0111-KDIB3-3.4012.211.2026.2.JSU

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Pani wniosek z 6 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący prawa do odliczenia podatku VAT z faktur otrzymanych w okresie zawieszenia działalności gospodarczej, wpłynął 6 maja 2026 r. Uzupełniła go Pani pismem z 23 czerwca 2026 r. (wpływ 29 czerwca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą i jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Działalność gospodarcza została zawieszona.

Przed zawieszeniem działalności zawarła Pani umowy związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, w tym umowy leasingu oraz inne umowy dotyczące stałych kosztów działalności. Po zawieszeniu działalności nadal otrzymywała Pani faktury dokumentujące koszty wynikające z tych umów. Faktury dotyczą zobowiązań powstałych na podstawie umów zawartych przed zawieszeniem działalności. Wydatki te są związane z prowadzoną uprzednio działalnością gospodarczą i mają służyć zachowaniu albo zabezpieczeniu źródła przychodów oraz utrzymaniu możliwości kontynuowania działalności po jej wznowieniu.

W okresie objętym wnioskiem nie wykonywała Pani bieżącej sprzedaży opodatkowanej VAT albo sprzedaż ta nie występowała w danym okresie rozliczeniowym.

Pani wątpliwość dotyczy tego, czy mimo zawieszenia działalności oraz braku sprzedaży opodatkowanej w danym okresie rozliczeniowym przysługuje Pani prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur kosztowych dotyczących zobowiązań wynikających z umów zawartych przed zawieszeniem działalności.

Rozlicza Pani podatek VAT kwartalnie. Wątpliwość dotyczy w szczególności faktur otrzymanych w (...) r.

W uzupełnieniu wniosku doprecyzowała Pani, że przedmiot wniosku nie ogranicza się do samochodu. Samochód jest wyłącznie jednym z elementów majątku objętego umowami zawartymi przed zawieszeniem działalności.

Wniosek obejmuje także pozostałe umowy leasingu dotyczące składników majątku używanych w działalności gospodarczej, w szczególności (...), a także inne stałe koszty utrzymania działalności, jeżeli wynikają z umów lub zobowiązań związanych z działalnością opodatkowaną VAT.

Wyjaśniła Pani, że opisany we wniosku stan faktyczny dotyczy Pani indywidualnej sprawy jako osoby fizycznej prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą (...). Występuje Pani we własnym imieniu jako osoba, której dotyczy prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur otrzymanych w okresie zawieszenia działalności gospodarczej.

Ponadto, doprecyzowując opisu stanu faktycznego, podała Pani następujące informacje:

1) Przedmiot działalności gospodarczej:

Przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej jest działalność usługowa związana z branżą (...).

2) Status podatnika VAT:

Była Pani zarejestrowanym podatnikiem VAT od dnia (...) r. Zgodnie z informacją z wykazu podatników VAT, według stanu na dzień (...) r. nie figuruje Pani obecnie w rejestrze VAT jako podatnik czynny. Jako datę wykreślenia wskazano dzień (...) r., a jako podstawę prawną wykreślenia art. 96 ust. 9a pkt 1 ustawy o VAT.

Wskazuje Pani jednak, że faktury objęte wnioskiem dotyczą zobowiązań wynikających z umów zawartych w okresie prowadzenia działalności gospodarczej i pozostających w związku z działalnością opodatkowaną VAT.

3) Data zawieszenia działalności gospodarczej:

Działalność gospodarcza została zawieszona z dniem (...) r.

4) Wznowienie albo zamiar wznowienia działalności:

Zamierza Pani wznowić prowadzenie działalności gospodarczej po ustabilizowaniu sytuacji finansowej i podatkowej oraz po przywróceniu realnej możliwości zawierania i wykonywania kontraktów. Na dzień sporządzenia niniejszego uzupełnienia działalność nie została jeszcze wznowiona. Planowany termin wznowienia nie został jeszcze ostatecznie określony.

Istotną przyczyną braku faktycznej możliwości wznowienia działalności i zawierania nowych kontraktów jest zajęcie/zablokowanie rachunków bankowych wykorzystywanych w działalności, co uniemożliwia swobodne przyjmowanie płatności, regulowanie zobowiązań i bezpieczną realizację nowych zleceń.

Doprecyzowanie tła faktycznego:

Przyczyną opisanej sytuacji był leasing zwrotny pojazdu, który został zawarty w celu pozyskania środków pieniężnych na bieżącą działalność. Sprzedaż pojazdu w ramach leasingu zwrotnego spowodowała powstanie podatku należnego VAT oraz skutków w podatku dochodowym, natomiast dalsze raty leasingowe tego samego pojazdu, jak również raty leasingowe (...) i (...), generują podatek VAT naliczony związany z działalnością opodatkowaną.

Występowała Pani do urzędu skarbowego o przesunięcie terminu płatności z (…) do (…), jednak wniosek ten nie został uwzględniony, a rachunki bankowe zostały zajęte/zablokowane. Równolegle wystąpiły rozbieżności w rozliczeniach z księgową oraz z organami w zakresie wysokości należnych danin, w tym także w zakresie składek ZUS po sprzedaży pojazdów.

Według aktualnego stanu rozliczeń korekty ZUS wykazały nadpłatę, jednak zajęcie egzekucyjne ZUS nadal pozostaje na rachunku. Okoliczności te są wskazywane wyłącznie jako element tła faktycznego uzasadniający, dlaczego działalność nie została dotychczas realnie wznowiona i dlaczego ponoszenie kosztów leasingowych służy zachowaniu zaplecza do przyszłych czynności opodatkowanych VAT. Nie wnosi Pani w niniejszym postępowaniu o interpretację w zakresie PIT ani ZUS.

Dodatkowe doprecyzowanie przyczyn zawieszenia i braku bieżących kontraktów:

Wskazuje Pani, że zawieszenie działalności i brak bieżącej sprzedaży w okresie objętym wnioskiem nie wynikały z zamiaru definitywnego zakończenia działalności gospodarczej. Były one skutkiem poważnych trudności płynnościowych oraz zajęć rachunków bankowych. Zajęcia te pozostawały w związku ze spornym zobowiązaniem wekslowym dotyczącym zabezpieczenia zobowiązań innego podmiotu gospodarczego. Według Pani stanowiska sprawa ta jest kwestionowana i pozostaje przedmiotem odrębnych postępowań sądowych.

W wyniku zajęć z rachunków bankowych pobrano znaczne środki pieniężne, w tym początkowo około (…) zł, a następnie dalsze środki po wpływie płatności związanej ze sprzedażą pojazdu w ramach leasingu zwrotnego. Łącznie istotnie ograniczyło to możliwość bieżącego finansowania działalności i zawierania nowych kontraktów.

W tych okolicznościach leasing zwrotny pojazdu był formą awaryjnego pozyskania finansowania dla działalności gospodarczej. Przy istniejących zajęciach rachunków bankowych dostęp do standardowego finansowania bankowego był w praktyce istotnie ograniczony. Leasing zwrotny miał umożliwić zachowanie płynności, utrzymanie zaplecza technicznego oraz kontynuowanie działalności po usunięciu przeszkód płynnościowych. Sprzedaż pojazdu w ramach leasingu zwrotnego spowodowała powstanie podatku należnego VAT oraz skutków w podatku dochodowym, natomiast dalsze raty leasingowe dotyczące tego samego pojazdu generują podatek VAT naliczony związany z działalnością gospodarczą.

Wnosiła Pani do urzędu skarbowego o przesunięcie terminu płatności z (…) do (…), jednak wniosek nie został uwzględniony, a rachunki bankowe zostały zajęte. Dodatkowo wcześniejsze rozliczenia ZUS okazały się, według aktualnych Pani ustaleń, nieprawidłowe i zostały skorygowane, czego skutkiem jest wykazanie nadpłaty. Pomimo tego na rachunku bankowym nadal widnieje zajęcie egzekucyjne związane z ZUS. Okoliczności te wyjaśniają, dlaczego mimo zamiaru kontynuowania działalności nie mogła Pani w praktyce swobodnie zawierać i realizować nowych kontraktów.

Szacunkowa wartość podatku VAT naliczonego z faktur objętych wnioskiem wynosi około (…) zł. Kwota ta ma charakter wyłącznie orientacyjny i nie jest przedmiotem pytania interpretacyjnego; została wskazana jedynie dla zobrazowania ekonomicznego znaczenia wydatków ponoszonych w celu zachowania możliwości kontynuowania działalności gospodarczej.

Wskazuje Pani również, że ma wątpliwości co do prawidłowości dotychczasowych rozliczeń PIT, ponieważ nieuwzględnienie kosztów leasingu mogło istotnie zawyżyć dochód i należny podatek. W szczególności przy dochodzie na poziomie około (…) zł koszty leasingowe rzędu około (…) zł miesięcznie, tj. około (…) zł kwartalnie, mają istotny wpływ na wynik podatkowy. Kwestie PIT, ZUS, prawidłowości egzekucji oraz sporów sądowych nie są jednak samodzielnym przedmiotem niniejszego wniosku. Zostały wskazane wyłącznie jako tło faktyczne, wyjaśniające przyczyny zawieszenia działalności, brak bieżącej sprzedaży opodatkowanej oraz związek ponoszonych wydatków leasingowych z zachowaniem i zabezpieczeniem działalności gospodarczej, która ma być kontynuowana po usunięciu przeszkód płynnościowych.

5) Zakres umów zawartych przed zawieszeniem działalności:

Umowy leasingu zawarte przed zawieszeniem działalności dotyczą kilku składników majątku firmowego, a nie wyłącznie samochodu. W szczególności obejmują: samochód objęty leasingiem zwrotnym, (…).

