0111-KDIB3-2.4018.21.2026.1.MGO

Interpretacja indywidualna2026-10-08Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

Możliwość posługiwania się jednym NIP przez przedsiębiorcę zagranicznego na potrzeby wszystkich rozliczeń podatkowych w Polsce.

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w zakresie zasad ewidencji i identyfikacji podatników i płatników jest w zakresie możliwości posługiwania się jednym NIP dla wszystkich rozliczeń podatkowych w Polsce – nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 16 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie zasad ewidencji i identyfikacji podatników i płatników.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

X. (dalej: „Spółka macierzysta” lub „Wnioskodawca”) jest spółką prawa (…), z siedzibą w (…).

Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie m.in. robót budowlanych, naprawy i konserwacji maszyn oraz doradztwa technicznego. Spółka macierzysta jest zarejestrowana w Rejestrze Działalności Gospodarczej prowadzonym przez Sąd Rejonowy w (…) pod numerem (…).

W celu prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski, Spółka macierzysta utworzyła oddział pod nazwą X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Oddział w (…) (dalej: „Oddział”). Oddział został zarejestrowany w Krajowym Rejestrze Sądowym pod numerem KRS (…) w dniu (…) 2020 r. Oddział posiada adres: ul. (…), województwo (..), powiat (…), gmina (…). Oddział posiada numer REGON (…).

W dniu (…) 2020 r. zarówno Spółka Macierzysta, jak i Oddział uzyskały numery identyfikacji podatkowej (NIP). Spółka Macierzysta otrzymała NIP (…), który figuruje w rejestrze VAT jako numer podatnika VAT oraz CIT. Oddział otrzymał odrębny numer NIP (…), który został nadany w związku z obowiązkami płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT) oraz składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne (ZUS).

Oddział nie stanowi odrębnego podmiotu od Spółki Macierzystej – jest wyłącznie jej organizacyjnie wydzieloną częścią prowadzącą działalność na terytorium Polski w zakresie zgodnym z działalnością Spółki Macierzystej. Oddział zatrudnia pracowników, którzy wykonują pracę na rzecz Spółki. Oddział rozlicza PIT oraz składki ZUS jako płatnik. Spółka Macierzysta rozlicza CIT w Polsce oraz jest czynnym podatnikiem VAT.

Dotychczasowa praktyka polegała na tym, że Oddział posługiwał się odrębnym NIP (…) wyłącznie dla celów realizacji obowiązków płatnika PIT oraz ZUS, natomiast dla celów VAT i CIT wykorzystywany był NIP Spółki Macierzystej (…). Taki dualny system identyfikacji podatkowej powodował szereg praktycznych problemów:

•   Kontrahenci, weryfikując status Oddziału jako podatnika VAT, korzystali z danych zgromadzonych w Krajowym Rejestrze Sądowym (KRS), gdzie figuruje wyłącznie NIP Oddziału (…), który nie jest numerem podatnika VAT. W efekcie kontrahenci nie znajdowali Oddziału na liście podmiotów zarejestrowanych na potrzeby VAT, co prowadziło do wątpliwości i problemów przy zawieraniu transakcji.

•   Wystawiane przez kontrahentów faktury VAT często zawierały NIP Oddziału zamiast NIP Spółki Macierzystej, co skutkowało koniecznością korygowania takich faktur jako wystawionych błędnie.

•   Wprowadzenie obowiązkowego Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF) dodatkowo pogłębia problem, ponieważ faktury wystawione na NIP Oddziału mogą być odrzucane przez system lub niemożliwe do skorygowania.

Spółka/Oddział od początku działalności w Polsce na potrzeby VAT i CIT posługuje się oznaczeniem zawierającym NIP Spółki Macierzystej oraz nazwę i adres Oddziału. Taki sposób oznaczenia nie został dotychczas zakwestionowany przez organy podatkowe podczas czynności sprawdzających czy kontroli.

Obecnie Spółka planuje uproszczenie rozliczeń podatkowych poprzez posługiwanie się wyłącznie jednym numerem NIP – tj. NIP Spółki Macierzystej (…) – dla wszystkich rozliczeń podatkowych i składkowych, zarówno w zakresie VAT, CIT, PIT, jak i ZUS. W związku z tym rozważane jest zaprzestanie posługiwania się numerem NIP Oddziału oraz dokonanie stosownych zmian w urzędzie skarbowym i KRS (np. poprzez unieważnienie NIP Oddziału lub inną procedurę ustaloną z organami podatkowymi).

Oddział nie posiada innych oddziałów na terenie (…).

Pytanie

Czy Wnioskodawca może występować pod numerem NIP nadanym Spółce Macierzystej na potrzeby realizacji wszystkich obowiązków podatkowych w Polsce, tj. rozliczeń z tytułu pełnienia funkcji płatnika, jak też podatnika?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, jest on uprawniony do występowania pod numerem NIP nadanym Spółce Macierzystej na potrzeby realizacji wszystkich obowiązków podatkowych w Polsce, w tym obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zgodnie z ustawą z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2025 r. poz. 89) (dalej: UUPZ), przedsiębiorcy zagraniczni mogą prowadzić działalność gospodarczą w Polsce w formie oddziału.

W myśl art. 3 pkt 4 UUPZ oddział stanowi wyodrębnioną i samodzielną organizacyjnie część działalności gospodarczej, wykonywaną przez przedsiębiorcę poza jego siedzibą. Na podstawie art. 14 i 15 UUPZ przedsiębiorca zagraniczny może wykonywać działalność gospodarczą w ramach oddziału wyłącznie w zakresie, w jakim prowadzi ją za granicą. Oddział nie posiada odrębnej podmiotowości prawnej – jest częścią przedsiębiorcy zagranicznego, a rejestracja oddziału w KRS jest jednoznaczna z rejestracją przedsiębiorcy zagranicznego.

W konsekwencji, na gruncie prawa podatkowego, podatnikiem podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego od osób prawnych pozostaje Spółka Macierzysta, a nie Oddział. Oddział wykonuje czynności w ramach podmiotowości spółki, co potwierdza orzecznictwo (np. wyrok WSA w Krakowie z 29 czerwca 2022 r., sygn. I SA/Kr 109/22).

Zasady ewidencji i identyfikacji podatników i płatników reguluje ustawa z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz.U. z 2025 r. poz. 237) (dalej: ustawa o NIP).

Zgodnie z art. 2 ustawy o NIP, obowiązkowi ewidencyjnemu podlegają osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, a także płatnicy podatków i płatnicy składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne. Kluczowe znaczenie ma art. 5 ust. 1 Ustawy o NIP, który wprowadza zasadę jednokrotności zgłoszenia identyfikacyjnego: „Zgłoszenia identyfikacyjnego dokonuje się jednokrotnie, bez względu na rodzaj oraz liczbę opłacanych podatków, formę opodatkowania, liczbę działalności gospodarczych oraz liczbę prowadzonych przedsiębiorstw”.

Przepis ten stosuje się również do płatników (art. 5 ust. 6 Ustawy o NIP). Oznacza to, że podmiot będący jednocześnie podatnikiem (np. VAT, CIT) i płatnikiem (np. PIT, ZUS) dokonuje zgłoszenia identyfikacyjnego tylko raz i posługuje się jednym numerem NIP. Brak jest podstaw prawnych do nadawania drugiego NIP w sytuacji, gdy ten sam podmiot uzyskał już numer identyfikacyjny jako podatnik.

Wykładnia systemowa i celowościowa potwierdza jednolity charakter obowiązku ewidencyjnego. Ustawa o NIP posługuje się pojęciem „obowiązku ewidencyjnego” w liczbie pojedynczej, co oznacza, że posiadanie statusu podatnika i płatnika nie rodzi dwóch odrębnych obowiązków.

NSA w wyroku z 28 czerwca 2024 r., sygn. III FSK 1330/22, podkreślił, że przyjęcie odmiennego stanowiska naruszałoby zasadę proporcjonalności z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. W tym wyroku sąd stwierdził jednoznacznie:

„Dany podmiot, będący podatnikiem lub płatnikiem, tylko jednokrotnie dokonuje zgłoszenia identyfikacyjnego, którego następstwem jest nadanie NIP. Nałożenie obowiązku ewidencyjnego na oddział spółki, która ma już NIP, byłoby jednoznaczne z ponownym nałożeniem obowiązku zgłoszenia identyfikacyjnego na tę samą spółkę, co w świetle art. 5 ustawy o NIP jest niedopuszczalne”.

Analogiczne stanowisko zajął NSA w wyroku z 8 maja 2025 r., sygn. III FSK 172/25, wskazując, że „Przymiot bycia płatnikiem, w przypadku podmiotu, który na mocy odrębnych przepisów jest już podatnikiem, nie jest związany z obowiązkiem ponownego zgłoszenia ewidencyjnego i starania się o drugi NIP.”

Dodatkowo, w wyroku z 31 stycznia 2020 r., sygn. II FSK 509/18, NSA jednoznacznie wskazał: „Oddział spółki zagranicznej, będącej podatnikiem na mocy odrębnych przepisów, nie jest zobowiązany do zgłoszenia ewidencyjnego, nawet będąc płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych oraz płatnikiem składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne”.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej po wyrokach sądów administracyjnych. W interpretacji z 10 grudnia 2024 r., nr 0111-KDIB3-2.4018.15.2021.11.MGO, organ stwierdził, że oddział przedsiębiorcy zagranicznego może posługiwać się jednym numerem NIP nadanym spółce macierzystej zarówno dla celów VAT i CIT, jak i dla realizacji obowiązków płatnika PIT i ZUS.

„Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że Państwo - oddział przedsiębiorcy zagranicznego w Polsce - nie mają obowiązku posiadania odrębnego od przedsiębiorcy zagranicznego Numeru Identyfikacji Podatkowej. Tym samym na potrzeby wszystkich rozliczeń podatkowych w Polsce mogą Państwo posługiwać się jednym NIP (tj. XXX) nadanym uprzednio zagranicznemu przedsiębiorstwu jako podatnikowi podatku VAT oraz CIT.”

Podobnie w interpretacji z 22 sierpnia 2025 r., nr 0111-KDIB3-2.4018.8.2024.10.MGO, Dyrektor KIS, wykonując wyrok NSA, potwierdził brak obowiązku nadawania oddzielnego NIP dla oddziału będącego płatnikiem.

„Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że mogą Państwo występować pod numerem NIP nadanym Spółce macierzystej na potrzeby realizacji wszystkich obowiązków podatkowych w Polsce, w tym obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych.”

Warto podkreślić, że czynności dokonywane przez oddział są czynnościami samej spółki. Zatrudnianie pracowników i z tego powodu bycie płatnikiem podatku dochodowego oraz składek ubezpieczeniowych odbywa się w ramach podmiotowości spółki. Nałożenie obowiązku ewidencyjnego na oddział spółki, która ma już NIP, byłoby sprzeczne z zasadą jednokrotności zgłoszenia identyfikacyjnego i prowadziłoby do nieuzasadnionego obciążenia administracyjnego. Jak wskazał WSA w Krakowie w wyroku z 29 czerwca 2022 r., sygn. I SA/Kr 109/22: „Powstanie oddziału i zatrudnienie przez niego pracowników, czyli de facto zatrudnienie ich przez spółkę, bez wątpienia związane jest obowiązkiem bycia płatnikiem. Jednakże przymiot bycia płatnikiem, w przypadku podmiotu, który na mocy odrębnych przepisów jest już podatnikiem, nie jest związany z obowiązkiem ponownego zgłoszenia ewidencyjnego i starania się o drugi NIP”.

