0111-KDIB3-3.4012.284.2026.2.MPU

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej z 15 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, w zakresie uprawnienia i zobowiązania Wnioskodawcy do złożenia zaległych deklaracji VAT-9M oraz rozliczenia podatku należnego z tytułu importu usług, pomimo że faktury dokumentujące prowizje zostały wystawione na dane żony Wnioskodawcy wskutek omyłki popełnionej podczas zakładania konta, wpłynął 17 czerwca 2026 r. Uzupełnił go Pan pismem z 23 lipca 2026 r. (wpływ 28 lipca 2026 r.) stanowiącym odpowiedź na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie wynajmu pokoi gościnnych. W latach (…)-(…) korzystał z opodatkowania w formie karty podatkowej. W ramach działalności wynajmuje (…) pokoje wraz z sanitariatami. Nie świadczy żadnych dodatkowych usług, takich jak wyżywienie, transport, organizacja czasu wolnego, usługi hotelarskie ani innych usług dodatkowych. Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest wyłącznie wynajem pokoi.

W (…) r. Wnioskodawca rozpoczął współpracę z platformą B. z siedzibą w H.. Ze względu na słabą znajomość obsługi komputera poprosił żonę o pomoc przy założeniu konta oraz wprowadzeniu danych do systemu B.. Podczas rejestracji konta żona Wnioskodawcy omyłkowo wpisała swoje imię i nazwisko zamiast danych Wnioskodawcy jako przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą. Intencją żony Wnioskodawcy nie było wskazanie siebie jako usługobiorcy, właściciela obiektu ani przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą, lecz jedynie podanie swoich danych jako osoby kontaktowej dla B. na potrzeby ewentualnej korespondencji i kontaktów związanych z funkcjonowaniem konta.

W konsekwencji faktury dokumentujące prowizje pobierane przez B. były wystawiane na dane żony Wnioskodawcy. Jednocześnie na fakturach wskazany był adres nieruchomości, w której Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na wynajmie pokoi. Nieruchomość ta stanowi wyłączną własność Wnioskodawcy nabytą przed zawarciem związku małżeńskiego.

W rzeczywistości działalność związana z wynajmem pokoi była prowadzona wyłącznie przez Wnioskodawcę. To Wnioskodawca wynajmował pokoje gościom osiągał przychody z tej działalności, rozliczał działalność gospodarczą oraz corocznie zgłaszał liczbę wynajmowanych pokoi do właściwego urzędu gminy. Pokoje będące przedmiotem najmu były zgłoszone do opodatkowania kartą podatkową. Płatności od gości korzystających z rezerwacji dokonywanych za pośrednictwem B. wpływały na rachunek bankowy związany z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą. Przychody uzyskiwane z rezerwacji dokonywanych za pośrednictwem B. stanowiły przychody działalności gospodarczej Wnioskodawcy i były przez Wnioskodawcę rozliczane zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Żona Wnioskodawcy nie prowadziła działalności gospodarczej związanej z wynajmem pokoi, nie uzyskiwała przychodów z tego tytułu, nie rozliczała tych przychodów w swoich zeznaniach podatkowych i nie była rzeczywistym odbiorcą usług świadczonych przez B..

Wnioskodawca nie miał wiedzy, że nabywanie usług pośrednictwa od kontrahenta z H. powoduje obowiązek rozliczania importu usług zgodnie z art. 28b ustawy o podatku od towarów i usług oraz obowiązek rejestracji do VAT UE. Po uzyskaniu informacji o tym obowiązku niezwłocznie Wnioskodawca dokonał rejestracji do VAT UE i rozpoczął składanie bieżących deklaracji.

Obecnie Wnioskodawca zamierza złożyć zaległe deklaracje VAT-9M za lata (…)-(…) oraz zapłacić należny podatek wraz z odsetkami za zwłokę.

Wnioskodawca wystąpił do B. o skorygowanie danych nabywcy na fakturach. Otrzymał informację, że spółka wystawia korekty jedynie za okres do trzech miesięcy wstecz i odmawia dokonania korekt za wcześniejsze lata.

Wnioskodawca posiada dokumenty potwierdzające, że działalność była prowadzona przez Wnioskodawcę pod adresem wskazanym na fakturach B., w szczególności dokumentację działalności gospodarczej, zgłoszenia składane do gminy, dokumenty potwierdzające osiąganie przychodów z wynajmu pokoi oraz dokumenty potwierdzające wpływ należności od gości na rachunek związany z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą.

W uzupełnieniu wniosku w odpowiedzi na pytania wskazał Pan:

Na pytanie „Od kiedy prowadzi Pan działalność gospodarczą (proszę podać datę)?”

Odpowiedział Pan: „Działalność gospodarczą prowadzę od (…)”

Na pytanie „Czy jest Pan zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT czy może korzysta Pan ze zwolnienia podmiotowego?”

Odpowiedział Pan: „Nie jestem czynnym podatnikiem VAT, korzystam ze zwolnienia podmiotowego”.

Na pytanie „Od kiedy (proszę podać datę) posiada Pan w urzędzie skarbowym status zarejestrowanego do transakcji unijnych (VAT-UE)?”

Odpowiedział Pan: „Status zarejestrowanego do VAT-UE posiadam (…)”.

Na pytanie „Czy portal B. posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju? Jeżeli tak, to proszę wskazać czy usługi opisane we wniosku świadczone były z tego stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej portalu B.?”

Odpowiedział Pan: „Portal B. nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju. Jest to firma z H.”.

Na pytanie „Czy portal B. jest podatnikiem zarejestrowanym jako podatnik VAT-UE?”

Odpowiedział Pan: „Tak portal B. jest podatnikiem zarejestrowanym do VAT-UE”.

Na pytanie „Czy portal B. jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?”

Odpowiedział Pan: „B. jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, ponieważ prowadzi samodzielnie działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług pośrednictwa w rezerwacji obiektów noclegowych oraz świadczy te usługi jako przedsiębiorca na rzecz innych podatników prowadzących działalność gospodarczą”.

Na pytanie „Jakie dokumenty rozliczeniowe, poza fakturami otrzymywał Pan od portalu B. i jakie informacje te dokumenty zawierały?”

Odpowiedział Pan: „Otrzymywałem tylko faktury od portalu B. innych dokumentów nie miałem”.

Pytanie

Czy Wnioskodawca jest uprawniony i jednocześnie zobowiązany do złożenia zaległych deklaracji VAT-9M oraz rozliczenia podatku należnego z tytułu importu usług świadczonych przez B. z siedzibą w H. za lata (…)-(…), pomimo że faktury dokumentujące prowizje zostały wystawione na dane żony Wnioskodawcy wskutek omyłki popełnionej podczas zakładania konta, jeżeli usługi te były faktycznie nabywane i wykorzystywane wyłącznie w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej?

Pana stanowisko w sprawie

Pana, zdaniem jest Pan uprawniony oraz jednocześnie zobowiązany do rozliczenia importu usług świadczonych przez B. poprzez złożenie zaległych deklaracji VAT-9M za lata (…)-(…) oraz zapłatę należnego podatku wraz z odsetkami za zwłokę pomimo że faktury zostały wystawione na dane żony wskutek omyłki popełnionej przy zakładaniu konta, ponieważ rzeczywistym nabywcą usług był Pan prowadząc działalność gospodarczą.

Zgodnie z art. 28b ustawy o podatku od towarów i usług miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej W związku z tym usługi pośrednictwa świadczone przez B. z siedzibą w H. podlegają rozliczeniu w Polsce jako import usług.

W Pana ocenie o rzeczywistym nabywcy usług decyduje faktyczny przebieg zdarzeń gospodarczych, a nie wyłącznie dane wpisane omyłkowo podczas rejestracji konta w systemie kontrahenta.

Usługi pośrednictwa świadczone przez B. były związane wyłącznie z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą. To Pan wynajmował pokoje uzyskiwał przychody z ich wynajmu ponosił koszty prowizji pobieranych przez B. oraz był ekonomicznym beneficjentem świadczonych usług. Koszt prowizji pobieranych przez B. był ekonomicznie ponoszony przez Pana i pozostawał w bezpośrednim związku z osiąganiem przychodów z prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej.

Pana żona nie prowadziła działalności gospodarczej związanej z wynajmem pokoi, nie uzyskiwała przychodów z tego tytułu i nie była rzeczywistym odbiorcą usług świadczonych przez B.. Wpisanie Pana żony danych nastąpiło wyłącznie wskutek omyłki podczas zakładania konta. Zamiarem było jedynie wskazanie Pana żony jako osoby kontaktowej dla B. a nie jako podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą lub nabywcy usług pośrednictwa świadczonych przez tę platformę.

O tym, że rzeczywistym usługobiorcą był Pan, świadczy fakt, że działalność noclegowa była prowadzona wyłącznie przez Pana płatności od gości wpływały na rachunek bankowy związany z Pana działalnością gospodarczą, pokoje były zgłoszone do opodatkowania kartą podatkową, a przychody uzyskiwane za pośrednictwem B. były rozliczane jako przychody Pana działalności gospodarczej. Pana żona nie rozliczała tych przychodów i nie występowała w obrocie gospodarczym jako podmiot świadczący usługi noclegowe.

Dodatkowo na fakturach B. wskazany był adres miejsca prowadzenia przez Pana działalność gospodarczej oraz świadczenia usług noclegowych. Wszystkie rezerwacje dotyczyły pokoi wynajmowanych w ramach prowadzonej przez Pana działalność gospodarczej.

W Pana ocenie brak możliwości uzyskania faktur korygujących od B. nie może prowadzić do pozbawienia Pana prawa i obowiązku prawidłowego rozliczenia importu usług zgodnie z rzeczywistym stanem faktycznym. Błędne wskazanie danych Pana żony na fakturach miało wyłącznie charakter formalnej omyłki i nie zmienia faktu, ze faktycznym nabywcą usług pośrednictwa świadczonych przez B. był Pan jako przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą.

W związku z powyższym uważa Pan, że ma Pan prawo i obowiązek złożenia zaległych deklaracji VAT-9M za lata (…) –(…) oraz rozliczenia podatku należnego od importu usług nabytych od B., pomimo ze faktury zawierają błędne dane Pana żony wynikające z omyłki popełnionej przy zakładaniu konta.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatne świadczenie usług, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju.

Według art. 2 pkt 1 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju – rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 , rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 , rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę.

Zauważenia jednak wymaga, że nie każda czynność stanowiąca odpłatną dostawę towarów lub odpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi być wykonywana przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do tej czynności.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Ponadto, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy:

Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,

b) usługobiorcą jest:

- w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b – podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,

- w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju – podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,

- w pozostałych przypadkach – podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15 , posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.

Według art. 17 ust. 2 ustawy:

W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4 i 5, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.

Stosownie do art. 2 pkt 9 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o imporcie usług – rozumie się przez to świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.

Powołany art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy wskazuje na sytuację, w której podatnikiem staje się nabywca usługi. Przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, wprowadza mechanizm tzw. odwrotnego obciążenia, który polega na opodatkowaniu usług przez usługobiorcę. Przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, ma zastosowanie gdy miejscem świadczenia a tym samym opodatkowania ustalonym na podstawie przepisów ustawy jest terytorium Polski. Przy tym warunkiem zastosowania odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy względem usług jest spełnienie warunków dotyczących usługodawcy, jak i usługobiorcy.

Według art. 28a ustawy:

Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:

1) ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:

a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,

b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;

2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

Wskazany powyżej art. 28a ustawy, wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy.

Za podatników, w świetle art. 28a pkt 1 ustawy, uznawane są również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich. Natomiast przepis art. 28a pkt 2 ustawy uszczegóławia normę zawartą w pkt 1 lit. a, przez wskazanie, że pojęcie podatnika, na potrzeby ustalania miejsca świadczenia usług, obejmuje również sytuację, gdy podatnik, który wykonuje samodzielnie działalność gospodarczą, nabywa usługi dla czynności niepodlegających opodatkowaniu zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:

Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e , art. 28f ust. 1 i 1a , art. 28g ust. 1 , art. 28i , art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n .

Przy czym, jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:

W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

Według art. 28b ust. 3 ustawy:

W przypadku gdy podatnik będący usługobiorcą nie posiada siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o którym mowa w ust. 2, miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym posiada on stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.

Z powyższych przepisów wynika, że miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy jest miejsce, w którym podatnik ten posiada siedzibę swojej działalności gospodarczej. Jeżeli jednak usługi te są świadczone na rzecz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika znajdującego się w miejscu innym niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. W przypadku braku siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej – miejscem świadczenia usług, jest stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu. Powołaną powyżej zasadę ogólną należy stosować, gdy usługa jest świadczona na rzecz podatnika, a przepisy wskazane w art. 28b ust. 1 ustawy, nie przewidują innych zasad ustalenia miejsca świadczenia usług.

Ponadto, w odniesieniu do pewnych kategorii usług, przepisy dotyczące podatku od towarów i usług wprowadzają szczególne regulacje dotyczące miejsca świadczenia.

I tak, zgodnie z art. 28e ustawy:

Miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami, usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia nieruchomości.

Także Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, z późn. zm.) w art. 47 przewiduje, że miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomością, w tym usług rzeczoznawców i agentów nieruchomości, usług zakwaterowania w sektorze hotelarskim lub sektorach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, przyznawanie prawa użytkowania nieruchomości oraz usług związanych z przygotowywaniem i koordynacją prac budowlanych, takich jak usługi architektów i biur nadzoru budowlanego, jest miejsce, w którym znajduje się dana nieruchomość.

Ustawa nie zawiera definicji pojęcia „nieruchomość” oraz pojęcia „usługi związanej z nieruchomościami”. Niemniej jednak ustawodawca unijny wychodząc naprzeciw oczekiwaniom państw członkowskich wprowadził Rozporządzeniem Wykonawczym Rady (UE) nr 1042/2013 z dnia 7 października 2013 r. (Dz. Urz. UE L Nr 284, s. 1) zmianę do Rozporządzenia Wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77, str. 1, z późn. zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011 – pojęcie „nieruchomość”, jak również wyjaśnił, na czym polegają „usługi związane z nieruchomościami”.

Zgodnie z art. 13b rozporządzenia 282/2011:

Do celów stosowania dyrektywy 2006/112/WE za „nieruchomość” uznaje się:

a) każdą określoną część ziemi, na jej powierzchni lub pod jej powierzchnią, która może stać się przedmiotem własności i posiadania;

b) każdy budynek lub każdą konstrukcję przytwierdzone do gruntu lub w nim osadzone powyżej lub poniżej poziomu morza, których nie można w łatwy sposób zdemontować lub przenieść;

c) każdy zainstalowany element stanowiący integralną część budynku lub konstrukcji, bez którego budynek lub konstrukcja są niepełne, taki jak drzwi, okna, dachy, schody i windy;

d) każdy element, sprzęt lub maszynę zainstalowane na stałe w budynku lub konstrukcji, które nie mogą być przeniesione bez zniszczenia lub zmiany budynku lub konstrukcji.

Jednocześnie w myśl art. 31a ust. 1 rozporządzeniem 282/2011:

Usługi związane z nieruchomościami, o których mowa w art. 47 dyrektywy 2006/112/WE, obejmują jedynie te usługi, które mają wystarczająco bezpośredni związek z daną nieruchomością. Usługi uważa się za mające wystarczająco bezpośredni związek z nieruchomością w następujących przypadkach:

a) gdy wywodzą się z nieruchomości, a dana nieruchomość stanowi element składowy usługi i jest elementem centralnym oraz niezbędnym z punktu widzenia świadczonych usług;

b) gdy są świadczone w odniesieniu do nieruchomości lub dla niej przeznaczone i mają na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości.

Według art. 31a ust. 2 lit. p rozporządzenia 282/2011:

Ustęp 1 obejmuje w szczególności pośrednictwo w sprzedaży, dzierżawie lub wynajmie nieruchomości oraz ustanowieniu lub przeniesieniu określonych udziałów w nieruchomościach lub praw rzeczowych dotyczących nieruchomości (bez względu na to, czy są one traktowane jako majątek rzeczowy, czy nie), inne niż pośrednictwo objęte ust. 3 lit. d).

Natomiast jak stanowi art. 31a ust. 3 lit. d rozporządzenia 282/2011:

Ustęp 1 nie ma zastosowania do pośrednictwa w świadczeniu usług zakwaterowania hotelowego lub sektorach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, jeżeli pośrednik działa w imieniu i na rzecz osoby trzeciej.

Jednocześnie stosownie do art. 28d ustawy:

Miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami przez pośredników działających w imieniu i na rzecz osób trzecich jest miejsce, w którym dokonywana jest podstawowa transakcja.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie wynajmu pokoi gościnnych. Nie jest Pan czynnym podatnikiem VAT, korzysta Pan ze zwolnienia podmiotowego. Status zarejestrowanego do VAT-UE posiada Pan od (…) 2026 r.

W latach (…)-(…) korzystał Pan z opodatkowania w formie karty podatkowej. W ramach działalności wynajmuje (…) pokoje wraz z sanitariatami. Nie świadczy żadnych dodatkowych usług, takich jak wyżywienie, transport, organizacja czasu wolnego, usługi hotelarskie ani innych usług dodatkowych. Przedmiotem Pana działalności jest wyłącznie wynajem pokoi.

W (…) r. rozpoczął Pan współpracę z platformą B. z siedzibą w H.. Ze względu na słabą znajomość obsługi komputera poprosił Pan żonę o pomoc przy założeniu konta oraz wprowadzeniu danych do systemu B.. Podczas rejestracji konta Pana żona omyłkowo wpisała swoje imię i nazwisko zamiast Pana danych jako przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą. Intencją Pana żony nie było wskazanie siebie jako usługobiorcy, właściciela obiektu ani przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą, lecz jedynie podanie swoich danych jako osoby kontaktowej dla B. na potrzeby ewentualnej korespondencji i kontaktów związanych z funkcjonowaniem konta. W konsekwencji faktury dokumentujące prowizje pobierane przez B. były wystawiane na dane Pana żony. Jednocześnie na fakturach wskazany był adres nieruchomości, w której prowadzi Pan działalność gospodarczą polegającą na wynajmie pokoi. Nieruchomość ta stanowi wyłączną Pana własność nabytą przed zawarciem związku małżeńskiego. W rzeczywistości działalność związana z wynajmem pokoi była prowadzona wyłącznie przez Pana. To Pan wynajmował pokoje gościom osiągał przychody z tej działalności, rozliczał działalność gospodarczą oraz corocznie zgłaszał liczbę wynajmowanych pokoi do właściwego urzędu gminy. Pokoje będące przedmiotem najmu były zgłoszone do opodatkowania kartą podatkową. Płatności od gości korzystających z rezerwacji dokonywanych za pośrednictwem B. wpływały na rachunek bankowy związany z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą. Przychody uzyskiwane z rezerwacji dokonywanych za pośrednictwem B. stanowiły przychody Pana działalności gospodarczej i były przez Pana rozliczane zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Pana żona nie prowadziła działalności gospodarczej związanej z wynajmem pokoi, nie uzyskiwała przychodów z tego tytułu, nie rozliczała tych przychodów w swoich zeznaniach podatkowych i nie była rzeczywistym odbiorcą usług świadczonych przez B..

Nie miał Pan wiedzy, że nabywanie usług pośrednictwa od kontrahenta z H. powoduje obowiązek rozliczania importu usług zgodnie z art. 28b ustawy o podatku od towarów i usług oraz obowiązek rejestracji do VAT UE. Po uzyskaniu informacji o tym obowiązku niezwłocznie dokonał Pan rejestracji do VAT UE i rozpoczął składanie bieżących deklaracji. Obecnie zamierza Pan złożyć zaległe deklaracje VAT-9M za lata (…)-(…) oraz zapłacić należny podatek wraz z odsetkami za zwłokę.

Wystąpił Pan do B. o skorygowanie danych nabywcy na fakturach. Otrzymał Pan informację, że spółka wystawia korekty jedynie za okres do trzech miesięcy wstecz i odmawia dokonania korekt za wcześniejsze lata.

Posiada Pan dokumenty potwierdzające, że działalność była prowadzona przez Pana pod adresem wskazanym na fakturach B., w szczególności dokumentację działalności gospodarczej, zgłoszenia składane do gminy, dokumenty potwierdzające osiąganie przychodów z wynajmu pokoi oraz dokumenty potwierdzające wpływ należności od gości na rachunek związany z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą.

Ponadto jak wynika z opisu sprawy portal B. nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju. Jest to firma z H.. Portal B. jest podatnikiem zarejestrowanym do VAT-UE. B. jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, ponieważ prowadzi samodzielnie działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług pośrednictwa w rezerwacji obiektów noclegowych oraz świadczy te usługi jako przedsiębiorca na rzecz innych podatników prowadzących działalność gospodarczą. Otrzymywał Pan tylko faktury od portalu B. innych dokumentów Pan nie miał.

Pana wątpliwości w analizowanej sprawie w zakresie podatku od towarów i usług dotyczą kwestii czy jest Pan uprawniony i jednocześnie zobowiązany do złożenia zaległych deklaracji VAT-9M oraz rozliczenia podatku należnego z tytułu importu usług świadczonych przez B. z siedzibą w H. za lata (…)-(…), pomimo że faktury dokumentujące prowizje zostały wystawione na dane Pana żony wskutek omyłki popełnionej podczas zakładania konta, jeżeli usługi te były faktycznie nabywane i wykorzystywane wyłącznie w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej.

Odnosząc się do Pana wątpliwości w pierwszej kolejności należy ustalić miejsce opodatkowania nabytej przez Pana usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależy bowiem, czy dane świadczenie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie. Regulacje prawne obowiązujące w tym zakresie, zostały zawarte w ustawie o podatku od towarów i usług w rozdziale 3 działu V „Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług”.

Wskazać należy, że czynność wynajmu przez Pana pokoi na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług wypełnia definicję działalności gospodarczej określoną w art. 15 ust. 2 ustawy. Na gruncie przepisów ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje czynności polegające na wykorzystywaniu towarów (w tym przypadku pokoi) w sposób ciągły dla celów zarobkowych, co w okolicznościach niniejszej sprawy ma miejsce. Spełnione są więc przesłanki, o których mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, wskazujące, że opisane we wniosku czynności polegające na wynajmie pokoi wpisują się w definicję działalności gospodarczej, a Pan jest podatnikiem z tego tytułu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. Należy raz jeszcze podkreślić, że działalnością gospodarczą jest każda czynność najmu czy dzierżawy niezależnie od tego, czy wynajmujący działalność tę zarejestrował czy nie.

Reasumując, skoro świadczy Pan usługi wynajmu pokoi, to w kontekście powołanych przepisów ustawy, najem ten stanowi, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, odpłatne świadczenie usług w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Pan jest podatnikiem podatku VAT z tego tytułu.

Wskazać należy, że do nabywanej przez Pana od platformy B. usługi polegającej na pośrednictwie w wynajmie pokoi zastosowanie znajdzie art. 28b ustawy. Jak wskazano powyżej, jest Pan podatnikiem z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na krótkoterminowym najmie nieruchomości.

Do nabywanych usług nie będą miały zastosowania szczególne reguły ustalania miejsca świadczenia, o których mowa w art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n, w tym również w art. 28e ustawy.

Zatem, w świetle powołanych przepisów, z tytułu nabycia usługi pośrednictwa od B. (podmiotu z H.) zobowiązany jest Pan do rozliczenia podatku od towarów i usług na zasadzie importu usług w rozumieniu art. 2 pkt 9 w związku z art. 17 ust.1 pkt 4 ustawy. Jak wskazano miejscem opodatkowania nabywanej przez Pana usługi jest terytorium kraju, tj. Polska. Wobec powyższego, nabywana przez Pana ww. usługa od B. stanowi import usług w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy, z tytułu którego jest Pan podatnikiem i to na Panu ciąży obowiązek rozliczenia nabywanej usługi.

Podsumowując, nabyta przez Pana usługa pośrednictwa od B. stanowi dla Pana import usług i zgodnie z art. 28b i art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, jest Pan zobowiązany do naliczenia i zapłacenia podatku VAT od tej transakcji.

Ponadto, Pana wątpliwości dotyczą również, kwestii, uprawnienia i zobowiązania do złożenia zaległych deklaracji oraz rozliczenia podatku należnego z tytułu importu usług świadczonych przez B..

W myśl art. 99 ust. 1 ustawy:

Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2.

Zgodnie z art. 99 ust. 7 ustawy:

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 albo art. 113a, oraz podmiotów wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, chyba że (…)

W świetle art. 99 ust. 9 ustawy:

W przypadku gdy podatnicy wymienieni w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 nie mają obowiązku składania deklaracji podatkowej, o którym mowa w ust. 1-3 lub 8, deklarację podatkową składa się w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy.

Jak stanowi art. 99 ust. 14 ustawy:

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzory deklaracji podatkowych, o których mowa w ust. 8 i 9, wraz z objaśnieniami co do sposobu prawidłowego ich wypełnienia oraz terminu i miejsca ich składania, w celu umożliwienia rozliczenia podatku.

Powyższa delegacja zrealizowana została poprzez wydanie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 stycznia 2025 r. w sprawie wzorów deklaracji o podatku od towarów i usług od podmiotów innych niż zarejestrowane jako podatnicy VAT czynni (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 131).

Zgodnie z § 1 pkt 2 ww. rozporządzenia:

Określa się wzór deklaracji o podatku od towarów i usług (VAT-9M), o której mowa w art. 99 ust. 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, wraz z objaśnieniami, stanowiący załącznik nr 2 do rozporządzenia.

Według powyższego wzoru, deklaracja VAT-9M jest przeznaczona dla podatników, którzy nie mają obowiązku składania okresowych deklaracji VAT-8, dokonujących importu usług bądź nabywających towary lub usługi, dla których, jako nabywcy są podatnikami. A zatem, odrębna deklaracja VAT-9M z tytułu importu usług składana jest tylko w przypadku, kiedy to podatnik nie składa deklaracji JPK_V7, JPK_V7K albo VAT-8.

W przypadku importu usług, do których zastosowanie ma art. 28b ustawy, podatek ma obowiązek naliczyć nabywca usług. Zatem w przedmiotowej sprawie Pan jako usługobiorca, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, jest podmiotem zobowiązanym do rozliczenia importu usługi pośrednictwa od B. – podmiotu, który nie posiada siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce.

Z wniosku nie wynika, aby składał Pan deklarację VAT-8. W konsekwencji zobowiązany jest Pan do rozliczenia importu usługi pośrednictwa i złożenia deklaracji VAT-9M za każdy miesiąc w którym wystąpiła transakcja z firmą B., w związku z obowiązkiem rozpoznania importu usług.

Podsumowując, w związku z tym, że skoro jest Pan podatnikiem podatku VAT prowadzącym działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy w zakresie świadczenia przez Pana odpłatnych usług wynajmu pokoi, to omyłkowe wskazanie danych Pana żony na fakturach nie zmienia faktu, że powinien Pan rozliczać podatek VAT od importu usług pośrednictwa od B. i składać deklarację VAT-9M .

Zatem, Pana stanowisko zgodnie, z którym jest Pan uprawniony oraz jednocześnie zobowiązany do rozliczenia importu usług świadczonych przez B. poprzez złożenie zaległych deklaracji VAT-9M za lata (…)-(…) oraz zapłatę należnego podatku pomimo że faktury zostały wystawione na dane żony wskutek omyłki popełnionej przy zakładaniu konta, ponieważ rzeczywistym nabywcą usług był Pan prowadząc działalność gospodarczą, jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zaznaczenia wymaga, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-  Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz.622, ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

-  Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy zdnia11marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-  Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…).

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-  w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-  w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 iart.54§ 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art.57aPPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.