0111-KDIB3-2.4012.547.2026.2.SR
Odliczanie podatku naliczonego przez Muzeum, obowiązek stosowania prewspółczynnika, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy i rozporządzeniu MF oraz współczynnika proporcji, o którym mowa w art. 90 ustawy.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
24 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 24 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług.
Uzupełnili go Państwo pismem z 27 sierpnia 2026 r. (wpływ 1 września 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca – Muzeum (...) – jest samorządową instytucją kultury posiadającą osobowość prawną oraz zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca wykonuje czynności odpłatne podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, obejmujące w szczególności:
- sprzedaż biletów wstępu do Muzeum;
- wynajem pomieszczeń na podstawie umów cywilnoprawnych;
- sprzedaż pamiątek, wydawnictw i innych towarów, opodatkowanych według stawek właściwych dla poszczególnych towarów;
- inne odpłatne świadczenia wykonywane na podstawie umów cywilnoprawnych.
Około roku temu Muzeum przeniosło swoją działalność do nowej siedziby. Zmiana siedziby wiązała się z koniecznością poinformowania mieszkańców i potencjalnych odbiorców o nowej lokalizacji, zaprezentowania nowej oferty Muzeum, zbudowania rozpoznawalności nowej siedziby oraz pozyskania publiczności.
W związku z przeniesieniem do nowej siedziby Muzeum prowadziło wzmożone działania promocyjne, informacyjne, edukacyjne i wizerunkowe. Działania te obejmowały między innymi organizowanie nieodpłatnych warsztatów, spotkań, wystaw, oprowadzań, wydarzeń edukacyjnych, wydarzeń kulturalnych oraz innych przedsięwzięć służących zaprezentowaniu Muzeum i jego nowej siedziby.
Działania podejmowane w związku z przeniesieniem Muzeum miały w szczególności na celu:
- upowszechnienie informacji o nowej siedzibie Muzeum;
- zwiększenie rozpoznawalności Muzeum i jego oferty;
- zachęcenie odbiorców do odwiedzania Muzeum;
- budowanie stałej publiczności;
- zwiększenie frekwencji na wystawach i wydarzeniach odpłatnych;
- promocję sprzedaży biletów wstępu;
- promocję oferty sklepiku muzealnego;
- promocję możliwości odpłatnego wynajmu pomieszczeń;
- zwiększenie zainteresowania odpłatną ofertą Muzeum.
Wzmożone działania promocyjne związane z przeniesieniem do nowej siedziby miały charakter czasowy i były związane z okresem wprowadzania nowej siedziby oraz oferty Muzeum do świadomości odbiorców.
Po upływie około roku od przeniesienia działalności do nowej siedziby Muzeum zamierza dokonać zmiany dotychczasowego modelu funkcjonowania. Planowana zmiana będzie polegała na zakończeniu albo istotnym ograniczeniu szczególnego, wzmożonego etapu działań związanego z przeniesieniem do nowej siedziby.
Zmiana nie będzie oznaczała zakończenia działalności muzealnej, kulturalnej ani edukacyjnej. Muzeum nadal będzie realizowało zadania wynikające z przepisów prawa, statutu oraz celów, dla których zostało utworzone. W ramach tego modelu Muzeum może nadal organizować nieodpłatne wystawy, warsztaty, spotkania, oprowadzania, wydarzenia edukacyjne oraz inne przedsięwzięcia dostępne bezpłatnie dla uczestników.
Po zakończeniu szczególnego etapu promocji nowej siedziby podstawowym celem części takich nieodpłatnych wydarzeń może być realizacja statutowych zadań Muzeum, w szczególności działalności kulturalnej, edukacyjnej, naukowej, dokumentacyjnej oraz upowszechniania dziedzictwa, a nie bezpośrednia promocja konkretnych czynności odpłatnych wykonywanych przez Muzeum.
Planowana zmiana modelu działalności zostanie wprowadzona od pierwszego dnia przyszłego okresu rozliczeniowego VAT, na podstawie zarządzenia albo innego wewnętrznego aktu Dyrektora Muzeum. W akcie tym zostanie wskazana data zakończenia szczególnego etapu działań promocyjnych związanych z przeniesieniem do nowej siedziby oraz data rozpoczęcia stosowania nowych zasad kwalifikowania wydatków dla celów odliczania podatku VAT.
Od dnia wdrożenia planowanego modelu Muzeum zamierza prowadzić ewidencję umożliwiającą, w miarę możliwości, bezpośrednie przyporządkowanie ponoszonych wydatków do następujących kategorii:
- wydatków związanych wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi VAT;
- wydatków związanych wyłącznie z działalnością nieodpłatną, która nie będzie służyła bezpośrednio ani wyłącznie wykonywaniu czynności opodatkowanych;
- wydatków wspólnych, służących jednocześnie działalności odpłatnej, opodatkowanej VAT oraz działalności nieodpłatnej, których nie będzie można bezpośrednio przyporządkować do jednego rodzaju działalności.
Do pierwszej kategorii będą należały w szczególności wydatki dotyczące wyłącznie sprzedaży biletów, sprzedaży towarów oraz odpłatnego wynajmu pomieszczeń.
Do drugiej kategorii będą należały wydatki, które będzie można przypisać wyłącznie do nieodpłatnych działań realizujących statutowe, kulturalne lub edukacyjne zadania Muzeum, jeżeli działania te nie będą bezpośrednio związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych.
Do trzeciej kategorii mogą należeć w szczególności koszty utrzymania budynku, mediów, ochrony, sprzątania, obsługi technicznej, administracyjnej, księgowej i informatycznej oraz inne koszty ogólne, jeżeli będą służyły zarówno działalności opodatkowanej, jak i działalności nieodpłatnej, a ich bezpośrednie przyporządkowanie nie będzie możliwe.
Wnioskodawca zamierza ustalić, czy od dnia wdrożenia opisanego przyszłego modelu działalności będzie zobowiązany do stosowania sposobu określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a-2h ustawy o podatku od towarów i usług, w odniesieniu do wydatków wspólnych wykorzystywanych jednocześnie do działalności gospodarczej oraz do realizacji celów innych niż działalność gospodarcza.
