0111-KDIB3-2.4012.394.2026.2.SR

Interpretacja indywidualna2026-09-07Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki ponoszone w związku ze świadczeniem usług transportu publicznego (sprzedaż biletów następuje w imieniu i na rzecz Miasta).

Interpretacja indywidualna
- stanowisko nieprawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

18 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 13 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług.

 

Uzupełnili go Państwo pismem z 12 czerwca 2026 r. (wpływ 22 czerwca 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie.

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

 

X. Sp. z o.o. (dalej jako Wnioskodawca, Operator lub Spółka) jest jednoosobową spółką Miasta (...) (dalej jako Miasto lub Organizator), której status prawny określa akt założycielski. Spółka została założona na podstawie uchwały nr (…) Rady Miasta (...) z dnia (…) r. Spółka jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. Zgodnie z § 6 Aktu założycielskiego celem działalności Spółki jest wykonywanie zadania własnego Miasta, polegającego na zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspóInoty w zakresie lokalnego transportu zbiorowego, w szczególności w zakresie regularnego przewozu osób oraz zadań mu towarzyszących. Przedmiotem działalności Wnioskodawcy zgodnie z PKD jest:

33.12.Z Naprawa i konserwacja maszyn,

33.14.Z Naprawa i konserwacja urządzeń elektrycznych,

33.17.Z Naprawa i konserwacja pozostałego sprzętu transportowego,

33.19.Z Naprawa i konserwacja pozostałego sprzętu i wyposażenia,

45.20.Z Konserwacja i naprawa pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli,

49.31.Z Transport lądowy pasażerski, miejski i podmiejski,

49.39.Z Pozostały transport lądowy pasażerski, gdzie indziej niesklasyfikowany,

52.21.Z Działalność usługowa wspomagająca transport lądowy,

68.20.Z Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi i dzierżawionymi,

71.12.Z Działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne,

71.20.Z Pozostałe badania i analizy techniczne,

72.20.Z Badania naukowe i prace rozwojowe w dziedzinie nauk społecznych i humanistycznych,

73.20.Z Badania rynku i opinii publicznej,

77.11.Z Wynajem i dzierżawa samochodów osobowych i furgonetek,

77.12.Z Wynajem i dzierżawa pozostałych pojazdów samochodowych z wyłączeniem motocykli.

 

W dniu (…) r. Spółka zawarła z Miastem umowę o świadczenie usług publicznych w zakresie lokalnego transportu zbiorowego (dalej jako: „Umowa”). Zgodnie z ust. 4 Umowy, przez niniejszą Umowę, Operator zobowiązuje się, w zamian za Rekompensatę wypłacaną przez Organizatora, świadczyć w Okresie Powierzenia w granicach Miasta i Gmin, usługi („Usługi”) polegające na:

   - wykonywaniu Przewozów, w publicznym transporcie zbiorowym organizowanym przez Miasto (...),

   - obsłudze systemu e-karty lub innego elektronicznego systemu poboru opłat za Bilety, który może być wdrożony, w uzgodnieniu z Miastem (...), w szczególności poprzez administrację infrastruktury systemu, prowadzenie i rozliczanie wewnętrznego systemu sprzedaży Biletów (w tym kodowanie informacji na e-karcie i innych nośnikach) oraz organizowanie i rozliczanie zewnętrznych systemów sprzedaży Biletów,

   - prowadzeniu kontroli ważności Biletów w Pojazdach oraz windykacji należności opłat za Przejazdy bez ważnego Biletu, powstałych w Okresie Powierzenia, w tym do występowania w charakterze pełnomocnika procesowego Organizatora w postępowaniach sądowych i egzekucyjnych prowadzonych w celu windykacji tych należności,

   - sprzątaniu i konserwacji przystanków oraz utrzymaniu, sprzątaniu i konserwacji wiat przystankowych,

   - zarządzaniu i eksploatacji majątkiem pozostającym w dyspozycji Operatora, niezależnie od podstawy prawnej posiadania, a służącym realizacji Usługi,

   - przygotowywaniu projektów Rozkładów Jazdy i przedkładaniu ich do akceptacji właściwej komórce Miasta (...),

   - przygotowywaniu założeń i projektów do opracowywania Taryf i przedkładaniu ich do akceptacji właściwej komórce Miasta (...),

   - administrowaniu infrastrukturą systemu dynamicznej informacji pasażerskiej,

   - przygotowywaniu i udostępnianiu informacji o funkcjonowaniu transportu zbiorowego, w szczególności na przystankach komunikacji miejskiej w formie papierowej i elektronicznej i w Internecie,

   - promocji lokalnego transportu zbiorowego w uzgodnieniu z właściwymi komórkami Miasta (...).

Usługi stanowią zadania własne Organizatora, wykonywane w granicach administracyjnych Miasta oraz w granicach Gmin wyznaczonych przez porozumienia międzygminne, wymienione w Załączniku nr 3 do Umowy.

Usługi są świadczone na warunkach określonych Umową oraz zgodnie z przepisami prawa powszechnie obowiązującego, w tym prawa miejscowego obowiązującego na obszarze Miasta oraz Gmin, w szczególności zgodnie z Regulaminem.

Standardy jakościowe obsługi pasażerów określone są w Załączniku nr 11 do Umowy, a parametry techniczne i jakościowe świadczenia Usług w Załączniku nr 12 do Umowy.

W ust. 5 Umowy wymieniono obowiązki Spółki jako Operatora:

5.1. Operator zobowiązany jest do świadczenia Usług:

   5.1.1. ze szczególną starannością, wynikającą z profesjonalnego charakteru wykonywanej przez niego działalności,

   5.1.2. z zachowaniem standardów jakości obsługi pasażerów określonych w niniejszej Umowie, a także wynikających z obowiązujących norm i przepisów prawa powszechnie obowiązującego, w tym aktów prawa miejscowego obowiązujących na obszarze Miasta lub Gmin, a także wynikającym z jego najlepszej wiedzy profesjonalnej oraz doświadczeń na rynku usług lokalnego transportu zbiorowego. W szczególności Operator zobowiązany jest do:

   - zapewnienia pasażerom i przewożonemu przez nich mieniu bezpieczeństwa oraz optymalnych warunków podróży, zgodnych ze standardami jakościowymi określonymi w Załączniku nr 11 do Umowy,

   - przestrzegania obowiązujących Rozkładów Jazdy,

   - zapewnienia ciągłości realizacji Usług,

     5.1.3. z zachowaniem parametrów technicznych, użytkowych i jakościowych oraz innych warunków określonych w niniejszej Umowie, a także wynikających z obowiązujących norm i przepisów prawa powszechnie obowiązującego, w tym aktów prawa miejscowego obowiązujących na obszarze Miasta lub Gmin oraz wynikającym z jego najlepszej wiedzy profesjonalnej oraz doświadczeń na rynku usług lokalnego transportu zbiorowego. W szczególności Operator zobowiązany jest do:

       (i) wykorzystania przy świadczeniu Przewozów Taboru spełniającego co najmniej parametry techniczno-użytkowe określone w Załączniku nr 12 do Umowy,

      (ii) przyporządkowywania w okresie świadczenia Przewozów rodzaju Taboru (pojemności) do Linii komunikacyjnych, na podstawie zaakceptowanych przez Organizatora analiz napełnienia kursów lub innych wytycznych,

      (iii) wykorzystania przy świadczeniu Przewozów w pierwszej kolejności Taboru, spełniającego wszystkie normy w zakresie dostosowania go do potrzeb osób z niepełnosprawnościami oraz osób, których zdolności ruchowe są ograniczone,

     (iv) wykonywania Przewozów Pojazdami posiadającymi oznakowanie określone w Załączniku nr 12 do Umowy,

      (v) wykonywania Przewozów oraz Przewozów dodatkowych Pojazdami spełniającymi normy techniczne i użytkowe, wynikające z obowiązujących przepisów, w tym z zakresu ochrony środowiska, a także posiadającymi wszystkie wymagane certyfikaty, dopuszczenia oraz aktualne przeglądy techniczne,

     (vi) rozbudowy, odtworzenia lub modernizowania Taboru poprzez wprowadzanie nowoczesnych rozwiązań technicznych, na warunkach i zasadach określonych w Umowie,

              (vii) wprowadzania do Pojazdów, na wniosek Organizatora, dodatkowych urządzeń technicznych, na zasadach określonych w Umowie,

             (viii) zapewnienia należytego stanu Pojazdów, w szczególności w zakresie ich czystości, oświetlenia oraz ogrzewania,

     (ix) świadczenia Przewozów Pojazdami kierowanymi przez kierowców ubranych w stroje służbowe wg wzoru określonego przez Operatora w uzgodnieniu z Organizatorem,

      (x) umożliwienia przeprowadzania przez Organizatora kontroli realizacji Usług, dokumentacji, stanu technicznego Pojazdów, obiektów zaplecza technicznego,

     (xi) przekazywania kierowcom decyzji uprawnionych pracowników Organizatora,

              (xii) podejmowanie działań mających na celu wyeliminowanie uchybień w jakości Usług,

             (xiii) przekazywania kopii kart drogowych na żądanie Organizatora,

             (xiv) zainstalowania przed rozpoczęciem świadczenia Przewozów we wszystkich Pojazdach systemu łączności pomiędzy kierowcami a służbami dyspozytorskimi Operatora,

              (xv) udostępnienia urządzeń socjalnych i środków łączności użytkowanych przez Operatora, pracownikom i służbom Organizatora,

             (xvi) powiadamianie Organizatora o zaistniałych lub przewidywanych przeszkodach w świadczeniu Usług,

            (xvii) informowanie w okresie świadczenia Przewozów pasażerów przez służby dyspozytorskie o odwołanych kursach, za pośrednictwem automatycznych komunikatów emitowanych na tablicach elektronicznych na przystankach oraz w innych kanałach informacyjnych, np. w mediach społecznościowych (jeśli warunki techniczne i organizacyjne na to pozwalają).

5.2. Operator zobowiązuje się do posiadania niezbędnych do realizacji Usług uprawnień oraz potencjału technicznego i osobowego w Okresie Powierzenia, w tym:

5.2.1. przez cały okres wykonywania Umowy pracownicy Operatora wykonujący w jego imieniu Usługi oraz mający kontakt z pasażerami będą posiadać odpowiednie przygotowanie oraz niezbędne kwalifikacje, wynikające z przepisów prawa powszechnie obowiązującego; Organizator może wymagać od operatora dodatkowych kwalifikacji co będzie przedmiotem odrębnych uzgodnień,

5.2.2. Operator będzie dysponował wpisami do odpowiednich rejestrów oraz zezwoleniami. Jeżeli w Okresie Powierzenia wpisy lub zezwolenia stracą moc obowiązującą, Operator zobowiązany jest do uzyskania nowych wpisów lub zezwoleń, w sposób gwarantujący ciągłość prowadzonej działalności oraz przekazania kopii tych dokumentów Organizatorowi, w terminie 30 dni roboczych od dnia wykreślenia z rejestru lub wygaśnięcia uprawnień wynikających z zezwoleń, pod rygorem rozwiązania Umowy ze skutkiem natychmiastowym, na zasadach określonych w Umowie,

5.2.3. Operator będzie dysponował w szczególności Pojazdami, niezbędnymi do realizacji Przewozów.

5.2.4. Operator może pozyskiwać na podstawie zawieranych umów leasingu pracowniczego osoby zatrudnione na stanowisku kierowcy autobusu, spełniające warunki wskazane w niniejszej Umowie, w wymiarze nie większym niż 20% wszystkich osób zatrudnionych na stanowisku kierowcy autobusu w danym roku kalendarzowym.

   5.3. Operator zobowiązany jest do terminowego rozliczania Rekompensaty, na zasadach wynikających z niniejszej Umowy.

   5.4. Operator zobowiązany jest do sprawdzania liczby pasażerów na każdej z obsługiwanych przez Operatora w okresie świadczenia Przewozów Linii Komunikacyjnych.

   5.5. Operator zobowiązany jest do zamieszczania w każdym Pojeździe wykorzystywanym do wykonywania Przewozów, wyciągu z obowiązującej Taryfy za przejazd oraz wyciągu z aktualnego Regulaminu, przekazanych przez Organizatora.

    5.6. Operator zobowiązany jest do zamieszczania w Pojazdach wykorzystywanych do wykonywania przewozów, na wniosek Organizatora wskazanych przez niego informacji i komunikatów dla pasażerów.

    5.7. Operator zobowiązany jest do zamieszczenia aktualnego Rozkładu Jazdy, obowiązującej Taryfy i Regulaminu (lub wskazania miejsca umieszczenia obowiązującej Taryfy i Regulaminu w przypadku, gdy ich zamieszczenie przez Operatora nie jest technicznie możliwe) - na wszystkich dworcach oraz przystankach komunikacyjnych z wyjątkiem takich, na których pasażerowie wyłącznie wysiadają, a także w uzgodnionych kanałach internetowych.

    5.8. Operator zobowiązany jest do przekazywania Organizatorowi w okresie świadczenia przewozów, na zasadach określonych w pkt 8, informacji niezbędnych do wprowadzenia lub aktualizacji Rozkładów Jazdy.

    5.9. Operator zobowiązany jest do przekazania na wniosek Organizatora informacji umożliwiających przeprowadzenie przez Organizatora zamówienia prowadzącego do zawarcia umowy o świadczenie usług publicznych, z zastrzeżeniem konieczności zapewnienia ochrony poufnych informacji handlowych. Operator przekazuje informacje w zakresie wskazanym w art. 4 ust. 8 Rozporządzenia 1370/2007.

 5.10. W Okresie Powierzenia Operator nie może świadczyć jakichkolwiek usług publicznego transportu zbiorowego na terenie innej jednostki samorządu terytorialnego niż Miasto oraz Gminy.

 

Zgodnie z ust. 9 Umowy, w Okresie Powierzenia, od dnia (…) r. do dnia (…) r., Operator zobowiązany jest do świadczenia Przewozów:

9.1.1. Przewozów, w tym tzw. przewozów szkolnych.

9.1.2. Przewozów dodatkowych.

              9.2. Przewozy polegają na wykonywaniu przez Operatora regularnych przewozów pasażerów, po trasach Linii Obsługiwanych przez Operatora, zgodnie z obowiązującym Rozkładem Jazdy. Szczegółowe warunki świadczenia przez Operatora Przewozów określa Załącznik nr 11 do Umowy.

              9.3. W przypadku gdy w trakcie realizacji Przewozów wystąpią zdarzenia, których nie dało się przewidzieć, a które skutkują niemożliwością realizacji Przewozu po trasie zgodnej z Rozkładem Jazdy, takie jak, w szczególności, czasowe blokady dróg spowodowane wypadkami komunikacyjnymi, awariami sieci (np. wodociągowymi), przemarszami lub manifestacjami, a uzgodnienie tymczasowej trasy Przewozu z Organizatorem jest niemożliwe, Operator ma prawo samodzielnie (poprzez dyspozytora) podjąć decyzję o zmianie trasy Pojazdów. Strony oświadczają, że w takim przypadku Operator otrzymuje Rekompensatę wyłącznie za Wozokilometry faktycznie wykonane.

              9.4. Organizator w ramach dodatkowego zlecenia ma prawo nałożyć na Operatora czasowy obowiązek realizacji Przewozów dodatkowych, realizowanych poza Rozkładem Jazdy. Przewozy dodatkowe mogą zostać wprowadzone przez Organizatora, w szczególności, gdy z uwagi na nadzwyczajne, przemijające, okoliczności powstanie potrzeba zapewnienia dodatkowych przejazdów Pojazdów lub zwiększenia intensywności kursowania Pojazdów na Liniach Komunikacyjnych, spowodowana zwiększeniem lub zmianą ruchu pasażerskiego, w związku:

9.4.1. ze zmianą organizacji ruchu w Mieście lub Gminach spowodowaną remontami lub zamknięciami dróg,

9.4.2. ze świętami, imprezami masowymi (imprezy handlowe, kulturalne, sportowe itp.),

9.4.3. innymi czynnikami, wynikającymi z realizacji zadań własnych Miasta (...).

    9.5. Zlecenie obowiązku wykonania Przewozów dodatkowych przekazywane jest Operatorowi w formie określonej w punkcie 23 Umowy i zgodnie z poniższymi zasadami:

9.5.1. z wyprzedzeniem wynoszącym co najmniej 12 godzin albo

9.5.2. bez wyprzedzenia, w sytuacji, w których konieczność realizacji Przewozów dodatkowych spowodowana jest wystąpieniem Siły Wyższej.

              9.6. Operator może odmówić wykonania Przewozów dodatkowych, jeżeli w danym czasie nie będzie dysponować odpowiednią liczbą Pojazdów oraz kierowców potrzebnych do ich realizacji.


Zgodnie z ust. 12 Umowy, Operator prowadzi sprzedaż i dystrybucję Biletów następującymi kanałami przystosowanymi do sprzedaży Biletów w formie elektronicznej (poprzez doładowywanie punktów i biletów miesięcznych na kartę):

12.1.1. w placówkach Organizatora,

12.1.2. w innych placówkach handlowych i niehandlowych,

12.1.3. w Pojazdach,

12.1.4. poprzez aplikację mobilną,

12.1.5. w biletomatach,

12.1.6. na portalu internetowym,

12.1.7. w innych kanałach dystrybucji po uzyskaniu akceptacji Organizatora.

            12.2. Operator prowadzi rozliczenia przychodów z dystrybucji Biletów prowadzonej przez osoby trzecie, w szczególności kierowców pojazdów operatorów prywatnych, oraz zawiera i obsługuje osobne umowy w przedmiocie zlecenia dystrybucji Biletów z osobami trzecimi.

          12.3. Szczegółowe zasady sprzedaży Biletów przez Organizatora na rzecz Operatora oraz rozliczeń między Operatorem a Organizatorem, a także zasady sprzedaży i dystrybucji Biletów przez Operatora określone są w Załączniku nr 10.

          12.4. Podmiotem uprawnionym do kontroli Biletów jest Operator. Operator może upoważnić osobę trzecią do przeprowadzania czynności kontroli dokumentów przewozu osób w Pojazdach, o czym pisemnie informuje Organizatora.

          12.5. Wpływy pochodzące z emisji Biletów oraz z opłat dodatkowych uzyskanych w wyniku kontroli Biletów, o której mowa w punkcie 12.4 Umowy, stanowią przychód Organizatora.

 

W Załącznik nr 10 do Umowy wskazano, że:

 1. Operator będzie sprzedawał bilety obowiązujące na sieci linii komunikacyjnych organizowanych przez Prezydenta Miasta (...) na podstawie właściwego aktu prawnego lub aktów prawnych, które w szczególności określać będą wysokość opłat za przejazdy w publicznym transporcie zbiorowym, w tym opłaty za przejazd bez ważnego dokumentu przejazdu.

 2. Operator będzie maksymalizował kanały dystrybucji biletów, w szczególności wykorzystywał będzie tradycyjne i elektroniczne kanały dystrybucji.

 3. Operator prowadzi sprzedaż biletów w imieniu i na rzecz Organizatora. Dochód ze sprzedaży biletów przekazywał będzie na właściwe konto Urzędu Miasta (...) i traktowany będzie jako dochód Organizatora, a jego wysokość pomniejszana będzie o prowizje płacone zewnętrznym operatorom systemu. Pozostałe koszty obsługi systemu biletowego, w tym prowadzonego przez operatora, będą częścią wypłacanej rekompensaty.

 4. Operator ewidencjonuje obrót ze sprzedaży biletów oraz ewidencjonuje każdą sprzedaż biletu, zgodnie z obowiązującą taryfą.

 5. Organizator udziela Operatorowi upoważnienia (na podstawie art. 106d ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług) do wystawiania faktur VAT w imieniu i na rzecz Organizatora tytułem sprzedaży biletów.

 6. Operator jest zobowiązany do prowadzenia wyodrębnionej ewidencji wystawionych w imieniu Organizatora faktur VAT.

 7. W terminie 10 dni roboczych od ostatniego dnia każdego miesiąca Operator przekazuje Organizatorowi pisemne zestawienie sprzedanych w tym miesiącu biletów oraz zestawienie wpływów ze sprzedaży biletów. Zestawienie zawiera informacje o wartości netto i brutto dokonanej w imieniu Organizatora sprzedaży biletów. Wraz z zestawieniem Operator przekazuje Organizatorowi rejestr faktur VAT wraz z fakturami VAT oraz na żądanie odpisy innych dokumentów sprzedaży.

 8. W przypadku zmiany systemu biletowego, jego funkcjonowanie wymagało będzie wzajemnych uzgodnień stron umowy.

 

Zgodnie z ust. 14 Umowy, Operator w Okresie Powierzenia może prowadzić działalność gospodarczą, w tym z zakresu gospodarki komunalnej, wykraczającą poza zakres Usług („Działalność dodatkowa”), w celu zwiększenia ekonomicznej efektywności wykorzystania majątku, wyłącznie jeżeli spełnione będą łącznie następujące warunki:

         14.1.1. prowadzenie takiej Działalności dodatkowej nie spowoduje braku spełniania warunku określonego w punkcie 3.4.2 Umowy,

         14.1.2. prowadzenie takiej Działalności dodatkowej pozostanie bez uszczerbku dla świadczenia Usług, a w szczególności dla zachowania standardów, jakości oraz terminowości realizacji Usług,

         14.1.3. koszty takiej Działalności dodatkowej zostaną pokryte ze środków Operatora, niestanowiących Rekompensaty określonej w niniejszej Umowie,

         14.1.4. zysk z Działalności dodatkowej pomniejsza wysokość należnej Operatorowi Rekompensaty,

         14.1.5. strata poniesiona przez Operatora w związku z wykonywaniem Działalności dodatkowej nie może być pokrywana z Rekompensaty, z wyłączeniem Rozsądnego Zysku.

W ust. 15 Umowy określono zasady przekazywania i rozliczania rekompensaty otrzymywanej przez Wnioskodawcę.

W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo następujące informacje:

Na pytanie „Czy wydatki będące przedmiotem Państwa wniosku są bezpośrednio i wyłącznie związane ze świadczeniem usług transportu publicznego w oparciu o wskazaną we wniosku umowę zawartą z Miastem?”, odpowiedzieli Państwo, że „Wydatki będące przedmiotem wniosku pozostają w ścisłym i bezpośrednim związku ze świadczeniem usług transportu publicznego w oparciu o wskazaną we wniosku umowę. Spółka wykonuje również usługi naprawy pojazdów marki (…) oraz usługi wynajmu samochodów. Działalność ta ma jednak charakter wyłącznie pomocniczy i incydentalny względem podstawowej działalności Spółki, jest realizowana sporadycznie oraz generuje jedynie nieznaczny udział w całkowitych przychodach Spółki. Zasadniczym i dominującym przedmiotem działalności Spółki pozostaje realizacja usług publicznego transportu zbiorowego wykonywanych na podstawie umowy zawartej z Miastem.”

Na pytanie „Na kogo wystawiane są faktury dokumentujące ponoszone wydatki związane ze świadczeniem usług transportu publicznego będące przedmiotem Państwa wniosku, tj. na Państwa czy na Miasto?”, wskazali Państwo, że „Faktury dokumentujące ponoszone wydatki związane ze świadczeniem usług transportu publicznego będące przedmiotem wniosku wystawiane są na Spółkę.”

Na pytanie „Z opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo sprzedaż biletów w imieniu i na rzecz Miasta i wpływy pochodzące z emisji biletów oraz z opłat dodatkowych uzyskanych w wyniku kontroli biletów, stanowią przychód Miasta. Proszę zatem jednoznacznie wskazać czy świadczenie usług transportu publicznego generuje podatek należny po Państwa stronie czy wyłącznie po stronie Miasta? Proszę wyjaśnić.”, podali Państwo, że „Spółka świadczy na rzecz Miasta usługi w zakresie lokalnego transportu zbiorowego na podstawie wskazanej we wniosku umowy. Czynności te wykonywane są przez Spółkę jako podatnika VAT czynnego. Kwalifikacja tych świadczeń na gruncie podatku od towarów i usług była przedmiotem interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia (…) r. nr (…), wydanej dla Spółki. W uzasadnieniu interpretacji Dyrektor KIS potwierdził, że świadczenia te podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wydatki objęte wnioskiem są ponoszone w celu realizacji usług świadczonych przez Spółkę na rzecz Miasta.”

Na pytanie „Do wykonywania jakich czynności są wykorzystywane przez Państwa zakupione towary i usługi związane ze świadczeniem usług transportu publicznego, tj. czy do czynności:

a) opodatkowanych podatkiem od towarów i usług,

b) zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług,

c) niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Proszę jednoznacznie wskazać te czynności, np. wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług lub wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług lub zarówno do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, zwolnionych od tego podatku jak i niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem, itp.”, odpowiedzieli Państwo, że „Spółka wykorzystuje zakupione towary i usługi związane ze świadczeniem usług transportu publicznego wyłącznie do czynności opodatkowanym podatkiem od towarów i usług. Zgodnie z treścią powołanej wyżej interpretacji „(...) czynności, które Spółka zobowiązała się wykonywać na rzecz Miasta (...) stanowią określone w art. 8 ust. 1 ustawy odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy”. W konsekwencji wydatki będące przedmiotem wniosku są związane z wykonywaniem przez Spółkę czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Jednocześnie nie są one wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku ani czynności niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem.”

Na pytanie „W sytuacji gdy ponoszone w związku ze świadczeniem usług transportu publicznego wydatki będące przedmiotem wniosku są wykorzystywane przez Państwa zarówno do działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), jak i do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, to czy istnieje możliwość przyporządkowania ponoszonych wydatków w całości do celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług?”, podali Państwo, że „Wydatki będące przedmiotem wniosku nie są wykorzystywane do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. Wydatki te są ponoszone w związku z realizacją przez Spółkę usług publicznego transportu zbiorowego, które - jak wskazano powyżej - stanowią odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.”

Na pytanie „W sytuacji gdy ponoszone w związku ze świadczeniem usług transportu publicznego wydatki będące przedmiotem wniosku są wykorzystywane przez Państwa w ramach działalności gospodarczej zarówno do czynności opodatkowanych podatkiem VAT oraz czynności zwolnionych od podatku VAT, to należy wskazać, czy mają Państwo obiektywną możliwość odrębnego przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT i z czynnościami zwolnionymi od podatku VAT?”, odpowiedzieli Państwo, że „Ponoszone przez Spółkę wydatki będące przedmiotem wniosku nie są wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług. Wydatki będące przedmiotem wniosku są związane wyłącznie z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.”

Pytanie

Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki ponoszone w związku ze świadczeniem usług transportu publicznego?

Państwa stanowisko w sprawie (uzupełnione w piśmie z 12 czerwca 2026 r.)

W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym przysługuje mu prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego od wydatków ponoszonych w związku ze świadczeniem usług publicznego transportu zbiorowego.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą. Stosownie do art. 15 ust. 2 tej ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność usługodawców wykonywaną w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Pojęcie to ma charakter szeroki i obejmuje nie tylko czynności skutkujące powstaniem obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług, lecz również wszelką aktywność gospodarczą ukierunkowaną na świadczenie usług, niezależnie od sposobu ich finansowania oraz tego, czy w danym przypadku występują bezpośrednie przychody opodatkowane.

W analizowanej sprawie Spółka prowadzi działalność gospodarczą polegającą na organizacji i realizacji przewozów o charakterze użyteczności publicznej na rzecz Miasta, działając jako operator publicznego transportu zbiorowego. Działalność ta ma charakter zorganizowany, ciągły oraz profesjonalny, a Spółka występuje jako zarejestrowany czynny podatnik podatku od towar w i usług. Jednocześnie należy wskazać, że otrzymywana przez Spółkę rekompensata nie stanowi wynagrodzenia za usługę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. i pozostaje poza zakresem opodatkowania VAT. Okoliczność ta nie wpływa jednak na kwalifikację całokształtu działalności Spółki jako działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Brak opodatkowania podatkiem od towarów i usług określonych czynności nie jest bowiem tożsamy z ich pozostawaniem poza zakresem działalności gospodarczej. Pojęcie działalności gospodarczej na gruncie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. ma charakter szeroki i obejmuje również takie działania, które - choć nie generują podatku należnego - są wykonywane w ramach profesjonalnej, zorganizowanej aktywności podatnika.

W niniejszej sprawie Spółka nie wykonuje czynności pozostających poza działalnością gospodarczą, w szczególności nie działa jako organ władzy publicznej ani nie realizuje czynności o charakterze prywatnym. Całość jej aktywności mieści się w zakresie działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim nabyte towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a) nabycia towarów i usług,

b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, tj. zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

System odliczeń podatku oznacza całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od obciążeń z tytułu podatku od towarów i usług zapłaconego lub należnego (do zapłaty) w prowadzonej działalności gospodarczej. Wspólny system podatku od wartości dodanej zapewnia, że jakakolwiek działalność gospodarcza, bez względu na jej cel oraz rezultat, o ile sama jest opodatkowana, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny. Pozwala to na zachowanie zasady potrącalności, która powinna być na gruncie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. rozumiana możliwie najszerzej. Oznacza to, że zawsze ma ona zastosowanie przy nabyciu towarów dokonanym z zamiarem wykorzystania ich w działalności opodatkowanej.

Przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. nie wiążą prawa do odliczenia podatku ze źródłem pochodzenia środków finansowych przeznaczonych na zakup towarów i usług, przy nabyciu których podatek został naliczony. Przepisy ustawy nie wyłączają prawa do odliczenia podatku naliczonego w przypadku dokonywania zakupów ze środków finansowych otrzymanych w postaci dotacji lub darowizn. W związku z tym, otrzymanie przez Spółkę częściowego zwrotu ponoszonych kosztów w formie rekompensaty nie powinno pozbawiać Spółki prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupów związanych z wykonywaniem czynności opodatkowanych tym podatkiem.

Zatem dla ustalenia prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego podstawowe znaczenie ma związek dokonanych zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, natomiast bez znaczenia pozostaje źródło pochodzenia środków finansowych na pokrycie ww. zakupów. Jednak przy ustalaniu tego prawa należy mieć na uwadze ograniczenie wynikające z art. 88 ustawy.

Podsumowując, w przypadku spełnienia podstawowej pozytywnej przesłanki warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych, Wnioskodawcy - będącemu czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług w sytuacji wykonywania przez Wnioskodawcę tylko zadań będących działalnością przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego w fakturach dokumentujących te zakupy przy spełnieniu wyżej wskazanych warunków.

Tymczasem w przedmiotowej sprawie - jak jednoznacznie wskazano we wniosku - Wnioskodawca nie wykonuje żadnych zadań, które nie byłyby działalnością gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. W przedmiotowej sprawie, Spółka jako podatnik VAT czynny, ponosi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wydatki. Wydatki te (w szczególności na zakup taboru, paliwa, usług serwisowych, infrastruktury czy usług pomocniczych) pozostają w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Ich celem jest umożliwienie świadczenia usług transportowych, które co do zasady stanowią czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług, w postaci świadczenia usług transportu publicznego.

W interpretacji indywidualnej z dnia 15 stycznia 2026 r. nr 0113-KDIPT1-2.4012.727.2021.10.KT Dyrektor KIS rozpatrywał sprawę dotyczącą prawa do odliczenia podatku naliczonego przez spółkę świadczącą usługi transportu publicznego w sytuacji, gdy przejazdy są bezpłatne. Dyrektor KIS uznał, że Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w pełnej wysokości, w uzasadnieniu organ wskazał że „(...) Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy o VAT. Mieszczą się tutaj również działania czy sytuacje występujące w ramach działalności gospodarczej, jednakże niegenerujące opodatkowania podatkiem VAT. Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3 ustawy o VAT (przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową), a także cele prywatne, które z założenia nie mają nic wspólnego z działalnością gospodarczą podatnika.

Z okoliczności sprawy wynika, iż wykonują Państwo wyłącznie działalność gospodarczą, a nabywane towary i usługi wykorzystujecie Państwo wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W przedmiotowej sprawie bez znaczenia jest fakt, że na podstawie uchwały Rady Miasta od (…) r. przejazdy są bezpłatne. Możliwość korzystania z przejazdów bezpłatnych nie zmienia faktu, że nadal są to czynności opodatkowane według określonej stawki podatku VAT. Jak już wyżej wskazano, art. 86 ust. 2a ustawy o VAT będzie mieć zastosowanie wyłącznie w sytuacji, w której nabywane towary i usługi wykorzystywane są zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, w sytuacji, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe. W takich okolicznościach kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.

Zatem, skoro - jak wynika z okoliczności sprawy - towary i usługi nabywane przez Państwa są wykorzystywane wyłącznie w działalności gospodarczej, to w przedmiotowej sprawie nie znajdą zastosowania przepisy art. 86 ust. 2a i następne ustawy o VAT.

W związku z powyższym, uznać należy, że w sytuacji gdy - jak Państwo wskazali - nabyte towary i usługi wykorzystywane są przez Państwa wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, to przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego w pełnej wysokości. Podkreślenia wymaga jednak, że mogą Państwo zrealizować prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych wymienionych w art. 88 ustawy o VAT”.

Podobne stanowisko Dyrektor KIS zajął w interpretacjach indywidualnych: z dnia 5 września 2025 r. nr 0111-KDIB3-1.4012.463.2025.1.MG, z dnia 16 maja 2025 r. nr 0111-KDIB3-2.4012.325.2021.16.DK, z dnia 23 stycznia 2026 r. nr 0112-KDIL1-2.4012.679.2025.2.MR, z dnia 13 stycznia 2026 r. nr 0113-KDIPT1-2.4012.986.2025.2.JS, z dnia 9 stycznia 2026 r. nr 0114-KDIP4-3.4012.16.2020.13.S.IG.

Podsumowując, w analizowanym stanie faktycznym spełnione są wszystkie przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT, a ponoszone wydatki pozostają w bezpośrednim i wyłącznym związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. W konsekwencji Wnioskodawcy przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących te wydatki, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy z dnia 11 marca 2004 r.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz
art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a) nabycia towarów i usług,

b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z cytowanego wyżej art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Ponadto ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku.

Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu powołanego wyżej art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. Celem Państwa działalności jest wykonywanie zadania własnego Miasta, polegającego na zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie lokalnego transportu zbiorowego, w szczególności w zakresie regularnego przewozu osób oraz zadań mu towarzyszących. (…) r. zawarli Państwo z Miastem umowę o świadczenie usług publicznych w zakresie lokalnego transportu zbiorowego. Ponoszą Państwo wydatki pozostające w ścisłym i bezpośrednim związku ze świadczeniem usług transportu publicznego w oparciu o wskazaną umowę. Faktury dokumentujące ponoszone wydatki związane ze świadczeniem usług transportu publicznego wystawiane są na Państwa.

Państwa wątpliwości dotyczą prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki ponoszone w związku ze świadczeniem usług transportu publicznego.

Jak wskazano na wstępie, odliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku od towarów i usług w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak wynika z treści art. 2 pkt 6 ustawy:

Przez towary należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do „grona” usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w rozumieniu art. 7 ustawy.

Zatem każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

- w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,

- świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy jej wykonaniem, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną czynność w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

Zatem pod pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).

Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach profesjonalnego obrotu gospodarczego.

Zasady finansowania przewozów o charakterze publicznym zostały uregulowane w ustawie z 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 258), dalej „ustawa o publicznym transporcie zbiorowym”.

Art. 4 ust. 1 pkt 15 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym stanowi, że:

Rekompensata - środki pieniężne lub inne korzyści majątkowe przyznane operatorowi publicznego transportu zbiorowego w związku ze świadczeniem usług w zakresie publicznego transportu   zbiorowego.

Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:

Organizatorem publicznego transportu zbiorowego, zwanym dalej „organizatorem”, właściwym ze względu na obszar działania lub zasięg przewozów, jest:

1) gmina:

   a) na linii komunikacyjnej albo sieci komunikacyjnej w gminnych przewozach pasażerskich,

   b) której powierzono zadanie organizacji publicznego transportu zbiorowego na mocy porozumienia między gminami - na linii komunikacyjnej albo sieci komunikacyjnej w gminnych przewozach pasażerskich, na obszarze gmin, które zawarły porozumienie.

 

W myśl art. 50 ust. 1 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:

Finansowanie przewozów o charakterze użyteczności publicznej może polegać w szczególności na:

1) pobieraniu przez operatora lub organizatora opłat w związku z realizacją usług świadczonych w zakresie publicznego transportu zbiorowego, lub

2) przekazaniu operatorowi rekompensaty z tytułu:

  a) utraconych przychodów w związku ze stosowaniem ustawowych uprawnień do ulgowych przejazdów w publicznym transporcie zbiorowym, lub

  b) utraconych przychodów w związku ze stosowaniem uprawnień do ulgowych przejazdów w publicznym transporcie zbiorowym ustanowionych na obszarze właściwości danego organizatora, o ile zostały ustanowione, lub

  c) poniesionych kosztów w związku ze świadczeniem przez operatora usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego, lub

3) udostępnianiu operatorowi przez organizatora środków transportu na realizację przewozów w zakresie publicznego transportu zbiorowego.

 

Stosownie do art. 51 ust. 1 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:

Źródłem finansowania przewozów o charakterze użyteczności publicznej mogą być w szczególności:

1) środki własne jednostki samorządu terytorialnego będącej organizatorem;

2) środki z budżetu państwa.

Zgodnie z art. 51 ust. 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:

Do źródeł finansowania, o których mowa w ust. 1, należą również wpływy ze sprzedaży biletów oraz wpływy z opłat dodatkowych pobieranych od pasażerów, zgodnie z przepisami ustawy z dnia  15  listopada 1984 r. - Prawo przewozowe.

W myśl art. 52 ust. 1 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:

Operatorowi przysługuje rekompensata, jeżeli wykaże, że podstawą poniesionej straty z tytułu realizacji usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego są utracone przychody i poniesione koszty, o których mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2, proporcjonalnie do poniesionej straty.

Jak stanowi art. 52 ust. 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:

W ramach rekompensaty, w części, o której mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2 lit. c, operatorowi przysługuje rozsądny zysk, o którym mowa w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1370/2007.

Z kolei na mocy art. 29a ust. 1 ustawy:

Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Jednocześnie, zgodnie z art. 29a ust. 6 ustawy:

Podstawa opodatkowania obejmuje:

   1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;

   2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

 

Według art. 29a ust. 7 ustawy:

Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:

  1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;

  2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży;

  3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.

Z powyższych przepisów wynika, że, co do zasady, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi wartość otrzymanego świadczenia, które dostawca lub świadczący usługę otrzymuje lub powinien otrzymać od kupującego. Przepis art. 29a ust. 6 i ust. 7 ustawy wymienia elementy, które powinny być wliczane bądź nie powinny być wliczane do podstawy opodatkowania.

Włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to dotacja, subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. Do podstawy opodatkowania zaliczane są tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które są bezpośrednio przeznaczone na dofinansowanie konkretnego towaru, czy też konkretnego rodzaju usługi. Gdy podatnik otrzyma dofinansowanie, które będzie związane z dostawą lub świadczeniem usług, jako pokrycie części ceny konkretnego świadczenia lub rekompensatę z tytułu wykonania określonego świadczenia po cenach obniżonych, płatność taka będzie zaliczana do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Nie jest natomiast podstawą opodatkowania ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub świadczeniem usługi.

Z treści powołanych przepisów wynika, że podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług stanowi wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.

Dla określenia, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są czy też nie są opodatkowane istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania, określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.

Kryterium uznania dotacji za stanowiącą podstawę opodatkowania jest zatem stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje niedające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a ust. 1 ustawy.

Włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to dotacja, subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. Do podstawy opodatkowania zaliczane są tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które są bezpośrednio przeznaczone na dofinansowanie konkretnego towaru czy też konkretnego rodzaju usługi. Nie jest więc podstawą opodatkowania ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub świadczeniem usługi.

W przypadku natomiast, gdy podatnik otrzyma dofinansowanie, które będzie związane z dostawą lub świadczeniem usług, jako pokrycie części ceny konkretnego świadczenia lub rekompensatę z tytułu wykonania określonego świadczenia po cenach obniżonych, płatność taka będzie zaliczana do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Zatem, podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje, dofinansowanie ogólne - na pokrycie kosztów działalności nie zwiększa podstawy opodatkowania, a tym samym nie podlega opodatkowaniu.

Przepis art. 29a ust. 1 ustawy jest odpowiednikiem art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:

Podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.

Opodatkowanie subwencji (dotacji) stanowi wyjątek od zasad ogólnych wspólnego systemu VAT. Nie wszystkie subwencje (dotacje) stanowią element podstawy opodatkowania VAT. Jedynie takie, które są subwencjami (dotacjami) związanymi bezpośrednio z ceną dostawy towarów czy ceną świadczenia usług. Wyjątek ten należy interpretować w sposób ścisły. Wykładnia ścisła prowadzi do wniosku, że tylko subwencje bezpośrednio wpływające na cenę transakcji podlegają opodatkowaniu. Natomiast inne subwencje (dotacje) nie wchodzą tym samym do podstawy opodatkowania, a w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu VAT.

Odnosząc się do okoliczności sprawy zasadnym jest również odwołanie się do wyroku TSUE z 8 maja 2025 r. w sprawie C615/23 (Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przeciwko P. S.A.). Przedmiotem tego wyroku jest bowiem sytuacja, w której Spółka realizująca (na podstawie umowy zawartej z jednostką samorządu terytorialnego) publiczny transport zbiorowy, pokrywa część kosztów z wpływów z biletów, a pozostałą część uzyskuje w formie rekompensaty od tej jednostki działającej jako organizator.

W wyroku tym TSUE wskazał, że:

Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z informacjami zawartymi w postanowieniu odsyłającym i w uwagach na piśmie organu podatkowego bezpośrednimi odbiorcami usług publicznego transportu zbiorowego, które operator tych usług zamierza świadczyć, są użytkownicy rzeczonych usług, którzy zakupują bilety w zamian za te usługi, podczas gdy organizator wypłacający rekompensatę temu operatorowi nie jest uważany za odbiorcę tej usługi. Tak więc w niniejszej sprawie organizator ten posiada status „osoby trzeciej” w rozumieniu tego art. 73 (pkt 22)

Co się tyczy kwestii, czy rekompensata ta stanowi subwencję związaną bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia w rozumieniu art. 73 dyrektywy VAT, z orzecznictwa Trybunału wynika, że przewidując, że do podstawy opodatkowania VAT zalicza się, w określonych w tym przepisie przypadkach, niektóre subwencje przyznane podatnikom, ów art. 73 zmierza do obciążenia VAT całej wartości towarów lub usług, a przez to do uniknięcia zmniejszenia przychodu z podatku na skutek przyznania subwencji [zob. analogicznie wyrok z dnia 9 października 2019 r., C i C (VAT i dotacje rolne), C573/18 i C574/18, EU:C:2019:847, pkt 30 i przytoczone tam orzecznictwo] (pkt 23)

Zgodnie z brzmieniem tego przepisu stosuje się on, gdy subwencja jest bezpośrednio związana z ceną danej transakcji. Aby miała miejsce taka sytuacja, subwencja powinna być przyznawana konkretnie podmiotowi subwencjonowanemu po to, by dostarczał on określony towar lub wykonywał określoną usługę. Jedynie w takim przypadku subwencję można uznać za świadczenie wzajemne względem dostawy towaru lub świadczonej usługi, a w związku z tym może ona podlegać opodatkowaniu [zob. analogicznie wyrok z dnia 9 października 2019 r., C i C (VAT i dotacje rolne), C573/18 i C574/18, EU:C:2019:847, pkt 31 i przytoczone tam orzecznictwo] (pkt 24)

Ponadto należy zbadać, czy nabywcy towarów lub usługobiorcy czerpią zysk z subwencji przyznanej jej beneficjentowi. Niezbędne jest bowiem, by cena, którą ma zapłacić nabywca lub usługobiorca, była ustalona w taki sposób, by zmniejszała się w stosunku odpowiadającym subwencji przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi, która stanowiłaby zatem element determinujący ceny, jakiej ten ostatni żąda. Należy zatem zbadać, czy okoliczność, że subwencja jest przyznawana sprzedawcy lub świadczącemu usługi, pozwala mu obiektywnie na sprzedaż towarów lub świadczenie usług po cenie niższej od tej, której by żądał, gdyby nie otrzymał subwencji [zob. analogicznie wyrok z dnia 9 października 2019 r., C i C (VAT i dotacje rolne), C573/18 i C574/18, EU:C:2019:847, pkt 32 i przytoczone tam orzecznictwo]. (pkt 25)

Ponadto możliwe powinno być zidentyfikowanie świadczenia wzajemnego, które stanowi subwencja [zob. analogicznie wyrok z dnia 9 października 2019 r., C i C (VAT i dotacje rolne), C573/18 i C574/18, EU:C:2019:847, pkt 33 i przytoczone tam orzecznictwo]. (pkt 26)

W pojęciu „subwencje związane bezpośrednio z ceną” w rozumieniu art. 73 dyrektywy VAT mieszczą się zatem jedynie te subwencje, które stanowią całkowicie lub częściowo świadczenie uzyskiwane w zamian za określone dostawy towarów lub świadczenia usług oraz są przyznawane przez osobę trzecią sprzedawcy lub świadczącemu usługi [zob. analogicznie wyrok z dnia 9 października 2019 r., C i C (VAT i dotacje rolne), C573/18 i C574/18, EU:C:2019:847, pkt 34 i przytoczone tam orzecznictwo]. (pkt 27)

W niniejszej sprawie z postanowienia odsyłającego wynika, że rozpatrywane w postępowaniu głównym usługi publicznego transportu zbiorowego są świadczone na podstawie umowy zawartej między jednostką samorządu terytorialnego, działającą jako organizator, który ustala cenę biletów, a spółką P., działającą w charakterze operatora. Ponieważ przychody uzyskane w szczególności ze sprzedaży biletów są niewystarczające do pokrycia kosztów tych usług, jednostka samorządu terytorialnego wypłaca spółce P. zryczałtowaną rekompensatę, której kwota nie może przekraczać kwoty odpowiadającej ujemnemu wynikowi finansowemu wynikającemu ze wspomnianych usług, a w każdym razie maksymalnej kwoty ustalonej na dany okres. (pkt 28)

Jak stwierdził sąd odsyłający, taka rekompensata nie ma bezpośredniego wpływu na cenę świadczonych usług transportowych, ustaloną przez organizatora tych usług, ponieważ celem tej rekompensaty jest przede wszystkim pokrycie strat związanych z tą działalnością. (pkt 29)

W tych okolicznościach należy stwierdzić, że rekompensata taka jak rozpatrywana w postępowaniu głównym nie jest wypłacana operatorowi konkretnie w celu świadczenia przez niego usługi transportowej na rzecz określonego usługobiorcy i nie ma wpływu na cenę, jaką ma zapłacić ten usługobiorca, ponieważ cena ta nie jest ustalana w taki sposób, że zmniejsza się proporcjonalnie do rekompensaty wypłacanej podmiotowi świadczącemu tę usługę. Natomiast, jak zauważyła w istocie rzecznik generalna w pkt 54 opinii, wspomniana rekompensata jest przyznawana a posteriori i jest niezależna od konkretnego korzystania z usług transportowych, lecz zależy od liczby oferowanych wozokilometrów. Taka rekompensata nie wchodzi zatem w zakres pojęcia „subwencji bezpośrednio związanych z ceną” w rozumieniu art. 73 dyrektywy VAT. (pkt 30)

Wniosku tego nie podważa fakt, że bez takiej rekompensaty, która pozwala na wyraźne obniżenie ceny świadczonej usługi, cena biletów dla odbiorców tej usługi musiałaby być wyższa. (pkt 31)

Jak zauważyła rzecznik generalna w pkt 58 opinii, należy bowiem uznać, że każda dotacja siłą rzeczy może mieć wpływ na kalkulację cen, niezależnie od tego, czy jest ona dokonywana przez beneficjenta dotacji, czy też, jak w niniejszym przypadku, przez organizatora wypłacającego rzeczoną dotację. Tymczasem, jak wynika z orzecznictwa Trybunału, sam fakt, że finansowanie może mieć wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podmiot otrzymujący to finansowanie, nie wystarcza, aby objąć to finansowanie opodatkowaniem jako subwencji bezpośrednio związanej z ceną w rozumieniu art. 73 dyrektywy VAT (zob. podobnie wyrok z dnia 22 listopada 2001 r., Office des produits wallons, C-184/00, EU:C:2001:629, pkt 12). (pkt 32)

(…). w niniejszej sprawie z usług publicznego transportu zbiorowego nie korzystają osoby, które można wyraźnie zidentyfikować, lecz wszyscy potencjalni pasażerowie. Ponadto rekompensata jest obliczana bez uwzględniania tożsamości i liczby użytkowników świadczonej usługi. (pkt 39)

W świetle całości powyższych rozważań odpowiedź na przedłożone Trybunałowi pytanie powinna brzmieć tak, iż art. 73 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że zryczałtowana rekompensata wypłacana przez jednostkę samorządu terytorialnego przedsiębiorstwu świadczącemu usługi publicznego transportu zbiorowego i mająca na celu pokrycie strat poniesionych w ramach świadczenia tych usług nie wchodzi w zakres podstawy opodatkowania tego przedsiębiorstwa. (pkt 40)

Jak wynika z wniosku, w zamian za świadczenie usług publicznych w zakresie lokalnego transportu zbiorowego otrzymują Państwo od Miasta (Organizatora) rekompensatę na pokrycie ponoszonych kosztów w związku ze świadczeniem usług publicznych w zakresie lokalnego transportu zbiorowego. Z rekompensaty nie może być pokrywana strata poniesiona przez Państwa w związku z wykonywaniem Działalności dodatkowej, tj. wykraczającej poza zakres świadczenia usług publicznych w zakresie lokalnego transportu zbiorowego.

W świetle orzeczenia TSUE w sprawie C-615/23, należy stwierdzić, że otrzymywane przez Państwa rekompensaty nie stanowią wynagrodzenia za konkretne świadczenie realizowane przez Państwa na rzecz konkretnego pasażera, lecz służą pokryciu kosztów realizowanej przez Państwa działalności w zakresie publicznego transportu zbiorowego. W analizowanym przypadku nie zachodzi bezpośredni związek między otrzymaną rekompensatą a ceną biletu czy konkretnym świadczeniem na rzecz pasażera. Organizator transportu, tj. Miasto, nie nabywa od Państwa odpłatnej usługi, lecz za pomocą rekompensat wspiera Państwa działalność i umożliwia realizację celu publicznego, jakim jest dostępność usług transportowych.

Zatem otrzymywane przez Państwa rekompensaty nie stanowią indywidualnej korzyści ani na rzecz Organizatora ani na rzecz Państwa. Umożliwiają jedynie Organizatorowi realizację celu publicznego, jakim jest dostępność usług transportowych, a Państwu pokrycie kosztów, w związku z realizacją tych usług.

Z uwagi na powyższe, otrzymywane przez Państwa od Organizatora, tj. Miasta, rekompensaty, nie stanowią podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Należy zatem zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że otrzymywana przez Państwa rekompensata nie stanowi wynagrodzenia za usługę w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług i pozostaje poza zakresem opodatkowania VAT.

Ponadto z treści wniosku nie wynika, aby otrzymywali Państwo od Organizatora, tj. Miasta, oprócz rekompensaty, jakiekolwiek inne wynagrodzenie w związku ze świadczeniem usług publicznych w zakresie lokalnego transportu zbiorowego.

Jednocześnie należy zauważyć, że - jak Państwo wskazali w opisie sprawy - prowadzą Państwo sprzedaż biletów w imieniu i na rzecz Organizatora, tj. Miasta. Wpływy pochodzące z emisji biletów oraz z opłat dodatkowych uzyskanych w wyniku kontroli biletów, stanowią przychód Organizatora, tj. Miasta. Dochód ze sprzedaży biletów przekazują Państwo na właściwe konto Urzędu Miasta.

Świadczenie usług transportu publicznego nie generuje zatem podatku należnego po Państwa stronie, lecz wyłącznie po stronie Miasta.

Zatem, wbrew Państwa twierdzeniu, nie można uznać, że wykorzystują Państwo zakupione towary i usługi związane ze świadczeniem usług transportu publicznego do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Tym samym, w omawianej sprawie warunki uprawniające do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie są spełnione, ponieważ nabywane towary i usługi nie mają związku z wykonywaniem przez Państwa czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, tj. sprzedażą, której następstwem jest określenie podatku należnego.

W konsekwencji, ze względu na niespełnienie podstawowej pozytywnej przesłanki warunkującej prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, nie mają Państwo prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki ponoszone w związku ze świadczeniem usług transportu publicznego.

Tym samym Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność. Jednocześnie należy podkreślić, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Odnosząc się do powołanych przez Państwa we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i należy je traktować indywidualnie. Ponadto powołane przez Państwa interpretacje dotyczą odmiennego stanu faktycznego od będącego przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia. Dotyczą one bowiem spraw, w których Operator uzyskuje przychody ze sprzedaży biletów, a zatem wykonuje czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług.

Odnosząc się z kolei do powołanej przez Państwa w uzupełnieniu wniosku interpretacji indywidualnej z (…) r. znak (…), należy wskazać, że Organ jest uprawniony do zajęcia odmiennego, niż w uprzednio wydawanych interpretacjach stanowiska. Winno to być uzasadnione weryfikowalnymi przesłankami, takimi choćby jak zmiana dotychczasowej linii orzeczniczej sądów administracyjnych, czy Trybunałów. Wyjaśnić należy, że właśnie taka sytuacja ma miejsce w przedmiotowej sprawie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

   1) z zastosowaniem art. 119a;

   2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

   3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów