0111-KDIB3-2.4012.621.2026.1.SR
Prawidłowość sposobu ewidencji raportów okresowych z kas fiskalnych, korekt tych raportów okresowych (w przypadku nabicia na kasę fiskalną oraz wystawienia faktur w miesiącu następnym w stosunku do daty dostawy) – w miesiącu dostawy towarów łącznie z oznaczaniem tych raportów i korekt raportów jako „RO” w pliku JPK VAT oraz w tej sytuacji prezentacja tych faktur oznaczanych jako „FP” w pliku JPK VAT w miesiącu ich wystawienia.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
19 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 13 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
X. Sp. z o.o. jest firmą handlową specjalizującą się w (…). W ofercie firmy znajdują się m.in. (…). Klientami firmy są gospodarstwa rolne, jak również firmy handlowe operujące w branży rolniczej.
W związku z bardzo dużą ilością dokumentów sprzedaży (w sezonie może to być nawet (…) faktur sprzedaży w miesiącu), wielooddziałowość firmy (firma posiada oddziały w kilkunastu lokalizacjach w Polsce), gdzie w każdym z oddziałów są wystawiane m.in. dokumenty sprzedaży, a wszystkie operacje odbywają się z wykorzystaniem jednego systemu – programu informatycznego zapewniającego bieżącą obsługę magazynowo-sprzedażową firmy – podjęto decyzję o ewidencjonowaniu na urządzeniach fiskalnych – kasach lub drukarkach fiskalnych wszystkich faktur krajowych wystawionych w walucie polskiej bez względu na odbiorcę (czy jest to osoba fizyczna nieprowadząca działalności, rolnik ryczałtowy czy też jest to podmiot prowadzący działalność gospodarczą – wszystkie te dokumenty sprzedaży są ewidencjonowane na urządzeniach fiskalnych).
Ze względu na charakter transakcji sprzedaży, specyfikę transakcji z gospodarstwami rolnymi oraz zróżnicowaną formę i sposób dostarczania sprzedanego towaru do odbiorcy finalnego zdarzają się sytuacje, gdzie ewidencja sprzedaży na kasie fiskalnej oraz wystawienie faktury ma miejsce w miesiącu następnym w stosunku do daty dostawy takiego towaru przez firmę. Są to sytuacje w których np. towar sprzedany Państwa odbiorcy jest dostarczany bezpośrednio przez Państwa dostawcę (firmę od której Państwo dokonują zakupu). Informacja o takiej dostawie dociera do Państwa dopiero za kilka dni. Są to normalne sytuacje w tego rodzaju działalności i pomimo ciągłego doskonalenia systemu obsługi zamówień i sprzedaży nie można ich całkowicie wyeliminować. W takiej sytuacji mamy do czynienia z przypadkiem gdzie np. dostawa towaru do Państwa klienta miała miejsce 28 grudnia, a ewidencja na drukarce fiskalnej oraz wystawienia faktury ma miejsce w dniu np. 3 stycznia. Oczywiście w momencie wystawienia faktury data dostawy na fakturze jest wskazana jako 28 grudnia. W tej sytuacji księgując i rozliczając podatkowo miesiąc dokonują Państwo korekty raportu miesięcznego z drukarki fiskalnej za grudzień – tzn. sporządzają Państwo zestawienie zbiorcze na podstawie faktur wystawionych w styczniu z datą sprzedaży grudniową i księgują to w grudniu jako korektę (na plus) raportu okresowego z drukarki fiskalnej za grudzień i oznaczają go w pliku JPK_VAT jako „RO”. Natomiast te faktury wystawione w styczniu oznaczają Państwo w pliku JPK_VAT za styczeń jako „FP” i jednocześnie (z uwagi na fakt, że faktury te są nabite na kasę fiskalną w styczniu) księgują Państwo (tym razem na minus) w styczniu tę korektę drukarki oznaczając ją jako „RO”.