Przedmiotem niniejszego wniosku są wyłącznie skutki podatkowe planowanego, przyszłego modelu funkcjonowania Muzeum, powstające od dnia jego formalnego wdrożenia. Wniosek nie obejmuje oceny sposobu rozliczania podatku naliczonego za okresy poprzedzające wdrożenie opisanego modelu. Informacja o przeniesieniu Muzeum do nowej siedziby oraz prowadzonych w związku z tym działaniach promocyjnych została przedstawiona wyłącznie jako okoliczność wyjaśniająca przyczyny i charakter planowanej zmiany modelu działalności.
W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo następujące informacje:
W opisanym zdarzeniu przyszłym, po zakończeniu szczególnego etapu działań promocyjnych związanych z funkcjonowaniem Muzeum w nowej siedzibie, część nabywanych przez Wnioskodawcę towarów i usług będzie wykorzystywana również do wykonywania czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług.
Dotyczyć to będzie w szczególności działań realizowanych w ramach statutowej działalności Muzeum, które będą korzystały ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług.
Powyższe odnosi się wyłącznie do modelu działalności planowanego po zakończeniu szczególnego etapu działań promocyjnych i nie dotyczy sposobu rozliczania podatku VAT w okresach wcześniejszych.
Po zakończeniu szczególnego etapu działań promocyjnych i wdrożeniu opisanego przyszłego modelu działalności Wnioskodawca będzie zobowiązany do wyodrębniania, w zakresie, w jakim będzie to możliwe, kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami opodatkowanymi oraz odrębnie kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami zwolnionymi od podatku VAT. Obowiązek takiego wyodrębniania będzie dotyczył przyszłych okresów rozliczeniowych, od momentu wdrożenia nowego modelu działalności po zakończeniu wzmożonych działań promocyjnych.
W odniesieniu do wydatków, których nie będzie można jednoznacznie przyporządkować wyłącznie do czynności opodatkowanych albo wyłącznie do czynności zwolnionych, Wnioskodawca będzie stosował zasady rozliczenia właściwe dla wydatków o charakterze mieszanym.
Niniejsze uzupełnienie dotyczy wyłącznie zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku i nie stanowi oceny rozliczeń podatku naliczonego za okresy poprzedzające wdrożenie tego modelu.
Pytania
1. Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, począwszy od dnia formalnego wdrożenia nowego modelu działalności Muzeum, nieodpłatne działania muzealne, kulturalne i edukacyjne, które po zakończeniu szczególnego etapu promocji nowej siedziby będą podejmowane przede wszystkim w celu realizacji ustawowych i statutowych zadań Muzeum, a nie wyłącznie w celu promocji konkretnych czynności opodatkowanych, będą stanowiły wykorzystanie towarów i usług również do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 86 ust. 2a ustawy o podatku od towarów i usług?
2. Czy w przypadku uznania, że opisane nieodpłatne działania będą stanowiły działalność wykonywaną również do celów innych niż działalność gospodarcza, Muzeum będzie zobowiązane, począwszy od dnia wdrożenia opisanego przyszłego modelu, do stosowania sposobu określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a-2h ustawy o podatku od towarów i usług, wyłącznie w odniesieniu do wydatków wspólnych, których nie będzie można bezpośrednio przyporządkować do działalności gospodarczej albo do działalności wykonywanej do celów innych niż działalność gospodarcza?
3. Czy począwszy od dnia wdrożenia opisanego przyszłego modelu Muzeum będzie nadal przysługiwało prawo do odliczenia w pełnej wysokości podatku VAT naliczonego od wydatków, które będzie można bezpośrednio i wyłącznie przyporządkować do wykonywanych przez Muzeum czynności opodatkowanych, w szczególności sprzedaży biletów wstępu, odpłatnego wynajmu pomieszczeń oraz sprzedaży towarów w sklepiku muzealnym?
4. Czy wydatki, które po wdrożeniu opisanego przyszłego modelu będzie można bezpośrednio i wyłącznie przyporządkować do nieodpłatnych działań realizowanych w celu wykonywania ustawowych i statutowych zadań Muzeum, pozostających poza działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 86 ust. 2a ustawy o podatku od towarów i usług, nie będą uprawniały Muzeum do odliczenia podatku VAT naliczonego?
5. Czy w odniesieniu do wydatków wspólnych ponoszonych od dnia wdrożenia opisanego przyszłego modelu Muzeum, jako samorządowa instytucja kultury, powinno ustalać zakres prawa do odliczenia podatku naliczonego według sposobu określenia proporcji przewidzianego dla samorządowych instytucji kultury w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników?
6. Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, w przypadku gdy Muzeum będzie wykonywało w ramach działalności gospodarczej zarówno czynności opodatkowane podatkiem VAT, jak i czynności zwolnione od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług, a jednocześnie nie będzie możliwe bezpośrednie przyporządkowanie części wydatków do poszczególnych rodzajów tych czynności, Muzeum będzie zobowiązane do stosowania proporcji, o której mowa w art. 90 ustawy o podatku od towarów i usług, w odniesieniu do tej części podatku naliczonego, która przypada na działalność gospodarczą? (pytanie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Wszystkie powyższe pytania odnoszą się wyłącznie do skutków podatkowych modelu działalności, który zostanie wdrożony od dnia 1 października 2026 r.
Państwa stanowisko w sprawie
Ad 1
Zdaniem Wnioskodawcy, począwszy od dnia formalnego wdrożenia opisanego przyszłego modelu działalności, nieodpłatne działania muzealne, kulturalne i edukacyjne, których podstawowym celem będzie realizacja ustawowych i statutowych zadań Muzeum, a nie wyłącznie promocja konkretnych czynności opodatkowanych, będą stanowiły wykorzystanie towarów i usług również do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 86 ust. 2a ustawy o podatku od towarów i usług.
O zakwalifikowaniu takich działań do celów innych niż działalność gospodarcza nie będzie przesądzał wyłącznie ich nieodpłatny charakter. Istotne będzie to, że po zakończeniu szczególnego etapu promocji nowej siedziby część nieodpłatnych przedsięwzięć będzie realizowana przede wszystkim w celu wykonywania zadań statutowych Muzeum i nie będzie wykazywała wystarczająco bezpośredniego związku z konkretną sprzedażą opodatkowaną.
W konsekwencji, od dnia wdrożenia nowego modelu działalności, Muzeum będzie prowadziło zarówno działalność gospodarczą obejmującą czynności opodatkowane VAT, jak również działalność służącą celom innym niż działalność gospodarcza.
Ad 2
Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku wykorzystywania nabywanych towarów i usług jednocześnie do działalności gospodarczej oraz do celów innych niż działalność gospodarcza, Muzeum będzie zobowiązane do stosowania sposobu określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a-2hustawy o VAT, wyłącznie w odniesieniu do wydatków wspólnych, których bezpośrednie przyporządkowanie do jednego z tych obszarów nie będzie możliwe.
W pierwszej kolejności Muzeum będzie dokonywało bezpośredniego przyporządkowania każdego wydatku do rodzaju działalności, któremu dany wydatek faktycznie służy. Dopiero w przypadku wydatków służących jednocześnie działalności gospodarczej i działalności wykonywanej do celów innych niż działalność gospodarcza, których nie będzie można jednoznacznie przyporządkować, zostanie zastosowany sposób określenia proporcji.
Dotyczyć to może w szczególności części kosztów utrzymania budynku, mediów, ochrony, sprzątania, obsługi technicznej, administracyjnej, księgowej i informatycznej oraz innych kosztów ogólnych, jeżeli będą one służyły obydwu obszarom działalności Muzeum.
Ad 3
Zdaniem Wnioskodawcy, od dnia wdrożenia opisanego przyszłego modelu Muzeum nadal będzie przysługiwało prawo do odliczenia w pełnej wysokości podatku VAT naliczonego od wydatków, które będzie można bezpośrednio i wyłącznie przyporządkować do wykonywania czynności opodatkowanych.
Dotyczyć to będzie w szczególności wydatków bezpośrednio związanych ze sprzedażą biletów wstępu, odpłatnym wynajmem pomieszczeń, sprzedażą pamiątek, publikacji i innych towarów oraz pozostałymi odpłatnymi świadczeniami podlegającymi opodatkowaniu VAT.
W odniesieniu do takich wydatków towary i usługi będą wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych. Zostanie zatem spełniona przesłanka określona w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, a stosowanie sposobu określenia proporcji nie będzie uzasadnione.
Ad 4
Zdaniem Wnioskodawcy, Muzeum nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków, które będzie można bezpośrednio i wyłącznie przyporządkować do nieodpłatnych działań realizowanych do celów innych niż działalność gospodarcza.
Jeżeli określony zakup będzie służył wyłącznie realizacji nieodpłatnego zadania statutowego, kulturalnego lub edukacyjnego, które nie będzie pozostawało w związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych, podatek naliczony wynikający z takiego zakupu nie będzie podlegał odliczeniu.
W odniesieniu do takich wydatków nie będzie stosowany prewspółczynnik, ponieważ możliwe będzie ich bezpośrednie przyporządkowanie do działalności wykonywanej do celów innych niż działalność gospodarcza. Prewspółczynnik będzie dotyczył wyłącznie wydatków o charakterze mieszanym.
Ad 5
Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do wydatków wspólnych, których nie będzie można bezpośrednio przyporządkować do działalności gospodarczej albo do działalności wykonywanej do celów innych niż działalność gospodarcza, Muzeum będzie ustalało zakres prawa do odliczenia według sposobu określenia proporcji przewidzianego dla samorządowych instytucji kultury w § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r.
Proporcja będzie ustalana według wzoru:
X = A × 100 / P
gdzie:
X oznacza proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej;
A oznacza roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez samorządową instytucję kultury;
P oznacza przychody wykonane samorządowej instytucji kultury.
Tak określona proporcja będzie stosowana wyłącznie do podatku naliczonego wynikającego z wydatków wspólnych ponoszonych od dnia wdrożenia opisanego przyszłego modelu działalności.
Ad 6 (stanowisko ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym zdarzeniu przyszłym, jeżeli po zakończeniu szczególnego etapu działań promocyjnych Muzeum będzie wykonywało w ramach działalności gospodarczej zarówno czynności opodatkowane podatkiem VAT, jak i czynności zwolnione od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług, zastosowanie znajdzie art. 90 ustawy o VAT w zakresie, w jakim nabywane towary i usługi będą służyły jednocześnie czynnościom opodatkowanym oraz czynnościom zwolnionym, a ich bezpośrednie przyporządkowanie do poszczególnych rodzajów działalności nie będzie możliwe.
W pierwszej kolejności Wnioskodawca będzie dokonywał bezpośredniego przyporządkowania ponoszonych wydatków do czynności opodatkowanych albo do czynności zwolnionych, jeżeli takie przyporządkowanie będzie możliwe.
W przypadku wydatków związanych jednocześnie z czynnościami opodatkowanymi i zwolnionymi, których nie będzie można bezpośrednio przyporządkować do jednego z tych rodzajów czynności, Wnioskodawca będzie stosował proporcję określoną w art. 90 ustawy o VAT.
Jednocześnie w przypadku wydatków wykorzystywanych zarówno do działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, w pierwszej kolejności zastosowanie znajdzie sposób określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT, natomiast proporcja z art. 90 ustawy o VAT będzie stosowana następnie w odniesieniu do części podatku naliczonego przypadającej na działalność gospodarczą, jeżeli wydatki te będą służyły jednocześnie czynnościom opodatkowanym i zwolnionym.
Powyższe zasady będą stosowane wyłącznie od dnia wdrożenia opisanego przyszłego modelu działalności Muzeum.
