0111-KDIB3-2.4012.571.2026.2.SR

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 28 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług.

Uzupełnili go Państwo pismem z 25 sierpnia 2026 r. (wpływ 27 sierpnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Gmina (...) jest miastem na prawach powiatu. Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Gmina jest wraz ze swoimi jednostkami budżetowymi, w tym placówkami oświatowymi oraz zakładem budżetowym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Gmina posiada odrębny od Urzędu Miasta NIP.

Do zadań własnych Gminy wynikających z art. 7 ust. 1 pkt 4 i pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 662 z późn. zm.) należą sprawy dot. lokalnego transportu zbiorowego oraz utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych. W związku z powyższym Rada Miasta (...) podjęła Uchwałę nr (...) Rady Miasta (...) z dnia (...) r. w sprawie (...) i ustanowiła Regulamin korzystania z przystanków komunikacyjnych na terenie miasta (...). Zgodnie z ww. regulaminem, uzgodnienia zasad korzystania z przystanków komunikacyjnych dokonuje się w formie umowy zawieranej z Miastem (...).

Gmina (...) za korzystanie przez operatorów i przewoźników z przystanków komunikacyjnych oraz dworca autobusowego pobiera opłaty ustalone przez Radę Miasta (...) w Uchwale nr (...) Rady Miasta (...) z dnia (...) r. w sprawie (...), wydanej na podstawie delegacji ustawowej zamieszczonej w art. 16 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 285 z późn. zm.). Zgodnie z przedmiotową uchwałą stawka opłaty za korzystanie przez operatora i przewoźnika za korzystanie z przystanków wynosi (…) zł brutto (łącznie z podatkiem od towarów i usług). Opłaty te stanowią dochód gminy z przeznaczeniem m.in. na utrzymanie przystanków komunikacyjnych oraz dworca autobusowego (sprzątanie, opróżnianie koszy na śmieci, zimowe odśnieżanie, mycie wiat przystankowych, naprawy i remonty wiat przystankowych, zakup mediów związanych z eksploatacją dworca autobusowego itp.). Gmina zawarła z przewoźnikami umowy cywilno-prawne określające szczegółowe zasady odpłatności za korzystanie z przystanków.

Takie postępowanie wynika z otrzymanej interpretacji indywidualnej nr (…) z dnia (…) 2013 r., gdyż opłaty za korzystanie z przystanków komunikacyjnych położonych na terenie Gminy podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na zasadach ogólnych i Gminie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupów towarów i usług związanych z utrzymaniem przystanków komunikacyjnych i dworca autobusowego.

W latach 2026-2029 Gmina zamierza zrealizować zadanie inwestycyjne pod nazwą „(...)”. Projekt obejmuje budowę centrum przesiadkowego w (…) w rejonie ulicy (…). Inwestycja obejmuje głównie przebudowę ul. (…) oraz budowę dróg publicznych i drogi wewnętrznej wraz z placem do zawracania, skrzyżowaniami i zjazdami zwykłymi, budowę dróg dla pieszych, dróg dla pieszych i rowerów, pętli autobusowej i parkingu wraz z infrastrukturą i wyposażeniem, a także budowę sieci kanalizacji deszczowej, budowę i przebudowę oświetlenia ulicznego (wraz z doświetleniem przejść dla pieszych i przejazdów dla rowerzystów), oświetlenia i monitoringu centrum przesiadkowego oraz przebudowę i zabezpieczenie pozostałych sieci uzbrojenia terenu. Powstała infrastruktura będzie wykorzystywana przez operatorów transportu publicznego. Projekt nie będzie obejmował inwestycji w infrastrukturę inną niż wykorzystywaną w transporcie publicznym.

W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo następujące informacje:

Na pytanie „Czy w związku z realizacją inwestycji pn. „(...)”, otrzymują/będą Państwo otrzymywali faktury, w których figurują Państwo jako nabywca towarów i usług?”, wskazali Państwo, że „W związku z realizacją inwestycji pn. „(...)” Gmina (...) Urząd Miasta (...) będzie otrzymywał faktury, jako nabywca towarów i usług.”