Taki sposób ewidencji i prezentacji pozwala zachować wszelkie wymogi co do ujęcia przychodów oraz rozliczenia należnego podatku VAT w miesiącu faktycznej dostawy towaru, pozwala zachować przejrzystość ksiąg oraz właściwe odniesienie w pliku JPK-VAT zbiorczych raportów z kas fiskalnych łącznie z korektami tych raportów i wystawionych faktur do paragonów oznaczonych jako „FP”.
Pytanie
Czy ten przyjęty (opisany w pkt. G) sposób ewidencji raportów okresowych z kas fiskalnych, korekt tych raportów okresowych (w przypadku nabicia na kasę fiskalną oraz wystawienia faktur w miesiącu następnym w stosunku do daty dostawy) – w miesiącu dostawy towarów łącznie z oznaczaniem tych raportów i korekt raportów jako „RO” w pliku JPK_VAT oraz w tej sytuacji prezentacja tych faktur oznaczanych jako „FP” w pliku JPK_VAT w miesiącu ich wystawienia jest prawidłowy?
Państwa stanowisko w sprawie
Uważają Państwo, że jest to najlepszy sposób i rozwiązanie w sytuacji opisanej we wniosku. Ewidencja i ujmowanie raportów okresowych z kas fiskalnych, korekt tych raportów okresowych (w przypadku nabicia na kasę fiskalną oraz wystawienia faktur w miesiącu następnym w stosunku do daty dostawy) – w miesiącu dostawy towarów łącznie z oznaczaniem tych raportów i korekt raportów jako „RO” w pliku JPK_VAT, a także w tej sytuacji prezentacja tych faktur oznaczanych jako „FP” w pliku JPK_VAT w miesiącu ich wystawienia, zapewnia przejrzystość ksiąg oraz rozliczeń i prezentacji sprzedaży w składanym pliku JPK_VAT. Ten rodzaj ewidencji doprowadza zapisy w księgach oraz dane wykazane w pliku JPK_VAT do takiego stanu jaki byłby w momencie zaewidencjonowania takiej sprzedaży na kasie fiskalnej od razu w momencie sprzedaży. Wystawione w miesiącu następnym faktury muszą być oznaczone jako „FP” i wykazane w pliku JPK_VAT złożonym za miesiąc wystawienia tych faktur, aby nie dokonać zdublowania wielkości wykazanej sprzedaży. W Państwa ocenie, przedstawiony sposób ewidencji stanowi właściwe i najbardziej adekwatne rozwiązanie w odniesieniu do sytuacji opisanej we wniosku.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2.
Jak stanowi art. 99 ust. 7c ustawy:
Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące podatnika.
Stosownie do treści art. 99 ust. 11b ustawy:
Deklaracje, o których mowa w ust. 1-3, 3c-6, 8-9 i 11a, składa się wyłącznie za pomocą środków komunikacji elektronicznej.
Zgodnie z art. 99 ust. 11c ustawy:
Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, który obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach.
Na podstawie art. 109 ust. 3 ustawy:
Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:
1) rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;
2) kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty podatku naliczonego;
3) kontrahentów;
4) dowodów sprzedaży i zakupów.
Stosownie do art. 109 ust. 3b ustawy:
Podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 1, są obowiązani przesyłać, na zasadach określonych w art. 99 ust. 11c, za każdy miesiąc do urzędu skarbowego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, ewidencję, o której mowa w ust. 3, łącznie z deklaracją podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji.
W myśl art. 109 ust. 3d ustawy:
Faktury, o których mowa w art. 106h ust. 1, ujmuje się w ewidencji, o której mowa w ust. 3, w okresie rozliczeniowym, w którym zostały wystawione. Faktury te nie zwiększają wartości sprzedaży oraz podatku należnego za okres, w którym zostały ujęte w tej ewidencji.
Na podstawie art. 106h ust. 1 ustawy:
W przypadku gdy faktura dotyczy sprzedaży zaewidencjonowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej, podatnik wraz z danymi identyfikującymi tę fakturę zostawia w dokumentacji:
1) numer dokumentu oraz numer unikatowy kasy rejestrującej zawarte na paragonie fiskalnym lub
2) paragon fiskalny w postaci papierowej dotyczący tej sprzedaży.
Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
Stosownie do art. 106b ust. 3 ustawy:
Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust. 5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118
- jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.
Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy. Zgodnie z tym przepisem:
Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.
Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń. Jeżeli nabywcą danej usługi lub towaru jest podmiot inny niż wymieniony w art. 111 ust. 1, to taka sprzedaż w ogóle nie jest objęta obowiązkiem ewidencjonowania jej przy użyciu kasy rejestrującej.
W myśl art. 111 ust. 1b ustawy:
W ewidencji, o której mowa w ust. 1, wykazuje się dane o sprzedaży, zawarte w dokumentach wystawianych przy zastosowaniu kas rejestrujących, w tym określające przedmiot opodatkowania, wysokość podstawy opodatkowania i podatku należnego oraz dane służące identyfikacji poszczególnych sprzedaży, w tym numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku albo podatku od wartości dodanej.
Na postawie art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy:
Podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani wystawić i wydać nabywcy paragon fiskalny lub fakturę z każdej sprzedaży:
a) w postaci papierowej lub
b) za zgodą nabywcy, w postaci elektronicznej, przesyłając ten dokument w sposób z nim uzgodniony, w tym przy użyciu systemu teleinformatycznego Szefa Krajowej Administracji Skarbowej pośredniczącego przy wydawaniu paragonów fiskalnych w postaci elektronicznej nabywcy, bez konieczności podawania jego danych osobowych.
Zgodnie natomiast z art. 111 ust. 3a pkt 8 ustawy:
Podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani wystawiać przy zastosowaniu kas rejestrujących dokumenty inne niż określone w pkt 1 dotyczące sprzedaży lub pracy tych kas.
Sposób prowadzenia przez podatników ewidencji sprzedaży oraz warunki używania kas rejestrujących określono w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 25 czerwca 2025 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. z 2025 r. poz. 845).
Stosownie do § 2 pkt 1 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących:
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o dokumencie fiskalnym – rozumie się przez to dokument wystawiany przy użyciu kasy, zawierający w szczególności logo fiskalne i numer unikatowy, obejmujący:
a) w przypadku kas on-line – paragon fiskalny, paragon fiskalny anulowany, fakturę, fakturę anulowaną i raport fiskalny,
b) w przypadku kas z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii – paragon fiskalny, paragon fiskalny anulowany, fakturę, fakturę anulowaną, raport fiskalny dobowy, raport fiskalny okresowy, w tym miesięczny, i raport fiskalny rozliczeniowy.
W myśl § 2 pkt 17 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących:
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o paragonie fiskalnym albo fakturze – rozumie się przez to dokument fiskalny wystawiany przy użyciu kasy i wydawany nabywcy podczas sprzedaży, potwierdzający dokonanie sprzedaży.
Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących:
Podatnicy prowadzą ewidencję każdej czynności sprzedaży, w tym sprzedaży zwolnionej od podatku, przy użyciu kas, które zostały nabyte w okresie obowiązywania potwierdzenia, że kasa spełnia funkcje wymienione odpowiednio w art. 111 ust. 6a lub w art. 145a ust. 2 ustawy oraz wymagania techniczne (kryteria i warunki techniczne) dla kas, wyłącznie w trybie fiskalnym pracy tej kasy, po dokonaniu jej fiskalizacji.
Jak stanowi § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących:
Podatnicy, prowadząc ewidencję, wystawiają i wydają nabywcy, bez jego żądania, paragon fiskalny podczas dokonywania sprzedaży, nie później niż z chwilą przyjęcia należności, bez względu na formę płatności, z zastrzeżeniem § 12; zamiast paragonu fiskalnego podatnicy mogą wystawić fakturę przy użyciu kasy i wydać ją nabywcy.
Na mocy § 6 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących:
Podatnicy, prowadząc ewidencję, w przypadku otrzymania przed dokonaniem sprzedaży całości albo części należności (zapłaty):
a) w gotówce – wystawiają i wydają nabywcy, bez jego żądania, paragon fiskalny z chwilą jej otrzymania,
b) za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem – wystawiają i wydają nabywcy, bez jego żądania, paragon fiskalny niezwłocznie po jej uznaniu na rachunku podatnika, nie później niż z końcem miesiąca, w którym została uznana na rachunku podatnika, a jeżeli przed końcem tego miesiąca dokonano sprzedaży, nie później niż z chwilą jej dokonania.
