0111-KDIB3-2.4012.219.2026.2.ASZ

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 18 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.

Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 22 maja 2026 r. (wpływ 22 maja 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i zamierza świadczyć szereg usług na rzecz zarejestrowanych podmiotów leczniczych, wykonujących działalność leczniczą w zakresie świadczeń szpitalnych, ambulatoryjnej opieki specjalistycznej, opieki długoterminowej lub ambulatoryjnej rehabilitacji leczniczej. Wnioskodawca nie posiada statusu podmiotu leczniczego w rozumieniu przepisów ustawy o działalności leczniczej.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca planuje świadczyć usługi pomocnicze na rzecz podmiotów leczniczych, wykonywane na terenie zakładów leczniczych tych podmiotów. Rozumie się przez to teren usługi opieki nad pacjentem oraz zapewnienia prawidłowej sytuacji sanitarno-higienicznej, na terenie podmiotu leczniczego zarejestrowanego w Rejestrze Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą. Usługi te mają służyć profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia pacjentów. Usługi te będą wykonywane na polecenie personelu medycznego. Zakres czynności obejmuje:

1.     pomoc lub transport pacjentów na zabiegi, badania diagnostyczne lub do karetki;

2.     czynności pomocnicze przy zabiegach (ubieranie zespołu, czynności pomocnicze przy myciu chirurgicznym rąk, podawanie sterylnych pakietów, pomoc przy ułożeniu pacjenta na stole);

3.     pomoc pielęgniarkom w wykonywaniu czynności higienicznych i pielęgnacyjnych w związku z wykonywaniem opieki nad pacjentami, w tym czynności związanych z potrzebami fizjologicznymi pacjentów;

4.     pomoc przy wykonywaniu różnego rodzaju opatrunków;

5.     pomoc pacjentom przy zmianie bielizny osobistej;

6.     pomoc przy zmianie bielizny pościelowej chorego leżącego;

7.     pomoc przy toalecie pacjentom leżącym;

8.     pomoc przy toalecie pacjentom chodzącym;

9.     mycie głowy;

10.  pomoc przy zmianie pozycji pacjentom leżącym;

11.  karmienie lub pomoc przy karmieniu pacjentów;

12.  obserwacja pacjenta na polecenie zespołu medycznego bezpośrednio po zakończeniu zabiegu, gdy wymaga tego charakter zabiegu (w tym podawanie płynów, pilnowanie poprawnego krzepnięcia krwi, trzymania się opatrunku, samopoczucia pacjenta przed np. mdleniem czy zawrotami głowy, pomoc w toalecie i przebraniu się po zabiegu, udzielanie informacji na temat zaleceń pozabiegowych);

13.  podejmowanie działań zapobiegających szerzeniu się zakażeń i chorób zakaźnych, w szczególności poprzez:

a)    ocenę ryzyka wystąpienia zakażenia związanego z wykonywaniem świadczeń zdrowotnych;

b)    monitorowanie czynników alarmowych i zakażeń związanych z udzielaniem świadczeń zdrowotnych w zakresie wykonywanych świadczeń;

c)    opracowanie, wdrożenie i nadzór nad procedurami zapobiegającymi zakażeniom i chorobom zakaźnym związanym z udzielaniem świadczeń zdrowotnych, w tym dekontaminacji:

                 i.       skóry i błon śluzowych lub innych tkanek,

               ii.       wyrobów medycznych, wyposażenia wyrobów medycznych, systemów i zestawów zabiegowych, w rozumieniu przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/745 z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie wyrobów medycznych, zmiany dyrektywy 2001/83/WE, rozporządzenia (WE) nr 178/2002 i rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 oraz uchylenia dyrektyw Rady 90/385/EWG i 93/42/EWG (Dz. Urz. UE L 117 z 05.05.2017, str. 1, z późn. zm.), oraz wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro i wyposażenia wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro, w rozumieniu przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/746 z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro oraz uchylenia dyrektywy 98/79/WE i decyzji Komisji 2010/227/UE (Dz. Urz. UE L 117 z 05.05.2017, str. 176, z późn. zm.), zwanych dalej "wyrobami medycznymi", oraz powierzchni pomieszczeń i urządzeń;

d)  odpowiedzialność za stosowanie w podmiocie leczniczym środków ochrony indywidualnej i zbiorowej w celu zapobieżenia przeniesieniu na inne osoby biologicznych czynników chorobotwórczych.

W odpowiedzi na wezwanie odpowiedział Pana na zadane przez Organ pytania w następujący sposób:

Na pytanie: „Czy wykonuje Pan zawód medyczny, o którym mowa w art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 156)? Proszę wskazać jaki to zawód?”

Odpowiedział Pan: „Nie, Wnioskodawca nie wykonuje zawodu medycznego w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 156), jednak zamierza on świadczyć usługi opieki nad pacjentem. Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i świadczyć będzie usługi pomocnicze na rzecz podmiotów leczniczych, wyłącznie na ich terenie. Wnioskodawca nie prowadzi działalności jako podmiot leczniczy ani jako osoba wykonująca zawód medyczny. W niniejszym zakresie sytuacja Wnioskodawcy jest analogiczna do sytuacji Wnioskodawcy w Piśmie z dnia 1 lutego 2017 r. wydanym przez Izbę Skarbową w Katowicach o sygnaturze 2461-IBPP3.4512.765.2016.1.JP.”

Na pytanie: „Czy wykonuje/będzie wykonywał Pan opisane we wniosku usługi pomocnicze na rzecz podmiotów leczniczych w ramach tego zawodu medycznego?”

Odpowiedział Pan: „Nie, opisane we wniosku usługi pomocnicze nie są wykonywane w ramach samodzielnego wykonywania zawodu medycznego, jednak w równym stopniu mają charakter terapeutyczny, mają na celu ochronę (przywrócenie) zdrowia ludzkiego oraz wpisują się logicznie w proces leczenia. Są one świadczone osobiście przez Wnioskodawcę jako przedsiębiorcę, na rzecz podmiotów leczniczych, wyłącznie na terenie ich zakładów leczniczych, na polecenie personelu medycznego oraz w bezpośrednim związku z konkretnymi czynnościami opieki nad pacjentem i procesem terapeutycznym. Ich istotą jest pomocnicze wsparcie świadczeń wykonywanych przez podmiot leczniczy. Niniejszy katalog usług jest w znacznej większości tożsamy z katalogiem Wnioskodawcy w Piśmie z dnia 1 lutego 2017 r. wydanym przez Izbę Skarbową w Katowicach o sygnaturze 2461-IBPP3.4512.765.2016.1.JP.”

Na pytanie: „Czy oprócz opisanych we wniosku usług pomocniczych na rzecz podmiotów leczniczych, wykonuje/będzie wykonywał Pan również usługi podstawowe w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, w ramach tego zawodu medycznego?”

Odpowiedział Pan: „Jak wskazano powyżej, Wnioskodawca nie świadczy usług w ramach zawodu medycznego. Usługi, które Wnioskodawca zamierza świadczyć, są natomiast niezbędne do wykonania usługi podstawowej oraz są z nią ściśle związane. Nie jest to stanowisko wyłącznie Wnioskodawcy, lecz także Izby Skarbowej w Katowicach, w Piśmie z dnia 1 lutego 2017 r. o sygn. 2461-IBPP3.4512.765.2016.1.JP:

„Biorąc pod uwagę opis zdarzenia przyszłego, obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego a także istniejące orzecznictwo TSUE należy stwierdzić, że tylko część usług świadczonych przez Wnioskodawcę, o których mowa we wniosku, korzysta ze zwolnienia od podatku VAT określonego w art. 43 ust. 1 pkt 18a ustawy, jako usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia świadczone na rzecz podmiotów leczniczych na ich terenie. Będą to czynności pomocnicze wykonywane przy pacjentach na polecenie personelu:

·      podawanie i opróżnianie kaczek, basenów, nocników;

·      pomoc przy zmianie pieluch (okresowa kontrola pacjentów w celu zdiagnozowania potrzeby zmiany pieluchy);

·      pomoc przy wymianie i opróżnianiu worków z wydzielinami i wydalinami;

·      pomoc pacjentom przy zmianie bielizny osobistej;

·      pomoc przy zmianie bielizny pościelowej chorego leżącego;

·      pomoc przy toalecie pacjentom leżącym;

·      pomoc przy toalecie pacjentom chodzącym;

·      mycie głowy;

·      pomoc przy zmianie pozycji pacjentom leżącym

·      karmienie lub pomoc przy karmieniu pacjentów;

·      pomoc lub transport pacjentów do karetki, na zabiegi, badania diagnostyczne;

·      czynności pomocnicze przy zabiegach (ubieranie zespołu, czynności pomocnicze przy myciu chirurgicznym rąk, podawanie sterylnych pakietów, pomoc przy ułożeniu pacjenta na stole).

Wynika to z faktu, że ww. czynności zmierzają do zaspokajania podstawowych potrzeb i wykonywania podstawowych zabiegów niezbędnych przy prawidłowym leczeniu człowieka, wspomagając tym samym proces leczniczy, jak również chronią pacjenta przed dalszymi powikłaniami i chorobami, co nadaje im cechy typowo medyczne. Usługi te mają zatem niewątpliwy związek z opieką medyczną nad pacjentami podmiotów leczniczych i przyczyniają się do zachowania, ratowania, przywracania i poprawy zdrowia pacjentów, a także posiadają charakter profilaktyczny. Generalnie zatem ww. czynności mają cel terapeutyczny.

Mając na uwadze powyższe ustalenia, stanowisko Wnioskodawcy w tej części należało uznać za prawidłowe.”

Dodatkowe doprecyzowanie do pisma:

Wnioskodawca podtrzymuje, że zakres usług objętych wnioskiem dotyczy czynności wykonywanych na rzecz konkretnego pacjenta, na polecenie personelu medycznego, w warunkach organizacyjnych podmiotu leczniczego, z zachowaniem procedur i nadzoru medycznego. W tym zakresie usługi te mają charakter pomocniczy wobec świadczenia głównego i nie stanowią usług porządkowych, logistycznych ani technicznych oderwanych od procesu leczenia. Taki sposób rozumienia jest zgodny z przywołaną interpretacją z 2017 r. oraz z zaprezentowaną w niej wykładnią celu terapeutycznego i ścisłego związku z opieką medyczną.

Pytanie

Czy opisane usługi, świadczone przez osobę fizyczną (niebędącą podmiotem leczniczym) na rzecz placówek medycznych (zarejestrowanych podmiotów leczniczych); wykonywane wyłącznie na terenie podmiotów leczniczych; świadczone wyłącznie na rzecz pacjentów i wyłącznie, gdy mają na celu profilaktykę, zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawę zdrowia; pozostające w bezpośrednim związku ze świadczeniem głównym, oraz wpisujące się w logiczny sposób w proces opieki medycznej, korzystają ze zwolnienia przedmiotowego z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18a ustawy o podatku od towarów i usług?

Pana stanowisko w sprawie

Wnioskodawca zamierza świadczyć usługi na rzecz zarejestrowanych podmiotów leczniczych, wykonujących działalność leczniczą w zakresie świadczeń szpitalnych, ambulatoryjnej opieki specjalistycznej, opieki długoterminowej lub ambulatoryjnej rehabilitacji leczniczej. Wnioskodawca będzie świadczyć usługi wyłącznie na terenie podmiotu leczniczego. Rozumie się przez to teren usługi opieki nad pacjentem oraz zapewnienia prawidłowej sytuacji sanitarno-higienicznej, na terenie podmiotu leczniczego zarejestrowanego w Rejestrze Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą. Zatem zostaje spełniona przesłanka podmiotowa zwolnienia, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 18a ustawy o VAT.

Ponadto, usługi będące przedmiotem wniosku mają na celu ochronę (przywrócenie) zdrowia ludzkiego oraz wpisują się logicznie w proces leczenia. Mogą one zatem zostać uznane za usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.

Jak już wspomniano, zwolnienie przedmiotowe ww. usług wywodzi się z art. 43 ust. 1 pkt 18a ustawy o podatku od towarów i usług:

„Art. 43.

1.  Zwalnia się od podatku:

18a) usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, świadczone na rzecz podmiotów leczniczych na terenie ich zakładów leczniczych, w których wykonywana jest działalność lecznicza.”

W interpretacji ww. przepisu, Wnioskodawca oparł się m.in. na orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, które wskazuje, że ze zwolnienia będą generalnie korzystać tylko te czynności, które mają charakter diagnostyczny lub terapeutyczny (leczniczy). Jeśli świadczenie nie będzie służyć profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, to wówczas nie będzie objęte zwolnieniem od podatku VAT. Ponadto, jak wskazuje TSUE, pojęcia dotyczące zwolnień należy interpretować w sposób ścisły, ponieważ zwolnienia te stanowią odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika.

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca planuje świadczyć usługi zarówno nieobjęte zwolnieniem z podatku VAT (niebędące przedmiotem niniejszego wniosku), jak również objęte tym zwolnieniem. Katalog usług objęty zwolnieniem przedmiotowym, które planuje świadczyć Wnioskodawca, jest następujący:

1.     Pomoc lub transport pacjentów na zabiegi, badania diagnostyczne lub do karetki;

2.     Czynności pomocnicze przy zabiegach (ubieranie zespołu, czynności pomocnicze przy myciu chirurgicznym rąk, podawanie sterylnych pakietów, pomoc przy ułożeniu pacjenta na stole)

3.     Pomoc pielęgniarkom w wykonywaniu czynności higienicznych i pielęgnacyjnych w związku z wykonywaniem opieki nad pacjentami, w tym czynności związanych z potrzebami fizjologicznymi pacjentów;

4.     Pomoc przy wykonywaniu różnego rodzaju opatrunków;

5.     Pomoc pacjentom przy zmianie bielizny osobistej;

6.     Pomoc przy zmianie bielizny pościelowej chorego leżącego;

7.     Pomoc przy toalecie pacjentom leżącym;

8.     Pomoc przy toalecie pacjentom chodzącym;

9.     Mycie głowy;

10.  Pomoc przy zmianie pozycji pacjentom leżącym;

11.  Karmienie lub pomoc przy karmieniu pacjentów;

12.  Obserwacja pacjenta na polecenie zespołu medycznego bezpośrednio po zakończeniu zabiegu, gdy wymaga tego charakter zabiegu (w tym podawanie płynów, pilnowanie poprawnego krzepnięcia krwi, trzymania się opatrunku, samopoczucia pacjenta przed np. mdleniem czy zawrotami głowy, pomoc w toalecie i przebraniu się po zabiegu, udzielanie informacji na temat zaleceń pozabiegowych);

13.  Podejmowanie działań zapobiegających szerzeniu się zakażeń i chorób zakaźnych, w szczególności poprzez:

a)     ocenę ryzyka wystąpienia zakażenia związanego z wykonywaniem świadczeń zdrowotnych;

b)     monitorowanie czynników alarmowych i zakażeń związanych z udzielaniem świadczeń zdrowotnych w zakresie wykonywanych świadczeń;

c)      opracowanie, wdrożenie i nadzór nad procedurami zapobiegającymi zakażeniom i chorobom zakaźnym związanym z udzielaniem świadczeń zdrowotnych, w tym dekontaminacji:

                 i. skóry i błon śluzowych lub innych tkanek,

               ii. wyrobów medycznych, wyposażenia wyrobów medycznych, systemów i zestawów zabiegowych, w rozumieniu przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/745 z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie wyrobów medycznych, zmiany dyrektywy 2001/83/WE, rozporządzenia (WE) nr 178/2002 i rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 oraz uchylenia dyrektyw Rady 90/385/EWG i 93/42/EWG (Dz. Urz. UE L 117 z 05.05.2017, str. 1, z późn. zm.), oraz wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro i wyposażenia wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro, w rozumieniu przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/746 z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro oraz uchylenia dyrektywy 98/79/WE i decyzji Komisji 2010/227/UE (Dz. Urz. UE L 117 z 05.05.2017, str. 176, z późn. zm.), zwanych dalej "wyrobami medycznymi", oraz powierzchni pomieszczeń i urządzeń; odpowiedzialność za stosowanie w podmiocie leczniczym środków ochrony indywidualnej i zbiorowej w celu zapobieżenia przeniesieniu na inne osoby biologicznych czynników chorobotwórczych;

Z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej jednoznacznie wynika, że pojęcie „opieka medyczna” odnosi się do świadczeń, które służą diagnozie, opiece oraz w miarę możliwości leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia. Cel usługi medycznej określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia. Jeżeli z kontekstu wynika, że jej głównym celem nie jest ochrona, utrzymanie bądź przywrócenie zdrowia, lecz inny cel, to wówczas zwolnienie nie będzie miało zastosowania. Innymi słowy, aby świadczenie mogło podlegać zwolnieniu powinno mieć cel terapeutyczny. Tym samym liczy się nie charakter usługi, ale jej cel.

Ponadto, z orzecznictwa Trybunału wynika, że pojęcia „opieka medyczna” i „działalność ściśle związana z opieką szpitalną i medyczną (leczeniem szpitalnym i medycznym)”, należy interpretować w ten sam sposób w obu przypadkach, ponieważ oba te przepisy mają na celu uregulowanie ogółu zwolnień z opodatkowania świadczeń medycznych w ścisłym znaczeniu: które służą diagnozie, opiece oraz, w miarę możliwości, leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia. W rozumieniu art. 13 część A ust. 1 lit. b VI Dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.Urz.UE.L 1977.145.1 z późn. zm.) (obecnie art. 132 Dyrektywy 2006/112/WE), pojęcia te nie obejmują świadczeń, które nie przedstawiają żadnego związku z opieką szpitalną nad odbiorcami tych świadczeń ani z opieką medyczną świadczoną ewentualnie na ich rzecz.

Świadczenie może być uznane za pomocnicze względem świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi celu samego w sobie, lecz środek służący jak najlepszemu skorzystaniu ze świadczenia głównego usługodawcy. W odniesieniu do świadczeń medycznych Trybunał stwierdził, że zważywszy na cel zwolnienia przewidzianego w art. 13 część A ust. 1 lit. b Szóstej Dyrektywy, jedynie świadczenie usług, które logicznie wpisują się w ramy dostarczania usług opieki szpitalnej i medycznej i które w procesie świadczenia tych usług stanowią etap niezbędny, aby osiągnąć cele terapeutyczne, którym te ostatnie służą, mogą stanowić „działalność ściśle (...) związaną” w rozumieniu tego przepisu.

Usługi będące przedmiotem niniejszego wniosku bez wątpienia służą diagnozie, opiece lub w miarę możliwości leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia. Będąc ściśle związane z opieką szpitalną, ambulatoryjną opieką specjalistyczną, opieką długoterminową lub ambulatoryjną rehabilitacją leczniczą (zatem leczeniem medycznym), ich jedynym celem jest ochrona, utrzymanie bądź przywrócenie zdrowia. Będą one rzeczywiście świadczone jako usługi pomocnicze względem opieki medycznej nad odbiorcami lub na rzecz odbiorców (stanowiącej świadczenie główne). Z tych względów, zdecydowanie spełniają one powyższe przesłanki, stanowiąc „działalność ściśle (…) związaną” w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 18a ustawy o VAT.

Na gruncie systemu prawa polskiego, kluczowym zagadnieniem decydującym o zastosowaniu zwolnienia od podatku od towarów i usług, jest wykazanie celu wykonywanych usług, tj. że ich celem w zakresie opieki medycznej jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywrócenie i poprawa zdrowia. Dlatego, przy interpretacji art. 43 ust. 1 pkt 18a Ustawy o podatku od towarów i usług, Wnioskodawca podparł się również aktualnym pismem Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 1 lutego 2017 r. sygn. 2461-IBPP3.4512.765.2016.1.JP. Na wniosek podmiotu będącego w dużym zakresie w tożsamej sytuacji do Wnioskodawcy, w piśmie tym dokonano starannego wyodrębnienia i objaśnienia przesłanek niezbędnych do zidentyfikowania usług objętych omawianym zwolnieniem:

„Precyzując czynności, których celem jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie lub poprawa zdrowia, pojęcia te należy interpretować z zastosowaniem wykładni językowej.

"Profilaktyka" to wszelkie działania i środki stosowane w celu zapobiegania czemuś niepożądanemu, likwidowanie przyczyn niekorzystnych zjawisk; to działania i środki stosowane w celu zapobiegania chorobom.

„Zachowywanie” rozumiane jest jako dochowanie czegoś w stanie niezmienionym, nienaruszonym lub niezniszczonym mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności, utrzymywanie.

Interpretując słowo „ratowanie”, należy odwołać się do słów „ratować” i „ratownictwo”. Ratować to starać się ocalić, zachować coś, natomiast ratownictwo jest rozumiane jako ogół środków i metod ratowania życia ludzkiego i niesienia pomocy w warunkach zagrożenia. Słowo „przywracać” oznacza doprowadzić coś do poprzedniego stanu, wprowadzić coś na nowo, odtworzyć coś w pierwotnej postaci, wznowić odnowić, sprawić, że ktoś się znajdzie w takiej sytuacji, w takim stanie, w jakim był poprzednio.

Poprawa to zmiana stanu czegoś na lepsze, poprawienie czegoś, poprawianie się, polepszanie.

Jeśli chodzi natomiast o pojęcie działalności „ściśle związanej” z „opieką szpitalną i medyczną” to jak już wskazano powyżej nie obejmuje ono świadczeń, które nie przedstawiają żadnego związku z opieką szpitalną nad odbiorcami tych świadczeń ani z opieką medyczną świadczoną ewentualnie na ich rzecz.

Zatem dokonując ustalenia, czy dana usługa podlega zwolnieniu od podatku VAT, należy ustalić, czy będzie spełniała wyżej określone warunki. Należy podkreślić, że ani przytoczone powyżej przepisy Dyrektywy 2006/112/WE, ani orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE nie dają podstaw do tego, aby zakresem opieki medycznej podlegającej zwolnieniu objąć wszystkie działania medyczne wynikające z procesu leczenia. Zatem czynności, których zasadniczym celem nie jest ochrona zdrowia, nie mogą być uznane za świadczenia opieki medycznej i nie mogą podlegać zwolnieniu od podatku od towarów i usług.

Jak zauważył Rzecznik Generalny w sprawie C-262/08 „Cel usługi medycznej określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia; jeżeli z kontekstu wynika, że jej głównym celem nie jest ochrona, utrzymanie bądź przywrócenie zdrowia, lecz inny cel, to wówczas zwolnienie nie będzie miało zastosowania”. Ponadto Rzecznik wskazał, że „działalność, którą uznano za części składowe opieki medycznej (leczenia medycznego), obejmuje: opiekę terapeutyczną jako część usługi ambulatoryjnej świadczonej przez wykwalifikowane pielęgniarki; leczenie psychoterapeutyczne świadczone przez wykwalifikowanych psychologów; prowadzenie badań lekarskich bądź pobieranie krwi lub innych próbek do badania pod kątem występowania choroby, na rzecz pracodawców lub ubezpieczycieli, albo poświadczanie zdolności medycznej do odbycia podróży, jeżeli celem tych usług zasadniczo pozostaje ochrona zdrowia zainteresowanych osób; oraz badania medyczne umożliwiające obserwację i zbadanie pacjentów, zanim zajdzie konieczność diagnozowania, rozciągnięcia opieki bądź leczenia potencjalnej choroby, zlecone przez internistów i wykonywane przez zewnętrzne laboratoria prywatne”. Dodatkowo Rzecznik zauważa, że „usługi są ściśle związane z opieką szpitalną i medyczną (leczeniem szpitalnym i medycznym) jedynie wówczas, gdy są one rzeczywiście świadczone jako usługi pomocnicze względem takiej opieki świadczonej pacjentom jako świadczenie główne, tylko wówczas jeżeli wpisują się one w logiczny sposób w ramy świadczenia tejże opieki i stanowią w procesie świadczenia tejże opieki niezbędny etap, aby osiągnąć cele terapeutyczne, którym służą, gdyż jedynie takie usługi mogą mieć wpływ na koszty opieki zdrowotnej, która staje się dostępna w drodze zwolnienia od podatku”.

Pojęcie „opieki medycznej” - przewidziane w art. 43 ustawy o podatku od towarów i usług-obejmuje zatem świadczenia medyczne wykonywane w celu ochrony, w tym zachowania lub przywrócenia zdrowia osób, a zatem pojęcie to obejmuje zarówno diagnozę, leczenie, jak i profilaktykę.

Uwzględniając powyższe tezy orzecznictwa wskazać należy, że opieka medyczna w rozumieniu zespołu czynności funkcjonalnie skierowanych na utrzymanie bądź przywrócenie dobrego stanu zdrowia stanowi ciąg czynności - których celem jest utrzymanie bądź przywrócenie dobrego stanu zdrowia - obejmujący na wstępie czynności polegające na obserwacji i badaniu, a następnie ewentualnie na diagnozie i leczeniu. Jednakże, aby wykonywane czynności miały status opieki medycznej muszą być podejmowane w stosunku do konkretnego pacjenta w procesie prowadzonej lub planowanej terapii.

Należy również wskazać, że jak stwierdził Trybunał w wyroku z dnia 6 listopada 2003 r. w sprawie C-45/01 Dornier, prawo wspólnotowe nie zawiera definicji świadczeń „ściśle związanych” z opieką szpitalną i medyczną, jednak z postanowień przepisów wspólnotowych wynika, że nie obejmuje ona świadczeń, które nie przedstawiają żadnego związku z opieką szpitalną nad odbiorcami usług, ani z opieką medyczną, jaką mogliby uzyskać.

Świadczenia wchodzą w zakres pojęcia „działalności ściśle (...) związanej” z opieką szpitalną i medyczną tylko wówczas, gdy są dostarczane jako usługi pomocnicze względem stanowiącej świadczenie główne opieki szpitalnej nad ich odbiorcami lub świadczonej na ich rzecz opieki medycznej. Jednocześnie usługą pomocniczą jest taka usługa, która nie stanowi dla odbiorcy celu samego w sobie, ale jest środkiem dla lepszego wykorzystania usługi zasadniczej (tak TSUE m.in. w wyroku z dnia 11 stycznia 2011 r. w sprawie C-76/99 Komisja przeciw Francji). Z kolei w wyroku z dnia 1 grudnia 2005 r. w sprawach połączonych C-394/04 i C-395/04 Diagnostiko & Therapeftiko Kentro Athinon-Ygeia AE przeciwko Ypourgos Oikonomikon TSUE wskazał, że jedynie świadczenie usług, które logicznie wpisują się w ramy dostarczania usług opieki szpitalnej i medycznej, które w procesie świadczenia tych usług stanowią etap niezbędny, aby osiągnąć cele terapeutyczne, którym te ostatnie służą, mogą stanowić „działalność ściśle (...) związaną” w rozumieniu tego przepisu.

Jedynie tego rodzaju usługi mogą bowiem wpływać na koszt opieki zdrowotnej, którą omawiane zwolnienie czyni dostępną dla osób prywatnych.

O zwolnieniu od podatku VAT usług w zakresie opieki medycznej decyduje przede wszystkim cel, w jakim podjęte zostały świadczenia. Jeśli zatem z okoliczności, w których dane świadczenie zostało podjęte wynika, że miało ono inny cel niż ochrona (przywrócenie) zdrowia ludzkiego, zwolnienie nie będzie przysługiwać.”

Katalog usług wskazany przez Wnioskodawcę spełnia wszystkie opisane wyżej przesłanki. Czynności te zmierzają do zaspokajania podstawowych potrzeb i wykonywania podstawowych zabiegów niezbędnych przy prawidłowym leczeniu człowieka, wspomagając tym samym proces leczniczy, jak również chronią pacjenta przed dalszymi powikłaniami i chorobami, co nadaje im cechy typowo medyczne. Usługi te mają zatem bezpośredni związek z opieką medyczną nad pacjentami podmiotów leczniczych. Nie tylko mają one za główny cel zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawę zdrowia pacjentów, ale w dodatku realnie przyczyniają się do nich, będąc warunkiem sine qua non należytego wykonania świadczenia głównego. W związku z powyższym, ww. czynności niewątpliwie spełniają także przesłankę celu terapeutycznego.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy opisane w stanie faktycznym usługi w zakresie opieki nad pacjentem oraz zapewnienia odpowiedniego stanu higieniczno-sanitarnego powinny korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18a ustawy z dnia 11 marca 2004 r., jako usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce świadczone na rzecz podmiotów leczniczych na terenie ich zakładów leczniczych.

Z powyższym stanowiskiem zgadzają się Dyrektorzy Izb Skarbowych. W przywołanej wyżej interpretacji z dnia 1 lutego 2017 r. sygn. 2461-IBPP3.4512.765.2016.1.JP Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach uznał za zwolnione z podatku VAT usługi świadczone przez osobę niebędącą podmiotem leczniczym, obejmujące usługi opieki nad pacjentami na polecenie personelu, takie jak:

·      podawanie i opróżnianie kaczek, basenów, nocników;

·      pomoc przy zmianie pieluch (okresowa kontrola pacjentów w celu zdiagnozowania potrzeby zmiany pieluchy);

·      pomoc przy wymianie i opróżnianiu worków z wydzielinami i wydalinami;

·      pomoc pacjentom przy zmianie bielizny osobistej;

·      pomoc przy zmianie bielizny pościelowej chorego leżącego;

·      pomoc przy toalecie pacjentom leżącym;

·      pomoc przy toalecie pacjentom chodzącym;

·      mycie głowy;

·      pomoc przy zmianie pozycji pacjentom leżącym;

·      karmienie lub pomoc przy karmieniu pacjentów;

·      pomoc lub transport pacjentów do karetki, na zabiegi, badania diagnostyczne;

·      czynności pomocnicze przy zabiegach (ubieranie zespołu, czynności pomocnicze przy myciu chirurgicznym rąk, podawanie sterylnych pakietów, pomoc przy ułożeniu pacjenta na stole).

Warto nadmienić, że stan faktyczny podmiotu w przywołanej interpretacji jest analogiczny do sytuacji Wnioskodawcy – oba podmioty m.in. nie posiadają statusu podmiotu leczniczego oraz planują świadczyć usługi wyłącznie na terenie podmiotów leczniczych. W dodatku, ich usługi są w dużym zakresie ze sobą zbieżne (pkt 1-11 usług będących przedmiotem niniejszego wniosku jest tożsamy z powyższym katalogiem). Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach uznał już, że wymienione wyżej usługi spełniają przesłanki zwolnienia – m.in. mając charakter terapeutyczny, mając na celu ochronę (przywrócenie) zdrowia ludzkiego oraz wpisując się logicznie w proces leczenia.

Zdaniem Wnioskodawcy, analogicznie należy potraktować czynności z pkt 12 wniosku – „Obserwacja pacjenta na polecenie zespołu medycznego bezpośrednio po zakończeniu zabiegu, gdy wymaga tego charakter zabiegu (w tym podawanie płynów, pilnowanie poprawnego krzepnięcia krwi, trzymania się opatrunku, samopoczucia pacjenta przed np. mdleniem czy zawrotami głowy, pomoc w toalecie i przebraniu się po zabiegu, udzielanie informacji na temat zaleceń pozabiegowych)”. Wymienione czynności są również świadczeniami zdrowotnymi wykonywanymi w stosunku do chorych, mającymi cel terapeutyczny. Nie ma także wątpliwości, że wpisują się one logicznie w proces leczenia oraz mają bezpośredni związek ze świadczeniem głównym. W dodatku jest to związek sine qua non – bez wykonania tych czynności, kompleksowa, zgodna ze sztuką medyczną realizacja świadczenia głównego zostaje w dużym stopniu utrudniona lub niemożliwa.

Ponadto, w interpretacji z dnia 14 września 2015 r. sygn. ILPP2/4512-1-464/15-3/MN Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu uznał za zwolnione od opodatkowania usługi obejmujące:

·      pomoc pielęgniarkom w wykonywaniu czynności higienicznych i pielęgnacyjnych w związku z wykonywaniem opieki nad pacjentami, w tym czynności związanych z potrzebami fizjologicznymi pacjentów;

·      pomoc przy ubieraniu/przebieraniu pacjenta;

·      pomoc przy wykonywaniu różnego rodzaju opatrunków;

·      pomoc przy karmieniu pacjentów i rozdawaniu posiłków;

·      ścielenie łóżek szpitalnych i transport pościeli;

·      czynności wykonywane po śmierci pacjentów (mycie zwłok, transport zwłok);

·      transport środków higienicznych na terenie szpitala;

·      czynności związane z gospodarką w zakresie bielizny i odzieży szpitalnej oraz prowadzeniem związanej z tym dokumentacji;

·      przeprowadzanie czynności mycia i dezynfekcji pomieszczeń szpitala, np. sal pacjentów, sal zabiegowych, bloków operacyjnych;

·      przeprowadzanie czynności dezynfekcji lub mycia używanych na terenie szpitala przedmiotów;

·      czynności związane z oczyszczaniem i praniem bielizny, odzieży i pościeli szpitalnej;

·      transport wewnątrz placówki przedmiotów używanych w procesie opieki medycznej świadczonej na rzecz pacjentów (np. narzędzia, materiały i pojemniki do badań, wyniki badań, łóżka, naczynia, sztućce, wózki, materace, sprzęt jednorazowy);

·      transport żywności oraz czynności związane z gospodarką żywnością;

·      transport pacjentów i asysta przy ich przemieszczaniu się;

·      transport krwi i materiałów krwiopochodnych;

·      pomoc personelowi medycznemu przy zmianie odzieży i obuwia oraz w procesie przygotowywania się do przeprowadzenia procedur medycznych;

·      asysta przy operacjach i zabiegach medycznych;

·      przygotowanie pomieszczeń i przedmiotów do operacji i zabiegów medycznych, w tym mycie i dezynfekcja narzędzi, stołów, pojemników;

·      czynności związane z gospodarką odpadami i ich odpowiednim znakowaniem oraz przygotowywaniem raportów w tym zakresie;

·      obsługa niektórych procesów związanych z funkcjonowaniem szpitala (np. rejestrowanie pacjentów, prowadzenie szatni, portierni szpitalnej i magazynów szpitalnych, prowadzenie i archiwizacja dokumentacji szpitalnej);

·      czynności związane z gospodarką lekami i środkami opatrunkowymi;

·      czynności wykonywane w aptece szpitalnej;

·      dbanie o należyty stan i poziom środków sanitarnych i higienicznych;

·      czynności bieżące związane ze sprawowaniem opieki nad pacjentami, np. monitorowanie ich stanu i powiadamianie personelu medycznego o nieprawidłowościach.

Czynności te także są analogiczne do tych, które mają być wykonywane przez Wnioskodawcę. W powyższej interpretacji wskazano, że: „Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca zamierza świadczyć także Usługi na rzecz innych podmiotów wykonujących działalność leczniczą. Usługi te będą świadczone głównie za pośrednictwem zatrudnionego personelu niższego stopnia, tj. salowych i sanitariuszy, pod nadzorem osób uprawnionych do wykonywania zawodu medycznego: zasadniczo pielęgniarki (lub opiekunki medycznej).

Analogicznie do sytuacji Wnioskodawcy, usługi te będą świadczone przez personel niebędący zawodem medycznym. Również analogicznie, usługi te będą polegać w szczególności na pomocy personelowi medycznemu innych podmiotów leczniczych w opiece medycznej nad pacjentami oraz przy wykonywaniu dodatkowych czynności związanych ze wskazaną wyżej opieką oraz ogólnym funkcjonowaniem tych podmiotów leczniczych, w tym na rzecz szpitali.

Głównym celem świadczonych przez Wnioskodawcę usług będzie zatem wykonywanie czynności służących zapewnieniu szeroko pojętej opieki nad pacjentami innych podmiotów leczniczych. Wnioskodawca podkreśla, że powyższe czynności realizowane będą z zachowaniem wytycznych i przepisów z zakresu ochrony zdrowia. Z wyroku TSUE w sprawie C-434/05 Stichting Regionaal Opleidingen Centrum Noord Kennemerland/West Friesland (Horizon College) przeciwko Staatssecretaris van Financien, wynika, że:

·         (...) określone świadczenie może być uznane za pomocnicze względem świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi celu samego w sobie, lecz środek służący jak najlepszemu skorzystaniu ze świadczenia głównego (zob. podobnie wyrok z dnia 22 października 1998 r. w sprawach połączonych C 308/96 i C 94/97 Madgett i Baldwin, Rec. str. I 6229, pkt 24, ww. wyrok w sprawie CPP, pkt 30, ww. wyrok w sprawie Dornier, pkt 34, oraz ww. wyrok w sprawie Ygeia, pkt 19 – pkt 29;

·         (...) z art. 13 część A ust. 2 lit. b) tiret pierwsze szóstej dyrektywy wynika, że czynność główna, z którą określona dostawa towarów lub określone świadczenie usług są ściśle związane, sama musi być również czynnością podlegającą zwolnieniu, aby tego rodzaju dostawa lub świadczenie nie zostały wyłączone spod zakresu zwolnienia, o którym mowa w szczególności w ust. 1 lit. b) tego przepisu (zob. wyrok z dnia 9 lutego 2006 r. w sprawie C 415/04 Stichting Kinderopvang Enschede, Zb.Orz. str. I 1385, pkt 22” - pkt 36;(...) jak to również wynika z art. 13 część A ust. 2 lit. b) tiret pierwsze szóstej dyrektywy, świadczenie usług lub dostawa towarów ściśle związanych z czynnościami głównymi, o których mowa między innymi w ust. 1 lit. i) tego przepisu, mogą korzystać ze zwolnienia tylko, jeżeli są one konieczne do dokonywania transakcji podlegających zwolnieniu (zob. również podobnie ww. wyroki w sprawach Komisja przeciwko Niemcom, pkt 48, Ygeia, pkt 26, oraz Stichting Kinderopvang Enschede, pkt 25)” - pkt 38;

Mając na uwadze przedstawione powyżej stanowisko TSUE, które jeszcze bardziej zawęża interpretację omawianego zwolnienia, stwierdzić należy, że usługi opisane w niniejszym wniosku tym bardziej korzystają ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 18a ustawy o podatku od towarów i usług. Jak już wykazywał Wnioskodawca, ww. czynności:

·         nie stanowią celu samego w sobie, lecz są środkiem służącym jak najlepszemu skorzystaniu ze świadczenia głównego;

·         będą każdorazowo usługą pomocniczą względem świadczenia głównego, udzielanego przez zarejestrowany podmiot leczniczy, którego usługi korzystają ze zwolnienia przedmiotowego;

·         są konieczne do wykonania świadczenia podlegającego zwolnieniu, stanowiąc warunek sine qua non należycie wykonanego świadczenia głównego.

Wnioskodawca wskazuje także, że zwolnienie określone art. 43 ust. 1 pkt 18a ustawy o VAT ma na celu ograniczenie kosztów opieki medycznej. Wykładnia tego przepisu powinna prowadzić do objęcia zwolnieniem takich świadczeń, które są niezbędne dla prawidłowej działalności podmiotu leczniczego, a bezspornie opodatkowanie usług Wnioskodawcy w zakresie opieki nad pacjentem lub wsparciu personelu medycznego spowoduje podwyższenie kosztów świadczenia opieki medycznej. Byłoby to sprzeczne z celami zwolnienia. Zważywszy, że czynności te często są powierzane przez podmiot leczniczy podmiotom trzecim, usługi takie mogą być również zwolnione na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18a, gdy wykonawca nie posiada statusu podmiotu leczniczego. Nie ma tu zagrożenia konkurencji z uwagi na wyraźne ograniczenie zakresu usług do zakładu leczniczego podmiotu leczniczego. Należy także podkreślić, że opisane we wniosku usługi (wykonywane na terenie zakładów leczniczych podmiotów leczniczych) stanowią odrębny sektor działalności, którego nie można porównywać z innego rodzaju usługami opiekuńczymi czy porządkowymi.

Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego świadczenie tych usług wymaga odpowiedniego sprzętu, środków i przestrzegania procedur podmiotu leczniczego. Wnioskodawca wskazuje, że na podmiocie leczniczym (w związku ze szczególnego rodzaju działalnością) ciążą obowiązki w zakresie zapobiegania zakażeniom. Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (tekst jedn.: Dz.U.2025.1675 t. j. z późn. zm.) kierownicy podmiotów leczniczych oraz inne osoby udzielające świadczeń zdrowotnych są obowiązani do podejmowania działań zapobiegających szerzeniu się zakażeń i chorób zakaźnych. Zgodnie z ust. 2 działania te obejmują w szczególności czynności przedstawione przez Wnioskodawcę w pkt 13 wniosku, tzn.:

1)        ocenę ryzyka wystąpienia zakażenia związanego z wykonywaniem świadczeń zdrowotnych;

2)        monitorowanie czynników alarmowych i zakażeń związanych z udzielaniem świadczeń zdrowotnych w zakresie wykonywanych świadczeń;

3)        opracowanie, wdrożenie i nadzór nad procedurami zapobiegającymi zakażeniom i chorobom zakaźnym związanym z udzielaniem świadczeń zdrowotnych, w tym dekontaminacji:

          i.    skóry i błon śluzowych lub innych tkanek,

         ii.    wyrobów medycznych, wyposażenia wyrobów medycznych, systemów i zestawów zabiegowych, w rozumieniu przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/745 z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie wyrobów medycznych, zmiany dyrektywy 2001/83/WE, rozporządzenia (WE) nr 178/2002 i rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 oraz uchylenia dyrektyw Rady 90/385/EWG i 93/42/EWG (Dz. Urz. UE L 117 z 05.05.2017, str. 1, z późn. zm.), oraz wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro i wyposażenia wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro, w rozumieniu przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/746 z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro oraz uchylenia dyrektywy 98/79/WE i decyzji Komisji 2010/227/UE (Dz. Urz. UE L 117 z 05.05.2017, str. 176, z późn. zm.), zwanych dalej „wyrobami medycznymi”, oraz powierzchni pomieszczeń i urządzeń;

1)      stosowanie środków ochrony indywidualnej i zbiorowej w celu zapobieżenia przeniesieniu na inne osoby biologicznych czynników chorobotwórczych;

2)      wykonywanie badań laboratoryjnych oraz analizę lokalnej sytuacji epidemiologicznej w celu optymalizacji profilaktyki i terapii antybiotykowej;

3)      prowadzenie kontroli wewnętrznej w zakresie realizacji działań, o których mowa w ust. 1. Wykonanie powyższych obowiązków zapewnia opracowanie planu higieny i jego realizacja. Z tego też względu, proces zapewnienia odpowiednich procedur administracyjnych, czy warunków higieniczno-sanitarnych w podmiocie leczniczym nie może być porównywany ze zwykłym administrowaniem budynku, czy sprzątaniem powierzchni biurowych.

Wnioskodawca zwraca także uwagę, że opodatkowanie opisanych w zdarzeniu przyszłym usług powodowałoby również naruszenie zasady neutralności i niedyskryminacji, poprzez różnicowanie wysokości opodatkowania działalności danego podmiotu w zależności od przyjętego modelu organizacyjnego. Wprowadzenie zwolnienia w art. 43 ust. 1 pkt 18a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. miało na celu zapobieganie tym zagrożeniom, przez zwolnienie od podatku także usług powierzanych do wykonania osobom trzecim przez podmiot leczniczy (obejmujących jednak część działalności leczniczej). Korzystanie z własnych zasobów czyniłoby taki podmiot leczniczy uprzywilejowanym, mimo tożsamego charakteru i rodzaju działalności. Jak zaś przyjmuje się w orzecznictwie outsourcing usług nie powinien prowadzić do naruszenia zasady neutralności, jeśli ustawa podatkowa przewiduje możliwość powierzenia wykonywania usług osobom trzecim.

W nieprawomocnym wyroku WSA w Krakowie z dnia 28 kwietnia 2016 r. sygn. I SA/Kr 272/16 wskazano (w odniesieniu do podobnego zagadnienia prawnego), że „W ocenie Sądu takie różnicowanie sytuacji podatników w zależności od dokonanego przez nich wyboru modelu biznesowego prowadzonej działalności gospodarczej jest niedopuszczalne. Na ten aspekt zagadnienia Trybunał zwrócił uwagę w powołanym wyżej orzeczeniu w sprawie C-275/11 GfBk Gesellschaft fur Bórsenkommunikation mbH, w którym stwierdził, iż: „zasada neutralności podatkowej nie stoi na przeszkodzie włączeniu usług doradczych i informacyjnych do kategorii specyficznych usług objętych zakresem czynności „zarządzania” specjalnym funduszem inwestycyjnym w rozumieniu art. 13 część A lit. d pkt 6 szóstej dyrektywy, ze względu na to, że usługi doradcze świadczone osobom fizycznym lub prawnym inwestującym bezpośrednio pieniądze w papiery wartościowe są objęte podatkiem VAT. Należy bowiem przypomnieć, że inwestorzy inwestujący swoje środki bezpośrednio w papiery wartościowe nie są objęci podatkiem VAT i że celem zwolnienia transakcji związanych z zarządzaniem specjalnymi funduszami inwestycyjnymi ustanowionego w art. 13 część B lit. d pkt 6 szóstej dyrektywy jest ułatwienie drobnym inwestorom inwestowania w papiery wartościowe za pośrednictwem przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, bez ponoszenia kosztów podatku VAT, w celu zapewnienia neutralności podatkowej wspólnego systemu podatku VAT w kwestii wyboru między bezpośrednim inwestowaniem w papiery wartościowe a inwestowaniem w nie za pośrednictwem przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania (...).

Ponadto objęcie podatkiem VAT usług doradztwa inwestycyjnego świadczonych przez osobę trzecią skutkowałoby uprzywilejowaniem TFI mających własnych doradców inwestycyjnych, ze szkodą dla TFI, które zdecydowałyby się korzystać z usług osób trzecich. Tymczasem z zasady neutralności podatkowej wynika, że podmioty gospodarcze powinny mieć możliwość wyboru modelu organizacyjnego, który z czysto gospodarczego punktu widzenia jest dla nich najbardziej odpowiedni, nie narażając się na to, że dokonywane przez nie czynności nie będą objęte zwolnieniem z opodatkowania przewidzianym w art. 13 część B lit. d pkt 6 szóstej dyrektywy”.

Analogiczny pogląd co do zasady neutralności wyraził TSUE w wyroku z dnia 3 kwietnia 2008 r. C-124/07 J.C.M. Beheer BV przeciwko Staatssecretaris van Financien w tezie 28.

Wobec powyższego, Pana zdaniem, Pana stanowisko należy uznać za prawidłowe w całości.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku.

Zwolnienie od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

I tak, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy:

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 18a ustawy:

Zgodnie z art. 43 ust. 17a ustawy:

Ponadto, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy:

Należy jednak zauważyć, że ww. przepisy zwalniają od podatku wyłącznie usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, nie zwalniają zatem wszystkich świadczeń, które można wykonać w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze bądź w ramach zawodów medycznych, ale tylko te, które służą określonemu celowi. Zauważyć zatem należy, że wszędzie tam, gdzie nie ma bezpośredniego związku z leczeniem – nie ma prawa do zastosowania zwolnienia od podatku.

Przytoczone powyżej przepisy krajowe w zakresie opieki medycznej stanowią implementację do polskiego porządku prawnego przepisu art. 132 ust. 1 lit. b i c Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:

Z powołanych powyżej przepisów jednoznacznie wynika, że zwolnieniu od podatku VAT podlegają usługi w zakresie opieki medycznej, które spełniają określone warunki: służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a także świadczone są przez konkretne, wymienione przez ustawodawcę wprost podmioty. Powyższe zwolnienie ma zatem charakter podmiotowo-przedmiotowy, co oznacza, że zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez ściśle zdefiniowany krąg podmiotów, wykonujących te usługi.

Precyzując czynności, których celem jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie lub poprawa zdrowia, należy zastosować wykładnię językową.

„Profilaktyka” to wszelkie działania i środki stosowane w celu zapobiegania czemuś niepożądanemu, likwidowanie przyczyn niekorzystnych zjawisk, to działania i środki stosowane w celu zapobiegania chorobom. Zatem profilaktyka zdrowotna obejmuje działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby.

„Zachowywanie” rozumiane jest zaś jako dochowanie czegoś w stanie niezmienionym, nienaruszonym lub niezniszczonym mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności, utrzymywanie.

Interpretując słowo „ratowanie” należy odwołać się do słów „ratować” i „ratownictwo”. Ratować to starać się ocalić, zachować coś, natomiast ratownictwo jest rozumiane jako ogół środków i metod ratowania życia ludzkiego i niesienia pomocy w warunkach zagrożenia.

Pojęcie „przywracać” oznacza doprowadzić coś do poprzedniego stanu, wprowadzić coś na nowo, odtworzyć coś w pierwotnej postaci, wznowić, odnowić, sprawić, że ktoś się znajdzie w takiej sytuacji, w takim stanie, w jakim był poprzednio. Pojęcie „przywracanie zdrowia” oznacza doprowadzenie zdrowia do poprzedniego stanu, sprawienie, że znajdzie się ono w takim stanie, w jakim był poprzednio.

„Poprawa” to zmiana stanu czegoś na lepsze, poprawienie czegoś, poprawianie się, polepszanie. Z kolei termin „poprawa zdrowia”, którym posługuje się ustawodawca określając zakres zwolnień, zgodnie z wykładnią literalną, oznacza zmianę stanu zdrowia na lepsze, poprawienie zdrowia, jego polepszanie.

Zatem dokonując ustalenia, czy dana usługa medyczna korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług należy ustalić, czy będzie spełniała wyżej określone warunki.

Z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE wynika, że zwolnienia stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, które służą unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku VAT w poszczególnych państwach członkowskich i które należy postrzegać w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT (wyrok C-473/08 w sprawie Eulitz, pkt 25). Jak również wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości UE w swym orzecznictwie: pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 VI Dyrektywy (obecnie art. 132 Dyrektywy 2006/112/WE Rady) powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika.

Definicja opieki medycznej nie została zawarta ani w krajowych, ani wspólnotowych przepisach podatkowych. W tym zakresie należy szukać wyjaśnienia tych pojęć w bogatym dorobku orzecznictwa wspólnotowego.

W wyroku w sprawie L.u.P. GmbH (C-106/05, pkt 27) Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że pojęcia „opieki medycznej” oraz „świadczeń opieki medycznej” (…) odnoszą się do świadczeń, które służą diagnozie, opiece oraz w miarę możliwości, leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia. Pojęcie to zdefiniowano również w wyroku w sprawie d´Ambrumenil (C-307/01, pkt 57), gdzie podkreślono, że pojęcia świadczenia opieki medycznej nie można interpretować w sposób, który obejmuje świadczenia medyczne realizowane w innym celu niż postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych.

Ww. pojęcie „usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia” odpowiada określeniom używanym przez Trybunał „postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”. W pojęciu tym zawierają się również usługi medyczne realizowane w celach profilaktycznych (wyrok w sprawie Unterpertinger, C-212/01, pkt 40).

Ani przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady, ani orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE nie dają podstaw do tego, aby zakresem opieki medycznej podlegającej zwolnieniu objąć wszystkie działania medyczne wynikające z procesu leczenia. Zatem czynności, których celem nie jest ochrona zdrowia, nie mogą być uznane za świadczenia opieki medycznej i nie mogą podlegać zwolnieniu od podatku od towarów i usług. Stanowisko takie wynika z wyroku w sprawie C-212/01.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku w sprawie Margarete Unterpringer s Pensionsversicherungsanstalt der Arbiter C-212/01 stwierdził, że

Również z orzeczenia C-384/98 wynika, że preferencji podlegać mogą jedynie te usługi, które mają cel terapeutyczny bądź profilaktyczny, a nie podlegają mu takie, które mają charakter czysto ekspercki i doradczy (np. orzekanie o stanie zdrowia dla potrzeb przyznania renty, bądź dla instytucji ubezpieczeniowych dla ustalenia wysokości składki ubezpieczenia na życie).

Ponadto jak zauważył Rzecznik Generalny w sprawie C-262/08:

Rzecznik zauważa również, że:

Należy również wskazać, że jak stwierdził Trybunał w wyroku z dnia 6 listopada 2003 r. w sprawie
C-45/01 Dornier, prawo wspólnotowe nie zawiera definicji świadczeń „ściśle związanych” z opieką szpitalną i medyczną, jednak z postanowień przepisów wspólnotowych wynika, że nie obejmuje ona świadczeń, które nie przedstawiają żadnego związku z opieką szpitalną nad odbiorcami usług, ani z opieką medyczną, jaką mogliby uzyskać.

Świadczenia wchodzą w zakres pojęcia „działalności ściśle (...) związanej” z opieką szpitalną i medyczną tylko wówczas, gdy są dostarczane jako usługi pomocnicze względem stanowiącej świadczenie główne opieki szpitalnej nad ich odbiorcami lub świadczonej na ich rzecz opieki medycznej. Jednocześnie usługą pomocniczą jest taka usługa, która nie stanowi dla odbiorcy celu samego w sobie, ale jest środkiem dla lepszego wykorzystania usługi zasadniczej (tak TSUE m.in. w wyroku z dnia 11 stycznia 2011 r. w sprawie C-76/99 Komisja przeciw Francji). Z kolei w wyroku z dnia 1 grudnia 2005 r. w sprawach połączonych C-394/04 i C-395/04 Diagnostiko & Therapeftiko Kentro Athinon-Ygeia AE przeciwko Ypourgos Oikonomikon TSUE wskazał, że jedynie świadczenie usług, które logicznie wpisują się w ramy dostarczania usług opieki szpitalnej i medycznej, które w procesie świadczenia tych usług stanowią etap niezbędny, aby osiągnąć cele terapeutyczne, którym te ostatnie służą, mogą stanowić „działalność ściśle (...) związaną” w rozumieniu tego przepisu. Jedynie tego rodzaju usługi mogą bowiem wpływać na koszt opieki zdrowotnej, którą omawiane zwolnienie czyni dostępną dla osób prywatnych.

Dokonując oceny przedstawionych okoliczności sprawy należy mieć na względzie zasadę wykładni zwolnień, stanowiących w istocie odstępstwo od generalnej zasady powszechności opodatkowania podatkiem VAT. Tym samym, wszelkie zwolnienia należy interpretować możliwie ściśle i wąsko tak, aby nie doprowadzić do rozszerzenia zwolnień.

Zatem w pierwszej kolejności należy wskazać przesłanki dotyczące podmiotów, które muszą być spełnione, aby można było zastosować zwolnienie od podatku VAT dla świadczonych usług medycznych.

Przepisy ustawy nie definiują pojęcia podmiotu leczniczego czy działalności leczniczej. Wobec powyższego, przy definiowaniu powyższych pojęć należy posiłkować się przepisami ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 156).

Na mocy art. 2 ust. 1 pkt 5 cyt. wyżej ustawy o działalności leczniczej:

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy o działalności leczniczej:

Stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej:

Zgodnie z art. 100 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej:

W opisie sprawy wskazał Pan, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą i zamierza świadczyć szereg usług na rzecz zarejestrowanych podmiotów leczniczych, wykonujących działalność leczniczą w zakresie świadczeń szpitalnych, ambulatoryjnej opieki specjalistycznej, opieki długoterminowej lub ambulatoryjnej rehabilitacji leczniczej. Nie posiada Pan statusu podmiotu leczniczego w rozumieniu przepisów ustawy o działalności leczniczej.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, planuje Pan świadczyć usługi pomocnicze na rzecz podmiotów leczniczych, wykonywane na terenie zakładów leczniczych tych podmiotów. Rozumie się przez to teren usługi opieki nad pacjentem oraz zapewnienia prawidłowej sytuacji sanitarno-higienicznej, na terenie podmiotu leczniczego zarejestrowanego w Rejestrze Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą. Usługi te mają służyć profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia pacjentów. Usługi te będą wykonywane na polecenie personelu medycznego. Zakres czynności obejmuje:

1.     pomoc lub transport pacjentów na zabiegi, badania diagnostyczne lub do karetki;

2.     czynności pomocnicze przy zabiegach (ubieranie zespołu, czynności pomocnicze przy myciu chirurgicznym rąk, podawanie sterylnych pakietów, pomoc przy ułożeniu pacjenta na stole);

3.     pomoc pielęgniarkom w wykonywaniu czynności higienicznych i pielęgnacyjnych w związku z wykonywaniem opieki nad pacjentami, w tym czynności związanych z potrzebami fizjologicznymi pacjentów;

4.     pomoc przy wykonywaniu różnego rodzaju opatrunków;

5.     pomoc pacjentom przy zmianie bielizny osobistej;

6.     pomoc przy zmianie bielizny pościelowej chorego leżącego;

7.     pomoc przy toalecie pacjentom leżącym;

8.     pomoc przy toalecie pacjentom chodzącym;

9.     mycie głowy;

10.  pomoc przy zmianie pozycji pacjentom leżącym;

11.  karmienie lub pomoc przy karmieniu pacjentów;

12.  obserwacja pacjenta na polecenie zespołu medycznego bezpośrednio po zakończeniu zabiegu, gdy wymaga tego charakter zabiegu (w tym podawanie płynów, pilnowanie poprawnego krzepnięcia krwi, trzymania się opatrunku, samopoczucia pacjenta przed np. mdleniem czy zawrotami głowy, pomoc w toalecie i przebraniu się po zabiegu, udzielanie informacji na temat zaleceń pozabiegowych);

13.  podejmowanie działań zapobiegających szerzeniu się zakażeń i chorób zakaźnych, w szczególności poprzez:

a)    ocenę ryzyka wystąpienia zakażenia związanego z wykonywaniem świadczeń zdrowotnych;

b)    monitorowanie czynników alarmowych i zakażeń związanych z udzielaniem świadczeń zdrowotnych w zakresie wykonywanych świadczeń;

c)    opracowanie, wdrożenie i nadzór nad procedurami zapobiegającymi zakażeniom i chorobom zakaźnym związanym z udzielaniem świadczeń zdrowotnych, w tym dekontaminacji:

                 i.   skóry i błon śluzowych lub innych tkanek,

               ii.   wyrobów medycznych, wyposażenia wyrobów medycznych, systemów i zestawów zabiegowych, w rozumieniu przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/745 z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie wyrobów medycznych, zmiany dyrektywy 2001/83/WE, rozporządzenia (WE) nr 178/2002 i rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 oraz uchylenia dyrektyw Rady 90/385/EWG i 93/42/EWG (Dz. Urz. UE L 117 z 05.05.2017, str. 1, z późn. zm.), oraz wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro i wyposażenia wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro, w rozumieniu przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/746 z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie wyrobów medycznych do diagnostyki in vitro oraz uchylenia dyrektywy 98/79/WE i decyzji Komisji 2010/227/UE (Dz. Urz. UE L 117 z 05.05.2017, str. 176, z późn. zm.), zwanych dalej "wyrobami medycznymi", oraz powierzchni pomieszczeń i urządzeń;

d)  odpowiedzialność za stosowanie w podmiocie leczniczym środków ochrony indywidualnej i zbiorowej w celu zapobieżenia przeniesieniu na inne osoby biologicznych czynników chorobotwórczych.

Nie posiada Pan statusu podmiotu leczniczego w rozumieniu przepisów ustawy o działalności leczniczej. Nie wykonuje Pan zawodu medycznego w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej. Nie wykonuje Pan i nie będzie Pan wykonywał opisanych we wniosku usług pomocniczych na rzecz podmiotów leczniczych w ramach zawodu medycznego.

Pana wątpliwości dotyczą możliwości zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18a ustawy świadczonych przez Pana usług na terenie podmiotów leczniczych.

Pojęcie działalności „ściśle związanej” z „opieką szpitalną i medyczną” nie obejmuje świadczeń, które nie przedstawiają żadnego związku z opieką szpitalną nad odbiorcami tych świadczeń, ani z opieką medyczną świadczoną ewentualnie na ich rzecz. Świadczenia wchodzą w zakres pojęcia „działalności ściśle związanej” z opieką szpitalną i medyczną tylko wówczas, gdy są rzeczywiście świadczone jako usługi pomocnicze względem stanowiącej świadczenie główne opieki szpitalnej nad odbiorcami lub opieki medycznej świadczonej na rzecz odbiorców. Świadczenie może być uznane za pomocnicze względem świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi celu samego w sobie, lecz środek służący jak najlepszemu skorzystaniu ze świadczenia głównego usługodawcy. Jedynie świadczenie usług, które logicznie wpisują się w ramy dostarczania usług opieki szpitalnej i medycznej, i które w procesie świadczenia tych usług stanowią etap niezbędny, aby osiągnąć cele terapeutyczne, którym te ostatnie służą, mogą stanowić „działalność ściśle związaną” w rozumieniu przepisu art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy.

Należy zatem dokonać rozgraniczenia usług opieki medycznej od usług ściśle z nimi związanych. Samo rozróżnienie tych usług w art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o podatku od towarów i usług wskazuje na ich bliższy (usługi w zakresie opieki medycznej) i dalszy (usługi ściśle z tymi usługami związane) związek z ich faktycznym odbiorcą (pacjentem). Jeszcze wyraźniej wskazuje na to treść art. 132 ust. 1 lit. b Dyrektywy 112/2006/WE, w którym mowa o opiece szpitalnej i medycznej, której nie sposób oddzielić od podmiotu, który ma być tą opieką objęty oraz o czynnościach ściśle z nimi związanych.

Zarówno treść art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy, jak i przytoczone tezy z orzeczeń TSUE, pozwalają na wyodrębnienie świadczenia głównego, jakim jest opieka medyczna nad jej odbiorcami oraz świadczeń ściśle z nim związanych. Co więcej, opieka medyczna jest skierowana do konkretnego pacjenta w konkretnych okolicznościach i stanowi wykładnię art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy z uwzględnieniem art. 132 pkt 1 lit. b Dyrektywy 112/2006/WE.

Przepis art. 43 ust. 17a ustawy o VAT zaś wskazuje, że zwolnienie, o którym mowa m.in. w ust. 1 pkt 18a, ma zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi (w tym przypadku zakresie opieki medycznej), dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe. Skoro zaś warunkiem podmiotowym zwolnienia dla usług w zakresie opieki medycznej jest ich wykonywanie przez podmioty lecznicze w ramach ich działalności leczniczej, również tylko podmioty o takim charakterze będą mogły korzystać ze zwolnienia w przypadku usług ściśle z ww. usługami związanych.

Analiza przedstawionego opisu sprawy wskazuje, że będzie Pan świadczył usługi opieki nad pacjentem oraz zapewnienia prawidłowej sytuacji sanitarno-higienicznej, na terenie podmiotu leczniczego zarejestrowanego w Rejestrze Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą. Zatem usługę podstawową będzie świadczył podmiot leczniczy.

Należy zaznaczyć, że jak wskazał Pan w opisie:

-     nie posiada Pan statusu podmiotu leczniczego w rozumieniu przepisów ustawy o działalności leczniczej;

-     nie wykonuje Pan zawodu medycznego w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej;

-     nie wykonuje Pan i nie będzie Pan wykonywał opisanych we wniosku usług pomocniczych na rzecz podmiotów leczniczych w ramach zawodu medycznego.

Z opisu sprawy wynika, że usługa podstawowa realizowana będzie przez podmiot leczniczy i obejmuje szereg elementów składowych. Pan natomiast będzie realizował szereg czynności pomocniczych realizowanych na polecenie personelu medycznego. Zatem Pana usługi należy rozpatrywać jako usługi ściśle związane z usługami realizowanymi przez podmiot leczniczy w ramach opieki medycznej.

Należy stwierdzić, że świadczone przez Pana usługi nie mogą korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18a ustawy.

Powyższe wynika z faktu, że w przypadku usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, art. 43 ust. 1 pkt 18a ustawy należy interpretować w powiązaniu z art. 43 ust. 17 i ust. 17a ustawy, zgodnie z którymi muszą być spełnione wszystkie warunki wyszczególnione w tych przepisach.

Podkreślić należy, że wskazane w art. 43 ust. 1 pkt 18a ustawy czynności będą objęte zakresem zwolnienia od podatku pod warunkiem, że będą wykonywane na rzecz podmiotu leczniczego na jego terenie przez odpowiednie podmioty, tj. podmioty świadczące usługi w zakresie opieki medycznej służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia (art. 43 ust. 17a ustawy o VAT).

Zatem w kwestii zwolnienia od podatku VAT świadczonych przez Pana usług, kluczowym jest, że nie spełnia Pan warunku podmiotowego, gdyż nie świadczy Pan usług wymienionych we wniosku jako określony ustawą podmiot, tj. jako podmiot wykonujący usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.

W konsekwencji opisane we wniosku usługi świadczone przez Pana na rzecz podmiotów leczniczych, wykonywane w całości na terenie tych podmiotów, nie będą korzystały ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18a ustawy jako usługi ściśle związane z usługą podstawową świadczoną przez podmiot leczniczy.

Zatem Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. W tym miejscu organ interpretacyjny zastrzega jednak, że gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny interpretacja nie wywoła skutków prawnych.

W odniesieniu natomiast do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, że interpretacje te nie są wiążące dla tutejszego organu, bowiem dotyczą tylko konkretnej indywidualnej sprawy, osadzonej w określonym stanie faktycznym i tylko w tej sprawie rozstrzygnięcie w nich zawarte jest wiążące. Podkreślić jednocześnie należy, że odmienne rozstrzygnięcia dokonane nawet w analogicznych zagadnieniach nie mogą stanowić podstawy do żądania analogicznego rozstrzygnięcia sprawy podatnika, jeśli stoi temu na przeszkodzie treść przepisów prawa. Jednolitość orzecznictwa chociaż jest cechą pożądaną nie stanowi wartości samej w sobie. Organ wydający interpretację indywidualną jest nią związany tylko w skonkretyzowanej, indywidualnej sprawie, co oznacza, że jego poglądy mogą ewoluować.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.