0111-KDIB3-3.4012.278.2026.2.JSU

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Pana wniosek z 15 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący ustalenia miejsca świadczenia usług o charakterze doradczo-zarządczym (konsultingowym), a w konsekwencji uznania, że transakcja ta nie podlega opodatkowaniu na terytorium Polski oraz - w przypadku uznania, że miejscem świadczenia i opodatkowania opisanych usług są (...) – uznania czy, na rzecz kontrahenta z (...) (X.), należy wystawić fakturę korygującą, bez wykazanej stawki i kwoty polskiego podatku VAT, zawierającą adnotację „odwrotne obciążenie” (reverse charge); wpłynął 15 czerwca 2026 r. Uzupełniła go Pan pismem z 25 czerwca 2026 r. (wpływ 25 czerwca 2026 r.) oraz pismem z 15 lipca 2026 r. (wpływ 15 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą na terytorium Polski i jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług (VAT), a także na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych (VAT-UE).

Głównym przedmiotem działalności jest świadczenie usług nadzoru budowlanego, zarządzania projektami budowlanymi oraz usług inżynieryjnych.

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca nawiązał współpracę z kontrahentem – spółką X. z siedzibą w (...) (dalej: „Kontrahent”).

Kontrahent posiada numer identyfikacyjny na potrzeby VAT, wydany przez tamtejsze organy podatkowe, i nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski w rozumieniu przepisów o VAT. Współpraca opiera się na umowie B2B, w ramach której Wnioskodawca świadczy usługi jako Site Manager (kierownik/zarządzający budową/inspektor nadzoru). Czynności te są bezpośrednio i ściśle związane z konkretnymi nieruchomościami – inwestycjami budowy farm fotowoltaicznych, które są zlokalizowane na terytorium Polski (m.in. w miejscowościach 1 oraz 2). Do obowiązków Wnioskodawcy należy m.in. bieżący nadzór nad pracami budowlanymi, koordynacja podwykonawców oraz doradztwo techniczne bezpośrednio na placu budowy. Wszystkie czynności wykonywane są przez Wnioskodawcę samodzielnie, w sposób profesjonalny i ciągły. Za wykonane usługi Wnioskodawca wystawia faktury na rzecz Kontrahenta z (...).

Wątpliwość Wnioskodawcy budzi kwestia prawidłowego określenia miejsca świadczenia tych usług, a w konsekwencji ustalenie podmiotu, na którym ciąży obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług (VAT) na terytorium Polski. Wnioskodawca chce upewnić się, czy ze względu na to, że usługi są ściśle związane z nieruchomościami położonymi w Polsce, to on jako świadczący usługę jest podatnikiem zobowiązanym do naliczenia i odprowadzenia polskiego podatku VAT (ze stawką 23%), czy też obowiązek ten przechodzi na zagranicznego Kontrahenta.

W uzupełnieniu wniosku z 25 czerwca 2026 r. przedstawił Pan następujące informacje:

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce pod nazwą „Y.” i jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny oraz podatnik VAT-UE.

Wnioskodawca zawarł umowę (kontrakt B2B) z agencją rekrutacyjną X. z siedzibą w (...), która posiada ważny numer VAT-UE.

Przedmiotem umowy jest świadczenie usług konsultingowo-zarządczych, określonych w kontrakcie jako „(...)”, a rola Wnioskodawcy została zdefiniowana jako Site Manager, (nie jest to rola w świetle prawa budowlanego jako kierownik budowy a jako przedstawiciel inwestora na budowie) Usługi te świadczone są w imieniu agencji X. na rzecz jej klienta końcowego (Z.) przy realizacji projektu budowy farmy zlokalizowanej na terytorium Polski.