Mając na uwadze powyższe przepisy, orzecznictwo i interpretacje, należy stwierdzić, że oddział przedsiębiorcy zagranicznego nie ma obowiązku posiadania odrębnego numeru NIP. Na potrzeby wszystkich rozliczeń podatkowych w Polsce – zarówno jako podatnik VAT i CIT, jak i jako płatnik PIT i ZUS – może posługiwać się numerem NIP nadanym spółce macierzystej. Brak jest podstaw prawnych do utrzymywania dwóch numerów NIP dla tego samego podmiotu, a przyjęcie odmiennego stanowiska byłoby sprzeczne z zasadą jednokrotności zgłoszenia identyfikacyjnego wynikającą z art. 5 ustawy o NIP oraz utrwaloną linią orzeczniczą NSA.

Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości stanowiska (obecnego i przyszłego) zaprezentowanych w niniejszym wniosku.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie zasad ewidencji i identyfikacji podatników i płatników jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Kwestie dotyczące funkcjonowania oddziału podmiotu zagranicznego działającego w Polsce regulują przepisy ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (t. j. Dz. U z 2025 r. poz. 89 ze zm.).

W myśl art. 2 ust. 2 ww. ustawy:

Osoby zagraniczne będące przedsiębiorcami mogą tworzyć w Rzeczypospolitej Polskiej oddziały, przedstawicielstwa lub czasowo oferować lub świadczyć usługę, na zasadach określonych w ustawie.

Zgodnie z art. 3 pkt 5 wskazanej ustawy:

Osoba zagraniczna oznacza:

a) osobę fizyczną nieposiadającą obywatelstwa polskiego,

b) osobę prawną z siedzibą za granicą,

c) jednostkę organizacyjną niebędącą osobą prawną posiadającą zdolność prawną, z siedzibą za granicą.

W myśl art. 3 pkt 7 ww. ustawy

Przedsiębiorca zagraniczny oznacza osobę zagraniczną wykonującą działalność gospodarczą za granicą oraz obywatela polskiego wykonującego działalność gospodarczą za granicą.

Natomiast w art. 3 pkt 4 ustawy o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zdefiniowany został oddział jako

wyodrębniona i samodzielna organizacyjnie część działalności gospodarczej, wykonywana przez przedsiębiorcę poza siedzibą przedsiębiorcy lub głównym miejscem wykonywania działalności.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy:

Dla wykonywania działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przedsiębiorcy zagraniczni z państw członkowskich mogą tworzyć oddziały z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Na podstawie postanowień zawartych w art. 15 ustawy o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:

Przedsiębiorca zagraniczny w ramach oddziału może wykonywać działalność gospodarczą wyłącznie w zakresie, w jakim prowadzi tę działalność za granicą.

W świetle powołanych unormowań podmiot zagraniczny, prowadzący działalność na terytorium Polski w formie oddziału, traktowany jest jako jeden podmiot - przedsiębiorca zagraniczny. Rejestracja tego oddziału jest jednoznaczna z rejestracją przedsiębiorcy zagranicznego.

Oddział posiada więc jedynie samodzielność organizacyjną (jest wydzielony ze struktur firmy macierzystej), natomiast nie posiada możliwości prowadzenia działalności gospodarczej we własnym imieniu i na własny rachunek, zaś prowadzona działalność stanowi jedynie część działalności gospodarczej przedsiębiorcy zagranicznego.

Potwierdza to również regulacja zawarta w art. 17 ww. ustawy, zgodnie z którym:

Przedsiębiorca zagraniczny może rozpocząć działalność w ramach oddziału po uzyskaniu wpisu oddziału do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego.

Zatem podmiotem prowadzącym działalność w Polsce pozostaje, pomimo utworzenia i funkcjonowania oddziału w Polsce, przedsiębiorca zagraniczny. W kontekście posiadanej podmiotowości prawnej, należy stwierdzić, że oddział nie jest odrębnym podmiotem w stosunku do jednostki macierzystej, lecz jest jej częścią.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 151), zwanej dalej „ustawą o NIP”, ustawa określa:

1.    zasady ewidencji:

a)    podatników,

b)    płatników podatków,

c)    płatników składek na ubezpieczenia społeczne oraz ubezpieczenia zdrowotne, zwanych dalej „płatnikami składek ubezpieczeniowych”;

2.    zasady i tryb nadawania numeru identyfikacji podatkowej, zwanego dalej „NIP”;

3.    zasady posługiwania się identyfikatorem podatkowym.

Stosownie do treści art. 2 ust. 1-3 ustawy o NIP:

1.  Osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, podlegają obowiązkowi ewidencyjnemu.

2.  Obowiązkowi ewidencyjnemu podlegają również inne podmioty niż wymienione w ust. 1, jeżeli na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, oraz płatnicy podatków.

3.  Obowiązkowi ewidencyjnemu podlegają także podmioty będące, na podstawie odrębnych ustaw, płatnikami składek ubezpieczeniowych.

Na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy o NIP:

Identyfikatorem podatkowym jest:

1) numer PESEL – w przypadku podatników będących osobami fizycznymi:

a) niebędącymi zarejestrowanymi podatnikami podatku od towarów i usług lub nieprowadzącymi działalności gospodarczej albo

b) wykonującymi działalność, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2025 r. poz. 1480 , 1795 i 1826 );

2) NIP - w przypadku pozostałych podmiotów podlegających obowiązkowi ewidencyjnemu, o którym mowa w art. 2 .

Jak stanowi art. 5 ust. 1 ustawy o NIP:

Podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 2a, są obowiązani do dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego do naczelnika urzędu skarbowego albo organu właściwego na podstawie odrębnych przepisów. Zgłoszenia identyfikacyjnego dokonuje się jednokrotnie, bez względu na rodzaj oraz liczbę opłacanych przez podatnika podatków, formę opodatkowania, liczbę oraz rodzaje prowadzonej działalności gospodarczej oraz liczbę prowadzonych przedsiębiorstw.

W myśl art. 6 ust. 1 ustawy o NIP:

Podatnicy podatku od towarów i usług lub podatku akcyzowego są obowiązani dokonać zgłoszenia identyfikacyjnego przed dokonaniem pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu jednym z tych podatków, z tym że osoby fizyczne są obowiązane dokonać zgłoszenia identyfikacyjnego tylko w przypadku dokonywania zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług oraz w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2025 r. poz. 126). Zgłoszenia identyfikacyjnego dokonuje się niezależnie od zgłoszenia rejestracyjnego.

Jak stanowi art. 6 ust. 1a ustawy o NIP:

Podatnicy, z wyłączeniem podatników, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, oraz płatnicy podatków podlegający obowiązkowi ewidencyjnemu są obowiązani dokonać zgłoszenia identyfikacyjnego nie później niż w terminie przewidzianym do złożenia pierwszej deklaracji, zeznania, informacji bądź oświadczenia albo wraz z dokonaniem pierwszej wpłaty podatku lub zaliczki na podatek.

Na mocy art. 6 ust. 10 ustawy o NIP:

Płatnicy składek ubezpieczeniowych, niepodlegający obowiązkowi ewidencyjnemu jako podatnicy ani jako płatnicy podatków, dokonują zgłoszenia identyfikacyjnego nie później niż w terminach przewidzianych w odrębnych przepisach dotyczących terminów zgłaszania do ubezpieczeń społecznych lub ubezpieczenia zdrowotnego.

Na mocy przepisu art. 8a ust. 1 ustawy o NIP:

Nadanie NIP następuje przy użyciu Centralnego Rejestru Podmiotów - Krajowej Ewidencji Podatników, zwanego dalej „CRP KEP”, po dokonaniu zgłoszenia identyfikacyjnego.

Z ww. przepisów wynika, że podatnicy oraz płatnicy podlegają obowiązkowi ewidencyjnemu. Podmioty te są zobowiązane do dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego do właściwego organu. Każdy podmiot, który należy do jednej z ww. kategorii, jest obowiązany do złożenia zgłoszenia identyfikacyjnego. Należy podkreślić również, że nie jest prawnie dopuszczalna sytuacja nadania jednego NIP dwóm podmiotom, jak również posługiwania się numerem identyfikacji podatkowej nadanym innemu podmiotowi. Numer identyfikacji podatkowej nie może być używany w oderwaniu od nazwy podmiotu, która występuje w decyzji administracyjnej o nadaniu NIP.

