0111-KDIB3-2.4012.364.2026.2.DK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 13 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie pismem z 1 lipca 2026 r. (wpływ 1 lipca 2026 r.)

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą A (dalej: „Wnioskodawca” lub „JDG”). Wnioskodawca posiada rezydencję oraz nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i jest zarejestrowany w Polsce jako podatnik VAT czynny. Wnioskodawca nie jest zarejestrowany do VAT w żadnym innym kraju.

W ramach JDG prowadzona jest działalność obejmująca co najmniej dwa odrębne obszary funkcjonalne.

Pierwszy z nich dotyczy działalności telekomunikacyjnej, (...).

Drugi obejmuje pozostałą działalność niezwiązaną funkcjonalnie z działalnością telekomunikacyjną, w szczególności działalność (...).

W strukturze JDG działalność telekomunikacyjna stanowi zespół składników majątkowych, przeznaczony do prowadzenia działalności w zakresie świadczenia usług telekomunikacyjnych (dalej: „ZCP”), w którym doszło do wyodrębnienia poszczególnych działalności jako odpowiednio Obszar Telekomunikacji, Obszar Handlowy, Obszar Usługowy.

Wnioskodawca planuje wnieść ZCP do istniejącej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością B sp. z o.o. z siedzibą w (…) (dalej: „Spółka”) w formie wkładu niepieniężnego (aportu), w zamian za udziały w podwyższonym kapitale zakładowym Spółki. Decyzja o rozdzieleniu działalności w zakresie telekomunikacji podyktowana jest chęcią zwiększenia efektywności oraz wykorzystaniem korzyści skali. Rozdzielenie ma celu zwiększenie potencjału i rozwój działalności w zakresie telekomunikacji i ma umożliwić otworzenie się tej działalności na nowych, innych, biznesowych klientów. Decyzja o rozdzieleniu została podjęta z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych.

Na moment planowanego aportu wspólnikami Spółki są: C (dalej: „FR”) – (…) udziałów, Wnioskodawca (A) – (…) udziałów oraz D – (…) udział. Na dzień wniesienia aportu zarówno Wnioskodawca, jak i Spółka będą zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni. Wnioskodawca prowadzi księgowość w formie księgi przychodów i rozchodów (KPiR) oraz ewidencje podatkowe związane z bieżącą działalnością. Działalność jest prowadzona w oparciu o zespół składników materialnych i niematerialnych, które łącznie umożliwiają świadczenie kompleksowych usług telekomunikacyjnych oraz generowanie przychodów.

Przedmiotem aportu będą składniki związane z działalnością telekomunikacyjną, obejmujące:

• ogół klientów korzystających z usług telekomunikacyjnych (abonentów usług dostępu do Internetu) oraz prawa i obowiązki wynikające z zawartych umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych;

• sieć telekomunikacyjną stanowiącą środki trwałe, w tym okablowanie, urządzenia transmisyjne oraz elementy infrastruktury niezbędne do świadczenia usług;

• wyposażenie sieci telekomunikacyjnej, w tym serwery, przełączniki oraz inne urządzenia IT, a także oprogramowanie i systemy informatyczne wspierające działalność operacyjną;

• prawa i obowiązki wynikające z umów z dostawcami usług niezbędnych do prowadzenia działalności telekomunikacyjnej, w tym w szczególności z (…)., oraz pozostałe umowy zapewniające ciągłość funkcjonowania sieci;

• wszystkich pracowników związanych z działalnością telekomunikacyjną, przy czym przejęcie tych osób przez Spółkę nie nastąpi w trybie przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę na podstawie art. 23¹ Kodeksu pracy, lecz w oparciu o odrębne czynności prawne zapewniające kontynuację zatrudnienia w Spółce;

• know-how oraz kompetencje zespołu związane z prowadzeniem działalności telekomunikacyjnej;

• prawa i obowiązki wynikające z najmu lokalu położonego w (…), wykorzystywanego do prowadzenia działalności telekomunikacyjnej;

• prawa i decyzje do zajmowanych nieruchomości na cele telekomunikacyjne, w tym decyzje administracyjne, a także przyznane numeracje;

• członkostwo w organizacji (…) wraz z uprawnieniami (…), zasoby numeracyjne oraz inne prawa związane z uczestnictwem w tej organizacji;

• dokumentację techniczną, handlową i operacyjną związaną z działalnością telekomunikacyjną oraz pozostałe prawa i obowiązki wynikające z umów związanych funkcjonalnie z ZCP.

Do ZCP przyporządkowane są również – w zakresie, w jakim pozostają funkcjonalnie związane z działalnością telekomunikacyjną i są prawnie przenoszalne – należności, zobowiązania oraz inne prawa i obowiązki związane z tą działalnością. W przypadku składników, których przeniesienie wymaga zgody osób trzecich albo podjęcia dodatkowych czynności formalnych, intencją Wnioskodawcy i Spółki jest zapewnienie kontynuacji działalności telekomunikacyjnej po dokonaniu aportu. Wyodrębnienie finansowe ZCP przejawia się w możliwości przyporządkowania do działalności telekomunikacyjnej odpowiadających jej składników majątkowych, przychodów, kosztów, należności i zobowiązań na podstawie prowadzonej przez Wnioskodawcę dokumentacji, ewidencji i rozliczeń.

Po wniesieniu aportu w JDG pozostaną składniki majątkowe oraz niemajątkowe niezwiązane funkcjonalnie z działalnością telekomunikacyjną:

• przedmioty użytkowane na podstawie umów leasingu, w tym samochód osobowy oraz samochód ciężarowy;

• minikoparka (…) będąca przedmiotem leasingu oraz pozostałe pojazdy wykorzystywane w działalności gospodarczej;

• towar handlowy niezwiązany z działalnością telekomunikacyjną, tj. (…);

• klienci korzystający z usług innych niż telekomunikacyjne, w tym klienci jednorazowi (…), przykładowo za pośrednictwem (…);

• wyposażenie i środki trwałe wykorzystywane do świadczenia usług (...), w tym (…);

• wyposażenie niezbędne do prowadzenia działalności (...), w tym (…).

Po dokonaniu aportu Spółka będzie kontynuowała działalność telekomunikacyjną prowadzoną dotychczas w ramach JDG przy wykorzystaniu przejętego zespołu składników materialnych i niematerialnych. Z kolei Wnioskodawca będzie kontynuował w ramach JDG wyłącznie pozostałe obszary działalności, niezwiązane z działalnością telekomunikacyjną. Spółka przyjmie dla celów podatkowych składniki majątku wchodzące w skład aportu w wartości wynikającej z ksiąg podatkowych JDG. Wnioskodawca nie planuje zawierać ze Spółką umów w zakresie m.in. korzystania z prawa do marki, znaku towarowego, bazy klientów czy też świadczenia usług marketingu i reklamy oraz obsługi administracyjno-biurowej. ZCP będąca przedmiotem aportu stanowi na moment transakcji zespół składników zdolny do samodzielnego realizowania zadań gospodarczych w zakresie usług telekomunikacyjnych, a po przeniesieniu do Spółki pozwoli na nieprzerwane kontynuowanie tej działalności.

W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan:

Na moment wniesienia aportem do Spółki zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności telekomunikacyjnej będzie funkcjonował w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawcy jako wyodrębniony organizacyjnie obszar działalności pod nazwą „Obszar Telekomunikacji”.

Ze względu na formę prowadzenia działalności przez Wnioskodawcę jako osobę fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą, Obszar Telekomunikacji nie będzie oddziałem ujawnionym w rejestrze przedsiębiorców KRS, ani jednostką organizacyjną wyodrębnioną na podstawie statutu. Wnioskodawca nie działa bowiem na podstawie statutu. Wyodrębnienie Obszaru Telekomunikacji będzie natomiast wynikało z pisemnego dokumentu o charakterze organizacyjnym, tj. z pisemnej decyzji Wnioskodawcy w formie zarządzenia wewnętrznego, w którym Wnioskodawca wyodrębni w ramach prowadzonej działalności poszczególne obszary jako odpowiednio: Obszar Telekomunikacji, Obszar Handlowy oraz Obszar Usługowy.

Pisemna decyzja będzie potwierdzała, że Obszar Telekomunikacji obejmuje działalność w zakresie świadczenia usług telekomunikacyjnych, w szczególności usług dostępu do sieci Internet, oraz że do tego obszaru przyporządkowane są składniki materialne i niematerialne związane funkcjonalnie z prowadzeniem tej działalności. Do Obszaru Telekomunikacji przyporządkowane będą w szczególności:

• ogół klientów korzystających z usług telekomunikacyjnych oraz prawa i obowiązki wynikające z zawartych umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych;

• sieć telekomunikacyjna, okablowanie, urządzenia transmisyjne, serwery, przełączniki, inne urządzenia IT, oprogramowanie oraz systemy informatyczne wspierające działalność operacyjną;

• prawa i obowiązki wynikające z umów z dostawcami usług niezbędnych do prowadzenia działalności telekomunikacyjnej, w tym z (…)., oraz inne umowy zapewniające ciągłość funkcjonowania sieci;

• osoby wykonujące zadania związane z działalnością telekomunikacyjną oraz know-how i kompetencje zespołu związane z prowadzeniem tej działalności;

• prawa i obowiązki związane z korzystaniem z lokalu położonego w (…) oraz prawa i decyzje dotyczące nieruchomości wykorzystywanych na cele telekomunikacyjne;

• przyznane numeracje, członkostwo w organizacji (…) wraz z uprawnieniami (…) oraz zasoby numeracyjne oraz inne prawa związane z uczestnictwem w tej organizacji;

• dokumentacja techniczna, handlowa i operacyjna związana z działalnością telekomunikacyjną;

• należności, zobowiązania oraz inne prawa i obowiązki związane z działalnością telekomunikacyjną, w zakresie, w jakim pozostają funkcjonalnie związane z tą działalnością i są prawnie przenoszalne.

Powyższe wyodrębnienie będzie korespondowało z faktycznym sposobem prowadzenia działalności przez Wnioskodawcę, w ramach którego działalność telekomunikacyjna posiada odrębną bazę klientów, własną infrastrukturę sieciową, własne wyposażenie techniczne, własne relacje z dostawcami, dedykowane prawa do korzystania z lokalu i nieruchomości wykorzystywanych na cele telekomunikacyjne, a także związane z tą działalnością uprawnienia branżowe, numerację i członkostwo w (…). Ocena, czy powyższe okoliczności rozpatrywane łącznie z pozostałymi elementami zdarzenia przyszłego zawartymi we wniosku są wystarczające dla uznania przedmiotu aportu za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, pozostaje do wyłącznej kompetencji organu.

W pisemnej decyzji Wnioskodawcy odrębnie wskazane zostaną także Obszar Handlowy oraz Obszar Usługowy, obejmujące pozostałe obszary działalności Wnioskodawcy, które po dokonaniu aportu pozostaną w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawcy i nie będą przedmiotem aportu do Spółki.

Spółka będzie mogła prowadzić działalność gospodarczą w zakresie działalności telekomunikacyjnej w oparciu o składniki materialne i niematerialne wniesione do niej aportem. Przedmiot aportu obejmie elementy zasadnicze dla kontynuowania działalności telekomunikacyjnej prowadzonej dotychczas przez Wnioskodawcę, w tym w szczególności bazę klientów, prawa i obowiązki wynikające z umów z klientami oraz dostawcami, infrastrukturę sieciową, wyposażenie techniczne, oprogramowanie, dokumentację, prawa do korzystania z lokalu i nieruchomości, uprawnienia branżowe, zasoby numeracyjne, członkostwo w (…), know-how oraz osoby wykonujące zadania operacyjne związane z działalnością telekomunikacyjną.

Wnioskodawca nie zakłada, aby dla prowadzenia działalności telekomunikacyjnej Spółka musiała pozyskać od Wnioskodawcy lub od podmiotów trzecich inne istotne składniki majątkowe poza składnikami objętymi aportem. W szczególności Wnioskodawca nie planuje zawierania ze Spółką odrębnych umów dotyczących korzystania z marki, bazy klientów, infrastruktury telekomunikacyjnej, świadczenia usług marketingu i reklamy ani obsługi administracyjno-biurowej.

Jednocześnie, ze względu na charakter przenoszonej działalności oraz zasady przenoszenia poszczególnych praw i obowiązków, w związku z aportem mogą zostać wykonane czynności o charakterze technicznym, administracyjnym, wykonawczym lub formalnoprawnym, typowe dla transferu tego rodzaju działalności. Czynności te mogą obejmować w szczególności zawiadomienie klientów lub kontrahentów o zmianie podmiotu świadczącego usługi, uzyskanie zgody kontrahenta w przypadkach wynikających z treści danej umowy lub przepisów prawa, podpisanie aneksów, umów cesji albo innych dokumentów potwierdzających przejście praw i obowiązków, dokonanie zgłoszeń lub aktualizacji danych wobec właściwych organów, instytucji lub organizacji branżowych, jak również przeprowadzenie czynności technicznych związanych z konfiguracją lub kontynuacją świadczenia usług.

Powyższe czynności będą miały charakter wtórny wobec planowanego aportu i będą służyły jego skutecznemu wykonaniu oraz formalnemu odzwierciedleniu zmiany podmiotu prowadzącego działalność telekomunikacyjną. Nie będą one oznaczały konieczności stworzenia przez Spółkę od podstaw nowego zaplecza organizacyjnego, technicznego lub majątkowego niezbędnego do prowadzenia działalności telekomunikacyjnej.

Sformułowanie użyte we wniosku, zgodnie z którym „przejęcie tych osób przez Spółkę nie nastąpi w trybie przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę na podstawie art. 23¹ Kodeksu pracy, lecz w oparciu o odrębne czynności prawne zapewniające kontynuację zatrudnienia w Spółce”, należy rozumieć w ten sposób, że intencją Wnioskodawcy i Spółki jest zapewnienie ciągłości wykonywania zadań przez osoby przypisane do działalności telekomunikacyjnej już na rzecz Spółki.

Wnioskodawca doprecyzowuje, że wskazane sformułowanie nie miało na celu przesądzenia kwalifikacji prawnej planowanej transakcji na gruncie prawa pracy. Kwestia ta nie jest również przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług. Istotą przedstawionego założenia jest natomiast to, że osoby wykonujące czynności w obszarze telekomunikacji nie będą po dokonaniu aportu wykonywały tych czynności na rzecz Wnioskodawcy w ramach jego JDG, lecz będą kontynuowały wykonywanie zadań związanych z działalnością telekomunikacyjną na rzecz Spółki. Użyte zatem sformułowanie nie oznaczało, że Spółka będzie zobowiązana do pozyskania nowego personelu z rynku, organizowania od podstaw zaplecza osobowego ani podejmowania działań niezbędnych do stworzenia nowej struktury operacyjnej umożliwiającej prowadzenie działalności telekomunikacyjnej. 

Kontynuacja wykonywania zadań przez te osoby zostanie zapewniona przez odpowiednie czynności prawne dokonane z udziałem tych osób i Spółki. Gdyby natomiast w toku przygotowania aportu, z uwagi na charakter przenoszonego zespołu składników albo bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa pracy, zastosowanie znalazł art. 23¹ Kodeksu pracy, Wnioskodawca i Spółka zastosują właściwe regulacje prawa pracy.

Niezależnie od techniczno-prawnego trybu kontynuacji zatrudnienia lub współpracy, założeniem zdarzenia przyszłego jest zachowanie ciągłości personalnej i operacyjnej w zakresie działalności telekomunikacyjnej po stronie Spółki. Dla zastosowania art. 6 pkt 1 ustawy o VAT istotne jest bowiem, czy przenoszony zespół składników umożliwia kontynuowanie określonej działalności gospodarczej przez nabywcę, a nie sposób prawny realizacji poszczególnych elementów transferu.

Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym planowane wniesienie do Spółki w formie aportu opisanego zespołu składników materialnych i niematerialnych, wykorzystywanych w działalności Wnioskodawcy, będzie stanowiło transakcję zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Pana stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług

Zdaniem Wnioskodawcy planowane wniesienie aportem do Spółki opisanego zespołu składników materialnych i niematerialnych będzie transakcją zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. W konsekwencji, do tak planowanego transferu nie będzie mieć zastosowania ustawa o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775 t. j.), dalej: ustawa o VAT) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług co do zasady podlegają odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z kolei zgodnie z treścią art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, zgodnie z którym przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast w myśl normy zawartej w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

• przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

• zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

• świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Jednocześnie ustawodawca w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT wyłączył ze stosowania tej ustawy transakcje zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Zgodnie z ugruntowanym podejściem organów podatkowych pojęcie „transakcji zbycia” jest rozumiane szeroko i obejmuje wszelkie czynności, w ramach których dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania określonym zespołem składników jak właściciel, w tym również wniesienie wkładu niepieniężnego do spółki kapitałowej. W szczególności pojęcie transakcji zbycia obejmować będzie swym zakresem takie czynności jak sprzedaż, zamianę, darowiznę, wniesienie wkładu niepieniężnego (aportu) do spółki prawa handlowego poprzez przeniesienie własności wkładu na spółkę w zamian za udziały w niej lub wyemitowane akcje, a także transfer majątku spółki dzielonej do innej spółki w ramach transakcji podziału przez wydzielenie w trybie art. 529 § 1 pkt 4 Kodeksu spółek handlowych.

Należy podkreślić, że skoro ustawodawca nie zawarł w ustawie o VAT definicji legalnej pojęcia „transakcja zbycia”, to oznacza to, że nie jest istotna forma w jakiej owo zbycie następuje, lecz samo zadysponowanie w taki sposób, że dochodzi do zmiany podmiotu władającego zbywalnym składnikiem majątku lub majątkiem.

Powyższa wykładnia pojęcia „transakcja zbycia” jest prezentowana również przez organy podatkowe w wydawanych interpretacjach indywidualnych. Przykładowo Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacjach indywidualnych m.in. z dnia 26 marca 2026 r. nr 0114-KDIP1-1.4012.85.2026.2.AWY oraz z dnia 25 marca 2026 r. nr 0112-KDIL1-3.4012.43.2026.4.EO (zob. DKIS z 26 marca nr 0112-KDIL1-3.4012.34.2026.2.EO) wskazał, że pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej. Mając na uwadze powyższe oraz treść normy art. 6 pkt 1 ustawy o VAT (zgodnie z którą przepisów ustawy o VAT nie stosuje się do „transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa”), przepisów ustawy o VAT nie stosuje się do wszelkich czynności (zatem także do transferu majątku spółki do innej spółki w ramach transakcji aportu), w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedsiębiorstwem lub zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa jak właściciel. Tym samym, o ile majątek będący przedmiotem aportu stanowi przedsiębiorstwo/zorganizowaną część przedsiębiorstwa, to jego przeniesienie do innej spółki nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako czynność ex lege z zakresu tego opodatkowania wyłączona. Biorąc pod uwagę powyższą analizę oczywistym jest, że dla oceny stanowiska Wnioskodawcy konieczne jest ustalenie, czy przedmiot planowanego aportu z JDG do Spółki spełnia definicję przedsiębiorstwa/jego części w rozumieniu ustawy o VAT.

Stosownie do art. 2 pkt 27e ustawy o VAT przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. Dla uznania danego zespołu składników za ZCP konieczne jest zatem łączne spełnienie przesłanek wyodrębnienia organizacyjnego, finansowego i funkcjonalnego, a także zdolności do samodzielnego wykonywania określonych zadań gospodarczych po jego przeniesieniu na nabywcę.

Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie organizacyjne w analizowanej sprawie wynika z tego, że w ramach JDG działalność telekomunikacyjna stanowi odrębny obszar działalności, posiadający własną bazę klientów, własną infrastrukturę sieciową, własne wyposażenie techniczne, własne relacje z dostawcami, dedykowane prawa do korzystania z lokalu i nieruchomości wykorzystywanych na cele telekomunikacyjne, a także związane z tą działalnością uprawnienia branżowe, numerację i członkostwo w (…).

Wyodrębnienie finansowe przejawia się w możliwości przyporządkowania do działalności telekomunikacyjnej właściwych jej aktywów, pasywów, przychodów i kosztów, co pozwala odróżnić ją od pozostałej działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę. Jednocześnie po stronie JDG pozostaną jedynie składniki dotyczące innych obszarów działalności, takich jak handel zabawkami oraz usługi koparkowe.

Wyodrębnienie funkcjonalne ZCP wynika z tego, że wszystkie składniki wchodzące do ZCP tworzą spójny i kompletny zespół służący wykonywaniu działalności telekomunikacyjnej. Obejmuje on zarówno elementy materialne (sieć, urządzenia, wyposażenie techniczne), jak i niematerialne (umowy z klientami, prawa i decyzje związane z nieruchomościami, numerację, członkostwo branżowe, dokumentację, know-how oraz kompetencje zespołu).Każdy z rodzajów działalności w ramach JDG realizuje zupełnie inne zadania i cele gospodarcze. W przypadku dokonania aportu działalności telekomunikacyjnej do Spółki, Spółka ta będzie mogła – od momentu dokonania aportu – prowadzić działalność telekomunikacyjną, dotychczas prowadzoną przez Wnioskodawcę w ramach JDG w takim samym zakresie, w jakim prowadzona jest obecnie przez Wnioskodawcę w ramach JDG, a dodatkowo umożliwi rozwój działalności poprzez pozyskiwanie nowych klientów biznesowych, co obecnie jest teraz ograniczone przez mniejsze zaufanie klientów biznesowych do formy prawnej Wnioskodawcy oraz przez brak specjalizacji działalności wyłącznie w zakresie telekomunikacji. Spółka z o.o. otrzyma aport, aby prowadzić sprzedaż na rzecz różnych podmiotów zewnętrznych.

Nie ulega przy tym wątpliwości, że po przeniesieniu do Spółki składniki te będą mogły służyć dalszemu, nieprzerwanemu wykonywaniu działalności telekomunikacyjnej. Spółka będzie bowiem kontynuowała obsługę abonentów i świadczenie usług dostępu do Internetu z wykorzystaniem przejętej infrastruktury, praw, relacji kontraktowych oraz personelu. Okoliczność, że przejęcie pracowników przez Spółkę nie nastąpi w trybie art. 23¹ Kodeksu pracy, nie powinna wpływać na ocenę przedmiotu aportu na gruncie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Dla zastosowania tego przepisu istotne jest bowiem to, czy przenoszony zespół składników umożliwia kontynuowanie określonej działalności gospodarczej, a nie technika prawna przejęcia personelu. W przedstawionym zdarzeniu przyszłym wszyscy pracownicy związani z działalnością telekomunikacyjną mają kontynuować pracę na rzecz Spółki, co wzmacnia wniosek o zachowaniu zdolności operacyjnej ZCP po aportowaniu. Również ewentualna konieczność uzyskania zgód kontrahentów lub wykonania dodatkowych czynności formalnych dla skutecznego przeniesienia poszczególnych praw i obowiązków nie wyklucza uznania przedmiotu aportu za ZCP, o ile zasadniczy zespół składników pozwala na kontynuowanie działalności gospodarczej przez nabywcę. Ponadto w doktrynie i orzecznictwie wskazuje się, że nie bez znaczenia pozostaje cel, w jakim nabywca dokonuje transakcji. Nie można uznać za transakcję obejmującą przedsiębiorstwo lub jego część w sytuacji, w której nabywca zainteresowany jest wyłącznie niektórymi składnikami i nie zamierza on kontynuować działalności nabywanego przedsiębiorstwa lub jego części i przeciwnie, jeżeli nabywane składniki przedsiębiorstwa pozwalają prowadzić działalność gospodarczą i nabywca planuje tę działalność kontynuować, spełniony jest warunek uznania, że mamy do czynienia z przedsiębiorstwem lub przynajmniej zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa. Podkreślenia wymaga w tym miejscu, że Spółka z o.o. po otrzymaniu aportu będzie kontynuowała działalność Wnioskodawcy w analogicznym obszarze i zakresie. Z powyższego wynika, że przedsiębiorstwo/jego część stanowi „zespół” składników, a zatem nie jest nim suma przypadkowo dobranych aktywów, lecz zorganizowana całość (organizacyjna, funkcjonalna i co do zasady gospodarcza), pozwalająca na kontynuowanie określonej działalności. Ocena, czy doszło do zbycia części przedsiębiorstwa, powinna być dokonywana każdorazowo w oparciu o całokształt okoliczności, w szczególności przy uwzględnieniu zakresu przenoszonych składników i ich wzajemnych powiązań oraz przez pryzmat celu gospodarczego transakcji. Powyższa wykładnia pozostaje zgodna z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w szczególności z wyrokami w sprawach C-497/01 Zita Modes oraz C-444/10 Schriever, w których podkreślono, że wyłączenie z VAT dotyczy przekazania całości lub części majątku zdolnej do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej, przy założeniu, że nabywca zamierza tę działalność kontynuować. W realiach przedstawionego zdarzenia przyszłego aport obejmie wyodrębniony organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie zespół składników służących działalności telekomunikacyjnej, który po przeniesieniu do Spółki będzie mógł samodzielnie realizować dotychczasowe zadania gospodarcze. Tym samym przedmiot aportu spełnia definicję ZCP z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

W konsekwencji planowane wniesienie ZCP do Spółki w formie wkładu niepieniężnego będzie stanowiło transakcję zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, a zatem czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jednocześnie przepis art. 6 ustawy o VAT wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.

Zgodnie bowiem z art. 6 pkt 1 ustawy:

Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ustawodawca w ww. przepisie nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia”. Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o podatku od towarów i usług pojęcie to należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej, w tym także w formie umowy sprzedaży lub aportu.

Podkreślenia wymaga, że ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku VAT, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”, zatem dla potrzeb przepisów podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 55¹ ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795), zwanej dalej „Kodeks cywilny”.

Zgodnie z art. 55¹ Kodeksu cywilnego:

Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);

2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;

3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;

4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;

5) koncesje, licencje i zezwolenia;

6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;

7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;

8) tajemnice przedsiębiorstwa;

9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Ustawodawca w ww. przepisie wskazał, jakiego rodzaju elementy wchodzą w skład kompleksu składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, czyli przedsiębiorstwa, które może być przedmiotem czynności prawnej. Nie wszystkie jednak elementy tworzące pojęcie przedsiębiorstwa są na tyle istotne, by bez ich zbycia nie można było mówić o zbyciu przedsiębiorstwa. O tym, jakie konkretne składniki muszą być przeniesione na nabywcę, aby można było uznać, że nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa, decydują okoliczności faktyczne, których nie można określić apriorycznie.

Natomiast w myśl art. 2 pkt 27e ustawy:

Przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa – rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić Nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Wskazany wyżej przepis art. 2 pkt 27e ustawy powinien być interpretowany z uwzględnieniem wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie C–497/01.

W wyroku C–497/01 w sprawie Zita Modes Sarl przeciwko Administration de l’Enregistrement et des Domaines, Trybunał zwracając uwagę, że niezgodne z przepisami Dyrektywy jest wprowadzanie przez państwo członkowskie jakichkolwiek ograniczeń – innych niż te, o których mowa w Dyrektywie podkreślił, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, włącznie z jego rzeczowymi składnikami oraz – w zależności od konkretnego przypadku – składnikami niematerialnymi, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Ponadto TSUE stwierdził, iż fakt, że VI Dyrektywa nie zawiera definicji pojęcia przedsiębiorstwa lub jego części, nie oznacza, że państwa członkowskie mają swobodę jego interpretacji. Pojęcia w niej używane powinny być interpretowane w sposób jednolity i niezależny od innych przepisów, z wyjątkiem sytuacji, gdy sama Dyrektywa daje państwom członkowskim jasną dyspozycję do zdefiniowania pojęcia w krajowej legislacji. TSUE wskazał też, iż nabywca musi jednak posiadać zamiar kontynuowania działalności gospodarczej przejmowanego przedsiębiorstwa lub jego części, nie zaś jedynie natychmiast likwidować daną działalność i sprzedać przejęte mienie. Na tę ostatnią okoliczność, czyli przydatność zespołu składników do prowadzenia (kontynuowania) działalności przez nabywcę, zwrócił uwagę TSUE w wyroku C-408/98 (Abbey National Plc), podzielając opinię Rzecznika Generalnego z dnia 13 kwietnia 2000 r., który stwierdził, iż „rozwiązanie przyjęte w Zjednoczonym Królestwie wydaje się rozsądne: gdy aktywa stanowiące część przedsiębiorstwa zdolną do odrębnego funkcjonowania są zbywane w taki sposób, że sprzedana część kontynuuje swoją działalność, ma zastosowanie opcja, z której Zjednoczone Królestwo skorzystało na mocy art. 5(8) VI Dyrektywy i uznaje się, że nie nastąpiła dostawa towarów”.

W kontekście zatem zbycia przedsiębiorstwa, z wyłączenia stosowania przepisów ustawy korzysta przekazanie przedsiębiorstwa lub jego niezależnej części, w tym dóbr materialnych oraz ewentualnie elementów niematerialnych, które razem tworzą przedsiębiorstwo lub jego część zdolne do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Nabywca musi jednakże mieć na celu prowadzenie przekazanego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jedynie natychmiastową likwidację danej działalności lub sprzedanie zapasów zasobów, jeśli istnieją.

Mając na uwadze powyższe orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej należy stwierdzić, że zawarta w art. 2 pkt 27e ustawy definicja legalna zorganizowanej części przedsiębiorstwa musi być interpretowana przez pryzmat treści art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE i w powiązaniu z rozumieniem pojęcia „przekazania całości lub części majątku”, wyłożonym przez Trybunał w ww. orzeczeniu. Trybunał Sprawiedliwości główny nacisk kładzie na badanie konkretnego przypadku, dopuszczając w pewnych przypadkach zbycie samych składników rzeczowych. Tym samym, w myśl orzecznictwa Trybunału, składniki niematerialne nie stanowią konstytutywnego elementu uznania części majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w każdym przypadku. Trybunał uznał, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1. istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;

2. zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;

3. składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;

4. zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część, w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

Ponadto daną transakcję można uznać za zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa, jeżeli na moment jej przeprowadzenia spełnione są łącznie następujące kryteria:

• przenoszony na nabywcę zespół składników zawiera zespół składników majątku (zaplecze) umożliwiający kontynuację działalności prowadzonej przez zbywcę wystarczający do prowadzenia tej działalności,

• nabywca – w ramach swojej działalności – ma zamiar kontynuowania działalności prowadzonej w dotychczasowym zakresie przez zbywcę przy pomocy szeregu składników majątkowych będących przedmiotem transakcji.

W związku z powyższym, w rozumieniu przepisów podatkowych, aby określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany, jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Oznacza to, że zespół składników materialnych i niematerialnych pozwala z uwagi na swoje zorganizowanie, infrastrukturę itp. na prowadzenie określonej działalności gospodarczej. Podkreśla się przy tym, że możliwość stanowienia przez ten zespół składników niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadania gospodarcze powinna mieć wymiar rzeczywisty, a nie jedynie potencjalny. Oznacza to, że majątek ten powinien stanowić już u zbywcy zorganizowany zespół składników gotowych realizować określone zadania gospodarcze jako samodzielne przedsiębiorstwo, a po jego zbyciu możliwe musi być kontynuowanie działalności gospodarczej przez nabywcę przedsiębiorstwa.

Podobnie Trybunał wypowiedział się w wyroku z 10 listopada 2011 r., w sprawie C-444/10 Finanzamt Ludenscheid przeciwko Christem Schriever, wskazując, że regulacja art. 5 (8) V Dyrektywy Rady (obecnie art. 19 Dyrektywy 112) obejmuje przekazanie m.in. zbycia samodzielnej części przedsiębiorstwa, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, nie obejmuje zaś samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu produktów. Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, że nastąpiło przekazanie samodzielnej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 19 Dyrektywy 112, wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej. W wyroku tym Trybunał wywiódł, że jeżeli działalność gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie muszą być wszystkie składniki z nią związane, aby czynność ta wyłączona była z opodatkowania na podstawie art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy.

O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub też jego zorganizowanej części decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik zobowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W ramach jednoosobowej działalności gospodarczej prowadzi Pan działalność obejmująca co najmniej dwa odrębne obszary funkcjonalne:

• działalność telekomunikacyjna, (...);

• pozostała działalność niezwiązana funkcjonalnie z działalnością telekomunikacyjną, w szczególności działalność (...).

W strukturze Pana działalności działalność telekomunikacyjna stanowi zespół składników majątkowych, przeznaczony do prowadzenia działalności w zakresie świadczenia usług telekomunikacyjnych (dalej: „ZCP”), w którym doszło do wyodrębnienia poszczególnych działalności jako odpowiednio Obszar Telekomunikacji, Obszar Handlowy, Obszar Usługowy.

Planuje Pan wnieść ZCP (Obszar Telekomunikacji) do Spółki w formie wkładu niepieniężnego (aportu). Decyzja o rozdzieleniu działalności w zakresie telekomunikacji podyktowana jest chęcią zwiększenia efektywności oraz wykorzystaniem korzyści skali. Rozdzielenie ma celu zwiększenie potencjału i rozwój działalności w zakresie telekomunikacji i ma umożliwić otworzenie się tej działalności na nowych, innych, biznesowych klientów.

Przedmiotem aportu będą składniki związane z działalnością telekomunikacyjną, obejmujące:

• ogół klientów korzystających z usług telekomunikacyjnych (abonentów usług dostępu do Internetu) oraz prawa i obowiązki wynikające z zawartych umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych;

• sieć telekomunikacyjną stanowiącą środki trwałe, w tym okablowanie, urządzenia transmisyjne oraz elementy infrastruktury niezbędne do świadczenia usług;

• wyposażenie sieci telekomunikacyjnej, w tym serwery, przełączniki oraz inne urządzenia IT, a także oprogramowanie i systemy informatyczne wspierające działalność operacyjną;

• prawa i obowiązki wynikające z umów z dostawcami usług niezbędnych do prowadzenia działalności telekomunikacyjnej, w tym w szczególności z (…)., oraz pozostałe umowy zapewniające ciągłość funkcjonowania sieci;

• wszystkich pracowników związanych z działalnością telekomunikacyjną, przy czym przejęcie tych osób przez Spółkę nie nastąpi w trybie przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę na podstawie art. 23¹ Kodeksu pracy, lecz w oparciu o odrębne czynności prawne zapewniające kontynuację zatrudnienia w Spółce co, jak wyjaśnił Pan w uzupełnieniu wniosku, należy rozumieć w ten sposób, że intencją Wnioskodawcy i Spółki jest zapewnienie ciągłości wykonywania zadań przez osoby przypisane do działalności telekomunikacyjnej już na rzecz Spółki;

• know-how oraz kompetencje zespołu związane z prowadzeniem działalności telekomunikacyjnej;

• prawa i obowiązki wynikające z najmu lokalu położonego w (…), wykorzystywanego do prowadzenia działalności telekomunikacyjnej;

• prawa i decyzje do zajmowanych nieruchomości na cele telekomunikacyjne, w tym decyzje administracyjne, a także przyznane numeracje;

• członkostwo w organizacji (…) wraz z uprawnieniami (…), zasoby numeracyjne oraz inne prawa związane z uczestnictwem w tej organizacji;

• dokumentację techniczną, handlową i operacyjną związaną z działalnością telekomunikacyjną oraz pozostałe prawa i obowiązki wynikające z umów związanych funkcjonalnie z ZCP.

Jak już wyjaśniono, zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jak o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa w momencie ich przekazania (na ile stanowią w przedsiębiorstwie w tym momencie, wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Wskazał Pan, że na moment wniesienia aportem do Spółki zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności telekomunikacyjnej będzie funkcjonował w ramach Pana jednoosobowej działalności gospodarczej jako wyodrębniony organizacyjnie obszar działalności pod nazwą „Obszar Telekomunikacji”. Wyodrębnienie Obszaru Telekomunikacji będzie natomiast wynikało z pisemnego dokumentu o charakterze organizacyjnym, tj. z Pana pisemnej decyzji w formie zarządzenia wewnętrznego, w którym wyodrębni Pan w ramach prowadzonej działalności poszczególne obszary jako odpowiednio: Obszar Telekomunikacji, Obszar Handlowy oraz Obszar Usługowy. Powyższe wyodrębnienie będzie korespondowało z faktycznym sposobem prowadzenia działalności przez Pana, w ramach którego działalność telekomunikacyjna posiada odrębną bazę klientów, własną infrastrukturę sieciową, własne wyposażenie techniczne, własne relacje z dostawcami, dedykowane prawa do korzystania z lokalu i nieruchomości wykorzystywanych na cele telekomunikacyjne, a także związane z tą działalnością uprawnienia branżowe, numerację i członkostwo w (…).

Wyodrębnienie finansowe przejawia się w możliwości przyporządkowania do działalności telekomunikacyjnej właściwych jej aktywów, pasywów, przychodów i kosztów, co pozwala odróżnić ją od pozostałej Pana działalności.

Wyodrębnienie funkcjonalne ZCP wynika z tego, że wszystkie składniki wchodzące do ZCP tworzą spójny i kompletny zespół służący wykonywaniu działalności telekomunikacyjnej. Obejmuje on zarówno elementy materialne (sieć, urządzenia, wyposażenie techniczne), jak i niematerialne (umowy z klientami, prawa i decyzje związane z nieruchomościami, numerację, członkostwo branżowe, dokumentację, know-how oraz kompetencje zespołu).

Po dokonaniu aportu działalności telekomunikacyjnej do Spółki, Spółka ta będzie mogła – od momentu dokonania aportu – prowadzić działalność telekomunikacyjną, dotychczas prowadzoną przez Pana w takim samym zakresie, w jakim prowadzona jest obecnie przez Pana.

Wskazał Pan na okoliczności przejęcia pracowników przez Spółkę, tj. wszyscy pracownicy związani z działalnością telekomunikacyjną mają kontynuować pracę na rzecz Spółki.

Przedstawione we wniosku okoliczności wskazują, że opisany zespół składników materialnych i niematerialnych składających się na Obszar telekomunikacji, na dzień dokonania opisanej transakcji będzie cechował się wyodrębnieniem organizacyjnym, finansowym oraz funkcjonalnym i będzie mógł stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące przypisane mu zadania.

Przedstawione w opisie sprawy okoliczności oraz dokonana w kontekście przytoczonych regulacji prawnych oraz orzecznictwa TSUE ich całościowa analiza, prowadzi do wniosku, że będą spełnione wszystkie wskazane wcześniej przesłanki do uznania zespołu składników materialnych i niematerialnych składających się na Obszar telekomunikacji, za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

W konsekwencji uznania opisanego zespołu składników materialnych i niematerialnych składających się na Obszar telekomunikacji za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, transakcja przeniesienia w drodze wkładu niepieniężnego tego zespołu składników do Spółki, która będzie kontynuować dotychczasową Pana działalność realizowaną z wykorzystywaniem tego zespołu składników, będzie stanowiła czynność wyłączoną z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w złożonym wniosku.

Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-  Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

-  Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-  Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-  w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-  w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.