Na pytanie „Czy będą Państwo udostępniali centrum przesiadkowe powstałe w ramach ww. inwestycji na rzecz operatorów i przewoźników za opłatą pobieraną przez Państwa na podstawie art. 16 ust. 4 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 285 ze zm.)?”, podali Państwo, że „Gmina (...) Urząd Miasta (...) będzie udostępniała centrum przesiadkowe powstałe w ramach ww. inwestycji na rzecz operatorów i przewoźników za opłatą pobieraną na podstawie art. 16 ust. 4 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 285 ze zm.).

Na pytanie „Czy oprócz udostępniania centrum przesiadkowego powstałego w ramach ww. inwestycji na rzecz operatorów i przewoźników za opłatą pobieraną przez Państwa na podstawie art. 16 ust. 4 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym, będą Państwo wykorzystywali infrastrukturę powstałą w ramach ww. inwestycji do innych czynności? Jeżeli tak, proszę jednoznacznie wskazać:

a)  do jakich kategorii czynności będą Państwo wykorzystywali ww. infrastrukturę powstałą w ramach ww. inwestycji, tj.:

-     do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (proszę wskazać również jakie to czynności);

-     do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług (proszę wskazać również jakie to czynności i na jakiej podstawie prawnej korzystają ze zwolnienia);

-     do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (proszę wskazać również jakie to czynności);

b)  jeżeli infrastruktura powstała w ramach ww. inwestycji będzie wykorzystywana przez Państwa do różnych kategorii czynności (np. opodatkowanych podatkiem od towarów i usług i niepodlegających opodatkowaniu albo opodatkowanych podatkiem od towarów i usług i zwolnionych od podatku albo opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, zwolnionych od podatku i niepodlegających opodatkowaniu, itp.), to proszę wskazać czy są/będą Państwo w stanie przypisać nabywane towary i usługi związane z realizacją ww. inwestycji odrębnie do poszczególnych kategorii czynności, tj. odrębnie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, odrębnie do czynności zwolnionych od tego podatku oraz odrębnie do czynności niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem?”

odpowiedzieli Państwo, że „Oprócz udostępniania centrum przesiadkowego powstałego w ramach ww. inwestycji na rzecz operatorów i przewoźników za opłatą pobieraną na podstawie art. 16 ust. 4 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym, w ramach ww. projektu powstanie toaleta publiczna, która będzie udostępniana bezpłatnie, a więc będzie wykorzystywana wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.”

Pytanie

Czy Gminie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupu towarów i usług związanych bezpośrednio z realizacją inwestycji pn. „(...)”.

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, opłata za korzystanie z przystanków komunikacyjnych i dworca autobusowego stanowi należność o charakterze daniny publicznej, nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT na zasadach ogólnych, w związku z powyższym nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupu towarów i usług związanych bezpośrednio z realizacją zadania pn. „(...)”, gdyż przedmiotowe towary i usługi będą wykorzystywane do realizacji czynności stanowiących zadania własne gminy, a nie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Z cytowanego wyżej art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Ponadto ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu powołanego wyżej art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Stosownie do treści art. 15 ust. 6 ustawy:

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:

-     podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz

-     podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp. umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Należy wskazać, że zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 662 ze zm.):

Na mocy art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

W myśl art. 7 ust. 1 pkt 4 i pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym:

Jak stanowi art. 9 ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym:

Z opisu sprawy wynika, że w latach 2026-2029 zamierzają Państwo zrealizować zadanie inwestycyjne pod nazwą „(...)”. Powstała infrastruktura będzie wykorzystywana przez operatorów transportu publicznego. Projekt nie będzie obejmował inwestycji w infrastrukturę inną niż wykorzystywaną w transporcie publicznym. Będą Państwo udostępniali centrum przesiadkowe powstałe w ramach ww. inwestycji na rzecz operatorów i przewoźników za opłatą pobieraną na podstawie art. 16 ust. 4 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy przysługuje Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupu towarów i usług związanych bezpośrednio z realizacją ww. inwestycji.

W rozpatrywanej sprawie należy przywołać przepisy ustawy z 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 285 ze zm.).

Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:

Na mocy art. 8 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:

W myśl art. 15 ust. 1 pkt 3 i pkt 6 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:

Z kolei art. 15 ust. 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym stanowi, że:

Przepisy ww. ustawy o publicznym transporcie zbiorowym wprowadzają pojęcie operatora publicznego transportu zbiorowego. W myśl art. 4 ust. 1 pkt 8 tej ustawy:

Natomiast zgodnie z art. 16 ust. 1 i ust. 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:

Stosownie do art. 16 ust. 4 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:

Zgodnie z art. 16 ust. 5 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:

W myśl art. 16 ust. 7 ww. ustawy:

Biorąc pod uwagę powyższe należy wskazać, że w przypadku gdy właściwa jednostka samorządowa ustanowi – w drodze uchwały wydanej na podstawie art. 16 ust. 4 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym – opłatę za korzystanie z przystanków oraz dworców, jednym z warunków korzystania z tych obiektów, określonych uchwałą wydaną na podstawie art. 15 ust. 2 cyt. ustawy, powinien być obowiązek ponoszenia przez podmioty świadczące usługi przewozowe tej opłaty.

Dodatkowo należy zauważyć, że jednostka samorządu terytorialnego nie ma swobody wydatkowania dochodów uzyskanych z opłat za korzystanie przez operatora i przewoźnika z przystanków komunikacyjnych oraz dworców, których właścicielem albo zarządzającym jest jednostka samorządu terytorialnego. Środki uzyskane w ww. sposób mogą być wydatkowane wyłącznie na cele wskazane w ustawie o publicznym transporcie drogowym.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa należy stwierdzić, że czynności prawne polegające na udostępnianiu przystanków oraz dworców na rzecz operatorów i przewoźników należą do imperium uprawnionego organu zarządzającego daną drogą publiczną i infrastrukturą jej towarzyszącą, który wyposażony w kompetencje do orzekania w tych sprawach, realizuje zadania publiczne, wynikające z ustawowego powołania do pełnienia funkcji zarządcy dróg.

Zatem należy stwierdzić, że Państwo – jako jednostka samorządu terytorialnego – spełniają obie przesłanki wskazane w art. 15 ust. 6 ustawy. Tym samym pobieranie przez Państwa opłat (daniny publicznej) za korzystanie przez operatorów i przewoźników z przystanków komunikacyjnych i dworca autobusowego jest bez wątpienia przejawem wykonywania władztwa publicznego. Podmiot sprawujący zarząd nad lokalnym transportem zbiorowym przy wykonywaniu tych czynności działa na ustawowo uregulowanych zasadach, a zatem nie jest w stanie dokonywać modyfikacji, dopuszczalnych w stosunkach cywilnoprawnych w ramach swobody zawierania umów. Organ taki, co istotne, pobiera należność o charakterze daniny publicznej, zaś dochód uzyskany z jej poboru służy celom publicznym. Tak więc, w świetle art. 15 ust. 6 ustawy, nie są Państwo w tym przypadku podatnikiem podatku od towarów i usług i w konsekwencji świadczona za opłatą czynność udostępniania operatorom i przewoźnikom przystanków komunikacyjnych i dworca autobusowego nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Tym samym udostępnianie przez Państwa centrum przesiadkowego powstałego w ramach ww. inwestycji na rzecz operatorów i przewoźników za opłatą pobieraną na podstawie art. 16 ust. 4 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym nie będzie stanowiło czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jednocześnie z opisu sprawy nie wynika, aby zamierzali Państwo wykorzystywać infrastrukturę powstałą w ramach ww. inwestycji do jakichkolwiek czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Wskazali Państwo, że oprócz udostępniania centrum przesiadkowego powstałego w ramach ww. inwestycji na rzecz operatorów i przewoźników za opłatą pobieraną na podstawie art. 16 ust. 4 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym, w ramach ww. projektu powstanie toaleta publiczna, która będzie udostępniana bezpłatnie, a więc będzie wykorzystywana wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem, nie przysługuje Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupu towarów i usług związanych bezpośrednio z realizacją ww. inwestycji pn. „(...)”. Nie zostanie bowiem spełniony podstawowy warunek wynikający z art. 86 ust 1 ustawy, uprawniający do odliczenia podatku VAT, tj. związek nabywanych towarów i usług z czynnościami opodatkowanymi.

Tym samym Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego oraz we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Odnosząc się do powołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej, należy wskazać, że Organ jest uprawniony do zajęcia odmiennego, niż w uprzednio wydawanych interpretacjach stanowiska. Winno to być uzasadnione weryfikowalnymi przesłankami, takimi choćby jak zmiana dotychczasowej linii orzeczniczej sądów administracyjnych, czy Trybunałów. Wyjaśnić należy, że właśnie taka sytuacja ma miejsce w przedmiotowej sprawie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

-     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.