0111-KDIB3-3.4012.151.2026.2.MPU

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług, który dotyczy kwestii czy planowane wniesienie aportem do Sp. z o.o. zespołu składników materialnych i niematerialnych wykorzystywanych w działalności Wnioskodawcy, stanowi transakcję zbycia przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym planowana transakcja nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Uzupełnili go Państwo pismem z 20 maja 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej – (X.). (…) (…) (dalej: Wnioskodawca lub Spółka). Wspólnikami Spółki są (…) oraz (…). Wspólnicy posiadają rezydencję oraz nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Wnioskodawca jest zarejestrowany w Polsce jako podatnik VAT czynny. Wnioskodawca nie jest zarejestrowany do VAT w żadnym innym kraju.

Wnioskodawca prowadzi działalność w segmencie usług (…). Głównym przedmiotem działalności jest wytwarzanie (…) (…). Zgodnie z wpisem w CEiDG przeważająca działalność Spółki to (…) Działalność związana z (…). Projekty realizowane są od etapu analizy potrzeb kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację, testy, wdrożenie oraz asystę przy uruchomieniach testowych i produkcyjnych, a następnie utrzymanie i modernizacje wdrożonych (…).

Działalność Wnioskodawcy, w uproszczeniu, obejmuje następujące etapy:

1. Planowanie, analiza i projektowanie (…) - (…).

2. Prace nad wytworzeniem (…) i jego implementacja - tworzenie funkcjonalności, przygotowywanie koncepcji rozwiązania, tworzenie testów jednostkowych i integracyjnych, wsparcie wdrożeń oraz pomoc techniczna, w tym analiza błędów i ich poprawa.

3. Integracja (…) z innymi systemami oraz wsparcie wdrożenia aktualizacji - zapewnienie kompatybilności rozwiązań i dostosowywanie aktualizacji do systemów zewnętrznych.

W wyniku prowadzonych prac powstają (…) (…) oraz związane z nimi prawa i dokumentacja projektowa.

Wnioskodawca prowadzi księgowość w formie księgi przychodów i rozchodów (KPiR) oraz ewidencje podatkowe związane z bieżącą działalnością. Działalność jest prowadzona w oparciu o zespół składników materialnych i niematerialnych, które łącznie umożliwiają świadczenie kompleksowych usług (…) oraz generowanie przychodów.

Z uwagi na skalę działalności i potrzebę dostosowania formy prowadzenia biznesu do realiów rynkowych, wspólnicy planują dokonać aportu niepieniężnego. Przedmiotem aportu będzie zespół składników majątkowych wykorzystywanych w działalności Wnioskodawcy [T.] (dalej: Transakcja).

Zespół ten ma zostać wniesiony do istniejącej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością – (…) (…) z siedzibą w (…) NIP: (…) (dalej: Sp. z o.o.), w której wspólnicy posiadają udziały.

Przeniesienie nastąpi w zamian za udziały w podwyższonym kapitale zakładowym Sp. z o.o. wydawane wspólnikom. Na moment wniesienia aportu Wnioskodawca zakłada, że zarówno Wnioskodawca, jak i Sp. z o.o. będą zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni. Po dokonaniu Transakcji planowana jest likwidacja Spółki.

W skład zespołu składników będących przedmiotem aportu będą wchodzić w szczególności [S.]:

-        budynek wraz z prawem własności udziału w gruncie (nieruchomość stanowiąca siedzibę Wnioskodawcy),

-        zasoby kadrowe: (…) osoba na umowie o pracę, (…) osoba na umowie zlecenie oraz (…) podwykonawców na zasadach B2B,

-        umowy z dostawcami [U.] i kontrakty handlowe wraz z wszelkimi prawami i obowiązkami wynikającymi z tych umów,

-        umowy o pracę, umowy zlecenia oraz umowy z podwykonawcami; z punktu widzenia prawa pracy zamiarem jest przejście zakładu pracy zgodnie z art. 23¹ Kodeksu pracy,

-        majątek trwały i urządzenia, tj. meble (wyposażenie nieruchomości) oraz sprzęt biurowy, środki transportu i oprogramowanie,

-        wierzytelności i zobowiązania związane z bieżącą działalnością Spółki,

-        dokumentacja handlowa, materiały handlowe i marketingowe, księgi i ewidencje, a także środki pieniężne związane z działalnością; w zakresie rachunków bankowych przeniesienie praw i obowiązków (o ile bank wyrazi zgodę) lub techniczny transfer środków będzie zależny od procedur banku,

-        dostęp do praw własności intelektualnej wykorzystywanych w działalności (w tym praw do wytworzonego oprogramowania),

-        baza klientów, know-how oraz brand.

