stanu faktycznego opisane we wniosku usługi nie są zwolnione od podatku od wartości dodanej ani opodatkowane stawką 0% w kraju siedziby lub miejsca prowadzenia działalności gospodarczej Usługobiorcy, i to Usługobiorca jest zobowiązany do rozliczenia podatku od wartości dodanej z tytułu usług świadczonych przez Wnioskodawcę na jego rzecz. Tym samym spełnione są warunki, wynikające z art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy.

Wobec powyższego opisane we wniosku usługi świadczone na rzecz podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, dla których miejsce świadczenia ustalane jest zgodnie z art. 28b ustawy o VAT, podlegają wykazaniu w informacji podsumowującej VAT-UE na podstawie art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 pkt 31, 32 i 32a ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:

·      fakturze - rozumie się przez to dokument w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie;

·      fakturze elektronicznej - rozumie się przez to fakturę w postaci elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym;

·      fakturze ustrukturyzowanej - rozumie się przez to fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT:

Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 1-12 i 18 ustawy:

Faktura powinna zawierać:

1)  datę wystawienia;

2)  kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;

3)  imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;

4)  numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;

5)  numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b, pkt 26 i 27;

6)  datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4 , o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;

7)  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;

8)  miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;

9)  cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);

10)  kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;

11)  wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);

12)  stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;

(...)

18)  w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest nabywca towaru lub usługi - wyrazy „odwrotne obciążenie”;

Stosownie do art. 106ga ust. 1 ustawy:

Podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.

Jak wynika z art. 106gb ustawy o VAT:

1.  Faktura ustrukturyzowana jest wystawiana i otrzymywana przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur za pomocą oprogramowania interfejsowego, w postaci elektronicznej i zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.

2.  Oprogramowanie interfejsowe, o którym mowa w ust. 1, jest dostępne na stronie, której adres jest podany w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

3.  Dostęp do faktury ustrukturyzowanej, faktur, o których mowa w art. 106nda ust. 1 , art. 106nf ust. 1 i art. 106nh ust. 1 , po przesłaniu ich do Krajowego Systemu e-Faktur, oraz faktury VAT RR i faktury VAT RR KOREKTA wystawionych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, bez konieczności uwierzytelniania, o którym mowa w art. 106nb , jest możliwy za pośrednictwem kodu, o którym mowa w ust. 5, po podaniu danych umożliwiających zidentyfikowanie tej faktury.

4.  W przypadku gdy:

1)  miejscem świadczenia jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego lub

2)  nabywcą jest podmiot nieposiadający siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, lub

3)  nabywcą jest podmiot nieposiadający siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju, który posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności nie uczestniczy w nabyciu towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę, lub

4)  nabywcą jest podatnik korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust. 1, lub

5)  nabywcą jest podmiot, który nie posługuje się numerem, za pomocą którego jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, ani numerem identyfikacji podatkowej, inny niż nabywca, o którym mowa w pkt 1-3 i 6, lub

6)  nabywcą jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej

- faktura ustrukturyzowana jest udostępniana nabywcy w sposób z nim uzgodniony.

5.  Podatnik jest obowiązany do oznaczenia faktury ustrukturyzowanej kodem umożliwiającym dostęp do tej faktury w Krajowym Systemie e-Faktur oraz umożliwiającym weryfikację danych zawartych na tej fakturze, w przypadku:

1)  udostępnienia jej nabywcy, o którym mowa w ust. 4, w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, lub

2)  użycia tej faktury poza Krajowym Systemem e-Faktur.

5a.      Do oznaczania faktury ustrukturyzowanej kodem, o którym mowa w ust. 5, jest obowiązany również podmiot inny niż podatnik - w przypadku użycia tej faktury poza Krajowym Systemem e-Faktur.

6.  W przypadku gdy faktura ustrukturyzowana jest wystawiana na rzecz nabywcy, o którym mowa w ust. 4 pkt 5 i 6, i jest otrzymywana przez tego nabywcę przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, podatnik jest obowiązany zapewnić temu nabywcy dostęp do tej faktury w Krajowym Systemie e‑Faktur poprzez podanie kodu, o którym mowa w ust. 5, oraz danych umożliwiających zidentyfikowanie tej faktury w Krajowym Systemie e-Faktur.

7.  Ustrukturyzowaną fakturę elektroniczną, o której mowa w ustawie z dnia 9 listopada 2018 r. o elektronicznym fakturowaniu w zamówieniach publicznych, koncesjach na roboty budowlane lub usługi oraz partnerstwie publiczno-prywatnym (Dz.U. z 2020 r. poz. 1666 oraz z 2023 r. poz. 1598 ), przesłaną przy użyciu platformy w rozumieniu art. 1 pkt 1 tej ustawy lub systemu teleinformatycznego obsługiwanego przez OpenPEPPOL w rozumieniu art. 2 pkt 2 tej ustawy, spełniającą wymagania określone w normie europejskiej, o której mowa w art. 9 ust. 1 tej ustawy, po przesłaniu do Krajowego Systemu e-Faktur i przydzieleniu numeru identyfikującego fakturę w Krajowym Systemie e-Faktur, uznaje się za fakturę ustrukturyzowaną.

8.  Minister właściwy do spraw finansów publicznych udostępnia na elektronicznej platformie usług administracji publicznej wzór faktury ustrukturyzowanej.

Faktury są dokumentem o charakterze sformalizowanym. Zatem, co do zasady, faktury muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało bądź zaistniało w innych rozmiarach albo między innymi podmiotami. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne - wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy – mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki merytoryczne faktury mogą wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie lub podstawie opodatkowania, a także doprowadzić do niewłaściwego określenia wysokości podatku.

W chwili obecnej należy dostosować wystawiane faktury do struktury logicznej FA(3) opublikowanej 25 czerwca 2025 r. przez Ministerstwo Finansów w Centralnym Repozytorium Wzorów Dokumentów Elektronicznych na ePUAP.

Zgodnie z dokumentacją dotyczącą KSeF, w tym broszurą informacyjną dla struktury FA(3) oraz wytycznymi zawartymi w materiałach dotyczących KSeF 2.0, w poz. P_12 wskazywana jest stawka podatku [pole opcjonalne], w którym można umieścić m.in. oznaczenie „np II” – w przypadku niepodlegającego opodatkowaniu na terytorium kraju, świadczenia usług o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy.

Jak już wskazałem w odpowiedzi na pytanie oznaczone we wniosku nr 1, świadczone przez Państwa usługi nie będą podlegały opodatkowaniu w Polsce i będą wykazywane w informacji podsumowującej VAT-UE na podstawie art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT.

Wobec powyższego należy wskazać, że w przypadku wystawiania faktur dokumentujących opisane przez Państwa usługi w zakresie (...) w Krajowym Systemie e‑Faktur, jako dla usług niepodlegających opodatkowaniu na terytorium kraju, podlegających wykazaniu w informacji podsumowującej VAT-UE na podstawie art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, właściwe będzie zastosowanie oznaczenia „np II”.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Aktualna broszura informacyjna dotycząca struktury logicznej FA(3) jest opublikowana na stronie internetowej poświęconej Krajowemu Systemowi e-Faktur https://ksef.podatki.gov.pl/ w zakładce Pliki do pobrania.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622, ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...).

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (MF/KIS). Dokument urzędowy — reprodukcja dozwolona (art. 4 ustawy o prawie autorskim).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie jej adresata i tylko przy zgodności stanu faktycznego z wnioskiem. Cudza interpretacja ma charakter informacyjny.