0111-KDIB3-2.4012.367.2026.2.ASZ

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.

Uzupełnił go Pan pismem z 17 czerwca 2026 r. (wpływ 17 czerwca 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą. Jednym z przedmiotów działalności jest świadczenie usług psychoterapii (kod PKD 86.90.E – Pozostała działalność w zakresie opieki zdrowotnej, gdzie indziej niesklasyfikowana).

Jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT) ze względu na prowadzenie innej działalności o charakterze technicznym. Posiada Pan wykształcenie wyższe magisterskie pozamedyczne (tytuł magistra inżyniera).

Dążąc do zdobycia pełnych uprawnień i kwalifikacji zawodowych w obszarze ochrony zdrowia psychicznego, podjął Pan i realizuje Pan obecnie podyplomowe szkolenie w (…). Jest Pan na trzecim roku szkolenia. Program szkoleniowy realizowany jest zgodnie z wymogami (…) i zawiera min. 1450 godzin szkolenia teoretycznego i praktycznego w tym: 600 godzin teorii i metodologii psychoterapii w tym zajęcia teoretyczne z zakresu psychopatologii, minimum 250 godzin osobistego doświadczenia terapeutycznego, minimum 150 godzin superwizji, 400 godzin praktyki klinicznej, 50 godzin rozwoju osobistego. Program szkolenia spełnia standardy określone w rozporządzeniach Ministra Zdrowia dotyczących świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień.

Zgodnie z regulaminem szkolenia i standardami stowarzyszenia zrzeszającego terapeutów tego nurtu, posiada Pan uprawnienia do prowadzenia procesów psychoterapeutycznych z pacjentami pod warunkiem poddawania swojej pracy stałej superwizji. Wszystkie usługi psychoterapii świadczone przez Pana w ramach gabinetu będą poddawane regularnemu nadzorowi (superwizji) przez licencjonowanego superwizora. Świadczone przez Pana usługi polegają na prowadzeniu procesów psychoterapii (indywidualnej/grupowej), których wyłącznym celem jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie oraz poprawa zdrowia psychicznego pacjentów zgłaszających się z zaburzeniami psychicznymi, emocjonalnymi lub syndromami kryzysu życiowego.

Usługi te nie mają charakteru coachingu, usług doradczych ani szkoleniowych.

W odpowiedzi na wezwanie, odpowiedział Pan na pytania Organu w następujący sposób:

Na pytanie: Czy jest Pan podmiotem leczniczym w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 156)?”

Odpowiedział Pan: „Nie, nie jestem podmiotem leczniczym.”

Na pytanie: „Na czym polega (w czym się przejawia) profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawa zdrowia w przypadku świadczonych przez Pana usług psychoterapii, o których mowa we wniosku? Proszę szczegółowo opisać.”

Odpowiedział Pan: „Świadczone przeze mnie usługi psychoterapii mają na celu profilaktykę, zachowanie, przywracanie oraz poprawę zdrowia psychicznego osób korzystających z pomocy psychoterapeutycznej.

Profilaktyka zdrowia przejawia się w podejmowaniu działań mających na celu zapobieganie pogłębianiu się istniejących trudności psychicznych oraz ograniczenie ryzyka wystąpienia zaburzeń psychicznych lub psychosomatycznych. Psychoterapia umożliwia wczesne rozpoznanie nieadaptacyjnych wzorców funkcjonowania, przewlekłego stresu, trudności emocjonalnych oraz problemów w relacjach interpersonalnych, które mogą prowadzić do pogorszenia stanu zdrowia psychicznego.

Zachowanie zdrowia polega na wspieraniu pacjentów w utrzymaniu prawidłowego funkcjonowania psychicznego, emocjonalnego i społecznego. W toku psychoterapii pacjenci rozwijają umiejętności regulacji emocji, radzenia sobie ze stresem, rozwiązywania konfliktów oraz budowania satysfakcjonujących relacji, co sprzyja utrzymaniu dobrostanu psychicznego.

Przywracanie zdrowia realizowane jest poprzez pracę terapeutyczną z osobami doświadczającymi objawów zaburzeń psychicznych lub trudności psychologicznych, takich jak stany lękowe, obniżony nastrój, objawy depresyjne, kryzysy życiowe, skutki traumatycznych doświadczeń, zaburzenia relacji interpersonalnych, problemy z poczuciem własnej wartości czy inne zaburzenia funkcjonowania psychicznego. Celem terapii jest zmniejszenie lub ustąpienie objawów oraz odzyskanie przez pacjenta zdolności do prawidłowego funkcjonowania.

Poprawa zdrowia przejawia się w zwiększeniu dobrostanu psychicznego pacjentów, poprawie ich funkcjonowania emocjonalnego, społecznego i zawodowego, zwiększeniu zdolności do samoregulacji oraz poprawie jakości życia. Efektem procesu psychoterapeutycznego jest także wzrost świadomości własnych procesów psychicznych, skuteczniejsze radzenie sobie z trudnościami oraz poprawa funkcjonowania w codziennym życiu.

Świadczone przeze mnie usługi są ukierunkowane na ochronę zdrowia psychicznego i mają cel terapeutyczny. Nie są to usługi coachingowe, szkoleniowe, doradcze ani rozwojowe, lecz działania służące profilaktyce, zachowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia psychicznego osób zgłaszających się po pomoc psychoterapeutyczną.”

Na pytanie: „Czy spełnia Pan warunki, o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów (t. j. Dz. U. z 2029 r. poz. 1026 ze zm.)?”

Odpowiedział Pan: „Nie spełniam warunków określonych w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów. Przepis ten odnosi się do osób posiadających dyplom magistra psychologii lub inne wskazane w tym przepisie kwalifikacje psychologiczne oraz odpowiedni staż pracy w zawodzie psychologa. Nie posiadam wykształcenia psychologicznego i nie wykonuję zawodu psychologa. Świadczone przeze mnie usługi nie są wykonywane jako usługi psychologiczne, lecz jako usługi psychoterapii realizowane po ukończeniu i w trakcie specjalistycznego szkolenia psychoterapeutycznego.”

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym usługi psychoterapii świadczone przez Pana jako osobę posiadającą wyższe wykształcenie pozamedyczne, będącą w trakcie całościowego szkolenia psychoterapeutycznego i prowadzącą terapię pod stałą superwizją – korzystają ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, świadczone przez Pana usługi psychoterapii korzystają ze zwolnienia z podatku od towarów i usług (VAT) na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT.

Zgodnie z powołanym przepisem, zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej.

Aby zastosować powyższe zwolnienie, spełnione muszą być dwa kryteria: Kryterium przedmiotowe: usługa musi mieć cel terapeutyczny/leczniczy. Kryterium podmiotowe: usługa musi być świadczona przez osobę wykonującą zawód medyczny.

W zakresie kryterium przedmiotowego: usługi świadczone przez Pana polegają na psychoterapii pacjentów zmagających się z zaburzeniami zdrowia psychicznego. Cel tych działań – ukierunkowany na przywrócenie i poprawę zdrowia psychicznego – bezwzględnie mieści się w definicji opieki medycznej służącej ratowaniu i poprawie zdrowia.

W zakresie kryterium podmiotowego: Pojęcie „osoby wykonującej zawód medyczny” obejmuje osoby, które na mocy odrębnych przepisów uprawnione są do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osoby legitymujące się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie.

W polskim systemie prawnym status psychoterapeuty w trakcie szkolenia jest jednoznacznie akceptowany. Świadczy o tym treść rozporządzeń Ministra Zdrowia regulujących publiczny system opieki zdrowotnej, które wprost dopuszczają udzielanie świadczeń z zakresu psychoterapii przez osoby po ukończeniu drugiego roku czteroletniego szkolenia podyplomowego, pracujące pod superwizją.

Skoro przepisy z zakresu ochrony zdrowia uznają osobę w trakcie szkolenia psychoterapeutycznego (pod warunkiem superwizji) za kompetentną do udzielania świadczeń zdrowotnych, to status ten musi być zachowany również na gruncie prawa podatkowego.

Fakt posiadania przez Pana bazowego wykształcenia technicznego (magister inżynier) pozostaje bez znaczenia dla przedmiotowej sprawy. Kluczowe jest formalne nabywanie specjalistycznych, podyplomowych kwalifikacji medycznych w ramach dedykowanej szkoły psychoterapii, co pozwala uznać mnie za osobę wykonującą zawód medyczny w rozumieniu ustawy o VAT.

Stanowisko to znajduje pełne potwierdzenie w jednolitej linii interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, m.in. w interpretacjach o sygnaturach: 0112-KDIL3.4012.82.2021.1.MBN, 0111-KDIB3-2.4012.29.2024.2.MGO oraz 0112-KDIL1-1.4012.90.2022.2.MG. Mając na uwadze powyższe, stoi Pan na stanowisku, że przysługuje Panu pełne prawo do stosowania zwolnienia z podatku VAT („zw”) dla świadczonych usług psychoterapii.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 8 ust. 2a ustawy:

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienia od podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy:

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 18a ustawy:

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy:

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy:

Należy jednak zauważyć, że ww. przepisy art. 43 ust. 1 pkt 18 i 19 ustawy zwalniają od podatku wyłącznie usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, nie zwalniają zatem wszystkich świadczeń, które można wykonać w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze bądź w ramach zawodów medycznych, ale tylko te które służą określonemu celowi.

Zauważyć zatem należy, że wszędzie tam, gdzie nie ma bezpośredniego związku z leczeniem – nie ma prawa do zastosowania zwolnienia od podatku. Świadczenie usług, dokonywane w ramach wykonywania zawodu medycznego, jest opodatkowane podatkiem od towarów i usług, jeśli nie odpowiada ono koncepcji opieki medycznej. Jeśli głównym celem usług medycznych nie jest ochrona, w tym zachowanie lub odtworzenie zdrowia, ale raczej udzielanie pewnych porad, nie będzie miało zastosowania zwolnienie od podatku.

Przytoczone powyżej przepisy krajowe w zakresie opieki medycznej stanowią implementację do polskiego porządku prawnego przepisu art. 132 ust. 1 lit. b) oraz lit. c) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347 z 11 grudnia 2006 str. 1 ze zm.), zgodnie z którym:

Z powołanych powyżej przepisów jednoznacznie wynika, że zwolnieniu od podatku VAT podlegają usługi w zakresie opieki medycznej, które spełniają określone warunki: służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a także świadczone są przez konkretne, wymienione przez ustawodawcę wprost podmioty. Zwolnienie powyższe ma zatem charakter podmiotowo-przedmiotowy, co oznacza, że zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez ściśle zdefiniowany krąg podmiotów, wykonujących te usługi.

Należy mieć na uwadze, że analizowany przepis zwalnia od podatku wyłącznie usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, nie zwalnia zatem wszystkich świadczeń, które można wykonać w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze bądź w ramach zawodów medycznych, ale tylko służące określonemu celowi.

Precyzując czynności, których celem jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie lub poprawa zdrowia należy zastosować wykładnię językową.

„Profilaktyka” to wszelkie działania i środki stosowane w celu zapobiegania czemuś niepożądanemu, likwidowanie przyczyn niekorzystnych zjawisk, to działania i środki stosowane w celu zapobiegania chorobom. Zatem profilaktyka zdrowotna obejmuje działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby.

„Zachowywanie” rozumiane jest zaś jako dochowanie czegoś w stanie niezmienionym, nienaruszonym lub niezniszczonym mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności, utrzymywanie.

Interpretując słowo „ratowanie” należy odwołać się do słów „ratować” i „ratownictwo”. Ratować to starać się ocalić, zachować coś, natomiast ratownictwo jest rozumiane jako ogół środków i metod ratowania życia ludzkiego i niesienia pomocy w warunkach zagrożenia.

Pojęcie „przywracać” oznacza doprowadzić coś do poprzedniego stanu, wprowadzić coś na nowo, odtworzyć coś w pierwotnej postaci, wznowić, odnowić, sprawić, że ktoś się znajdzie w takiej sytuacji, w takim stanie, w jakim był poprzednio. Pojęcie „przywracanie zdrowia” oznacza doprowadzenie zdrowia do poprzedniego stanu, sprawienie, że znajdzie się ono w takim stanie, w jakim był poprzednio.

„Poprawa” to zmiana stanu czegoś na lepsze, poprawienie czegoś, poprawianie się, polepszanie. Z kolei termin „poprawa zdrowia”, którym posługuje się ustawodawca określając zakres zwolnień, zgodnie z wykładnią literalną, oznacza zmianę stanu zdrowia na lepsze, poprawienie zdrowia, jego polepszanie.

Zatem dokonując ustalenia, czy dana usługa medyczna korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług należy ustalić, czy będzie spełniała wyżej określone warunki.

Z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE wynika, że zwolnienia stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, które służą unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku VAT w poszczególnych państwach członkowskich i które należy postrzegać w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT wyrok C-473/08 w sprawie Eulitz, pkt 25). Jak również wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości UE w swym orzecznictwie: pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 VI Dyrektywy (obecnie art. 132 Dyrektywy 2006/112/WE Rady) powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika.

Zauważyć należy, że definicja opieki medycznej nie została zawarta ani w krajowych, ani wspólnotowych przepisach podatkowych. W tym zakresie należy szukać wyjaśnienia tych pojęć w bogatym dorobku orzecznictwa wspólnotowego.

W wyroku w sprawie L.u.P. GmbH (C-106/05, pkt 27) Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że pojęcia „opieki medycznej” oraz „świadczeń opieki medycznej” (…) odnoszą się do świadczeń, które służą diagnozie, opiece oraz w miarę możliwości, leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia. Pojęcie to zdefiniowano również w wyroku w sprawie d´Ambrumenil (C-307/01, pkt 57), gdzie podkreślono, że pojęcia świadczenia opieki medycznej nie można interpretować w sposób, który obejmuje świadczenia medyczne realizowane w innym celu niż postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych.

Należy więc uznać, że pojęcie „usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia” odpowiada określeniom używanym przez Trybunał „postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”. W pojęciu tym zawierają się również usługi medyczne realizowane w celach profilaktycznych (wyrok w sprawie Margarete Unterpertinger v Pensionsversicherungsanstalt der Arbeiter, C-212/01, pkt 40).

Należy podkreślić, że ani przepisy Dyrektywy, ani orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE nie dają podstaw do tego, aby zakresem opieki medycznej podlegającej zwolnieniu objąć wszystkie działania medyczne wynikające z procesu leczenia. Zatem czynności, których celem nie jest ochrona zdrowia, nie mogą być uznane za świadczenia opieki medycznej i nie mogą podlegać zwolnieniu od podatku od towarów i usług. Stanowisko takie wynika z wyroku w sprawie C-212/01.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku w sprawie Margarete Unterpertinger v Pensionsversicherungsanstalt der Arbeiter C-212/01 stwierdził, że „(…) to cel usługi medycznej decyduje o tym, czy powinna ona być zwolniona z podatku VAT. Dlatego też, jeśli kontekst, w jakim taka usługa jest wykonywana, pozwala ustalić, że jej głównym celem nie jest ochrona zdrowia, włączając w to utrzymanie lub przywrócenie zdrowia, lecz udzielanie porad wymaganych przed podjęciem decyzji wywołujących skutki prawne, zwolnienie nie ma zastosowania do takiej usługi”.

Również z orzeczenia C-384/98 wynika, że preferencji podlegać mogą jedynie te usługi, które mają cel terapeutyczny bądź profilaktyczny, a nie podlegają mu takie, które mają charakter czysto ekspercki i doradczy (np. orzekanie o stanie zdrowia dla potrzeb przyznania renty, bądź dla instytucji ubezpieczeniowych dla ustalenia wysokości składki ubezpieczenia na życie).

Ponadto jak zauważył Rzecznik Generalny w sprawie C-262/08: „Cel usługi medycznej określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia, jeżeli z kontekstu wynika, że jej głównym celem nie jest ochrona, utrzymanie bądź przywrócenie zdrowia, lecz inny cel, to wówczas zwolnienie nie będzie miało zastosowania”. Rzecznik zauważa również, że: „działalność, którą uznano za części składowe opieki medycznej (leczenia medycznego), obejmuje: opiekę terapeutyczną jako część usługi ambulatoryjnej świadczonej przez wykwalifikowane pielęgniarki; leczenie psychoterapeutyczne świadczone przez wykwalifikowanych psychologów; prowadzenie badań lekarskich bądź pobieranie krwi lub innych próbek do badania pod kątem występowania choroby, na rzecz pracodawców lub ubezpieczycieli, albo poświadczanie zdolności medycznej do odbycia podróży, jeżeli celem tych usług zasadniczo pozostaje ochrona zdrowia zainteresowanych osób; oraz badania medyczne umożliwiające obserwację i zbadanie pacjentów, zanim zajdzie konieczność diagnozowania, rozciągnięcia opieki bądź leczenia potencjalnej choroby, zlecone przez internistów i wykonywane przez zewnętrzne laboratoria prywatne”.

Dokonując oceny przedstawionych okoliczności sprawy należy mieć na względzie zasadę wykładni zwolnień, stanowiących w istocie odstępstwo od generalnej zasady powszechności opodatkowania podatkiem VAT. Tym samym, wszelkie zwolnienia należy interpretować możliwie ściśle i wąsko tak, aby nie doprowadzić do rozszerzenia zwolnień.

Przedmiotem Pana zainteresowania jest kwestia, czy w opisanym stanie faktycznym usługi psychoterapii świadczone przez Pana jako osobę posiadającą wyższe wykształcenie pozamedyczne, będącą w trakcie całościowego szkolenia psychoterapeutycznego i prowadzącą terapię pod stałą superwizją – korzystają ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT.

W rozpatrywanej sprawie wskazał Pan, że nie jest Pan podmiotem leczniczym.

W konsekwencji powyższego z uwagi na niespełnienie przesłanki podmiotowej nie może Pan korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy.

W tej sytuacji zbadać należy, czy dla świadczonych usług polegających na prowadzeniu procesów psychoterapii (indywidualnej/grupowej) można zastosować zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy.

W świetle przywołanej wyżej regulacji należy zauważyć, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:

-     przesłanki o charakterze podmiotowym, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być osobą wykonującą zawód lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki, położnej, psychologa lub inny zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej;

-     przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług w zakresie opieki medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.

Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma zastosowania.

Oznacza to, że zwolnieniu podlega określony rodzaj usług wykonywanych w określonym celu, przez zdefiniowany krąg podmiotów. Powyższa regulacja nie zwalnia od podatku wszystkich świadczeń, ale tylko służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, jeśli wykonywane są przez osoby posiadające wymagane wykształcenie zawodowe. Jeśli nie jest spełniona choćby jedna z powyższych przesłanek, usługi podlegają opodatkowaniu właściwą stawką podatku VAT.

W opisie sprawy wskazał Pan, że świadczone przez Pana usługi psychoterapii mają na celu profilaktykę, zachowanie, przywracanie oraz poprawę zdrowia psychicznego osób korzystających z pomocy psychoterapeutycznej. Podał Pan, że profilaktyka zdrowia przejawia się w podejmowaniu działań mających na celu zapobieganie pogłębianiu się istniejących trudności psychicznych oraz ograniczenie ryzyka wystąpienia zaburzeń psychicznych lub psychosomatycznych. Psychoterapia umożliwia wczesne rozpoznanie nieadaptacyjnych wzorców funkcjonowania, przewlekłego stresu, trudności emocjonalnych oraz problemów w relacjach interpersonalnych, które mogą prowadzić do pogorszenia stanu zdrowia psychicznego. Zachowanie zdrowia polega na wspieraniu pacjentów w utrzymaniu prawidłowego funkcjonowania psychicznego, emocjonalnego i społecznego. W toku psychoterapii pacjenci rozwijają umiejętności regulacji emocji, radzenia sobie ze stresem, rozwiązywania konfliktów oraz budowania satysfakcjonujących relacji, co sprzyja utrzymaniu dobrostanu psychicznego. Przywracanie zdrowia realizowane jest poprzez pracę terapeutyczną z osobami doświadczającymi objawów zaburzeń psychicznych lub trudności psychologicznych, takich jak stany lękowe, obniżony nastrój, objawy depresyjne, kryzysy życiowe, skutki traumatycznych doświadczeń, zaburzenia relacji interpersonalnych, problemy z poczuciem własnej wartości czy inne zaburzenia funkcjonowania psychicznego. Celem terapii jest zmniejszenie lub ustąpienie objawów oraz odzyskanie przez pacjenta zdolności do prawidłowego funkcjonowania.

Podał Pan, że poprawa zdrowia przejawia się w zwiększeniu dobrostanu psychicznego pacjentów, poprawie ich funkcjonowania emocjonalnego, społecznego i zawodowego, zwiększeniu zdolności do samoregulacji oraz poprawie jakości życia. Efektem procesu psychoterapeutycznego jest także wzrost świadomości własnych procesów psychicznych, skuteczniejsze radzenie sobie z trudnościami oraz poprawa funkcjonowania w codziennym życiu.

Wskazał Pan, że świadczone przez Pana usługi są ukierunkowane na ochronę zdrowia psychicznego i mają cel terapeutyczny. Nie są to usługi coachingowe, szkoleniowe, doradcze ani rozwojowe, lecz działania służące profilaktyce, zachowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia psychicznego osób zgłaszających się po pomoc psychoterapeutyczną.

Zatem, z podanych przez Pana okoliczności sprawy wynika, że w przedmiotowej sprawie zostanie spełniona przesłanka przedmiotowa warunkująca zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19 i 19a ustawy.

Do rozpatrzenia pozostaje przesłanka podmiotowa zwolnienia od podatku.

Należy wskazać, że w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. a, b i d ustawy przewidziano zwolnienia dla usług w zakresie opieki medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczonych w ramach wykonywania zawodów: lekarza i lekarza dentysty, pielęgniarki i położnej oraz psychologa.

Przepis art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy odsyła do art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, który jednakże nie wymienia wprost zawodów medycznych odsyłając do kolejnych uregulowań.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 156):

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy:

Przewidziany w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy warunek, zgodnie z którym zwolnione od podatku VAT są usługi opieki medycznej wykonywane w ramach zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, tj. przez osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osoby legitymujące się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny, ma na celu zapewnienie, aby zwolnienie od podatku było stosowane wyłącznie do świadczeń opieki medycznej wykonywanych przez osoby posiadające wymagane kwalifikacje zawodowe. Dlatego nie każde świadczenie opieki medycznej objęte jest zakresem zwolnienia od podatku, zwolnienie to dotyczy tylko świadczeń o odpowiednim poziomie jakości, biorąc pod uwagę wykształcenie zawodowe osób je wykonujących.

Zasady wykonywania niektórych zawodów medycznych zostały uregulowane w odrębnych aktach prawnych, np. zawód lekarza, dentysty, pielęgniarki, położnej, ratownika medycznego, farmaceuty, felczera, diagnosty laboratoryjnego. Poza wymienionymi istnieje jeszcze spora grupa innych zawodów medycznych, dla których jednak nie zostały określone zasady wykonywania w odrębnych przepisach. Należy zatem przyjąć, iż pojęcie „osoba wykonująca zawód medyczny” obejmuje osoby wykonujące zawody, których status jest określony ustawowo, jak i zawody, które nie mają na gruncie obowiązującego prawa takiego uregulowania. Pojęcie „wykonywanie zawodu medycznego” należy odnieść do osób, które fachowo, stale i w celach zarobkowych zajmują się wykonywaniem zajęcia mającego związek z medycyną i które mają odpowiednie kwalifikacje. Przez kwalifikacje należy rozumieć zasób wiedzy i umiejętności wymaganych do udzielania świadczeń zdrowotnych.

Wskazać należy, że zgodnie z nomenklaturą zawartą w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21 października 2025 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej stosowania (Dz. U. z 2025 r. poz. 1534), w załączniku w grupie 2299 „Specjaliści ochrony zdrowia gdzie indziej niesklasyfikowani” został wymieniony  „psychoterapeuta” - 229905.

W świetle § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19 czerwca 2019 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień (Dz. U. z 2026 r. poz. 383):

W myśl § 2 pkt 8 ww. rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień:

Jednocześnie z załącznika nr 6 do ww. rozporządzenia, stanowiącego wykaz świadczeń gwarantowanych realizowanych w warunkach ambulatoryjnych psychiatrycznych i leczenia środowiskowego (domowego) oraz warunki realizacji tych świadczeń, wynika, że określone świadczenia w zakresie psychoterapii (np. sesja psychoterapii indywidualnej, sesja psychoterapii rodzinnej, sesja psychoterapii grupowej, sesja wsparcia psychospołecznego) mogą być wykonywane przez osoby ubiegające się o otrzymanie certyfikatu psychoterapeuty.

Zatem, pomimo, że zawód „psychoterapeuty” nie został objęty unormowaniem odrębnych aktów prawnych, to jednak został uwzględniony w aktualnie obowiązujących przepisach, a tym samym osoba posiadająca wykształcenie w zakresie psychoterapii, jest osobą uprawnioną do wykonywania określonych świadczeń zdrowotnych oraz osobą legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w dziedzinie medycyny.

Ponadto, jak zostało wskazane powyżej, przepisy ww. rozporządzenia do realizacji określonych świadczeń w zakresie psychoterapii dopuszczają także osobę, o której mowa powyżej w § 2 pkt 8 pkt a ww. rozporządzenia, posiadającą status osoby uczestniczącej co najmniej dwa lata w podyplomowym szkoleniu, o którym mowa w § 2 pkt 8 pkt b ww. rozporządzenia oraz legitymującą się zaświadczeniem wydanym przez podmiot prowadzący kształcenie oraz pracującą pod nadzorem osoby posiadającej certyfikat psychoterapeuty (§ 2 pkt 8 pkt c ww. rozporządzenia), zwaną dalej „osobą ubiegającą się o otrzymanie certyfikatu psychoterapeuty”.

Dokonując więc analizy przepisów ww. rozporządzenia stwierdzić należy, że nie przysługuje Panu prawo do zwolnienia na podstawie powołanego wyżej art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, ponieważ wymienione w opisie sprawy usługi świadczone będą przez osobę posiadającą wykształcenie wyższe magisterskie pozamedyczne (tytuł magistra inżyniera), a tym samym nie zostanie spełniony warunek zawarty w ww. rozporządzeniu, tj. posiadanie tytułu zawodowego magistra pielęgniarstwa lub magistra po ukończeniu studiów na kierunku psychologii, pedagogiki, resocjalizacji, socjologii albo spełnienie warunków określonych w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów. Nie będą spełnione łącznie warunki, o których mowa w § 2 pkt 8 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19 czerwca 2019 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień.

Biorąc pod uwagę ww. przepisy należy wskazać, że w Pana przypadku nie zostanie spełniona przesłanka podmiotowa do zwolnienia od podatku wynikająca z treści art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, bowiem nie jest Pan osobą posiadającą uprawnienia do świadczenia usług w ramach zawodów medycznych, w myśl przepisu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.

Mając na uwadze powyższe, świadczone przez Pana jako osobę posiadającą wyższe wykształcenie techniczne, będącą w trakcie całościowego szkolenia psychoterapeutycznego i prowadzącącą terapię pod stałą superwizją nie będą korzystały ze zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy.

W konsekwencji, Pana stanowisko należy uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Pana w złożonym wniosku. Biorąc pod uwagę powyższe, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych zauważam, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie. Powołana przez Pana interpretacja indywidualna 0112-KDIL3.4012.82.2021.MBN została wydana w odmiennych okolicznościach niż ma to miejsce w Pana sytuacji, natomiast interpretacja indywidualna 0111-KDIB3-2.4012.29.2024.2.MGO nie dotyczy usług w zakresie opieki medycznej, a interpretacja 0112-KDIL1-1.4012.90.2022.2.MG zgodna jest z niniejszą interpretacją.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.