0111-KDIB3-3.4012.289.2026.2.PJ

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

Państwa wniosek z 9 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania w Polsce dokonywanej przez Państwa sprzedaży wpłynął 24 czerwca 2026 r. Uzupełnili go Państwo pismem z 28 lipca 2026 r., które wpłynęło 7 sierpnia 2026 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie Organu.

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego (sformułowany ostatecznie w uzupełnieniu):

Wnioskodawca jest osobą prawną (spółką z o.o.). Wnioskodawca jest opodatkowany od całości swoich dochodów na terenie Rzeczpospolitej Polskiej. Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest (...). Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.

 

W przedmiotowej transakcji będą występować cztery podmioty:

 a) Podmiot A

To podmiot z siedzibą na terytorium Chin. Podmiot A sprzedaje towar na rzecz Podmiotu B. Chiny są miejscem rozpoczęcia wysyłki towaru. Podmiot A wystawia fakturę sprzedaży na rzecz Podmiotu B. Towar transportem lotniczym trafia na lotnisko na terytorium Polski. Podmiot B jest odpowiedzialny za transport towaru (organizuje transport) z Chin na lotnisko na terytorium Polski.

 b) Podmiot B

To podmiot z siedzibą na terytorium Polski (...). Podmiot B sprzedaje towar na rzecz Podmiotu C. Podmiot B wystawia fakturę sprzedaży na rzecz Podmiotu C. W momencie sprzedaży towaru przez Podmiot B na Podmiot C - towar cały czas znajduje się na lotnisku na terytorium Polski.

 c) Podmiot C (Wnioskodawca)

To podmiot z siedzibą na terytorium Polski (Wnioskodawca). Podmiot C sprzedaje towar na rzecz Podmiotu D. Podmiot C wystawia fakturę sprzedaży na rzecz Podmiotu D. Podmiot B jest odpowiedzialny za transport towaru (organizuje transport) z lotniska na terytorium Polski na Ukrainę. Podmiot B przy organizacji transportu działa jednak za pośrednictwem Podmiotu D działającego na rzecz Pomiotu B.

 d) Podmiot D

To podmiot z siedzibą na Ukrainie. Jest ostatecznym nabywcą towaru, o którym mowa w niniejszym wniosku.

Jak wyżej wspominano, towar będzie transportowany fizycznie w następujący sposób: z Chin na lotnisko na terytorium Polski, a następnie z lotniska na terytorium Polski - na Ukrainę. Towar będzie transportowany w ramach procedury tranzytu, o której mowa w art. 226 (tzw. procedura T1) Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające Unijny Kodeks Celny.

Powyższe oznacza, że towary będą znajdować się w procedurze tranzytu od miejsca rozpoczęcia wysyłki (Chiny), aż do miejsca zakończenia wysyłki (Ukraina).

W czasie trwania wyżej opisanej procedury zostanie wystawiony jeden tranzytowy dokument towarzyszący. Dokument T1 będzie zawierał pod pozycją nadawca dane Podmiotu C (Wnioskodawca), pod pozycją odbiorca będzie zawierał dane Podmiotu D.

W związku z objęciem towarów procedurą tranzytu - nie są z tego tytułu pobierane opłaty wyrównawcze lub opłaty o podobnym charakterze.

Podkreślić w tym miejscu należy fakt, iż towary nie zostaną dopuszczone do obrotu na terytorium Unii Europejskiej, a w szczególności w Polsce. Miejscem docelowym tych towarów jest Ukraina i to właśnie tam te towary zostaną dopuszczone do obrotu.

Wywóz towaru nastąpi w ramach transportu o nieprzerwanym charakterze. Oznacza to, że od momentu rozpoczęcia transportu z Chin do chwili wywozu towaru poza terytorium Unii Europejskiej (na Ukrainę) - nie wystąpią przerwy niezwiązane bezpośrednio z organizacją transportu do miejsca docelowego.

 

W uzupełnieniu wniosku, odpowiadając na pytania Organu wskazali Państwo ponadto, że:

 1. Kiedy będzie miała miejsce przedmiotowa dostawa towarów, proszę wskazać okres, datę?

- Przedmiotowa dostawa będzie miała miejsce w czwartym kwartale 2026 roku.

 2. Jakie towary będą przedmiotem planowanych transakcji opisanych we wniosku?

- Towary będące przedmiotem planowanych transakcji to (...).

 3. Należy zauważyć, że stosownie do art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.) - „w przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie”. Mając na uwadze powyższy przepis należy wskazać, aby transakcja mogła stanowić transakcję łańcuchową towar musi być przemieszczany od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, w ramach tylko jednej dostawy. Warunek bezpośredniego transportu od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności nabywcy zostanie spełniony w przypadku, gdy odpowiedzialność za transport towarów spoczywa na jednym podmiocie, który może działać samodzielnie lub za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz. Jeżeli zaś odpowiedzialnych za transport jest więcej podmiotów to transakcja nie może stanowić transakcji łańcuchowej, z uwagi na to że warunek bezpośredniego transportu od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności nabywcy w ramach jednej dostawy nie zostanie spełniony. We własnym stanowisku, zawarliście Państwo stwierdzenie, że „Przedstawione okoliczności wskazują, że ww. dostawę będącą przedmiotem zapytania należy uznać za transakcję łańcuchową w rozumieniu art. 22 ust. 2 ustawy o VAT (...)” - proszę wskazać okoliczności, które doprowadziły Państwa do takiego wniosku.

  - Odpowiedź na to pytanie zawiera się w opisanym wyżej, zaktualizowanym opisie zdarzenia przyszłego, tj. od początku do końca podmiotem odpowiedzialnym za organizację transportu jest ten sam podmiot (Podmiot B), tj.:

   - Podmiot B jest odpowiedzialny za transport towaru (organizuje transport) z Chin na lotnisko na terytorium Polski,

   - Podmiot B jest odpowiedzialny za transport towaru (organizuje transport) z lotniska na terytorium Polski na Ukrainę. Podmiot B przy organizacji transportu działa jednak za pośrednictwem Podmiotu D działającego na rzecz Pomiotu B.

W opisie sprawy wskazaliście Państwo, że „Podmiot A jest odpowiedzialny za transport towarów (organizuje transport) z Chin na lotnisko na terytorium Polski” oraz „Podmiot D jest odpowiedzialny za transport towaru (organizuje transport) z lotniska na terytorium Polski na Ukrainę”, proszę wskazać:

  - czy Podmiot A będzie miał zawartą umowę lub będzie dokonywał innych ustaleń z Podmiotem D, z których będzie wynikało, że Podmiot A będzie w ramach transportu działał na rzecz Podmiotu D, albo czy może to Podmiot D będzie miał zawartą umowę lub będzie dokonywał innych ustaleń z Podmiotem A, z których będzie wynikało, że Podmiot D będzie w ramach transportu działał na rzecz Podmiotu A;

   - W tym miejscu zastosowanie powinien znaleźć zaktualizowany opis zdarzenia przyszłego. Wynika z niego, że od początku do końca podmiotem odpowiedzialnym za organizację transportu jest ten sam podmiot (Podmiot B), tj.:

   - Podmiot B jest odpowiedzialny za transport towaru (organizuje transport) z Chin na lotnisko na terytorium Polski,

   - Podmiot B jest odpowiedzialny za transport towaru (organizuje transport) z lotniska na terytorium Polski na Ukrainę. Podmiot B przy organizacji transportu działa jednak za pośrednictwem Podmiotu D działającego na rzecz Pomiotu B.

   - kto będzie miał zawartą umowę z przewoźnikiem/zewnętrzną firmą transportową na przewóz towarów z terytorium Chin na lotnisko na terytorium Polski oraz z lotniska na terytorium Polski na Ukrainę; na czyją rzecz będzie działał ten przewoźnik;

   - Umowę z zewnętrzną firmą transportową na przewóz towarów z terytorium Chin na lotnisko na terytorium Polski oraz z lotniska na terytorium Polski na Ukrainę - będzie miał zawartą Podmiot B. Przewoźnik będzie działał na rzecz Podmiotu B.

4. Czy wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej (na Ukrainę) jest potwierdzony przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych?

          - Tak, wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej (na Ukrainę) jest potwierdzony przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych.

Pytanie

Czy sprzedaż dokonywana przez Wnioskodawcę na rzecz Podmiotu D - będzie opodatkowana Polsce podatkiem od towarów i usług?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż dokonywana przez Wnioskodawcę na rzecz Podmiotu D - nie będzie opodatkowana w Polsce podatkiem od towarów i usług.

 

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2) eksport towarów;

3) import towarów na terytorium kraju;

4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Stosownie do art. 2 pkt 7 ustawy o VAT, przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.

 

Stosownie do art. 2 pkt 8 ustawy o VAT, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o eksporcie towarów rozumie się przez to dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:

 1) dostawcę lub na jego rzecz, lub

 2) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków transportu służących do celów prywatnych

 3) jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych.

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.

Jednocześnie, w myśl art. 19a ust. 9 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego, z zastrzeżeniem ust. 10a i 11.

Oznacza to, że w przypadku gdy na podstawie przepisów celnych powstaje dług celny w związku z dopuszczeniem towarów do obrotu wówczas także, co do zasady, powstanie obowiązek podatkowy w podatku VAT z tytułu importu tych towarów.

Zgodnie z art. 19a ust. 11 ustawy o VAT, w przypadku objęcia towarów procedurą: składowania celnego, odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem z należności celnych przywozowych, uszlachetniania czynnego, tranzytu, wolnego obszaru celnego, jeżeli od towarów tych pobierane są opłaty wyrównawcze lub opłaty o podobnym charakterze, obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą wymagalności tych opłat.

Zasady dotyczące określenia miejsca świadczenia przy dostawie towarów w przypadku transakcji łańcuchowych (szeregowych), tj. transakcji, w których występuje kilka podmiotów dokonujących obrotu tym samym towarem, przy czym towar trafia bezpośrednio od pierwszego do ostatniego podmiotu w łańcuchu, regulują przepisy art. 22 ust. 1-4 ustawy o VAT.

Stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, miejscem dostawy towarów jest - w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

Natomiast w myśl art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT, miejscem dostawy towarów jest - w przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.

Zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy o VAT, w przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie.

Na mocy art. 22 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę, który dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego dostawie.

 

Zgodnie z art. 22 ust. 2e ustawy o VAT, w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego przez:

1) pierwszego dostawcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;

2) ostatniego nabywcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie dokonanej do tego nabywcy.

Zatem, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie jest przemieszczany od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, przyjmuje się, że ma miejsce tylko jedna wysyłka (transport). Z uwagi na to, że dokonywane jest tylko jedno przemieszczenie towarów, to tylko jedna dostawa może być uznana za dostawę „ruchomą” towarów, pozostałe zaś są dostawami „nieruchomymi”. Przy czym, w przypadku gdy towar transportowany jest przez pierwszego dostawcę, transport towarów należy przyporządkować dostawie towarów dokonywanej przez tego dostawcę (pierwszej dostawie w ramach łańcucha dostaw). Z kolei, gdy towar transportowany jest przez ostatniego nabywcę, transport towarów należy przyporządkować dostawie dla tego nabywcy (ostatniej dostawie w łańcuchu).

 

Jednocześnie jak stanowi art. 22 ust. 3 ustawy o VAT, w przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c, dostawę towarów, która:

1) poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;

2) następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów.

Natomiast stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy o VAT, w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub podatnika podatku od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu importu albo zaimportowania tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów.

Zgodnie z art. 26a ust. 1 ustawy o VAT, miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.

 

Przy czym, w myśl art. 26a ust. 2 ustawy o VAT, w przypadku gdy towary zostaną objęte z momentem ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej jedną z następujących procedur:

1) uszlachetniania czynnego,

2) odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od należności celnych przywozowych,

3) składowania celnego,

4) tranzytu, w tym także składowaniem czasowym przed objęciem towarów jedną z procedur celnych,

5) wolnego obszaru celnego

      - miejscem importu takich towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary te przestaną podlegać tym procedurom.

 

Ponadto, w myśl art. 5 pkt 15, 18, 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego Unijny Kodeks Celny (Dz.Urz.UE.L 269 z 10 października 2013 r. str. 1 z póżn. zm.) - zwanym dalej UKC:

 - „zgłaszający” oznacza osobę, która składa zgłoszenie celne, deklarację do czasowego składowania, przywozową deklarację skróconą, wywozową deklarację skróconą, zgłoszenie do powrotnego wywozu lub powiadomienie o powrotnym wywozie we własnym imieniu, albo osobę, w której imieniu takie zgłoszenie, deklaracja lub powiadomienie są składane;

 - „dług celny” oznacza nałożony na określoną osobę obowiązek zapłaty stosownej kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych, określonej dla danych towarów na mocy obowiązujących przepisów prawa celnego;

 - „dłużnik” oznacza każdą osobę odpowiedzialną za dług celny.

 

Stosownie do art. 77 UKC:

1) Dług celny w przywozie powstaje w wyniku objęcia towarów nieunijnych podlegających należnościom celnym przywozowym jedną z następujących procedur celnych:

a) dopuszczenia do obrotu, w tym na mocy przepisów o końcowym przeznaczeniu;

b) odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem z należności celnych przywozowych.

2) Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego.

3) Dłużnikiem jest zgłaszający. W przypadku przedstawicielstwa pośredniego dłużnikiem jest również osoba, na której rzecz dokonuje się zgłoszenia celnego. (...)

 

Z kolei art. 226 ust. 1 UKC stanowi, że:

Procedura tranzytu zewnętrznego pozwala na przemieszczanie towarów nieunijnych z jednego do drugiego miejsca znajdującego się na obszarze celnym Unii, przy czym towary te nie podlegają:

a) należnościom celnym przywozowym;

b) innym należnościom określonym w innych stosownych obowiązujących przepisach (...).

 

Stosownie do art. 234 ust. 1 UKC:

Procedura unijnego tranzytu zewnętrznego jest stosowana przy przewozie towarów przez kraj lub terytorium, znajdujące się poza obszarem celnym Unii, jeżeli spełniony jest jeden z następujących warunków:

a) taka możliwość przewidziana została w umowie międzynarodowej;

b) przewóz przez ten kraj lub terytorium odbywa się z zastosowaniem jednolitego dokumentu przewozowego wystawionego na obszarze celnym Unii.

W tym miejscu należy wskazać, że za import towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 7 ustawy o VAT uważa się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej. Definicja ta stanowi implementację art. 30 dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U.UE.L 347 z 11.12.2006 str. 1 z późn. zm.), w myśl którego „import towarów” oznacza wprowadzenie na terytorium Wspólnoty towarów, które nie znajdują się w swobodnym obrocie, w rozumieniu art. 24 Traktatu.

Oznacza to, że importem jest przywóz towarów z kraju trzeciego na terytorium Unii Europejskiej, natomiast to, w którym państwie członkowskim podlega on opodatkowaniu (ma miejsce import towarów) określa art. 26a ustawy o VAT. Miejscem importu jest bowiem terytorium tego państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej. Przy czym, w przypadku objęcia towarów z momentem ich wprowadzenia m.in. procedurą składowania celnego czy tranzytu, miejscem importu takich towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary przestaną podlegać tej procedurze.

Zatem tylko import towarów na terytorium kraju stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT.

Z kolei powstanie obowiązku podatkowego z tytułu importu towarów powiązane jest z powstaniem obowiązku zapłaty cła lub faktem zaistnienia określonych procedur celnych. W przypadku, gdy importowany towar nie jest objęty procedurą dopuszczenia do obrotu w rozumieniu przepisów celnych i przywóz towaru nie powoduje powstania długu celnego, ani też nie występują żadne inne należności przywozowe, obowiązek podatkowy dla przedmiotowego importu towarów nie powstaje.

Przedstawione okoliczności wskazują, że ww. dostawę będącą przedmiotem zapytania należy uznać za transakcję łańcuchową w rozumieniu art. 22 ust. 2 ustawy o VAT, w wyniku której towary będące przedmiotem transakcji będą transportowane bezpośrednio od Podmiotu A z Chin do ostatecznego nabywcy - Podmiotu D na Ukrainę. Towar będzie korzystał z procedury tranzytu. Miejscem zakończenia procedury tranzytu jest obszar we władaniu Urzędu Celnego na granicy Polsko-Ukraińskiej.

Należy zauważyć, że zgodnie z powołanym art. 22 ust. 4 ustawy o VAT, w przypadku transakcji łańcuchowej, której przedmiotem są towary wysyłane lub transportowane z terytorium państwa trzeciego - dostawa towarów dokonana przez importera (tj. podatnika z tytułu importu lub zaimportowania) jest zawsze opodatkowana VAT w kraju importu lub zaimportowania tych towarów. Zatem dostawa towarów sprowadzonych z państwa trzeciego, dokonana w ramach transakcji łańcuchowej będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce, wówczas gdy na terytorium kraju dojdzie do importu towarów, a podatnikiem z tytułu importu towarów będzie podmiot dokonujący tej dostawy.

Importem jest przywóz towarów z kraju trzeciego na terytorium Unii Europejskiej. Z kolei to, w którym państwie członkowskim UE import towarów podlega opodatkowaniu (ma miejsce import towarów) - określa przepis art. 26a ustawy o VAT. Miejscem importu jest bowiem terytorium tego państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej, przy czym w przypadku objęcia towarów z momentem ich wprowadzenia m in. procedurą tranzytu, miejscem importu takich towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary te przestaną podlegać tej procedurze. Tym samym, czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce - stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT - jest wyłącznie import na terytorium kraju.

Powstanie obowiązku podatkowego z tytułu importu towarów jest powiązane z powstaniem obowiązku zapłaty cła lub faktem zaistnienia określonych procedur celnych. W przypadku, gdy importowany towar nie jest objęty procedurą dopuszczenia do obrotu w rozumieniu przepisów celnych i przywóz towaru nie powoduje powstania długu celnego, ani też nie występują żadne inne należności przywozowe, wówczas nie powstaje obowiązek podatkowy z tytułu przedmiotowego importu towarów.

W okolicznościach przedstawionych we wniosku, w związku z przywozem towarów na terytorium kraju nie powstanie obowiązek podatkowy tytułu importu towarów, który zgodnie z art. 19a ust. 9 ustawy o VAT powstaje z chwilą powstania długu celnego.

Podsumowując, sprzedaż dokonywana przez Wnioskodawcę na rzecz Podmiotu D - nie będzie opodatkowana w Polsce podatkiem od towarów i usług.

Podobnie m.in. interpretacja Dyrektora KIS z dnia 27.05.2025 r., 0112-KDIL1-3.4012.228.2025.1.MR.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775, ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2) eksport towarów;

3) import towarów na terytorium kraju;

4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

 

Według art. 2 pkt 1 ustawy:

Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

 

Na mocy art. 2 pkt 4 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium państwa członkowskiego - rozumie się przez to terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

 

Jak stanowi art. 2 pkt 5 ustawy:

Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.

 

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

 

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

 

Stosownie do art. 2 pkt 7 ustawy:

Przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.

 

Stosownie do art. 2 pkt 8 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o eksporcie towarów rozumie się przez to dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:

 a) dostawcę lub na jego rzecz, lub

 b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków transportu służących do celów prywatnych

         - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych.

 

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.

 

Jednocześnie, w myśl art. 19a ust. 9 ustawy:

Obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego, z zastrzeżeniem ust. 10a i 11.

Oznacza to, że w przypadku gdy na podstawie przepisów celnych powstaje dług celny w związku z dopuszczeniem towarów do obrotu wówczas także, co do zasady, powstanie obowiązek podatkowy w podatku VAT z tytułu importu tych towarów.

 

Zgodnie natomiast z art. 19a ust. 11 ustawy:

W przypadku objęcia towarów procedurą: składowania celnego, odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem z należności celnych przywozowych, uszlachetniania czynnego, tranzytu, wolnego obszaru celnego, jeżeli od towarów tych pobierane są opłaty wyrównawcze lub opłaty o podobnym charakterze, obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą wymagalności tych opłat.

 

Zasady dotyczące określenia miejsca świadczenia przy dostawie towarów w przypadku transakcji łańcuchowych (szeregowych), tj. transakcji, w których występuje kilka podmiotów dokonujących obrotu tym samym towarem, przy czym towar trafia bezpośrednio od pierwszego do ostatniego podmiotu w łańcuchu, regulują przepisy art. 22 ust. 1-4 ustawy.