Przedmiotem wniosku jest zatem prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur dotyczących wszystkich wskazanych leasingów oraz innych stałych kosztów utrzymania działalności, a nie wyłącznie faktur dotyczących samochodu. Inne umowy dotyczące stałych kosztów działalności obejmują koszty niezbędne do utrzymania działalności i obsługi zobowiązań powstałych przed zawieszeniem, w szczególności obsługę księgową, opłaty bankowe, ubezpieczenia lub inne opłaty stałe związane z zachowaniem majątku i możliwości kontynuowania działalności.

6) Umowa dotycząca samochodu osobowego:

Samochód objęty umową leasingu jest samochodem osobowym, jednak został zgłoszony przez Panią do pełnego odliczenia podatku VAT poprzez złożenie informacji VAT-26.

Wskazuje Pani, że pojazd był przeznaczony do wykorzystywania wyłącznie w działalności gospodarczej, a sposób jego używania miał wykluczać wykorzystywanie go do celów prywatnych. Dokumentacja dotycząca pojazdu obejmuje w szczególności: umowę leasingu, informację VAT-26, dokumenty księgowe, zasady użytkowania pojazdu w działalności gospodarczej oraz ewidencję przebiegu pojazdu, jeżeli była wymagana dla zachowania prawa do pełnego odliczenia podatku VAT.

Powyższe wyjaśnienie dotyczy wyłącznie tego elementu wniosku, który odnosi się do samochodu osobowego. Nie zmienia to faktu, że przedmiotem wniosku są również leasing (…) oraz leasing (…), które nie są pojazdami samochodowymi.

Podkreśla Pani, że wniosek nie dotyczy ustalenia technicznej wysokości odliczenia podatku VAT od samochodu osobowego, lecz prawa do odliczenia podatku naliczonego od faktur leasingowych otrzymywanych w okresie zawieszenia działalności, przy założeniu spełnienia warunków przewidzianych dla danego rodzaju składnika majątku.

7) Związek nabywanych towarów i usług z przyszłą działalnością opodatkowaną VAT:

Towary i usługi objęte fakturami otrzymanymi w okresie zawieszenia działalności są związane z przyszłą działalnością gospodarczą i wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT po wznowieniu działalności. Dotyczy to nie tylko samochodu, lecz również (...), które stanowią zaplecze techniczne niezbędne do wykonywania usług opodatkowanych VAT. Wydatki te nie dotyczą działalności zwolnionej z VAT ani celów osobistych, lecz zobowiązań wynikających z umów zawartych przed zawieszeniem oraz utrzymania składników majątku firmowego potrzebnych do kontynuowania działalności.

8) Sposób wykorzystania towarów i usług w okresie zawieszenia:

W okresie zawieszenia działalności towary i usługi objęte umowami nie były wykorzystywane do bieżącego prowadzenia nowej sprzedaży ani do celów prywatnych. Składniki majątku objęte leasingiem były utrzymywane jako majątek firmowy i zaplecze techniczne do późniejszego wznowienia działalności. Dotyczy to samochodu objętego leasingiem zwrotnym, (...).

Regulowała Pani zobowiązania wynikające z umów zawartych przed zawieszeniem, aby uniknąć wypowiedzenia umów, utraty składników majątku, dodatkowych kosztów i utraty realnej możliwości kontynuowania działalności po ustaniu przeszkód finansowych. Brak zawierania nowych kontraktów wynikał w szczególności z zablokowania/zajęcia rachunków bankowych i sporów rozliczeniowych dotyczących danin publicznych, a nie z rezygnacji z dalszego prowadzenia działalności opodatkowanej VAT.

9) Brak wykorzystania do celów prywatnych:

W okresie zawieszenia działalności towary i usługi objęte wnioskiem nie były wykorzystywane do celów prywatnych. Wydatki objęte wnioskiem dotyczyły działalności gospodarczej, zobowiązań powstałych przed jej zawieszeniem oraz zachowania lub zabezpieczenia źródła przyszłych przychodów z działalności opodatkowanej VAT.

10) Niezbędność wydatków dla utrzymania działalności:

Wydatki związane z umowami leasingu oraz innymi stałymi kosztami działalności pozostają nieodzowne i niezbędne dla utrzymania działalności w okresie zawieszenia, ponieważ pozwalają zachować składniki majątku firmowego, uniknąć wypowiedzenia umów, kar umownych, windykacji i kosztów odtworzenia zaplecza działalności po jej wznowieniu. W szczególności utrzymanie leasingu (…) i (…) jest istotne dla zachowania zaplecza technicznego potrzebnego do realizacji przyszłych usług opodatkowanych VAT. Bez ponoszenia tych kosztów mogłaby Pani utracić możliwość korzystania z pojazdu, urządzeń i sprzętu potrzebnych do kontynuowania działalności gospodarczej opodatkowanej VAT.

11) Możliwość wcześniejszego rozwiązania umów:

Wskazuje Pani, że formalna możliwość wcześniejszego zakończenia lub rozwiązania części umów leasingowych wymaga każdorazowo oceny treści danej umowy i ogólnych warunków leasingu. Z perspektywy gospodarczej wcześniejsze zakończenie umów leasingowych nie stanowiło jednak racjonalnego rozwiązania, ponieważ mogło prowadzić do powstania istotnych dodatkowych kosztów, w tym kosztów windykacyjnych, kosztów odbioru i sprzedaży przedmiotu leasingu, rozliczenia pozostałych należności leasingowych, utraty dotychczas dokonanych wpłat oraz utraty składników majątku niezbędnych do wznowienia działalności gospodarczej. W szczególności dotyczy to pojazdu, (...), które stanowią zaplecze techniczne działalności. Utrata tych składników mogłaby uniemożliwić lub znacząco utrudnić podjęcie nowych kontraktów po usunięciu przeszkód płynnościowych.

W realiach sprawy nie miała Pani zatem faktycznego wyboru gospodarczego polegającego na prostym oddaniu przedmiotów leasingu. Takie działanie mogłoby doprowadzić do dalszego pogłębienia problemów finansowych, utraty narzędzi koniecznych do prowadzenia działalności i faktycznego zamknięcia możliwości jej wznowienia. Z tego względu kontynuowanie opłacania rat leasingowych służyło zachowaniu i zabezpieczeniu źródła przyszłych przychodów oraz przyszłej sprzedaży opodatkowanej VAT.

Wskazuje Pani również, że wcześniejsze zakończenie umów mogłoby powodować dalsze negatywne skutki finansowe i podatkowe, których zakres zależałby od sposobu rozliczenia danej umowy, dlatego utrzymanie umów było działaniem zmierzającym do ograniczenia strat i zachowania możliwości kontynuowania działalności.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Czy Pani, która prowadziła jednoosobową działalność gospodarczą jako podatnik VAT i była zarejestrowana jako podatnik VAT w okresie zawarcia umów objętych wnioskiem, ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur otrzymanych w okresie zawieszenia działalności gospodarczej, jeżeli faktury te dotyczą zobowiązań wynikających z umów zawartych przed zawieszeniem działalności, w tym umów leasingu samochodu, (…) i (…) oraz innych stałych kosztów utrzymania działalności, a nabywane towary i usługi są związane z działalnością opodatkowaną VAT, służą zachowaniu albo zabezpieczeniu źródła przychodów oraz utrzymaniu możliwości kontynuowania działalności po jej wznowieniu, także w sytuacji późniejszego wykreślenia Pani z rejestru VAT na podstawie art. 96 ust. 9a pkt 1 ustawy o VAT?

Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Pani zdaniem odpowiedź na powyższe pytanie powinna być twierdząca.

Uważa Pani, że przysługuje Pani prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur otrzymanych w okresie zawieszenia działalności gospodarczej, jeżeli faktury te dotyczą zobowiązań wynikających z umów zawartych przed zawieszeniem działalności, w tym umów leasingu samochodu, (…) i (…) oraz innych stałych kosztów utrzymania działalności, a nabywane towary i usługi pozostają związane z działalnością opodatkowaną VAT i służą zachowaniu albo zabezpieczeniu źródła przychodów oraz możliwości kontynuowania działalności po jej wznowieniu.

Pani zdaniem późniejsze wykreślenie z rejestru VAT na podstawie art. 96 ust. 9a pkt 1 ustawy o VAT, wynikające z zawieszenia działalności, nie powinno samo w sobie pozbawiać prawa do odliczenia podatku naliczonego, jeżeli materialne przesłanki odliczenia są spełnione, a wydatki pozostają w związku z działalnością opodatkowaną i zamiarem jej kontynuowania.

Zawieszenie działalności gospodarczej nie oznacza automatycznie utraty prawa do odliczenia podatku naliczonego. Zawieszenie ogranicza bieżące wykonywanie działalności, lecz nie wyłącza konieczności regulowania zobowiązań powstałych przed zawieszeniem ani ponoszenia wydatków służących utrzymaniu majątku firmowego i możliwości kontynuowania działalności.

Skoro nabywane towary i usługi nie służą celom prywatnym ani działalności zwolnionej, lecz pozostają w związku z działalnością opodatkowaną VAT, to spełniona jest podstawowa przesłanka z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Wskazuje Pani, że brak zawierania nowych kontraktów w okresie zawieszenia nie wynika z rezygnacji z prowadzenia działalności, lecz z przeszkód finansowych i organizacyjnych, w szczególności z zajęcia/zablokowania rachunków bankowych oraz nierozstrzygniętych wątpliwości co do rozliczeń publicznoprawnych powstałych po transakcji leasingu zwrotnego. Utrzymywanie składników majątku objętych leasingiem ma na celu zachowanie zaplecza technicznego niezbędnego do przyszłego wykonywania czynności opodatkowanych VAT po wznowieniu działalności. W tym znaczeniu raty leasingowe dotyczą nie tylko pojazdu, lecz także (…) i (…), które są bezpośrednio związane z przyszłymi usługami opodatkowanymi VAT.

Doprecyzowuje Pani, że przedmiotem niniejszego wniosku jest wyłącznie ocena prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w opisanym stanie faktycznym. Informacje dotyczące leasingu zwrotnego, sporu co do rozliczeń PIT, korekt ZUS, odmowy odroczenia płatności oraz zajęcia rachunków bankowych są przedstawione wyłącznie jako tło faktyczne, wyjaśniające przyczyny zawieszenia działalności oraz brak bieżącej sprzedaży. Nie wnosi Pani w tym postępowaniu o ocenę prawidłowości rozliczeń PIT ani ZUS.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775, ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Na podstawie art. 86 ust. 10 ustawy:

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

W myśl art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.

Zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy:

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Jak stanowi art. 86 ust. 19 ustawy:

Jeżeli w okresie rozliczeniowym podatnik nie wykonywał czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz nie wykonywał czynności poza terytorium kraju kwotę podatku naliczonego może przenieść do rozliczenia na następny okres rozliczeniowy.

Zgodnie z art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy:

W przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.

Przepis art. 86a ust. 2 ustawy stanowi, że:

Do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:

1)  nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;

2)  używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;

3)  nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

Stosownie do art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy:

Przepis ust. 1 nie ma zastosowania w przypadku gdy pojazdy samochodowe są wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

W myśl art. 86a ust. 4 ustawy:

Pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

1)  sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub

2)  konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

Na podstawie art. 86a ust. 9 ustawy:

Do pojazdów samochodowych, o których mowa w ust. 4 pkt 2, należą:

1) pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, mające jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą:

a) klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van lub

b) z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków;

3) pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, które posiadają kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;

4) pojazdy specjalne, które spełniają również warunki zawarte w odrębnych przepisach, określone dla następujących przeznaczeń:

a) agregat elektryczny/spawalniczy,

b) do prac wiertniczych,

c) koparka, koparko-spycharka,

d) ładowarka,

e) podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,

f) żuraw samochodowy

- jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że dany pojazd jest pojazdem specjalnym.

Stosownie do art. 86a ust. 10 ustawy:

Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 9:

1) pkt 1 i 2 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację, oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań;

2) pkt 3 stwierdza się na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Z treści przepisów art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a w zw. z art. 86a ust. 4 pkt 2, ust. 9 pkt 1 i ust. 10 pkt 1 ustawy wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków związanych z nabyciem i eksploatacją pojazdów samochodowych, innych niż samochody osobowe, mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van lub z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków. Spełnienie wymagań dla tego typu pojazdów samochodowych określonych w ww. przepisie stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań.

Z kolei, prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikom podatku od towarów i usług w zakresie, w jakim towary i usługi będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Odliczeniu podlega zatem podatek naliczony, który będzie związany z transakcjami opodatkowanymi, tj. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego. Wskazana zasada wyłącza jednocześnie możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku świadczenia czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Prawo do odliczenia przysługuje także w przypadku, gdy w danym okresie rozliczeniowym podatnik nie wykonywał czynności opodatkowanych, jednak w związku z brakiem podatku należnego, który obniża się o podatek naliczony, podatnik ma prawo do przeniesienia tego podatku na następny okres rozliczeniowy.

Ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w świetle art. 88 ust. ust. 3a pkt 2 ustawy:

Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Jak natomiast wynika z art. 88 ust. 4 ustawy:

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

W świetle powyższej regulacji, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl art. 96 ust. 4 ustawy:

Naczelnik urzędu skarbowego, po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym, rejestruje podatnika jako:

1) „podatnika VAT czynnego”,

2) „podatnika VAT zwolnionego” - w przypadku podatnika, o którym mowa w:

a) ust. 3 i 3c,

b) art. 113a ust. 1, jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT UE

- i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie.

Stosownie do art. 96 ust. 9a pkt 1 ustawy:

Wykreśleniu z urzędu z rejestru jako podatnik VAT podlega także podatnik, który zawiesił wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na okres co najmniej 6 kolejnych miesięcy.

W myśl art. 96 ust. 9b ustawy:

Jeżeli podatnik, o którym mowa w ust. 9a pkt 1, w okresie zawieszenia działalności gospodarczej będzie wykonywał czynności, o których mowa w art. 5 ust. 1, jest on obowiązany przed dniem:

1) zawieszenia działalności gospodarczej albo

2) rozpoczęcia wykonywania takich czynności w okresie zawieszenia działalności gospodarczej

- zawiadomić o tym właściwego naczelnika urzędu skarbowego, wskazując okres, w którym będzie wykonywał te czynności.

W myśl art. 96 ust. 9c ustawy:

W przypadku złożenia zawiadomienia, o którym mowa w ust. 9b, naczelnik urzędu skarbowego nie wykreśla podatnika z rejestru albo przywraca zarejestrowanie podatnika jako podatnika VAT na okres wskazany w zawiadomieniu. Jeżeli okres wskazany w zawiadomieniu jest krótszy od okresu zawieszenia działalności gospodarczej, przepis ust. 9a pkt 1 stosuje się odpowiednio.

Przepisy art. 96 ust. 9a pkt 1, ust. 9b i 9c – regulują kwestie związane z wykreśleniem z rejestru jako podatnika VAT z uwagi na zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej oraz obowiązkiem zawiadamiania o wykonywaniu czynności podlegających opodatkowaniu VAT w związku z zawieszeniem wykonywania działalności.

W myśl art. 96 ust. 9g ustawy:

Podatnik, o którym mowa w ust. 9a pkt 1, zostaje zarejestrowany bez konieczności składania zgłoszenia rejestracyjnego ponownie jako podatnik VAT z dniem wznowienia wykonywania działalności gospodarczej, ze statusem takim, jaki posiadał przed dniem zawieszenia tej działalności.

W myśl, art. 99 ust. 1 ustawy:

Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2.

Stosownie do art. 99 ust. 7a ustawy:

W przypadku zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej podatnicy nie mają obowiązku składania deklaracji, o których mowa w ust. 1 i 2, za okresy rozliczeniowe, których to zawieszenie dotyczy.

W świetle art. 99 ust. 7b ustawy:

Zwolnienie z obowiązku składania deklaracji podatkowych, o którym mowa w ust. 7a, nie dotyczy:

1) (uchylony)

2) podatników dokonujących wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;

3) podatników dokonujących importu usług lub nabywających towary - w zakresie których są podatnikiem;

4) okresów rozliczeniowych, w których zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej nie dotyczyło pełnego okresu rozliczeniowego;

5) okresów rozliczeniowych, za które podatnik jest obowiązany do rozliczenia podatku z tytułu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu oraz za które jest obowiązany dokonać korekty podatku naliczonego.

Odnosząc się do Pani wątpliwości należy w pierwszej kolejności wyjaśnić, że ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia zawieszenia działalności gospodarczej. Kwestia ta uregulowana została m.in. w przepisach ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1480, ze zm.).

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców:

Przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na zasadach określonych w niniejszej ustawie, z uwzględnieniem przepisów dotyczących ubezpieczeń społecznych.

W myśl art. 23 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców:

Przedsiębiorca wpisany do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na czas nieokreślony albo określony, nie krótszy jednak niż 30 dni.

Zgodnie z treścią przepisu art. 23 ust. 2 ustawy Prawo przedsiębiorców:

Przedsiębiorca wpisany do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na okres od 30 dni do 24 miesięcy.

Przepis art. 24 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców:

Zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej oraz wznowienie wykonywania działalności gospodarczej następują na wniosek przedsiębiorcy, chyba że przepis odrębny stanowi inaczej.

Stosownie do treści przepisu art. 25 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców:

W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca nie może wykonywać działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Natomiast zgodnie z art. 25 ust. 2 ustawy Prawo przedsiębiorców:

W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca:

1) może wykonywać wszelkie czynności niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, w tym rozwiązywania zawartych wcześniej umów;

2) może przyjmować należności i jest obowiązany regulować zobowiązania, powstałe przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej;

3) może zbywać własne środki trwałe i wyposażenie;

4) ma prawo albo obowiązek uczestniczyć w postępowaniach sądowych, postępowaniach podatkowych i administracyjnych związanych z działalnością gospodarczą wykonywaną przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej;

5) wykonuje wszelkie obowiązki nakazane przepisami prawa;

6) może osiągać przychody finansowe, także z działalności prowadzonej przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej;

7) może zostać poddany kontroli na zasadach przewidzianych dla przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą;

8) może powołać albo odwołać zarządcę sukcesyjnego, o którym mowa w ustawie z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw (Dz.U. z 2021 r. poz. 170).

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, że zawieszenie działalności gospodarczej samo w sobie nie stanowi zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej przez podatnika. W myśl przepisów ustawy – Prawo przedsiębiorców, przedsiębiorca w okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej nie może wykonywać bieżącej działalności gospodarczej i osiągać z tego tytułu przychodów.

Podatnik, który zawiesza prowadzenie działalności gospodarczej na pewien czas, nadal pozostaje podatnikiem, z tym że w okresie zawieszenia wykonywania działalności przedsiębiorca nie prowadzi aktywnej działalności. Zgłoszenie zawieszenia działalności gospodarczej nie oznacza zatem ustania bytu przedsiębiorcy, a jedynie przerwę w wykonywaniu działalności gospodarczej. Zatem, przedsiębiorca w okresie zawieszenia działalności gospodarczej ma m.in. prawo wykonywać wszelkie czynności niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, a fakt zawieszenia działalności nie ma wpływu na obowiązki przedsiębiorcy związane z naliczeniem podatku należnego przy wykonywaniu czynności opodatkowanych.

Wskazać w tym miejscu należy, iż Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w orzeczeniu w sprawie C-98/98 wyjaśnił, że ogólne koszty działalności podatnika spełniają co do zasady wymagany przez przepisy związek z całokształtem (opodatkowanej lub nieopodatkowanej) działalności podatnika. Podatek od towarów i usług naliczony z tytułu takich kosztów podlegać zatem będzie odliczeniu na zasadach ogólnych, odpowiednich dla działalności prowadzonej przez podatnika.

Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej prawo do odliczenia podatku zostaje przyznane podatnikowi nawet w przypadku braku bezpośredniego i ścisłego związku pomiędzy konkretną transakcją powodującą naliczenie podatku a jedną lub większą liczbą transakcji objętych podatkiem należnym, które rodzą prawo do odliczenia, ale tylko wówczas gdy koszty nabytych usług należą do jego kosztów ogólnych i jako takie stanowią elementy cenotwórcze dostarczanych towarów lub świadczonych usług. Koszty te zachowują bowiem bezpośredni i ścisły związek z całą działalnością gospodarczą podatnika.

W takich przypadkach podatek naliczony z tytułu wydatków podlegać będzie odliczeniu na zasadach ogólnych, odpowiednich dla działalności prowadzonej przez podatnika.

Zawieszając działalność gospodarczą podatnik, co do zasady, nie wykonuje czynności opodatkowanych podatkiem VAT, a co za tym idzie, nie ma obowiązku składania deklaracji i rozliczenia podatku VAT za zawieszone okresy rozliczeniowe. Zachowuje przy tym prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych zakupów, które są niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów (utrzymania działalności).

Nie ulega wątpliwości, że prawo do odliczenia przysługuje w przypadku tych wydatków, których przedsiębiorca dokonuje stale (np. opłaty za telefon, czynsz za najem lokalu) na podstawie umowy podpisanej przed zawieszeniem i kontynuowanej po ponownym rozpoczęciu działalności. Należy ponadto przyjąć, że w przypadku „nowych” zakupów (które nie wynikają z kontynuacji wcześniejszych zobowiązań) prawo do odliczania podatku naliczonego będzie ewentualnie przysługiwało w odniesieniu do tych towarów i usług, których nabycie w okresie zawieszenia bezpośrednio wiąże się z zabezpieczeniem potrzeb przedsiębiorstwa, tak aby mogło kontynuować działalność gospodarczą po jej odwieszeniu.

Zakwalifikowanie poniesionych wydatków w czasie zawieszenia działalności w dużej mierze zależy od rodzaju działalności. Tym samym przyznanie prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych w okresie zawieszenia wymaga każdorazowo dokonania wnikliwej analizy całokształtu okoliczności towarzyszących nabyciu towarów i usług oraz oceny czy jest ono niezbędne dla działalności gospodarczej podatnika po jej odwieszeniu.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy uwzględnić należy, że przed zawieszeniem działalności gospodarczej zawarła Pani umowy związane z tą działalnością, w tym umowy leasingu samochodu, a także umowy leasingu dotyczące składników majątku używanych w działalności gospodarczej, w szczególności (...), a także inne umowy dotyczące stałych kosztów działalności, które obejmują koszty niezbędne do utrzymania działalności i obsługi zobowiązań powstałych przed zawieszeniem, w szczególności obsługę księgową, opłaty bankowe, ubezpieczenia lub inne opłaty stałe związane z zachowaniem majątku i możliwości kontynuowania działalności. Po zawieszeniu działalności nadal otrzymywała Pani faktury dokumentujące koszty wynikające z tych umów. Wydatki te są związane z prowadzoną uprzednio działalnością gospodarczą i mają służyć zachowaniu albo zabezpieczeniu źródła przychodów oraz utrzymaniu możliwości kontynuowania działalności po jej wznowieniu.

Podała Pani, że była zarejestrowanym podatnikiem VAT od (...) r., natomiast zgodnie z informacją z wykazu podatników VAT, nie figuruje Pani w rejestrze VAT jako podatnik czynny - została Pani wykreślona z rejestru (...) r., na podstawie art. 96 ust. 9a pkt 1 ustawy o VAT.

Wyjaśniła Pani, że zawieszenie działalności i brak bieżącej sprzedaży nie wynikały z zamiaru definitywnego zakończenia działalności gospodarczej, lecz były skutkiem poważnych trudności płynnościowych oraz zajęć rachunków bankowych. Zajęcia te pozostawały w związku ze spornym zobowiązaniem wekslowym dotyczącym zabezpieczenia zobowiązań innego podmiotu gospodarczego, a w konsekwencji sporów rozliczeniowych, a nie z rezygnacji z dalszego prowadzenia działalności.

Towary i usługi objęte fakturami otrzymanymi w okresie zawieszenia działalności są związane z przyszłą działalnością gospodarczą i wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT po wznowieniu działalności. Dotyczy to nie tylko samochodu, lecz również (...), które stanowią zaplecze techniczne niezbędne do wykonywania usług opodatkowanych VAT. Wydatki te nie dotyczą działalności zwolnionej z VAT ani celów osobistych, lecz zobowiązań wynikających z umów zawartych przed zawieszeniem oraz utrzymania składników majątku firmowego potrzebnych do kontynuowania działalności.

W okresie zawieszenia działalności towary i usługi objęte umowami nie były wykorzystywane do bieżącego prowadzenia nowej sprzedaży ani do celów prywatnych. Składniki majątku objęte leasingiem były utrzymywane jako majątek firmowy i zaplecze techniczne do późniejszego wznowienia działalności.

Regulowała Pani zobowiązania wynikające z umów zawartych przed zawieszeniem, aby uniknąć wypowiedzenia umów, utraty składników majątku, dodatkowych kosztów i utraty realnej możliwości kontynuowania działalności po ustaniu przeszkód finansowych.

Wydatki związane z umowami leasingu oraz innymi stałymi kosztami działalności pozostają nieodzowne i niezbędne dla utrzymania działalności w okresie zawieszenia, ponieważ pozwalają zachować składniki majątku firmowego, uniknąć wypowiedzenia umów, kar umownych, windykacji i kosztów odtworzenia zaplecza działalności po jej wznowieniu. W szczególności utrzymanie leasingu (…) i (…) jest istotne dla zachowania zaplecza technicznego potrzebnego do realizacji przyszłych usług opodatkowanych VAT. Bez ponoszenia tych kosztów mogłaby Pani utracić możliwość korzystania z pojazdu, urządzeń i sprzętu potrzebnych do kontynuowania działalności gospodarczej opodatkowanej VAT.

Wyjaśniła Pani, że formalna możliwość wcześniejszego zakończenia lub rozwiązania części umów leasingowych wymaga każdorazowo oceny treści danej umowy i ogólnych warunków leasingu. Z perspektywy gospodarczej wcześniejsze zakończenie umów leasingowych nie stanowiło jednak racjonalnego rozwiązania, ponieważ mogło prowadzić do powstania istotnych dodatkowych kosztów, w tym kosztów windykacyjnych, kosztów odbioru i sprzedaży przedmiotu leasingu, rozliczenia pozostałych należności leasingowych, utraty dotychczas dokonanych wpłat oraz utraty składników majątku niezbędnych do wznowienia działalności gospodarczej. W szczególności dotyczy to pojazdu, (...). Utrata tych składników mogłaby uniemożliwić lub znacząco utrudnić podjęcie nowych kontraktów po usunięciu przeszkód płynnościowych.

W realiach sprawy nie miała Pani faktycznego wyboru gospodarczego polegającego na oddaniu przedmiotów leasingu - takie bowiem działanie mogłoby doprowadzić do dalszego pogłębienia problemów finansowych, utraty narzędzi koniecznych do prowadzenia działalności i faktycznego zamknięcia możliwości jej wznowienia. Z tego też względu kontynuowanie opłacania rat leasingowych służyło zachowaniu i zabezpieczeniu źródła przyszłych przychodów oraz przyszłej sprzedaży opodatkowanej VAT.

Wyjaśniła Pani również, że wcześniejsze zakończenie umów mogłoby powodować dalsze negatywne skutki finansowe i podatkowe, których zakres zależałby od sposobu rozliczenia danej umowy, dlatego utrzymanie umów było działaniem zmierzającym do ograniczenia strat i zachowania możliwości kontynuowania działalności.

Zamierza Pani wznowić prowadzenie działalności gospodarczej po ustabilizowaniu sytuacji finansowej i podatkowej oraz po przywróceniu realnej możliwości zawierania i wykonywania kontraktów. Planowany termin wznowienia nie został jeszcze ostatecznie określony.

Mając zatem na uwadze obowiązujące przepisy oraz opis sprawy stwierdzam, że przysługuje Pani prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur otrzymanych w okresie zawieszenia działalności gospodarczej (dotyczących zobowiązań wynikających z umów zawartych przed zawieszeniem działalności, w tym umów leasingu samochodu, (…) i (…) oraz innych stałych kosztów utrzymania działalności), w sytuacji gdy nabywane towary i usługi pozostają związane z działalnością opodatkowaną VAT i służą zachowaniu albo zabezpieczeniu źródła przychodów oraz możliwości kontynuowania działalności po jej wznowieniu. Przy czym wskazuję, że prawo do odliczenia z faktur dokumentujących ww. wydatki będzie Pani przysługiwało, o ile nastąpi wznowienie działalności gospodarczej, z tytułu której będzie Pani czynnym podatnikiem podatku VAT i w ramach której przedmiotowe usługi będą związane z czynnościami opodatkowanymi oraz pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych wymienionych w art. 88 ustawy.

Podsumowując, Pani stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego, to Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie reguluje wprost okoliczności, czy i kiedy dochodzi do zawieszenia działalności, tym samym w tej kwestii nie zajęto stanowiska. Zatem, niniejsza interpretacja nie ocenia prawidłowości zawieszenia przez Panią działalności gospodarczej, lecz przyjmuje to jako element opisu sprawy i w takich okolicznościach rozstrzygnięto odpowiedź na sformułowane przez Panią we wniosku pytanie. Interpretacja dotyczy wyłącznie Pani praw i obowiązków wynikających z ustawy o podatku od towarów i usług.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622, ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

-    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.