0111-KDIB3-1.4012.614.2026.3.KO

Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe, w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest:

-          prawidłowe – w zakresie ustalenia, że przejęcie za Wynagrodzeniem przez Państwa zobowiązań i odpowiedzialności za zaspokojenie roszczeń Nabywców wynikających z tytułu rękojmi, stanowi odpłatne świadczenie usług,

-          nieprawidłowe – w zakresie zwolnienia od podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy, przejęcia za Wynagrodzeniem przez Państwa zobowiązań i odpowiedzialności za zaspokojenie roszczeń Nabywców wynikających z tytułu rękojmi.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie m.in. podatku od towarów i usług.

Wniosek został uzupełniony w dniu 16 września 2026 r. pismem będącym odpowiedzią na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą położoną na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej i jest polskim rezydentem podatkowym. Podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawy CIT”).

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w branży deweloperskiej. Wnioskodawca należy do grupy podmiotów powiązanych kapitałowo i organizacyjnie, w skład której wchodzą spółki specjalizujące się w działalności na różnych etapach, w tym między innymi w zakresie działalności architektonicznej, projektowej, deweloperskiej oraz generalnego wykonawstwa (dalej: „Grupa”).

Jedna ze spółek celowych należących do Grupy, będąca polską spółką kapitałową z siedzibą położoną na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej i będąca polskim rezydentem podatkowym, podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (dalej: „Spółka”), zrealizowała inwestycję deweloperską polegającą na budowie budynków, w ramach której zawierała z nabywcami lokali (dalej: „Nabywcy”) umowy deweloperskie, a następnie umowy przenoszące własność lokali (dalej: „Umowy dot. Lokali”).

Na podstawie zawartych Umów dot. Lokali, Nabywcom przysługują względem Spółki uprawnienia z tytułu rękojmi za wady fizyczne i prawne przedmiotów tych umów, na zasadach wynikających z właściwych przepisów prawa oraz treści Umów dot. Lokali. Uprawnienia te mogą obejmować w szczególności roszczenia związane z ujawnieniem się wad lokali, części wspólnych budynku lub innych elementów objętych odpowiedzialnością Spółki.

Zdarzenie Przyszłe 1:

Grupa zamierza zapewnić Nabywcom możliwość korzystania z uprawnień z tytułu rękojmi również w przypadku zakończenia działalności Spółki i jej likwidacji oraz wykreślenia z rejestru przedsiębiorców.

W tym celu Wnioskodawca oraz Spółka zamierzają zawrzeć umowę, na podstawie której Wnioskodawca przejmie zobowiązania Spółki i wyłączną odpowiedzialność wobec Spółki za zaspokojenie roszczeń Nabywców wynikających z Umów dot. Lokali, związanych z rękojmią za wady fizyczne i prawne przedmiotów objętych Umowami dot. Lokali, a tym samym przejmie cały ekonomiczny ciężar realizacji tych roszczeń (dalej jako: „Umowa”).

Na moment zawarcia Umowy nie wszystkie potencjalne roszczenia Nabywców będą znane, skonkretyzowane czy wymagalne. Część z nich może powstać dopiero w przyszłości, jeżeli w okresie odpowiedzialności z tytułu rękojmi ujawnią się określone wady fizyczne lub prawne. Powstanie obowiązku wykonania świadczenia przez Wnioskodawcę wobec Nabywców, będzie zatem uzależnione od wystąpienia w przyszłości określonych zdarzeń, w szczególności od zgłoszenia przez Nabywców roszczeń objętych zakresem rękojmi.

Przejęcie zobowiązań nastąpi za wynagrodzeniem należnym Wnioskodawcy od Spółki.

Wynagrodzenie to zostanie ustalone w oparciu o szacowaną wartość potencjalnych roszczeń z tytułu rękojmi, które mogą zostać zgłoszone przez Nabywców w przyszłości (dalej: „Wynagrodzenie”). Jednocześnie jest możliwe, że wartość potencjalnych roszczeń z tytułu rękojmi przekroczy albo będzie niższa niż wysokość Wynagrodzenia.

Na podstawie Umowy Wnioskodawca w zamian za otrzymane Wynagrodzenie, będzie jedynym podmiotem odpowiedzialnym za zaspokajanie roszczeń Nabywców z tytułu rękojmi. Wnioskodawca będzie ponosił wyłączną odpowiedzialność ekonomiczną za wykonanie zobowiązań objętych Umową. Oznacza to, że Wnioskodawca przejmie cały ciężar związany z realizacją roszczeń Nabywców wynikających z rękojmi, niezależnie od tego, kiedy oraz któremu podmiotowi roszczenia te zostaną zgłoszone.

Zdarzenie przyszłe 2:

Po zawarciu Umowy, w przypadku wystąpienia przez Nabywców z roszczeniem z tytułu rękojmi, Wnioskodawca będzie rozpatrywał zgłoszone roszczenia i podejmował działania zmierzające do ich zaspokojenia. W zależności od charakteru zgłoszonego roszczenia, rodzaju wady oraz ustaleń dokonanych z Nabywcą, Wnioskodawca może w szczególności przystąpić do usunięcia wady, zlecić wykonanie odpowiednich prac naprawczych albo wypłacić nabywcy lokalu ekwiwalent pieniężny.

Wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w związku z realizacją przejętych zobowiązań z tytułu rękojmi mogą obejmować w szczególności koszty prac naprawczych, koszty materiałów, koszty usług podwykonawców, koszty ekspertyz technicznych, koszty obsługi zgłoszeń oraz kwoty wypłacane nabywcom lokali tytułem ekwiwalentu pieniężnego (dalej jako: „Wydatki”). Sumaryczna kwota ponoszonych w przyszłości przez Wnioskodawcę Wydatków może przekraczać, być niższa lub równa wysokości otrzymanego Wynagrodzenia. Wydatki mogą zostać poniesione przez Wnioskodawcę w terminach obowiązywania rękojmi tj. nawet po 5 latach od wydania Nabywcom lokali i zawarcia przez Wnioskodawcę Umowy.

Pismem, które wpłynęło 16 września 2026 r. uzupełnili Państwo opis sprawy następująco.

Ad. 1

Przejęcie za Wynagrodzeniem przez Wnioskodawcę zobowiązań i odpowiedzialności za zaspokojenie roszczeń Nabywców wynikających z tytułu rękojmi nie stanowi:

1.         czynności ściągania długów, w tym factoringu;

2.         usługi doradztwa;

3.         usługi w zakresie leasingu.

W ramach planowanej Umowy Wnioskodawca nie będzie podejmował czynności zmierzających do odzyskiwania należności, nie będzie również nabywał ani sprzedawał żadnych wierzytelności. Wnioskodawca nie będzie świadczył żadnych usług doradztwa. Nie będzie również świadczył usług w zakresie leasingu.

Istotą świadczenia Wnioskodawcy będzie wyłącznie przejęcie zobowiązań Spółki oraz ekonomicznego ciężaru i ryzyka związanego z zaspokajaniem roszczeń Nabywców wynikających z rękojmi za wady fizyczne i prawne przedmiotów objętych Umowami dot. Lokali za Wynagrodzeniem, które wypłaci mu Spółka.

Ad. 2

Celem zawarcia Umowy nie będzie odzyskanie należności. Celem Umowy będzie wyłącznie przejęcie przez Wnioskodawcę zobowiązań Spółki wobec Nabywców lokali wynikających z rękojmi oraz przejęcie ekonomicznego i organizacyjnego ciężaru ich ewentualnej realizacji.

W ramach Umowy Wnioskodawca przejmie odpowiedzialność ekonomiczną za zaspokajanie roszczeń Nabywców. Jeżeli Nabywca zgłosi roszczenie objęte zakresem Umowy, Wnioskodawca będzie je rozpatrywał i, zależnie od jego charakteru, może w szczególności usunąć wadę, zlecić wykonanie prac naprawczych albo wypłacić Nabywcy ekwiwalent pieniężny. Wnioskodawca nie będzie natomiast dochodził zapłaty ani odzyskiwał jakichkolwiek należności na rzecz Spółki, czy innych osób.

Pytania w zakresie podatku od towarów i usług

1.     Czy przejęcie za Wynagrodzeniem przez Wnioskodawcę zobowiązań i odpowiedzialności za zaspokojenie roszczeń Nabywców wynikających z tytułu rękojmi, stanowi odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ustawy VAT?

2.     Czy przejęcie za Wynagrodzeniem przez Wnioskodawcę zobowiązań i odpowiedzialności za zaspokojenie roszczeń Nabywców wynikających z tytułu rękojmi, stanowi świadczenie usług objętych zwolnieniem od podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawcy, przejęcie przez Wnioskodawcę zobowiązań i odpowiedzialności za zaspokojenie roszczeń Nabywców wynikających z tytułu rękojmi, będzie stanowiło odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1) w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.

Ad. 2

Zdaniem Wnioskodawcy, usługa polegająca na przejęciu przez Wnioskodawcę zobowiązań i odpowiedzialności za zaspokojenie roszczeń Nabywców wynikających z tytułu rękojmi, będzie stanowiła usługę dotyczącą długów, objętą zwolnieniem od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT.

Uzasadnienie stanowiska wnioskodawcy

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w przedmiocie pytania nr 1 i nr 2:

W opisanym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca oraz Spółka zawrą Umowę, której przedmiotem będzie przejęcie prze Wnioskodawcę zobowiązań Spółki i odpowiedzialności wobec Spółki za zaspokojenie roszczeń Nabywców wynikających z tytułu rękojmi, tj. przejęcie całego ciężaru ekonomicznego związanego z realizacją roszczeń wynikających z udzielonej przez Spółkę rękojmi na podstawie Umów dot. Lokali.

Na moment zawarcia Umowy nie wszystkie roszczenia Nabywców będą znane, skonkretyzowane lub wymagalne. Część z nich może powstać dopiero w przyszłości, jeżeli w okresie odpowiedzialności z tytułu rękojmi ujawnią się określone wady fizyczne lub prawne. Nie wyklucza to jednak objęcia tych zobowiązań Umową, ponieważ ich źródło oraz zakres będą możliwe do ustalenia na podstawie Umów dot. Lokali oraz przepisów regulujących odpowiedzialność z tytułu rękojmi.

W konsekwencji Umowa będzie określała kategorię zobowiązań objętych odpowiedzialnością Wnioskodawcy w sposób umożliwiający ich identyfikację w momencie zgłoszenia roszczenia przez Nabywcę. Wnioskodawca będzie, zgodnie z Umową, jedynym podmiotem ponoszącym ciężar ekonomiczny związany z realizacją roszczeń Nabywców z tytułu rękojmi, niezależnie od tego kiedy i jakiemu podmiotowi roszczenia te będą zgłaszane.

Okoliczność, że zobowiązania objęte Umową będą obejmowały również zobowiązania przyszłe i warunkowe, nie zmienia charakteru prawnego planowanej czynności. Możliwość przejęcia długu przyszłego i warunkowego jest akceptowana w orzecznictwie Sądu Najwyższego (np.: Wyrok Sądu Najwyższego z 3.11.1998 r., I CKN 653/98, LEX nr 35746) oraz w doktrynie prawa cywilnego (np. w: G. Sikorski [w:] Kodeks cywilny. Komentarz aktualizowany, red. M. Balwicka-Szczyrba, A. Sylwestrzak, Gdańsk 2026, art. 519) jeśli umowa odpowiednio oznacza przedmiot przejęcia, czyli pozwala zidentyfikować dług w momencie jego powstania.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT.

Definicja świadczenia usług ma szeroki charakter. Obejmuje co do zasady każde odpłatne świadczenie realizowane na rzecz innego podmiotu, które nie stanowi dostawy towarów, pod warunkiem, że istnieje świadczeniodawca, świadczeniobiorca oraz bezpośredni związek między świadczeniem a należnym wynagrodzeniem.

W analizowanym przypadku przejęcie zobowiązań z tytułu rękojmi nie będzie stanowiło dostawy towarów, ponieważ w ramach Umowy nie dojdzie do przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Istotą świadczenia Wnioskodawcy będzie natomiast przejęcie od Spółki ciężaru zobowiązań w tym zobowiązań przyszłych i warunkowych wobec Nabywców lokali oraz związanego z nimi ryzyka ekonomicznego.

W wyniku zawarcia Umowy Spółka uzyska konkretną korzyść polegającą na przeniesieniu na Wnioskodawcę ciężaru ekonomicznego i organizacyjnego związanego z potencjalnymi roszczeniami Nabywców lokali z tytułu rękojmi.