Stanowisko końcowe (stanowisko ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
W konsekwencji Wnioskodawca stoi na stanowisku, że począwszy od dnia formalnego wdrożenia opisanego przyszłego modelu działalności:
1. zachowa pełne prawo do odliczenia VAT od wydatków bezpośrednio i wyłącznie związanych z czynnościami opodatkowanymi;
2. w odniesieniu do wydatków bezpośrednio związanych z czynnościami zwolnionymi od podatku VAT prawo do odliczenia podatku naliczonego nie będzie przysługiwało;
3. w odniesieniu do wydatków związanych z działalnością wykonywaną do celów innych niż działalność gospodarcza zastosowanie znajdą zasady wynikające z art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT;
4. w odniesieniu do wydatków wspólnych związanych jednocześnie z działalnością gospodarczą oraz działalnością wykonywaną do celów innych niż działalność gospodarcza Wnioskodawca będzie stosował sposób określenia proporcji właściwy dla samorządowej instytucji kultury;
5. jeżeli w ramach działalności gospodarczej wydatki będą służyły jednocześnie czynnościom opodatkowanym i zwolnionym, a ich bezpośrednie przyporządkowanie nie będzie możliwe, Wnioskodawca będzie stosował proporcję, o której mowa w art. 90 ustawy o VAT.
Niniejsze stanowisko dotyczy wyłącznie skutków podatkowych zdarzenia przyszłego, które wystąpi od dnia formalnego wdrożenia nowego modelu działalności Muzeum.
Art. 86 ust. 2a przewiduje prewspółczynnik, gdy zakupy są wykorzystywane zarówno do działalności gospodarczej, jak i do innych celów, a ich pełne przypisanie nie jest możliwe. Dla samorządowej instytucji kultury właściwy wzór wynika z § 4 rozporządzenia z 17 grudnia 2015 r.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Z cytowanego wyżej art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
Ponadto ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku.
Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają m.in. regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a-2h ustawy.
Zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy:
W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz
2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy:
Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności następujące dane:
1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą działalnością;
3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza;
4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą działalnością.
Z art. 86 ust. 2d ustawy wynika, że:
W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
Na mocy art. 86 ust 2g ustawy:
Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje się odpowiednio.
W myśl art. 86 ust. 2h ustawy:
W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji.
Na podstawie delegacji zawartej w art. 86 ust. 22 ustawy, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej „rozporządzeniem”.
Na mocy § 1 rozporządzenia:
Rozporządzenie:
1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem określenia proporcji”;
2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
Podatnikami, do których odnoszą się przepisy zawarte w rozporządzeniu, są jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne i instytuty badawcze.
Na podstawie § 4 ust. 1 rozporządzenia:
W przypadku samorządowej instytucji kultury, jako sposób określenia proporcji uznaje się sposób ustalony według wzoru:
A x 100
X = –––––––––––––
P
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,
A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez samorządową instytucję kultury,
P – przychody wykonane samorządowej instytucji kultury.
Stosownie do § 2 pkt 4 rozporządzenia:
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o obrocie – rozumie się przez to podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5 ustawy, w zakresie:
a) dokonywanych przez podatników:
- odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
- odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
- eksportu towarów,
- wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które podlegałyby opodatkowaniu podatkiem gdyby były wykonywane na terytorium kraju.
Zgodnie z § 2 pkt 12 rozporządzenia:
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o przychodach wykonanych samorządowej instytucji kultury – rozumie się przez to przychody samorządowej instytucji kultury w rozumieniu ustawy o finansach publicznych, w tym dotacje przekazane tej instytucji z budżetu jednostki samorządu terytorialnego, pomniejszone o kwoty zwróconych dotacji, o odsetki od środków na rachunkach bankowych zaliczonych do przychodów z mienia tej instytucji oraz o odszkodowania należne tej instytucji inne niż odszkodowania stanowiące zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy – wynikające ze sprawozdania rocznego z wykonania planu finansowego, z których instytucja ta pokrywała koszty swojej działalności wykonując przypisane jej zadania jednostki samorządu terytorialnego.
W myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia:
Przychody wykonane samorządowej instytucji kultury nie obejmują przychodów uzyskanych z tytułu:
1) dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez samorządową instytucję kultury do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych samorządowej instytucji kultury - używanych na potrzeby prowadzonej przez tę instytucję działalności;
2) transakcji dotyczących:
a) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji finansowych,
b) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41 ustawy, w zakresie, w jakim transakcje te mają charakter pomocniczy.
Powołany wyżej art. 86 ust. 2a ustawy będzie mieć zastosowanie wyłącznie do sytuacji, w której nabywane towary i usługi, wykorzystywane są zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, w sytuacji, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
Przepis ten wprost określa, co stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych.
Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy. W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy sytuacje, które nie generują opodatkowania podatkiem VAT. „Towarzyszą” one działalności gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie podlegają one opodatkowaniu podatkiem VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Za czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste, w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy. Uzasadnia to fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia VAT. Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy (przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową).
Według art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Określenie działalności producenta, handlowca lub usługodawcy następuje każdorazowo w stosunku do odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnie świadczonych usług na terenie kraju, będących przedmiotem opodatkowania. Płaszczyzna działalności podmiotów, będących podatnikami podatku od towarów i usług, o czym świadczy zdanie drugie art. 15 ust. 2 ustawy, opierać się musi na działalności podejmowanej w szczególności w sposób ciągły w celach zarobkowych, w ramach prowadzonego przez nich profesjonalnego obrotu gospodarczego.
Ponadto należy zauważyć, że w przypadku wykonywania w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych od podatku, należy mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90 ustawy. Powyższe przepisy stanowią uzupełnienie regulacji art. 86 ww. ustawy.
Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy:
W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
Na mocy art. 90 ust. 2 ustawy:
Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.
Na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy:
Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
Przepis art. 90 ust. 4 ustawy stanowi, że:
Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.
Analiza powołanych wyżej przepisów wskazuje, że na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy, występuje obowiązek wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje.
Należy podkreślić, że przepisy dotyczące zasad odliczania częściowego, zawarte w art. 90 ustawy, znajdują zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do czynności wykonywanych w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. Zatem dotyczą czynności podlegających opodatkowaniu (opodatkowanych i zwolnionych).
W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Stosowanie do art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
W pewnych, ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu.
W myśl art. 8 ust. 2 ustawy:
Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
W tym miejscu należy również wyjaśnić, że czynności związane z działalnością gospodarczą mogą generować przychody albo mogą mieć wpływ na te przychody (pośrednio, bądź bezpośrednio). Natomiast czynności niezwiązane z działalnością gospodarczą – co do zasady – nie mają żadnego wpływu na osiągane przez przedsiębiorstwo podlegające opodatkowaniu przychody (ani pośredniego, ani bezpośredniego), są one bowiem związane z realizacją dodatkowych celów, np.: misji, celów statutowych, czy działań wykonywanych w charakterze organów władzy publicznej.
W przypadku wykonywania przez instytucję kultury prowadzącą działalność gospodarczą, również czynności nieodpłatnych, punktem wyjścia powinna być ocena czy czynności te należy uznać za odrębny, obok działalności gospodarczej, przedmiot działalności podatnika, czy też czynności te towarzyszą działalności gospodarczej. W przypadku stwierdzenia (decyduje o tym specyfika działalności danej instytucji kultury), że czynności nieodpłatne stanowią odrębny, obok działalności gospodarczej, przedmiot działalności danej instytucji kultury (np. samorządowa instytucja kultury wykonuje nieodpłatną działalność statutową w zakresie upowszechniania kultury, polegającą na organizacji nieodpłatnie imprez i wydarzeń kulturalnych, świadczeniu usług nieodpłatnej edukacji kulturalnej oraz prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy polegającą na np.: wynajmowaniu powierzchni na cele użytkowe) wówczas, w celu odliczenia podatku naliczonego, jeżeli nie będzie możliwe przypisanie go w całości do działalności gospodarczej, podatnik będzie musiał stosować zasady, o których mowa w art. 86 ust. 2a i następne ustawy.
Ocena w konkretnym przypadku czy dane nieodpłatne przedsięwzięcia realizowane przez instytucję kultury będą skutkować (wykluczać) stosowaniem przez nią zasad określonych w art. 86 ust. 2a i następne ustawy wymaga każdorazowo zbadania okoliczności faktycznych występujących w indywidualnej sprawie pod kątem spełnienia przesłanek omówionych wyżej. W przypadku instytucji kultury, która podejmuje nieodpłatne przedsięwzięcia w celach promocyjnych i marketingowych, a ich efektem ma być poszerzenie grona widzów, którzy skorzystają ostatecznie z odpłatnej usługi świadczonej przez daną instytucję kultury mogłyby spełniać przesłanki do uznania ich za związane z działalnością gospodarczą, jednakże ocena każdego przypadku wymaga analizy w oparciu o przesłanki obiektywne występujące w konkretnej sprawie.
Z powyższego wynika, że podatnik, u którego nabywane towary i usługi, wykorzystywane będą zarówno do celów wykonywanej przez niego działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, w sytuacji gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, będzie w pierwszej kolejności zobowiązany do wydzielenia podatku naliczonego przy zastosowaniu współczynnika (proporcji) umożliwiającego odliczenie podatku naliczonego w prawidłowej wysokości, zgodnie z zasadami określonymi w art. 86 ust. 2a i następne ustawy.
W przypadku wykonywania przez instytucje kultury, prowadzące działalność gospodarczą nieodpłatnych czynności, które stanowią odrębny, obok działalności gospodarczej, przedmiot działalności instytucji kultury, a nabywane towary i usługi wykorzystywane są zarówno do celów działalności gospodarczej, jak i do celów działalności innej niż gospodarcza, instytucje te mogą skorzystać z metody zaproponowanej dla samorządowej instytucji kultury w ww. rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników.
Zasady prowadzenia działalności przez muzea określa m.in. ustawa z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 457 ze zm.) oraz ustawa z dnia 21 października 1996 r. o muzeach (t. j. Dz. U. 2022 r. poz. 385).
Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:
Działalność kulturalna w rozumieniu niniejszej ustawy polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury.
W myśl art. 1 ust. 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:
Państwo sprawuje mecenat nad działalnością kulturalną polegający na wspieraniu i promocji twórczości, edukacji i oświaty kulturalnej, działań i inicjatyw kulturalnych, a także opieki nad zabytkami i ochrony dziedzictwa narodowego w Rzeczypospolitej Polskiej i za granicą.
Stosownie do art. 1 ust. 3 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może wspierać finansowo, w ramach mecenatu państwa, realizację planowanych na dany rok zadań związanych z polityką kulturalną państwa, prowadzonych przez instytucje kultury i inne podmioty nienależące do sektora finansów publicznych.
Jak wynika z art. 1 ust. 4 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:
Mecenat, o którym mowa w ust. 2 i 3, sprawują także organy jednostek samorządu terytorialnego w zakresie ich właściwości.
Według art. 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:
Formami organizacyjnymi działalności kulturalnej są w szczególności: teatry, opery, operetki, filharmonie, orkiestry, instytucje filmowe, kina, muzea, biblioteki, domy kultury, ogniska artystyczne, galerie sztuki oraz ośrodki badań i dokumentacji w różnych dziedzinach kultury.
W świetle art. 9 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:
Jednostki samorządu terytorialnego organizują działalność kulturalną, tworząc samorządowe instytucje kultury, dla których prowadzenie takiej działalności jest podstawowym celem statutowym.
Z kolei w myśl art. 9 ust. 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:
Prowadzenie działalności kulturalnej jest zadaniem własnym jednostek samorządu terytorialnego o charakterze obowiązkowym.
Na mocy art. 9 ust. 3 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:
Instytucje kultury, dla których organizatorami są jednostki samorządu terytorialnego, mogą otrzymywać dotacje celowe na zadania objęte mecenatem państwa, w tym dotacje celowe na finansowanie lub dofinansowanie kosztów realizacji inwestycji, z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.
Na podstawie art. 12 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:
Organizator zapewnia instytucji kultury środki niezbędne do rozpoczęcia i prowadzenia działalności kulturalnej oraz do utrzymania obiektu, w którym ta działalność jest prowadzona.
Jak stanowi art. 13 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:
Instytucje kultury działają na podstawie aktu o ich utworzeniu oraz statutu nadanego przez organizatora.
Jak wynika z art. 28 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:
Instytucja kultury pokrywa koszty bieżącej działalności i zobowiązania z uzyskiwanych przychodów.
Natomiast przepis art. 28 ust. 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej stanowi, że:
Przychodami instytucji kultury są przychody z prowadzonej działalności, w tym ze sprzedaży składników majątku ruchomego, przychody z najmu i dzierżawy składników majątkowych, dotacje podmiotowe i celowe z budżetu państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, środki otrzymane od osób fizycznych i prawnych oraz z innych źródeł.
Zgodnie z art. 28 ust. 3 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:
Organizator przekazuje instytucji kultury środki finansowe w formie dotacji:
1) podmiotowej na dofinansowanie działalności bieżącej w zakresie realizowanych zadań statutowych, w tym na utrzymanie i remonty obiektów;
2) celowej na finansowanie lub dofinansowanie kosztów realizacji inwestycji;
3) celowej na realizację wskazanych zadań i programów.
Zgodnie z art. 1 ustawy o muzeach:
Muzeum jest jednostką organizacyjną nienastawioną na osiąganie zysku, której celem jest gromadzenie i trwała ochrona dóbr naturalnego i kulturalnego dziedzictwa ludzkości o charakterze materialnym i niematerialnym, informowanie o wartościach i treściach gromadzonych zbiorów, upowszechnianie podstawowych wartości historii, nauki i kultury polskiej oraz światowej, kształtowanie wrażliwości poznawczej i estetycznej oraz umożliwianie korzystania ze zgromadzonych zbiorów.
Z kolei w myśl art. 2 ustawy o muzeach:
Muzeum realizuje cele określone w art. 1, w szczególności przez:
1) gromadzenie zabytków w statutowo określonym zakresie;
2) katalogowanie i naukowe opracowywanie zgromadzonych zbiorów;
3) przechowywanie gromadzonych zabytków, w warunkach zapewniających im właściwy stan zachowania i bezpieczeństwo, oraz magazynowanie ich w sposób dostępny do celów naukowych;
4) zabezpieczanie i konserwację zbiorów oraz w miarę możliwości, zabezpieczanie zabytków archeologicznych nieruchomych oraz innych nieruchomych obiektów kultury materialnej i przyrody;
5) urządzanie wystaw stałych i czasowych;
6) organizowanie badań i ekspedycji naukowych, w tym archeologicznych;
7) prowadzenie działalności edukacyjnej;
8) popieranie i prowadzenie działalności artystycznej i upowszechniającej kulturę;
9) udostępnianie zbiorów do celów edukacyjnych i naukowych;
10) zapewnianie właściwych warunków zwiedzania oraz korzystania ze zbiorów i zgromadzonych informacji;
11) prowadzenie działalności wydawniczej.
Według art. 5 ust. 1 ustawy o muzeach:
Muzea mogą być tworzone przez ministrów i kierowników urzędów centralnych, jednostki samorządu terytorialnego, osoby fizyczne, osoby prawne lub jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej.
Art. 9 ustawy o muzeach stanowi, że:
Muzeum może prowadzić, jako dodatkową, działalność gospodarczą w celu finansowania działalności określonej w art. 2.
W myśl art. 10 ust. 1 ustawy o muzeach:
Wstęp do muzeów jest odpłatny, z wyjątkiem ust. 3b oraz nieodpłatny, gdy właściwy podmiot, o którym mowa w art. 5 ust. 1, tak postanowi.
Zgodnie z art. 10 ust. 2 ustawy o muzeach:
W jednym dniu tygodnia wstęp na wystawy stałe muzeów jest nieodpłatny.
Jak stanowi art. 10 ust. 3 ustawy o muzeach:
Dyrektor muzeum ustala i podaje do publicznej wiadomości, w sposób zwyczajowo przyjęty, wysokość opłat za wstęp do muzeum oraz dzień, o którym mowa w ust. 2. Dyrektor muzeum może zwolnić z opłat za wstęp.
Na podstawie art. 10 ust. 3b ustawy o muzeach:
Zwolnienie z opłaty za wstęp do muzeów państwowych przysługuje:
1) osobom fizycznym odznaczonym Orderem Orła Białego, Orderem Wojennym Virtuti Militari, Orderem Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej, Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”;
2) pracownikom muzeów wpisanych do Państwowego Rejestru Muzeów;
3) członkom Międzynarodowej Rady Muzeów (ICOM) lub Międzynarodowej Rady Ochrony Zabytków (ICOMOS);
4) posiadaczom Karty Polaka, o których mowa w ustawie z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka (Dz. U. z 2019 r. poz. 1598);
5) dzieciom do lat 7;
6) weteranom i weteranom poszkodowanym.
Wskazać należy, że realizację obowiązków wynikających z art. 10 ust. 2 ustawy o muzeach, polegających na wyznaczeniu jednego dnia w tygodniu z bezpłatnym wstępem do muzeum należy zaliczyć do celów związanych z działalnością gospodarczą muzeum. Taki obowiązek na muzeum został nałożony ustawą o muzeum i nie świadczy o tym, że takie nieodpłatne wstępy odbywają się poza prowadzoną działalnością gospodarczą. Nieodpłatne wstępy podyktowane uregulowaniami ustawy o muzeach, wpisują się bowiem w ogólną działalność gospodarczą prowadzoną przez muzeum. W przypadku zatem wydawania biletów bezpłatnych w jednym dniu tygodnia w związku z obowiązkiem wynikającym z przepisów prawa, muzeum nie wykonuje działalności pozostającej poza sferą działalności gospodarczej.
W tym miejscu przypomnieć należy, że z powołanego wyżej art. 1 ustawy o muzeach jednoznacznie wynika, że celem muzeów jest gromadzenie i trwała ochrona dóbr naturalnego i kulturalnego dziedzictwa ludzkości o charakterze materialnym i niematerialnym, informowanie o wartościach i treściach gromadzonych zbiorów, upowszechnianie podstawowych wartości historii, nauki i kultury polskiej oraz światowej, kształtowanie wrażliwości poznawczej i estetycznej oraz umożliwianie korzystania ze zgromadzonych zbiorów. Cel ten jest realizowany poprzez wykonywanie zadań wymienionych w art. 2 ustawy o muzeach.
Ponadto podkreślić należy, że podstawowym celem działań muzeum jest realizacja celów statutowych, tj. upowszechnianie kultury w szerokim tego pojęcia znaczeniu, czyli realizacja celów, do których instytucje kultury (w tym muzeum) zostają powołane. Cele te wyraźnie należy odróżnić od czynności stricte komercyjnych. Muzeum niejako realizuje misję publiczną – kształtuje odpowiednie wzorce osobowe i postawy społeczne rzeszy odbiorców, jest kreatorem kultury. W tym znaczeniu może być traktowane jako swego rodzaju dobro publiczne finansowane m.in. z publicznych dotacji. Celem muzeum jako instytucji kultury jest bowiem przede wszystkim tworzenie, upowszechnienie i ochrona kultury, a więc realizowanie zadań nałożonych ustawą o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.
W związku z powyższym działalność muzeum nie może być przypisana wyłącznie do działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Muzeum wykonuje swe zadania zarówno w ramach działalności gospodarczej, jak i działalności innej niż działalność gospodarcza – działalności wynikającej z przepisów ww. ustawy o muzeach i statutu.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że są Państwo samorządową instytucją kultury posiadającą osobowość prawną oraz zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W ramach prowadzonej działalności wykonują Państwo czynności odpłatne podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, obejmujące w szczególności sprzedaż biletów wstępu do Muzeum, wynajem pomieszczeń na podstawie umów cywilnoprawnych, sprzedaż pamiątek, wydawnictw i innych towarów, opodatkowanych według stawek właściwych dla poszczególnych towarów, inne odpłatne świadczenia wykonywane na podstawie umów cywilnoprawnych. Ponadto organizują Państwo nieodpłatne wystawy, warsztaty, spotkania, oprowadzania, wydarzenia edukacyjne oraz inne przedsięwzięcia dostępne bezpłatnie dla uczestników. Po zakończeniu szczególnego etapu promocji nowej siedziby podstawowym celem części takich nieodpłatnych wydarzeń może być realizacja statutowych zadań Muzeum, w szczególności działalności kulturalnej, edukacyjnej, naukowej, dokumentacyjnej oraz upowszechniania dziedzictwa, a nie bezpośrednia promocja konkretnych czynności odpłatnych wykonywanych przez Państwa.
Wskazali Państwo, że zamierzają prowadzić ewidencję umożliwiającą, w miarę możliwości, bezpośrednie przyporządkowanie ponoszonych wydatków do następujących kategorii:
- wydatków związanych wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi VAT;
- wydatków związanych wyłącznie z działalnością nieodpłatną, która nie będzie służyła bezpośrednio ani wyłącznie wykonywaniu czynności opodatkowanych;
- wydatków wspólnych, służących jednocześnie działalności odpłatnej, opodatkowanej VAT oraz działalności nieodpłatnej, których nie będzie można bezpośrednio przyporządkować do jednego rodzaju działalności.
Ponadto część nabywanych przez Państwa towarów i usług będzie wykorzystywana również do wykonywania czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług. Będą Państwo zobowiązani do wyodrębniania, w zakresie, w jakim będzie to możliwe, kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami opodatkowanymi oraz odrębnie kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami zwolnionymi od podatku VAT.
Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą uznania nieodpłatnych działań muzealnych, kulturalnych i edukacyjnych podejmowanych przede wszystkim w celu realizacji ustawowych i statutowych zadań Muzeum, a nie wyłącznie w celu promocji konkretnych czynności opodatkowanych, za działalność inną niż działalność gospodarcza oraz obowiązku stosowania sposobu określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a-2h ustawy w odniesieniu do wydatków wspólnych, których nie będzie można bezpośrednio przyporządkować do działalności gospodarczej albo do działalności wykonywanej do celów innych niż działalność gospodarcza, przewidzianego dla samorządowych instytucji kultury w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników, a także prawa do odliczenia w pełnej wysokości podatku VAT naliczonego od wydatków, które będzie można bezpośrednio i wyłącznie przyporządkować do wykonywanych przez Państwa czynności opodatkowanych i braku prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w odniesieniu do wydatków, które będzie można bezpośrednio i wyłącznie przyporządkować do nieodpłatnych działań realizowanych w celu wykonywania ustawowych i statutowych zadań Muzeum, pozostających poza działalnością gospodarczą.
Ponadto Państwa wątpliwości dotyczą obowiązku stosowania proporcji, o której mowa w art. 90 ustawy w przypadku, gdy będą Państwo wykonywali w ramach działalności gospodarczej zarówno czynności opodatkowane podatkiem VAT, jak i czynności zwolnione od podatku VAT, a jednocześnie nie będzie możliwe bezpośrednie przyporządkowanie części wydatków do poszczególnych rodzajów tych czynności.
Jednocześnie wskazali Państwo, że wszystkie Państwa pytania odnoszą się wyłącznie do skutków podatkowych modelu działalności, który zostanie wdrożony od dnia 1 października 2026 r.
Odnosząc się do Państwa wątpliwości wyrażonych w zadanych we wniosku pytaniach, należy wskazać, że podstawową przesłanką warunkującą stosowanie przepisu art. 86 ust. 2a ustawy jest nabywanie towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania przez podatnika czynności „innych niż działalność gospodarcza” (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy). Podkreślenia wymaga, że dla stwierdzenia czy działalność lub czynności stanowią „cele inne niż związane z działalnością gospodarczą” znaczenie ma, czy mieszczą się one w przedmiocie działalności danej jednostki. W przypadku więc wykonywania obok czynności, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT, również czynności niegenerujących opodatkowania VAT – w pierwszej kolejności należy dokonać oceny czy czynności te należy uznać za odrębny, obok działalności gospodarczej, przedmiot działalności podatnika, czy też czynności te towarzyszą działalności gospodarczej. W przypadku stwierdzenia, że czynności nieodpłatne świadczone przez Państwa stanowią odrębny obok działalności gospodarczej przedmiot jej działalności, wówczas, w celu odliczenia podatku naliczonego (jeżeli nie będzie możliwe przypisanie go w całości do działalności gospodarczej), będą musieli Państwo stosować zasady, o których mowa w art. 86 ust. 2a i następne ustawy.
Jak wskazano powyżej, cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji działalności gospodarczej, określonej przepisami art. 15 ust. 2 i 3 ustawy. W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy sytuacje, które nie generują opodatkowania VAT, które „towarzyszą” działalności gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie podlegają one opodatkowaniu VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą.
Przesłanki do uznania za związane z działalnością gospodarczą mogą spełniać nieodpłatne czynności podejmowane przez Państwa wyłącznie w celach promocyjnych i marketingowych, których efektem jest poszerzenie grona widzów, którzy skorzystają ostatecznie z odpłatnej usługi świadczonej przez Państwa. W przedstawionych okolicznościach sprawy nieodpłatne działania muzealne, kulturalne i edukacyjne, po zakończeniu szczególnego etapu promocji nowej siedziby, będą podejmowane przede wszystkim w celu realizacji ustawowych i statutowych zadań Muzeum, a nie w celu promocji konkretnych czynności opodatkowanych.
Należy jeszcze raz podkreślić, że podstawowym celem działań muzeum jest realizacja celów statutowych, tj. upowszechnianie kultury w szerokim tego pojęcia znaczeniu, czyli realizacja celów, do których instytucje kultury (w tym muzeum) zostają powołane. Cele te wyraźnie należy odróżnić od czynności stricte komercyjnych. Muzeum niejako realizuje misję publiczną – kształtuje odpowiednie wzorce osobowe i postawy społeczne rzeszy odbiorców, jest kreatorem kultury. W tym znaczeniu może być traktowane jako swego rodzaju dobro publiczne finansowane m.in. z publicznych dotacji. Celem muzeum jako instytucji kultury jest bowiem przede wszystkim tworzenie, upowszechnianie i ochrona kultury, a więc realizowanie zadań nałożonych ustawą o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.
Realizowane przez Państwa nieodpłatne czynności, tj. nieodpłatne wystawy, warsztaty, spotkania, oprowadzania, wydarzenia edukacyjne oraz inne przedsięwzięcia, stanowią okazję do współtworzenia warunków do kultywowania i rozwijania wartości kulturowych, zachęcają do korzystania z dóbr kultury, edukują i wychowują. Działania te w swojej istocie nie będą działaniami stricte komercyjnymi (nie przyczyniają się wyłącznie do poszerzenia grona osób, które ostatecznie skorzystają z odpłatnych usług świadczonych przez Państwa), ale działaniami ukierunkowanymi na realizację misji publicznej.
W związku z powyższym, nieodpłatne czynności, tj. nieodpłatne wystawy, warsztaty, spotkania, oprowadzania, wydarzenia edukacyjne oraz inne przedsięwzięcia, których celem nie jest bezpośrednia promocja konkretnych czynności odpłatnych wykonywanych przez Państwa, będzie stanowiło przede wszystkim realizację celów statutowych, wobec czego w tym przypadku mamy do czynienia z działalnością inną niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
Biorąc pod uwagę przepisy ustawy o muzeach, jak również przedstawione okoliczności sprawy należy stwierdzić, że będą Państwo prowadzili działalność statutową – ze swej istoty nienastawioną na osiąganie zysków, niebędącą działalnością gospodarczą i równocześnie komercyjną działalność gospodarczą (opodatkowaną podatkiem VAT i zwolnioną od podatku VAT).
Zatem w związku z uznaniem, że nie będą Państwo prowadzili wyłącznie działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy, ale również działalność inną niż działalność gospodarcza, Państwa obowiązkiem będzie w pierwszej kolejności przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju działalności, z którym te wydatki są związane.
Bowiem to podatnik ma obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do podatku naliczonego związanego z zakupem towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi oraz zwolnionych z opodatkowania. Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy, a w przypadku wystąpienia także czynności zwolnionych z opodatkowania tym podatkiem – również proporcję, o której mowa w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.
Mając zatem na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy, należy wskazać, że w odniesieniu do wydatków służących zarówno do celów wykonywanej przez Państwa działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, których nie będzie można bezpośrednio przyporządkować do działalności gospodarczej albo do działalności wykonywanej do celów innych niż działalność gospodarcza, będą Państwo zobowiązani do stosowania sposobu określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a-2h ustawy i w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników, przewidzianego dla samorządowych instytucji kultury.
Natomiast w odniesieniu do wydatków, które będzie można bezpośrednio i wyłącznie przyporządkować do wykonywanych przez Państwa czynności opodatkowanych, będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia w pełnej wysokości podatku naliczonego.
Z kolei w odniesieniu do wydatków, które będzie można bezpośrednio i wyłącznie przyporządkować do nieodpłatnych działań realizowanych w celu wykonywania ustawowych i statutowych zadań Muzeum, pozostających poza działalnością gospodarczą, nie będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.
W przypadku zaś, gdy będą Państwo wykonywali w ramach działalności gospodarczej zarówno czynności opodatkowane podatkiem VAT, jak i czynności zwolnione od podatku VAT, a jednocześnie nie będzie możliwe bezpośrednie przyporządkowanie części wydatków do poszczególnych rodzajów tych czynności, będą Państwo zobowiązani do stosowania proporcji, o której mowa w art. 90 ustawy, w odniesieniu do tej części podatku naliczonego, która przypada na działalność gospodarczą.
Tym samym, Państwa stanowisko w spawie jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (pytań). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniami, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
Jednocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów