0111-KDIB3-3.4012.162.2026.2.MPU

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wycofania nieruchomości z działalności gospodarczej i jej sprzedaży. Wniosek został uzupełniony pismem z 18 maja 2026 r. (data wpływu 19 maja 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni od (…) roku prowadziła jednoosobową działalność gospodarczą, w której w (…) r. wybudowała na cele prowadzonej działalności gospodarczej budynek warsztatu obsługi własnych (…) oraz dwa lata później, tj. (…) r. infrastrukturę towarzyszącą w postaci sieci wodno-kanalizacyjnej.

Całość została wybudowana na gruncie będącym majątkiem prywatnym Wnioskodawczyni jako prawo wieczystego użytkowania gruntu, które w (…) przeszło w akt własności.

Od wydatków poniesionych na budowę Wnioskodawczyni odliczyła podatek VAT naliczony. Po wybudowaniu nieruchomości nie była ona przedmiotem najmu ani dzierżawy, nie ponoszono wydatków na ulepszenie przekraczających 30% wartości początkowej, nie dokonywano też modernizacji skutkujących powstaniem ulepszenia w rozumieniu przepisów podatkowych.

Budynek był wykorzystywany w działalności gospodarczej do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

W dniu (…) Wnioskodawczyni zakończyła prowadzenie działalności gospodarczej dokonując wykreślenia z Centralnego Rejestru Ewidencji Działalności Gospodarczej.

W związku z likwidacją działalności sporządzono spis z natury, o którym mowa w art. 14 ustawy o VAT i ujęto w nim przedmiotową nieruchomość jako jedyny pozostały majątek likwidacyjny działalności gospodarczej.

Wnioskodawczyni już jako osoba fizyczna nieprowadzącą działalności gospodarczej planuje sprzedaż nieruchomości w najbliższych miesiącach.

W uzupełnieniu do wniosku podała Pani, że:

„Pojęcie „nieruchomość” oznacza budynek warsztatu przeznaczonego do obsługi własnych (…) wraz z przyłączem wodociągowym niezbędnym do korzystania z tego budynku zgodnie z jego przeznaczeniem.

Informuje Pani, że we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej poz. G (przedstawienie zaistniałego stanu faktycznego) omyłkowo użyto następującego określenia:

Jest „infrastruktura towarzysząca w postaci sieci wodno-kanalizacyjnej”

Powinno być infrastruktura towarzysząca w postaci przyłącza wodociągowego.

W związku z powyższym sprostowaniem w uzupełnieniu wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej użyto właściwego określenia”.

Dane nieruchomości, której dotyczy Pani wniosek, to:

a) Położenie: (…) (…), ul. (…) (…)

b) Numer działki: (…)

c) Działka jest zabudowana

d) Na działce znajduje się wyłącznie budynek warsztatu

Na nieruchomości nie znajdują się inne budynki ani budowle niż wskazany budynek warsztatu.

Budynek warsztatu znajduje się na działce nr (…). Działka jest Pani prywatną własnością nie wchodzącą w skład prowadzonej działalności.

Przyłącze wodociągowe przebiega przez działki nr (…) i (…), które nie stanowią Pani własności ani prawa użytkowania wieczystego. Z działek tych korzysta Pani na podstawie ustanowionej nieodpłatnej służebności drogi koniecznej. W konsekwencji:

-        działki te nie są przedmiotem sprzedaży,

-        nie dochodzi do ich zbycia ani żadnej czynności opodatkowanej,

-        przyłącze stanowi wyłącznie element techniczny funkcjonalnie związany z budynkiem.

W skład sprzedawanej nieruchomości nie wchodzą działki niezabudowane.

Prawo użytkowania wieczystego gruntu zostało nabyte w ramach czynności nieopodatkowanej VAT. Był to zakup do majątku prywatnego w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej. Nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT.

Budynek warsztatu stanowi budynek w rozumieniu ustawy Prawo budowlane.

Oba obiekty zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych:

-        budynek warsztatu - wprowadzony do ewidencji środków trwałych: (…) r.

-        przyłącze wodociągowe - wprowadzone: (…) r.

Budynek i przyłącze stanowią odrębne środki trwałe wyłącznie z przyczyn technicznych (opóźnienie wykonania przyłącza), co nie zmienia ich funkcjonalnej jedności.

Budynek wraz z infrastrukturą stanowi funkcjonalną całość gospodarczą i zostały ujęte w spisie z natury na dzień likwidacji.

Podatek VAT od spisu z natury nie został naliczony, ponieważ zostało zastosowane zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, na podstawie którego zwalnia się dostawę budynków, budowli lub ich części, jeżeli nie jest ona dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia oraz od pierwszego zasiedlenia upłynęły co najmniej 2 lata, a dodatkowo w okresie ostatnich dwóch lat, nie dokonano ulepszenia, co najmniej 30% wartości początkowej, co zostało tutaj spełnione.

Przyłącze wodociągowe nie stanowi budowli, lecz urządzenie budowlane związane z budynkiem i nie stanowi samodzielnego przedmiotu obrotu.

Dla budynku warsztatu nastąpiło pierwsze zasiedlenie budynku. Przez pierwsze zasiedlenie - według art. 2 pkt 14 ustawy - rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części i to miało miejsce w momencie wybudowania budynku i oddania do użytkowania. Upłynęło ponad 2 lata.

Nie ponoszono wydatków na ulepszenie (budynku) przekraczających 30% wartości początkowej.

Przyłącze wodociągowe nie stanowi samodzielnego przedmiotu dostawy, lecz element funkcjonalnie związany z budynkiem warsztatu, służący wyłącznie zapewnieniu możliwości użytkowania tego budynku zgodnie z jego przeznaczeniem. W konsekwencji powinna być traktowana łącznie z budynkiem jako część jednej nieruchomości na gruncie podatku VAT, a nie jako odrębny obiekt podlegający samodzielnej ocenie w zakresie pierwszego zasiedlenia. Niezależnie od powyższego, wskazać należy, że infrastruktura ta była faktycznie użytkowana od momentu jej wykonania (tj. od roku (…)), w związku z czym pierwsze zasiedlenie nastąpiło z chwilą rozpoczęcia jej użytkowania, a od tego momentu do planowanej sprzedaży upłynął okres znacznie dłuższy niż 2 lata.

Nie ponoszono wydatków na ulepszenie (przyłącza wodociągowego) przekraczających 30% wartości początkowej.

Po likwidacji działalności nieruchomość nie była i nie jest wykorzystywana w działalności gospodarczej.

Nie będą podejmowane działania zwiększające wartość nieruchomości przed sprzedażą.

Pytania

1. Czy ujęcie nieruchomości w spisie z natury na dzień likwidacji działalności gospodarczej skutkowało obowiązkiem naliczenia podatku VAT należnego?

2. Czy planowana sprzedaż nieruchomości po likwidacji działalności gospodarczej będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT?

Pani stanowisko w sprawie

Ad. 1 - spis z natury jako dostawa korzystająca ze zwolnienia

Ujęcie nieruchomości w spisie z natury na dzień likwidacji działalności gospodarczej stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 14 ustawy o VAT, przy czym czynność ta korzysta ze zwolnienia od podatku VAT.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlegają towary własnej produkcji, w stosunku do których podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Jak wynika z utrwalonej praktyki czynności te należy traktować jak odpłatną dostawę towarów, do której stosuje się ogólne zasady opodatkowania, w tym przepisy dotyczące zwolnień.

Przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 23 maja 2019roku, sygn. 0112-KDIL2-3.4012.131.2019.2.AS Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, iż:

„A zatem towary (w tym środki trwale oraz towary handlowe) objęte spisem z natury, o którym mowa w art. 14 ustawy należy opodatkować w sposób pozwalający na zachowanie zasady neutralności podatku VAT, a więc na zasadach takich samych, jak przy sprzedaży, stosując obowiązujące stawki VAT lub zwolnienie od podatku”.

Jednakże, zarówno w treści ustawy, jaki w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności obniżone stawki lub zwolnienie od podatku. I tak w przedmiotowym przypadku zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zwalnia się dostawę budynków, budowli lub Ich części, jeżeli: nie jest ona dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia oraz od pierwszego zasiedlenia upłynęły co najmniej 2 lata.

Przez pierwsze zasiedlenie - według art. 2 pkt 14 ustawy - rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich wybudowaniu lub ulepszeniu, Jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Jak wskazała Wnioskodawczyni podczas prowadzenia działalności gospodarczej wybudowała budynek do celów prowadzenia w nim działalności gospodarczej. Budynek został oddany do użytkowania w (…) roku. W całym okresie istnienia, użytkowania budynku Wnioskodawczyni nie ponosiła wydatków przekraczających 30% wartości początkowej tych obiektów. Wnioskodawczyni od (…) r. w ww. budynku w sposób ciągły prowadziła działalność gospodarczą. Zatem, w rozpatrywanej sprawie należy stwierdzić, że w odniesieniu do przedmiotowego budynku doszło już do pierwszego zasiedlenia i od momentu pierwszego zasiedlenia do dnia likwidacji działalności gospodarczej minął okres dłuższy niż 2 lata.

W konsekwencji powyższego, zostały spełnione warunki do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Podobne stanowisko zostało zaprezentowane m.in. w interpretacji Indywidualnej z dnia 10 czerwca 2025 roku, sygn. 0112-KDIL1-1.4012.167.2025.2.AR oraz w Interpretacji indywidualnej z dnia 23 maja 2019 roku, sygn. 0112-KDIL2-3.4012.131.2019.2.AS

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawczyni, w momencie zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, posiadając w majątku firmy nieruchomość i umieszczając ją w remanencie likwidacyjnym Wnioskodawczyni może skorzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art.43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. W świetle powyższego dostawa gruntu, na którym znajduje się przedmiotowy budynek, w myśl art. 29a ust. 8 ustawy o VAT również skorzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Ad. 2 - sprzedaż po likwidacji działalności (poza VAT)

Zdaniem Wnioskodawcy planowana sprzedaż nieruchomości po likwidacji działalności gospodarczej nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Po zakończeniu działalności gospodarczej nieruchomość stanowi majątek prywatny Wnioskodawczyni. Nieruchomość nie jest udostępniania osobom trzecim na podstawie umów cywilnoprawnych ani odpłatnie, ani nieodpłatnie. Wnioskodawczyni nie planuje dokonać żadnych nakładów zmierzających do zwiększenia wartości lokalu oraz przygotowania go do sprzedaż. W okresie między likwidacją działalności a sprzedażą przedmiotowy lokal nie będzie wykorzystywany w żaden sposób, z uwagi na jego specyfikę.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT - podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Natomiast według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Dlatego też nie w każdej sytuacji czynność, stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek: po pierwsze czynność musi być zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług, po drugie winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W przedmiotowej sprawie, Wnioskodawczyni zamknęła działalność w dniu (…) i została wykreślona z rejestru podatników VAT, dlatego też wykonując przedmiotową Jednorazową czynność sprzedaży nieruchomości nie będzie podatnikiem podatku od towarów i usług.

Podobne stanowisko zaprezentował Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 20 grudnia 2019 r., sygn. 0112-KDIL4.4012.464.2019.2.TKU:

„Reasumując, jeśli osoba fizyczna nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług, to dostawa towarów przez tę osobę nie powinna być uznana za dostawę podlegającą przepisom ustawy. Towar po likwidacji działalności, staje się majątkiem prywatnym danej osoby fizycznej, który dale/może darować lub sprzedać na umowę kupna - sprzedaży”.

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawczyni, jeśli planowana sprzedaż nieruchomości zostanie dokonana ze swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana Jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania Jej stałego charakteru, nie oznacza prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług i nie powinna być uznana za dostawę podlegają przepisom ustawy o VAT.

W uzupełnieniu do wniosku stwierdziła Pani, że w Pani ocenie jako Wnioskodawcy planowana sprzedaż stanowi jedną dostawę nieruchomości zabudowanej, korzystającą ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Przedmiotem sprzedaży jest nieruchomość funkcjonalnie jednolita:

-        budynek stanowi element główny,

-        infrastruktura techniczna ma charakter pomocniczy,

-        nie może funkcjonować samodzielnie.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem TSUE (m.in. C-349/96, C-41/04), świadczenia ściśle powiązane tworzą jedno świadczenie dla celów VAT i nie mogą być sztucznie dzielone.

Przyłącze wodociągowe:

-        stanowi urządzenie budowlane (art. 3 pkt 9 Prawa budowlanego),

-        służy wyłącznie korzystaniu z budynku,

-        nie jest samodzielnym przedmiotem obrotu.

Dodatkowo jej przebieg przez cudze działki potwierdza brak możliwości jej wyodrębnienia jako niezależnego towaru.

W Pani ocenie jako Wnioskodawcy w niniejszej sprawie brak jest podstaw do uiszczenia dodatkowej opłaty od wniosku.

Przedmiotem wniosku jest bowiem jedna nieruchomość obejmującą budynek warsztatu wraz z infrastrukturą, stanowiące jedną funkcjonalną i gospodarczą całość.

Przyłącze wodociągowe wskazane we wniosku:

-        nie stanowi odrębnej nieruchomości ani odrębnego przedmiotu dostawy,

-        nie jest związana z prawem własności do działek, przez które przebiega,

-        nie podlega odrębnemu obrotowi gospodarczemu,

-        ma charakter wyłącznie pomocniczy wobec budynku warsztatu.

