0111-KDIB3-2.4012.444.2026.3.MGO

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) w zakresie:

‒      uznania wniesienia nieruchomości aportem do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – jest prawidłowe,

‒      zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT – jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 1 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 11 sierpnia 2026 r. (wpływ 12 sierpnia 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza nie polega na obrocie nieruchomościami. Nieruchomość będąca przedmiotem wniosku została nabyta do majątku prywatnego Wnioskodawcy.

W (…) 2025 r. Wnioskodawca nabył nieruchomość zabudowaną budynkami przemysłowo-usługowymi, położoną w (…) przy (…) i (…) Nieruchomość stanowi jeden zwarty kompleks gruntów o łącznej powierzchni około (…) ha. W skład nieruchomości wchodzą zarówno grunty stanowiące własność, jak i grunty objęte prawem użytkowania wieczystego. Nieruchomość jest zabudowana budynkami o charakterze przemysłowo-usługowym, które przed nabyciem nieruchomości przez Wnioskodawcę były wykorzystywane przez poprzednich użytkowników, w szczególności na potrzeby byłej (…) w (…), jak i innych najemców.

Cena nabycia nieruchomości wyniosła (…) zł. Nabycie nastąpiło bez podatku VAT i było opodatkowane podatkiem od czynności cywilnoprawnych. W konsekwencji przy nabyciu nieruchomości Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego i Wnioskodawca nie dokonał takiego odliczenia.

Po nabyciu nieruchomości Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie budynków, budowli lub ich części, które stanowiłyby co najmniej 30% wartości początkowej danego budynku, budowli lub ich części. Wnioskodawca nie planuje poniesienia takich wydatków przed dokonaniem aportu.

Część powierzchni istniejących budynków jest obecnie wynajmowana. Najem ten jest rozliczany przez Wnioskodawcę na gruncie podatku dochodowego jako najem prywatny, opodatkowany ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Dla celów podatku od towarów i usług Wnioskodawca dokumentuje najem fakturami VAT, ponieważ posiada status czynnego podatnika VAT wynikający również z prowadzenia innej działalności opodatkowanej. W znacznej mierze faktyczne korzystanie z powierzchni jest kontynuowane przez dotychczasowych najemców, jednak stosunki obligacyjne zostały ukształtowane już z Wnioskodawcą jako nowym właścicielem i wynajmującym. Wnioskodawca wynajął również część powierzchni nowym najemcom i planuje kontynuować pozyskiwanie kolejnych najemców w przyszłości.

Wnioskodawca planuje utworzenie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, a następnie wniesienie do tej spółki wkładu niepieniężnego w postaci opisanej nieruchomości. Przedmiotem wkładu niepieniężnego będzie nieruchomość, w tym grunty, prawa użytkowania wieczystego oraz budynki znajdujące się na nieruchomości. Przedmiotem wkładu nie będzie przedsiębiorstwo ani zorganizowana część przedsiębiorstwa.

Wartość rynkowa nieruchomości, która zostanie przyjęta dla potrzeb wniesienia wkładu niepieniężnego, wynosi (…) zł. W zamian za wkład niepieniężny Wnioskodawca obejmie udziały w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością o łącznej wartości nominalnej (…) zł. Nadwyżka wartości wkładu ponad wartość nominalną obejmowanych udziałów, tj. (…) zł, zostanie przekazana na kapitał zapasowy spółki jako agio.

Przyszła spółka będzie wykorzystywała nieruchomość do działalności gospodarczej, w szczególności do najmu lub innego komercyjnego wykorzystania nieruchomości. Wnioskodawca nie wyklucza, że po objęciu udziałów w przyszłości dokona ich odpłatnego zbycia na rzecz podmiotu trzeciego.

W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że:

Na pytanie Organu „Od kiedy i w jakim zakresie prowadzi Pan działalność gospodarczą?”, odpowiedział Pan „Działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o PIT prowadzę od (…) 2016 r. pod nazwą (…) NIP (...). Głównym przedmiotem działalności jest działalność związana z programowaniem. Z zakresu tej działalności jestem również czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Przychody z mojej działalności przekraczają kwotę, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Wynajem nieruchomości, która jest przedmiotem niniejszego wniosku nie została zaklasyfikowana jako środek trwały, nie dokonuję od niej odpisów amortyzacyjnych. Przychody z tytułu wynajmu tej nieruchomości rozliczam jako najem prywatny. Najem ten jest opodatkowany podatkiem od towarów i usług.”

Na pytanie zadane w wezwaniu „Kiedy Pan planuje utworzyć spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością?”, odpowiedział Pan „Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (…) NIP: (…) została już utworzona w dniu (…) 2026 r. Na dzień udzielenia niniejszej odpowiedzi aport nieruchomości nie został dokonany. Wniesienie nieruchomości aportem do Spółki stanowi nadal zdarzenie przyszłe i planowane jest po uzyskaniu interpretacji indywidualnej.

Na pytanie Organu „Kiedy ma Pan zamiar wnieść aportem do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością nieruchomość zabudowaną budynkami przemysłowo-usługowymi?”, odpowiedział Pan „Po uzyskaniu stosownej interpretacji prawa podatkowego, o którą wnioskuję.”

Na pytanie zadane w wezwaniu „Kiedy budynki przemysłowo-usługowe zostały wybudowane?”, odpowiedział Pan „Budynki były wybudowane i oddawane do użytku etapami od 1984 r do 1992 r.”

Na pytanie Organu „Kiedy nastąpiło pierwsze zajęcie (używanie) znajdujących się na nieruchomości budynków przemysłowo-usługowych? Proszę o podanie daty.”, odpowiedział Pan „Pierwsze używanie nieruchomości nastąpiło zgodnie z ich oddaniem do użytku czyli od 1984 r. – 1992 r.”

Na pytanie zadane w wezwaniu „W jakim okresie i do jakich konkretnie celów budynki przemysłowo-usługowe były wykorzystywane przez poprzednich użytkowników?”, odpowiedział Pan „Pierwszy właściciel prowadził (…) od 1984 r. do (…) 2025 r. Wynajmował również inne lokale pozostałym przedsiębiorcom, którzy prowadzili i prowadzą tam działalność gospodarczą np. działalność stolarska, pogrzebową. W międzyczasie zawarto również nowe umowy najmu, które trwają do dziś już ze mną jako nowym właścicielem.”

Na pytanie Organu „Czy w odniesieniu do budynków przemysłowo-usługowych były ponoszone przez poprzednich użytkowników wydatki na ulepszenie lub przebudowę danego budynku w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej ww. obiektów, tj. dokonane istotne zmiany przeprowadzone w celu zmiany ich wykorzystania lub w celu znaczącej zmiany warunków ich zasiedlenia? Jeżeli były ponoszone takie wydatki, to:

˗       kto je ponosił?

˗       kiedy były one ponoszone?

˗       czy po dokonaniu tych ulepszeń były one oddane do użytkowania, w tym również na potrzeby własnej działalności gospodarczej oraz czy w momencie ich dostawy tj. wniesienia aportem do spółki z o.o. minie okres dłuższy niż dwa lata licząc od momentu oddania tych obiektów do użytkowania po dokonaniu ulepszeń?” odpowiedział Pan „Nie”, „Nie dotyczy” oraz „Nie zostały dokonane ulepszenia, o których mowa w pytaniu wyżej, a aport zostanie dokonany dopiero po uzyskaniu interpretacji prawa podatkowego.”

Na pytanie Organu „Czy oprócz udziałów otrzyma Pan od Spółki jeszcze inne świadczenia? Jeżeli tak to jakie to będą świadczenia?”, odpowiedział Pan „Nie. Otrzymam jedynie udziały.”

Pytania w zakresie podatku od towarów i usług

1. Czy wniesienie nieruchomości aportem do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością będzie stanowiło odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, przy czym czynność ta - przy założeniu, że nie znajdzie zastosowania zwolnienie przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT - będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT? (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)

2. W przypadku odpowiedzi negatywnej na pytanie nr 2 w zakresie zwolnienia, tj. w razie uznania transakcji za opodatkowaną podatkiem VAT bez zastosowania zwolnienia - czy podstawą opodatkowania VAT będzie wartość nominalna udziałów obejmowanych przez Wnioskodawcę w Spółce, tj. (...) zł, jako zapłata otrzymywana z tytułu aportu, bez uwzględniania nadwyżki wartości wkładu przekazanej na kapitał zapasowy jako agio? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3 ostatecznie sformułowane w piśmie z 11 sierpnia 2026 r.)

Pana stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług

1.

Zdaniem Wnioskodawcy, wniesienie nieruchomości aportem do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością będzie stanowiło odpłatną dostawę towarów na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, dokonywaną przez Wnioskodawcę działającego jako podatnik VAT. Jednocześnie czynność ta, przy założeniu, że nie znajdzie zastosowania zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 2 pkt 6 ustawy przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Aport jest wkładem na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do udziału w jej zyskach. W związku z wniesieniem wkładu do spółki realizują się dwa świadczenia ekonomiczne: Wnioskodawca przenosi na spółkę prawo do rozporządzania nieruchomością jak właściciel, natomiast w zamian obejmuje udziały w spółce. Odpłatność nie musi przybierać formy pieniężnej. Odpłatnością jest również otrzymanie udziałów, dlatego wniesienie aportu rzeczowego do spółki stanowi odpłatną dostawę towarów.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów podlega jednak opodatkowaniu VAT. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika działającego w takim charakterze. Zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy podatnikami są m.in. osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, obejmującą również wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. Ponadto część powierzchni nieruchomości jest wynajmowana, a najem jest dokumentowany fakturami VAT. Oznacza to, że nieruchomość jest wykorzystywana przez Wnioskodawcę do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. W konsekwencji przy wniesieniu nieruchomości aportem Wnioskodawca będzie działał jako podatnik VAT, a sama czynność będzie stanowiła dostawę towarów podlegającą przepisom ustawy o VAT.

Przechodząc do kwestii zwolnienia, należy wskazać, że podstawowe zwolnienia dotyczące dostawy budynków, budowli lub ich części zostały uregulowane w art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT. Dla nieruchomości zabudowanych istotny jest także art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. W rezultacie grunt oraz prawo użytkowania wieczystego gruntu co do zasady dzielą sposób opodatkowania budynków lub budowli na nich posadowionych.

Art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT dotyczy zwolnienia dostawy budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem sytuacji, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia albo przed nim albo gdy pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą upłynął okres krótszy niż 2 lata. Pojęcie pierwszego zasiedlenia należy rozumieć zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, tj. jako oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi albo rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części po ich wybudowaniu albo po ulepszeniu, jeżeli wydatki na ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Wnioskodawca nie opiera jednak swojego stanowiska na art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Wynika to z ostrożności interpretacyjnej związanej z tym, że po nabyciu nieruchomości w czerwcu 2025 r. to Wnioskodawca jako nowy właściciel i czynny podatnik VAT ukształtował stosunki najmu z dotychczasowymi oraz nowymi najemcami, a najem jest rozliczany przez Wnioskodawcę na gruncie VAT i dokumentowany fakturami VAT. Aport może zostać dokonany przed upływem dwóch lat od rozpoczęcia wykonywania przez Wnioskodawcę opodatkowanego najmu tej nieruchomości oraz od oddania części powierzchni do korzystania najemcom w ramach stosunków obligacyjnych ukształtowanych już z Wnioskodawcą. W tym zakresie mogłaby powstać wątpliwość, czy warunek upływu co najmniej dwóch lat, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. b ustawy o VAT, jest spełniony w odniesieniu do czynności dokonywanej przez Wnioskodawcę.

Z tego względu Wnioskodawca przyjmuje, że właściwą podstawą zwolnienia planowanego aportu powinna być regulacja z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, przewidziana dla dostawy budynków, budowli lub ich części nieobjętej zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem spełnienia przesłanek wskazanych w tym przepisie.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że w stosunku do tych obiektów dokonującemu ich dostawy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego oraz że dokonujący dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do odliczenia podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

W niniejszej sprawie przesłanki te są spełnione. Przy nabyciu nieruchomości Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia VAT, ponieważ nabycie nastąpiło bez podatku VAT i było opodatkowane podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Wnioskodawca nie odliczył zatem podatku VAT przy nabyciu nieruchomości. Ponadto po nabyciu nieruchomości Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie budynków, budowli lub ich części, które stanowiłyby co najmniej 30% wartości początkowej danego budynku, budowli lub ich części, i nie planuje poniesienia takich wydatków przed aportem.

W sprawie nie znajdzie natomiast zastosowania zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. Przepis ten dotyczy dostawy towarów wykorzystywanych wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku, jeżeli przy ich nabyciu, imporcie lub wytworzeniu nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT. W analizowanym przypadku nieruchomość nie jest wykorzystywana wyłącznie do czynności zwolnionych, ponieważ część powierzchni jest wynajmowana przez Wnioskodawcę jako czynnego podatnika VAT i najem ten jest dokumentowany fakturami VAT. Tym samym przesłanka wyłącznego wykorzystywania towaru do działalności zwolnionej nie jest spełniona.

W konsekwencji należy uznać, że wniesienie przez Wnioskodawcę aportem nieruchomości do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością będzie stanowiło odpłatną dostawę towarów, która - przy założeniu braku podstaw do zastosowania art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT - będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy. Na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy takie samo zwolnienie będzie dotyczyło gruntu oraz prawa użytkowania wieczystego gruntu. (stanowisko oznaczone we wniosku nr 2)

2.

Podstawa opodatkowania VAT w przypadku uznania aportu za czynność opodatkowaną bez zwolnienia

W przypadku gdyby organ uznał stanowisko Wnioskodawcy w zakresie zwolnienia z VAT za nieprawidłowe i przyjął, że planowany aport nieruchomości podlega opodatkowaniu VAT bez zastosowania zwolnienia, podstawę opodatkowania należy ustalić zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej. Z kolei art. 29a ust. 6 i 7 ustawy wskazuje odpowiednio elementy wchodzące do podstawy opodatkowania oraz elementy z niej wyłączone.

Z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wynika, że podstawą opodatkowania jest wynagrodzenie rzeczywiście otrzymane przez podatnika, a więc wartość subiektywna, ustalona przez strony jako zapłata za daną czynność, a nie wartość oszacowana według kryteriów obiektywnych. W przypadku aportu zapłata może przybrać postać udziałów obejmowanych w spółce.

W analizowanej sprawie zapłatą za wniesiony aport będą udziały objęte przez Wnioskodawcę w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością. Strony planują ustalić, że wartość rynkowa nieruchomości przyjęta dla potrzeb aportu wyniesie (…) zł, wartość nominalna obejmowanych udziałów wyniesie (…) zł, natomiast nadwyżka wartości wkładu ponad wartość nominalną udziałów, tj. (…) zł, zostanie przekazana na kapitał zapasowy spółki jako agio.

Na potrzeby przedstawionego zdarzenia przyszłego Wnioskodawca wskazuje jednoznacznie, że zapłatą należną Wnioskodawcy za aport będą wyłącznie udziały o łącznej wartości nominalnej (…) zł. Nadwyżka wartości wkładu ponad wartość nominalną udziałów, tj. (…) zł, zostanie przekazana na kapitał zapasowy Spółki jako agio i nie będzie stanowiła odrębnej zapłaty ani innego świadczenia należnego Wnioskodawcy. W konsekwencji, w przypadku uznania aportu za czynność opodatkowaną VAT bez zastosowania zwolnienia, podstawą opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, powinna być wartość nominalna obejmowanych udziałów, tj. (…) zł, jako kwota zapłaty ustalona przez strony i należna Wnioskodawcy z tytułu dokonania aportu. Do podstawy opodatkowania nie powinna natomiast wchodzić wartość nieruchomości przyjęta dla celów aportu w wysokości (…) zł ani nadwyżka wartości wkładu przekazana na kapitał zapasowy jako agio. Agio stanowi sposób alokacji wartości wkładu w kapitale własnym Spółki, a nie zapłatę otrzymywaną przez Wnioskodawcę. Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że kwota (…) zł stanowi wartość zapłaty za aport dla potrzeb ewentualnego opodatkowania VAT. Jeżeli organ uzna, że czynność podlega opodatkowaniu VAT bez zwolnienia, należny podatek powinien zostać obliczony od tej wartości zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 29a ustawy o VAT, a nie od wartości rynkowej nieruchomości ani od sumy wartości nominalnej udziałów i agio.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) w zakresie:

‒      uznania wniesienia nieruchomości aportem do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – jest prawidłowe,

‒      zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT – jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

W świetle art. 2 pkt 6 i 22 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Należy zauważyć, że aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aport pieniężny), rzeczy lub prawa (aport rzeczowy) oraz umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe.

Czynność wniesienia aportu (w zależności od jego przedmiotu) może spełniać przesłanki uznania jej za dostawę towarów na podstawie art. 7 (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel) lub za świadczenie usług w świetle art. 8 (każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów, w tym np. prawo do korzystania z nieruchomości).

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy, nieruchomość będąc rzeczą, spełnia zawartą w tym przepisie definicję towaru. Natomiast z uwagi na powyższe, wniesienie aportu (wkładu niepieniężnego) w postaci nieruchomości do spółki spełnia definicję dostawy towarów, gdy następuje tutaj przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Z odpłatnością za dane świadczenie mamy do czynienia w sytuacji, gdy pomiędzy świadczeniem a zapłatą istnieje adekwatny związek. Odpłatność może przybierać różne formy – nie jest warunkiem, aby została ustalona lub dokonana w pieniądzu.

W związku z wniesieniem wkładu (aportu) do spółki realizują się dwa rodzaje świadczeń ekonomicznych:

·      wnoszący wkład (aport) przenosi na spółkę, do której dokonuje wkładu, prawo do rozporządzania określonymi składnikami majątku,

·      w zamian za aport wnoszący otrzymuje pewne uprawnienia (udziały), które posiadają określoną wartość.

W związku z tym, powyższa transakcja bez wątpienia ma charakter odpłatny (z którego wynika konieczność opodatkowania VAT). Wskazać należy, że z odpłatnością za dostawę towarów lub świadczeniem usług mamy do czynienia w sytuacji, gdy pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usługi a zapłatą istnieje adekwatny związek.

W świetle wskazanych wyżej przepisów, należy stwierdzić, że aport nieruchomości, będzie traktowany na równi z odpłatną dostawą towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Powołane przepisy stanowią implementację art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, s. 1, ze zm.), zgodnie z którym:

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” te wszystkie podmioty, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Z opisu sprawy wynika, że w (…) 2025 r. nabył Pan nieruchomość zabudowaną budynkami przemysłowo-usługowymi. Nieruchomość jest zabudowana budynkami o charakterze przemysłowo-usługowym, które przed nabyciem nieruchomości przez Pana były wykorzystywane przez poprzednich użytkowników, w szczególności na potrzeby byłej (…) w (…), jak i innych najemców. Budynki były wybudowane i oddawane do użytku etapami od 1984 r. do 1992 r. Nabycie nastąpiło bez podatku VAT i było opodatkowane podatkiem od czynności cywilnoprawnych. W konsekwencji przy nabyciu nieruchomości nie przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego i Pan nie dokonał takiego odliczenia. Część powierzchni istniejących budynków jest obecnie wynajmowana. Najem ten jest rozliczany przez Pana na gruncie podatku dochodowego jako najem prywatny, opodatkowany ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Dla celów podatku od towarów i usług dokumentuje Pan najem fakturami VAT, ponieważ posiada status czynnego podatnika VAT wynikający również z prowadzenia innej działalności opodatkowanej. W znacznej mierze faktyczne korzystanie z powierzchni jest kontynuowane przez dotychczasowych najemców, jednak stosunki obligacyjne zostały ukształtowane już z Panem jako nowym właścicielem i wynajmującym. Pan wynajął również część powierzchni nowym najemcom i planuje kontynuować pozyskiwanie kolejnych najemców w przyszłości.

Planuje Pan utworzenie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, a następnie wniesienie do tej spółki wkładu niepieniężnego w postaci opisanej nieruchomości. Przedmiotem wkładu niepieniężnego będzie nieruchomość, w tym grunty, prawa użytkowania wieczystego oraz budynki znajdujące się na nieruchomości. Przedmiotem wkładu nie będzie przedsiębiorstwo ani zorganizowana część przedsiębiorstwa.

Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy aport nieruchomości do spółki z ograniczoną będzie stanowił odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i korzystającą ze zwolnienia z VAT (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).

By odnieść się do Pana wątpliwości, należy w tym miejscu wskazać, że na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:

Aby dana usługa podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

Umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.

Jak wynika z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j Dz. U. z 2026 r. poz. 795):

Stosownie do treści powyższego przepisu, najem jest umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, i polega na oddaniu rzeczy do używania przez wynajmującego, natomiast świadczenie najemcy polega na płaceniu umówionego czynszu. Tak więc, oddanie rzeczy (np. gruntu) w ramach umowy najmu innemu podmiotowi skutkuje uzyskiwaniem korzyści majątkowej po stronie wynajmującego.

W kontekście niniejszej sprawy należy zwrócić uwagę na treść zdania drugiego definicji pojęcia „działalność gospodarcza”, w której mówi się o wykorzystywaniu m.in. towarów w sposób ciągły do celów zarobkowych. Takie wykorzystywanie towarów ma miejsce poprzez oddanie ich w odpłatne używanie w ramach stosunków obligacyjnych (najem, dzierżawa, leasing itp.).

W takiej sytuacji istnieje bowiem bezpośredni związek między świadczoną usługą a przekazywanym za nią wynagrodzeniem.

Zatem biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, że najem stanowi usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy i wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywany jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych, bez względu na to, czy prowadzony jest w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych. Sam charakter stosunku prawnego, jaki kształtuje umowa najmu, wskazuje, że ma on długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe.

W konsekwencji należy stwierdzić, że wykorzystanie przez Pana nieruchomości mającej być przedmiotem aportu w działalności gospodarczej polegającej na wynajmie, stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym samym czynność ta wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, a Pan w związku z jej realizacją działa w charakterze podatnika zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy.

Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz zawarty we wniosku opis sprawy wskazać należy, że w przypadku aportu opisanej nieruchomości do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, nie będzie Pan zbywał majątku osobistego, ale majątek wykorzystywany przez Pana w prowadzonej działalności gospodarczej. Dokonując dostawy (planowanego aportu) przedmiotowej nieruchomości wykorzystywanej w związku z wynajmem w celach zarobkowych, tj. skutkujących uzyskiwaniem korzyści majątkowych z tego tytułu wypełni Pan przesłanki określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy. W konsekwencji dostawa (planowany aport) tej nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

W konsekwencji planowana przez Pana czynność wniesienia aportem ww. nieruchomości do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Podsumowując, wniesienie nieruchomości zabudowanej budynkami przemysłowo-usługowymi do Spółki z o.o. tytułem wkładu niepieniężnego będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy, w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.

Należy wskazać, że dokonana czynność która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – a niewątpliwie z tana czynnością jak wyjaśniano wyżej mamy do czynienia w analizowanej sprawie – może albo być opodatkowana albo zwolniona z tego podatku.

Zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających określone w tych przepisach warunki.

Zasady zwolnienia od podatku dostawy budynków, budowli i ich części znajduje się w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, który stanowi że:

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Kwestia pierwszego zasiedlenia została uregulowana w art. 2 pkt 14 ustawy:

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku, budowli lub ich części do użytkowania. Zatem aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich część oddano w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej – bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich części.

Zaznaczyć w tym miejscu należy, że termin „ulepszenia” zawarty w ustawie o podatku od towarów i usług, odwołuje się do przepisów o podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 22g ust. 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 10 stycznia 2025 r. (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Ulepszeniem środka trwałego – w rozumieniu ww. ustawy – jest więc:

˗       przebudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, w wyniku których nastąpi jego dostosowanie do zmienionych potrzeb funkcjonalnych, użytkowych lub technicznych,

˗       rozbudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, które powiększają ten środek trwały,

˗       rekonstrukcja środka trwałego, tj. wykonanie prac, w wyniku których nastąpi odtworzenie zniszczonego środka trwałego do jego poprzedniego stanu,

˗       adaptacja środka trwałego, tj. wykonanie prac mających na celu przystosowanie danego środka trwałego do spełniania odmiennych funkcji od tych, dla których został zbudowany lub użytkowany,

˗       modernizacja środka trwałego, tj. unowocześnienie środka trwałego.

Powyższy przepis wskazuje, że na gruncie prawa podatkowego „ulepszenie” jest pojęciem, które dotyczy wyłącznie składników majątku będących środkami trwałymi. Pod pojęciem tym należy rozumieć takie czynności, jak przebudowa, rozbudowa, rekonstrukcja, adaptacja lub modernizacja środka trwałego, które podnoszą jego wartość techniczną, użytkową, jak i przystosowanie składnika majątkowego do wykorzystania go w innym celu, niż pierwotne przeznaczenie albo nadanie temu składnikowi innych cech użytkowych.

Zatem nieruchomości (np. budynki), które nie stanowią u podatnika środka trwałego, nie mogą ulec ulepszeniu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, ponieważ pojęcie ulepszenia, do którego odwołuje się ustawodawca w art. 2 pkt 14 ustawy, odsyłając do przepisów o podatku dochodowym, dotyczy wyłącznie ulepszenia środków trwałych.

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Tak więc, by dostawa budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, muszą być spełnione łącznie dwa warunki występujące w tym artykule.

Jeżeli natomiast nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy,

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Natomiast kwestię opodatkowania dostawy gruntu (prawa użytkowania wieczystego gruntu), na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:

Wobec tego, przy dostawie budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków lub budowli w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu (prawa użytkowania wieczystego gruntu) stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu (prawa użytkowania wieczystego gruntu), na którym obiekt jest posadowiony.

Z opisu sprawy wynika, że przedmiotem wkładu niepieniężnego będzie nieruchomość, w tym grunty, prawa użytkowania wieczystego oraz budynki znajdujące się na nieruchomości. Budynki były wybudowane i oddawane do użytku etapami od 1984 r do 1992 r. Pierwsze używanie nieruchomości nastąpiło zgodnie z ich oddaniem do użytku czyli od 1984 r. – 1992 r. Pierwszy właściciel prowadził (…) od 1984 r. do (…) 2025 r. Wynajmował również inne lokale pozostałym przedsiębiorcom, którzy prowadzili i prowadzą tam działalność gospodarczą np. działalność stolarska, pogrzebowa. W międzyczasie zawarto również nowe umowy najmu, które trwają do dziś już z Panem jako nowym właścicielem. Po nabyciu nieruchomości nie ponosił Pan wydatków na ulepszenie budynków, budowli lub ich części, które stanowiłyby co najmniej 30% wartości początkowej danego budynku, budowli lub ich części. Nie planuje Pan poniesienia takich wydatków przed dokonaniem aportu. W odniesieniu do budynków przemysłowo-usługowych nie były ponoszone przez poprzednich użytkowników wydatki na ulepszenie lub przebudowę danego budynku w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej ww. obiektów, tj. dokonane istotne zmiany przeprowadzone w celu zmiany ich wykorzystania lub w celu znaczącej zmiany warunków ich zasiedlenia.

Mając zatem na uwadze przywołane przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, że wniesienie aportem budynków posadowionych na nieruchomości nie będzie dokonywane w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy, a od pierwszego zasiedlenia budynków upłynął okres co najmniej 2 lat. Ponadto, nie ponosił Pan ani poprzedni użytkownicy wydatków na ulepszenie budynków, które stanowiłyby co najmniej 30% jego wartości początkowej. Ponadto z uzupełnienia wynika, że nieruchomość, która jest przedmiotem niniejszego wniosku nie została zaklasyfikowana jako środek trwały, nie dokonuje Pan od niej odpisów amortyzacyjnych.

W konsekwencji, dla planowanej dostawy (aportu) budynków przemysłowo-usługowych zostaną spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż jak Pan wskazał, do ich pierwszego zasiedlenia doszło zgodnie z ich oddaniem do użytku czyli od 1984 r. do 1992 r., a opis sprawy wskazuje, że pomiędzy pierwszym zasiedleniem a planowaną datą aportu upłynie okres powyżej 2 lat.

W związku z tym, planowany aport budynków do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, będzie korzystał ze zwolnienia od podatku zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ponieważ zostaną spełnione wszystkie warunki uprawniające do zastosowania zwolnienia, o których mowa w tym przepisie.

W tej sytuacji – uwzględniając zapis art. 29a ust. 8 ustawy – grunt, prawo wieczystego użytkowania gruntu, na którym budynki przemysłowo-usługowe są posadowione będzie korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie tych samych przepisów.

Tym samym dla aportu nieruchomości zabudowanej budynkami o charakterze przemysłowo-usługowym jest bezzasadna analiza zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a oraz pkt 2 ustawy o VAT.

Odnosząc się w tym miejscu do Pana stanowiska, wskazać należy, że kluczowym dla oceny prawa do zwolnienia od podatku w trybie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, jest czy doszło do pierwszego zasiedlenia, którym jest pierwsze zajęcie budynku, budowli lub ich części do użytkowania. W okolicznościach tej sprawy nie jest trafne Pana wskazane, że nie opiera Pan jednak swojego stanowiska na art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Wynika to z ostrożności interpretacyjnej związanej z tym, że po nabyciu nieruchomości w czerwcu 2025 r. to Pan jako nowy właściciel i czynny podatnik VAT ukształtował stosunki najmu z dotychczasowymi oraz nowymi najemcami, a najem jest rozliczany przez Pana na gruncie VAT i dokumentowany fakturami VAT, a aport może zostać dokonany przed upływem dwóch lat od rozpoczęcia wykonywania przez Pana opodatkowanego najmu tej nieruchomości oraz od oddania części powierzchni do korzystania najemcom w ramach stosunków obligacyjnych ukształtowanych już z Panem. Powyższa Pana argumentacja, pozostaje bez wpływu na kwestie pierwszego zasiedlenia (art. 2 pkt 14 ustawy) oraz prawa do zwolnienia od podatku w trybie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Jak podał Pan bowiem w opisie sprawy: pierwsze używanie nieruchomości nastąpiło zgodnie z ich oddaniem do użytku czyli od 1984 r. – 1992 r., poprzedni użytkownicy nie ponosili wydatków na ulepszenie budynków, które stanowiłyby co najmniej 30% jego wartości początkowej, wydatków takich również Pan nie planuje ponosić, z uzupełnienia dodatkowo wynika, że nieruchomość, która jest przedmiotem niniejszego wniosku nie została zaklasyfikowana jako środek trwały, nie dokonuje Pan od niej odpisów amortyzacyjnych.

W konsekwencji Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 (we wniosku oznaczonego nr 2) w części obejmującej kwestię, że wniesienie nieruchomości aportem do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością będzie stanowiło odpłatną dostawę towarów na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, dokonywaną przez Wnioskodawcę działającego jako podatnik VAT, należało uznać za prawidłowe.

Natomiast za nieprawidłowe należało uznać Pana stanowisko w części obejmującej kwestię, iż czynność ta, przy założeniu, że nie znajdzie zastosowania zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Ponadto nie udzielam odpowiedzi na pytanie oznaczone we wniosku nr 3, z uwagi na jego warunkowy charakter. Oczekiwał Pan bowiem odpowiedzi na to pytanie w przypadku odpowiedzi negatywnej na pytanie nr 2 w zakresie zwolnienia, tj. w razie uznania transakcji za opodatkowaną podatkiem VAT bez zastosowania zwolnienia. Jak natomiast wyżej stwierdzono, planowany aport nieruchomości zabudowanej budynkami usługowo-przemysłowymi do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością będzie korzystał ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług. W pozostałym zakresie objętym wnioskiem tj. w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku od czynności cywilnoprawnych zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Biorąc pod uwagę powyższe, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.