Świadczenie Wnioskodawcy będzie miało charakter odpłatny. W zamian za przejęcie zobowiązań Spółki z tytułu rękojmi Wnioskodawca otrzyma Wynagrodzenie.

W konsekwencji pomiędzy świadczeniem Wnioskodawcy a Wynagrodzeniem należnym od Spółki będzie istniał bezpośredni związek. Tym samym przejęcie zobowiązań Spółki z tytułu rękojmi będzie stanowiło odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.

Jednocześnie, zdaniem Wnioskodawcy, usługa ta będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem, zwolnieniu od podatku podlegają m.in. usługi w zakresie długów, z wyłączeniem czynności, o których mowa w art. 43 ust. 15 ustawy VAT tj. między innymi czynności ściągania długów, w tym factoringu.

Przedmiotem Umowy będzie przejęcie przez Wnioskodawcę zobowiązań Spółki, a więc czynność bezpośrednio dotycząca długu. Wnioskodawca wstąpi w sytuację dłużnika w zakresie objętym Umową i przejmie ekonomiczny ciężar wykonania zobowiązań Spółki wobec Nabywców lokali.

Usługa ta mieści się zatem w kategorii usług w zakresie długów, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT.

Do analizowanej czynności nie znajdzie zastosowania wyłączenie ze zwolnienia dotyczące ściągania długów, w tym factoringu. Celem Umowy nie będzie odzyskanie należności, lecz przejęcie zobowiązań Spółki oraz zwolnienie jej z ciężaru ich ewentualnej realizacji.

Mając powyższe na uwadze, zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne przejęcie zobowiązań Spółki z tytułu rękojmi będzie stanowiło odpłatne świadczenie usług podlegające VAT. Jednocześnie jako usługa w zakresie długów, będzie korzystało ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług jest w części prawidłowe, w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Pod pojęciem usługi należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów w myśl art. 7 ustawy.

Każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi zatem, co do zasady, usługę w rozumieniu ustawy, niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

-          w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, nabywca jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,

-          świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Co istotne, oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Przy czym z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle określonych w art. 7 ust. 2 oraz w art. 8 ust. 2 ustawy).

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci wynagrodzenia.

W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. wyrok z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko Commissioners of Customs and Excise), przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk sprzedającego.

Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną usługę, należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.

Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Zatem za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być takie sytuacje, w których:

-          istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne,

-          wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,

-          istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi,

-          odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,

-          istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.

Zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy - opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy - czynności muszą być wykonywane przez podatnika.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Z opisu sprawy wynika, że Państwo oraz Spółka zamierzają zawrzeć umowę, na podstawie której przejmą Państwo zobowiązania Spółki i wyłączną odpowiedzialność wobec Spółki za zaspokojenie roszczeń Nabywców wynikających z Umów dotyczących Lokali, związanych z rękojmią za wady fizyczne i prawne przedmiotów objętych Umowami dotyczących Lokali, a tym samym przejmie cały ekonomiczny ciężar realizacji tych roszczeń.

Na moment zawarcia Umowy nie wszystkie potencjalne roszczenia Nabywców będą znane, skonkretyzowane czy wymagalne. Część z nich może powstać dopiero w przyszłości, jeżeli w okresie odpowiedzialności z tytułu rękojmi ujawnią się określone wady fizyczne lub prawne. Powstanie obowiązku wykonania świadczenia przez Państwa wobec Nabywców, będzie uzależnione od wystąpienia w przyszłości określonych zdarzeń, w szczególności od zgłoszenia przez Nabywców roszczeń objętych zakresem rękojmi.

Przejęcie zobowiązań nastąpi za wynagrodzeniem należnym Państwu od Spółki.

Wynagrodzenie to zostanie ustalone w oparciu o szacowaną wartość potencjalnych roszczeń z tytułu rękojmi, które mogą zostać zgłoszone przez Nabywców w przyszłości. Jednocześnie jest możliwe, że wartość potencjalnych roszczeń z tytułu rękojmi przekroczy albo będzie niższa niż wysokość Wynagrodzenia.

Na podstawie Umowy Państwo w zamian za otrzymane Wynagrodzenie, będzie jedynym podmiotem odpowiedzialnym za zaspokajanie roszczeń Nabywców z tytułu rękojmi. Będą Państwo ponosili wyłączną odpowiedzialność ekonomiczną za wykonanie zobowiązań objętych Umową. Oznacza to, że przejmą Państwo cały ciężar związany z realizacją roszczeń Nabywców wynikających z rękojmi, niezależnie od tego, kiedy oraz któremu podmiotowi roszczenia te zostaną zgłoszone.

Wątpliwości Państwa dotyczą kwestii czy przejęcie za Wynagrodzeniem przez Państwa zobowiązań i odpowiedzialności za zaspokojenie roszczeń Nabywców wynikających z tytułu rękojmi, stanowi odpłatne świadczenie usług.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości, stwierdzić należy w opisanej sytuacji przejęcie zobowiązań z tytułu rękojmi i odpowiedzialności za zaspokojenie roszczeń Nabywców wynikających z tytułu rękojmi, nie będzie stanowiło dostawy towarów, ponieważ w ramach Umowy nie dojdzie do przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Istotą Państwa świadczenia będzie przejęcie od Spółki ciężaru zobowiązań, w tym zobowiązań przyszłych i warunkowych wobec Nabywców lokali oraz związanego z nimi ryzyka ekonomicznego. W wyniku zawarcia Umowy Spółka uzyska konkretną korzyść polegającą na przeniesieniu na Państwa ciężaru ekonomicznego i organizacyjnego związanego z potencjalnymi roszczeniami Nabywców lokali z tytułu rękojmi. Państwa świadczenie będzie miało charakter odpłatny, bowiem w zamian za przejęcie zobowiązań Spółki z tytułu rękojmi otrzymają Państwo Wynagrodzenie.

W konsekwencji pomiędzy Państwa świadczeniem a Wynagrodzeniem należnym od Spółki będzie istniał bezpośredni związek. Tym samym przejęcie zobowiązań Spółki z tytułu rękojmi będzie stanowiło po Państwa stronie odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Stanowisko Państwa w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Wątpliwości Państwa dotyczą także kwestii czy przejęcie za Wynagrodzeniem przez Państwa zobowiązań i odpowiedzialności za zaspokojenie roszczeń Nabywców wynikających z tytułu rękojmi podlega zwolnieniu od podatku, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy.

Regulacje dotyczące zwolnień od podatku od towarów i usług zostały zawarte w art. 43 ustawy o VAT.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy:

Stosownie do art. 43 ust. 15 ustawy

Z powyższego przepisu wynika, że każda transakcja mająca za cel windykację należności jest wyłączona ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Jak Państwo wskazali istotą Państwa świadczenia będzie wyłącznie przejęcie zobowiązań Spółki oraz ekonomicznego ciężaru i ryzyka związanego z zaspokajaniem roszczeń Nabywców wynikających z rękojmi za wady fizyczne i prawne przedmiotów objętych Umowami dot. Lokali za Wynagrodzeniem, które wypłaci mu Spółka.

W analizowanej sprawie istotą świadczenia nie są usługi w zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia rachunków pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych, długów, czeków i weksli oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług. W chwili zawarcia umowy przez Państwa ze Spółką nie są Państwo zobowiązani do zaspokojenia roszczeń Nabywców wynikających z Umów dotyczących Lokali. Zasadniczym celem czynności jest bowiem umożliwienie przejęcia zobowiązań i odpowiedzialności za zaspokojenie roszczeń Nabywców wynikających z tytułu rękojmi, jeżeli w okresie odpowiedzialności z tytułu rękojmi ujawnią się określone wady fizyczne i prawne. Zatem opisana czynność ma charakter gospodarczy i handlowy, a nie finansowy. Art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy ściśle wymienia usługi, które podlegają zwolnieniu. Są nimi usługi w zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia rachunków pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych, długów, czeków i weksli oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług. Nie posiadają Państwo, jak twierdzą, długu wobec Nabywców lokali. Usługi, które będą Państwo świadczyć nie należą do usług wymienionych w ww. przepisie. W konsekwencji zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy, nie znajduje zastosowania w Państwa sytuacji. Tym samym czynność ta nie podlega zwolnieniu a podlega opodatkowaniu według właściwej stawki podatku od towarów i usług.

Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Ocena Państwa stanowiska dotycząca podatku dochodowego od osób prawnych zostanie zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Biorąc pod uwagę powyższe, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.