Do głównych obowiązków Wnioskodawcy należy ogólne zarządzanie projektem, nadzór nad harmonogramem prac, koordynacja działań podwykonawców, doradztwo operacyjne oraz bieżące raportowanie postępów do klienta końcowego. Realizacja tych zadań (zarządzanie procesem biznesowym) ze względów technicznych i operacyjnych wymaga od Wnioskodawcy codziennej, fizycznej obecności na terenie inwestycji budowlanej w Polsce w celu weryfikacji postępów prac. Wnioskodawca rozlicza się z agencją X. na podstawie stałej stawki dziennej za wykonane dni usługowe, a nie za fizyczny efekt budowlany. Wnioskodawca nie jest generalnym wykonawcą inwestycji, nie świadczy fizycznych robót budowlano-montażowych, nie dostarcza materiałów budowlanych, ani nie pełni w świetle polskiego Prawa budowlanego samodzielnych funkcji technicznych (takich jak Kierownik Budowy wpisany do dziennika budowy z ramienia inwestora), które kreowałyby odpowiedzialność za konstrukcję obiektu. Świadczone usługi mają charakter ściśle zarządczy, organizacyjny, doradczy i kontrolny.

W związku z realizacją usług, Wnioskodawca powziął wątpliwość, jak należy prawidłowo określić miejsce świadczenia usług dla celów podatku od towarów i usług (VAT). Początkowo Wnioskodawca, uznając błędnie, że codzienna fizyczna obecność na budowie w Polsce obliguje go do rozliczenia podatku w kraju, wystawił fakturę z zastosowaniem polskiej stawki VAT 23% i odprowadził ten podatek do polskiego urzędu skarbowego. Intencją Wnioskodawcy jest ustalenie, czy usługa ta powinna w rzeczywistości podlegać pod zasadę ogólną (art. 28b ustawy o VAT) z mechanizmem odwrotnego obciążenia przez kontrahenta z (...), co pozwoli na prawidłowe skorygowanie rozliczeń.

W uzupełnieniu wniosku z 15 lipca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie Organu – doprecyzował Pan opis sprawy o następujące informacje:

1.  Siedziba Pańskiej działalności gospodarczej (JDG) znajduje się wyłącznie w Polsce. Nie prowadzi Pan działalności zarejestrowanej poza granicami RP.

2.  Kontrahent (X. z siedzibą w (...)) jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT (posiada aktywny .../VAT ID).

3.  Świadczone usługi mają charakter doradczo-zarządczy (konsultingowy), a nie budowlany. Usługi polegają na biznesowym wsparciu zarządczym na rzecz Kontrahenta.

4.  Kontrahent (jako nabywca usług konsultingowych) jest zobowiązany do rozliczenia podatku VAT (podatku od wartości dodanej) w kraju swojej siedziby na zasadzie odwrotnego obciążenia (reverse charge).

5.  Usługi wykonuje Pan przy pomocy własnych zasobów (własna wiedza, doświadczenie oraz sprzęt). Kontrahent nie zapewnia Panu narzędzi pracy.

6.  Ponosi Pan pełną odpowiedzialność cywilną za jakość i rezultaty Pańskich usług. Odpowiada Pan we własnym zakresie i na własne ryzyko gospodarcze za skutki realizowanych działań konsultingowych.

7.  Otrzymywane od Kontrahenta wynagrodzenie stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 14 ustawy o PIT). Nie stanowi ono przychodu ze stosunku pracy ani stosunków pokrewnych (art. 12 ust. 1-6 ustawy o PIT), ani z działalności wykonywanej osobiście (art. 13 pkt 2-9 ustawy o PIT).

8.  Ma Pan bezpośredni wpływ na wysokość wynagrodzenia – stawka dzienna za świadczone usługi została wynegocjowana w drodze dobrowolnych uzgodnień handlowych przed podpisaniem kontraktu B2B.

9.  Wynagrodzenie ma charakter zmienny – ostateczna kwota na miesięcznej fakturze zależy od liczby dni, w których usługi były rzeczywiście świadczone w danym okresie rozliczeniowym (według ustalonej stawki dziennej). W umowie nie występują części zmienne takie jak premie czy prowizje.