Na podstawie § 6 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących:
Podatnicy, prowadząc ewidencję, wystawiają raport fiskalny dobowy po zakończeniu sprzedaży za dany dzień, nie później niż przed dokonaniem pierwszej sprzedaży w dniu następnym.
Stosownie do § 6 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących:
Podatnicy, prowadząc ewidencję, wystawiają raport fiskalny okresowy (miesięczny) po zakończeniu sprzedaży za dany miesiąc, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po danym miesiącu; w przypadku kas on-line zamiast raportu fiskalnego okresowego (miesięcznego) podatnicy mogą wystawić łączny raport fiskalny okresowy (miesięczny).
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że są Państwo firmą handlową specjalizującą się w (…). W ofercie firmy znajdują się m.in. (…). Klientami firmy są gospodarstwa rolne, jak również firmy handlowe operujące w branży rolniczej. Podjęli Państwo decyzję o ewidencjonowaniu na urządzeniach fiskalnych – kasach lub drukarkach fiskalnych wszystkich faktur krajowych wystawionych w walucie polskiej bez względu na odbiorcę (czy jest to osoba fizyczna nieprowadząca działalności, rolnik ryczałtowy czy też jest to podmiot prowadzący działalność gospodarczą – wszystkie te dokumenty sprzedaży są ewidencjonowane na urządzeniach fiskalnych).
Wskazali Państwo, że ze względu na charakter transakcji sprzedaży, specyfikę transakcji z gospodarstwami rolnymi oraz zróżnicowaną formę i sposób dostarczania sprzedanego towaru do odbiorcy finalnego zdarzają się sytuacje, gdzie ewidencja sprzedaży na kasie fiskalnej oraz wystawienie faktury ma miejsce w miesiącu następnym w stosunku do daty dostawy takiego towaru przez firmę. Są to sytuacje w których np. towar sprzedany Państwa odbiorcy jest dostarczany bezpośrednio przez Państwa dostawcę (firmę od której Państwo dokonują zakupu). Informacja o takiej dostawie dociera do Państwa dopiero za kilka dni. Są to normalne sytuacje w tego rodzaju działalności i pomimo ciągłego doskonalenia systemu obsługi zamówień i sprzedaży nie można ich całkowicie wyeliminować. W takiej sytuacji mamy do czynienia z przypadkiem gdzie np. dostawa towaru do Państwa klienta miała miejsce 28 grudnia, a ewidencja na drukarce fiskalnej oraz wystawienia faktury ma miejsce w dniu np. 3 stycznia. Oczywiście w momencie wystawienia faktury data dostawy na fakturze jest wskazana jako 28 grudnia. W tej sytuacji księgując i rozliczając podatkowo miesiąc dokonują Państwo korekty raportu miesięcznego z drukarki fiskalnej za grudzień – tzn. sporządzają Państwo zestawienie zbiorcze na podstawie faktur wystawionych w styczniu z datą sprzedaży grudniową i księgują to w grudniu jako korektę (na plus) raportu okresowego z drukarki fiskalnej za grudzień i oznaczają go w pliku JPK_VAT jako „RO”. Natomiast te faktury wystawione w styczniu oznaczają Państwo w pliku JPK_VAT za styczeń jako „FP” i jednocześnie (z uwagi na fakt, że faktury te są nabite na kasę fiskalną w styczniu) księgują Państwo (tym razem na minus) w styczniu tę korektę drukarki oznaczając ją jako „RO”.
Mają Państwo wątpliwości czy ten przyjęty sposób ewidencji raportów okresowych z kas fiskalnych, korekt tych raportów okresowych (w przypadku nabicia na kasę fiskalną oraz wystawienia faktur w miesiącu następnym w stosunku do daty dostawy) – w miesiącu dostawy towarów łącznie z oznaczaniem tych raportów i korekt raportów jako „RO” w pliku JPK_VAT oraz w tej sytuacji prezentacja tych faktur oznaczanych jako „FP” w pliku JPK_VAT w miesiącu ich wystawienia jest prawidłowy.
