0111-KDIB3-2.4012.473.2026.1.KK

Interpretacja indywidualna

- stanowisko prawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

22 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 22 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Powiat (...) z dniem (...) r. nabył nieruchomość oznaczoną jako działka nr A, położoną w (...), na podstawie decyzji Wojewody (...) wydanej na podstawie art. 60 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, w trybie administracyjnym od Skarbu Państwa.

Nabycie miało charakter administracyjny i nie stanowiło dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w związku z czym nie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.

Czynność ta nie była udokumentowana fakturą z wykazanym podatkiem VAT, a Powiatowi nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W wyniku przeprowadzonego podziału geodezyjnego działka nr A została podzielona m.in. na działki nr A/1, A/2, A/3, A/4, A/6, ujawnione w jednej księdze wieczystej.

Powstałe ww. działki po podziale geodezyjnym w stanie faktycznym były i są użytkowane przez właścicieli działek przyległych.

Powiat (...), reprezentowany przez Zarząd Powiatu (...), działający na podstawie ustawy o samorządzie powiatowym oraz uchwał organów powiatu, planuje sprzedaż w trybie art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - pięciu nieruchomości oznaczonych w ewidencji gruntów jako działki: A/1, A/2, A/3, A/4 i A/6 położonych w gminie (...), obręb (...), arkusz mapy (...).

 I. zdarzenie przyszłe -
  działka A/1

Powiat (...) jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

W wyniku przeprowadzonego podziału geodezyjnego działka nr A (o której mowa we wstępie wspólnym dla wszystkich działek) została podzielona m.in. na działkę nr A/1, położoną w gminie (...), obręb (...), arkusz mapy (...).

Powiat (...), reprezentowany przez Zarząd Powiatu (...), działający na podstawie ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym oraz właściwych uchwał organów powiatu, planuje sprzedaż w trybie art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - nieruchomości położonej w gminie (...), obręb (...), arkusz mapy (...), oznaczonej jako działka nr A/1.

Działka nr A/1 ma powierzchnię (...) ha i kształt wąskiego, wydłużonego pasa gruntu. Nie posiada samodzielnego dostępu do drogi publicznej. W praktyce funkcjonuje jako pas zieleni przyległy do działki nr B. Przed podziałem i po podziale część gruntu odpowiadająca działce nr A/1 była i jest faktycznie użytkowana przez właściciela działki przyległej.

Na działce A/1 znajdują się części dwóch obiektów budowlanych o konstrukcji drewnianej (garaże), które nie posiadają fundamentów i nie są trwale związane z gruntem. Znajdujące się na działce części obiektów budowlanych na dzień sprzedaży nie będą spełniały definicji budynku lub budowli wynikającej z ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Na dzień sprzedaży działka nr A/1 będzie stanowiła teren niezabudowany w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Pierwsze zasiedlenie przedmiotowych obiektów nastąpiło w (...) r., w momencie rozpoczęcia ich użytkowania bezpośrednio po wybudowaniu przez właściciela działki przyległej nr B. Obiekty te od chwili ich wybudowania do dnia dzisiejszego są nieprzerwanie wykorzystywane na własne potrzeby przez właściciela działki przyległej. Obiekty te nigdy nie były przedmiotem najmu, dzierżawy, użyczenia ani innej czynności opodatkowanej.

Pomiędzy pierwszym zasiedleniem przedmiotowych obiektów, które nastąpiło w (...) r., a planowaną dostawą upłynął okres przekraczający dwa lata. Od momentu rozpoczęcia użytkowania obiektów do dnia sprzedaży minęło znacznie więcej niż dwa lata.

Powiat (...) nie jest właścicielem ani użytkownikiem tych obiektów, nie ponosił żadnych nakładów na ich budowę, utrzymanie ani ulepszenie, a zatem nie korzystał z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W związku z tym, że obiekty zostały wzniesione przez właściciela działki przyległej, na moment sprzedaży nie dojdzie do rozliczenia nakładów poniesionych na budowę obiektów pomiędzy Powiatem (...) a tym podmiotem.

Działka nr A/1 nie była wykorzystywana przez Powiat (...) do działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług. Powiat na tej działce nigdy nie prowadził żadnej działalności.

Z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wynika, że działka nr A/1 położona jest na terenie oznaczonym symbolem (...) - tereny usług zdrowia, dla którego dopuszcza się zabudowę związaną z usługami zdrowia oraz funkcje uzupełniające (handel, mieszkalnictwo, infrastrukturę techniczną, zieleń urządzoną).

W związku z tym teren ten stanowi teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT.

II. zdarzenie przyszłe - działka A/2

Powiat (...) jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

W wyniku przeprowadzonego podziału geodezyjnego działka nr A (o której mowa we wstępie wspólnym dla wszystkich działek) została podzielona m.in. na działkę nr A/2, położoną w gminie (...), obręb (...), arkusz mapy (...).

Powiat (...), reprezentowany przez Zarząd Powiatu (...), działający na podstawie ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym oraz właściwych uchwał organów powiatu, planuje sprzedaż w trybie art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - nieruchomości położonej w gminie (...), obręb (...), arkusz mapy (...), oznaczonej jako działka nr A/2.

Działka nr A/2 ma powierzchnię (...) ha i kształt wąskiego, wydłużonego pasa gruntu. Nie posiada samodzielnego dostępu do drogi publicznej. W praktyce funkcjonuje jako pas zieleni przyległy do działki nr C. Przed podziałem i po podziale część gruntu odpowiadająca działce nr A/2 była i jest faktycznie użytkowana przez właściciela działki przyległej.

Na działce nr A/2 nie znajdują się obiekty budowlane.

W momencie sprzedaży działka nr A/2 nie będzie stanowiła terenu zabudowanego budynkami/ budowlami w rozumieniu ustawy Prawo budowlane. Teren ten pozostaje niezabudowany.

Działka nr A/2 nie była wykorzystywana przez Powiat (...) do działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług. Powiat na tej działce nigdy nie prowadził żadnej działalności.

Z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wynika, że działka nr A/2 położona jest na terenie oznaczonym symbolem (...) - tereny usług zdrowia, dla którego dopuszcza się zabudowę związaną z usługami zdrowia oraz funkcje uzupełniające (handel, mieszkalnictwo, infrastrukturę techniczną, zieleń urządzoną).

W związku z tym teren ten stanowi teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT.

III. zdarzenie przyszłe - działka A/3

Powiat (...) jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

W wyniku przeprowadzonego podziału geodezyjnego działka nr A (o której mowa we wstępie wspólnym dla wszystkich działek) została podzielona m.in. na działkę nr A/3, położoną w gminie (...), obręb (...), arkusz mapy (...).

Powiat (...), reprezentowany przez Zarząd Powiatu (...), działający na podstawie ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym oraz właściwych uchwał organów powiatu, planuje sprzedaż w trybie art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - nieruchomości położonej w gminie (...), obręb (...), arkusz mapy (...), oznaczonej jako działka nr A/3.

Działka nr A/3 ma powierzchnię (...) ha i kształt wąskiego, wydłużonego pasa gruntu. Nie posiada samodzielnego dostępu do drogi publicznej. W praktyce funkcjonuje jako pas zieleni przyległy do działki nr E. Przed podziałem i po podziale część gruntu odpowiadająca działce nr A/3 była i jest faktycznie użytkowana przez właściciela działki przyległej.

Na działce nr A/3 nie występują obiekty budowlane.

W momencie sprzedaży działka nr A/3 nie będzie stanowiła terenu zabudowanego budynkami/ budowlami w rozumieniu ustawy Prawo budowlane. Teren pozostaje niezabudowany.

Działka nr A/3 nie była wykorzystywana przez Powiat (...) do działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług. Powiat na tej działce nigdy nie prowadził żadnej działalności.

Z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wynika, że działka nr A/3 położona jest na terenie oznaczonym symbolem (...) - tereny usług zdrowia, dla którego dopuszcza się zabudowę związaną z usługami zdrowia oraz funkcje uzupełniające (handel, mieszkalnictwo, infrastrukturę techniczną, zieleń urządzoną).

W związku z tym teren ten stanowi teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT.

IV. zdarzenie przyszłe - działka A/4

Powiat (...) jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

W wyniku przeprowadzonego podziału geodezyjnego działka nr A (o której mowa we wstępie wspólnym dla wszystkich działek) została podzielona m.in. na działkę nr A/4, położoną w gminie (...), obręb (...), arkusz mapy (...).

Powiat (...), reprezentowany przez Zarząd Powiatu (...), działający na podstawie ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym oraz właściwych uchwał organów powiatu, planuje sprzedaż w trybie art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - nieruchomości położonej w gminie (...), obręb (...), arkusz mapy (...), oznaczonej jako działka nr A/4.

Działka nr A/4 ma powierzchnię (...) ha i kształt wąskiego, wydłużonego pasa gruntu. Nie posiada samodzielnego dostępu do drogi publicznej. W praktyce funkcjonuje jako pas zieleni przyległy do działki nr D. Przed podziałem i po podziale część gruntu odpowiadająca działce nr A/4 była i jest faktycznie wyłącznie użytkowana przez właścicieli działki przyległej.

Na działce nr A/4 znajduje się część obiektu budowlanego, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. Większa część obiektu znajduje się na działce przyległej nr D. Budowę rozpoczęto w (...) r. Obiekt znajduje się w trakcie budowy. Jego budowa nie została zakończona.

Na dzień sprzedaży część obiektu znajdująca się na działce A/4 będzie spełniała definicję budynku wynikającą z ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. W konsekwencji działka nr A/4 będzie stanowiła teren zabudowany w rozumieniu tej ustawy.

Obiekt ten nie był nigdy użytkowany przez właścicieli. Obiekt ten nigdy nie był przedmiotem najmu, dzierżawy, użyczenia ani innej czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.

W stosunku do obiektu budowlanego w budowie, który nie jest użytkowany nie nastąpiło pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 ust. 14 z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Nie nastąpiło pierwsze zasiedlenie a więc nie można mówić o upływie 2 lat między pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku.

Inwestycja została w całości sfinansowana ze środków własnych sąsiada, który dokonał tego nieświadomie (błędne przekonanie o przebiegu granicy). Powiat w żaden sposób nie uczestniczył w procesie budowlanym, nie ponosił nakładów finansowych, nie dokonywał odliczeń podatku VAT od wydatków budowlanych ani nigdy nie użytkował tego obiektu w celach własnych czy komercyjnych (najem, użyczenie).

Powiat zamierza dokonać bezprzetargowej sprzedaży działki A/4 na rzecz właściciela działki przyległej w trybie 37 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (na poprawę warunków zagospodarowania nieruchomości przyległej).

Cena transakcji została ustalona przez rzeczoznawcę majątkowego wyłącznie w oparciu o wartość rynkową samego gruntu (działki A/4), z całkowitym pominięciem wartości wzniesionego budynku. Powiat (...) nie jest właścicielem ani użytkownikiem tego obiektu, nie ponosił żadnych nakładów na ich budowę, utrzymanie ani ulepszenie, a zatem nie korzystał z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W związku z tym, że obiekty zostały wzniesione przez właściciela działki przyległej, na moment sprzedaży nie dojdzie do rozliczenia nakładów poniesionych na budowę obiektów pomiędzy Powiatem (...) a tym podmiotem.

Działka nr A/4 nie była wykorzystywana przez Powiat (...) do działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług. Powiat na tej działce nigdy nie prowadził żadnej działalności.

Z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wynika, że działka nr A/4 położona jest na terenie oznaczonym symbolem (...) - tereny usług zdrowia, dla którego dopuszcza się zabudowę związaną z usługami zdrowia oraz funkcje uzupełniające (handel, mieszkalnictwo, infrastrukturę techniczną, zieleń urządzoną).

W związku z tym teren ten stanowi teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT.

V. zdarzenie przyszłe - działka A/6

Powiat (...) jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

W wyniku przeprowadzonego podziału geodezyjnego działka nr A (o której mowa we wstępie wspólnym dla wszystkich działek) została podzielona m.in. na działkę nr A/6, położoną w gminie (...), obręb (...), arkusz mapy (...).

Powiat (...), reprezentowany przez Zarząd Powiatu (...), działający na podstawie ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym oraz właściwych uchwał organów powiatu, planuje sprzedaż w trybie art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - nieruchomości położonej w gminie (...), obręb (...), arkusz mapy (...), oznaczonej jako działka nr A/6.

Działka nr A/6 ma powierzchnię (...) ha i kształt wąskiego, wydłużonego pasa gruntu. Nie posiada samodzielnego dostępu do drogi publicznej. W praktyce funkcjonuje jako pas zieleni przyległy do działki nr F. Przed podziałem i po podziale część gruntu odpowiadająca działce nr A/6 była i jest faktycznie użytkowana przez właściciela działki przyległej.

Na działce nr A/6 nie występują obiekty budowlane.

W momencie sprzedaży działka nr A/6 nie będzie stanowiła terenu zabudowanego budynkami/ budowlami w rozumieniu ustawy Prawo budowlane. Teren pozostaje niezabudowany.

Działka nr A/6 nie była wykorzystywana przez Powiat (...) do działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług. Powiat na tej działce nigdy nie prowadził żadnej działalności.

Z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wynika, że działka nr A/6 położona jest na terenie oznaczonym symbolem (...) - tereny usług zdrowia, dla którego dopuszcza się zabudowę związaną z usługami zdrowia oraz funkcje uzupełniające (handel, mieszkalnictwo, infrastrukturę techniczną, zieleń urządzoną).

W związku z tym teren ten stanowi teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT.

Pytania

Pytanie 1 (dotyczy działki A/1)

Czy w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym planowana przez Powiat (...) sprzedaż działki nr A/1 na rzecz właściciela nieruchomości przyległej (na której znajdują się przez niego wzniesione drewniane garaże nietrwale związane z gruntem) będzie korzystała ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy o VAT, czy też będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako dostawa terenu budowlanego?

Pytanie 2 (dotyczy działki A/2)

Czy w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym planowana przez Powiat (...) sprzedaż niezabudowanej działki nr A/2 na rzecz właściciela nieruchomości przyległej będzie korzystała ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy o VAT, czy też będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako terenu budowlanego?

Pytanie 3 (dotyczy działki A/3)

Czy w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym planowana przez Powiat (...) sprzedaż niezabudowanej działki nr A/3 na rzecz właściciela nieruchomości przyległej będzie korzystała ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy o VAT, czy też będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako terenu budowlanego?

Pytanie 4 (dotyczy działki A/4)

Czy w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym planowana przez Powiat (...) sprzedaż działki nr A/4 na rzecz właściciela nieruchomości przyległej (który wzniósł na niej własnym kosztem budynek w budowie) będzie korzystała ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy o VAT, czy też będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako terenu budowlanego?

Pytanie 5 (dotyczy działki A/6)

Czy w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym planowana przez Powiat (...) sprzedaż niezabudowanej działki nr A/6 na rzecz właściciela nieruchomości przyległej będzie korzystała ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy o VAT, czy też będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako terenu budowlanego?

Państwa stanowisko w sprawie

Stanowisko własne Wnioskodawcy (dla działki A/1)

W ocenie Wnioskodawcy, planowana sprzedaż działki nr A/1 na rzecz właściciela działki przyległej nie będzie korzystała ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie przepisów art. 43 ust. 1 ustawy o VAT. W konsekwencji przedmiotowa transakcja będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako dostawa terenu budowlanego, a podstawą opodatkowania będzie wyłącznie cena samego gruntu.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 1 (dla działki A/1)

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT): „Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;”

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:

„Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...)”.

Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:

„Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii”.

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy o VAT:

„Sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów”.

W świetle powołanych powyżej przepisów budynki, budowle oraz grunt spełniają definicję towaru, a ich sprzedaż stanowi odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju. W treści ustawy o VAT ustawodawca przewiduje jednak dla niektórych czynności zwolnienie od podatku. W analizowanym zdarzeniu przyszłym żadne ze zwolnień przewidzianych przez ustawodawcę w art. 43 ust. 1 ustawy o VAT nie znajdzie jednak zastosowania.

Obecność na działce nr A/1 części dwóch drewnianych garaży bez fundamentów, które nie są trwale związane z gruntem, oznacza, że dla celów podatku VAT nieruchomość tę należy kwalifikować jako teren niezabudowany. Obiekty te nie spełniają definicji budynków ani budowli w rozumieniu ustawy - Prawo budowlane oraz ustawy o VAT i są traktowane wyłącznie jako elementy ruchome. Tym samym, dla celów podatku VAT, Wnioskodawca dokonuje wyłącznie dostawy gruntu, a nie dostawy gruntu wraz z budynkami lub budowlami. Z tego powodu do transakcji nie można zastosować zwolnień przewidzianych dla budynków lub budowli.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku:  „dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:  a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,  b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata”.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwalnia się od podatku: „dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem ze:

        a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

        b) dokonujący ich dostawy nie ponosił nakładów na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie nakłady, były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów”.

Oba powyższe przepisy nie mają zastosowania w sprawie ponieważ przedmiotem ekonomicznej dostawy ze strony Powiatu jest wyłącznie grunt, a garaże drewniane nie stanowią budynków ani budowli w rozumieniu przepisów podatkowych.

Traktując przedmiot transakcji jako dostawę gruntu, należy wskazać, że zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT:

„Terenach budowlanych - rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (...)”.

Działka leży w obszarze MPZP oznaczonym symbolem (...) (tereny usług zdrowia) z przeznaczeniem pod zabudowę. Spełnia ona zatem definicję terenu budowlanego, co automatycznie wyklucza zwolnienie z tytułu dostawy gruntu.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku:  „dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane”.

Z uwagi na status terenu budowlanego, powyższy przepis nie znajdzie zastosowania dla działki nr A/1.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku:

„dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego”.

Warunki te także nie zostały spełnione, gdyż Powiat na tej działce nigdy nie prowadził żadnej działalności gospodarczej ani statutowej i nie służyła ona działalności zwolnionej.

Podsumowując, sprzedaż działki nr A/1 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stanowisko własne Wnioskodawcy (dla działki A/2)

W ocenie Wnioskodawcy, planowana sprzedaż działki nr A/2 na rzecz właściciela działki przyległej nie będzie korzystała ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie przepisów art. 43 ust. 1 ustawy o VAT. W konsekwencji przedmiotowa transakcja będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako dostawa terenu budowlanego, a podstawą opodatkowania będzie cena gruntu określona przez rzeczoznawcę majątkowego.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 2 (dla działki A/2)

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT): „Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju”.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:

„Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...)”

Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:

„Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii”.

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy o VAT:

„Sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów”.

W świetle powołanych powyżej przepisów grunt spełnia definicję towaru, a jego sprzedaż stanowi odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju. W treści ustawy o VAT ustawodawca przewiduje jednak dla niektórych czynności zwolnienie od podatku. W analizowanym zdarzeniu przyszłym żadne ze zwolnień przewidzianych przez ustawodawcę w art. 43 ust. 1 ustawy o VAT nie znajdzie jednak zastosowania.

Działka nr A/2 jest gruntem całkowicie wolnym od jakichkolwiek obiektów budowlanych, co oznacza, że z punktu widzenia podatku VAT przedmiotem transakcji jest czysty, niezabudowany grunt.

Zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT:

„Terenach budowlanych - rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym”.

Z uwagi na to, że działka nr A/2 leży w obszarze oznaczonym w MPZP symbolem (...) (tereny usług zdrowia) z dopuszczeniem m.in. zabudowy usługowej, handlowej czy mieszkaniowej, spełnia ona bezsprzecznie ustawową definicję terenu budowlanego.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku: „dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane;” Przepis ten wyłącza ze zwolnienia grunty, które w dokumentacji planistycznej posiadają status terenu budowlanego, co automatycznie wyklucza zastosowanie tego zwolnienia do działki nr A/2.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku:

„dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego”.

Zwolnienie to również nie ma zastosowania, ponieważ pomimo braku prawa do odliczenia VAT przy jej administracyjnym nabyciu w 1999 r., działka ta nigdy nie była wykorzystywana przez Powiat do jakiejkolwiek działalności gospodarczej bądź statutowej, w tym do działalności zwolnionej z VAT (działka była faktycznie wyłącznie użytkowana przez właściciela działki sąsiedniej jako pas zieleni). Podsumowując, sprzedaż działki nr A/2 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stanowisko własne Wnioskodawcy (dla działki A/3)

W ocenie Wnioskodawcy, planowana sprzedaż działki nr A/3 na rzecz właściciela działki przyległej nie będzie korzystała ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie przepisów art. 43 ust. 1 ustawy o VAT. W konsekwencji przedmiotowa transakcja będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako dostawa terenu budowlanego, a podstawą opodatkowania będzie wyłącznie cena samego gruntu określona przez rzeczoznawcę majątkowego.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 3 (dla działki A/3)

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT): „Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju”.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:

„Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...)”.

Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:

„Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii”.

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy o VAT:

„Sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów”.

W świetle powołanych powyżej przepisów grunt spełnia definicję towaru, a jego sprzedaż stanowi odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju. W treści ustawy o VAT ustawodawca przewiduje jednak dla niektórych czynności zwolnienie od podatku. W analizowanym zdarzeniu przyszłym żadne ze zwolnień przewidzianych przez ustawodawcę w art. 43 ust. 1 ustawy o VAT nie znajdzie jednak zastosowania.

Działka nr A/3 jest gruntem całkowicie wolnym od jakichkolwiek obiektów budowlanych, co oznacza, że z punktu widzenia podatku VAT przedmiotem transakcji jest czysty, niezabudowany grunt.

Zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT:

„Terenach budowlanych - rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym”.

Z uwagi na to, że działka nr A/3 leży w obszarze oznaczonym w MPZP symbolem (...) (tereny usług zdrowia) z dopuszczeniem m.in. zabudowy usługowej, handlowej czy mieszkaniowej, spełnia ona bezsprzecznie ustawową definicję terenu budowlanego.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku: „dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane;” Przepis ten wyłącza ze zwolnienia grunty, które w dokumentacji planistycznej posiadają status terenu budowlanego, co automatycznie wyklucza zastosowanie tego zwolnienia do działki nr A/3.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku:

„dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego”.

Zwolnienie to również nie ma zastosowania, ponieważ pomimo braku prawa do odliczenia VAT przy jej administracyjnym nabyciu w 1999 r., działka ta nigdy nie była wykorzystywana przez Powiat do jakiejkolwiek działalności gospodarczej bądź statutowej, w tym do działalności zwolnionej z VAT (działka była faktycznie wyłącznie użytkowana przez właściciela działki sąsiedniej jako pas zieleni).

Podsumowując, sprzedaż działki nr A/3 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stanowisko własne Wnioskodawcy (dla działki A/4)

W ocenie Wnioskodawcy, planowana sprzedaż działki nr A/4 na rzecz właściciela działki przyległej nie będzie korzystała ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie przepisów art. 43 ust. 1 ustawy o VAT. W konsekwencji przedmiotowa transakcja będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako dostawa terenu budowlanego, a podstawą opodatkowania będzie wyłącznie cena samego gruntu określona przez rzeczoznawcę majątkowego.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 4 (dla działki A/4)

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT): „Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju”.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:

„Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...)”.

Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:

„Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii”.

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy o VAT:

„Sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów”.

W świetle powołanych powyżej przepisów budynki, budowle oraz grunt spełniają definicję towaru, a ich sprzedaż stanowi odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju. W treści ustawy o VAT ustawodawca przewiduje jednak dla niektórych czynności zwolnienie od podatku. W analizowanym zdarzeniu przyszłym żadne ze zwolnień przewidzianych przez ustawodawcę w art. 43 ust. 1 ustawy o VAT nie znajdzie jednak zastosowania.

W myśl dominującego poglądu doktrynalnego i orzecznictwa za punkt wyjścia przyjmuje się zasadę jedności budynku. Budynek jako całość jest częścią składową gruntu, na którym znajduje się jego przeważająca część, nie ma tu zastosowania zasada superficies solo cedit, a właścicielowi gruntu, na którym wzniesiono część budynku przysługują wyłącznie roszczenia z art. 151 KC.

Zgodnie ze stanowiskiem przyjętym w judykaturze :

„Przekroczenie granicy przy wznoszeniu budynku lub innego urządzenia nasuwa pytanie, komu przysługuje prawo własności budynku posadowionego na dwóch nieruchomościach - wyjściowej i sąsiedniej. Przeważa stanowisko, że art. 151 wprowadził wyjątek od zasady superficies solo cedit ze względu na zachowanie jedności budynku lub urządzenia, co sprawia, że właścicielem budynku jest inwestor, a właściciel nieruchomości sąsiedniej może żądać - w zależności od spełnienia dalszych przesłanek określonych w art. 151 zd. 1 - przywrócenia stanu poprzedniego lub roszczeń przewidzianych w art. 151 zd. 2. „Budynek, który wzniesiono z przekroczeniem granicy nie ulega podziałowi wzdłuż linii granicznej, lecz od początku stanowi jedność prawną jako część składowa tylko jednego gruntu - należącego do właściciela tej nieruchomości, na której został wzniesiony z przekroczeniem granicy. Tym samym, granica wyznaczona na gruncie może przebiegać pod budynkiem tylko wtedy, gdy zostanie on podzielony według płaszczyzn pionowych na samodzielne części, stanowiące odrębne budynki.” - Wyrok WSA w Kielcach z 30.10.2024 r., II SA/Ke 325/24, LEX nr 3784138.

Zatem w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca dokonuje wyłącznie dostawy gruntu, a nie dostawy gruntu wraz z budynkiem. Z tego powodu do transakcji nie można zastosować zwolnień przewidzianych dla budynków lub budowli.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku:

„dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.”

W przedmiotowej sprawie budynek jest w trakcie budowy i nie nastąpiło jego pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, co wyklucza powyższe zwolnienie.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwalnia się od podatku:

„dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

        a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

        b) dokonujący ich dostawy nie ponosił nakładów na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie nakłady, były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów”.

To zwolnienie również nie ma zastosowania do sprzedaży gruntu pod nakładami wzniesionymi przez samego nabywcę, wobec którego Powiat nie ma uprawnień ekonomicznych.

Traktując przedmiot transakcji jako dostawę gruntu, należy wskazać, że zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT:

„Terenach budowlanych - rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (...).”

Działka leży w obszarze MPZP oznaczonym symbolem (...) (tereny usług zdrowia) z przeznaczeniem pod zabudowę. Spełnia ona zatem definicję terenu budowlanego, co automatycznie wyklucza zwolnienie z tytułu dostawy gruntu.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku:

„dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane”.

Z uwagi na status terenu budowlanego, powyższy przepis nie znajdzie zastosowania dla działki nr A/4.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku:

„dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego”.

Warunki te także nie zostały spełnione, gdyż Powiat na tej działce nigdy nie prowadził żadnej działalności gospodarczej ani statutowej i nie służyła ona działalności zwolnionej.

Podsumowując, sprzedaż działki nr A/4 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stanowisko własne Wnioskodawcy (dla działki A/6)

W ocenie Wnioskodawcy, planowana sprzedaż działki nr A/6 na rzecz właściciela działki przyległej nie będzie korzystała ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie przepisów art. 43 ust. 1 ustawy o VAT. W konsekwencji przedmiotowa transakcja będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako dostawa terenu budowlanego, a podstawą opodatkowania będzie wyłącznie cena samego gruntu określona przez rzeczoznawcę majątkowego.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy do pytania nr 5 (dla działki A/6)

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT): „Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju”.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:

„Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...)”.

Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:

„Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii”.

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy o VAT:

„Sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów”.

W świetle powołanych powyżej przepisów grunt spełnia definicję towaru, a jego sprzedaż stanowi odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju. W treści ustawy o VAT ustawodawca przewiduje jednak dla niektórych czynności zwolnienie od podatku. W analizowanym zdarzeniu przyszłym żadne ze zwolnień przewidzianych przez ustawodawcę w art. 43 ust. 1 ustawy o VAT nie znajdzie jednak zastosowania.

Działka nr A/6 jest gruntem całkowicie wolnym od jakichkolwiek obiektów budowlanych, co oznacza, że z punktu widzenia podatku VAT przedmiotem transakcji jest czysty, niezabudowany grunt.

Zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT:

„Terenach budowlanych - rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym”.

Z uwagi na to, że działka nr A/6 leży w obszarze oznaczonym w MPZP symbolem (...) (tereny usług zdrowia) z dopuszczeniem m.in. zabudowy usługowej, handlowej czy mieszkaniowej, spełnia ona bezsprzecznie ustawową definicję terenu budowlanego.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku:

„dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane”.

Przepis ten wyłącza ze zwolnienia grunty, które w dokumentacji planistycznej posiadają status terenu budowlanego, co automatycznie wyklucza zastosowanie tego zwolnienia do działki nr A/6.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku:

„dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego”.

Zwolnienie to również nie ma zastosowania, ponieważ pomimo braku prawa do odliczenia VAT przy jej administracyjnym nabyciu w 1999 r., działka ta nigdy nie była wykorzystywana przez Powiat do jakiejkolwiek działalności gospodarczej bądź statutowej, w tym do działalności zwolnionej z VAT (działka była faktycznie wyłącznie użytkowana przez właściciela działki sąsiedniej jako pas zieleni). Podsumowując, sprzedaż działki nr A/6 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług  (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:

W świetle powyższego grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Należy podkreślić jednak, że nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Należy zauważyć, że stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy:

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:

- podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa oraz

- podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie są podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty lub składki. Organy te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z opisu sprawy wynika, że planują Państwo sprzedaż w trybie art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami pięciu nieruchomości powstałych w wyniku podziału działki nr A, oznaczonych nr A/1, A/2, A/3, A/4, A/6.

Wszystkie ww. działki są użytkowane przez właścicieli działek przyległych.

Państwa wątpliwości w przedmiotowej sprawie dotyczą ustalenia czy dostawa poszczególnych działek będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług czy też będzie korzystała ze zwolnienia od tego podatku.

Wskazać należy, że dokonując sprzedaży nieruchomości (tj. czynności, która ma charakter cywilnoprawny), wystąpią Państwo dla tej transakcji w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

Tym samym, planowana przez Państwa sprzedaż działek nr A/1, A/2, A/3, A/4, A/6, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatna dostawa towarów, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zauważyć należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 33 ustawy:

Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym itp.

W tym miejscu należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):

Jak stanowi art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen - „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.

Zatem także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest - co do zasady - zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części, kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Zgodnie z treścią art. 2 pkt 14 ustawy:

Z przepisu tego wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. Pierwsze zasiedlenie budynku/budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku/budowli lub ich części oddano je w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku/budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika - bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z budynku/budowli.

W przypadku nieruchomości zabudowanych niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Według art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Powyższy przepis wskazuje, jakie muszą zostać spełnione warunki, aby sprzedaż budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Z przepisu tego wynika, że prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w stosunku do budynków, budowli lub ich części będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Analiza powołanych wyżej przepisów prowadzi do stwierdzenia, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów - zarówno nieruchomości, jak i ruchomości - przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych - niezależnie od okresu ich używania przez podatnika - wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

   - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,

   - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostawy budynków, budowli lub ich części, prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Bowiem stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga natomiast art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:

Co do zasady zatem, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki/budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku.

Dodatkowo należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia „budynku” oraz „budowli”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 524), zwanej dalej ustawą „Prawo budowlane”.

Zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane: 

W myśl art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:

Zgodnie z art. 3 pkt 4 ustawy Prawo budowlane:

W myśl art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane:

Urządzenia budowlane stanowią urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, nie są to samodzielne budowle zdefiniowane w art. 3 pkt 3 ww. ustawy Prawo budowlane, które uznaje się za towar na gruncie podatku od towarów i usług. Jednakże urządzenia te należy traktować, jako elementy przynależne do budynku/budowli i opodatkować łącznie z budynkiem/budowlą, z którym są powiązane, a tym samym należy przypisać zwolnienie dla sprzedawanego obiektu budowlanego znajdującego się na tej samej działce, co urządzenie techniczne. Brak podstaw do stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów w zakresie zwolnienia od podatku VAT dla ww. urządzeń w oderwaniu od budynków/budowli, do których przynależą, gdyż w świetle obowiązujących przepisów nie mają one samodzielnego bytu.

W tym miejscu należy wskazać, że stosownie do art. 47 § 1 i § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795):

Zgodnie z art. 48 Kodeksu cywilnego:

Tak więc rzecz, która stała się częścią składową innej rzeczy (rzeczy nadrzędnej), traci samodzielny byt prawny i dzieli losy prawne rzeczy nadrzędnej. Zgodnie zatem z zasadą „superficies solo cedit”, gdy władający gruntem poniósł nakłady na tę nieruchomość, stają się one własnością właściciela gruntu.

Należy również zaznaczyć, że przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „dostawa towarów” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa cywilnego. W celu właściwego zinterpretowania pojęcia „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” należy mieć na uwadze, że dotyczy ono tego rodzaju czynności, które dają nabywcy prawo do postępowania z nim jak właściciel. Chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności, zatem wyrażenia „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawo własności”.

Dla uznania, że miała miejsce dostawa towarów, wystarczy że podmiot nabędzie tzw. własność ekonomiczną, tzn. będzie miał możliwość dowolnego rozporządzania i dysponowania uzyskanym towarem.

Uwzględniając przywołane regulacje prawne należy stwierdzić, że w sytuacji gdy przedmiotem sprzedaży jest grunt, na którym posadowiony jest budynek/budowla, niestanowiący własności zbywcy, to mimo, iż ten obiekt budowlany stanowi w świetle prawa cywilnego część składową nieruchomości - w świetle ustawy o podatku od towarów i usług nie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tym obiektem jak właściciel (zarówno w sensie ekonomicznym, jak  i w sensie prawnym), a zatem przedmiotem dostawy jest w takim przypadku tylko sam grunt (jako grunt zabudowany).

Powyższe tezy znajdują potwierdzenie zarówno w orzecznictwie krajowym (wyrok NSĄ z 10 października 2013 r., sygn. akt I FSK A0/12), jak również w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (orzeczenie z 8 lutego 1990 r. w sprawie C-320/88 Staatssecretaris van Financiën przeciwko Shipping and Forwarding Enterprise Safe). W orzeczeniu tym TSUE stwierdził, że:

Jednak jednocześnie Trybunał zastrzegł, że:

Gdy przedmiotem sprzedaży jest grunt, na którym posadowiona jest budowla, która nie stanowi własności zbywcy, to w świetle prawa cywilnego ten obiekt budowlany stanowi część składową nieruchomości. Natomiast w świetle ustawy o VAT nie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tym obiektem jak właściciel (zarówno w sensie ekonomicznym, jak i w sensie prawnym), a zatem przedmiotem dostawy jest w takim przypadku tylko sam grunt (jako grunt zabudowany).

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że działki niezabudowane o nr A/1, A/2, A/3, A/6 zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego znajdują się na terenach oznaczonych symbolem: 37 UZ - tereny usług zdrowia, dla którego dopuszcza się zabudowę związaną z usługami zdrowia oraz funkcje uzupełniające (handel, mieszkalnictwo, infrastrukturę techniczną, zieleń urządzoną).

Co prawa na działce nr A/1 znajdują się części dwóch obiektów o konstrukcji drewnianej (garaże), jednak nie posiadają one fundamentów i nie są trwale z gruntem związane, a zatem na moment dostawy - jak wynika z opisu sprawy - nie będą spełniały definicji budynku ani budowli wynikającej z ustawy Prawo budowlane. Tym samym na moment dostawy działka nr A/1 będzie stanowiła teren niezabudowany.

Mając na uwadze, że w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dopuszcza się zabudowę wskazać należy, że ww. działki nr A/1, A/2, A/3, A/6 spełniają definicję terenów budowlanych w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy. Zatem ich sprzedaż nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Ponadto, jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Z wniosku wynika, że działki nr A/1, A/2, A/3, A/6 nie były wykorzystywane przez Państwa w całym okresie ich posiadania wyłącznie do czynności zwolnionych, wskazali Państwo bowiem, że działki te nie były wykorzystywane przez Powiat do działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług. Powiat na tych działkach nigdy nie prowadził żadnej działalności. Ponadto nabycie działki nr A, z której wydzielone zostały ww. działki nr A/1, A/2, A/3 i A/6 nie było udokumentowane fakturą i Powiatowi nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zatem, z uwagi na niespełnienie warunków określonych w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dostawa działek nr A/1, A/2, A/3, A/6, nie będzie korzystała również ze zwolnienia na podstawie tego przepisu.

W konsekwencji, sprzedaż niezabudowanych działek nr A/1, A/2, A/3, A/6, będzie stanowiła czynność opodatkowaną podatkiem VAT, niekorzystającą ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 i pkt 9 ustawy, a w związku tym powinna zostać opodatkowana podatkiem VAT według właściwej stawki podatku od towarów i usług.

Przechodząc natomiast do dostawy działki nr A/4 wskazać należy, że jak wynika z opisu sprawy, na działce nr A/4 znajduje się część obiektu budowlanego, który jest trwale z gruntem związany, posiada dach i fundamenty. Obiekt ten znajduje się w trakcie budowy, jednak na dzień sprzedaży część obiektu znajdująca się na działce nr A/4 będzie spełniała definicję budynku wynikającą z ustawy Prawo budowlane. Inwestycja została w całości sfinansowana ze środków własnych sąsiada. Powiat w żaden sposób nie uczestniczył w procesie budowlanym ani nie ponosił nakładów finansowych na ww. inwestycję. Powiat nie jest właścicielem ani użytkownikiem tego obiektu. Skoro - jak Państwo wskazali - na moment sprzedaży nie dojdzie do rozliczenia nakładów poniesionych na budowę ww. obiektu pomiędzy Powiatem a sąsiadem, to przedmiotem dostawy będzie wyłącznie sam grunt.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że w analizowanej sprawie przedmiotem dostawy będzie działka nr A/4, która to działka stanowi teren zabudowany. Powyższe wynika z faktu, że na gruncie tym posadowiona jest część obiektu, która - jak Państwo wskazali - na dzień planowanej sprzedaży będzie spełniała definicję budynku.

Zatem, w okolicznościach niniejszej sprawy, w odniesieniu do dostawy działki nr A/4, na której znajduje się budynek wybudowany przez sąsiada, mamy do czynienia z gruntem, który faktycznie jest zabudowany, jednak naniesienia te stanowią własność innego podmiotu.

Powyższy pogląd znajduje swoje potwierdzenie, np. w wyroku NSA z 5 lutego 2019 r. sygn. akt I FSK 44/17, w którym Sąd wskazał: „(…) W świetle powyższego należy uznać, że określenie «teren niezabudowany» oznacza taki teren, na którym nie występują obiekty budowlane (budynki, budowle), przy czym dla oceny zabudowania bez znaczenia musi pozostać, jaka część wydzielonego terenu pokryta została obiektami budowlanymi, jak również czy zabudowę stanowią obiekty w całości, czy też części obiektów z uwagi na ich posadowienie w granicach wyodrębnionych, różnych zrazem terenów (sąsiadujących działek). Kwalifikacja terenu jako zabudowanego (nie będącego terenem niezabudowanym) nie wyklucza tego, że w okolicznościach takich, jak przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, przedmiotem planowanej dostawy będzie sam grunt, skoro Miastu nie przysługuje prawo do części budynków, które zachodzą na działkę stanowiącą jego własność. W takich bowiem warunkach Miasto nie będzie przenosić prawa do rozporządzania budynkami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ab inito u.p.t.u.), a jedynie w odniesieniu do gruntu. Nie zmienia to jednak tego, że stanowiący przedmiot planowanej transakcji grunt będzie gruntem zabudowanym (nie będzie gruntem niezabudowanym). Pojęcie «zabudowania» gruntu, tak jak ono funkcjonuje w języku potocznym, abstrahuje od kwestii prawa do zabudowy (do obiektów budowlanych) i dotyczy obiektywnego stanu naniesienia budynków i budowli w terenie. Wobec tego zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 u.p.t.u., jako odnoszące się do terenu niezabudowanego, nie obejmuje gruntu, na którym posadowione są budynki bądź budowle, a nawet ich części”. Powyższy pogląd podziela również NSA w wyroku z 30 maja 2018 r., sygn. akt I FSK 889/16.

W opisie sprawy wskazali Państwo, że na działce nr A/4 jest posadowiona część obiektu, jednak budynek ten nie jest własnością Powiatu, ponieważ został wzniesiony przez inny podmiot - sąsiada. Zatem, ww. budynek nie będzie przedmiotem dostawy. W związku z powyższym, planowana dostawa działki nr A/4 nie będzie korzystała z prawa do zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ani 10a ustawy, ponieważ nie dojdzie do dostawy budynku - przedmiotem dostawy będzie sam grunt.

Mając zatem na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy wskazać, że skoro przedmiotem dostawy ma być sama działka nr A/4 bez posadowionego na niej budynku, a przez to przedmiotem (istotą) dostawy będzie wyłącznie sam grunt, należy zatem przeanalizować zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Dostawa działki nr A/4 nie będzie korzystał ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, gdyż przepis ten stosuje się tylko do dostawy terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane, a w przedstawionej sytuacji grunt ten na dzień dostawy będzie zabudowany obiektem budowlanym zdefiniowanym w art. 3 ustawy Prawo budowlane. Zatem, nie można uznać go za teren niezabudowany.

Z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki umożliwiające zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz 10a ustawy ani art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, należy rozpatrzyć warunki do zastosowania zwolnienia dla dostawy nieruchomości wynikające z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Jak wspomniano wcześniej, w celu zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

 1) towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,

 2) przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Jak wskazali Państwo we wniosku, działka A/4 nie była wykorzystywana przez Powiat do działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług, a Powiat na tej działce nigdy nie prowadził żadnej działalności. Ponadto nabycie działki nr A, z której wydzielona została m.in. ww. działka nr A/4 nie było udokumentowane fakturą i Powiatowi nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zatem zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie będzie mieć w tym zakresie zastosowania.

Tym samym dostawa działki nr A/4 nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, art. 43 ust. 1 pkt 10a, art. 43 ust. 1 pkt 9, ani art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, a zatem będzie opodatkowana właściwą stawką tego podatku dla przedmiotu gruntu.

Podsumowując, w przedmiotowej sprawie sprzedaż niezabudowanych działek nr A/1, A/2, A/3, A/6, będzie stanowiła czynność opodatkowaną podatkiem VAT, niekorzystającą ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 i pkt 9 ustawy, a w związku tym powinna zostać opodatkowana podatkiem VAT według właściwej stawki podatku od towarów i usług, natomiast odnośnie dostawy działki nr A/4 wskazać należy, że nie będzie ona korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, art. 43 ust. 1 pkt 10a, art. 43 ust. 1 pkt 9, ani art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, a zatem również powinna zostać opodatkowana podatkiem VAT według właściwej stawki podatku od towarów i usług dla przedmiotu gruntu.

Tym samym Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa zapytania. Podkreślenia wymaga, że granice tego szczególnego postępowania podatkowego, którego celem jest uzyskanie interpretacji indywidualnej co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, określa Wnioskodawca występując z konkretnym pytaniem prawnym, wyłącznie w odniesieniu do stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę, co wynika wprost z przepisu art. 14b § 1, 2 i 3 ustawy - Ordynacja podatkowa. Natomiast na podstawie art. 14c § 1 i § 2 Organ dokonuje oceny stanowiska wnioskodawcy.

Końcowo wskazać należy, że przedmiotowa interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług dostawy poszczególnych działek. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, a wynikające z opisu sprawy oraz Państwa stanowiska, w szczególności dotyczące ustalenia podstawy opodatkowania - nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Biorąc pod uwagę powyższe, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

   - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

 

   - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

 

   - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.