0111-KDIB3-3.4012.258.2026.2.MPU

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Pana wniosek z 27 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy z tytułu dokonywanej w trybie egzekucji dostawy towarów komornik jako płatnik podatku może zastosować procedurę VAT marży, a tym samym obliczyć, pobrać i odprowadzić podatek VAT od podstawy opodatkowania, stanowiącą marżę, o której mowa w art. 120 ust. 4 VAT, czy też winien obliczyć, pobrać i odprowadzić podatek VAT od podstawy opodatkowania na zasadach ogólnych, wpłynął 1 czerwca 2026 r.

Wniosek – w odpowiedzi na wezwanie – uzupełnił Pan pismem z 4 sierpnia 2026 r., które wpłynęło do Organu 6 sierpnia 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w (…) (NIP: (…), REGON: (…)) zamierza w ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego Sygn. akt (…) zbyć ruchomość (samochód osobowy: (…), rok prod. (…), data pierwszej rejestracji na terenie kraju: (…) r. odstąpiono od wskazania nr VIN i nr rejestracyjnego albowiem podanie danych pozostaje irrelewantne). Ww. ruchomość stanowi własność dłużnika: (…), z siedzibą w (…) (NIP: (…)). W toku postępowania ustalono, że dłużnik nabył ww. ruchomość od (…) NIP: (…) za cenę (…) zł, na podstawie Faktury nr (…) z dnia (…) r., data wykonania usługi: (…) r. (na fakturze wskazano: „procedura marży - towary używane”, „oznaczenie dokumentu na potrzeby (…)” oraz Uwagi: „samochód został sprowadzony z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej w dniu: (…) r. W dniu zajęcia przedstawiono : „(…)” z dnia (…) r. (nr (…)), na mocy którego poprzedni właściciel: (…) nabył ww. pojazd za cenę: (…) EURO, sprowadzając pojazd na terytorium RP. Zgodnie z oświadczeniem z dnia (…) r. Prezesa dłużnika: (…) ww. pojazd to samochód elektryczny, dłużnik pozostaje czynnym podatnikiem VAT, zajęta ruchomość stanowi środek trwały w ramach prowadzonej działalności, po nabyciu pojazdu od (…) nie dokonywano doliczeń VAT (pojazd został nabyty za kwotę: (…) zł jako towar używany na zasadzie VAT marża, zaś zbywca nabył pojazd od podmiotu zagranicznego za kwotę: (…) tys. EURO), przedmiotem działalności spółki pozostaje m.in. handel pojazdami mechanicznymi. Zgodnie z rejestrem VAT ww. podmiot pozostaje wg stanu na dzień: (…) r. czynnym podatnikiem VAT (począwszy od dnia (…) r.). Zgodnie ze stanem w KRS jako przedmiot przeważającej działalności przedsiębiorcy wskazano: (…) (…).

Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2174, z późn. zm.), organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. nr 229, poz. 1954, z późn. zm.) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów. W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W dniu: 13-05-2026 r. uzyskano odpowiedź z Krajowej Informacji Skarbowej (zapytanie za pośrednictwem e - mail): „W przypadku dostawy towarów używanych nabytych przez podatnika w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, w celu odprzedaży, podatnik ma możliwość zastosowania procedury szczególnej, w ramach której opodatkowaniu podlega marża (różnica między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku). 1) przedmiotem transakcji jest m. in. towar używany (przez towary używane rozumie się ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie), 2) towar został nabyty w celu odprzedaży, 3) sprzedający nabył go od:

-     osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, niebędącej podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, lub niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej; -podatników, o których mowa w art. 15 ustawy o VAT, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, art. 113 lub art. 113a ustawy o VAT;

-     podatników, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana zgodnie z art. 120 ust. 4 i 5 ustawy o VAT;

-     podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 43 ust. 1 pkt 2, art. 113 lub art. 113a ustawy o VAT;

-     podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana podatkiem od wartości dodanej na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 120 ust. 4 i 5 ustawy o VAT, a nabywca posiada dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach. Jeżeli powyższe przesłanki zostaną spełnione, to dokonując sprzedaży podatnik ma prawo zastosować procedurę VAT-marża. Zatem odpłatna dostawa przedmiotowego pojazdu dokonywana przez podatnika podlega opodatkowaniu podatkiem VAT na zasadach ogólnych a przy spełnieniu ww. warunków możliwe jest opodatkowanie pojazdu w systemie marży. Niezależnie od sposoby opodatkowania właściwa stawka podatku to 23%”.

W dniu: 13-05-2026 r. skontaktowano się telefonicznie z infolinią Krajowej Administracji Skarbowej, w imieniu której informacji udzieliła p. W. W.. W wyniku przeprowadzonej rozmowy ustalono, że jeżeli są spełnione warunki do zastosowania procedury „VAT MARŻA” przez dłużnika, to komornik stosownie do p art. 18, 106 c, Ustawy o VAT ma prawo zastosować ww. procedurę w przypadku sprzedaży w toku egzekucji. W wyniku udzielonej informacji ustalono, że w przypadku tzw. marży ujemnej obowiązek Komornik sprowadzi się wyłącznie do wystawienia faktury, imieniem dłużnika.

Doprecyzowanie i uzupełnienie przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego pismem z 4 sierpnia 2026 r., które wpłynęło do Organu 6 sierpnia 2026 r.

Po otrzymaniu wezwania do uzupełnienia opisu sprawy, komornik wezwał dłużnika do złożenia wyjaśnień w tym zakresie, stosownie do treści art. 801 k.p.c. W wyniku oświadczenia dłużnika z dnia 03-08-2026 r.: dłużnik (Prezes Zarządu) w trybie art. 801 k.p.c udzielił następującej odpowiedzi (dłużnik dokonał sprostowania pierwotnie przekazanych komornikowi informacji):

Na pytanie „Ad. 1) Czy ruchomość spełnia definicję towaru używanego w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt. 4 ustawy o podatku od towarów i usług?”

Odpowiedział Pan „Tak. Przedmiotowy pojazd został nabyty przez dłużnika jako pojazd używany, w ramach procedury opodatkowania VA T marża. W związku z powyższym pojazd spełnia definicję towaru używanego w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt. 4 ustawy o podatku i usług, a jego ewentualna dalsza sprzedaż powinna zostać dokonana z zastosowaniem tej samej procedury (VAT marża)”.

Na pytanie „Ad. 2) Czy ruchomość (zajęty samochód osobowy) będący przedmiotem postępowania egzekucyjnego został zakupiony w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dłużnika, celem jego dalszej dosprzedaży [odsprzedaży]? Jeżeli „tak” do dlaczego stanowi środek trwały?

Odpowiedział Pan „Tak, pojazd został zakupiony w ramach prowadzonej przez dłużnika działalności gospodarczej z przeznaczeniem do dalszej odsprzedaży (obrót pojazdami używanymi). Pojazd nie stanowi środka trwałego - nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych i nie jest amortyzowany. W księgach rachunkowych dłużnika figuruje jako towar niehandlowy, ujęty w magazynie”.

„Powyższe wyjaśnienia przekazuję celem umożliwienia Komornikowi uzyskania interpretacji podatkowej oraz ustalenia, czy w niniejszej sprawie znajduje zastosowanie procedura „VA T marża”.

W świetle powyższego Komornik uzupełnia opis sprawy o informacje powzięte od Prezesa Zarządu Dłużnika j. w., prostując nieścisłości w pierwotnym opisie sprawy.

Pytanie sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku z 4 sierpnia 2026 r., (data wpływu: 6 sierpnia 2026 r.)

Czy z tytułu dokonywanej w trybie egzekucji dostawy towarów w ramach niniejszego stanu faktycznego w sprawie (dostawy używanego pojazdu: (…), zajętego w toku postępowania egzekucyjnego Sygn. akt (…) który został nabyty przez dłużnika w ramach procedury VAT - marży), będącego własnością dłużnika (prowadzącego działalność gospodarczą) komornik jako płatnik podatku może zastosować procedurę VAT marży, a tym samym obliczyć, pobrać i odprowadzić podatek VAT od podstawy opodatkowania, stanowiącą marżę, o której mowa w art. 120 ust. 4 VAT, czy też winien obliczyć, pobrać i odprowadzić podatek VAT od podstawy opodatkowania na zasadach ogólnych?

Pana stanowisko w sprawie sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku z 4 sierpnia 2026r., (data wpływu: 6 sierpnia 2026 r.)

Z tytułu dokonywanej w trybie egzekucji dostawy towarów w ramach niniejszego stanu faktycznego w sprawie (dostawy używanego pojazdu: (…), zajętego w toku postępowania egzekucyjnego Sygn. akt (…) który został nabyty przez dłużnika w ramach procedury VAT - marży), będącego własnością dłużnika (prowadzącego działalność gospodarczą) komornik jako płatnik podatku może zastosować procedurę VAT marży, a tym samym obliczyć, pobrać i odprowadzić podatek VAT od podstawy opodatkowania, stanowiącą marżę, o której mowa w art. 120 ust. 4 VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.Dz.U.z2025 r. poz. 775, ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622, ze zm.), zgodnie z którym:

Przepis art. 18 ustawy o podatku od towarów i usług wprowadza szczególną na gruncie przepisów ustawy regulację, kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika. Uzasadnione jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania czynności egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w celu wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, to istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z dostawą mającą miejsce w ramach egzekucji.

Komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika – dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik, w przypadku, gdy powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.

Tym samym komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy oraz do uwzględnienia w trakcie sprzedaży towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

Interpretując zawarty w tym artykule zwrot „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” należy utożsamiać z czynnością, która daje otrzymującemu towar prawo do postępowania z nim jak właściciel. Należy przy tym uznać, że chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności. Zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawo własności”. Istotny jest przede wszystkim aspekt ekonomiczny, a nie prawny transakcji, w ramach której podatnik przenosi na nabywcę prawo do rozporządzania towarami jak właściciel. Akcent sformułowanej definicji położony został głównie na podkreślenie przeniesienia ekonomicznego władztwa nad rzeczą w taki sposób, aby nabywca mógł nią dysponować podobnie jak właściciel.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

W konsekwencji, sprzedaż prawnie wyodrębnionego lokalu stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:

Zgodnie z art. 120 ust. 4 ustawy:

W myśl art. 120 ust. 1 pkt 5 ustawy:

Natomiast zgodnie z art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy:

Dla potrzeb stosowania szczególnej procedury w zakresie dostawy towarów używanych ustawodawca w art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy określił, że:

Towarami używanymi są zatem te dobra ruchome, które wcześniej zostały choć raz użyte, lecz nadają się do wielokrotnego wykorzystania (nie ulegają zużyciu po jednokrotnym użytku).

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług przewidują zatem stosowanie szczególnej procedury opodatkowania dostawy – między innymi – towarów używanych, polegającej na opodatkowaniu marży.

Ta szczególna procedura dotyczy jednak tylko dostawy towarów używanych, które podatnik nabył od określonej kategorii podmiotów. Należy podkreślić, że do stosowania szczególnej procedury opodatkowania marżą uprawnieni są podatnicy, którzy dokonują dostawy towarów nabytych w okolicznościach wymienionych w art. 120 ust. 10 ustawy.

I tak, stosownie do art. 120 ust. 10 ustawy:

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług przewidują zatem stosowanie szczególnej procedury opodatkowania dostawy m.in. towarów używanych, polegającej na opodatkowaniu marży. Jest to szczególna forma opodatkowania, w której podstawą opodatkowania jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży, a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku. Taka procedura opodatkowania może być stosowana w przypadku dostawy towarów używanych nabytych wcześniej przez podatnika w ramach prowadzonej działalności w celu odsprzedaży. Zaznaczyć należy, że dla opodatkowania dostawy towarów używanych w procedurze marży ważny jest nie tylko rodzaj towaru, który może zostać objęty tą procedurą, ale również to, od kogo ten towar został kupiony. Zastosowanie tej procedury wymaga, aby towary używane były nabyte od podmiotów wymienionych w powołanym wyżej art. 120 ust. 10 ustawy.

Wspólną cechą wszystkich przedstawionych w ww. przepisie przypadków, warunkujących zastosowanie szczególnej procedury opodatkowania marży, jest to, że podmiot sprzedający używany towar, pozbawiony był prawa do odliczenia podatku od towarów i usług naliczonego przy jego nabyciu.

Ponadto, jak wynika z przepisu art. 120 ust. 4 ustawy, warunkiem niezbędnym do zastosowania tej procedury jest określenie, że towar został jednak nabyty w celu odsprzedaży (także w sytuacji, gdy towar ten przed odsprzedażą podatnik użytkował dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej).

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że ruchomość (samochód osobowy: (…), rok produkcji (…), data pierwszej rejestracji na terenie kraju: (…) r. stanowi własność dłużnika: (…), z siedzibą w (…) (NIP: (…)). Dłużnik nabył ww. ruchomość od (…) na podstawie Faktury nr (…) z dnia (…) r., (na fakturze wskazano: „procedura marży - towary używane”). Po nabyciu pojazdu od (…) nie dokonywano doliczeń VAT. Przedmiotem działalności spółki pozostaje m.in. handel pojazdami mechanicznymi. Zgodnie z rejestrem VAT ww. podmiot pozostaje wg stanu na dzień: (…) r. czynnym podatnikiem VAT (począwszy od dnia (…) r.). Pojazd został zakupiony w ramach prowadzonej przez dłużnika działalności gospodarczej z przeznaczeniem do dalszej odsprzedaży (obrót pojazdami używanymi). Pojazd nie stanowi środka trwałego - nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych i nie jest amortyzowany. W księgach rachunkowych dłużnika figuruje jako towar niehandlowy, ujęty w magazynie.

Pana wątpliwości dotyczą kwestii czy komornik jako płatnik podatku może zastosować procedurę VAT marży, a tym samym obliczyć, pobrać i odprowadzić podatek VAT od podstawy opodatkowania, stanowiącą marżę, o której mowa w art. 120 ust. 4 VAT, czy też winien obliczyć, pobrać i odprowadzić podatek VAT od podstawy opodatkowania na zasadach ogólnych z tytułu dokonywanej w trybie egzekucji dostawy (dostawy używanego pojazdu, zajętego w toku postępowania egzekucyjnego Sygn. akt (…) który został nabyty przez dłużnika w ramach procedury VAT - marży), będącego własnością dłużnika (prowadzącego działalność gospodarczą).

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz powołane wyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że komornik jako płatnik podatku może zastosować procedurę VAT marży, a tym samym obliczyć, pobrać i odprowadzić podatek VAT od podstawy opodatkowania, stanowiącą marżę, o której mowa w art. 120 ust. 4 ustawy o VAT. Bowiem zostaną spełnione wszystkie przesłanki pozwalające na jej zastosowanie, tj. samochód będący przedmiotem wniosku spełnia definicję towaru używanego w myśl art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy, pojazd został zakupiony w ramach prowadzonej przez dłużnika działalności gospodarczej z przeznaczeniem do dalszej odsprzedaży (obrót pojazdami używanymi), pojazd nie stanowi środka trwałego - nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych i nie jest amortyzowany. W księgach rachunkowych dłużnika figuruje jako towar niehandlowy, ujęty w magazynie. Ponadto dłużnik nabył ww. ruchomość od (…) na podstawie Faktury nr (…) z dnia (…) r., na fakturze wskazano: „procedura marży - towary używane”.

W związku z powyższym, Pana stanowisko, w którym wskazał Pan, że z tytułu dokonywanej w trybie egzekucji dostawy towarów w ramach niniejszego stanu faktycznego w sprawie (dostawy używanego pojazdu: (…), rok prod. (…), zajętego w toku postępowania egzekucyjnego Sygn. akt (…) który został nabyty przez dłużnika w ramach procedury VAT - marży), będącego własnością dłużnika (prowadzącego działalność gospodarczą) komornik jako płatnik podatku może zastosować procedurę VAT marży, a tym samym obliczyć, pobrać i odprowadzić podatek VAT od podstawy opodatkowania, stanowiącą marżę, o której mowa w art. 120 ust. 4 VAT, uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy ustawy Ordynacja podatkowa. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 iart.54§ 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57aPPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.