Do momentu wniesienia aportu powyższe składniki będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę w prowadzonej działalności. Przedmiotem aportu nie będą natomiast objęte prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy (Wnioskodawca nie posiada tego rodzaju umów). Podobnie przedmiotem aportu nie będą koncesje, licencje i zezwolenia ani patenty i inne prawa własności przemysłowej, gdyż nie są one elementami obecnie prowadzonej działalności w formie Spółki.

W zakresie umów z dostawcami i kontrahentami Wnioskodawca przewiduje, że w zależności od ich treści oraz zgody drugiej strony może dojść do przeniesienia praw i obowiązków (cesji) na Sp. z o.o.

Jednocześnie Wnioskodawca nie wyklucza, że w niektórych przypadkach niezbędne będzie zawarcie nowych umów przez Sp. z o.o. Celem tych działań będzie zachowanie ciągłości współpracy i możliwość nieprzerwanego prowadzenia działalności (…) po Transakcji. [C.]

Wnioskodawca wskazuje, że działalność Spółki jest zorganizowana również na płaszczyźnie organizacyjnej i finansowej: Spółka posługuje się wewnętrznymi zasadami realizacji projektów (m.in. planowanie prac, zarządzanie zadaniami, standardy jakości i testowania), posiada plany finansowe i budżety odnoszące się do prowadzonej działalności [D.] oraz prowadzi bieżące rozliczenia i ewidencje (w tym KPiR). Założeniem wspólników jest kontynuowanie tych zasad, planów i procesów w Sp. z o.o. po dokonaniu Transakcji.

Po dokonaniu Transakcji Sp. z o.o. będzie kontynuowała działalność prowadzoną dotychczas przez Wnioskodawcę, wykorzystując przejęte składniki oraz zasoby ludzkie. Sp. z o.o. będzie zdolna do samodzielnego i niezależnego świadczenia usług (…) w analogicznym zakresie, z zachowaniem ciągłości organizacyjnej i funkcjonalnej. Działalność będzie prowadzona nieprzerwanie.

Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że planowane wniesienie aportem do Sp. z o.o. zespołu składników materialnych i niematerialnych wykorzystywanych w działalności Wnioskodawcy, stanowi transakcję zbycia przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym planowana transakcja nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, planowana Transakcja polegająca na wniesieniu aportem do Sp. z o.o. opisanego zespołu składników materialnych i niematerialnych stanowi transakcję zbycia przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji, do tak planowanego transferu nie będzie mieć zastosowania ustawa o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z normą art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2025 r., poz. 775 t.j.), dalej: ustawa o VAT), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z kolei zgodnie z treścią art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, zgodnie z którym przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast w myśl normy zawartej w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

-        przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

-        z obowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

-        świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Jednocześnie w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT ustawodawca wskazał, że nie stosuje się przepisów ustawy o VAT do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

W tym kontekście należy wskazać, że zgodnie z ugruntowanym podejściem organów podatkowych pojęcie transakcji zbycia należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów” (w zakresie dotyczącym składników materialnych) oraz do terminu „świadczenie usług” (w zakresie dotyczącym składników niematerialnych). Zatem transakcja zbycia obejmować będzie wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania zbywalnym składnikiem majątku lub majątkiem jak właściciel. W szczególności pojęcie transakcji zbycia obejmować będzie swym zakresem takie czynności jak sprzedaż, zamianę, darowiznę, wniesienie wkładu niepieniężnego (aportu) do spółki prawa handlowego poprzez przeniesienie własności wkładu na spółkę w zamian za udziały w niej lub wyemitowane akcje, a także transfer majątku spółki dzielonej do innej spółki w ramach transakcji podziału przez wydzielenie w trybie art. 529 § 1 pkt 4 Kodeksu spółek handlowych.

Należy podkreślić, że skoro ustawodawca nie zawarł w ustawie o VAT definicji legalnej pojęcia „transakcja zbycia”, to oznacza to, że nie jest istotna forma w jakiej owo zbycie następuje, lecz samo zadysponowanie w taki sposób, że dochodzi do zmiany podmiotu władającego zbywalnym składnikiem majątku lub majątkiem.

Powyższa wykładnia pojęcia „transakcja zbycia” jest prezentowana również przez organy podatkowe w wydawanych interpretacjach indywidualnych. Przykładowo Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 9 maja 2019 r., sygn. 0114-KDIP4.4012.168.2019.2.KS wskazał, że: „Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej”.

Mając na uwadze powyższe oraz treść normy art. 6 pkt 1 ustawy o VAT (zgodnie z którą przepisów ustawy o VAT nie stosuje się do "transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa"), przepisów ustawy o VAT nie stosuje się do wszelkich czynności (zatem także do transferu majątku spółki do innej spółki w ramach transakcji aportu), w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedsiębiorstwem lub zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa jak właściciel. Tym samym, o ile majątek będący przedmiotem aportu stanowi przedsiębiorstwo/zorganizowaną część przedsiębiorstwa, to jego przeniesienie do innej spółki nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako czynność ex lege z zakresu tego opodatkowania wyłączona.

Biorąc pod uwagę powyższą analizę oczywistym jest, że dla oceny stanowiska Wnioskodawcy konieczne jest ustalenie, czy przedmiot planowanego aportu ze Spółki do Sp. z o.o. (w ramach Transakcji) spełnia definicję przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy o VAT.

Dla potrzeb ustalenia, czy przenoszony zespół składników stanowi przedsiębiorstwo, pomocniczo odwołać się należy do definicji zawartej w Kodeksie cywilnym. Zgodnie z art. 55¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U.2025.1071 t.j.): przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

1. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);

2. własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;

3. prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;

4. wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;

5. koncesje, licencje i zezwolenia;

6. patenty i inne prawa własności przemysłowej;

7. majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;

8. tajemnice przedsiębiorstwa;

9. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej”.

W przepisie tym wskazano, jakiego rodzaju elementy wchodzą w skład kompleksu składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, czyli przedsiębiorstwa. Katalog ten ma jednak charakter przykładowy, co oznacza, że nie wszystkie elementy wskazane w tym przepisie są na tyle istotne, że w przypadku ich braku, nie można mówić o zbyciu przedsiębiorstwa. Dla potwierdzenia wyrażonego stanowiska warto przytoczyć stanowisko prezentowane przez sądy administracyjne z Naczelnym Sądem Administracyjnym na czele. W wyroku z 25 kwietnia 2018 r. (FSK 1204/16) NSA stwierdził, że „dla zbycia przedsiębiorstwa wystarczające jest przeniesienie na nabywcę minimum środków pozwalających na kontynuowanie realizowanej uprzednio w tym przedsiębiorstwie działalności gospodarczej”.

Ponadto w doktrynie i orzecznictwie wskazuje się, że nie bez znaczenia pozostaje cel, w jakim nabywca dokonuje transakcji. Nie można uznać za transakcję obejmującą przedsiębiorstwo sytuacji, w której nabywca zainteresowany jest wyłącznie niektórymi składnikami i nie zamierza on kontynuować działalności nabywanego przedsiębiorstwa i przeciwnie, jeżeli nabywane składniki przedsiębiorstwa pozwalają prowadzić działalność gospodarczą i nabywca planuje tę działalność kontynuować, spełniony jest warunek uznania, że mamy do czynienia z przedsiębiorstwem lub przynajmniej zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa. Podkreślenia wymaga w tym miejscu, że Spółka z o.o. po otrzymaniu aportu będzie kontynuowała działalność Wnioskodawcy w analogicznym obszarze i zakresie.

Z powyższego wynika, że przedsiębiorstwo stanowi „zespół” składników, a zatem nie jest nim suma przypadkowo dobranych aktywów, lecz zorganizowana całość (organizacyjna, funkcjonalna i co do zasady gospodarcza), pozwalająca na kontynuowanie określonej działalności. Ocena, czy doszło do zbycia przedsiębiorstwa, powinna być dokonywana każdorazowo w oparciu o całokształt okoliczności, w szczególności przy uwzględnieniu zakresu przenoszonych składników i ich wzajemnych powiązań oraz przez pryzmat celu gospodarczego transakcji.

Powyższe podejście jest spójne z dorobkiem orzeczniczym Trybunału Sprawiedliwości UE dotyczącym wyłączenia z VAT zbycia całości lub części majątku (m.in. wyrok z 27 listopada 2003 r., C‑497/01 Zita Modes; wyrok z 10 listopada 2011 r., C‑444/10 Schriever), w którym podkreśla się, że dla zastosowania wyłączenia kluczowe jest przekazanie składników umożliwiających nabywcy kontynuowanie działalności (a nie samo przeniesienie pojedynczych aktywów).

W analizowanej sprawie, przedmiotem aportu mają być składniki materialne i niematerialne, które w dacie Transakcji będą pozostawały w funkcjonalnym związku i będą wykorzystywane do prowadzenia działalności (…) (wytwarzanie i rozwój (…) oraz świadczenie usług wsparcia/utrzymania).

W szczególności aport ma obejmować m.in.: nieruchomość stanowiącą siedzibę Spółki, zasoby kadrowe (pracownicy, zleceniobiorcy i podwykonawcy B2B), majątek trwały (sprzęt i wyposażenie biurowe, środki transportu, oprogramowanie), umowy i relacje handlowe z klientami i dostawcami w zakresie dopuszczalnym prawnie), wierzytelności i zobowiązania związane z bieżącą działalnością, dokumentację i księgi związane z działalnością, środki pieniężne na rachunkach, bazę klientów, know‑how oraz brand, jak również dostęp do praw własności intelektualnej wykorzystywanych w działalności (w tym praw do wytworzonego oprogramowania).[F.]

Wnioskodawca wskazuje, że w zakresie umów z kontrahentami i dostawcami możliwe będzie zarówno dokonanie cesji (o ile będzie dopuszczalne i zaakceptowane przez strony), jak również zawarcie nowych umów, przy czym założeniem jest zachowanie ciągłości prowadzonej działalności po Transakcji.

W zakresie pracowników planowane jest przejście zakładu pracy na podstawie art. 23¹ Kodeksu pracy [K.].

Po dokonaniu Transakcji Sp. z o.o. ma kontynuować działalność realizowaną dotychczas przez Spółkę, wykorzystując przeniesione składniki majątkowe i niemajątkowe. Zgodnie z założeniami, Sp. z o.o. będzie zdolna do samodzielnego prowadzenia działalności w obszarze (…) w sposób płynny i nieprzerwany, bez potrzeby podejmowania dodatkowych działań organizacyjnych lub inwestycyjnych warunkujących możliwość rozpoczęcia takiej działalności.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, aport obejmie zorganizowany zespół składników pozwalający na kontynuowanie działalności gospodarczej, a więc w świetle art. 55¹ Kodeksu cywilnego – przedsiębiorstwo. Skoro zatem Transakcja stanowić będzie „transakcję zbycia przedsiębiorstwa” w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, czynność ta pozostanie poza zakresem opodatkowania VAT i nie będzie podlegała obowiązkowi wystawienia faktury VAT.

Analogiczne wnioski prezentowane są w interpretacjach indywidualnych wydawanych w podobnych stanach faktycznych, w tym m.in. w interpretacji Dyrektora KIS z dnia 13 czerwca 2025 r., znak 0111‑KDIB3‑3.4012.277.2025.2.AW, czy z dnia 19 stycznia 2026 r. znak 0114-KDIP1-1.4012.1012.2025.2.ESZ

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zwanym dalej „podatkiem” podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Jednocześnie przepis art. 6 ustawy o VAT wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.

I tak, na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:

Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Zatem w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, czynność ta nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.

Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, powinien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej wart. 2 pkt 27e ustawy.

Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji przedsiębiorstwa. Dlatego też dla potrzeb tych przepisów należy posłużyć się definicją sformułowaną w art. 55¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025r. poz. 1071 ze zm.), zgodnie z którym:

Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

1. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);

2. własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;

3. prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;

4. wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;

5. koncesje, licencje i zezwolenia;

6. patenty i inne prawa własności przemysłowej;

7. majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;

8. tajemnice przedsiębiorstwa;

9. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Sformułowanie zawarte w zacytowanym art. 55¹ Kodeksu cywilnego „obejmuje ono w szczególności”, pozwala uznać, że definicja wymienia tylko przykładowe elementy przedsiębiorstwa. W rezultacie przedsiębiorstwo może obejmować także inne, niewymienione w tym przepisie składniki, jak również może składać się z niektórych tylko elementów wyliczenia zawartego w art. 55¹ Kodeksu cywilnego.

Kluczowym dla uznania, że przedmiot transakcji stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu art.55¹ Kodeksu cywilnego (a co za tym idzie, ustawy o VAT) jest więc to, że stanowi on „zespół” składników materialnych i niematerialnych o cechach „zorganizowania” oraz „przeznaczenia do prowadzenia działalności gospodarczej”.

Potwierdza to art. 55² Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym:

Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba, że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem organizacyjnym, funkcjonalnym i materialnym. Składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.

„Czynnikiem konstytuującym przedsiębiorstwo w znaczeniu przedmiotowym jest występowanie elementu organizacji oraz funkcjonalnego powiązania różnorodnych jego składników, umożliwiających traktowanie przedsiębiorstwa jako pewnej całości” - wyrok NSA z 27 marca 2008 r. (sygn. II FSK 1896/11).

Przy ocenie, czy składniki majątku powinny być uznane za przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 6 pkt 1 ustawy, uwzględnić należy następujące okoliczności:

1. zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz

2. faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji.

Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo.

Zakres powyższego wyłączenia zdefiniował w wyrokach Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sarl stwierdził, że:

„(…) celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie - nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu - do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów”.

W wyroku z 10 listopada 2011 r., w sprawie C-444/10 Finanzamt Ludenscheid przeciwko Christel Schriever, TSUE wywiódł, że regulacja art. 5(8) VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 19 Dyrektywy 112) obejmuje przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, nie obejmuje natomiast samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu produktów. Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, że nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 19 Dyrektywy 112, wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej. W wyroku tym Trybunał wywiódł, że jeżeli działalność gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie muszą być wszystkie składniki z nią związane, aby czynność ta wyłączona była z opodatkowania na podstawie art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy.

O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności. Aby zatem ocenić czy w danej, konkretnej sytuacji mamy do czynienia ze zbyciem przedsiębiorstwa, należy dokładnie przeanalizować zarówno to, jakie składniki majątku będą przedmiotem transakcji, ale także czy istniejące między nimi funkcjonalne zależności pozwolą na kontynuowanie działalności zbywanego przedsiębiorstwa. Przy dokonaniu tej analizy pomocne, a czasami nawet niezbędne mogą okazać się orzeczenia TSUE.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej i są zarejestrowani w Polsce jako podatnik VAT czynny. Państwa Spółka prowadzi działalność w segmencie usług (…) a jej głównym przedmiotem działalności jest wytwarzanie programów komputerowych. Wspólnicy Państwa Spółki planują dokonać aportu niepieniężnego, którego przedmiotem będzie zespół składników majątkowych wykorzystywanych w Państwa działalności [T.]. Zespół ten ma zostać wniesiony do istniejącej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, w której wspólnicy posiadają udziały. Po dokonaniu Transakcji planowana jest likwidacja Państwa Spółki.

Państwa wątpliwości w sprawie dotyczą kwestii czy planowane wniesienie aportem do Sp. z o.o. zespołu składników materialnych i niematerialnych wykorzystywanych w działalności Wnioskodawcy, stanowi transakcję zbycia przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym planowana transakcja nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Aby odpowiedzieć na Państwa wątpliwości, należy w pierwszej kolejności odnieść się do czynności wniesienia składników majątku spółki cywilnej do Sp. z o.o.

Wskazali Państwo, że w skład zespołu składników będących przedmiotem aportu będą wchodzić w szczególności [S.]:

-        budynek wraz z prawem własności udziału w gruncie (nieruchomość stanowiąca siedzibę Wnioskodawcy),

-        zasoby kadrowe: (…) osoba na umowie o pracę, (…) osoba na umowie zlecenie oraz (…) podwykonawców na zasadach B2B,

-        umowy z dostawcami [U.] i kontrakty handlowe wraz z wszelkimi prawami i obowiązkami wynikającymi z tych umów,

-        umowy o pracę, umowy zlecenia oraz umowy z podwykonawcami; z punktu widzenia prawa pracy zamiarem jest przejście zakładu pracy zgodnie z art. 23¹ Kodeksu pracy,

-        majątek trwały i urządzenia, tj. meble (wyposażenie nieruchomości) oraz sprzęt biurowy, środki transportu i oprogramowanie,

-        wierzytelności i zobowiązania związane z bieżącą działalnością Spółki,

-        dokumentacja handlowa, materiały handlowe i marketingowe, księgi i ewidencje, a także środki pieniężne związane z działalnością; w zakresie rachunków bankowych przeniesienie praw i obowiązków (o ile bank wyrazi zgodę) lub techniczny transfer środków będzie zależny od procedur banku,

-        dostęp do praw własności intelektualnej wykorzystywanych w działalności (w tym praw do wytworzonego oprogramowania),

-        baza klientów, know-how oraz brand.

Przedmiotem aportu nie będą natomiast objęte prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy (nie posiadają Państwo tego rodzaju umów). Podobnie przedmiotem aportu nie będą koncesje, licencje i zezwolenia ani patenty i inne prawa własności przemysłowej, gdyż nie są one elementami obecnie prowadzonej działalności w formie Spółki.

Wskazali Państwo także w opisie sprawy, że w zakresie umów z dostawcami i kontrahentami przewidują Państwo, że w zależności od ich treści oraz zgody drugiej strony może dojść do przeniesienia praw i obowiązków (cesji) na Sp. z o.o. Nie wykluczają Państwo, że w niektórych przypadkach niezbędne będzie zawarcie nowych umów przez Sp. z o.o. Celem tych działań będzie zachowanie ciągłości współpracy i możliwość nieprzerwanego prowadzenia działalności (…) po Transakcji. [C.]

Ponadto podali Państwo, że działalność Spółki jest zorganizowana również na płaszczyźnie organizacyjnej i finansowej: Spółka posługuje się wewnętrznymi zasadami realizacji projektów (m.in. planowanie prac, zarządzanie zadaniami, standardy jakości i testowania), posiada plany finansowe i budżety odnoszące się do prowadzonej działalności [D.] oraz prowadzi bieżące rozliczenia i ewidencje (w tym KPiR). Założeniem wspólników jest kontynuowanie tych zasad, planów i procesów w Sp. z o.o. po dokonaniu Transakcji.

Działalność jest prowadzona w oparciu o zespół składników materialnych i niematerialnych, które łącznie umożliwiają świadczenie kompleksowych usług (…) oraz generowanie przychodów.

Po dokonaniu Transakcji Sp. z o.o. będzie kontynuowała działalność prowadzoną dotychczas przez Państwa, wykorzystując przejęte składniki oraz zasoby ludzkie. Sp. z o.o. będzie zdolna do samodzielnego i niezależnego świadczenia usług (…) w analogicznym zakresie, z zachowaniem ciągłości organizacyjnej i funkcjonalnej. Działalność będzie prowadzona nieprzerwanie.

Mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia przyszłego oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie zespół składników materialnych i niematerialnych, który ma zostać wniesiony aportem do Sp. z o.o. będzie posiadać cechy wymienione w art. 55¹ ustawy Kodeks cywilny obejmujące w szczególności:

-        własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,

-        wierzytelności i środki pieniężne,

-        majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,

-        tajemnice przedsiębiorstwa,

-        księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej

i mieścić się będzie w pojęciu przedsiębiorstwa. A Nabywca - Sp. z o.o. w oparciu o przejęte składniki oraz zasoby ludzkie będzie kontynuowała prowadzoną dotychczas przez Państwa działalność w segmencie usług (…).

W konsekwencji, wniesienie aportem do Sp. z o.o. przedmiotowego zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiącego przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu cywilnego, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy, tj. nie będzie objęte zakresem przedmiotowym ustawy.

Oceniając zatem całościowo stanowisko Wnioskodawcy, z którego wynika, że planowana Transakcja polegająca na wniesieniu aportem do Sp. z o.o. opisanego zespołu składników materialnych i niematerialnych stanowi transakcję zbycia przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji, do tak planowanego transferu nie będzie mieć zastosowania ustawa o podatku od towarów i usług, należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczenia wymaga, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym

we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, Organ pragnie zauważyć, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i odnoszą się wyłącznie do okoliczności przedstawionych w inicjujących tę sprawę wnioskach. Podkreślenia w tym miejscu bowiem wymaga, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podmiotów w wyniku rozstrzygnięć, dotyczących konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych osadzonych w określonym stanie prawnym. Interpretacje indywidualne nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego, co oznacza, że należy je traktować indywidualnie (por. prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 109/15).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz.622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy zdnia11marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 iart.54§ 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art.57aPPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.