W związku z powyższym numer NIP nadany może być wyłącznie podatnikowi lub płatnikowi w przypadku, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników, przy czym podatnik może posiadać tylko jeden numer NIP.

W myśl art. 7 § 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa
(t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.):

Podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu.

Ustawy podatkowe mogą ustanawiać podatnikami inne podmioty niż wymienione w § 1.

Stosownie do art. 8 ustawy Ordynacja podatkowa:

Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Zgodnie zaś z brzmieniem art. 5a pkt 6 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:

a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Na mocy art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych przewiduje dwa „tryby” zapłaty/poboru podatku:

-        tzw. samoobliczenie (samowymiar) i zapłatę podatku przez podatnika;

-        obliczenie i pobór podatku przez płatnika.

Zasadą jest, że obowiązek prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania, obliczenia i zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych ciąży na podatnikach. Obowiązek poboru podatku przez płatnika dotyczy natomiast wyłącznie przypadków określonych w ustawie.

Ustawodawca ustanowił obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych poprzez:

-       określenie rodzaju podmiotu, który dokonuje wypłaty (realizacji) świadczeń na rzecz podatników – przy czym ustawodawca określa rodzaj podmiotu poprzez wskazanie jego formy organizacyjnej, jego statusu bądź roli, jaką podmiot ten pełni w relacji z podatnikiem oraz

-       określenie kategorii przychodów (dochodów) w odniesieniu do których na
ww. podmiotach ciążą obowiązki płatnika podatku.

Stosownie zaś do art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: 

Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.

Powołane wyżej przepisy dotyczą sytuacji uzyskiwania określonych rodzajów przychodów od zakładów pracy lub wypłacania określonych rodzajów przychodów przez zakłady pracy.

Przy czym „zakładem pracy” danego podatnika jest osoba fizyczna, osoba prawna albo jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, z którą łączy podatnika jeden ze stosunków prawnych wskazanych w omawianych przepisach (m.in. stosunek pracy).

Z opisu sprawy wynika, że Spółka macierzysta jest zarejestrowana w Rejestrze Działalności Gospodarczej prowadzonym przez Sąd Rejonowy w (…) pod numerem (…). W celu prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski, Spółka macierzysta utworzyła oddział pod nazwą X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Oddział w (…). Oddział został zarejestrowany w Krajowym Rejestrze Sądowym pod numerem KRS (…) w dniu (…) 2020 r.

W dniu (…) 2020 r. zarówno Spółka Macierzysta, jak i Oddział uzyskały numery identyfikacji podatkowej (NIP). Spółka Macierzysta otrzymała NIP (…), który figuruje w rejestrze VAT jako numer podatnika VAT oraz CIT. Oddział otrzymał odrębny numer NIP (…), który został nadany w związku z obowiązkami płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT) oraz składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne (ZUS).

Oddział nie stanowi odrębnego podmiotu od Spółki Macierzystej – jest wyłącznie jej organizacyjnie wydzieloną częścią prowadzącą działalność na terytorium Polski w zakresie zgodnym z działalnością Spółki Macierzystej. Oddział zatrudnia pracowników, którzy wykonują pracę na rzecz Spółki. Oddział rozlicza PIT oraz składki ZUS jako płatnik. Spółka Macierzysta rozlicza CIT w Polsce oraz jest czynnym podatnikiem VAT. Obecnie Spółka planuje uproszczenie rozliczeń podatkowych poprzez posługiwanie się wyłącznie jednym numerem NIP – tj. NIP Spółki Macierzystej (…) – dla wszystkich rozliczeń podatkowych i składkowych, zarówno w zakresie VAT, CIT, PIT, jak i ZUS. W związku z tym rozważane jest zaprzestanie posługiwania się numerem NIP Oddziału oraz dokonanie stosownych zmian w urzędzie skarbowym i KRS (np. poprzez unieważnienie NIP Oddziału lub inną procedurę ustaloną z organami podatkowymi).

