0111-KDIB3-2.4012.409.2026.2.ASZ

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – dwoma pismami z 14 lipca 2026 r. (wpływ 14 lipca 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej również: „Spółka”, „Wnioskodawca”) jest spółką kapitałową z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegającą opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej prowadzi portal internetowy („Platforma”) i współpracuje z psychologami i psychoterapeutami („Specjaliści”). Za pomocą Platformy, Specjaliści świadczą usługi na rzecz osób fizycznych – beneficjentów usług świadczonych przez Specjalistów („Klienci”).

Schemat działania Platformy przedstawia się następująco:

-     Specjaliści oferują za pośrednictwem Platformy świadczone przez siebie usługi psychologiczne i terapeutyczne („Usługi”);

-     Klienci nabywają od Spółki Usługi świadczone przez Specjalistów za pośrednictwem Platformy;

-     Specjaliści wykonują Usługi na rzecz Klientów w uzgodnionej formie (np. wideokonferencji czy czatu);

-     płatności od Klientów z tytułu wykonania Usługi są przekazywane w pierwszej kolejności Spółce, a następnie Spółka na podstawie zawartych ze Specjalistami umów, wypłaca Specjalistom wynagrodzenie.

Wynagrodzenie Specjalistów z tytułu świadczenia Usług („Wynagrodzenie Specjalistów”) jest obliczane według następującego wzoru:

A – (A x B%) gdzie:

A – kwota wynagrodzenia Spółki z tytułu świadczenia Usług, płatna przez Klientów na rzecz Spółki („Wynagrodzenie”);

B – prowizja Spółki, wyrażona jako uzgodniony między Spółką a Specjalistą procent kwoty Wynagrodzenia.

Kwoty Wynagrodzenia oraz Wynagrodzenia Specjalistów z tytułu świadczenia Usług są zatem bezpośrednio zależne od liczby nabytych Usług i stanowi iloczyn tej liczby oraz stawki jednostkowej z tytułu świadczenia danej Usługi.

Usługi są usługami w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT. Wnioskodawca zaznacza, że kwalifikacja Usług jako usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT, nie jest przedmiotem niniejszego wniosku.

W odpowiedzi na wezwanie, odpowiedzieli Państwo na pytania Organu w następujący sposób:

Na pytanie: „Czy są Państwo Pan podmiotem leczniczym, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2026 r. poz. 156)?”

Odpowiedzieli Państwo: „Wnioskodawca nie jest podmiotem leczniczym, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.”

Na pytanie: „Czy usługi, o których mowa we wniosku, świadczą Państwo w ramach wykonywania działalności leczniczej?”

Odpowiedzieli Państwo: „Usługi, o których mowa we wniosku, nie są/nie będą świadczone przez Wnioskodawcę w ramach wykonywania działalności leczniczej przez Wnioskodawcę.”

Na pytania: „Proszę szczegółowo opisać, na czym polega (w czym się przejawia) profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawa zdrowia w przypadku usług, o których mowa we wniosku?”

„Czy Pacjenci, na rzecz których wykonywane będą usługi, mają wskazania medyczne, są kierowani od lekarzy specjalistów – prosimy wskazać jakich specjalności?”

Odpowiedzieli Państwo: „Usługi psychologiczne oraz terapeutyczne o których mowa we wniosku (tj. Usługi) są usługami dotyczącymi zdrowia psychicznego i polegają na udzieleniu pomocy osobom doświadczającym trudności psychologicznych oraz/lub mającym problemy natury psychicznej. Z uwagi na charakter Usług, wskazania medyczne (czyli okoliczności, które uzasadniają zastosowanie określonej procedury diagnostycznej, leczniczej lub interwencji) dotyczące skorzystania z Usług obejmują więc wszelkiego rodzaju sytuacje, w których konieczne jest podjęcie działań mających na celu:

-     poprawić stan psychiczny, samopoczucie oraz jakość życia (poprawa zdrowia),

-     przeciwdziałać wystąpieniu zaburzeń psychicznych i emocjonalnych (profilaktyka i zachowanie zdrowia), a jeżeli takie zaburzenia już wystąpiły

-     ograniczyć ich zakres lub negatywne skutki (ratowanie zdrowia) oraz jak najszybciej przywrócić stan, w którym tego rodzaju zaburzenia psychiczne nie występowały (przywracanie zdrowia).

W konsekwencji, profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawa zdrowia w przypadku Usług przejawiają się w:

-     ograniczaniu negatywnych objawów psychicznych (lęku, depresji, nerwicy, zaburzeń nastroju, uzależnień, napięcia, stresu, fobii itp.),

-     poprawie funkcjonowania zawodowego, społecznego i rodzinnego danego Klienta (pacjenta),

-     zwiększaniu odporności psychicznej na negatywne bodźce zewnętrzne, jak również na

-     zapobieganiu poważnym konsekwencjom nieleczonych zaburzeń psychicznych.

Co za tym idzie, Usługi mają bezpośredni wpływ na dobrostan fizyczny i psychiczny Klientów (pacjentów).

Wnioskodawca wskazuje, że aby skorzystać z Usług nie jest wymagane skierowanie od lekarza specjalisty. Niemniej jednak, w zależności od konkretnego przypadku, możliwe są sytuacje, w których dany Klient (pacjent) będzie posiadał takie skierowanie, wystawione np. przez lekarza rodzinnego lub psychiatrę.”

Na pytania: „Na podstawie jakiej umowy współpracują Państwo/będą Państwo współpracowali ze specjalistami świadczącymi siebie usługi psychologiczne i terapeutyczne?”

„W przypadku, gdy psycholodzy i psychoterapeuci świadczą usługi na podstawie umowy B2B proszę wskazać:

a)  Czy są to osoby, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 18 lub 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.)?

b)  Czy usługi świadczone przez te osoby są nabywane przez Państwa we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej (pacjenta)?

c)  Czy ww. osoby wystawiają/będą wystawiały dla Państwa faktury VAT dokumentujące wykonane dla Państwa czynności, czy też inne dokumenty (prosimy wskazać jakie)?”

Odpowiedzieli Państwo: „Wnioskodawca współpracuje/będzie współpracować ze Specjalistami świadczącymi usługi psychologiczne i terapeutyczne na podstawie umów o współpracy zawieranych przez Specjalistów w ramach prowadzonej przez Specjalistów:

-     działalności gospodarczej; lub

-     tzw. działalności nierejestrowanej, o której mowa w art. 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (jeżeli działalność danego Specjalisty spełnia ustawowe przesłanki do uznania jej za taką działalność).

Wnioskodawca wskazuje, że Specjaliści świadczący usługi psychologiczne i terapeutyczne są osobami, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT. Usługi świadczone przez Specjalistów są/będą nabywane przez Wnioskodawcę we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej (Klienta).

Ponadto, Specjaliści świadczący usługi psychologiczne i terapeutyczne wystawiają/będą wystawiać na rzecz Wnioskodawcy następujące dokumenty dokumentujące wykonane dla Wnioskodawcy czynności:

-     faktury VAT; lub

-     rachunki - w sytuacji, w których wystawienie faktury VAT przez danego Specjalistę nie jest/nie będzie obowiązkowe zgodnie z przepisami ustawy o VAT.”

Na pytanie: „Czy pomiędzy pacjentem, a specjalistami świadczącymi siebie usługi psychologiczne i terapeutyczne dochodzi do jakiejkolwiek interakcji? Jeśli tak, w jakiej formie?”

Odpowiedzieli Państwo: „Tak - pomiędzy Klientami (pacjentami) a Specjalistami dochodzi do interakcji. Specjaliści świadczą bowiem usługi psychologiczne i terapeutyczne. Usługi te, biorąc pod uwagę ich naturę, wymagają, aby w procesie ich świadczenia dochodziło do wzajemnej komunikacji pomiędzy Klientami (pacjentami) a Specjalistami. W szczególności, Specjalista potrzebuje uzyskać od danego Klienta (pacjenta) określone informacje (dotyczące np. jego potrzeb, obecnego stanu psychicznego, odczuwanych emocji), tak, aby następnie móc przekazać i omówić z Klientem (pacjentem) działania ukierunkowane na poprawę zdrowia psychicznego Klienta (pacjenta).

W konsekwencji, bez zaistnienia takiej interakcji, świadczenie Usług będących przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej nie byłoby możliwe.”

Na pytanie: „Czy specjalista weryfikuje postępy u osób, które wykupują dostęp do kursu online? Czy weryfikacja odbywa się automatycznie (np. za pomocą stosownego oprogramowania), czy też wymaga innych działań?”

Odpowiedzieli Państwo: „Wnioskodawca wskazuje, że Specjaliści nie świadczą/nie będą świadczyli Usług w formie kursów online. Niemniej jednak, Wnioskodawca zaznacza, że w ramach świadczenia Usług występuje i będzie występować „weryfikacja postępów” danego Klienta (pacjenta) - rozumiana jako analiza efektów dotychczas prowadzonej terapii. Taka weryfikacja jest bowiem integralną częścią procesu terapeutycznego w zakresie zdrowia psychicznego Klienta (pacjenta).”

Na pytanie: „Czy świadczenie usług, o których mowa we wniosku bez wykorzystania technologii informacyjnej jest możliwe?”

Odpowiedzieli Państwo: „Tak - jest możliwe świadczenie Usług bez wykorzystania technologii informacyjnej. Usługi psychologiczne i terapeutyczne mogą być bowiem świadczone również w formie stacjonarnej, zakładającej bezpośrednie spotkanie Specjalisty oraz danego Klienta (pacjenta) w określonym miejscu, np. w gabinecie danego Specjalisty.”

Na pytanie: „Czy usługi świadczone za pomocą Platformy stanowią produkty w formie cyfrowej (łącznie z oprogramowaniem, jego modyfikacjami lub nowszymi wersjami)?”

Odpowiedzieli Państwo: „Wnioskodawca wskazuje, że Usługi świadczone przez Specjalistów — będące przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej — nie stanowią produktów w formie cyfrowej, w tym oprogramowania, jego modyfikacji ani nowszych wersji.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23 marca 2011 r. str. 1 ze zm.; „Rozporządzenie”), do „usług świadczonych drogą elektroniczną”, o których mowa w dyrektywie 2006/112/WE, należą usługi świadczone za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej, których świadczenie – ze względu na ich charakter – jest zasadniczo zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe. Ust. 1 obejmuje w szczególności ogólnie dostawy produktów w formie cyfrowej, łącznie z oprogramowaniem, jego modyfikacjami lub nowszymi wersjami (art. 7 ust. 2 lit. a Rozporządzenia).

Usługi są usługami świadczonymi przez Specjalistów zdalnie, a dostęp do nich jest uzyskiwany przez Klienta (pacjenta) za pośrednictwem Platformy. Niemniej jednak, Platforma stanowi wyłącznie narzędzie informatyczne umożliwiające organizację, zakup, rozliczenie oraz zdalne wykonanie Usług przez Specjalistów. Przedmiotem świadczenia nie jest udostępnienie Klientowi oprogramowania ani produktu w formie cyfrowej, lecz usługa psychologiczna lub terapeutyczna, wykonywana przez Specjalistę z udziałem bezpośredniej interakcji z Klientem. Świadczenie Usług nie jest więc zasadniczo zautomatyzowane i wymaga więcej niż minimalnego udziału człowieka”.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym w stosunku do świadczenia przez Spółkę Usług na rzecz Klientów znajdzie zastosowanie zwolnienie z podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy o VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

Spółka stoi na stanowisku, zgodnie z którym w opisanym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym w stosunku do świadczenia przez Spółkę Usług na rzecz Klientów znajdzie zastosowanie zwolnienie z podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy o VAT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 8 ust. 1 ustawy o VAT wskazuje, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1)  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2)  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3)  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

W świetle powyższych uregulowań, pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).

Ustawodawca przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku. Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów:

a)  lekarza i lekarza dentysty,

b)  pielęgniarki i położnej,

c)  medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz.U. z 2023 r. poz. 991),

d)  psychologa.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy o VAT, zwalnia się od podatku świadczenie usług, o których mowa w pkt 18 i 19, jeżeli usługi te zostały nabyte przez podatnika we własnym imieniu ale na rzecz osoby trzeciej od podmiotów, o których mowa w pkt 18 i 19.

Jednocześnie, zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

W świetle powyższego, w ocenie Spółki należałoby przeanalizować, czy w stosunku do świadczenia Usług przez Spółkę może znaleźć zastosowanie zwolnienie z VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy o VAT.

Zdaniem Spółki, wszystkie warunki do zastosowania zwolnienia z VAT w stosunku do świadczenia Usług przez Spółkę są w przypadku Spółki spełnione.

Należy zauważyć, że Spółka (podatnik) nabywa od Specjalistów Usługi we własnym imieniu, ale na rzecz Klientów (osób trzecich). Specjaliści są jednocześnie podmiotami, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT. Spółka bierze zatem udział w świadczeniu usług zwolnionych z VAT, tj. usługi w zakresie opieki medycznej służącej profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia (tj. Usług).

Jednocześnie, w ocenie Spółki, do sytuacji Spółki powinien znaleźć zastosowanie art. 8 ust. 2a ustawy o VAT, tj. powinno się przyjmować, że:

-     Spółka otrzymuje (będzie otrzymywać) Usługi od Specjalistów, za które to Usługi Specjaliści otrzymują (będą otrzymywać) od Spółki Wynagrodzenie Specjalistów; a następnie

-     Spółka świadczy (będzie świadczyć) Usługi na rzecz Klientów, za które to Usługi Spółka otrzymuje (będzie otrzymywać) od Klientów Wynagrodzenie.

Innymi słowy, na gruncie ustawy o VAT, Wnioskodawca powinien być traktowany najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca w stosunku do Usług.

Skoro zatem Usługi stanowią usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczonymi w ramach wykonywania zawodu psychologa, tj. są usługami, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d ustawy o VAT, to w ocenie Spółki do świadczenia Usług powinno znaleźć zastosowanie zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy o VAT.

Zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy o VAT obejmuje bowiem sytuacje, w których pomiędzy świadczeniodawcą usługi a pacjentem istnieje trzeci podmiot (pośrednik), nabywający usługę medyczną od świadczeniodawcy i zbywający ją osobie trzeciej. Taka sytuacja ma miejsce w przypadku Spółki. Zatem, zgodnie z ustawą o VAT, całość otrzymywanego przez Spółkę Wynagrodzenia z tytułu Usług powinna stanowić wynagrodzenie Spółki za świadczenie usług zwolnionych z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy o VAT.

W ocenie Spółki, dla celów zastosowania zwolnienia z VAT z art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy o VAT nie powinno mieć znaczenia, po jakiej cenie nabyte od Specjalistów Usługi zostaną następnie odsprzedane przez Spółkę Klientom. Modyfikacja ceny sprzedaży Usług w porównaniu do ceny nabycia Usług przez Spółkę nie wpływa na ich cel, którym w dalszym ciągu jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawa zdrowia (jest to w dalszym ciągu cel medyczny). Ponadto, Spółka nie ingeruje w treść Usług – Usługi są odsprzedawane Klientom w niezmienionej formie.

W konsekwencji, zdaniem Spółki w opisanym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym w stosunku do świadczenia przez Spółkę Usług na rzecz Klientów znajdzie zastosowanie zwolnienie z podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy o VAT.

Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w praktyce organów podatkowych. Tytułem przykładu, Spółka pragnie wskazać na interpretacje indywidualne Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11 czerwca 2021 r., sygn. 0112-KDIL3.4012.69.2021.2.AW oraz z dnia 4 grudnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.665.2024.1.MMA.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
(t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 8 ust. 2a ustawy:

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienia od podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy:

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 18a ustawy:

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy:

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy:

Należy jednak zauważyć, że ww. przepisy art. 43 ust. 1 pkt 18 i 19 ustawy zwalniają od podatku wyłącznie usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, nie zwalniają zatem wszystkich świadczeń, które można wykonać w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze bądź w ramach zawodów medycznych, ale tylko te które służą określonemu celowi.

Zauważyć zatem należy, że wszędzie tam, gdzie nie ma bezpośredniego związku z leczeniem – nie ma prawa do zastosowania zwolnienia od podatku. Świadczenie usług, dokonywane w ramach wykonywania zawodu medycznego, jest opodatkowane podatkiem od towarów i usług, jeśli nie odpowiada ono koncepcji opieki medycznej. Jeśli głównym celem usług medycznych nie jest ochrona, w tym zachowanie lub odtworzenie zdrowia, ale raczej udzielanie pewnych porad, nie będzie miało zastosowania zwolnienie od podatku.

Przytoczone powyżej przepisy krajowe w zakresie opieki medycznej stanowią implementację do polskiego porządku prawnego przepisu art. 132 ust. 1 lit. b) oraz lit. c) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347 z 11 grudnia 2006 str. 1 ze zm.), zgodnie z którym:

Z powołanych powyżej przepisów jednoznacznie wynika, że zwolnieniu od podatku VAT podlegają usługi w zakresie opieki medycznej, które spełniają określone warunki: służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a także świadczone są przez konkretne, wymienione przez ustawodawcę wprost podmioty. Zwolnienie powyższe ma zatem charakter podmiotowo-przedmiotowy, co oznacza, że zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez ściśle zdefiniowany krąg podmiotów, wykonujących te usługi.

Należy mieć na uwadze, że analizowany przepis zwalnia od podatku wyłącznie usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, nie zwalnia zatem wszystkich świadczeń, które można wykonać w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze bądź w ramach zawodów medycznych, ale tylko służące określonemu celowi.

Precyzując czynności, których celem jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie lub poprawa zdrowia należy zastosować wykładnię językową.

„Profilaktyka” to wszelkie działania i środki stosowane w celu zapobiegania czemuś niepożądanemu, likwidowanie przyczyn niekorzystnych zjawisk, to działania i środki stosowane w celu zapobiegania chorobom. Zatem profilaktyka zdrowotna obejmuje działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby.

„Zachowywanie” rozumiane jest zaś jako dochowanie czegoś w stanie niezmienionym, nienaruszonym lub niezniszczonym mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności, utrzymywanie.

Interpretując słowo „ratowanie” należy odwołać się do słów „ratować” i „ratownictwo”. Ratować to starać się ocalić, zachować coś, natomiast ratownictwo jest rozumiane jako ogół środków i metod ratowania życia ludzkiego i niesienia pomocy w warunkach zagrożenia.

Pojęcie „przywracać” oznacza doprowadzić coś do poprzedniego stanu, wprowadzić coś na nowo, odtworzyć coś w pierwotnej postaci, wznowić, odnowić, sprawić, że ktoś się znajdzie w takiej sytuacji, w takim stanie, w jakim był poprzednio. Pojęcie „przywracanie zdrowia” oznacza doprowadzenie zdrowia do poprzedniego stanu, sprawienie, że znajdzie się ono w takim stanie, w jakim był poprzednio.

„Poprawa” to zmiana stanu czegoś na lepsze, poprawienie czegoś, poprawianie się, polepszanie. Z kolei termin „poprawa zdrowia”, którym posługuje się ustawodawca określając zakres zwolnień, zgodnie z wykładnią literalną, oznacza zmianę stanu zdrowia na lepsze, poprawienie zdrowia, jego polepszanie.

Zatem dokonując ustalenia, czy dana usługa medyczna korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług należy ustalić, czy będzie spełniała wyżej określone warunki.

Z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE wynika, że zwolnienia stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, które służą unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku VAT w poszczególnych państwach członkowskich i które należy postrzegać w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT wyrok C-473/08 w sprawie Eulitz, pkt 25). Jak również wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości UE w swym orzecznictwie: pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 VI Dyrektywy (obecnie art. 132 Dyrektywy 2006/112/WE Rady) powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika.

Zauważyć należy, że definicja opieki medycznej nie została zawarta ani w krajowych, ani wspólnotowych przepisach podatkowych. W tym zakresie należy szukać wyjaśnienia tych pojęć w bogatym dorobku orzecznictwa wspólnotowego.

W wyroku w sprawie L.u.P. GmbH (C-106/05, pkt 27) Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że pojęcia „opieki medycznej” oraz „świadczeń opieki medycznej” (…) odnoszą się do świadczeń, które służą diagnozie, opiece oraz w miarę możliwości, leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia. Pojęcie to zdefiniowano również w wyroku w sprawie d´Ambrumenil (C- 307/01, pkt 57), gdzie podkreślono, że pojęcia świadczenia opieki medycznej nie można interpretować w sposób, który obejmuje świadczenia medyczne realizowane w innym celu niż postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych.

Należy więc uznać, że pojęcie „usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia” odpowiada określeniom używanym przez Trybunał „postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”. W pojęciu tym zawierają się również usługi medyczne realizowane w celach profilaktycznych (wyrok w sprawie Margarete Unterpertinger v Pensionsversicherungsanstalt der Arbeiter, C-212/01, pkt 40).

Należy podkreślić, że ani przepisy Dyrektywy, ani orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE nie dają podstaw do tego, aby zakresem opieki medycznej podlegającej zwolnieniu objąć wszystkie działania medyczne wynikające z procesu leczenia. Zatem czynności, których celem nie jest ochrona zdrowia, nie mogą być uznane za świadczenia opieki medycznej i nie mogą podlegać zwolnieniu od podatku od towarów i usług. Stanowisko takie wynika z wyroku w sprawie C-212/01.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku w sprawie Margarete Unterpertinger v Pensionsversicherungsanstalt der Arbeiter C-212/01 stwierdził, że „(…) to cel usługi medycznej decyduje o tym, czy powinna ona być zwolniona z podatku VAT. Dlatego też, jeśli kontekst, w jakim taka usługa jest wykonywana, pozwala ustalić, że jej głównym celem nie jest ochrona zdrowia, włączając w to utrzymanie lub przywrócenie zdrowia, lecz udzielanie porad wymaganych przed podjęciem decyzji wywołujących skutki prawne, zwolnienie nie ma zastosowania do takiej usługi”.

Również z orzeczenia C-384/98 wynika, że preferencji podlegać mogą jedynie te usługi, które mają cel terapeutyczny bądź profilaktyczny, a nie podlegają mu takie, które mają charakter czysto ekspercki i doradczy (np. orzekanie o stanie zdrowia dla potrzeb przyznania renty, bądź dla instytucji ubezpieczeniowych dla ustalenia wysokości składki ubezpieczenia na życie).

Ponadto jak zauważył Rzecznik Generalny w sprawie C-262/08: „Cel usługi medycznej określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia, jeżeli z kontekstu wynika, że jej głównym celem nie jest ochrona, utrzymanie bądź przywrócenie zdrowia, lecz inny cel, to wówczas zwolnienie nie będzie miało zastosowania”. Rzecznik zauważa również, że: „działalność, którą uznano za części składowe opieki medycznej (leczenia medycznego), obejmuje: opiekę terapeutyczną jako część usługi ambulatoryjnej świadczonej przez wykwalifikowane pielęgniarki; leczenie psychoterapeutyczne świadczone przez wykwalifikowanych psychologów; prowadzenie badań lekarskich bądź pobieranie krwi lub innych próbek do badania pod kątem występowania choroby, na rzecz pracodawców lub ubezpieczycieli, albo poświadczanie zdolności medycznej do odbycia podróży, jeżeli celem tych usług zasadniczo pozostaje ochrona zdrowia zainteresowanych osób; oraz badania medyczne umożliwiające obserwację i zbadanie pacjentów, zanim zajdzie konieczność diagnozowania, rozciągnięcia opieki bądź leczenia potencjalnej choroby, zlecone przez internistów i wykonywane przez zewnętrzne laboratoria prywatne”.

Dokonując oceny przedstawionych okoliczności sprawy należy mieć na względzie zasadę wykładni zwolnień, stanowiących w istocie odstępstwo od generalnej zasady powszechności opodatkowania podatkiem VAT. Tym samym, wszelkie zwolnienia należy interpretować możliwie ściśle i wąsko tak, aby nie doprowadzić do rozszerzenia zwolnień.

Przedmiotem Państwa zainteresowania jest kwestia, czy w stosunku do świadczenia przez Spółkę Usług na rzecz Klientów znajdzie zastosowanie zwolnienie z podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy o VAT

W rozpatrywanej sprawie wskazali Państwo, że nie są Państwo podmiotem leczniczym, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.

W konsekwencji powyższego z uwagi na niespełnienie przesłanki podmiotowej nie mogą Państwo korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy.

W tej sytuacji zbadać należy, czy dla świadczonych usług terapii uzależnień można zastosować zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy.

W świetle przywołanej wyżej regulacji należy zauważyć, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:

-     przesłanki o charakterze podmiotowym, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być osobą wykonującą zawód lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki, położnej, psychologa lub inny zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej;

-     przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług w zakresie opieki medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.

Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma zastosowania.

Oznacza to, że zwolnieniu podlega określony rodzaj usług wykonywanych w określonym celu, przez zdefiniowany krąg podmiotów. Powyższa regulacja nie zwalnia od podatku wszystkich świadczeń, ale tylko służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, jeśli wykonywane są przez osoby posiadające wymagane wykształcenie zawodowe. Jeśli nie jest spełniona choćby jedna z powyższych przesłanek, usługi podlegają opodatkowaniu właściwą stawką podatku VAT.

W opisie sprawy wskazali Państwo, że usługi, o których mowa we wniosku, są usługami w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT.

Usługi psychologiczne oraz terapeutyczne są usługami dotyczącymi zdrowia psychicznego i polegają na udzieleniu pomocy osobom doświadczającym trudności psychologicznych oraz/lub mającym problemy natury psychicznej. Z uwagi na charakter usług, wskazania medyczne (czyli okoliczności, które uzasadniają zastosowanie określonej procedury diagnostycznej, leczniczej lub interwencji) dotyczące skorzystania z Usług obejmują więc wszelkiego rodzaju sytuacje, w których konieczne jest podjęcie działań mających na celu:

-     poprawić stan psychiczny, samopoczucie oraz jakość życia (poprawa zdrowia),

-     przeciwdziałać wystąpieniu zaburzeń psychicznych i emocjonalnych (profilaktyka i zachowanie zdrowia), a jeżeli takie zaburzenia już wystąpiły

-     ograniczyć ich zakres lub negatywne skutki (ratowanie zdrowia) oraz jak najszybciej przywrócić stan, w którym tego rodzaju zaburzenia psychiczne nie występowały (przywracanie zdrowia).

W konsekwencji, profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawa zdrowia w przypadku usług przejawiają się w:

-     ograniczaniu negatywnych objawów psychicznych (lęku, depresji, nerwicy, zaburzeń nastroju, uzależnień, napięcia, stresu, fobii itp.),

-     poprawie funkcjonowania zawodowego, społecznego i rodzinnego danego Klienta (pacjenta),

-     zwiększaniu odporności psychicznej na negatywne bodźce zewnętrzne, jak również na

-     zapobieganiu poważnym konsekwencjom nieleczonych zaburzeń psychicznych.

Co za tym idzie, Usługi mają bezpośredni wpływ na dobrostan fizyczny i psychiczny Klientów (pacjentów). Aby skorzystać z Usług nie jest wymagane skierowanie od lekarza specjalisty. Niemniej jednak, w zależności od konkretnego przypadku, możliwe są sytuacje, w których dany Klient (pacjent) będzie posiadał takie skierowanie, wystawione np. przez lekarza rodzinnego lub psychiatrę.

Zatem, w przedmiotowej sprawie jest spełniona przesłanka przedmiotowa warunkująca zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19 i 19a ustawy.

Do rozpatrzenia pozostaje przesłanka podmiotowa zwolnienia od podatku.

Należy wskazać, że w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. a, b i d ustawy przewidziano zwolnienia dla usług w zakresie opieki medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczonych w ramach wykonywania zawodów: lekarza i lekarza dentysty, pielęgniarki i położnej oraz psychologa.

Przepis art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy odsyła do art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, który jednakże nie wymienia wprost zawodów medycznych odsyłając do kolejnych uregulowań.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej
(t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 156):

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy:

Przewidziany w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy warunek, zgodnie z którym zwolnione od podatku VAT są usługi opieki medycznej wykonywane w ramach zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, tj. przez osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osoby legitymujące się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny, ma na celu zapewnienie, aby zwolnienie od podatku było stosowane wyłącznie do świadczeń opieki medycznej wykonywanych przez osoby posiadające wymagane kwalifikacje zawodowe. Dlatego nie każde świadczenie opieki medycznej objęte jest zakresem zwolnienia od podatku, zwolnienie to dotyczy tylko świadczeń o odpowiednim poziomie jakości, biorąc pod uwagę wykształcenie zawodowe osób je wykonujących.

Zasady wykonywania niektórych zawodów medycznych zostały uregulowane w odrębnych aktach prawnych, np. zawód lekarza, dentysty, pielęgniarki, położnej, ratownika medycznego, farmaceuty, felczera, diagnosty laboratoryjnego. Poza wymienionymi istnieje jeszcze spora grupa innych zawodów medycznych, dla których jednak nie zostały określone zasady wykonywania w odrębnych przepisach. Należy zatem przyjąć, iż pojęcie „osoba wykonująca zawód medyczny” obejmuje osoby wykonujące zawody, których status jest określony ustawowo, jak i zawody, które nie mają na gruncie obowiązującego prawa takiego uregulowania. Pojęcie „wykonywanie zawodu medycznego” należy odnieść do osób, które fachowo, stale i w celach zarobkowych zajmują się wykonywaniem zajęcia mającego związek z medycyną i które mają odpowiednie kwalifikacje. Przez kwalifikacje należy rozumieć zasób wiedzy i umiejętności wymaganych do udzielania świadczeń zdrowotnych.

Na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 917):

W świetle art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy o ochronie zdrowia psychicznego:

Ponadto zgodnie z nomenklaturą zawartą w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21 października 2025 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej stosowania (Dz. U. z 2025 r. poz. 1534), w załączniku w grupie 2299 „Specjaliści ochrony zdrowia gdzie indziej niesklasyfikowani” został wymieniony psychoterapeuta – 229905.

W świetle § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19 czerwca 2019 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 383):

Zatem, pomimo, że zawód „psychoterapeuty” nie został objęty unormowaniem odrębnych aktów prawnych, to jednak został uwzględniony w aktualnie obowiązujących przepisach, a tym samym osoba posiadająca wykształcenie w zakresie psychoterapii, jest osobą uprawnioną do wykonywania określonych świadczeń zdrowotnych oraz osobą legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w dziedzinie medycyny.

Zasady wykonywania zawodu psychologa zostały uregulowane w ustawie z 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1026).

Zgodnie z art. 3 ustawy o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów:

W myśl natomiast art. 4 ust. 1 ustawy o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów:

Zatem, na podstawie obowiązujących przepisów ustawy z 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów, udzielanie świadczeń zdrowotnych zastrzeżonych dla zawodu psychologa wykonywać mogą jedynie osoby posiadające określone ustawowo kwalifikacje, potwierdzone odpowiednimi dokumentami.

Ponadto, zawód psychologa został wprost wymieniony w ww. przepisie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d ustawy. Psycholog jest bez wątpienia osobą legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych.

W analizowanej sprawie zostanie spełniona przesłanka podmiotowa wskazana w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) i d) ustawy względem współpracujących z Państwem psychologów i psychoterapeutów.

Zauważyć należy, że wykładnia normy zawartej w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy wskazuje, że zwolnienie od podatku świadczenia usług w zakresie opieki medycznej dotyczy podatników będących osobami wskazanymi w tym przepisie (lekarzy i lekarzy dentystów, pielęgniarki i położne, osoby wykonujące zawody medyczne, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej oraz psychologów), nie wykluczając jednocześnie możliwości zastosowania zwolnienia, np. w sytuacji świadczenia tych usług przez osobę fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą.

Należy ponownie wskazać, że zwolnieniem od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 i pkt 19a ustawy, objęte są wyłącznie te usługi w zakresie opieki medycznej, które realizują cel związany z profilaktyką, zachowaniem, ratowaniem, przywracaniem lub poprawą zdrowia. Usługi, które tych celów nie realizują nie mogą korzystać z ww. zwolnienia. W związku z tym każdorazowo należy poddawać analizie, jaki cel przyświecał danej usłudze świadczonej na rzecz pacjenta. Nie w każdym przypadku działania podejmowane na rzecz pacjenta mają na celu zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawę jego zdrowia. W przypadku, gdy świadczone usługi nie będą związane z ochroną zdrowia i takiego celu nie będą realizować, nie mogą korzystać z omawianego zwolnienia.

Jak wynika z powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy, ze zwolnienia od podatku od podatku od towarów i usług korzystają usługi w zakresie opieki medycznej świadczone przez podmioty lecznicze w ramach działalności leczniczej lub świadczone w ramach wykonywania zawodów lekarza i lekarza dentysty, pielęgniarki i położnej i innych zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, a także psychologów – również w sytuacji, gdy pomiędzy świadczeniodawcą usługi, a pacjentem istnieje trzeci podmiot (pośrednik), który nabywa usługę medyczną od świadczeniodawcy i zbywa ją osobie trzeciej.

W opisie sprawy wskazali Państwo, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej prowadzą Państwo portal internetowy („Platforma”) i współpracują Państwo z psychologami i psychoterapeutami. Za pomocą Platformy, Specjaliści świadczą usługi na rzecz osób fizycznych – beneficjentów usług świadczonych przez Specjalistów.

Schemat działania Platformy przedstawia się następująco:

-     Specjaliści oferują za pośrednictwem Platformy świadczone przez siebie usługi psychologiczne i terapeutyczne;

-     Klienci nabywają od Spółki usługi świadczone przez Specjalistów za pośrednictwem Platformy;

-     Specjaliści wykonują Usługi na rzecz Klientów w uzgodnionej formie (np. wideokonferencji czy czatu);

-     płatności od Klientów z tytułu wykonania Usługi są przekazywane w pierwszej kolejności Państwu, a następnie Państwo na podstawie zawartych ze Specjalistami umów, wypłacają Specjalistom wynagrodzenie.

Współpracują/będą Państwo współpracować ze Specjalistami świadczącymi usługi psychologiczne i terapeutyczne na podstawie umów o współpracy zawieranych przez Specjalistów w ramach prowadzonej przez Specjalistów:

-     działalności gospodarczej; lub

-     tzw. działalności nierejestrowanej, o której mowa w art. 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (jeżeli działalność danego Specjalisty spełnia ustawowe przesłanki do uznania jej za taką działalność).

Mając zatem na uwadze przywołane przepisy oraz opis sprawy należy odnieść się do usług wykonywanych przez psychologów i psychoterapeutów współpracujących w Państwem na podstawie umów o współpracy.

Zgodnie z powołanym wyżej art. 8 ust. 2a ustawy o podatku od towarów i usług, podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej, traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi.

Należy w tym miejscu zaznaczyć, że do odsprzedaży usług dochodzi w przypadkach, gdy podatnik VAT, działając we własnym imieniu, ale na rzecz innego podmiotu (osoby trzeciej), bierze udział w świadczeniu usług. W przypadkach takich przyjmuje się, że sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Z opisu sprawy wynika, że usługi świadczone przez Specjalistów są/będą nabywane przez Państwa we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej (Klienta).

Specjaliści świadczący usługi psychologiczne i terapeutyczne wystawiają/będą wystawiać na Państwa rzecz następujące dokumenty dokumentujące wykonane dla Państwa czynności:

-     faktury VAT; lub

-     rachunki – w sytuacji, w których wystawienie faktury VAT przez danego Specjalistę nie jest/nie będzie obowiązkowe zgodnie z przepisami ustawy o VAT.

W takiej konfiguracji zastosowanie znajdzie art. 8 ust. 2a ustawy o VAT, zgodnie z którym uważani są Państwo za podmiot, który sam otrzymał i wyświadczył usługę, co otwiera drogę do zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy o VAT.

Usługi psychologiczne i terapeutyczne, o których mowa we wniosku, jak już wcześniej rozstrzygnięto będą służyły profilaktyce, przywracaniu lub poprawie zdrowia i będą świadczone przez psychologów, czyli osoby uprawnione na podstawie ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów oraz psychoterapeutów spełniających warunki, o których mowa w § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19 czerwca 2019 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień.

Zatem, w rozpatrywanej sprawie nabywają Państwo usługi medyczne od osób wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) i d) ustawy.

W konsekwencji, należy uznać, że usługi psychologiczne i terapeutyczne stanowią/będą stanowiły usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a zatem będą stanowiły usługi, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy.

Tym samym należy uznać, że będą Państwo spełniać przesłanki do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy, tj. będą Państwo świadczyć usługi opieki medycznej, które zostaną nabyte w Państwa imieniu, ale na rzecz osób trzecich, od współpracujących z Państwem psychologów i psychoterapeutów oraz świadczone usługi służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.

Wskazać przy tym należy, że istotny jest charakter i cel świadczonej usługi, a nie fakt jej świadczenia przez Specjalistów w formie zdalnej za pośrednictwem Platformy. O zastosowaniu zwolnienia od podatku dla świadczonych usług nie może przesądzać rodzaj środków komunikacji, przy wykorzystaniu których dana usługa jest wykonywana. Forma zdalnej komunikacji z Klientem (pacjentem) stanowi jedynie narzędzie, jakie można wykorzystać w celu świadczenia usługi mającej na celu zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawę zdrowia pacjentów.

Podsumowując, opisane we wniosku usługi psychologiczne i terapeutyczne, świadczone przez Państwa w ramach współpracy z psychologami i psychoterapeutami, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, korzystają/będą korzystały ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy.

W konsekwencji Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Biorąc pod uwagę powyższe, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.