0111-KDIB3-2.4012.570.2026.1.SR

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w kwestii uznania sprzedaży dobrowolnego umundurowania za odrębną dostawę towarów, niekorzystającą ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 30 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

X. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest jednostką oświatową prowadzącą niepubliczną szkołę podstawową (dalej: „Szkoła”), wpisaną do Rejestru Szkół i Placówek Oświatowych (RSPO) w dniu (…) r. pod numerem (…) o wpisie do ewidencji szkół i placówek niepublicznych prowadzonych przez Miasto (...).

Spółka jest organem prowadzącym Szkołę, o którym mowa w art. 10 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe. Szkoła działa w ramach struktury organizacyjnej Spółki i nie posiada odrębnego numeru NIP ani odrębnego statusu podatnika podatku od towarów i usług. Podatnikiem VAT oraz podatku dochodowego od osób prawnych jest Spółka. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT) oraz podatku dochodowego od osób prawnych (CIT).

Przeważającym przedmiotem działalności Spółki jest działalność sklasyfikowana pod symbolem PKD 85.20.Z – Szkoły podstawowe. Pozostały zakres działalności obejmuje między innymi:

(…)

Szkoła realizuje programy nauczania uwzględniające podstawy programowe kształcenia ogólnego oraz dodatkowe zajęcia pozalekcyjne, rozwojowe, wyłącznie dla jej uczniów, w tym: (…).

Szkoła prowadzi sprzedaż umundurowania szkolnego, które ma charakter całkowicie dobrowolny. Umundurowanie nie stanowi elementu obowiązkowego wyposażenia ucznia i jego zakup pozostaje wyłącznie w gestii rodziców (opiekunów prawnych) lub pełnoletnich uczniów.

W szczególności: Szkoła nie wprowadziła obowiązku noszenia umundurowania w statucie, regulaminie ani innych aktach wewnętrznych obowiązujących uczniów. Uczniowie mogą uczestniczyć we wszystkich zajęciach edukacyjnych niezależnie od tego, czy posiadają lub noszą umundurowanie. Zakup umundurowania jest wyłącznie opcjonalną ofertą Szkoły i nie stanowi warunku przyjęcia ani uczęszczania do Szkoły. Rezygnacja z zakupu umundurowania nie powoduje żadnych negatywnych konsekwencji dla ucznia. Szkoła nie nakłada obowiązku korzystania z określonego wzoru, kroju ani oznaczeń odzieży. Umundurowanie pełni wyłącznie funkcję estetyczną, identyfikacyjną lub promocyjną i nie jest elementem organizacji procesu dydaktyczno-wychowawczego.

W konsekwencji sprzedaż dobrowolnego umundurowania stanowi odrębną dostawę towarów (…) i nie pozostaje w bezpośrednim związku z usługami edukacyjnymi świadczonymi przez Szkołę. Zakup umundurowania nie jest niezbędny do realizacji procesu kształcenia i wychowania, lecz stanowi dobrowolną decyzję rodziców lub pełnoletnich uczniów.

Pytanie

Czy sprzedaż przez Spółkę dobrowolnego umundurowania szkolnego, którego zakup nie jest obowiązkowy i nie stanowi warunku korzystania z usług edukacyjnych, stanowi odrębną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na zasadach właściwych dla sprzedaży odzieży, niezależnie od świadczonych przez Spółkę usług edukacyjnych?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż nieobowiązkowego umundurowania szkolnego stanowi odrębną dostawę towarów (art. 7 ust. 1 ustawy o VAT) i podlega opodatkowaniu stawką podstawową 23% na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Czynność ta nie podlega zwolnieniu z podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o VAT.

Zakup umundurowania jest całkowicie dobrowolny, opcjonalny i nie został nakazany w statucie Szkoły. Wnioskodawca nie uzależnia świadczenia usług edukacyjnych od nabycia odzieży, a jej brak nie powoduje żadnych konsekwencji dla uczniów. Odzież pełni wyłącznie funkcję estetyczną, identyfikacyjną oraz promocyjną. Transakcja ta nie spełnia kryteriów świadczenia kompleksowego ani towaru ściśle związanego z usługą edukacyjną, ponieważ nie jest niezbędna do realizacji procesu kształcenia i wychowania. Z perspektywy nabywcy stanowi ona samodzielny cel ekonomiczny.

W konsekwencji sprzedaż ta powinna być traktowana jako niezależna działalność handlowa Spółki podlegająca opodatkowaniu stawką 23% VAT.

W związku z powyższym Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w kwestii uznania sprzedaży dobrowolnego umundurowania za odrębną dostawę towarów, niekorzystającą ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:

Wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Zauważyć przy tym należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast wychodzenie poza wykładnię literalną jest niedopuszczalne. W efekcie, podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji jedynie w sytuacji, gdy charakter czynności świadczonych przez niego w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:

Wskazać należy, że ograniczenie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, umożliwiające skorzystanie ze zwolnienia, ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Aby możliwe było skorzystanie ze zwolnienia nie wystarczy, by dany podmiot był jednostką objętą systemem oświaty, podmiot ten musi świadczyć usługi w zakresie kształcenia i wychowania. Powyższy przepis ma więc zastosowanie wyłącznie do tych usług, które są przedmiotem zakresu działania podmiotu jako jednostki objętej systemem oświaty, tj. w ramach uzyskanego wpisu. Zwolnienie to dotyczy tylko i wyłącznie tych usług kształcenia, które podmiot będący jednostką objętą systemem oświaty wskazał we wpisie do ewidencji placówek oświatowych. W zakresie bowiem tylko tych usług kształcenia, podatnik działa jako jednostka objęta systemem oświaty w rozumieniu ustawy Prawo oświatowe, a w konsekwencji tylko w tym zakresie jest podmiotem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy.

Natomiast ze zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy, korzystać mogą uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, o ile świadczone przez te podmioty usługi są usługami w zakresie kształcenia.

Jak stanowi art. 43 ust. 17 ustawy:

Zgodnie z art. 43 ust. 17a ustawy:

Określenie „ścisły związek” oznacza, że do wykonania usługi podstawowej niezbędna jest dostawa towarów lub świadczenie usług pomocniczych, przy czym nie może to być jakikolwiek związek, lecz relacja o charakterze wskazującym na nieodzowność tych ostatnich dla prawidłowego przebiegu podstawowej usługi.

W tym miejscu wskazania wymagają przepisy ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (t. j. Dz. U. 2026 r. poz. 820 ze zm.).

W świetle art. 1 pkt 1 ustawy Prawo oświatowe:

Zgodnie z art. 2 pkt 2 ustawy Prawo oświatowe:

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy Prawo oświatowe:

W myśl art. 8 ust. 2 ustawy Prawo oświatowe:

Na podstawie art. 14 ust. 3 ustawy Prawo oświatowe:

Stosownie do art. 168 ust. 1 ustawy Prawo oświatowe:

Z powyższych przepisów wynika, że placówki niepubliczne mogą być zakładane i prowadzone przez osoby fizyczne lub osoby prawne po uzyskaniu wpisu do ewidencji prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego.

W analizowanej sprawie mają Państwo wątpliwości czy sprzedaż przez Państwa dobrowolnego umundurowania szkolnego, którego zakup nie jest obowiązkowy i nie stanowi warunku korzystania z usług edukacyjnych, stanowi odrębną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na zasadach właściwych dla sprzedaży odzieży, niezależnie od świadczonych przez Spółkę usług edukacyjnych.

Z uregulowań zawartych w wyżej cytowanym art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy wynika, że zwolnienie od podatku od towarów i usług obejmuje usługi w zakresie kształcenia i wychowania, świadczone przez jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

W opisie sprawy wskazali Państwo, że są Państwo jednostką oświatową prowadzącą niepubliczną szkołę podstawową, wpisaną do Rejestru Szkół i Placówek Oświatowych prowadzonego przez Miasto. Szkoła realizuje programy nauczania uwzględniające podstawy programowe kształcenia ogólnego oraz dodatkowe zajęcia pozalekcyjne, rozwojowe, wyłącznie dla jej uczniów. Szkoła prowadzi również sprzedaż umundurowania szkolnego, które ma charakter całkowicie dobrowolny.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika zatem, są Państwo jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu ustawy Prawo oświatowe, a świadczone przez Państwa usługi edukacyjne, określone przepisami ustawy Prawo oświatowe, stanowią usługi w zakresie kształcenia i wychowania, korzystające ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy.

Aby ustalić, czy dana czynność ma ścisły związek z usługami podstawowymi (edukacyjnymi), należy zastosować w pierwszym rzędzie wykładnię językową przepisu posiłkując się w tym zakresie definicją słownikową. Zgodnie z Małym Słownikiem Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1994, s. 1170), „związek” to stosunek różnych elementów łączących się ze sobą, wpływających na siebie, oddziaływających na siebie; spójność, łączność, powiązanie.

Przepisy krajowe, jak i europejskie, nie definiują usług „ściśle związanych”. Niemniej jednak, z art. 43 ust. 17 ustawy wynika, że nie dotyczą one towarów i usług, które nie są niezbędne do wykonania usługi podstawowej, lub których głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej rozstrzygnął, że świadczenie usług lub dostawa towarów mogą być uznane za „ściśle związane” z działalnością edukacyjną, a przez to traktowane tak samo na gruncie podatkowym zgodnie z art. 13 część A ust. 1 lit. i) Szóstej Dyrektywy (obecnie art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE) tylko, gdy mają one rzeczywiście charakter pomocniczy w stosunku do działalności edukacyjnej stanowiącej świadczenie główne (wyrok w sprawie Horizon College C-434/05). Z orzecznictwa Trybunału wynika, że określone świadczenie może być uznane za pomocnicze względem świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi celu samego w sobie, lecz środek służący jak najlepszemu skorzystaniu ze świadczenia głównego.