Mając na uwadze przywołane przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, że w wyniku utworzenia Oddziału w Polsce nie dochodzi do powstania nowego, odrębnego od Spółki macierzystej podatnika podatku CIT/podatnika podatku VAT. Tym samym w celu rozliczania CIT i VAT z organami podatkowymi Państwo - Spółka macierzysta powinni posługiwać się nadanym jej numerem NIP jako podatnikowi podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego od osób prawnych w Polsce. Podmiotem identyfikowanym na podstawie numeru identyfikacji podatkowej jest Spółka (jednostka macierzysta). Tym samym jest ona obowiązana do podawania swojego numeru identyfikacji podatkowej na wszelkich dokumentach związanych z wykonywaniem zobowiązań podatkowych.

Natomiast art. 2 ust. 2 ustawy o NIP wskazuje, że obowiązkowi ewidencyjnemu podlegają również płatnicy. Obowiązek odrębnej rejestracji Oddziału jako płatnika, tj. na potrzeby płacenia zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne wynika właśnie z tego przepisu. Oddział jako strona umów o pracę ze swoimi pracownikami, w konsekwencji płatnik zaliczek na PIT oraz składek ubezpieczeniowych, podlega odrębnemu obowiązkowi ewidencyjnemu i wymogowi nadania numeru NIP.

Wskazali Państwo, że oddział zatrudnia pracowników, którzy wykonują pracę na rzecz Spółki. Oddział rozlicza PIT oraz składki ZUS jako płatnik. Zatem oddział, z racji posiadania statusu płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych oraz składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, powinien posługiwać się własnym, numerem identyfikacji podatkowej. Przy czym Oddział powinien wykorzystywać własny NIP jedynie w celu wykonywania obowiązków płatnika, gdyż wyłącznie w tym celu NIP ten zostaje nadany.

W rozpatrywanej sprawie znajduje zastosowanie art. 2 ust. 2 i 3 ustawy o NIP i w związku z tym Oddział jest/będzie zobowiązany w zakresie, w jakim jest/będzie płatnikiem (i tylko dla tych rozliczeń) posiadać i posługiwać się własnym – niezależnym od przedsiębiorcy zagranicznego – Spółki macierzystej - numerem identyfikacji podatkowej.

Reasumując należy stwierdzić, że Oddział przedsiębiorcy zagranicznego, z racji posiadania statusu płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych oraz składek ubezpieczeniowych, powinien posługiwać się własnym Numerem Identyfikacji Podatkowej tylko i wyłącznie w tym zakresie.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że nie będą Państwo uprawnieni posługiwać się jednym NIP nadanym Spółce macierzystej dla wszystkich rozliczeń podatkowych w Polsce, w tym obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych.

Zatem Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Biorąc pod uwagę powyższe, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Odnosząc się do powołanych przez Państwa orzeczeń Wojewódzkich Sądów Administracyjnych oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego tut. organ wyjaśnia, że wskazane wyroki zostały potraktowane jako element Państwa argumentacji, są to jednak rozstrzygnięcia odnoszące się do indywidualnych spraw i co do zasady wiążą stronę postępowania w konkretnej, indywidualnej sprawie, nie rozciągając swojego oddziaływania na inne, choćby podobne lub zbieżne sprawy. Zatem powołane orzeczenia nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii.

W odniesieniu natomiast do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Ponadto, interpretacje które Państwo przywołali we wniosku zostały wydane w wykonaniu wyroków WSA i NSA, którymi zgodnie z art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi organ był związany.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (MF/KIS). Dokument urzędowy — reprodukcja dozwolona (art. 4 ustawy o prawie autorskim).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie jej adresata i tylko przy zgodności stanu faktycznego z wnioskiem. Cudza interpretacja ma charakter informacyjny.