Wymóg stosowania przez określone grupy podatników kas rejestrujących został wprowadzony przede wszystkim ze względu na potrzebę zapewnienia kontroli nad rzetelnością deklarowanych podstaw opodatkowania. Obowiązek ewidencjonowania na kasie rejestrującej dotyczy bowiem tych transakcji, w przypadku których nie ma bezwzględnego obowiązku wystawiania faktur je dokumentujących (faktury wystawiane są wyłącznie na żądanie nabywców – osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej).
Tym samym, obowiązek ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej nie występuje w przypadku sprzedaży na rzecz innych niż osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej oraz rolnicy ryczałtowi podmiotów, tj. firm, przedsiębiorstw, organizacji, osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą, bowiem sprzedaż na rzecz podmiotów prowadzących działalność należy udokumentować fakturą.
Sprzedaż powinna zostać zaewidencjonowana na kasie rejestrującej podczas dokonywania sprzedaży, nie później niż z chwilą przyjęcia należności.
Wskazać ponadto należy, że to na podatniku spoczywa obowiązek rzetelnego udokumentowania dokonywanych transakcji w urządzeniach księgowych tak, by odzwierciedlały faktyczny ich przebieg. Techniczne przeszkody w pozyskiwaniu informacji dotyczących dokonanych transakcji, nie mogą mieć wpływu na prawidłowe określenie zobowiązania podatkowego. Podatnik jest zobowiązany tak zorganizować i prowadzić odpowiednie urządzenia ewidencyjne, aby nie doprowadzić do naruszenia obowiązku podatkowego.
Jednocześnie stosownie do § 3 ust. 2 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących:
W ewidencji nie ujmuje się zwrotów towarów i uznanych reklamacji towarów i usług.
Z § 3 ust. 3 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących wynika, że:
Zwroty towarów i uznane reklamacje towarów i usług, które skutkują zwrotem całości albo części należności (zapłaty) z tytułu sprzedaży, ujmuje się w odrębnej ewidencji zwrotów i uznanych reklamacji zawierającej:
1) datę sprzedaży;
2) nazwę towaru lub usługi pozwalającą na jednoznaczną ich identyfikację i ewentualnie opis towaru lub usługi stanowiący rozwinięcie tej nazwy;
3) termin dokonania zwrotu towaru lub reklamacji towaru lub usługi;
4) wartość z podatkiem (brutto) zwracanego towaru lub wartość brutto towaru lub usługi będących przedmiotem reklamacji oraz wysokość podatku należnego – w przypadku zwrotu całości należności z tytułu sprzedaży;
5) wysokość zwracanej należności (brutto) oraz odpowiadającą jej wysokość podatku należnego – w przypadku zwrotu części należności z tytułu sprzedaży;
6) dokument potwierdzający dokonanie sprzedaży, a w przypadku gdy dokonanie sprzedaży potwierdza paragon fiskalny lub faktura w postaci elektronicznej – numer tego paragonu lub tej faktury oraz numer unikatowy;
7) protokół przyjęcia zwrotu towaru lub reklamacji towaru lub usługi podpisany przez sprzedawcę i nabywcę albo notatkę służbową lub protokół z nabycia sprawdzającego.
Natomiast stosownie do § 3 ust. 4 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących wynika, że:
W przypadku wystąpienia oczywistej pomyłki w ewidencji podatnik dokonuje niezwłocznie jej korekty przez ujęcie w odrębnej ewidencji oczywistych pomyłek:
1) błędnie ujętej w ewidencji sprzedaży (wartość sprzedaży brutto i wysokość podatku należnego);
2) krótkiego opisu przyczyny i okoliczności wystąpienia oczywistej pomyłki oraz dołączenie oryginału paragonu fiskalnego potwierdzającego dokonanie sprzedaży, przy której wystąpiła oczywista pomyłka, a w przypadku gdy dokonanie sprzedaży potwierdza paragon fiskalny w postaci elektronicznej – podanie numeru tego paragonu oraz numeru unikatowego.
Stosownie do § 3 ust. 5 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących:
W przypadku, o którym mowa w ust. 4, podatnik ewidencjonuje przy użyciu kasy sprzedaż w prawidłowej wysokości.
Należy podkreślić, że na podatniku spoczywa obowiązek rzetelnego udokumentowania prowadzonych transakcji w urządzeniach księgowych, tak by odzwierciedlały faktyczny ich przebieg. Prowadzone przez podatnika urządzenia księgowe powinny w sposób rzetelny odzwierciedlać przebieg zaistniałych zdarzeń związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, w tym zawierać między innymi dane niezbędne do ustalenia przyczyn zaistniałej korekty zapisów w prowadzonych wcześniej ewidencjach.
W świetle przedstawionych unormowań prawnych, kasa rejestrująca, a w szczególności pamięć fiskalna kasy, zostały skonstruowane w sposób uniemożliwiający jakąkolwiek ingerencję podatnika (również podmiotów wykonujących serwis techniczny kas rejestrujących), co oznacza, że dane raz wprowadzone do kasy (transakcja zakończona wydrukowaniem paragonu) nie podlegają już modyfikacji. Korekta danej transakcji (treści paragonu fiskalnego) jest możliwa jedynie przed wydrukowaniem paragonu, czyli zapisaniem danych w pamięci fiskalnej. Jednakże zakaz ingerencji w pamięć fiskalną nie oznacza zakazu korekty samej transakcji sprzedaży, gdyż to dokumentacja kasowa transakcji nie podlega korekcie, a nie sama transakcja sprzedaży.
Wcześniej powołany § 3 ust. 5 rozporządzenia określa, w jaki sposób należy dokonać korekty ewidencji w sytuacji wystąpienia oczywistej pomyłki. Przez oczywistą pomyłkę należy rozumieć taką pomyłkę, która ma miejsce w momencie sprzedaży, bądź niezwłocznie po niej. O oczywistej pomyłce można mówić również w sytuacji, gdy sprzedawca zaewidencjonuje na kasie sprzedaż towarów, której nie było. Za oczywistą pomyłkę należy uznać również przypadek, w którym sprzedawca zamiast zaewidencjonować na kasie stawkę podatku w wysokości 8% naliczy stawkę 80%, a zatem stawkę, która nie jest przewidziana w obowiązujących przepisach, stawkę nieistniejącą.
Oczywista omyłka jest to więc pomyłka, która jest łatwa do zauważenia, a „oczywistość” omyłki, rozumianej jako określenie niedokładności, nasuwa się każdemu bez potrzeby dodatkowych ustaleń, dokumentów.
Należy zauważyć, że w sytuacji, gdy błędna informacja w ewidencji prowadzonej przy użyciu kas rejestrujących nie zostanie ujawniona w momencie sprzedaży, lecz po upływie pewnego czasu od sprzedaży, to nie można mówić o wystąpieniu oczywistej omyłki. Po upływie jakiegoś czasu od sprzedaży nie jest możliwe stwierdzenie błędów w ewidencji prowadzonej przy użyciu kas rejestrujących (np. dotyczących rodzaju towaru, jego ilości, kwoty sprzedaży brutto, stawki podatku) bez konieczności przeanalizowania innych dokumentów będących w posiadaniu podatnika, bądź odwołania się do przepisów obowiązujących w dacie sprzedaży.
Odnosząc się do okoliczności wskazanych we wniosku, zaznaczyć trzeba, że z powołanego rozporządzenia wynika, że zwroty towarów i uznanych reklamacji towarów i usług, a także wystąpienia oczywistej pomyłki powinny być ujmowane w odrębnych ewidencjach.
Jednak w praktyce może dojść to sytuacji, które nie zostały przewidziane w ww. zapisach tj. m.in. sytuacja, którą Państwo przedstawili we wniosku.