 

Stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Miejscem dostawy towarów jest - w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

 

Natomiast w myśl art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy:

Miejscem dostawy towarów jest - w przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.

 

Zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy:

W przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie.

 

Na mocy art. 22 ust. 2a ustawy:

W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę, który dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego dostawie

 

Przy czym, art. 22 ust. 2e ustawy stanowi, że:

W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego przez:

1) pierwszego dostawcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;

2) ostatniego nabywcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie dokonanej do tego nabywcy.

 

Zatem, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie jest przemieszczany od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, przyjmuje się, że ma miejsce tylko jedna wysyłka (transport). Z uwagi na to, że dokonywane jest tylko jedno przemieszczenie towarów, to tylko jedna dostawa może być uznana za dostawę „ruchomą” towarów, pozostałe zaś są dostawami „nieruchomymi”. Przy czym, w przypadku gdy towar transportowany jest przez pierwszego dostawcę, transport towarów należy przyporządkować dostawie towarów dokonywanej przez tego dostawcę (pierwszej dostawie w ramach łańcucha dostaw). Z kolei, gdy towar transportowany jest przez ostatniego nabywcę, transport towarów należy przyporządkować dostawie dla tego nabywcy (ostatniej dostawie w łańcuchu).

Zauważyć jednocześnie należy, że pojęcie „organizacji” transportu - przyjęte w praktyce stosowania ww. przepisów przez organy podatkowe oraz sądy administracyjne - nie zostało zdefiniowane w przepisach ustawy. Zgodnie z potocznym rozumieniem, przez „organizację” należy rozumieć „sposób zorganizowania czegoś lub organizowanie czegoś”. Zatem przez organizację transportu towarów należy rozumieć planowanie, jak i koordynowanie poszczególnych etapów wywozu towarów.

 

Jednocześnie jak stanowi art. 22 ust. 3 ustawy:

W przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c i 2e, dostawę towarów, która:

1) poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;

2) następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów.

 

W myśl tego przepisu wszystkie transakcje realizowane przed dostawą ruchomą (do której przypisano wysyłkę lub transport towaru) będą opodatkowane w państwie, z którego towar jest wysyłany lub transportowany. Natomiast wszystkie dostawy mające miejsce po transakcji ruchomej będą opodatkowane w państwie przeznaczenia towaru.

 

Natomiast stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy:

W przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub podatnika podatku od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu importu albo zaimportowania tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów.

 

Zgodnie z art. 26a ust. 1 ustawy:

Miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.

 

Przy czym, w myśl art. 26a ust. 2 ustawy:

W przypadku gdy towary zostaną objęte z momentem ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej jedną z następujących procedur:

1) uszlachetniania czynnego,

2) odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od należności celnych przywozowych,

3) składowania celnego,

4) tranzytu, w tym także składowaniem czasowym przed objęciem towarów jedną z procedur celnych,

5) wolnego obszaru celnego

      - miejscem importu takich towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary te przestaną podlegać tym procedurom.

 

Ponadto, w myśl art. 5 pkt 15, 18, 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego Unijny Kodeks Celny (Dz. Urz. UE L 269 z 10 października 2013 r. str. 1 ze zm.) - zwanym dalej UKC:

 -  „zgłaszający” oznacza osobę, która składa zgłoszenie celne, deklarację do czasowego składowania, przywozową deklarację skróconą, wywozową deklarację skróconą, zgłoszenie do powrotnego wywozu lub powiadomienie o powrotnym wywozie we własnym imieniu, albo osobę, w której imieniu takie zgłoszenie, deklaracja lub powiadomienie są składane;

 -  „dług celny” oznacza nałożony na określoną osobę obowiązek zapłaty stosownej kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych, określonej dla danych towarów na mocy obowiązujących przepisów prawa celnego;

 -  „dłużnik” oznacza każdą osobę odpowiedzialną za dług celny.

  

Stosownie do art. 77 UKC:

1) Dług celny w przywozie powstaje w wyniku objęcia towarów nieunijnych podlegających należnościom celnym przywozowym jedną z następujących procedur celnych:

a) dopuszczenia do obrotu, w tym na mocy przepisów o końcowym przeznaczeniu;

b) odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem z należności celnych przywozowych.

2) Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego.

3) Dłużnikiem jest zgłaszający. W przypadku przedstawicielstwa pośredniego dłużnikiem jest również osoba, na której rzecz dokonuje się zgłoszenia celnego. (...)

 

Z kolei art. 226 ust. 1 UKC stanowi, że:

Procedura tranzytu zewnętrznego pozwala na przemieszczanie towarów nieunijnych z jednego do drugiego miejsca znajdującego się na obszarze celnym Unii, przy czym towary te nie podlegają:

a)    należnościom celnym przywozowym;

b) innym należnościom określonym w innych stosownych obowiązujących przepisach (…).

 

Stosownie do art. 234 ust. 1 UKC:

Procedura unijnego tranzytu zewnętrznego jest stosowana przy przewozie towarów przez kraj lub terytorium, znajdujące się poza obszarem celnym Unii, jeżeli spełniony jest jeden z następujących warunków:

a) taka możliwość przewidziana została w umowie międzynarodowej;

b) przewóz przez ten kraj lub terytorium odbywa się z zastosowaniem jednolitego dokumentu przewozowego wystawionego na obszarze celnym Unii.

 

W tym miejscu należy wskazać, że za import towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 7 ustawy uważa się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej. Definicja ta stanowi implementację art. 30 dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347 z 11.12.2006 str. 1 ze zm.), w myśl którego „import towarów” oznacza wprowadzenie na terytorium Wspólnoty towarów, które nie znajdują się w swobodnym obrocie, w rozumieniu art. 24 Traktatu.

Oznacza to, że importem jest przywóz towarów z kraju trzeciego na terytorium Unii Europejskiej, natomiast to, w którym państwie członkowskim podlega on opodatkowaniu (ma miejsce import towarów) określa art. 26a ustawy. Miejscem importu jest bowiem terytorium tego państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej. Przy czym, w przypadku objęcia towarów z momentem ich wprowadzenia m.in. procedurą składowania celnego, miejscem importu takich towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary przestaną podlegać tej procedurze.

Zatem, tylko import towarów na terytorium kraju stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy.

Z kolei, powstanie obowiązku podatkowego z tytułu importu towarów powiązane jest z powstaniem obowiązku zapłaty cła lub faktem zaistnienia określonych procedur celnych. W przypadku, gdy importowany towar nie jest objęty procedurą dopuszczenia do obrotu w rozumieniu przepisów celnych i przywóz towaru nie powoduje powstania długu celnego, ani też nie występują żadne inne należności przywozowe, obowiązek podatkowy dla przedmiotowego importu towarów nie powstaje.

 

Z opisu sprawy wynika, że w transakcji opisanej będą realizowane trzy dostawy:

a) między Podmiotem A (z Chin) a Podmiotem B (z Polski),

b) między Podmiotem B a Podmiotem C (Państwem) oraz

c) między Podmiotem C a ostatecznym nabywcą Podmiotem D (z Ukrainy).

Towar będzie transportowany fizycznie w następujący sposób: z Chin na lotnisko na terytorium Polski, a następnie z lotniska na terytorium Polski - na Ukrainę. Towar będzie transportowany w ramach procedury tranzytu, o której mowa w art. 226 UKC. Towary będą znajdować się w procedurze tranzytu od miejsca rozpoczęcia wysyłki (Chiny), aż do miejsca zakończenia wysyłki (Ukraina). Wywóz towaru nastąpi w ramach transportu o nieprzerwanym charakterze. Oznacza to, że od momentu rozpoczęcia transportu z Chin do chwili wywozu towaru poza terytorium Unii Europejskiej (na Ukrainę) - nie wystąpią przerwy niezwiązane bezpośrednio z organizacją transportu do miejsca docelowego.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy sprzedaż przez Państwa towarów na rzecz Podmiotu D będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski.

Przedstawione okoliczności wskazują, że ww. dostawę będącą przedmiotem zapytania należy uznać za transakcję łańcuchową w rozumieniu art. 22 ust. 2 ustawy, w wyniku której towary będące przedmiotem transakcji będą transportowane bezpośrednio od Podmiotu A z Chin do ostatecznego nabywcy - Podmiotu D na Ukrainę. Towar będzie transportowany w ramach procedury tranzytu T1 od miejsca rozpoczęcia wysyłki (Chiny), aż do miejsca zakończenia wysyłki (Ukraina)

Należy zauważyć, że zgodnie z powołanym art. 22 ust. 4 ustawy, w przypadku transakcji łańcuchowej, której przedmiotem są towary wysyłane lub transportowane z terytorium państwa trzeciego - dostawa towarów dokonana przez importera (tj. podatnika z tytułu importu lub zaimportowania) jest zawsze opodatkowana VAT w kraju importu lub zaimportowania tych towarów. Zatem dostawa towarów sprowadzonych z państwa trzeciego, dokonana w ramach transakcji łańcuchowej będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce, wówczas gdy na terytorium kraju dojdzie do importu towarów, a podatnikiem z tytułu importu towarów będzie podmiot dokonujący tej dostawy.

Importem jest przywóz towarów z kraju trzeciego na terytorium Unii Europejskiej. Z kolei to, w którym państwie członkowskim UE import towarów podlega opodatkowaniu (ma miejsce import towarów) - określa przepis art. 26a ustawy. Miejscem importu jest bowiem terytorium tego państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej, przy czym w przypadku objęcia towarów z momentem ich wprowadzenia m.in. procedurą tranzytu, miejscem importu takich towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary te przestaną podlegać tej procedurze. Tym samym, czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce - stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy - jest wyłącznie import na terytorium kraju.

Powstanie obowiązku podatkowego z tytułu importu towarów jest powiązane z powstaniem obowiązku zapłaty cła lub faktem zaistnienia określonych procedur celnych. W przypadku, gdy importowany towar nie jest objęty procedurą dopuszczenia do obrotu w rozumieniu przepisów celnych i przywóz towaru nie powoduje powstania długu celnego, ani też nie występują żadne inne należności przywozowe, wówczas nie powstaje obowiązek podatkowy z tytułu przedmiotowego importu towarów.

W okolicznościach przedstawionych we wniosku, w związku z przywozem towarów na terytorium kraju nie powstanie obowiązek podatkowy tytułu importu towarów, który zgodnie z art. 19a ust. 9 ustawy powstaje z chwilą powstania długu celnego.

Ponadto nie wystąpią okoliczności, o których mowa w art. 19a ust. 11 ustawy, a więc takie które skutkują powstaniem obowiązku podatkowego z tytułu importu towarów i dotyczą przypadku objęcia importowanych towarów jedną ze specjalnych procedur celnych, jeżeli od towarów tych pobierane są opłaty wyrównawcze lub opłaty o podobnym charakterze. Zatem w sytuacji, gdy Podmiot B. nie będzie podatnikiem z tytułu importu towarów na terytorium kraju, to dostawa towarów dokonana przez Podmiot B. na Państwa rzecz nie wpisuje się w dyspozycję art. 22 ust. 4 ustawy.

Zatem skoro, przedmiotem analizowanej transakcji będzie Towar niedopuszczony do obrotu na terytorium UE, a w odniesieniu do przywiezionych do Polski z Chin towarów, o których mowa we wniosku, nie powstanie dług celny, a także - jak Państwo wskazali w opisie zdarzenia przyszłego - od towarów tych nie będą pobierane opłaty wyrównawcze lub opłaty o podobnym charakterze, to tym samym dostawa tych towarów dokonywana przez podmiot B. na Państwa rzecz nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium kraju.

Dokonywana przez Państwa dostawa na rzecz podmiotu D. również nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium kraju, bowiem także i jej przedmiotem będzie Towar niedopuszczony do obrotu na terytorium UE, w stosunku do którego nie powstanie dług celny oraz nie będą pobierane opłaty wyrównawcze lub opłaty o podobnym charakterze. Państwo również nie będą bowiem podatnikiem z tytułu importu towarów na terytorium kraju.

Podsumowując, należy stwierdzić, że sprzedaż dokonywana przez Państwa na rzecz Podmiotu D. nie będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski.

Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622, ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.