Jak wynika z powołanego wyroku w sprawie Horizon College, po pierwsze, zarówno główna działalność edukacyjna, jak i dostawa towarów lub świadczenie usług ściśle związane z tą działalnością muszą być wykonywane przez jeden z podmiotów, o których mowa w art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE (por. pkt 34 wyroku Horizon College). Po drugie, świadczenie usług lub dostawa towarów ściśle związanych z czynnościami głównymi mogą korzystać ze zwolnienia tylko wtedy, jeżeli są one konieczne do dokonywania transakcji podlegających zwolnieniu (por. pkt 38 wyroku Horizon College). Po trzecie, świadczenie usług i dostawa towarów są wyłączone z zakresu zwolnienia, jeżeli ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu poprzez dokonywanie transakcji stanowiących bezpośrednią konkurencję w stosunku do działalności przedsiębiorstw wykonujących działalność gospodarczą, objętej podatkiem VAT (por. pkt 42 wyroku Horizon College).

W opisie sprawy wskazali Państwo, że sprzedaż dobrowolnego umundurowania nie pozostaje w bezpośrednim związku z usługami edukacyjnymi świadczonymi przez Szkołę. Zakup umundurowania nie jest niezbędny do realizacji procesu kształcenia i wychowania, lecz stanowi dobrowolną decyzję rodziców lub pełnoletnich uczniów. Umundurowanie nie stanowi elementu obowiązkowego wyposażenia ucznia i jego zakup pozostaje wyłącznie w gestii rodziców (opiekunów prawnych) lub pełnoletnich uczniów. Szkoła nie wprowadziła obowiązku noszenia umundurowania w statucie, regulaminie ani innych aktach wewnętrznych obowiązujących uczniów. Uczniowie mogą uczestniczyć we wszystkich zajęciach edukacyjnych niezależnie od tego, czy posiadają lub noszą umundurowanie. Zakup umundurowania jest wyłącznie opcjonalną ofertą Szkoły i nie stanowi warunku przyjęcia ani uczęszczania do Szkoły. Rezygnacja z zakupu umundurowania nie powoduje żadnych negatywnych konsekwencji dla ucznia. Szkoła nie nakłada obowiązku korzystania z określonego wzoru, kroju ani oznaczeń odzieży. Umundurowanie pełni wyłącznie funkcję estetyczną, identyfikacyjną lub promocyjną i nie jest elementem organizacji procesu dydaktyczno-wychowawczego.

Odnosząc się zatem do sprzedaży umundurowania, wyjaśnić należy, że czynności te nie stanowią dostawy towarów ściśle związanej z działalnością edukacyjną, objętej dyspozycją art. 43 ust. 17 ustawy, gdyż nie są one w sposób ścisły, bezpośredni związane z usługą podstawową (edukacyjną), zwolnioną od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy. Nie można stwierdzić, że sprzedaż umundurowania jest niezbędna do wykonania usługi podstawowej i bez niej czynność podstawowa nie mogłaby się odbyć. We wniosku wskazali Państwo jednoznacznie, że sprzedaż dobrowolnego umundurowania nie pozostaje w bezpośrednim związku z usługami edukacyjnymi świadczonymi przez Szkołę i jego zakup nie jest niezbędny do realizacji procesu kształcenia i wychowania.

Tym samym wskazane czynności – sprzedaż dobrowolnego umundurowania – nie mogą korzystać ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 26 w zw. z art. 43 ust. 17 ustawy jako dostawa towarów ściśle związana z usługą kształcenia i wychowania.

Zatem sprzedaż dobrowolnego umundurowania, którego zakup nie jest obowiązkowy i nie stanowi warunku korzystania z usług edukacyjnych, stanowi odrębną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na zasadach właściwych dla sprzedaży odzieży, niezależnie od świadczonych przez Państwa usług edukacyjnych.

Tym samym Państwa stanowisko w kwestii uznania sprzedaży dobrowolnego umundurowania za odrębną dostawę towarów, niekorzystającą ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Niniejsza interpretacja nie rozstrzyga właściwej stawki podatku mającej zastosowanie do dostawy umundurowania. Na podstawie art. 42b ust. 1 w powiązaniu z art. 42a ustawy o podatku od towarów i usług podatnik może wystąpić do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o wydanie wiążącej informacji stawkowej (WIS), która jest wydawana w formie decyzji na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług. Wystąpienie z wnioskiem o wydanie WIS jest możliwe od 1 listopada 2019 r. – przy czym WIS dotyczy stanu prawnego, który obowiązuje od 1 lipca 2020 r. Zatem kwestia ustalenia wysokości stawki podatku od towarów i usług dla dostawy towarów lub świadczenia usług od 1 lipca 2020 r. może być określona wyłącznie w ramach wydania Wiążącej Informacji Stawkowej określonej w art. 42a ustawy.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność, a Państwo ponoszą wszelkie negatywne konsekwencje przedstawienia opisu sprawy niezgodnego z rzeczywistością. Jednocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

-     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.