Jak Państwo wskazali, zdarzają się sytuacje, gdzie ewidencja sprzedaży na kasie fiskalnej ma miejsce w miesiącu następnym w stosunku do daty dostawy takiego towaru przez firmę. Są to sytuacje w których np. towar sprzedany Państwa odbiorcy jest dostarczany bezpośrednio przez Państwa dostawcę (firmę, od której dokonują Państwo zakupu). Informacja o takiej dostawie dociera do Państwa dopiero za kilka dni. W takiej sytuacji mamy do czynienia z przypadkiem gdzie np. dostawa towaru do Państwa klienta miała miejsce 28 grudnia, a ewidencja na drukarce fiskalnej ma miejsce w dniu np. 3 stycznia.
Tym samym, w sytuacji będącej przedmiotem wniosku nie można mówić o oczywistej omyłce.
Obowiązujące przepisy prawa nie przewidują możliwości skorygowania błędnie zaewidencjonowanej sprzedaży i podatku należnego zaewidencjonowanego za pomocą kasy rejestrującej w sytuacji, gdy powstałe błędy nie są efektem oczywistej pomyłki, jednakże brak regulacji prawnych w tym zakresie, nie może pozbawić podatnika możliwości dokonania korekty, jeżeli możliwe jest wykazanie, że obrót z danej transakcji był inny niż kwota figurująca na paragonie, bądź też paragon nie odzwierciedla zaistniałego stanu faktycznego.
Ponieważ kasa rejestrująca nie pozwala na korektę danych zapisanych w pamięci fiskalnej (tj. po wydrukowaniu paragonu), to korekta błędnych zapisów powinna być dokonywana za pomocą innych urządzeń księgowych. W takim przypadku należy prowadzić tzw. ewidencję korekt, z której musi dokładnie wynikać kwota korekty sprzedaży i podatku należnego. Ewidencja taka nie ma określonego wzoru, ale wskazane jest, aby zawierała co najmniej dane niezbędne do ustalenia przyczyn zaistniałej korekty, a zapisy w niej widniejące pozwalały na określenie prawidłowej kwoty obrotu i podatku należnego.
Zatem w sytuacji, kiedy dokonali Państwo zarejestrowania na kasie rejestrującej sprzedaży w terminie późniejszym niż nastąpiła dostawa towaru, mogą Państwo dokonać korekty zapisów na kasie rejestrującej za pomocą zewnętrznej ewidencji korekt, w celu korekty raportu miesięcznego z kasy fiskalnej. Korekty tej powinni Państwo dokonać w oparciu o ewidencję, odrębną od ewidencji zwrotów towarów i uznanych reklamacji towarów i usług oraz ewidencji oczywistych omyłek, przy czym wskazać należy, że sposób jej prowadzenia nie jest uwarunkowany regulacjami wynikającymi z zapisów rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących.
W tym miejscu należy wskazać, że na podstawie delegacji zawartej w art. 99 ust. 13b i art. 109 ust. 14 ustawy zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z dnia 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. poz. 1988 ze zm.), które wprowadza obowiązek wykazywania w ewidencji m.in. odpowiedniego symbolu oznaczającego określoną procedurę podatkową.
Rozporządzenie w § 10 zobowiązuje podmioty do wskazywania określonych danych w celu prawidłowego rozliczenia podatku należnego.
Stosownie do przepisu § 10 ust. 5 ww. rozporządzenia Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z dnia 15 października 2019 r.
Ewidencja zawiera następujące oznaczenia dowodów sprzedaży:
1) faktur:
a) „OFF” – faktura, o której mowa w art. 106nf ust. 1 ustawy, która na dzień złożenia ewidencji nie posiada numeru identyfikującego tę fakturę w Krajowym Systemie e-Faktur,
b) „BFK” – faktura elektroniczna oraz faktura w postaci papierowej,
c) „FP” – faktura, o której mowa w art. 106h ust. 1 ustawy;
2) innych dowodów sprzedaży:
a) „DI” – dowód inny niż faktura,
b) „RO” – zbiorczy dowód sprzedaży z kas rejestrujących,
c) „WEW” – dowód wewnętrzny.”.