Podkreślić należy, że działki nr (…) i (…):

-        nie stanowią mojej własności ani użytkowania wieczystego,

-        nie są i nie będą przedmiotem sprzedaży,

-        nie wchodzą w zakres zdarzenia przyszłego objętego wnioskiem.

W konsekwencji w Pani ocenie brak jest podstaw do traktowania przyłącza jako odrębnego przedmiotu interpretacji oraz do ustalania opłaty od innych nieruchomości niż budynek posadowiony na działce nr (…).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 5 ust. 3 ustawy:

Opodatkowaniu podatkiem podlegają również towary w przypadku, o którym mowa w art. 14. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie (…).

Według art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 14 ust. 1 ustawy:

Opodatkowaniu podatkiem podlegają towary własnej produkcji i towary, które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy towarów, w przypadku:

1) rozwiązania spółki cywilnej lub handlowej niemającej osobowości prawnej;

2) zaprzestania przez podatnika, o którym mowa w art. 15, będącego osobą fizyczną albo przedsiębiorstwem w spadku wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, obowiązanego, na podstawie art. 96 ust. 6, do zgłoszenia zaprzestania działalności naczelnikowi urzędu skarbowego;

3) wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego albo uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego – w przypadku gdy zarząd sukcesyjny nie został ustanowiony i dokonano zgłoszenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1c ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz.U. z 2022 r. poz. 2500 oraz z 2023 r. poz. 614, 1234 i 1723).

Na mocy art. 14 ust. 2 ustawy:

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1.

Stosownie do art. 14 ust. 3 ustawy:

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w art. 15, będący osobą fizyczną albo przedsiębiorstwem w spadku, nie wykonywał czynności podlegających opodatkowaniu co najmniej przez 10 miesięcy. Nie dotyczy to podatników, którzy zawiesili wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej.

W myśl art. 14 ust. 4 ustawy:

Przepisy ust. 1 i 3 stosuje się do towarów, w stosunku do których przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zgodnie z art. 14 ust. 5 ustawy:

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, podatnicy są obowiązani sporządzić spis z natury towarów na dzień rozwiązania spółki, zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu albo wystąpienia przypadków, o których mowa w ust. 1 pkt 3, zwany dalej „spisem z natury”. Podatnicy są obowiązani złożyć informację o dokonanym spisie z natury, o ustalonej na jego podstawie wartości towarów i o kwocie podatku należnego, nie później niż w dniu złożenia deklaracji podatkowej składanej za okres obejmujący dzień rozwiązania spółki, zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu albo wystąpienia przypadków, o których mowa w ust. 1 pkt 3.

Jak stanowi art. 14 ust. 6 ustawy:

Obowiązek podatkowy w przypadku, o którym mowa w ust. 1, powstaje w dniu rozwiązania spółki, zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu albo wystąpienia przypadków, o których mowa w ust. 1 pkt 3.

W myśl art. 14 ust. 8 ustawy:

Podstawą opodatkowania jest wartość towarów podlegających spisowi z natury, ustalona zgodnie z art. 29a ust. 2.

Zgodnie z art. 29a ust. 2 ustawy:

W przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, podstawą opodatkowania jest cena nabycia towarów lub towarów podobnych, a gdy nie ma ceny nabycia - koszt wytworzenia, określone w momencie tej dostawy towarów.

Przywołany powyżej art. 14 ust. 1 pkt 1 ustawy, nakazując, w sytuacji wskazanej w tym przepisie, opodatkowanie towarów, różnicuje je na towary własnej produkcji oraz towary, które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy. Zatem towary te podzielono na takie, które zostały wytworzone przez podatnika oraz takie, które zostały przez niego nabyte. W obu tych grupach mogą mieścić się towary, które stanowią tzw. środki obrotowe, jak towary handlowe, surowce oraz towary, które zaliczone zostały przez podatnika do jego środków trwałych. Aby towary podlegały ujawnieniu w spisie z natury, muszą stanowić składnik majątku podatnika.

W tym miejscu należy zauważyć, że definicja pojęcia „wytworzenie nieruchomości” zawarta jest w art. 2 pkt 14a ustawy, zgodnie z którym:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o wytworzeniu nieruchomości rozumie się przez to wybudowanie budynku, budowli lub ich części, lub ich ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

W świetle powyższych regulacji prawnych w przypadku zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej opodatkowaniu podatkiem podlegają towary własnej produkcji i towary, które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy towarów.

Obowiązek opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotyczy tej części posiadanych przez podatnika, które po nabyciu/wytworzeniu nie zostały odprzedane i w stosunku, do których przysługiwało podatnikowi prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Zatem warunkiem koniecznym do opodatkowania towarów w zakresie wynikającym z art. 14 ustawy jest istnienie po stronie podatnika prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony przy zakupie towaru.

W przypadku więc zaistnienia określonych okoliczności, wszystkie towary, przy zakupie których został odliczony podatek naliczony muszą zostać opodatkowane podatkiem od towarów i usług, aby zrównoważyć to odliczenie, w tym również środki trwałe oraz wyposażenie.

Opodatkowanie towarów, które po nabyciu nie zostały odsprzedane, uzasadnione jest konstrukcją podatku od towarów i usług jako podatku konsumpcyjnego, jak również jest przejawem zasady neutralności tego podatku. Jeśli bowiem podatnik odliczył podatek od nabycia towarów, które później zostały przeznaczone w istocie na konsumpcję, to wówczas powinien zostać obciążony podatkiem należnym, aby zapewnić faktyczne, jednokrotne opodatkowanie konsumpcji. W takim bowiem przypadku następuje zrównanie pozycji byłego podatnika, który nabytych towarów nie wykorzystał w opodatkowanej działalności gospodarczej, z pozycją ostatecznego konsumenta, który musi ponieść ciężar podatku zawartego w cenie nabycia towarów.

W chwili zaprzestania działalności gospodarczej na podatniku ciążą obowiązki wynikające z przepisu art. 14 ustawy. Jak bowiem wskazano, w świetle art. 14 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem podlegają towary własnej produkcji i towary, które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy towarów, w przypadku rozwiązania spółki jawnej.

Opodatkowaniu w trybie art. 14 ustawy podlegają wszystkie towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy, które na dzień likwidacji działalności znajdują się w posiadaniu (są jej majątkiem) podatnika, a podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem tych składników majątkowych.

W tym miejscu wskazać należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy budynków, budowli lub ich części spełniających określone w tym przepisie warunki.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata;

Z powyższego przepisu wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku lub budowli upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków i budowli istotnym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

W myśl art. 2 pkt 14 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu pierwszym zasiedleniu – rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

a) wybudowaniu lub

b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej;

W przypadku, gdy po wybudowaniu budynek lub budowla jest wykorzystywany, w tym używany na potrzeby własnej działalności, okoliczność ta powoduje, że ma już miejsce pierwsze zasiedlenie tego obiektu.

W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów;

Prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących przedmiotem sprzedaży, nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Zatem jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt10a stanie się bezzasadne.

Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy, przeanalizowania wymaga możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o wyżej cytowany przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Analiza przepisów regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostawy budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z kilku podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów.

Stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

W tym miejscu wskazać należy, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:

W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia „budynku”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j.Dz. U. z 2023 r. poz.725 ze zm.).

W myśl art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane:

Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym – należy przez to rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.

Zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:

Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku – należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

W myśl art. 3 pkt 9 Prawa budowlanego:

Ilekroć w ustawie jest mowa o urządzeniach budowlanych – należy przez to rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.

Urządzenia budowlane stanowią urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, nie są to samodzielne budowle zdefiniowane w art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego, które uznaje się za towar na gruncie podatku od towarów i usług. Jednakże urządzenia te należy traktować, jako elementy przynależne do budynku/budowli i opodatkować łącznie z budynkiem/budowlą, z którym są powiązane, a tym samym należy przypisać zwolnienie dla sprzedawanego obiektu budowlanego znajdującego się na tej samej działce, co urządzenie techniczne. Brak podstaw do stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów w zakresie zwolnienia od podatku VAT dla ww. urządzeń w oderwaniu od budynków/budowli, do których przynależą, gdyż w świetle obowiązujących przepisów nie mają one samodzielnego bytu.

Pani wątpliwości dotyczą kwestii, czy w przypadku likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej w (…) r., była Pani zobowiązana naliczyć podatek VAT z tytułu ujęcia opisanej nieruchomości w spisie towarów z natury sporządzanym na moment likwidacji działalności gospodarczej.

Jak wynika z opisu sprawy, od (…) roku prowadziła Pani jednoosobową działalność gospodarczą, w której w (…) r. wybudowała na cele prowadzonej działalności gospodarczej budynek warsztatu (stanowi budynek w rozumieniu ustawy Prawo budowlane) obsługi własnych (…) oraz dwa lata później, tj. (…) r. infrastrukturę towarzyszącą w postaci przyłącza wodociągowego. Przyłącze wodociągowe stanowi urządzenie budowlane związane z budynkiem i nie stanowi samodzielnego przedmiotu obrotu.

Dla budynku warsztatu nastąpiło pierwsze zasiedlenie budynku, od którego upłynęło ponad 2 lata.

Od wydatków poniesionych na budowę odliczyła Pani podatek VAT naliczony. Po wybudowaniu nieruchomości, nie ponoszono wydatków na ulepszenie przekraczających 30% wartości początkowej, nie dokonywano też modernizacji skutkujących powstaniem ulepszenia w rozumieniu przepisów podatkowych. Budynek był wykorzystywany w działalności gospodarczej do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

W celu ustalenia, czy w odniesieniu do opisane nieruchomości, która zastała ujęta w spisie z natury, zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku od towarów i usług, czy opodatkowanie podatkiem VAT należy określić, czy doszło do pierwszego zasiedlenia ww. budynku i jaki czas upłynął od tego momentu.

Skoro:

-        w stosunku do budynku doszło do jego pierwszego zasiedlenia i od tego momentu do dnia zakończenia działalności upłynął okres dłuższy niż 2 lata;

-        nie poniesiono nakładów na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym na które przekroczyły 30% wartości początkowej ww. budynku;

– to zostaną spełnione przesłanki warunkujące zastosowanie zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Zatem, również działka, na której znajduje się budynek – zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy – będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT.

Tym samym, ujęty – w sporządzonym na podstawie art. 14 ust. 5 ustawy – spisie z natury budynek korzystał ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Zatem nie powstał obowiązek naliczenia podatku VAT z tytułu ujęcia budynku (wraz z przyłączem wodociągowym i działką) w spisie z natury towarów w związku z zaprzestaniem prowadzenia działalności.

Zatem Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Pani wątpliwość wyrażona w pytaniu nr 2 dotyczy objęcia podatkiem VAT sprzedaży nieruchomości po likwidacji działalności gospodarczej.

Analiza przytoczonych powyżej przepisów prowadzi do stwierdzenia, że warunkiem podlegania opodatkowaniu danej czynności podatkiem od towarów i usług jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi być zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Jeśli zatem osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Należy mieć na uwadze, że dla uznania danego majątku za prywatny istotny jest sposób jego wykorzystania i podejmowanych w odniesieniu do niego działań w całym okresie posiadania. Aby majątek uznać za prywatny musi być on w całym okresie posiadania wykorzystywany wyłącznie do celów prywatnych co stwierdził Trybunał Sprawiedliwości UE w orzeczeniu w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej wyłącznie do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.

Uznanie czy dany podmiot – w odniesieniu do konkretnej czynności – działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Reasumując, jeśli osoba fizyczna nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług, to dostawa towarów przez tę osobę nie powinna być uznana za dostawę podlegającą przepisom ustawy. Towar po likwidacji działalności, staje się majątkiem prywatnym danej osoby fizycznej, który dalej może darować lub sprzedać na umowę kupna – sprzedaży.

Z powyższych okoliczności wynika zatem, że jeśli po likwidacji prowadzenia działalności gospodarczej przedmiotowa nieruchomość nie była i nie będzie przez Panią wykorzystywana do jakichkolwiek celów zarobkowych, jak i też w odniesieniu do tej nieruchomości nie podejmowała Pani czynności charakterystycznych dla podmiotów zajmujących się obrotem nieruchomościami - oznacza to, że stanowi ona Pani majątek osobisty.

W rozpatrywanej sprawie – jak Pani wskazała:

-        po likwidacji działalności nieruchomość nie była i nie jest wykorzystywana w działalności gospodarczej.

-        nie będą podejmowane działania zwiększające wartość nieruchomości przed sprzedażą.

Tym samym z okoliczności sprawy nie wynikają przesłanki świadczące o tym, że sprzedaż przez Panią opisanej nieruchomości po likwidacji firmy nastąpi w ramach działalności gospodarczej prowadzonej. Wobec tego, że z tytułu ww. transakcji sprzedaży nie będzie Pani działać jako podatnik podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, to sprzedaż będzie wyłączona z opodatkowania tym podatkiem (nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług).

Tym samym Pani stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

-        stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,

-        zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczam, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Podkreślam, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

-        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy zdnia11marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 iart.54§ 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a i art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.