Pytania

Sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku z 15 lipca 2026 r.:

Czy w opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym, miejscem świadczenia usług o charakterze doradczo-zarządczym (konsultingowym), wykonywanych na rzecz Kontrahenta z siedzibą w (...), jest – zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT – terytorium (...) (kraj siedziby nabywcy usług), a w konsekwencji – czy Wnioskodawca słusznie uznaje, że transakcja ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski, w związku z czym na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek rozliczenia i zapłaty podatku VAT w Polsce?

Sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 25 czerwca 2026 r.:

1.  Czy opisane w stanie faktycznym usługi o charakterze doradczo-zarządczym (świadczone w charakterze Site Managera) podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce na podstawie art. 28e ustawy o VAT jako usługi związane z nieruchomościami, czy też miejscem ich świadczenia i opodatkowania – zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT – jest terytorium (...), tj. kraj siedziby usługobiorcy (Agencji X.)?

2.  W przypadku uznania, że miejscem świadczenia i opodatkowania opisanych usług są (...), czy Wnioskodawca postąpi prawidłowo, wystawiając na rzecz kontrahenta z (...) (X.) fakturę korygującą bez wykazanej stawki i kwoty polskiego podatku VAT, zawierającą adnotację „odwrotne obciążenie” (reverse charge), przenosząc tym samym obowiązek rozliczenia podatku VAT na nabywcę usługi?

Pana stanowisko w sprawie

Stanowisko sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku z 15 lipca 2026 r.:

Zdaniem Wnioskodawcy, miejscem świadczenia usług o charakterze doradczo-zarządczym (konsultingowych) wykonywanych na rzecz Kontrahenta mającego siedzibę działalności gospodarczej w (...), jest terytorium (...).

Zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej. Świadczone przez Wnioskodawcę usługi skupiają się na doradztwie, konsultingu i zarządzaniu procesami na rzecz Kontrahenta. Usługi te nie stanowią prac budowlanych ani usług bezpośrednio i ściśle związanych z nieruchomością w rozumieniu art. 28e ustawy o VAT, ponieważ ich istotą jest biznesowe wsparcie zarządcze dla zlecającej je agencji. W konsekwencji, przedmiotowe usługi nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT) na terytorium Polski. Wnioskodawca jest uprawniony do wystawienia faktury dokumentującej wykonanie tych usług bez wykazywania krajowej stawki podatku i kwoty podatku, z adnotacją „odwrotne obciążenie” (reverse charge). Tym samym, na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek rozliczenia ani zapłaty podatku VAT z tytułu tej transakcji na terytorium Polski.

Stanowisko Wnioskodawcy (sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 25 czerwca 2026 r.):

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1:

Zdaniem Wnioskodawcy, świadczone przez niego usługi doradczo-zarządcze (Site Manager) nie stanowią usług związanych z nieruchomościami w rozumieniu art. 28e ustawy o VAT.

W konsekwencji, miejscem ich świadczenia i opodatkowania – zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT – jest terytorium (...), czyli kraj, w którym usługobiorca (Agencja X.) posiada siedzibę działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej. Odstępstwem od tej zasady jest art. 28e ustawy o VAT, który wiąże miejsce opodatkowania usług związanych z nieruchomościami z miejscem położenia samej nieruchomości. Jednak aby dany kontrakt mógł zostać opodatkowany w miejscu położenia gruntu, musi istnieć bezpośredni i ścisły związek z tą nieruchomością. Kwestię tę precyzuje art. 31a ust. 1 i 2 Rozporządzenia Wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011. Zgodnie z tym przepisem, usługi o charakterze zarządzania i doradztwa kwalifikują się jako związane z nieruchomością tylko wtedy, gdy ich celem jest prawna lub fizyczna zmiana struktury nieruchomości, bądź gdy są to typowe usługi budowlane, architektoniczne lub nadzoru inwestorskiego (kreujące bezpośrednią odpowiedzialność za stan obiektu).Wnioskodawca nie świadczy fizycznych robót budowlanych, nie realizuje projektów inżynieryjnych, ani nie pełni samodzielnych funkcji technicznych w rozumieniu polskiego Prawa budowlanego. Jego rola polega na koordynacji biznesowej, zarządzaniu harmonogramem i doradztwie operacyjnym na rzecz kontrahenta. Fakt, że realizacja tych zadań wymaga od Wnioskodawcy codziennej obecności na terenie budowy w Polsce, stanowi jedynie element techniczny sposobu wykonywania usługi zarządczej i nie redefiniuje jej charakteru. Ponieważ usługa dotyczy zarządzania procesem biznesowym (projektem), a nie bezpośredniego wpływu na samą konstrukcję gruntu, zastosowanie znajduje zasada ogólna (art. 28b ust. 1 ustawy o VAT) – miejscem opodatkowania są (...). 

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2:

W konsekwencji stanowiska przedstawionego do pytania nr 1, zdaniem Wnioskodawcy, pierwotne wystawienie faktury z polską stawką VAT 23% było działaniem błędnym.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że postąpi w pełni prawidłowo, wystawiając na rzecz agencji X. fakturę korygującą (zerującą polski podatek VAT). Nowa, skorygowana transakcja powinna zostać wykazana jako niepodlegająca opodatkowaniu w Polsce („np.”) z adnotacją „odwrotne obciążenie” (reverse charge). Obowiązek rozliczenia i odprowadzenia podatku VAT z tytułu tej usługi – zgodnie z dyrektywą unijną oraz (...) prawem podatkowym – spoczywa wyłącznie na nabywcy, czyli spółce X.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025  r. poz. 775, ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Z powołanego przepisu art. 5 ust. 1 ustawy wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju.

W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:

Natomiast zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy:

Jak wynika z art. 2 pkt 5 ustawy:

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy:

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:

Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w rozdziale 3 działu V ustawy.

Stosownie do art. 28a ustawy:

Wskazany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.

Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:

Z powyższych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona.

Natomiast w myśl art. 28e ustawy:

Przepis art. 28e ustawy – jak wynika z jego brzmienia – stanowi wyjątek od zasady, przyjmując jako kryterium nie usytuowanie podmiotu, lecz przedmiotu, którym jest nieruchomość. Usługi które jej wprost dotyczą, mają być opodatkowane według jej miejsca położenia. Kryterium położenia nieruchomości jest tu zatem decydujące – determinuje ono docelowo miejsce opodatkowania usługi związanej z daną nieruchomością. Co istotne, zasada wyrażona w art. 28e ustawy obejmuje wyłącznie usługi, które dotyczą konkretnej nieruchomości – jedynie wówczas można w praktyce zastosować opodatkowanie w miejscu położenia nieruchomości.

Także Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, ze zm.) w art. 47 przewiduje, że:

Ustawa nie zawiera definicji pojęcia „nieruchomość” oraz pojęcia „usługi związanej z nieruchomościami”. Niemniej jednak ustawodawca unijny wychodząc naprzeciw oczekiwaniom państw członkowskich wprowadził rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 1042/2013 z dnia 7 października 2013 r. (Dz. Urz. UE L Nr 284 z 26.10.2013 r., s. 1) zmianę do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L 77 z 23.03.2011, str. 1 ze zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011 – pojęcie „nieruchomość”, jak również wyjaśnił, na czym polegają „usługi związane z nieruchomościami”.

Zgodnie z art. 13b rozporządzenia 282/2011:

W myśl art. 31a ust. 1 rozporządzenia 282/2011:

Jednocześnie w art. 31a ust. 2 rozporządzenia 282/2011 zawarto wykaz przykładowych usług, które należy uznać za związane z nieruchomościami, czyli usług objętych zakresem stosowania art. 47 dyrektywy 2006/112/WE. Co więcej w art. 31a ust. 3 rozporządzenia 282/2011 zawarto wykaz przykładowych usług, których nie należy traktować jako usług związanych z nieruchomościami, czyli usług nieobjętych zakresem stosowania art. 47 dyrektywy 2006/112/WE.

Jak stanowi art. 31a ust. 2 rozporządzenia 282/2011:

Natomiast zgodnie z art. 31a ust. 3 rozporządzenia 282/2011:

Katalog usług związanych z nieruchomościami ma charakter otwarty, o czym świadczy zwrot „takich jak” (m.in. wyrok NSA z dnia 18.11.2014 r., I FSK 1656/13). Aby usługa została uznana za usługę związaną z nieruchomością muszą być jednak spełnione pewne warunki. Po pierwsze, nieruchomość powinna być centralnym i nieodzownym elementem świadczenia. Oznacza to, że przedmiotem świadczenia musi być sama nieruchomość. Według TSUE (orzeczenie z dnia 27 czerwca 2013 r., C-155/12 RR) dzieje się tak w szczególności wówczas, gdy nieruchomość jest centralnym i nieodzownym elementem świadczenia.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy, w szczególności art. 31a rozporządzenia 282/2011, należy stwierdzić, że w celu określenia, czy opisane usługi mają związek z nieruchomością, należy rozstrzygnąć, czy związek ten jest wystarczająco bezpośredni.

Dla uznania usługi za związaną z nieruchomością istotne są cechy, które można ująć w następujący sposób:

-     usługa powinna odnosić się do konkretnie określonej nieruchomości, czyli takiej, która jest identyfikowalna co do jej indywidualnego położenia;

-     przedmiotem usługi powinna być skonkretyzowana nieruchomość lub usługa powinna być świadczona na/wobec konkretnej nieruchomości, a nie jakiejkolwiek;

-     ta konkretna nieruchomość powinna być wpisana w istotę świadczonej usługi, być jej centralnym elementem, nadając główny sens usłudze i determinować jej treść, co należy rozumieć w ten sposób, że usługa może być wykonana tylko i wyłącznie w bezpośrednim związku z tą a nie inną nieruchomością;

-     zmiana takiego miejsca, polegająca na ukierunkowaniu usługi na inną nieruchomość, powinna niweczyć istotę i sens pierwotnie świadczonej usługi.

Zatem przez usługi związane z nieruchomościami, o których mowa w art. 28e ustawy, należy rozumieć wszelkie usługi bezpośrednio związane z konkretną nieruchomością, tj. nieruchomość ta musi stanowić centralny i nieodzowny element usługi, a efekt lub charakter samej usługi musi być związany z tą konkretną, zindywidualizowaną nieruchomością. Należy ponadto zaznaczyć, że szczególne miejsce świadczenia określone w art. 28e ustawy dotyczy wyłącznie usług, które ściśle odnoszą się do konkretnie określonej nieruchomości, która jest identyfikowana co do jej położenia (nieruchomości, której lokalizacja jest określona w chwili świadczenia usług). Przy czym usługą związaną z nieruchomością nie będzie każda dowolna usługa wykazująca chociażby najmniejszy związek z daną nieruchomością, lecz jedynie usługa, która wprost odnosi się do konkretnej, sprecyzowanej nieruchomości będącej centralnym punktem usługi bądź ma na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce i jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny oraz podatnik VAT-UE. Głównym przedmiotem Pańskiej działalności jest świadczenie usług nadzoru budowlanego, zarządzania projektami budowlanymi oraz usług inżynieryjnych. W ramach prowadzonej działalności nawiązał Pan współpracę z kontrahentem – spółką X. z siedzibą w (...) – z którym zawarł Pan umowę (kontrakt B2B). Przedmiotem umowy jest świadczenie usług konsultingowo-zarządczych, określonych w kontrakcie jako „(...)”, a Pana rola została zdefiniowana jako Site Manager (nie jest to rola w świetle prawa budowlanego jako kierownik budowy a jako przedstawiciel inwestora na budowie). Usługi te świadczone są w imieniu agencji X. na rzecz jej klienta końcowego przy realizacji projektu budowy farmy zlokalizowanej na terytorium Polski.

Z przedstawionych przez Pana okoliczności sprawy wynika, że początkowo – jak wprost sam Pan wskazał – błędnie wystawił Pan fakturę z zastosowaniem polskiej stawki VAT i odprowadził podatek do polskiego urzędu skarbowego. Natomiast Pana intencją jest ustalenie, czy usługa ta powinna w rzeczywistości podlegać opodatkowaniu zgodnie z zasadę ogólną, tj. na podstawie art. 28b ustawy o VAT z zastosowaniem mechanizmu odwrotnego obciążenia przez Kontrahenta z (...), co pozwoli na prawidłowe skorygowanie rozliczeń.

Na tle tak przedstawionego opisu sprawy Pana wątpliwości, w pierwszej kolejności, dotyczą m.in. ustalenia czy:

-     miejscem świadczenia usług o charakterze doradczo-zarządczym (konsultingowym), wykonywanych na rzecz Kontrahenta z siedzibą w (...), jest – zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT – terytorium (...) (kraj siedziby nabywcy usług), a w konsekwencji – czy słusznie uznaje Pan, że transakcja ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski, w związku z czym na Panu nie ciąży obowiązek rozliczenia i zapłaty podatku VAT w Polsce (pytanie sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku z 15 lipca 2026 r.);

-     usługi o charakterze doradczo-zarządczym (świadczone w charakterze Site Managera) podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce na podstawie art. 28e ustawy o VAT jako usługi związane z nieruchomościami, czy też miejscem ich świadczenia i opodatkowania – zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT – jest terytorium (...), tj. kraj siedziby usługobiorcy - Agencji X. (pytanie nr 1 sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 25 czerwca 2026 r.);

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że do głównych Pańskich obowiązków należy ogólne zarządzanie projektem, nadzór nad harmonogramem prac, koordynacja działań podwykonawców, doradztwo operacyjne oraz bieżące raportowanie postępów do klienta końcowego. Realizacja tych zadań (zarządzanie procesem biznesowym) ze względów technicznych i operacyjnych wymaga od Pana codziennej, fizycznej obecności na terenie inwestycji budowlanej w Polsce w celu weryfikacji postępów prac. Rozlicza się Pan z usługobiorcą na podstawie stałej stawki dziennej za wykonane dni usługowe, a nie za fizyczny efekt budowlany. Nie jest Pan generalnym wykonawcą inwestycji, nie świadczy fizycznych robót budowlano-montażowych, ani nie pełni w świetle polskiego Prawa budowlanego samodzielnych funkcji technicznych (takich jak Kierownik Budowy wpisany do dziennika budowy z ramienia inwestora), które kreowałyby odpowiedzialność za konstrukcję obiektu.

Biorąc pod uwagę powołane regulacje prawne oraz przedstawiony opis sprawy wskazać należy, że nie można uznać - świadczonych przez Pana usług o charakterze doradczo-zarządczym na rzecz Kontrahenta z siedzibą w (...) - za usługi związane z nieruchomością. W konsekwencji nie stanowią one usług, do których zastosowanie znajdą przepisy szczególne definiujące miejsce świadczenia usług związanych z nieruchomościami tj. art. 28e ustawy.

Co prawda świadczone usługi, wykonywane na terenie inwestycji budowlanej w Polsce, związane są z realizowaniem usług na nieruchomości, tj. inwestycji budowlanej farm fotowoltaicznych, które są zlokalizowane m.in. w miejscowościach 1 oraz 2, niemniej jednak przedmiotem usług świadczonych przez Pana nie jest nieruchomość jako taka. Pana usługi - które jak Pan wskazał, mają charakter ściśle zarządczy, organizacyjny, doradczy i kontrolny - w istocie odnoszą się do prac budowlanych prowadzonych na budowie, czyli do usług świadczonych przez podmioty trzecie na rzecz inwestora. W przedmiotowej sprawie można stwierdzić, że Pana usługi dotyczą kontroli procesu budowy, a nie nadzoru samej budowy.

Zatem uznać należy, że świadczone usługi nie cechują się wystarczająco bezpośrednim związkiem z wykonywaną budową farm fotowoltaicznych, bowiem wykonywane czynności w ramach usług doradczo-zarządczych nie mają bezpośredniego wpływu na kształt czy jakość samej nieruchomości.

Zatem biorąc pod uwagę wskazane przez Pana informacje należy stwierdzić, że usługi o charakterze doradczo-zarządczym świadczone na rzecz Kontrahenta (Agencji X.) nie mają bezpośredniego związku z nieruchomością w rozumieniu art. 28e ustawy.

Tym samym usługi o charakterze doradczo-zarządczym świadczone na rzecz Kontrahenta nie stanowią usług, do których znajduje zastosowanie art. 28e ustawy. Jednocześnie do ww. usług wykonywanych przez Pana nie znajdują zastosowania inne szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia usług wynikające z art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy. W konsekwencji miejsce świadczenia usług o charakterze doradczo-zarządczym należy ustalić na podstawie art. 28b ustawy.

W analizowanym przypadku ww. usługi świadczone są na rzecz Kontrahenta posiadającego siedzibę działalności w (...) i będącego podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy o podatku od towarów i usług. Tym samym, stosownie do art. 28b ust. 1 ustawy ww. usługi podlegają opodatkowaniu w kraju, w którym Kontrahent będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, tj. w analizowanym przypadku na terytorium (...).

W konsekwencji zgodzić należy się z Panem, że świadczone przez Pana usługi nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski, a Pan nie będzie zobowiązany do rozliczenia i zapłaty podatku VAT w Polsce od świadczonych usług.

Ponadto Pana wątpliwości dotyczą także ustalenia czy w przypadku uznania, że miejscem świadczenia i opodatkowania świadczonych przez Pana usług są (...), czy postąpi Pan prawidłowo, wystawiając na rzecz kontrahenta z (...) (X.) fakturę korygującą bez wykazanej stawki i kwoty polskiego podatku VAT, zawierającą adnotację „odwrotne obciążenie” (reverse charge), przenosząc tym samym obowiązek rozliczenia podatku VAT na nabywcę usługi.

Odnosząc się do powyższych wątpliwości należy zauważyć, że w myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

W myśl art. 106e ust. 1 pkt 12-14 i 18 ustawy:

Zgodnie z art. 106e ust. 5 pkt 1 ustawy wynika, że:

Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie określonej transakcji, a ustawodawca określił w jakich okolicznościach należy ją wystawić. Przede wszystkim wystawiane przez podatników podatku od towarów i usług faktury muszą dokumentować wykonanie przez nich czynności, tj. dostawy towarów lub świadczenia usług. Faktury które dokumentują dostawy lub usługi na rzecz podmiotów z Unii Europejskiej lub państw trzecich zobowiązanych do rozliczenia podatku winny zawierać wyrazy „odwrotne obciążenie”.

Na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z art. 106a pkt 2 lit. a) i b) ustawy, polski podatnik ma obowiązek wystawić fakturę dokumentującą jego sprzedaż na rzecz podatnika podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze w przypadku, gdy miejscem świadczenia jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca lub gdy miejscem świadczenia jest terytorium państwa trzeciego.

W praktyce zdarzają się jednak sytuacje, gdy po wystawieniu faktury następują zdarzenia gospodarcze mające wpływ na treść pierwotnej faktury lub faktura zawiera błędy. W takiej sytuacji ustawodawca wskazuje na możliwość skorygowania takiej faktury poprzez wystawienie faktury korygującej.

I tak, zgodnie z art. 106j ust. 1 ustawy:

W świetle art. 106j ust. 2 ustawy:

Z powołanych wyżej przepisów ustawy dotyczących faktur korygujących wynika, że jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, podatnik, wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Fakturę korygującą wystawia się m.in. w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury, również gdy dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań, udzielono rabatu, bądź upustów i obniżek cen.

Zatem, co do zasady, korygowanie pierwotnie wystawionej faktury powinno nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej. Faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. Tym samym, istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych.

Odnosząc się do Pana wątpliwości, zauważyć należy, że Pański Kontrahent (X.) posiada siedzibę działalności w (...), a także numer identyfikacyjny na potrzeby VAT, wydany przez tamtejsze organy podatkowe, i nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski w rozumieniu przepisów o VAT. Pana współpraca z Kontrahentem opiera się na umowie B2B.

Zatem mając na uwadze wskazane przez Pana informacje należy uznać, że skoro usługi o charakterze doradczo-zarządczym świadczone są dla Kontrahenta posiadającego siedzibę działalności gospodarczej w (...), to – jak już wcześniej rozstrzygnięto - miejscem świadczenia tych usług stosowanie do art. 28b ust. 1 ustawy, jest miejsce siedziby Kontrahenta, tj. terytorium (...). W konsekwencji wystawione przez Pana faktury nie powinny zawierać polskiej stawki podatku VAT, tylko adnotację „odwrotne obciążenie”.

Jednocześnie zgodzić należy się z Panem, że postąpi Pan prawidłowo wystawiając na rzecz agencji X. fakturę korygującą (zerującą polski podatek VAT), a nowa, skorygowana transakcja powinna zostać wykazana jako niepodlegająca opodatkowaniu w Polsce ("np") z adnotacją „odwrotne obciążenie” (reverse charge).

Podsumowując, Pana stanowisko w zakresie pytania sformułowanego w uzupełnieniu wniosku z:

-     15 lipca 2026 r., dotyczącego uznania, że miejscem świadczenia usług o charakterze doradczo -zarządczym (konsultingowym), wykonywanych na rzecz Kontrahenta z siedzibą w (...), jest – zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT – terytorium (...) (kraj siedziby nabywcy usług), a w konsekwencji – transakcja ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski, w związku z czym nie ciąży na Panu obowiązek rozliczenia i zapłaty podatku VAT w Polsce – jest prawidłowe;

-     25 czerwca 2026 r., dotyczącego uznania, że:

·      usługi o charakterze doradczo-zarządczym (świadczone w charakterze Site Managera) nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce na podstawie art. 28e ustawy o VAT jako usługi związane z nieruchomościami, a zatem miejscem ich świadczenia i opodatkowania – zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT – jest terytorium (...), tj. kraj siedziby usługobiorcy (Agencji X.) – jest prawidłowe;

·      w przypadku gdy miejscem świadczenia i opodatkowania opisanych usług są (...), uznania, że postąpi Pan prawidłowo, wystawiając na rzecz kontrahenta z (...) (X.) fakturę korygującą bez wykazanej stawki i kwoty polskiego podatku VAT, zawierającą adnotację „odwrotne obciążenie” (reverse charge), przenosząc tym samym obowiązek rozliczenia podatku VAT na nabywcę usługi – jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

-     stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia;

-     zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zadanych pytań) Wnioskodawcy, w odniesieniu do opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Zauważyć bowiem należy, że to wyłącznie Wnioskodawca, w treści składanego wniosku, kształtuje jego zakres przedmiotowy. Zatem kwestie, które nie zostały objęte pytaniami wskazanymi we wniosku, nie mogą być rozpatrzone – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622, ze zm.; dalej jako: „Ordynacja podatkowa”).

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie skutków podatkowych dla Wnioskodawcy, który wystąpił z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej. Interpretacja nie wywołuje skutków prawnopodatkowych dla kontrahenta Wnioskodawcy.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622, ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.