Sprzedaż zarejestrowana na kasie fiskalnej musi być uwzględniona w ewidencji VAT na podstawie dobowego lub miesięcznego raportu fiskalnego. Raport taki oznaczany jest w rejestrze sprzedaży jako dokument „RO”. Podkreślić należy, że ujmowanie raportu fiskalnego „RO” jest obligatoryjne bez względu na to, czy podatnik rejestruje sprzedaż na kasie rejestrującej działając w ramach obowiązku wynikającego z przepisów, czy też jest to efektem decyzji podatnika.
Z kolei symbolem „FP” powinny być oznaczone faktury dotyczące sprzedaży udokumentowanej paragonem fiskalnym, jak i faktury wystawiane przy zastosowaniu kasy rejestrującej, gdzie wartość sprzedaży i kwota podatku zostały ujęte w raporcie fiskalnym dobowym z kasy rejestrującej. Faktury z oznaczeniem „FP” objęte są zakresem art. 109 ust. 3d ustawy.
Mając na uwadze opisane okoliczności sprawy należy stwierdzić, że w zakresie sprzedaży zaewidencjonowanej na kasie rejestrującej i udokumentowanej fakturą, w celu sporządzenia i przesłania do urzędu skarbowego pliku JPK VAT z deklaracją mają Państwo obowiązek wykazania tej sprzedaży zgodnie z raportem fiskalnym za odpowiedni okres rozliczeniowy, jako dokument zbiorczy (z uwzględnieniem ww. korekt) z oznaczeniem „RO”, a wystawione faktury dotyczące ww. transakcji mają Państwo obowiązek wykazywać w prowadzonej i przesyłanej ewidencji z oznaczeniem „FP”.
Faktury wystawione przez Państwa dotyczą sprzedaży zaewidencjonowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej i tym samym są fakturami, o których mowa w art. 106h ust. 1 ustawy, a w związku z powyższym są Państwo, zgodnie z art. 109 ust. 3d ustawy, zobowiązani ująć te faktury w ewidencji w okresie rozliczeniowym, w którym zostaną wystawione i faktury te nie będą zwiększały wartości sprzedaży oraz podatku należnego za okres, w którym zostaną ujęte w tej ewidencji z kodem „FP”, gdyż wartość sprzedaży oraz podatek należny zostaną ujęte przez Państwa w raporcie fiskalnym okresowym z kasy rejestrującej.
Za prawidłowe zatem należy uznać Państwa postępowanie w sytuacji gdy dokonali Państwo zarejestrowania na kasie rejestrującej sprzedaży w terminie późniejszym niż nastąpiła dostawa towaru, zgodnie z którym dokonują Państwo korekty raportu miesięcznego z drukarki fiskalnej – na podstawie wskazanego we wniosku przykładu – za grudzień, tzn. sporządzają Państwo zestawienie zbiorcze na podstawie faktur wystawionych w styczniu z datą sprzedaży grudniową i księgują to w grudniu jako korektę (na plus) raportu okresowego z drukarki fiskalnej za grudzień i oznaczają go w pliku JPK VAT jako „RO”. Natomiast te faktury wystawione w styczniu oznaczają Państwo w pliku JPK VAT za styczeń jako „FP” i jednocześnie (z uwagi na fakt, ze faktury te są nabite na kasę fiskalną w styczniu) księgują (tym razem na minus) w styczniu tę korektę drukarki oznaczając ją jako „RO”.
Podsumowując, przyjęty sposób ewidencji raportów okresowych z kas fiskalnych, korekt tych raportów okresowych (w przypadku nabicia na kasę fiskalną oraz wystawienia faktur w miesiącu następnym w stosunku do daty dostawy) – w miesiącu dostawy towarów łącznie z oznaczaniem tych raportów i korekt raportów jako „RO” w pliku JPK VAT oraz w tej sytuacji prezentacja tych faktur oznaczanych jako „FP” w pliku JPK VAT w miesiącu ich wystawienia jest prawidłowy.
Zatem Państwa stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie stanu faktycznego oraz we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność. Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów