0111-KDIB3-2.4012.238.2026.2.MN

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 26 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwania – pismem z 30 kwietnia 2026 r. (wpływ 30 kwietnia 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Szpital (…) jest podmiotem leczniczym prowadzącym działalność w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.

W ramach prowadzonej działalności Szpital świadczy również odpłatne usługi transportu sanitarnego i medycznego, realizowane zarówno przez zespoły transportu własnego, jak i zespoły zewnętrzne działające na zlecenie Szpitala. Usługi te polegają w szczególności na przewozie pacjentów pomiędzy placówkami medycznymi, miejscem zamieszkania a szpitalem lub innymi miejscami wskazanymi przez pacjenta, w związku z procesem leczenia.

Transport sanitarny wykonywany przez Szpital:

-        stanowi element działalności leczniczej,

-        jest realizowany przy użyciu specjalistycznych środków transportu (ambulansów),

-        odbywa się pod nadzorem personelu medycznego lub zgodnie z procedurami medycznymi,

-        nie ma charakteru komercyjnego przewozu osób w rozumieniu usług transportowych (np. taksówkowych),

-        może być odpłatny w przypadkach określonych przepisami prawa lub regulaminami wewnętrznymi Szpitala.

W związku z planowanym usprawnieniem procesu poboru opłat za świadczone usługi transportu sanitarnego, Szpital rozważa wdrożenie rozwiązania polegającego na wyposażeniu pracowników zespołów transportowych w mobilne terminale płatnicze (POS), zintegrowane z kasami rejestrującymi mającymi postać oprogramowania (tzw. kasy wirtualne).

Planowane rozwiązanie zakłada, że:

-        pracownicy zespołów transportowych będą rejestrować sprzedaż usług transportu sanitarnego przy użyciu kas wirtualnych zainstalowanych na urządzeniach mobilnych,

-        system będzie umożliwiał jednoczesne przyjmowanie płatności bezgotówkowych (kartą, BLIK itp.),

-        ewidencja sprzedaży będzie prowadzona zgodnie z wymogami dotyczącymi kas rejestrujących, w tym z zapewnieniem przesyłania danych do Centralnego Repozytorium Kas,

-        rozwiązanie ma na celu uproszczenie obsługi pacjentów, poprawę efektywności pracy personelu oraz zapewnienie zgodności z obowiązkami fiskalnymi.

Szpital powziął wątpliwość, czy świadczone przez niego usługi transportu sanitarnego mogą zostać zakwalifikowane jako „usługi przewozu osób samochodem osobowym”, o których mowa w przepisach wykonawczych regulujących stosowanie kas wirtualnych, co warunkuje możliwość zastosowania tego typu kas.

W odpowiedzi na wezwanie, odpowiedzieli Państwo na zadane przez Organ pytania w następujący sposób:

Na pytanie: „Czy przedmiotem Państwa wniosku o interpretację indywidualną są wyłącznie usługi na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz/lub rolników ryczałtowych?”

Odpowiedzieli Państwo: „Szpital świadczy usługi transportu sanitarnego na rzecz osób fizycznych będących naszymi pacjentami.”

Na pytanie: „Czy usługi transportu pacjentów, o które Państwo pytają, stanowią transport sanitarny w rozumieniu art. 5 pkt 33a ustawy 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z 2025 r. poz. 1461 ze zm.)?”

Odpowiedzieli Państwo: „Tak. Usługi transportu pacjentów, których dotyczy wniosek, stanowią transport sanitarny w rozumieniu art. 5 pkt 33a ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, tj. polegają na przewozie pacjentów wymagających specjalnych warunków transportu, realizowanym środkami transportu sanitarnego, na zlecenie lekarza.”

Na pytanie: „Czy usługi transportu pacjentów, o które Państwo pytają, stanowią usługi przewozu pacjentów wymagających specjalnych warunków transportu?”

Odpowiedzieli Państwo: „Tak.”

Na pytanie: „Czy samochody (ambulansy), którymi świadczą Państwo usługi, stanowią środki transportu lądowego, zgodnie z art. 161ba ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych?”

Odpowiedzieli Państwo: „Tak.”

Na pytanie: „Czy samochody (ambulansy), którymi świadczą Państwo usługi, spełniają cechy techniczne i jakościowe określone w Polskich Normach przenoszących europejskie normy zharmonizowane?”

Odpowiedzieli Państwo: „Tak.”

Na pytanie: „Czy samochody (ambulansy), którymi świadczą Państwo usługi transportu pacjentów stanowią pojazd samochodowy w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1251 ze zm.) o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą?”

Odpowiedzieli Państwo: „Samochody (ambulansy), którymi Szpital świadczy usługi transportu pacjentów stanowią pojazd samochodowy w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1251 ze zm.) o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą oraz ambulans konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą o dopuszczalnej masie całkowitej 4 tony.”

Na pytanie: „Czy na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz na podstawie dowodu rejestracyjnego zawierającego odpowiednią adnotację samochody (ambulansy), którymi świadczą Państwo usługi transportu pacjentów stanowią pojazd specjalny w rozumieniu art. 2 pkt 36 prawo o ruchu drogowym lub stanowią samochód osobowy w rozumieniu art. 2 pkt 40 prawo o ruchu drogowym?”

Odpowiedzieli Państwo: „Pojazd specjalny.”

Na pytanie: „Czy usługi transportu pacjentów, o które Państwo pytają, stanowią usługi transportu okazjonalnego o którym mowa w art. 18 ust. 4b pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1490 ze zm.)?”

Odpowiedzieli Państwo: „W Radomskim Szpitalu Specjalistycznym transport sanitarny jest realizowany na zlecenie lekarza udzielającego świadczeń w Radomskim Szpitalu Specjalistycznym w rozumieniu ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Przejazd środkami transportu sanitarnego w przypadkach niewymienionych w art. 41 ust. 1 i 2 ustawy jest finansowany w 40% ze środków publicznych w przypadku gdy pacjent jest zdolny do samodzielnego poruszania się bez stałej pomocy innej osoby, ale przy korzystaniu ze środków transportu publicznego wymaga pomocy innej osoby lub środka transportu publicznego dostosowanego do potrzeb osób niepełnosprawnych i pacjent cierpi na jedną z chorób wymienionych w § 7 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu lecznictwa szpitalnego.”

Na pytanie: „Proszę podać klasyfikację PKWiU (pełny siedmiocyfrowy symbol) na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676 ze zm.) dla świadczonych przez Państwa usług objętych wnioskiem?”

Odpowiedzieli Państwo: „PKWiU 86.90.14.0.”

Pytanie

Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym Szpital jest uprawniony do prowadzenia ewidencji sprzedaży usług transportu sanitarnego i medycznego przy zastosowaniu kas rejestrujących mających postać oprogramowania (kas wirtualnych), o których mowa w przepisach wykonawczych do ustawy o podatku od towarów i usług, w szczególności w sytuacji, gdy usługi te polegają na przewozie pacjentów, lecz stanowią element działalności leczniczej, a nie klasyczny komercyjny przewóz osób?

Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 30 kwietnia 2026 r.)

Zdaniem Wnioskodawcy, Szpital jest uprawniony do prowadzenia ewidencji sprzedaży usług transportu sanitarnego i medycznego przy zastosowaniu kas rejestrujących mających postać oprogramowania (kas wirtualnych), o których mowa w przepisach wykonawczych do ustawy o podatku od towarów i usług, pomimo, iż usługi te polegają na przewozie pacjentów i stanowią element działalności leczniczej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”.

Zgodnie z tym przepisem:

Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Według art. 2 pkt 6 ustawy:

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Według art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, (…).

Wskazany wyżej przepis art. 111 ust. 1 ustawy, określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń. Jeżeli nabywcą danej usługi lub towaru jest podmiot inny niż wymieniony w art. 111 ust. 1, to taka sprzedaż w ogóle nie jest objęta obowiązkiem ewidencjonowania jej przy użyciu kasy rejestrującej.

Stosownie do art. 111b ust. 1-2 ustawy:

1. Ewidencja sprzedaży, o której mowa w art. 111 ust. 1, w odniesieniu do określonych grup podatników lub rodzajów czynności może być prowadzona przy użyciu kas rejestrujących mających postać oprogramowania, spełniających wymagania, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie ust. 3 pkt 2.

2. Do kas rejestrujących, o których mowa w ust. 1, przepisy art. 111 i art. 111a stosuje się odpowiednio.

W myśl art. 111b ust. 3 ustawy:

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia:

1. grupy podatników lub rodzaje czynności, w odniesieniu do których możliwe jest używanie kas rejestrujących, o których mowa w ust. 1,

2. wymagania techniczne dla kas rejestrujących, o których mowa w ust. 1, oraz sposób ich używania, w tym sposób prowadzenia ewidencji sprzedaży przy ich użyciu, sposób zakończenia ich używania w przypadku zakończenia działalności gospodarczej lub pracy tych kas oraz sposób wystawiania dokumentów z kas rejestrujących i szczególne przypadki wydawania nabywcy dowodu sprzedaży

- uwzględniając potrzebę przeciwdziałania nieewidencjonowaniu lub nieprawidłowemu prowadzeniu ewidencji sprzedaży przez podatników oraz zabezpieczenia zaewidencjonowanych danych, a także bezpiecznego przesyłania tych danych między kasą a Centralnym Repozytorium Kas, konieczność zapewnienia nabywcy prawa do otrzymania dowodu nabycia towarów i usług z uwidocznioną kwotą podatku oraz możliwość sprawdzenia przez niego prawidłowości zaewidencjonowania sprzedaży i wystawiania dowodu potwierdzającego jej dokonanie oraz optymalne dla danego rodzaju sprzedaży rozwiązania techniczne dla tych kas.

Kwestie ustalenia grup podatników lub rodzajów czynności, w odniesieniu do których możliwe jest używanie kas rejestrujących regulują przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 maja 2020 r. w sprawie grup podatników lub rodzajów czynności, w odniesieniu do których możliwe jest używanie kas rejestrujących mających postać oprogramowania (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2268 ze zm.).

W myśl § 1 rozporządzenia w sprawie grup podatników lub rodzajów czynności, w odniesieniu do których możliwe jest używanie kas rejestrujących mających postać oprogramowania:

Kasy rejestrujące mające postać oprogramowania mogą być używane przez podatników w odniesieniu do następujących czynności:

1) usług przewozu osób samochodem osobowym, w tym taksówką, z wyjątkiem przewozu okazjonalnego, o którym mowa w art. 18 ust. 4b pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2022 r. poz. 2201, z późn. zm.);

2) usług wynajmu samochodów osobowych z kierowcą (PKWiU 49.32.12.0);

3) usług związanych z przeprowadzkami, świadczonych na rzecz gospodarstw domowych (PKWiU 49.42.11.0);

4) usług transportu drogowego pasażerskiego pojazdami napędzanymi siłą mięśni ludzkich lub ciągnionymi przez zwierzęta (PKWiU 49.39.35.0);

5) usług transportu drogowego pasażerskiego, rozkładowego, międzymiastowego, ogólnodostępnego (PKWiU 49.39.11.0);

6) usług transportu drogowego pasażerskiego, rozkładowego, miejskiego i podmiejskiego (PKWiU 49.31.21.0);

7) usług transportu kolejowego pasażerskiego, miejskiego i podmiejskiego (PKWiU 49.31.10.0);

8) usług transportu kolejowego pasażerskiego międzymiastowego (PKWiU 49.10);

9) usług transportu pasażerskiego, kolejkami linowymi naziemnymi, kolejkami linowymi i wyciągami narciarskimi (PKWiU 49.39.20.0);

10) usług transportu morskiego i przybrzeżnego pasażerskiego, promowego (PKWiU 50.10.11.0);

11) usług transportu morskiego i przybrzeżnego pasażerskiego wycieczkowcami (PKWiU 50.10.12.0);

12) usług transportu wodnego śródlądowego pasażerskiego, promowego (PKWiU 50.30.11.0);

13) usług transportu wodnego śródlądowego pasażerskiego wycieczkowcami (PKWiU 50.30.12.0);

14) usług transportu wodnego śródlądowego pasażerskiego łodziami wycieczkowymi (PKWiU 50.30.13.0);

15) usług pozostałego transportu wodnego śródlądowego pasażerskiego (PKWiU 50.30.19.0);

16) usług transportu lotniczego regularnego krajowego pasażerskiego (PKWiU 51.10.11.0);

17) usług transportu lotniczego nieregularnego krajowego pasażerskiego, z wyłączeniem w celach widokowych (PKWiU 51.10.12.0);

18) usług hotelarskich i podobnych usług związanych z zakwaterowaniem (PKWiU 55.10);

19) usług obiektów noclegowych turystycznych i miejsc krótkotrwałego zakwaterowania (PKWiU 55.20);

20) usług świadczonych przez pola kempingowe (włączając pola dla pojazdów kempingowych) i pola namiotowe (PKWiU 55.30);

21) pozostałych usług związanych z zakwaterowaniem (PKWiU 55.90);

22) usług restauracji i pozostałych placówek gastronomicznych (PKWiU 56.10);

23) usług przygotowywania i dostarczania żywności (katering) dla odbiorców zewnętrznych (PKWiU 56.21);

24) pozostałych usług gastronomicznych (PKWiU 56.29);

25) usług przygotowywania i podawania napojów (PKWiU 56.30);

26) sprzedaży węgla, brykietu i podobnych paliw stałych wytwarzanych z węgla, węgla brunatnego, koksu i półkoksu przeznaczonych do celów opałowych;

27) usług mycia, czyszczenia samochodów i podobnych usług (PKWiU 45.20.30.0);

28) dostaw towarów i świadczenia usług przez ochotnicze straże pożarne w rozumieniu ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o ochotniczych strażach pożarnych (Dz.U. z 2023 r. poz. 194, 658 i 1560);

29) dostaw towarów i świadczenia usług przez koła gospodyń wiejskich w rozumieniu ustawy z dnia 9 listopada 2018 r. o kołach gospodyń wiejskich (Dz.U. z 2023 r. poz. 1179);

30) dostaw towarów przy użyciu urządzeń obsługiwanych przez klienta, które w systemie bezobsługowym przyjmują należność w bilonie, banknotach lub innej formie (bezgotówkowej) i wydają towar;

31) świadczenia usług przy użyciu urządzeń, w tym wydających bilety, obsługiwanych przez klienta, które w systemie bezobsługowym przyjmują należność w bilonie, banknotach lub innej formie (bezgotówkowej);

32) świadczenia usług parkingu samochodów i innych pojazdów drogą elektroniczną, w tym przy użyciu aplikacji mobilnej lub przeglądarki internetowej.

Stosownie do § 2 rozporządzenia w sprawie grup podatników lub rodzajów czynności, w odniesieniu do których możliwe jest używanie kas rejestrujących mających postać oprogramowania:

Do dnia 30 czerwca 2020 r. kasy rejestrujące mające postać oprogramowania mogą być używane przez podatników w odniesieniu do następujących czynności:

1) usług transportu morskiego i przybrzeżnego pasażerskiego wycieczkowcami obejmującego transport, zakwaterowanie, wyżywienie i inne usługi (PKWiU 50.10.12.0);

2) usług transportu wodnego śródlądowego pasażerskiego wycieczkowcami obejmującego transport, zakwaterowanie, wyżywienie i inne usługi (PKWiU 50.30.12.0);

3) usług przygotowywania i dostarczania żywności dla odbiorców zewnętrznych (katering) (PKWiU 56.21).

Z ww. przepisów rozporządzenia wynika, że tylko podatnicy wykonujący tylko konkretne wymienione w tych przepisach czynności – mogą używać kas mających postać oprogramowania.

W myśl art. 18 ust. 4b pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1490 ze zm.):

Dopuszcza się przewóz okazjonalny:

2) samochodami osobowymi:

a) prowadzonymi przez przedsiębiorcę świadczącego usługi przewozowe albo zatrudnionego przez niego kierowcę,

b) na podstawie umowy zawartej bezpośrednio z klientem, każdorazowo przed rozpoczęciem usługi danego przewozu w formie pisemnej lub w formie elektronicznej, o której mowa w art. 78¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 i 1172), w lokalu przedsiębiorstwa będącym nieruchomością albo częścią nieruchomości,

c) po ustaleniu opłaty ryczałtowej za przewóz przed rozpoczęciem tego przewozu; zapłata za przewóz regulowana jest na rzecz przedsiębiorcy w formie bezgotówkowej; dopuszcza się wniesienie opłat gotówką w lokalu przedsiębiorstwa

– niespełniającymi kryterium konstrukcyjnego określonego w ust. 4a i będącymi wyłączną własnością przedsiębiorcy lub stanowiącymi przedmiot leasingu tego przedsiębiorcy.

Stosownie do art. 4 pkt 9, 10 i 11 ustawy o transporcie drogowym:

Użyte w ustawie określenia oznaczają:

9) przewóz regularny specjalny - niepubliczny przewóz regularny określonej grupy osób, z wyłączeniem innych osób;

10) przewóz wahadłowy - wielokrotny przewóz zorganizowanych grup osób tam i z powrotem, między tym samym miejscem początkowym a tym samym miejscem docelowym, przy spełnieniu łącznie następujących warunków:

a) każda grupa osób przewiezionych do miejsca docelowego wraca do miejsca początkowego,

b) miejsce początkowe i miejsce docelowe oznaczają odpowiednio miejsce rozpoczęcia usługi przewozowej oraz miejsce zakończenia usługi przewozowej, z uwzględnieniem w każdym przypadku okolicznych miejscowości leżących w promieniu 50 km;

11) przewóz okazjonalny - przewóz osób, który nie stanowi przewozu regularnego, przewozu regularnego specjalnego albo przewozu wahadłowego;

W myśl jednak przepisu art. 3 ust. 1 pkt 3 ustawy o transporcie drogowym:

Przepisów ustawy nie stosuje się do przewozu drogowego wykonywanego pojazdami samochodowymi lub zespołami pojazdów zespołów ratownictwa medycznego oraz w ramach usług transportu sanitarnego.

Zgodnie z art. 2 pkt 34 ustawy o podatku od towarów i usług:

Przez pojazdy samochodowe rozumie się pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Natomiast z art. 2 pkt 33, 36 i 40 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 - Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1251 ze zm.) wynika, że:

Użyte w ustawie określenia oznaczają:

33) pojazd samochodowy - pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h; określenie to nie obejmuje ciągnika rolniczego.

36) pojazd specjalny - pojazd samochodowy lub przyczepę przeznaczone do wykonywania specjalnej funkcji, która powoduje konieczność dostosowania nadwozia lub posiadania specjalnego wyposażenia; w pojeździe tym mogą być przewożone osoby i rzeczy związane z wykonywaniem tej funkcji;

40) samochód osobowy - pojazd samochodowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą oraz ich bagażu

Zgodnie z art. 5 pkt 33a ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1461 ze zm.):

Użyte w ustawie określenia oznaczają:

transport sanitarny - przewóz osób albo materiałów biologicznych i materiałów wykorzystywanych do udzielania świadczeń zdrowotnych, wymagających specjalnych warunków transportu.

Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności Szpital świadczy również odpłatne usługi transportu sanitarnego i medycznego, realizowane zarówno przez zespoły transportu własnego, jak i zespoły zewnętrzne działające na zlecenie Szpitala. Usługi te polegają w szczególności na przewozie pacjentów pomiędzy placówkami medycznymi, miejscem zamieszkania a szpitalem lub innymi miejscami wskazanymi przez pacjenta, w związku z procesem leczenia.

Transport sanitarny wykonywany przez Szpital:

-        stanowi element działalności leczniczej,

-        jest realizowany przy użyciu specjalistycznych środków transportu (ambulansów),

-        odbywa się pod nadzorem personelu medycznego lub zgodnie z procedurami medycznymi,

-        nie ma charakteru komercyjnego przewozu osób w rozumieniu usług transportowych (np. taksówkowych),

-        może być odpłatny w przypadkach określonych przepisami prawa lub regulaminami wewnętrznymi Szpitala.

Usługi transportu pacjentów, których dotyczy wniosek, stanowią transport sanitarny w rozumieniu art. 5 pkt 33a ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, tj. polegają na przewozie pacjentów wymagających specjalnych warunków transportu, realizowanym środkami transportu sanitarnego, na zlecenie lekarza. Są to usługi przewozu pacjentów wymagających specjalnych warunków transportu. Samochody (ambulansy), którymi świadczą Państwo usługi, stanowią środki transportu lądowego, zgodnie z art. 161ba ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz spełniają cechy techniczne i jakościowe określone w Polskich Normach przenoszących europejskie normy zharmonizowane.

Samochody (ambulansy), którymi Szpital świadczy usługi transportu pacjentów stanowią pojazd samochodowy w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 prawo o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą oraz ambulans konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą o dopuszczalnej masie całkowitej 4 tony.

Jak wynika z przedstawionego opisu sprawy, na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz na podstawie dowodu rejestracyjnego zawierającego odpowiednią adnotację samochody (ambulansy), którymi świadczą Państwo usługi transportu pacjentów stanowią pojazd specjalny w rozumieniu art. 2 pkt 36 prawo o ruchu drogowym. Klasyfikują Państwo świadczone usługi jako PKWiU 86.90.14.0.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy Szpital jest uprawniony do prowadzenia ewidencji sprzedaży usług transportu sanitarnego i medycznego przy zastosowaniu kas rejestrujących mających postać oprogramowania (kas wirtualnych), o których mowa w przepisach wykonawczych do ustawy o podatku od towarów i usług.

Należy w tym miejscu zauważyć, że zgodnie z wyjaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) Sekcja H zatytułowana „transport i gospodarka magazynowa” nie obejmuje transportu świadczonego przez pogotowie ratunkowe, sklasyfikowanego w 86.90.14.0.

Usługi pogotowia ratunkowego, włączając usługi zespołów ratownictwa medycznego o symbolu w 86.90.14.0., klasyfikowane są w Sekcji Q zatytułowanej „usługi w zakresie opieki zdrowotnej i pomocy społecznej” w grupowaniu 86.90 „Pozostałe usługi w zakresie opieki zdrowotnej”.

Transport sanitarny zasadniczo nie jest utożsamiany z komercyjnymi usługami przewozu osób samochodem osobowym (np. taksówką) w kontekście prawnym i medycznym. Choć jest to przewóz osób, stanowi specyficzne świadczenie zdrowotne, realizowane zazwyczaj specjalistycznymi karetkami na zlecenie lekarza (jak w przedmiotowej sprawie), zapewniające opiekę medyczną.

Jak już wyżej wskazano, kwestie ustalenia grup podatników lub rodzajów czynności, w odniesieniu do których możliwe jest używanie kas rejestrujących regulują przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 maja 2020 r. w sprawie grup podatników lub rodzajów czynności, w odniesieniu do których możliwe jest używanie kas rejestrujących mających postać oprogramowania i tylko podatnicy wykonujący tylko konkretne wymienione w tych przepisach czynności – mogą używać kas mających postać oprogramowania.

Należy również wskazać, że zgodnie z przywołanym wcześniej przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie grup podatników lub rodzajów czynności, w odniesieniu do których możliwe jest używanie kas rejestrujących mających postać oprogramowania, kasy wirtualne mogą być używane przez podatników w odniesieniu do usług przewozu osób samochodem osobowym, w tym taksówką, z wyjątkiem przewozu okazjonalnego, o którym mowa w art. 18 ust. 4b pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym.

Kluczowe jest zatem ustalenie, czy wykorzystywany do usług transportu ambulans jest samochodem osobowym, czy też innym niż osobowy.

Wskazali Państwo, że na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz na podstawie dowodu rejestracyjnego zawierającego odpowiednią adnotację samochody, którymi świadczą Państwo usługi transportu pacjentów stanowią pojazd specjalny w rozumieniu art. 2 pkt 36 ustawy Prawo o ruchu drogowym.

Należy zauważyć, że z punktu widzenia ustawy Prawo o ruchu drogowym pojazd specjalny jest odrębną kategorią. Oznacza to, że nie może być jednocześnie zaklasyfikowany jako „samochód osobowy”.

Zatem samochody, którymi świadczą Państwo usługi transportu pacjentów, nie stanowią samochodów osobowych w rozumieniu art. 2 pkt 40 ustawy Prawo o ruchu drogowym.

Skoro ustawodawca w rozporządzeniu ściśle określił czynności, tj. wskazał konkretne usługi i jakim rodzajem środka transportu mają być świadczone, w odniesieniu do których podatnik ma możliwość używania kas rejestrujących mających postać oprogramowania, oznacza to, że ewidencja może dotyczyć wyłącznie tych wymienionych czynności za pośrednictwem wskazanego w rozporządzeniu środka transportu.

Tym samym wykonywanych przez Państwa usług nie można zakwalifikować jako „usług przewozu osób samochodem osobowym”.

Dodatkowo jak wynika z opisu sprawy sami sklasyfikowali Państwo świadczone usługi będące przedmiotem wniosku pod symbolem PKWiU 86.90.14.0., czyli nie jako usługi transportowe, ale jako usługi w zakresie opieki zdrowotnej.

W konsekwencji Szpital nie jest uprawniony do prowadzenia ewidencji sprzedaży usług transportu sanitarnego i medycznego przy zastosowaniu kas rejestrujących mających postać oprogramowania (kas wirtualnych).

Tym samym, Państwa stanowisko, należy uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Niniejszą interpretację wydano na podstawie przedstawionego przez Państwa opisu zdarzenia przyszłego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.