0111-KDIB3-2.4012.205.2026.2.KK

Interpretacja indywidualna

- stanowisko prawidłowe

 

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

13 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 3 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług. Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 20 kwietnia 2026 r. (data wpływu 20 kwietnia 2026 r.).

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą od dnia (…) r. jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług związanych z działalnością psychologiczną i psychoterapeutyczną. Jako przeważająca działalność gospodarcza w CEIDG wskazana jest działalność objęta kodem PKD 86.93.Z Działalność psychologiczna i psychoterapeutyczna, z wyłączeniem lekarskiej. Wykonywana działalność gospodarcza wskazanym w CEIDG obejmuje nadto kody PKD: 68.20.Z Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi; 85.69.Z Działalność wspomagająca edukację, gdzie indziej niesklasyfikowana.

Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność polega na wykonywaniu usług w zakresie: (…).

Głównym celem świadczonych usług psychoterapii jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawa zdrowia psychicznego. Usługi psychoterapii są skierowane do osób dorosłych i młodzieży.

Wnioskodawca jest psychoterapeutą w trakcie szkolenia w (…) (ul. …), gdzie odbywa całościowe, (…) szkolenie psychoterapeutyczne.

Psychoterapia Gestalt, jest to jeden z uznanych nurtów psychoterapeutycznych, o udowodnionej naukowo skuteczności - Gestalt znajduje się w grupie podejść humanistyczno-doświadczeniowych.

Program szkolenia odbywanego przez Wnioskodawcę przygotowuje studentów do podjęcia ścieżki certyfikacyjnej w organizacjach zawodowych (…), a (…) wydaje stosowny dokument ukończenia całościowego, podyplomowego szkolenia w zakresie psychoterapii humanistyczno-doświadczeniowej Gestalt. (…) jest wymieniane jako jeden z ośrodków szkolących (…).

Po ukończeniu (…) roku szkolenia Wnioskodawca uzyskał zgodę jego podmiotu szkoleniowego na rozpoczęcie praktyki psychoterapeutycznej. Obecnie jest na (…) roku szkolenia. Swoją pracę Wnioskodawca poddaje regularnej superwizji certyfikowanego superwizora współpracującego ze (…) (superwizja grupowa) oraz zewnętrznego certyfikowanego superwizora (superwizja indywidualna).

Wnioskodawca ma wyższe wykształcenie (magister (…)). Jako osoba z wykształceniem bazowym innym niż psychologiczne, zgodnie z wymogami European Association for Gestalt Therapy, odbył w (…) r. kurs uzupełniający wiedzę z psychologii rozwojowej, osobowości i psychopatologii, stanowiący ekwiwalent doświadczenia akademickiego, który zakończył zdanym egzaminem końcowym.

Wnioskodawca planuje w przyszłości nawiązać na podstawie umów zlecenia współpracę z:

1. psychoterapeutami posiadającymi status osoby odbywającej szkolenie (analogicznie jak Wnioskodawca),

2. psychoterapeutami posiadającymi certyfikat psychoterapeuty, i rozpoczęcie świadczenia usług psychoterapii za pośrednictwem ww. osób.

W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że:

Każda z wymienionych we wniosku usług jest procesem celowym, opartym na metodologii naukowej, nakierowanym na usunięcie, remisję zaburzeń zdrowia psychicznego lub zapobieganie ich wystąpieniu. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę celów zdrowotnych:

1. Profilaktyka zdrowia psychicznego

W psychoterapii profilaktyka jest wczesną interwencją kliniczną.

Przykłady:

Praca z pacjentem wykazującym subkliniczne objawy (np. przewlekłe zaburzenia snu, nawracające bóle psychosomatyczne, narastająca izolacja społeczna, trudności relacyjne), które nie wypełniają jeszcze pełnego spektrum jednostki chorobowej, ale mogą prowadzić do jej rozwoju (np. przejście ze stanu silnego stresu w epizod depresyjny ciężki - F32 wg ICD-10).

Terapia osoby doświadczającej mobbingu w celu niedopuszczenia do rozwoju zespołu stresu pourazowego (PTSD) lub zaburzeń adaptacyjnych. Praca nad mechanizmami samoregulacji u osób z grupy ryzyka (np. obciążonych genetycznie chorobami afektywnymi).

Praca nad nieadaptacyjnymi schematami zachowań i mechanizmami radzenia sobie (np. nadmierna samokontrola, unikanie emocjonalne), które w perspektywie długofalowej prowadzą do wyczerpania zasobów odpornościowych organizmu.

Przykład kliniczny: Psychoterapia osoby znajdującej się w grupie ryzyka rozwoju zaburzeń afektywnych ze względu na chroniczne przeciążenie psychiczne. Poprzez naukę rozpoznawania sygnałów z ciała i regulację afektu, zapobiega się wystąpieniu klinicznego epizodu depresyjnego lub zaburzeń lękowych uogólnionych.

2. Zachowanie zdrowia

Celem jest podtrzymanie uzyskanego stanu stabilizacji u osób zdiagnozowanych lub znajdujących się w grupach szczególnego obciążenia. Przejawia się we wspieraniu zdolności pacjenta do utrzymania równowagi psychicznej w sytuacjach silnego stresu oraz zapobieganiu nawrotom przebytych wcześniej zaburzeń.

Przykłady:

Wzmacnianie procesów samoregulacji oraz budowanie zasobów psychicznych pozwalających na adaptację do zmieniających się warunków życiowych.

Praca z pacjentem, który zakończył leczenie farmakologiczne lub intensywną fazę terapii, nakierowana na utrwalenie zdrowych wzorców funkcjonowania. Ma to na celu utrzymanie remisji i niedopuszczenie do pogorszenia stanu zdrowia, co mogłoby skutkować ponowną koniecznością interwencji medycznej.

Monitorowanie stanu psychicznego pacjentów w okresach remisji (np. po przebytym epizodzie psychotycznym lub w chorobie afektywnej dwubiegunowej). W nurcie Gestalt przejawia się to we wspieraniu pacjenta w utrzymaniu kontaktu z rzeczywistością i własnymi potrzebami w sytuacjach destabilizujących (kryzysy życiowe).

Regularne sesje z pacjentem, który po zakończeniu intensywnego leczenia klinicznego wymaga wsparcia w utrzymaniu higieny psychicznej, aby nie powrócić do destrukcyjnych schematów funkcjonowania.

3. Ratowanie zdrowia

W psychoterapii ratowanie zdrowia dotyczy sytuacji nagłych, w których dochodzi do gwałtownego załamania linii życiowej pacjenta. Przejawia się w natychmiastowej stabilizacji stanu psychicznego pacjenta w sytuacjach ostrego kryzysu, który zagraża jego integralności psychicznej lub fizycznej.

Przykłady:

Deeskalacja silnych stanów emocjonalnych, przywracanie poczucia bezpieczeństwa i zdolności do logicznego myślenia.

Interwencja w stanach ostrego lęku, reakcji na ciężki stres (F43.0), czy w sytuacjach utraty sensu życia. Jest to działanie ratunkowe dla integralności psychicznej jednostki.

Praca z pacjentem po nagłej stracie (żałoba, porzucenie, utrata mienia), u którego poziom afektu zagraża bezpieczeństwu (ryzyko samouszkodzeń, ryzyko samobójcze) lub uniemożliwia realizację podstawowych potrzeb życiowych (niejedzenie, nieodpowiadanie na bodźce).

4. Przywracanie zdrowia

Polega na bezpośredniej pracy z patomechanizmem zaburzenia. Przejawia się w celowym działaniu terapeutycznym nakierowanym na usunięcie objawów chorobowych i przyczyn dysfunkcji psychicznych.

Przykłady:

Stosowanie technik terapeutycznych w celu leczenia konkretnych zaburzeń wymienionych w klasyfikacji ICD-10/ICD-11, takich jak: zaburzenia lękowe (F41), zaburzenia depresyjne (F32), zaburzenia osobowości (F60).

Przetwarzanie trudnych doświadczeń, modyfikacja struktury osobowości i praca nad patomechanizmami zaburzenia w celu odzyskania przez pacjenta utraconych funkcji psychicznych i społecznych.

Terapia pacjenta ze zdiagnozowanymi zaburzeniami lękowymi z napadami paniki. Poprzez systematyczną pracę nad przyczynami lęku i mechanizmami jego podtrzymywania, dochodzi do wygaszenia objawów, co umożliwia pacjentowi powrót do pełnej aktywności zawodowej i społecznej (przywrócenie stanu zdrowia).

Leczenie pacjenta z fobią społeczną poprzez redukcję lęku i przywrócenie zdolności do wchodzenia w interakcje. Praca nad zaburzeniami odżywiania poprzez przywrócenie zdrowego kontaktu z własnym ciałem.

5. Poprawa zdrowia

Podniesienie odporności psychicznej (rezyliencji) na bodźce patogenne.

Przykłady:

Zwiększenie wglądu i zdolności do samoregulacji emocjonalnej, co skutkuje zmniejszeniem podatności na psychosomatyczne objawy chorobowe w przyszłości.

Pacjent po wyleczeniu stanów lękowych kontynuuje terapię, aby wypracować mechanizmy radzenia sobie z napięciem, co realnie obniża ryzyko wystąpienia u niego chorób cywilizacyjnych (np. nadciśnienia indukowanego stresem).

Praca z pacjentem nad poprawą jakości jego relacji interpersonalnych. Zmniejszenie poziomu lęku w relacjach i poprawa komunikacji redukują chroniczne napięcie emocjonalne, co skutkuje wyraźną poprawą parametrów zdrowotnych, np. normalizacją snu czy ustąpieniem dolegliwości ze strony układu pokarmowego o podłożu czynnościowym.

Charakterystyka konkretnych usług wymienionych we wniosku

Konsultacje psychoterapeutyczne:

Mają charakter diagnostyczny. Obejmują wywiad kliniczny, ocenę stanu psychicznego i ocenę ryzyka, co jest niezbędne do postawienia diagnozy terapeutycznej i zaplanowania adekwatnego procesu leczenia. To etap badania pacjenta i postawienia wstępnego rozpoznania, na podstawie którego podejmowana jest decyzja o kwalifikacji do leczenia (terapii), skierowaniu do lekarza psychiatry lub innego specjalisty. Jest to proces tożsamy z badaniem lekarskim.

Psychoterapia indywidualna:

Realizuje ona cele zdrowotne poprzez:

   - Leczenie zaburzeń klinicznych (Przywracanie zdrowia): Jest to proces ukierunkowany na eliminację objawów sklasyfikowanych w międzynarodowych systemach diagnostycznych. Praca terapeutyczna koncentruje się na patomechanizmach odpowiedzialnych za powstawanie zaburzeń lękowych, afektywnych (depresyjnych) oraz zaburzeń osobowości. Poprzez zastosowanie specyficznych metod psychoterapeutycznych następuje redukcja cierpienia psychicznego i przywrócenie sprawności funkcjonalnej pacjenta.

   - Interwencję w stanach dysfunkcji psychosomatycznej (Profilaktyka i poprawa zdrowia): Psychoterapia indywidualna służy diagnozowaniu i modyfikacji czynników psychogennych, które manifestują się w postaci objawów fizycznych (np. zaburzenia snu, przewlekłe bóle o charakterze napięciowym, zaburzenia rytmu serca bez podłoża organicznego). Praca nad integracją procesów psychicznych prowadzi do poprawy parametrów fizjologicznych organizmu.

   - Rekonstrukcję zasobów adaptacyjnych (Zachowanie zdrowia): U pacjentów z deficytami w strukturze osobowości, terapia indywidualna ma na celu budowanie trwałych mechanizmów samoregulacji. Pozwala to na utrzymanie zdrowia psychicznego w sytuacjach wysokiej ekspozycji na czynniki stresogenne, zapobiegając dekompensacji psychicznej i konieczności wdrożenia leczenia szpitalnego.

Psychoterapia par i rodzin:

Jest formą leczenia, w której system (rodzina/para) jest traktowany jako źródło i kontekst zaburzeń zdrowotnych jednostki. Leczenie dysfunkcyjnego systemu ma na celu uzdrowienie relacji, które generują objawy chorobowe u jego członków. Jest to leczenie zaburzeń psychicznych u osób tworzących system, w którym patologiczne wzorce komunikacji są źródłem cierpienia i objawów chorobowych (np. zaburzenia zachowania u dzieci wynikające z dysfunkcji systemu rodzinnego). Leczy się tu środowisko, które generuje chorobę.

Wiele indywidualnych zaburzeń (depresja, uzależnienia) ma swoje źródło w dysfunkcji relacji. Leczenie samej jednostki bez zmiany systemu jest często nieskuteczne (tzw. pacjent identyfikowany).

Przykład:

   - Terapia pary, w której jeden z partnerów cierpi na depresję. Praca z systemem ma na celu zmianę dynamiki „opiekun-chory”, która często podtrzymuje objawy depresyjne. Przywracanie zdrowia polega tu na zmianie struktury relacji tak, aby przestała ona być czynnikiem chorobotwórczym.

   - Praca z parą w kryzysie okołorozwodowym, której celem jest ochrona zdrowia psychicznego dzieci i zapobieżenie u nich wystąpieniu ostrego zespołu stresu adaptacyjnego lub zaburzeń lękowych.

Psychoterapia grupowa:

Jest to metoda leczenia, w której czynnikiem leczącym jest interakcja z grupą pod nadzorem terapeuty. Służy leczeniu głębokich zaburzeń osobowości i relacyjnych, np. grupa terapeutyczna dla osób ze zdiagnozowanym narcystycznym zaburzeniem osobowości, grupa terapeutyczna dla osób cierpiących na depresję i chorobę afektywną - dwubiegunową.

Wnioskodawca stosuje tu analogiczne metody diagnostyczne i interwencje terapeutyczne, jak w przypadku psychoterapii indywidualnej korzystając dodatkowo z mikrokosmosu społecznego, jaki tworzy grupa terapeutyczna i wzajemne interakcje między pacjentami, co zwiększa efektywność psychoterapii.

Wnioskodawca nie jest podmiotem leczniczym, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług związanych z działalnością psychologiczną i psychoterapeutyczną. Wnioskodawca świadczy usługi, które służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia oraz mieści się w grupie osób wykonujących zawód medyczny, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osoby legitymujące się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania tych świadczeń zdrowotnych).

Wnioskodawca nie świadczy usług, o których mowa we wniosku, w ramach wykonywania działalności leczniczej.

Wnioskodawca wskazuje, że jest osobą uprawnioną do udzielania świadczeń zdrowotnych w ramach wykonywania zawodu medycznego (zawodu mającego zastosowanie w ochronie zdrowia), o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, na podstawie następujących odrębnych przepisów:

  1. art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 917) - przepis ten stanowi bezpośrednią podstawę prawną uprawniającą Wnioskodawcę do świadczenia opieki zdrowotnej nad osobami z zaburzeniami psychicznymi w formie psychoterapii.

Zgodnie z tym przepisem, psychoterapię może prowadzić osoba, która:

- posiada tytuł zawodowy magistra (co Wnioskodawca spełnia),

- posiada status osoby odbywającej szkolenie (Wnioskodawca jest obecnie na (…) roku szkolenia w (…)),

- uczestniczy w superwizji i posiada stosowne zaświadczenie.

Wskazać należy, że chociaż zawód psychoterapeuty nie posiada obecnie odrębnej ustawy pragmatycznej (analogicznej do ustawy o zawodzie lekarza), to powołany wyżej art. 5 ustawy o ochronie zdrowia psychicznego jest „odrębnym przepisem” w rozumieniu definicji zawodu medycznego. Nadaje on konkretne uprawnienia do udzielania świadczeń zdrowotnych osobom spełniającym wymogi wykształcenia i szkolenia, co wprost wpisuje się w przesłanki art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej.

Wnioskodawca posiada status osoby legitymującej się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w dziedzinie psychoterapii, co potwierdzają zaświadczenia wydane przez podmiot prowadzący szkolenie.

W oparciu o art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 917) Wnioskodawca na podstawie porozumienia o wykonywaniu świadczeń wolontarystycznych nr (…) został przyjęty przez (…). Zgodnie z ww. porozumieniem „…”.

Wnioskodawca nie prowadzi działalności objętej zakresem wniosku na terenie podmiotu leczniczego, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Wskazać należy, że art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, wskazany w pytaniu Wnioskodawcy, nie zawiera takiego wymogu.

Wnioskodawca nie spełnia warunków, o których mowa w §2 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19 czerwca 2019 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień.

Wnioskodawca nie spełnia warunków, o których mowa w § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19 czerwca 2019 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień.

Wnioskodawca nie spełnia warunków, o których mowa w § 2 pkt 8 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19 czerwca 2019 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień.

Wnioskodawca spełnia warunki, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 917).

Na chwilę obecną Wnioskodawca nie jest w stanie określić, czy zatrudniani na umowę zlecenie: psychoterapeuci posiadający status osoby odbywającej szkolenie oraz psychoterapeuci posiadający certyfikat psychoterapeuty, będą spełniali któryś z warunków, o których mowa w § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19 czerwca 2019 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień, albowiem zawarte we wniosku pytanie dotyczy zdarzeń przyszłych.

Jak wskazano we wniosku osoby, za pomocą których (na podstawie umowy zlecenia) świadczone będą usługi psychoterapii, będą jednak zawsze posiadały odpowiednio status:

   - osoby odbywającej szkolenie, o którym mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1 lit. b tiret pierwsze albo drugie ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 917), oraz zaświadczenie wydane przez podmiot prowadzący to szkolenie,

   - certyfikat psychoterapeuty, o którym mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego i będą spełniały warunki określone w tym przepisie.

Na chwilę obecną Wnioskodawca nie jest w stanie określić, czy zatrudniani na umowę zlecenie psychoterapeuci posiadając certyfikat psychoterapeuty, będą spełniali warunki, o których mowa w § 2 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19 czerwca 2019 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień, albowiem zawarte we wniosku pytanie dotyczy zdarzeń przyszłych.

Jak wskazano we wniosku „psychoterapeuci posiadający certyfikat psychoterapeuty”, za pomocą których (na podstawie umowy zlecenia) świadczone będą usługi psychoterapii, będą posiadały certyfikat psychoterapeuty, o którym mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego i będą spełniały warunki określone w tym przepisie.

Na chwilę obecną Wnioskodawca nie jest w stanie określić, czy zatrudniani na umowę zlecenie psychoterapeuci posiadający status osoby odbywającej szkolenie będą spełniali któryś z warunków, o których mowa w § 2 pkt 8 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19 czerwca 2019 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień, albowiem zawarte we wniosku pytanie dotyczy zdarzeń przyszłych.

Jak wskazano we wniosku „psychoterapeuci posiadający status osoby odbywającej szkolenie”, za pomocą których (na podstawie umowy zlecenia) świadczone będą usługi psychoterapii, będą posiadały odpowiednio status osoby odbywającej szkolenie, o którym mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1 lit. b tiret pierwsze albo drugie ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 917), oraz zaświadczenie wydane przez podmiot prowadzący to szkolenie.

Opisane we wniosku usługi psychoterapii będą świadczone przez zatrudnionych na umowę zlecenie psychoterapeutów w ramach wykonywania przez nich zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej. Przepisy, na podstawie których ww. osoby świadczące usługi będą uprawnione do udzielania świadczeń zdrowotnych to art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 917).

Jak wskazano powyżej osoby, z którymi Wnioskodawca planuje w przyszłości nawiązać współpracę na podstawie umów zlecenia, będą spełniały warunki, o których mowa w art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego.

Na pytanie Organu „W przypadku podmiotów posiadających status osoby odbywającej szkolenie/certyfikat psychoterapeuty, zatrudnionych przez Pana na podstawie umowy zlecenie proszę wskazać:

   a. Czy są to osoby, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 18 lub 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.)?

   b. Czy usługi świadczone przez te osoby są nabywane przez Pana we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej (pacjenta)?

   c. Czy ww. podmioty będą świadczyły ww. usługi w ramach własnych działalności gospodarczych?

   d. Czy ww. osoby wystawiają/będą wystawiały dla Pana faktury VAT dokumentujące wykonane dla Pana czynności, czy też inne dokumenty (prosimy wskazać jakie)?”

odpowiedział Pan:

   a. Będą to osoby, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.).

   b. Usługi świadczone przez te osoby są nabywane przez Wnioskodawcę we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej (pacjenta).

   c. Przedmiotowe osoby (psychoterapeuci) będą świadczyły usługi zarówno na podstawie umowy zlecenia (w wypadku osób nie prowadzących działalności gospodarczej) jak i w ramach własnych działalności gospodarczych.

   d. Osoby prowadzące działalność gospodarcza będą wystawiały faktury dokumentujące wykonane dla Wnioskodawcy czynności, osoby nie prowadzące działalności gospodarczej będą wystawiały rachunki w ramach umów cywilnoprawnych”.

Na pytanie Organu „Od kiedy prowadzi Pan działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług psychoterapii?” odpowiedział Pan, że „Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą od dnia (…) 2024 r. jednoosobową działalność gospodarczą. Usługi w zakresie związanym z działalnością psychologiczną i psychoterapeutyczną świadczone są od (…) 2025 r.”.

Na pytanie Organu „Czy jest Pan obecnie czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, jeśli tak to od kiedy?” odpowiedział Pan „Wnioskodawca obecnie nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca w żadnym z lat prowadzenia działalności nie przekroczył tzw. limitu podmiotowego zwolnienia z VAT”.

Pytania

 1. Czy Wnioskodawca jest uprawniony do stosowania zwolnienia z podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy z dnia z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361, dalej również: ustawa o VAT), w zakresie usług psychoterapii świadczonych przez Wnioskodawcę?

 2. Czy Wnioskodawca będzie uprawniony do stosowania zwolnienia z podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy z dnia z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361), w zakresie usług psychoterapii świadczonych w ramach jego działalności gospodarczej przez współpracujących z Wnioskodawcą na podstawie umów zlecenia psychoterapeutów posiadającymi status osoby odbywającej szkolenie?

 3. Czy Wnioskodawca będzie uprawniony do stosowania zwolnienia z podatku od towarów i usług, o którym mowa w z art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy z dnia z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361), w zakresie usług psychoterapii świadczonych w ramach jego działalności gospodarczej przez współpracujących z Wnioskodawcą na podstawie umów zlecenia psychoterapeutów posiadających certyfikat psychoterapeuty?

 4. Jeżeli Wnioskodawca jest (lub będzie) uprawniony do stosowania powyższego zwolnienia, opisanego w pytaniach 1-3, to czy wartości sprzedaży korzystającej z tego zwolnienia nie wlicza się do wartości sprzedaży wskazanej w art. 113 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 361), tj. do tzw. limitu podmiotowego zwolnienia z VAT?

Pana stanowisko w sprawie

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawcy jest on uprawniony do stosowania zwolnienia z podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit c ustawy z dnia z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361), w zakresie usług psychoterapii świadczonych przez Wnioskodawcę.

Usługi psychoterapii świadczone przez Wnioskodawcę, objęte w jego ocenie zwolnieniem z VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT, obejmują:

1. psychoterapię indywidualną.

2. psychoterapię par,

3. psychoterapię rodzin,

4. psychoterapię grupową,

5. konsultacje psychoterapeutyczne, poprzedzające rozpoczęcie psychoterapii i prowadzące do decyzji o jej podjęciu lub o przekierowaniu do innego specjalisty.

Głównym celem świadczonych przez Wnioskodawcę usług psychoterapii jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawa zdrowia psychicznego. Przejawia się to:

   - pracą nad rozwiązaniem konkretnych problemów psychicznych pacjentów poprzez sesje terapeutyczne dostosowane do potrzeb pacjenta oraz tworzeniem spersonalizowanych planów terapii, które są dostosowane do specyficznych potrzeb i sytuacji danego pacjenta,

   - diagnozę problemu, zawarcie kontraktu, ustalenie celu pracy z pacjentem, pracę nad problemami pacjenta i prowadzenie działań profilaktycznych, psychoedukację i prowadzenie działań interwencyjnych,

   - pracą z pacjentami nad rozwijaniem ich potencjału, umiejętności interpersonalnych, wzmacnianiem ich samooceny i poczucia własnej wartości.

Pomoc pacjentom w identyfikowaniu i realizowaniu celów życiowych opiera się na relacji zgodnie z rozumieniem pacjenta Wnioskodawcy i jego problemów, wiedzą teoretyczną popartą badaniami i dowodami naukowymi oraz umiejętnościami praktycznymi przeprowadzania adekwatnych interwencji terapeutycznych. Pomoc Wnioskodawcy w identyfikowaniu i realizowaniu celów życiowych może prowadzić do poprawy zdrowia psychicznego pacjenta, lepszego zrozumienia siebie i świata oraz poprawy funkcjonowania pacjenta w jego relacjach.

Usługi psychoterapii są skierowana do osób dorosłych i młodzieży.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT zwalnia się od podatku: „usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów:

a) lekarza i lekarza dentysty,

b) pielęgniarki i położnej,

c) medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2025 r. poz. 450, 620 i 637),

d) psychologa”.

Zgodnie z definicją ustawową zawartą w art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2015 r., poz. 1211), pod pojęciem osoby wykonującej zawód medyczny rozumie się: osobę uprawnioną na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobę legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.

Z powołanych powyżej przepisów jednoznacznie wynika, że zwolnieniu od podatku VAT podlegają usługi w zakresie opieki medycznej, które spełniają określone warunki: służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a nadto świadczone są przez konkretne, wymienione przez ustawodawcę osoby. Zwolnienie powyższe ma zatem charakter podmiotowo - przedmiotowy, co oznacza, że zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez ściśle zdefiniowany krąg osób, wykonujących te usługi.

Zwolnieniu od podatku podlegają usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia świadczone przez osoby wykonujące zawody wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT. Należy podkreślić, że forma świadczenia usług w zakresie opieki medycznej przez osoby wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 19 pozostaje bez znaczenia.

Przy analizie możliwości objęcia świadczonych usług zwolnieniem z podatku VAT konieczne jest ustalenie, czy ze względu na swój cel usługi te mogą zostać zakwalifikowane jako usługi z zakresu opieki medycznej, które służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu oraz poprawie stanu zdrowia. .Profilaktyka" zdrowotna obejmuje działania podejmowane w celu zapobiegania chorobom lub innym negatywnym zjawiskom zdrowotnym jeszcze przed ich wystąpieniem, a także ich wczesnego wykrywania i leczenia. Obejmuje ona również działania mające na celu ograniczenie rozwoju choroby lub jej powikłań, jak również zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorców zachowań społecznych zwiększających ryzyko zachorowania.

Pojęcie „poprawa zdrowia”, używane przez ustawodawcę w kontekście zwolnień podatkowych, należy interpretować zgodnie z jego znaczeniem językowym, tj. jako zmianę stanu zdrowia na lepsze, jego polepszenie lub udoskonalenie.

Analogicznie termin „przywracanie zdrowia” oznacza doprowadzenie stanu zdrowia do poziomu sprzed pogorszenia, czyli odtworzenie wcześniejszej kondycji zdrowotnej.

Mając powyższe na uwadze, w ocenie Wnioskodawcy, usługi świadczone przez niego spełniają zatem przesłankę przedmiotową zwolnienia, gdyż mają charakter usług opieki medycznej.

Usługi świadczone przez Wnioskodawcę spełniają jak również przesłankę podmiotową, ponieważ są wykonywane przez osobę posiadającą odpowiednie kwalifikacje zawodowe.

Wnioskodawca jest psychoterapeutą w trakcie szkolenia w (…) gdzie odbywa całościowe, (…) szkolenie psychoterapeutyczne (psychoterapia Gestalt, jest to jeden z uznanych nurtów psychoterapeutycznych).

Po ukończeniu (…) roku szkolenia Wnioskodawca uzyskał zgodę jego podmiotu szkoleniowego na rozpoczęcie praktyki psychoterapeutycznej. Obecnie jest na (…) roku szkolenia. Swoją pracę Wnioskodawca poddaję regularnej superwizji certyfikowanego superwizora współpracującego ze (…) (superwizja grupowa) oraz zewnętrznego certyfikowanego superwizora (superwizja indywidualna).

Wnioskodawca ma wyższe wykształcenie (magister (…)). Jako osoba z wykształceniem bazowym innym niż psychologiczne, zgodnie z wymogami European Association for Gestalt Therapy, odbył w (…) r. kurs uzupełniający wiedzę z psychologii rozwojowej, osobowości i psychopatologii, stanowiący ekwiwalent doświadczenia akademickiego, który zakończył zdanym egzaminem końcowym.

Jak wskazano powyżej, na mocy art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, zasady wykonywania poszczególnych zawodów medycznych zostały uregulowane w odrębnych aktach prawnych. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 917): „Psychoterapia to celowe i planowane oddziaływania psychologiczne, zmierzające do złagodzenia lub usunięcia objawów zaburzenia oraz do poprawy funkcjonowania psychicznego i społecznego, wspierające dążenia jednostki lub rodziny do zdrowia i rozwoju, kierowane do osób z zaburzeniami psychicznymi.”

Na mocy art. 5 ust. 3. ww. ustawy psychoterapię w ramach opieki zdrowotnej nad osobami z zaburzeniami psychicznymi prowadzi:

1) osoba posiadająca certyfikat psychoterapeuty, która spełnia łącznie następujące warunki:

 a) posiada tytuł zawodowy lekarza lub tytuł zawodowy magistra albo spełnia warunki określone w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów (Dz. U. z 2019 r. poz. 1026),

 b) udokumentuje:

   - ukończenie podyplomowego szkolenia w wymiarze co najmniej 1200 godzin w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia, prowadzonego metodami o udowodnionej naukowo skuteczności, w szczególności metodą terapii humanistyczno-doświadczeniowej lub integracyjnej, lub poznawczo-behawioralnej, lub psychoanalitycznej, lub psychodynamicznej, lub systemowej, obejmującego psychoterapię własną lub doświadczenie własne, superwizję psychoterapii i staże, albo

   - ukończenie przed dniem 31 grudnia 2028 r. rozpoczętego przed dniem 1 stycznia 2024 r. podyplomowego szkolenia w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia, prowadzonego metodami o udowodnionej naukowo skuteczności, w szczególności metodą terapii humanistyczno-doświadczeniowej lub integracyjnej, lub poznawczo-behawioralnej. lub psychoanalitycznej, lub psychodynamicznej. lub systemowej, i odbycie - realizowanych po rozpoczęciu szkolenia - psychoterapii własnej, doświadczenia własnego, superwizji psychoterapii lub staży, które łącznie ze szkoleniem obejmują co najmniej 1200 godzin, albo

   - ukończenie przed 2012 r. podyplomowego szkolenia w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia w wymiarze czasu określonym w programie tego szkolenia,

  c) zdała egzamin certyfikujący przeprowadzony przez komisję zewnętrzną wobec podmiotu kształcącego, w skład której nie wchodzą przedstawiciele podmiotu kształcącego, w szczególności powołaną przez stowarzyszenia wydające certyfikaty psychoterapeuty, lub

 2) osoba, która uzyskała tytuł specjalisty w dziedzinie psychoterapii dzieci i młodzieży lub osoba posiadająca decyzję ministra właściwego do spraw zdrowia o uznaniu dorobku naukowego lub zawodowego za równoważny ze zrealizowaniem programu szkolenia specjalizacyjnego w tej dziedzinie, zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 24 lutego 2017 r. o uzyskiwaniu tytułu specjalisty w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia (Dz. U. z 2023 r. poz. 506), lub

 3) osoba, która uzyskała tytuł specjalisty w dziedzinie psychoterapii lub osoba posiadająca decyzję ministra właściwego do spraw zdrowia o uznaniu dorobku naukowego lub zawodowego za równoważny ze zrealizowaniem programu szkolenia specjalizacyjnego w tej dziedzinie, zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 24 lutego 2017 r. o uzyskiwaniu tytułu specjalisty w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia, lub

 4) osoba, która ubiega się o otrzymanie certyfikatu psychoterapeuty, która spełnia łącznie następujące warunki:

 a) posiada tytuł zawodowy lekarza lub tytuł zawodowy magistra albo spełnia warunki określone w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów,

 b) posiada status osoby odbywającej szkolenie, o którym mowa w pkt 1 lit. b tiret pierwsze albo drugie, i zaświadczenie wydane przez podmiot prowadzący to szkolenie o ukończeniu co najmniej 2 roku tego szkolenia, albo spełnia warunek, o którym mowa w pkt 1 lit. b tiret pierwsze albo drugie,

 c) uczestniczy w superwizji psychoterapii i posiada zaświadczenie w tym zakresie wystawione przez superwizora psychoterapii, lub

 5) osoba w trakcie specjalizacji z psychoterapii dzieci i młodzieży lub psychoterapii, która spełnia łącznie następujące warunki:

 a) posiada status osoby w trakcie szkolenia specjalizacyjnego, ukończyła co najmniej 2 rok szkolenia specjalizacyjnego i posiada zaświadczenie wydane przez podmiot prowadzący kształcenie o ukończeniu co najmniej 2 roku tego szkolenia.

 b) posiada zaświadczenie od pracodawcy o pracy pod nadzorem osoby posiadającej certyfikat psychoterapeuty lub specjalisty w dziedzinie psychoterapii dzieci i młodzieży, lub specjalisty w dziedzinie psychoterapii.

Tym samym uznać należy, że Wnioskodawca jest uprawniony na mocy art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 917) do świadczenia opieki zdrowotnej nad osobami z zaburzeniami psychicznymi w formie psychoterapii albowiem:

 a) posiada tytuł zawodowy magistra

 b) posiada status osoby odbywającej szkolenie, o którym mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1 lit. b tiret pierwsze albo drugie, oraz zaświadczenie wydane przez podmiot prowadzący to szkolenie tj. (...), o ukończeniu co najmniej 2 roku tego szkolenia,

 c) uczestniczy w indywidualnej i grupowej superwizji psychoterapii i posiada zaświadczenie w tym zakresie wystawione przez superwizora psychoterapii.

Odnosząc przedstawione we wniosku okoliczności do obowiązujących przepisów prawa należy stwierdzić, że w zakresie świadczonych usług Wnioskodawca spełnia zarówno przesłankę podmiotową, jak i przedmiotową wynikającą z treści art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT. Wnioskodawca świadczy usługi, które służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia oraz mieści się w grupie podmiotów wykonujących zawód medyczny, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, a więc osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osoby legitymujące się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania tych świadczeń zdrowotnych. Przepisem prawa na mocy którego Wnioskodawca nabył uprawnienia do udzielania świadczeń zdrowotnych z zakresu psychoterapii jest art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego.

W konsekwencji należy stwierdzić, że usługi świadczone przez Wnioskodawcę, opisane w niniejszym wniosku w Opisie Stanu Faktycznego, jako służące profilaktyce, zachowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia oraz świadczone przez osobę posiadającą uprawnienia do wykonywania zawodu medycznego, korzystają ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT.

Ad. 2

Zdaniem Wnioskodawcy będzie on uprawniony do stosowania zwolnienia z podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy z dnia z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r, poz. 361). w zakresie usług psychoterapii świadczonych w ramach jego działalności gospodarczej przez współpracujących z Wnioskodawcą, na podstawie umów zlecenia, psychoterapeutów posiadających status osoby odbywającej szkolenie.

Usługi psychoterapii świadczone przez Wnioskodawcę, objęte w jego ocenie zwolnieniem z VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT, obejmować będą:

1. psychoterapię indywidualną,

2. psychoterapię par,

3. psychoterapię rodzin.

4. psychoterapię grupową,

5. konsultacje psychoterapeutyczne, poprzedzające rozpoczęcie psychoterapii i prowadzące do decyzji o jej podjęciu lub o przekierowaniu do innego specjalisty.

Głównym celem usług psychoterapii świadczonych przez Wnioskodawcę za pośrednictwem osób z nim współpracującym, będzie profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawa zdrowia psychicznego. Przejawiać będzie się to:

   - pracą nad rozwiązaniem konkretnych problemów psychicznych pacjentów poprzez sesje terapeutyczne dostosowane do potrzeb pacjenta oraz tworzeniem spersonalizowanych planów terapii, które są dostosowane do specyficznych potrzeb i sytuacji danego pacjenta,

   - diagnozą problemu, zawarciem kontraktu, ustaleniem celu pracy z pacjentem, pracą nad problemami pacjenta i prowadzeniem działań profilaktycznych, psychoedukacją, prowadzeniem działań interwencyjnych,

   - pracą z pacjentami nad rozwijaniem ich potencjału, umiejętności interpersonalnych, wzmacnianiem ich samooceny i poczucia własnej wartości.

Pomoc pacjentom w identyfikowaniu i realizowaniu celów życiowych opiera się na relacji zgodnie z rozumieniem pacjenta Wnioskodawcy i jego problemów, wiedzą teoretyczną popartą badaniami i dowodami naukowymi oraz umiejętnościami praktycznymi przeprowadzania adekwatnych interwencji terapeutycznych. Pomoc Wnioskodawcy w identyfikowaniu i realizowaniu celów życiowych może prowadzić do poprawy zdrowia psychicznego pacjenta, lepszego zrozumienia siebie i świata oraz poprawy funkcjonowania pacjenta w jego relacjach.

Usługi psychoterapii są skierowana do osób dorosłych i młodzieży.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT zwalnia się od podatku: usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów:

a) lekarza i lekarza dentysty,

b) pielęgniarki i położnej,

c) medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2025 r. poz. 450, 620 i 637),

d) psychologa.

Zgodnie z definicją ustawową zawartą w art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2015 r, poz. 1211), pod pojęciem osoby wykonującej zawód medyczny rozumie się: osobę uprawnioną na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobę legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.

Z powołanych powyżej przepisów jednoznacznie wynika, że zwolnieniu od podatku VAT podlegają usługi w zakresie opieki medycznej, które spełniają określone warunki: służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a nadto świadczone są przez konkretne, wymienione przez ustawodawcę osoby. Zwolnienie powyższe ma zatem charakter podmiotowo-przedmiotowy, co oznacza, że zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez ściśle zdefiniowany krąg osób, wykonujących te usługi.

Zwolnieniu od podatku podlegają usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia świadczone przez osoby wykonujące zawody wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT.

Należy podkreślić, że:

   - forma świadczenia usług w zakresie opieki medycznej przez osoby wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 19 pozostaje bez znaczenia (spełnione muszą być tylko dwa warunki: muszą to być usługi medyczne i muszą one być świadczone przez osoby posiadające konieczne kwalifikacje zawodowe),

   - przepisy praw nie nakładają na przedsiębiorców obowiązku osobistego świadczenia usług. Przeciwnie, powszechnie spotkanym jest w obrocie gospodarczym świadczenie wszelkiego rodzaju usług (w tym medycznych) za pośrednictwem osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę czy umowy zlecenia.

Przy analizie możliwości objęcia zwolnieniem z podatku VAT usług świadczonych w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy przez współpracujących z nim na podstawie umów zlecenia psychoterapeutów, konieczne jest ustalenie, czy ze względu na swój cel usługi te będą mogły zostać zakwalifikowane jako usługi z zakresu opieki medycznej, które służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu oraz poprawie stanu zdrowia. .Profilaktyka’ zdrowotna obejmuje działania podejmowane w celu zapobiegania chorobom lub innym negatywnym zjawiskom zdrowotnym jeszcze przed ich wystąpieniem, a także ich wczesnego wykrywania i leczenia. Obejmuje ona również działania mające na celu ograniczenie rozwoju choroby lub jej powikłań, jak również zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorców zachowań społecznych zwiększających ryzyko zachorowania Pojęcie „poprawa zdrowia”, używane przez ustawodawcę w kontekście zwolnień podatkowych, należy interpretować zgodnie z jego znaczeniem językowym, tj. jako zmianę stanu zdrowia na lepsze, jego polepszenie lub udoskonalenie.

Analogicznie termin „przywracanie zdrowia” oznacza doprowadzenie stanu zdrowia do poziomu sprzed pogorszenia, czyli odtworzenie wcześniejszej kondycji zdrowotnej.

Mając powyższe na uwadze, w ocenie Wnioskodawcy, usług świadczone przez niego przez współpracujących z nim na podstawie umów zlecenia psychoterapeutów spełniać będą zatem przesłankę przedmiotową zwolnienia, gdyż będą miały charakter usług opieki medycznej.

Usługi świadczone w ramach działalności Wnioskodawcy przez współpracujących z nim na podstawie umów zlecenia psychoterapeutów spełnią również przesłankę podmiotową, ponieważ będą wykonywane przez osoby posiadające odpowiednie kwalifikacje zawodowe

Jak wskazano powyżej, na mocy art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, zasady wykonywania poszczególnych zawodów medycznych zostały uregulowane w odrębnych aktach prawnych.

Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 917): Psychoterapia to celowe i planowane oddziaływania psychologiczne, zmierzające do złagodzenia lub usunięcia objawów zaburzenia oraz do poprawy funkcjonowania psychicznego i społecznego, wspierające dążenia jednostki lub rodziny do zdrowia i rozwoju, kierowane do osób z zaburzeniami psychicznymi.

Na mocy art. 5 ust. 3 ww. ustawy psychoterapię w ramach opieki zdrowotnej nad osobami z zaburzeniami psychicznymi prowadzi:

1) osoba posiadająca certyfikat psychoterapeuty, która spełnia łącznie następujące warunki:

 a) posiada tytuł zawodowy lekarza lub tytuł zawodowy magistra albo spełnia warunki określone w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów (Dz. U. z 2019 r. poz. 1026),

 b) udokumentuje:

   - ukończenie podyplomowego szkolenia w wymiarze co najmniej 1200 godzin w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia, prowadzonego metodami o udowodnionej naukowo skuteczności, w szczególności metodą terapii humanistyczno-doświadczeniowej lub integracyjnej, lub poznawczo-behaworalnej, lub psychoanalitycznej, lub psychodynamicznej, lub systemowej, obejmującego psychoterapię własną lub doświadczenie własne, superwizję psychoterapii i staże, albo

   - ukończenie przed dniem 31 grudnia 2028 r rozpoczętego przed dniem 1 stycznia 2024 r. podyplomowego szkolenia w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia, prowadzonego metodami o udowodnionej naukowo skuteczności, w szczególności metodą terapii humanistyczno-doświadczeniowej lub integracyjnej, lub poznawczo-behawioralnej, lub psychoanalitycznej, lub psychodynamicznej, lub systemowej, i odbycie - realizowanych po rozpoczęciu szkolenia psychoterapii własnej, doświadczenia własnego, superwizji psychoterapii lub staży, które łącznie ze szkoleniem obejmują co najmniej 1200 godzin, albo

   - ukończenie przed 2012 r. podyplomowego szkolenia w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia w wymiarze czasu określonym w programie tego szkolenia.

 c) zdała egzamin certyfikujący przeprowadzony przez komisję zewnętrzną wobec podmiotu kształcącego, w skład które; nie wchodzą przedstawiciele podmiotu kształcącego, w szczególności powołaną przez stowarzyszenia wydające certyfikaty psychoterapeuty, lub

 2) osoba, która uzyskała tytuł specjalisty w dziedzinie psychoterapii dzieci i młodzieży lub osoba posiadająca decyzję ministra właściwego do spraw zdrowia o uznaniu dorobku naukowego lub zawodowego za równoważny ze zrealizowaniem programu szkolenia specjalizacyjnego w tej dziedzinie, zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 24 lutego 2017 r. o uzyskiwaniu tytułu specjalisty w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia (Dz. U. z 2023 r. poz. 506), lub

 3) osoba, która uzyskała tytuł specjalisty w dziedzinie psychoterapii lub osoba posiadająca decyzję ministra właściwego do spraw zdrowia o uznaniu dorobku naukowego lub zawodowego za równoważny ze zrealizowaniem programu szkolenia specjalizacyjnego w tej dziedzinie, zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 24 lutego 2017 r. o uzyskiwaniu tytułu specjalisty w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia, lub

 4) osoba, która ubiega się o otrzymanie certyfikatu psychoterapeuty, która spełnia łącznie następujące warunki:

 a) posiada tytuł zawodowy lekarza lub tytuł zawodowy magistra albo spełnia warunki określone w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów,

 b) posiada status osoby odbywającej szkolenie, o którym mowa w pkt 1 lit. b tiret pierwsze albo drugie, i zaświadczenie wydane przez podmiot prowadzący to szkolenie o ukończeniu co najmniej 2 roku tego szkolenia, albo spełnia warunek, o którym mowa w pkt 1 lit. b tiret pierwsze albo drugie,

 c) uczestniczy w superwizji psychoterapii i posiada zaświadczenie w tym zakresie wystawione przez superwizora psychoterapii, lub

 5) osoba w trakcie specjalizacji z psychoterapii dzieci i młodzieży lub psychoterapii, która spełnia łącznie następujące warunki:

 a) posiada status osoby w trakcie szkolenia specjalizacyjnego, ukończyła co najmniej 2 rok szkolenia specjalizacyjnego i posiada zaświadczenie wydane przez podmiot prowadzący kształcenie o ukończeniu co najmniej 2 roku tego szkolenia,

 b) posiada zaświadczenie od pracodawcy o pracy pod nadzorem osoby posiadającej certyfikat psychoterapeuty lub specjalisty w dziedzinie psychoterapii dzieci i młodzieży, lub specjalisty w dziedzinie psychoterapii.

Tym samym uznać należy, że Wnioskodawca będzie uprawniony na mocy art. 5 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy z drwa 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 917) do świadczenia opieki zdrowotnej nad osobami z zaburzeniami psychicznymi w formie psychoterapii albowiem.

 a) posiada tytuł zawodowy magistra,

 b) posiada status osoby odbywającej szkolenie, o którym mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1 lit. b tiret pierwsze albo drugie, oraz za świadczenie wydane przez podmiot prowadzący to szkolenie tj. (…), o ukończeniu co najmniej 2 roku tego szkolenia,

 c) uczestniczy w indywidualnej i grupowej superwizji psychoterapii i posiada zaświadczenie w tym zakresie wystawione przez superwizora psychoterapii,

 d) osoby, za pomocą których (na podstawie umowy zlecenia) świadczone będą usługi psychoterapii, będą posiadały status osoby odbywającej szkolenie, o którym mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1 ilt. b tiret pierwsze albo drugie, oraz zaświadczenie wydane przez podmiot prowadzący to szkolenie tj. (…), o ukończeniu co najmniej 2 roku tego szkolenia,

 e) przepisy prawa nie nakładają na przedsiębiorców obowiązku osobistego świadczenia usług - dopuszczalne jest świadczenie usług za pośrednictwem osób trzecich (zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, umowy zlecenia itp.).

Odnosząc przedstawiono we wniosku okoliczności do obowiązujących przepisów prawa należy stwierdzić, że w zakresie ww. usług Wnioskodawca spełni zarówno przesłankę podmiotową, jak i przedmiotową wynikającą z treści art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT. Wnioskodawca świadczył będzie przez współpracujących z nim na podstawie umów zlecenia psychoterapeutów usługi, które służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia a ww. psychoterapeuci mieścić się będą w grupie podmiotów wykonujących zawód medyczny, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, a więc będą to osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów - art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r o ochronie zdrowia psychicznego - do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osoby legitymujące się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania tych świadczeń zdrowotnych.

W konsekwencji należy stwierdzić, że usługi świadczone przez Wnioskodawcę w ramach jego działalności gospodarczej przez współpracujących z Wnioskodawcą na podstawie umów zlecenia psychoterapeutów posiadających certyfikat psychoterapeuty (o którym mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r o ochronie zdrowia psychicznego), jako służące profilaktyce, zachowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia oraz wykonywane przez osoby posiadającą uprawnienia do wykonywania zawodu medycznego, będą korzystały ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361).

Ad. 3

Zdaniem Wnioskodawcy będzie on uprawniony do stosowania zwolnienia z podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy z dnia z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361), w zakresie usług psychoterapii świadczonych w ramach jego działalności gospodarczej przez współpracujących z Wnioskodawcą, na podstawie umów zlecenia, psychoterapeutów posiadających certyfikat psychoterapeuty.

Usługi psychoterapii świadczone przez Wnioskodawcę poprzez psychoterapeutów posiadających certyfikat psychoterapeuty, objęte w jego ocenie zwolnieniem z VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT, obejmować będą:

1. psychoterapię indywidualną,

2. psychoterapię par,

3. psychoterapię rodzin,

4. psychoterapię grupową,

5. konsultacje psychoterapeutyczne, poprzedzające rozpoczęcie psychoterapii i prowadzące do decyzji o jej podjęciu lub o przekierowaniu do innego specjalisty.

Głównym celem usług psychoterapii świadczonych przez Wnioskodawcę za pośrednictwem ww. osób z nim współpracującym, będzie profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawa zdrowia psychicznego. Przejawiać będzie się to:

   - pracą nad rozwiązaniem konkretnych problemów psychicznych pacjentów poprzez sesje terapeutyczne dostosowane do potrzeb pacjenta oraz tworzeniem spersonalizowanych planów terapii, które są dostosowane do specyficznych potrzeb i sytuacji danego pacjenta,

   - diagnozę problemu, zawarcie kontraktu, ustalenie celu pracy z pacjentem, pracę nad problemami pacjenta i prowadzenie działań profilaktycznych, psychoedukację i prowadzenie działań interwencyjnych,

   - pracą z pacjentami nad rozwijaniem ich potencjału, umiejętności interpersonalnych, wzmacnianiem ich samooceny i poczucia własnej wartości.

Pomoc pacjentom w identyfikowaniu i realizowaniu celów życiowych opiera się na relacji zgodnie z rozumieniem pacjenta Wnioskodawcy i jego problemów, wiedzą teoretyczną popartą badaniami i dowodami naukowymi oraz umiejętnościami praktycznymi przeprowadzania adekwatnych interwencji terapeutycznych. Pomoc Wnioskodawcy w identyfikowaniu i realizowaniu celów życiowych może prowadzić do poprawy zdrowia psychicznego pacjenta, lepszego zrozumienia siebie i świata oraz poprawy funkcjonowania pacjenta w jego relacjach.

Usługi psychoterapii są skierowana do osób dorosłych i młodzieży.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT zwalnia się od podatku:

usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów:

a) lekarza i lekarza dentysty,

b) pielęgniarki i położnej,

c) medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2025 r. poz. 450, 620 i 637),

d) psychologa.

Zgodnie z definicją ustawową zawartą w art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2015 r. poz. 1211), pod pojęciem osoby wykonującej zawód medyczny rozumie się: osobę uprawnioną na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobę legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.

Z powołanych powyżej przepisów jednoznacznie wynika, że zwolnieniu od podatku VAT podlegają usługi w zakresie opieki medycznej, które spełniają określone warunki: służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a nadto świadczone są przez konkretne, wymienione przez ustawodawcę osoby. Zwolnienie powyższe ma zatem charakter podmiotowo-przedmiotowy, co oznacza, że zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez ściśle zdefiniowany krąg osób, wykonujących te usługi.

Zwolnieniu od podatku podlegają usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia świadczone przez osoby wykonujące zawody wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT.

Należy podkreślić, że:

   - forma świadczenia usług w zakresie opieki medycznej przez osoby wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 19 pozostaje bez znaczenia (spełnione muszą być tylko dwa warunki: muszą to być usługi medyczne i muszą one być świadczone przez osoby posiadające konieczne kwalifikacje zawodowe),

   - przepisy prawa nie nakładają na przedsiębiorców obowiązku osobistego świadczenia usług. Przeciwnie, powszechnie spotkanym jest w obrocie gospodarczym świadczenie wszelkiego rodzaju usług (w tym medycznych) za pośrednictwem osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, czy umowy zlecenia.

Przy analizie możliwości objęcia zwolnieniem z podatku VAT usług świadczonych w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy przez współpracujących z nim na podstawie umów zlecenia psychoterapeutów, konieczne jest ustalenie, czy ze względu na swój cel usługi te będą mogły zostać zakwalifikowano jako usługi z zakresu opieki medycznej, które służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu oraz poprawie stanu zdrowia.

„Profilaktyka” zdrowotna obejmuje działania podejmowane w calu zapobiegała chorobom lub innym negatywnym zjawiskom zdrowotnym jeszcze przed ich wystąpieniem, a także ich wczesnego wykrywania i leczenia. Obejmie ona również działania mające na celu ograniczenie rozwoju choroby lub jej powikłań, jak również zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorców zachowań społecznych zwiększających ryzyko zachorowania.

Pojęcie „poprawa zdrowia”, używane przez ustawodawcę w kontekście zwolnień podatkowych, należy interpretować zgodnie z jego znaczeniom językowym, tj. jako zmianę stanu zdrowa na lepsze, jego polepszenie lub udoskonalenie.

Analogicznie termin „przywracanie zdrowia” oznacza doprowadzono stanu zdrowia do poziomu sprzed pogorszenia, czyli odtworzenie wcześniejszej kondycji zdrowotnej.

Mając powyższe na uwadze, w ocenie Wnioskodawcy, usługi świadczone przez niego poprzez psychoterapeutów posiadających certyfikat psychoterapeuty współpracujących z nim na podstawę umów zlecenia, spełniać będą zatem przesłankę przedmiotową zwolnienia, gdyż będą miały charakter usług opieki medycznej.

Usługi świadczono w ramach działalności Wnioskodawcy przez współpracujących z nim na podstawie umów zlecenia psychoterapeutów spełnią również przesłankę podmiotową, ponieważ będą wykonywane przez osoby posiadające odpowiednie kwalifikacje zawodowe.

Jak wskazano powyżej, na mocy art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dna 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, zasady wykonywania poszczególnych zawodów medycznych zostały uregulowane w odrębnych aktach prawnych.

Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r o ochronie zdrowia psychicznego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 917) „Psychoterapia to celowe i planowane oddziaływania psychologiczne, zmierzające do złagodzenia lub usunięcia objawów zaburzenia oraz do poprawy funkcjonowania psychicznego i społecznego, wspierające dążenia jednostki lub rodziny do zdrowia i rozwoju, kierowano do osób z zaburzeniami psychicznymi”.

Na mocy art. 5 ust. 3 ww. ustawy psychoterapię w ramach opieki zdrowotnej nad osobami z zaburzeniami psychicznymi prowadzi:

1) osoba posiadająca certyfikat psychoterapeuty, która spełnia łącznie następujące warunki:

 a) posiada tytuł zawodowy lekarza lub tytuł zawodowy magistra albo spełnia warunki określone w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów (Dz. U. z 2019 r. poz. 1026),

 b) udokumentuje:

   - ukończenie podyplomowego szkolenia w wymiarze co najmniej 1200 godzin w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia, prowadzonego metodami o udowodnionej naukowo skuteczności, w szczególności metodą terapii humanistyczno-doświadczeniowej lub integracyjnej, lub poznawczo-behaworalnej, lub psychoanalitycznej, lub psychodynamicznej, lub systemowej, obejmującego psychoterapię własną lub doświadczenie własne, superwizję psychoterapii i staże, albo

   - ukończenie przed dniem 31 grudnia 2028 r rozpoczętego przed dniem 1 stycznia 2024 r. podyplomowego szkolenia w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia, prowadzonego metodami o udowodnionej naukowo skuteczności, w szczególności metodą terapii humanistyczno-doświadczeniowej lub integracyjnej, lub poznawczo-behawioralnej, lub psychoanalitycznej, lub psychodynamicznej, lub systemowej, i odbycie - realizowanych po rozpoczęciu szkolenia psychoterapii własnej, doświadczenia własnego, superwizji psychoterapii lub staży, które łącznie ze szkoleniem obejmują co najmniej 1200 godzin, albo

   - ukończenie przed 2012 r. podyplomowego szkolenia w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia w wymiarze czasu określonym w programie tego szkolenia.

 c) zdała egzamin certyfikujący przeprowadzony przez komisję zewnętrzną wobec podmiotu kształcącego, w skład które; nie wchodzą przedstawiciele podmiotu kształcącego, w szczególności powołaną przez stowarzyszenia wydające certyfikaty psychoterapeuty, lub

 2) osoba, która uzyskała tytuł specjalisty w dziedzinie psychoterapii dzieci i młodzieży lub osoba posiadająca decyzję ministra właściwego do spraw zdrowia o uznaniu dorobku naukowego lub zawodowego za równoważny ze zrealizowaniem programu szkolenia specjalizacyjnego w tej dziedzinie, zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 24 lutego 2017 r. o uzyskiwaniu tytułu specjalisty w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia (Dz. U. z 2023 r. poz. 506), lub

 3) osoba, która uzyskała tytuł specjalisty w dziedzinie psychoterapii lub osoba posiadająca decyzję ministra właściwego do spraw zdrowia o uznaniu dorobku naukowego lub zawodowego za równoważny ze zrealizowaniem programu szkolenia specjalizacyjnego w tej dziedzinie, zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 24 lutego 2017 r. o uzyskiwaniu tytułu specjalisty w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia, lub

 4) osoba, która ubiega się o otrzymanie certyfikatu psychoterapeuty, która spełnia łącznie następujące warunki:

 a) posiada tytuł zawodowy lekarza lub tytuł zawodowy magistra albo spełnia warunki określone w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów,

 b) posiada status osoby odbywającej szkolenie, o którym mowa w pkt 1 lit. b tiret pierwsze albo drugie, i zaświadczenie wydane przez podmiot prowadzący to szkolenie o ukończeniu co najmniej 2 roku tego szkolenia, albo spełnia warunek, o którym mowa w pkt 1 lit. b tiret pierwsze albo drugie,

 c) uczestniczy w superwizji psychoterapii i posiada zaświadczenie w tym zakresie wystawione przez superwizora psychoterapii, lub

 5) osoba w trakcie specjalizacji z psychoterapii dzieci i młodzieży lub psychoterapii, która spełnia łącznie następujące warunki:

 a) posiada status osoby w trakcie szkolenia specjalizacyjnego, ukończyła co najmniej 2 rok szkolenia specjalizacyjnego i posiada zaświadczenie wydane przez podmiot prowadzący kształcenie o ukończeniu co najmniej 2 roku tego szkolenia,

 b) posiada zaświadczenie od pracodawcy o pracy pod nadzorem osoby posiadającej certyfikat psychoterapeuty lub specjalisty w dziedzinie psychoterapii dzieci i młodzieży, lub specjalisty w dziedzinie psychoterapii.

Tym samym uznać należy, że Wnioskodawca będzie uprawniony na mocy art. 5 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r o ochronie zdrowia psychicznego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 917) do świadczenia opieki zdrowotnej nad osobami z zaburzeniami psychicznymi w formie psychoterapii albowiem:

 a) posiada tytuł zawodowy magistra,

 b) posiada status osoby odbywającej szkolenie, o którym mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1 lit. b tiret pierwsze albo drugie, oraz zaświadczenie wydane przez podmiot prowadzący to szkolenie tj. (…), o ukończeniu co najmniej 2 roku tego szkolenia,

 c) uczestniczy w indywidualnej i grupowej superwizji psychoterapii i posiada zaświadczenie w tym zakresie wystawione przez superwizora psychoterapii, 

 d) osoby, za pomocą których (na podstawie umowy zlecenia) świadczone będą usługi psychoterapii, będą posiadały status osoby odbywającej szkolenie, o którym mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1 ilt. b tiret pierwsze albo drugie, oraz zaświadczenie wydane przez podmiot prowadzący to szkolenie tj. (…), o ukończeniu co najmniej 2 roku tego szkolenia,

 e) przepisy prawa nie nakładają na przedsiębiorców obowiązku osobistego świadczenia usług - dopuszczalne jest świadczenie usług za pośrednictwem osób trzecich (zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, umowy zlecenia itp.).

Odnosząc przedstawione we wniosku okoliczności do obowiązujących przepisów prawa należy stwierdzić, że w zakresie ww. usług Wnioskodawca spełni zarówno przesłankę podmiotową, jak i przedmiotową wynikającą z treści art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT. Wnioskodawca świadczył będzie przez współpracujących z nim na podstawę umów zlecenia psychoterapeutów usługi, które służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia a ww. psychoterapeuci mieścić się będą w grupie podmiotów wykonujących zawód medyczny, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, a więc będą to osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów - art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego - do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osoby legitymujące się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania tych świadczeń zdrowotnych.

W konsekwencji należy stwierdzić, że usługi świadczone przez Wnioskodawcę w ramach jego działalności gospodarczej przez współpracujących z Wnioskodawcą na podstawie umów zlecenia psychoterapeutów posiadających certyfikat psychoterapeuty (o którym mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r o ochronie zdrowia psychicznego), jako służące profilaktyce, zachowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia oraz wykonywane przez osoby posiadające uprawnienia do wykonywania zawodu medycznego, będą korzystały ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361).

Ad. 4

Zdaniem Wnioskodawcy, jeżeli jest on (lub będzie) uprawniony do stosowania zwolnienia z podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy z dnia z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2024 r.. poz. 361), w zakresie usług psychoterapii świadczonych przez Wnioskodawcę, opisanych w pytaniach 1-3, to wartości sprzedaży korzystającej z tego zwolnienia nie wlicza się do wartości sprzedaży wskazanej w art. 113 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361) tj. do tzw. limitu podmiotowego zwolnienia z VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Podnieść jednak należy, że nie każda czynność stanowiąca odpłatną dostawę towarów lub odpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonywana przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do tej czynności.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienia od podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy. Podkreślenia wymaga, że zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Na mocy art. 113 ust. 1 ustawy o VAT: „Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł.”

Zgodnie z art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1, nie wlicza się: „odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:

a) transakcji związanych z nieruchomościami,

b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,

c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych

- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych”.

Stosownie do art. 113 ust. 5 ustawy o VAT „jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę”.

Na podstawie art. 113 ust. 13 ustawy „zwolnień, o których mowa w art. 113 ust. 1. nie stosuje się do podatników dokonujących dostaw towarów lub świadczących usługi wymienione w tym ust. 13”.

Z powołanych wyżej przepisów prawa wynika, że obliczając limit sprzedaży uprawniający podatnika do zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, po przekroczeniu którego podatnik traci prawo do zwolnienia od podatku, zgodnie z art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, nie bierze się pod uwagę m.in. odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy o VAT.

W konsekwencji analiza powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że wartość sprzedaży z tytułu świadczonych przez Wnioskodawcę usług psychoterapii, korzystających ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT, nie może być wliczana do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, tj. do tzw. limitu podmiotowego zwolnienia z VAT.

 

Ocena stanowiska

 

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

 

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwaną dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 8 ust. 2a ustawy:

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienia od podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy:

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 18a ustawy:

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy:

Zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów:

a) lekarza i lekarza dentysty,

b) pielęgniarki i położnej,

c) medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz.U. z 2020 r. poz. 295, 567, 1493, 2112, 2345 i 2401),

d) psychologa.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy:

Należy jednak zauważyć, że ww. przepisy art. 43 ust. 1 pkt 18 i 19 ustawy zwalniają od podatku wyłącznie usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, nie zwalniają zatem wszystkich świadczeń, które można wykonać w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze bądź w ramach zawodów medycznych, ale tylko te które służą określonemu celowi.

Zauważyć zatem należy, że wszędzie tam, gdzie nie ma bezpośredniego związku z leczeniem - nie ma prawa do zastosowania zwolnienia od podatku. Świadczenie usług, dokonywane w ramach wykonywania zawodu medycznego, jest opodatkowane podatkiem od towarów i usług, jeśli nie odpowiada ono koncepcji opieki medycznej. Jeśli głównym celem usług medycznych nie jest ochrona, w tym zachowanie lub odtworzenie zdrowia, ale raczej udzielanie pewnych porad, nie będzie miało zastosowania zwolnienie od podatku.

 

Przytoczone powyżej przepisy krajowe w zakresie opieki medycznej stanowią implementację do polskiego porządku prawnego przepisu art. 132 ust. 1 lit. b) oraz lit. c) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347 z 11 grudnia 2006 str. 1 ze zm.), zgodnie z którym:

Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:

   - opieka szpitalna i medyczna oraz ściśle z nimi związane czynności podejmowane przez podmioty prawa publicznego lub, na warunkach socjalnych porównywalnych do stosowanych w odniesieniu do instytucji prawa publicznego, przez szpitale, ośrodki medyczne i diagnostyczne oraz inne odpowiednio uznane placówki o podobnym charakterze;

   - świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych, określonych przez zainteresowane państwo członkowskie.

Z powołanych powyżej przepisów jednoznacznie wynika, że zwolnieniu od podatku VAT podlegają usługi w zakresie opieki medycznej, które spełniają określone warunki: służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a także świadczone są przez konkretne, wymienione przez ustawodawcę wprost podmioty. Zwolnienie powyższe ma zatem charakter podmiotowo-przedmiotowy, co oznacza, że zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez ściśle zdefiniowany krąg podmiotów, wykonujących te usługi.

Należy mieć na uwadze, że analizowany przepis zwalnia od podatku wyłącznie usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, nie zwalnia zatem wszystkich świadczeń, które można wykonać w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze bądź w ramach zawodów medycznych, ale tylko służące określonemu celowi.

Precyzując czynności, których celem jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie lub poprawa zdrowia należy zastosować wykładnię językową.

„Profilaktyka” to wszelkie działania i środki stosowane w celu zapobiegania czemuś niepożądanemu, likwidowanie przyczyn niekorzystnych zjawisk, to działania i środki stosowane w celu zapobiegania chorobom. Zatem profilaktyka zdrowotna obejmuje działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby.

„Zachowywanie” rozumiane jest zaś jako dochowanie czegoś w stanie niezmienionym, nienaruszonym lub niezniszczonym mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności, utrzymywanie.

Interpretując słowo „ratowanie” należy odwołać się do słów „ratować” i „ratownictwo”. Ratować to starać się ocalić, zachować coś, natomiast ratownictwo jest rozumiane jako ogół środków i metod ratowania życia ludzkiego i niesienia pomocy w warunkach zagrożenia.

Pojęcie „przywracać” oznacza doprowadzić coś do poprzedniego stanu, wprowadzić coś na nowo, odtworzyć coś w pierwotnej postaci, wznowić, odnowić, sprawić, że ktoś się znajdzie w takiej sytuacji, w takim stanie, w jakim był poprzednio. Pojęcie „przywracanie zdrowia” oznacza doprowadzenie zdrowia do poprzedniego stanu, sprawienie, że znajdzie się ono w takim stanie, w jakim był poprzednio.

„Poprawa” to zmiana stanu czegoś na lepsze, poprawienie czegoś, poprawianie się, polepszanie. Z kolei termin „poprawa zdrowia”, którym posługuje się ustawodawca określając zakres zwolnień, zgodnie z wykładnią literalną, oznacza zmianę stanu zdrowia na lepsze, poprawienie zdrowia, jego polepszanie.

Zatem dokonując ustalenia, czy dana usługa medyczna korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług należy ustalić, czy będzie spełniała wyżej określone warunki.

Z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE wynika, że zwolnienia stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, które służą unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku VAT w poszczególnych państwach członkowskich i które należy postrzegać w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT wyrok C-473/08 w sprawie Eulitz, pkt 25). Jak również wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości UE w swym orzecznictwie: pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 VI Dyrektywy (obecnie art. 132 Dyrektywy 2006/112/WE Rady) powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika.

Zauważyć należy, że definicja opieki medycznej nie została zawarta ani w krajowych, ani wspólnotowych przepisach podatkowych. W tym zakresie należy szukać wyjaśnienia tych pojęć w bogatym dorobku orzecznictwa wspólnotowego.

W wyroku w sprawie L.u.P. GmbH (C-106/05, pkt 27) Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że pojęcia „opieki medycznej” oraz „świadczeń opieki medycznej” (…) odnoszą się do świadczeń, które służą diagnozie, opiece oraz w miarę możliwości, leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia. Pojęcie to zdefiniowano również w wyroku w sprawie d´Ambrumenil (C- 307/01, pkt 57), gdzie podkreślono, że pojęcia świadczenia opieki medycznej nie można interpretować w sposób, który obejmuje świadczenia medyczne realizowane w innym celu niż postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych.

Należy więc uznać, że pojęcie „usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia” odpowiada określeniom używanym przez Trybunał „postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”. W pojęciu tym zawierają się również usługi medyczne realizowane w celach profilaktycznych (wyrok w sprawie Margarete Unterpertinger  v Pensionsversicherungsanstalt der Arbeiter, C-212/01, pkt 40).

Należy podkreślić, że ani przepisy Dyrektywy, ani orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE nie dają podstaw do tego, aby zakresem opieki medycznej podlegającej zwolnieniu objąć wszystkie działania medyczne wynikające z procesu leczenia. Zatem czynności, których celem nie jest ochrona zdrowia, nie mogą być uznane za świadczenia opieki medycznej i nie mogą podlegać zwolnieniu od podatku od towarów i usług. Stanowisko takie wynika z wyroku w sprawie C-212/01.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku w sprawie Margarete Unterpertinger v Pensionsversicherungsanstalt der Arbeiter C-212/01 stwierdził, że „(…) to cel usługi medycznej decyduje o tym, czy powinna ona być zwolniona z podatku VAT. Dlatego też, jeśli kontekst, w jakim taka usługa jest wykonywana, pozwala ustalić, że jej głównym celem nie jest ochrona zdrowia, włączając w to utrzymanie lub przywrócenie zdrowia, lecz udzielanie porad wymaganych przed podjęciem decyzji wywołujących skutki prawne, zwolnienie nie ma zastosowania do takiej usługi”.

Również z orzeczenia C-384/98 wynika, że preferencji podlegać mogą jedynie te usługi, które mają cel terapeutyczny bądź profilaktyczny, a nie podlegają mu takie, które mają charakter czysto ekspercki i doradczy (np. orzekanie o stanie zdrowia dla potrzeb przyznania renty, bądź dla instytucji ubezpieczeniowych dla ustalenia wysokości składki ubezpieczenia na życie).

Ponadto jak zauważył Rzecznik Generalny w sprawie C-262/08: „Cel usługi medycznej określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia, jeżeli z kontekstu wynika, że jej głównym celem nie jest ochrona, utrzymanie bądź przywrócenie zdrowia, lecz inny cel, to wówczas zwolnienie nie będzie miało zastosowania”. Rzecznik zauważa również, że: „działalność, którą uznano za części składowe opieki medycznej (leczenia medycznego), obejmuje: opiekę terapeutyczną jako część usługi ambulatoryjnej świadczonej przez wykwalifikowane pielęgniarki; leczenie psychoterapeutyczne świadczone przez wykwalifikowanych psychologów; prowadzenie badań lekarskich bądź pobieranie krwi lub innych próbek do badania pod kątem występowania choroby, na rzecz pracodawców lub ubezpieczycieli, albo poświadczanie zdolności medycznej do odbycia podróży, jeżeli celem tych usług zasadniczo pozostaje ochrona zdrowia zainteresowanych osób; oraz badania medyczne umożliwiające obserwację i zbadanie pacjentów, zanim zajdzie konieczność diagnozowania, rozciągnięcia opieki bądź leczenia potencjalnej choroby, zlecone przez internistów i wykonywane przez zewnętrzne laboratoria prywatne”.

Dokonując oceny przedstawionych okoliczności sprawy należy mieć na względzie zasadę wykładni zwolnień, stanowiących w istocie odstępstwo od generalnej zasady powszechności opodatkowania podatkiem VAT. Tym samym, wszelkie zwolnienia należy interpretować możliwie ściśle i wąsko tak, aby nie doprowadzić do rozszerzenia zwolnień.

W przedmiotowej sprawie ma Pan wątpliwości, czy jest Pan uprawniony do stosowania zwolnienia z podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy w zakresie:

   - usług psychoterapii świadczonych przez Pana,

   - usług psychoterapii świadczonych w ramach Pana działalności gospodarczej przez współpracujących z Panem na podstawie umów zlecenia psychoterapeutów posiadających status osoby odbywającej szkolenie,

   - usług psychoterapii świadczonych w ramach Pana działalności gospodarczej przez współpracujących z Panem na podstawie umów zlecenia psychoterapeutów posiadających certyfikat psychoterapeuty.

Odnosząc się do Pana wątpliwości należy w pierwszej kolejności przeanalizować, czy opisane we wniosku usługi mogą korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy.

W opisie sprawy wskazał Pan, że nie jest Pan podmiotem leczniczym o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej.

Tym samym, z uwagi na niespełnienie przesłanki podmiotowej, nie może Pan korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy.

Należy zatem zbadać, czy dla świadczonych usług psychoterapii można zastosować zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy.

 

W świetle przywołanej wyżej regulacji, warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:

   - przesłanki o charakterze podmiotowym, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być osobą wykonującą zawód lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki, położnej, psychologa lub inny zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej;

   - przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług w zakresie opieki medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.

Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma zastosowania.

Oznacza to, że zwolnieniu podlega określony rodzaj usług wykonywanych w określonym celu, przez zdefiniowany krąg podmiotów. Powyższa regulacja nie zwalnia od podatku wszystkich świadczeń, ale tylko służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, jeśli wykonywane są przez osoby posiadające wymagane wykształcenie zawodowe. Jeśli nie jest spełniona choćby jedna z powyższych przesłanek, usługi podlegają opodatkowaniu właściwą stawką podatku VAT.

W opisie sprawy wskazał Pan, że prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług związanych z działalnością psychologiczną i psychoterapeutyczną. Prowadzona przez Pana działalność polega na wykonywaniu usług w zakresie:

1. psychoterapia indywidualna,

2. psychoterapia par,

3. psychoterapia rodzin,

4. psychoterapia grupowa,

5. konsultacja psychoterapeutyczna, która poprzedza rozpoczęcie psychoterapii i prowadzi do decyzji o jej podjęciu lub przekierowaniu do innego specjalisty.

Głównym celem świadczonych usług psychoterapii jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawa zdrowia psychicznego. Usługi psychoterapii są skierowane do osób dorosłych i młodzieży.

Każda z wymienionych we wniosku usług jest procesem celowym, opartym na metodologii naukowej, nakierowanym na usunięcie, remisję zaburzeń zdrowia psychicznego lub zapobieganie ich wystąpieniu.

   1. Profilaktyka zdrowia psychicznego - w psychoterapii profilaktyka jest wczesną interwencją kliniczną.

   2. Zachowanie zdrowia - celem jest podtrzymanie uzyskanego stanu stabilizacji u osób zdiagnozowanych lub znajdujących się w grupach szczególnego obciążenia. Przejawia się we wspieraniu zdolności pacjenta do utrzymania równowagi psychicznej w sytuacjach silnego stresu oraz zapobieganiu nawrotom przebytych wcześniej zaburzeń.

   3. Ratowanie zdrowia- w psychoterapii ratowanie zdrowia dotyczy sytuacji nagłych, w których dochodzi do gwałtownego załamania linii życiowej pacjenta. Przejawia się w natychmiastowej stabilizacji stanu psychicznego pacjenta w sytuacjach ostrego kryzysu, który zagraża jego integralności psychicznej lub fizycznej.

   4. Przywracanie zdrowia - polega na bezpośredniej pracy z patomechanizmem zaburzenia. Przejawia się w celowym działaniu terapeutycznym nakierowanym na usunięcie objawów chorobowych i przyczyn dysfunkcji psychicznych.

   5. Poprawa zdrowia - podniesienie odporności psychicznej (rezyliencji) na bodźce patogenne.

Konsultacje psychoterapeutyczne mają charakter diagnostyczny. Obejmują wywiad kliniczny, ocenę stanu psychicznego i ocenę ryzyka, co jest niezbędne do postawienia diagnozy terapeutycznej i zaplanowania adekwatnego procesu leczenia. To etap badania pacjenta i postawienia wstępnego rozpoznania, na podstawie którego podejmowana jest decyzja o kwalifikacji do leczenia (terapii), skierowaniu do lekarza psychiatry lub innego specjalisty. Jest to proces tożsamy z badaniem lekarskim.

Psychoterapia indywidualna realizuje cele zdrowotne poprzez:

   - Leczenie zaburzeń klinicznych (Przywracanie zdrowia): Jest to proces ukierunkowany na eliminację objawów sklasyfikowanych w międzynarodowych systemach diagnostycznych. Praca terapeutyczna koncentruje się na patomechanizmach odpowiedzialnych za powstawanie zaburzeń lękowych, afektywnych (depresyjnych) oraz zaburzeń osobowości. Poprzez zastosowanie specyficznych metod psychoterapeutycznych następuje redukcja cierpienia psychicznego i przywrócenie sprawności funkcjonalnej pacjenta.

   - Interwencję w stanach dysfunkcji psychosomatycznej (Profilaktyka i poprawa zdrowia): Psychoterapia indywidualna służy diagnozowaniu i modyfikacji czynników psychogennych, które manifestują się w postaci objawów fizycznych (np. zaburzenia snu, przewlekłe bóle o charakterze napięciowym, zaburzenia rytmu serca bez podłoża organicznego). Praca nad integracją procesów psychicznych prowadzi do poprawy parametrów fizjologicznych organizmu.

   - Rekonstrukcję zasobów adaptacyjnych (Zachowanie zdrowia): U pacjentów z deficytami w strukturze osobowości, terapia indywidualna ma na celu budowanie trwałych mechanizmów samoregulacji. Pozwala to na utrzymanie zdrowia psychicznego w sytuacjach wysokiej ekspozycji na czynniki stresogenne, zapobiegając dekompensacji psychicznej i konieczności wdrożenia leczenia szpitalnego.

Psychoterapia par i rodzin jest formą leczenia, w której system (rodzina/para) jest traktowany jako źródło i kontekst zaburzeń zdrowotnych jednostki. Leczenie dysfunkcyjnego systemu ma na celu uzdrowienie relacji, które generują objawy chorobowe u jego członków. Jest to leczenie zaburzeń psychicznych u osób tworzących system, w którym patologiczne wzorce komunikacji są źródłem cierpienia i objawów chorobowych (np. zaburzenia zachowania u dzieci wynikające z dysfunkcji systemu rodzinnego). Leczy się tu środowisko, które generuje chorobę. Wiele indywidualnych zaburzeń (depresja, uzależnienia) ma swoje źródło w dysfunkcji relacji. Leczenie samej jednostki bez zmiany systemu jest często nieskuteczne (tzw. pacjent identyfikowany).

Psychoterapia grupowa jest metodą leczenia, w której czynnikiem leczącym jest interakcja z grupą pod nadzorem terapeuty. Służy leczeniu głębokich zaburzeń osobowości i relacyjnych, np. grupa terapeutyczna dla osób ze zdiagnozowanym narcystycznym zaburzeniem osobowości, grupa terapeutyczna dla osób cierpiących na depresję i chorobę afektywną - dwubiegunową. Stosuje tu Pan analogiczne metody diagnostyczne i interwencje terapeutyczne, jak w przypadku psychoterapii indywidualnej korzystając dodatkowo z mikrokosmosu społecznego, jaki tworzy grupa terapeutyczna i wzajemne interakcje między pacjentami, co zwiększa efektywność psychoterapii.

Zatem, w przedmiotowej sprawie jest spełniona przesłanka przedmiotowa warunkująca zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy.

Do rozpatrzenia zostaje zatem przesłanka podmiotowa zwolnienia od podatku.

W związku z tym zasadnym jest przeanalizowanie czy opisane we wniosku usługi świadczy Pan w ramach wykonywania zawodu medycznego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej.

Przepis art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, odsyła do art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 156).

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o działalności leczniczej:

Na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o działalności leczniczej:

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy o działalności leczniczej:

Przewidziany w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy warunek, zgodnie z którym zwolnione od podatku VAT są usługi w zakresie opieki medycznej wykonywane w ramach zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, tj. przez osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osoby legitymujące się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny, ma na celu zapewnienie, aby zwolnienie od podatku było stosowane wyłącznie do świadczeń opieki medycznej wykonywanych przez osoby posiadające wymagane kwalifikacje zawodowe. Dlatego nie każde świadczenie opieki medycznej objęte jest zakresem zwolnienia od podatku, zwolnienie to dotyczy tylko świadczeń o odpowiednim poziomie jakości, biorąc pod uwagę wykształcenie zawodowe osób je wykonujących.

Zasady wykonywania niektórych zawodów medycznych zostały uregulowane w odrębnych aktach prawnych, np. zawód lekarza, pielęgniarki, położnej, ratownika medycznego, farmaceuty, felczera czy diagnosty laboratoryjnego. Poza wymienionymi istnieje jeszcze spora grupa innych zawodów medycznych, dla których jednak nie zostały określone zasady wykonywania w odrębnych przepisach. Należy zatem przyjąć, że pojęcie „osoba wykonująca zawód medyczny” obejmuje osoby wykonujące zawody, których status jest określony ustawowo, jak i zawody, które nie mają na gruncie obowiązującego prawa takiego uregulowania. Pojęcie „wykonywanie zawodu medycznego” należy odnieść do osób, które fachowo, stale i w celach zarobkowych zajmują się wykonywaniem zajęcia mającego związek z medycyną i które mają odpowiednie kwalifikacje. Przez kwalifikacje należy rozumieć zasób wiedzy i umiejętności wymaganych do udzielania świadczeń zdrowotnych.

 

Na podstawie art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 917 ze zm.):

Psychoterapię w ramach opieki, o której mowa w ust. 1, prowadzi:

1) osoba posiadająca certyfikat psychoterapeuty, która spełnia łącznie następujące warunki:

 a) posiada tytuł zawodowy lekarza lub tytuł zawodowy magistra albo spełnia warunki określone w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów (Dz. U. z 2019 r. poz. 1026),

 b) udokumentuje:

   - ukończenie podyplomowego szkolenia w wymiarze co najmniej 1200 godzin w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia, prowadzonego metodami o udowodnionej naukowo skuteczności, w szczególności metodą terapii humanistyczno-doświadczeniowej lub integracyjnej, lub poznawczo-behawioralnej, lub psychoanalitycznej, lub psychodynamicznej, lub systemowej, obejmującego psychoterapię własną lub doświadczenie własne, superwizję psychoterapii i staże, albo

   - ukończenie przed dniem 31 grudnia 2028 r. rozpoczętego przed dniem 1 stycznia 2024 r. podyplomowego szkolenia w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia, prowadzonego metodami o udowodnionej naukowo skuteczności, w szczególności metodą terapii humanistyczno-doświadczeniowej lub integracyjnej, lub poznawczo-behawioralnej, lub psychoanalitycznej, lub psychodynamicznej, lub systemowej, i odbycie - realizowanych po rozpoczęciu szkolenia - psychoterapii własnej, doświadczenia własnego, superwizji psychoterapii lub staży, które łącznie ze szkoleniem obejmują co najmniej 1200 godzin, albo

   - ukończenie przed 2012 r. podyplomowego szkolenia w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia w wymiarze czasu określonym w programie tego szkolenia,

 c) zdała egzamin certyfikujący przeprowadzony przez komisję zewnętrzną wobec podmiotu kształcącego, w skład której nie wchodzą przedstawiciele podmiotu kształcącego, w szczególności powołaną przez stowarzyszenia wydające certyfikaty psychoterapeuty.

Ponadto zgodnie z nomenklaturą zawartą w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21 października 2025 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej stosowania (Dz. U. z 2025 r. poz. 1534), w załączniku w grupie 2299 „Specjaliści ochrony zdrowia gdzie indziej niesklasyfikowani” został wymieniony psychoterapeuta - 229905.

 

W świetle § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19 czerwca 2019 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień (t. j. z Dz. U. z 2026 r. poz. 383):

Osoba posiadająca certyfikat psychoterapeuty oznacza osobę, która spełnia łącznie następujące warunki:

 a) posiada tytuł zawodowy lekarza lub tytuł zawodowy magistra pielęgniarstwa, lub magistra po ukończeniu studiów na kierunku psychologii, pedagogiki, resocjalizacji, socjologii albo spełnia warunki określone w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów (Dz.U. z 2019 r. poz. 1026),

 b) ukończyła podyplomowe szkolenie w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia, prowadzone metodami o udowodnionej naukowo skuteczności, w szczególności metodą terapii humanistyczno-doświadczeniowej lub integracyjnej, lub poznawczo-behawioralnej, lub psychoanalitycznej, lub psychodynamicznej, lub systemowej, w wymiarze co najmniej 1200 godzin albo przed 2007 r. ukończyła podyplomowe szkolenie w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia w wymiarze czasu określonym w programie tego szkolenia,

 c) posiada zaświadczenie poświadczające odbycie szkolenia wymienionego w lit. b, zakończonego egzaminem przeprowadzonym przez komisję zewnętrzną wobec podmiotu kształcącego, w skład której nie wchodzą przedstawiciele podmiotu kształcącego, w szczególności powołaną przez stowarzyszenia wydające certyfikaty psychoterapeuty, zwane dalej ,,certyfikatem psychoterapeuty”;

 

Zgodnie z § 2 pkt 8 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19 czerwca 2019 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień:

Osoba ubiegająca się o otrzymanie certyfikatu psychoterapeuty oznacza osobę, która spełnia łącznie następujące warunki:

 a) posiada tytuł zawodowy lekarza lub tytuł zawodowy magistra pielęgniarstwa, lub magistra po ukończeniu studiów na kierunku psychologii, pedagogiki, resocjalizacji, socjologii albo spełnia warunki określone w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów,

 b) posiada status osoby uczestniczącej co najmniej dwa lata w podyplomowym szkoleniu w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia, prowadzonym metodami o udowodnionej naukowo skuteczności, w szczególności metodą terapii humanistyczno-doświadczeniowej lub integracyjnej, lub poznawczo-behawioralnej, lub psychoanalitycznej, lub psychodynamicznej, lub systemowej, w wymiarze co najmniej 1200 godzin albo przed 2007 r. ukończyła podyplomowe szkolenie w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia w wymiarze czasu określonym w programie tego szkolenia,

 c) posiada zaświadczenie wydane przez podmiot prowadzący kształcenie oraz pracująca pod nadzorem osoby posiadającej certyfikat psychoterapeuty;

Jednocześnie z załącznika nr 6 do ww. rozporządzenia, stanowiącego wykaz świadczeń gwarantowanych realizowanych w warunkach ambulatoryjnych psychiatrycznych i leczenia środowiskowego (domowego) oraz warunki realizacji tych świadczeń, wynika, że określone świadczenia w zakresie psychoterapii (np. sesja psychoterapii indywidualnej, sesja psychoterapii rodzinnej, sesja psychoterapii grupowej, sesja wsparcia psychospołecznego) mogą być wykonywane przez osoby ubiegające się o otrzymanie certyfikatu psychoterapeuty.

Zatem, pomimo, że zawód „psychoterapeuty” nie został objęty unormowaniem odrębnych aktów prawnych, to jednak został uwzględniony w aktualnie obowiązujących przepisach, a tym samym osoba posiadająca wykształcenie w zakresie psychoterapii, jest osobą uprawnioną do wykonywania określonych świadczeń zdrowotnych oraz osobą legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w dziedzinie medycyny.

Ponadto, jak zostało wskazane powyżej, przepisy ww. rozporządzenia do realizacji określonych świadczeń w zakresie psychoterapii dopuszczają także osobę, o której mowa powyżej w § 2 pkt 8 pkt a ww. rozporządzenia, posiadającą status osoby uczestniczącej co najmniej dwa lata w podyplomowym szkoleniu, o którym mowa w § 2 pkt 8 pkt b ww. rozporządzenia, oraz legitymującą się zaświadczeniem wydanym przez podmiot prowadzący kształcenie oraz pracującą pod nadzorem osoby posiadającej certyfikat psychoterapeuty, zwaną dalej „osobą ubiegającą się o otrzymanie certyfikatu psychoterapeuty”.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pan psychoterapeutą w trakcie szkolenia w (…), gdzie odbywa całościowe, (…) szkolenie psychoterapeutyczne.

Wskazał Pan, że jest Pan osobą uprawnioną do udzielania świadczeń zdrowotnych w ramach wykonywania zawodu medycznego (zawodu mającego zastosowanie w ochronie zdrowia), o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, na podstawie art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego.  Spełnia warunki, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 917).

Na chwilę obecną nie jest Pan w stanie określić, czy zatrudniani na umowę zlecenie: psychoterapeuci posiadający status osoby odbywającej szkolenie oraz psychoterapeuci posiadający certyfikat psychoterapeuty, będą spełniali któryś z warunków, o których mowa w § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19 czerwca 2019 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień. Ponadto na chwilę obecną nie jest w stanie określić, czy zatrudniani na umowę zlecenie psychoterapeuci posiadając certyfikat psychoterapeuty, będą spełniali warunki, o których mowa w § 2 pkt 5 ww. rozporządzenia. Na chwilę obecną nie jest Pan również w stanie określić, czy zatrudniani na umowę zlecenie psychoterapeuci posiadający status osoby odbywającej szkolenie będą spełniali któryś z warunków, o których mowa w § 2 pkt 8 ww. rozporządzenia.

Jednocześnie wskazał Pan, że osoby, za pomocą których (na podstawie umowy zlecenia) świadczone będą usługi psychoterapii, będą jednak zawsze posiadały odpowiednio status:

   - osoby odbywającej szkolenie, o którym mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1 lit. b tiret pierwsze albo drugie ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego, oraz zaświadczenie wydane przez podmiot prowadzący to szkolenie,

   - certyfikat psychoterapeuty, o którym mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego i będą spełniały warunki określone w tym przepisie.

Ponadto wskazał Pan, że opisane we wniosku usługi psychoterapii będą świadczone przez zatrudnionych na umowę zlecenie psychoterapeutów w ramach wykonywania przez nich zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej. Przepisy, na podstawie których ww. osoby świadczące usługi będą uprawnione do udzielania świadczeń zdrowotnych to art. 5 ust. 3 ustawy o ochronie zdrowia psychicznego. W przypadku podmiotów posiadających status osoby odbywającej szkolenie/certyfikat psychoterapeuty, zatrudnionych przez Pana na podstawie umowy zlecenie:

 a. będą to osoby, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku od towarów i usług,

 b. usługi świadczone przez te osoby są nabywane przez Pana we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej (pacjenta),

 c. przedmiotowe osoby (psychoterapeuci) będą świadczyły usługi zarówno na podstawie umowy zlecenia (w wypadku osób nie prowadzących działalności gospodarczej) jak i w ramach własnych działalności gospodarczych,

 d. osoby prowadzące działalność gospodarczą będą wystawiały faktury dokumentujące wykonane dla Pana czynności, osoby nie prowadzące działalności gospodarczej będą wystawiały rachunki w ramach umów cywilnoprawnych.

Biorąc pod uwagę ww. przepisy należy wskazać, że odnośnie usług psychoterapii świadczonych osobiście przez Pana oraz świadczonych w ramach Pana działalności gospodarczej przez współpracujących z Panem na podstawie umów zlecenia psychoterapeutów posiadających status osoby odbywającej szkolenie oraz psychoterapeutów posiadających certyfikat psychoterapeuty, którzy - jak wynika z okoliczności sprawy - posiadają uprawnienia do świadczenia usług w ramach zawodów medycznych na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, spełniona będzie przesłanka podmiotowa do zwolnienia od podatku wynikająca z treści art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.

W związku ze wskazaniem w opisie sprawy, że będzie Pan wykorzystywał kompetencje osób zatrudnionych na podstawie umowy zlecenie, którzy nie prowadzą działalności gospodarczej oraz będzie Pan nabywał usługi od podmiotów prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą i dalej odsprzedawał je, należy osobno odnieść się do każdej formy wykonywania tych usług. 

Biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić w przypadku usług psychoterapii wykonywanych przez Pana oraz przez zatrudnione przez Pana na podstawie umowy zlecenia osoby, które nie prowadzą działalności gospodarczej, korzysta/będzie Pan korzystał ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.

Odnosząc się natomiast zwolnienia od podatku usług psychoterapii odsprzedawanych przez Pana swoim klientom (pacjentom), a nabywanych od osób współpracujących z Panem w ramach własnych działalności gospodarczych, należy wskazać, że jak wynika z powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy, ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, korzystają świadczone usługi, o których mowa w pkt 18 i 19, jeżeli usługi te zostały nabyte przez podatnika we własnym imieniu ale na rzecz osoby trzeciej od podmiotów, o których mowa w pkt 18 i 19.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy, podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej, traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi.

W sytuacji, o której mowa w opisie sprawy zastosowanie znajduje art. 8 ust. 2a ustawy, co oznacza, że Pan (jako podmiot pośredniczący) będzie obowiązany dokonywać w tym zakresie tzw. „refakturowania” świadczeń nabywanych na rzecz nabywców usługi psychologicznej od podwykonawców. Fakt, że Pan faktycznie nie będzie konsumentem ww. usług nie oznacza, że w świetle obowiązujących przepisów ustawy, nie będzie Pan występował jako nabywca świadczeń. W analizowanej sprawie wystąpi zatem tzw. fikcja prawna przewidziana w art. 8 ust. 2a ustawy, w świetle której będzie Pan występował w roli odsprzedającego świadczenia (usługi) w zakresie opieki medycznej nabyte we własnym imieniu, lecz na rzecz osób trzecich (pacjentów). Zatem, na gruncie ustawy od towarów i usług, będzie Pan traktowany najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi.

Jak wskazano we wniosku, wszystkie usługi będą nabywane przez Pana na rzecz osób trzecich - Pana pacjentów.

Mając na uwadze powyższe, skoro będzie nabywał Pan od osób współpracujących z Panem w ramach własnych działalności gospodarczych usługi we własnym imieniu ale na rzecz osób trzecich - Pana pacjentów i będą one świadczone przez nich jako osoby wykonujące zawód medyczny, które - jak wynika z opisu sprawy - posiadają specjalistyczne wykształcenie, kwalifikacje lub są dopuszczone do realizacji określonych świadczeń w zakresie psychoterapii, a celem świadczonych usług jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawa zdrowia pacjentów, to odsprzedaż tych usług przez Pana będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy w zw. z art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.

Zatem Pana stanowisko odnoszące się do pytań nr 1-3, oceniając całościowo, należało uznać za prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do kwestii niewliczania do limitu wskazanego w art. 113 ust. 1 ustawy, ww. usług korzystających ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c i pkt 19a ustawy, wskazania wymaga, że:

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 113 ust. 2 ustawy:

Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

 1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;

                1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;

 2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:

- transakcji związanych z nieruchomościami,

- usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,

- usług ubezpieczeniowych

- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych; 

 3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są  zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i  prawnych podlegających amortyzacji.

Obliczając limit sprzedaży uprawniający podatnika do zwolnienia od podatku na  podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, nie bierze się pod uwagę m.in. odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy, z wyjątkami wskazanymi w art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy.

Zatem przy obliczaniu limitu sprzedaży określonego w art. 113 ust. 1 nie uwzględnia się m.in. odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c i pkt 19a ustawy.

Jak rozstrzygnięto wyżej:

  - w przypadku usług psychoterapii wykonywanych przez Pana oraz przez zatrudnione przez Pana na podstawie umowy zlecenia osoby, które nie prowadzą działalności gospodarczej, korzysta/będzie Pan korzystał ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy,

  - w przypadku odsprzedaży przez Pana usług psychoterapii nabywanych od osób współpracujących z Panem w ramach własnych działalności gospodarczych będzie Pan korzystał ze zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy w zw. z art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.

Zatem wartości sprzedaży wynikającej ze świadczenia ww. usług nie należy wliczać do limitu sprzedaży, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.

Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytania nr 4 jest prawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji

Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). To Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

 

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

 

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.