0111-KDIB3-1.4012.596.2026.4.WN

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej m.in. w zakresie podatku od towarów i usług. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 4 września 2026 r., które wpłynęło tego samego dnia.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

Spółka X („Wnioskodawca”) jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca ma siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlega i na moment zaistnienia zdarzenia przyszłego opisanego w niniejszym wniosku będzie podlegać w Rzeczypospolitej Polskiej obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy, podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1 Ustawy o CIT).

Wnioskodawca (jako pożyczkobiorca) zawarł umowę pożyczki pieniężnej bezgotówkowej (dalej jako: „Umowa Pożyczki”) ze spółką typu „Z” utworzoną zgodnie z prawem stanu Delaware z siedzibą w Stanach Zjednoczonych Ameryki (dalej jako „Pożyczkodawca”). Spółka typu „Z” stanowi odrębny podmiot prawny od swoich właścicieli (akcjonariuszy) i jest odrębnym podatnikiem podatku dochodowego.

Pożyczkodawca jest rezydentem podatkowym Stanów Zjednoczonych Ameryki w rozumieniu Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (dalej jako: „UPO PL-USA”).

Wnioskodawca i Pożyczkodawca nie są podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4) Ustawy o CIT. Pomiędzy Wnioskodawcą a Pożyczkodawcą ani pomiędzy tymi podmiotami a osobą trzecią nie występują szczególne powiązania, o których mowa w art. 12 ust. 3 UPO PL - USA.

Pożyczkodawca nie zajmuje się udzielaniem pożyczek w ramach swojej zwykłej działalności gospodarczej.

Umowa Pożyczki została zawarta po przeprowadzeniu negocjacji jej warunków pomiędzy Wnioskodawcą a Pożyczkodawcą. Negocjacje zostały przeprowadzone zdalnie, w szczególności podczas spotkań online oraz poprzez wymianę, za pośrednictwem poczty elektronicznej, kolejnych projektów Umowy Pożyczki, w tym projektów zawierających zmiany nanoszone w trybie „śledzenia zmian” dostępnym w edytorze tekstu MS Word.

Prowadzenie negocjacji, wymiana projektów Umowy Pożyczki, uzgadnianie jej treści oraz akceptacja poszczególnych postanowień nie skutkowały zawarciem Umowy Pożyczki ani powstaniem po stronie którejkolwiek ze stron obowiązku jej zawarcia. Do czasu podpisania Umowy Pożyczki przez obie strony wszelkie projekty, propozycje i uzgodnienia miały charakter niewiążący i nie stanowiły oferty zawarcia Umowy Pożyczki ani oświadczenia o przyjęciu takiej oferty.

Po uzgodnieniu ostatecznej treści Umowy Pożyczki dokument został podpisany w pierwszej kolejności przez osobę lub osoby uprawnione do reprezentacji Wnioskodawcy, a następnie przekazany Pożyczkodawcy przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej, tj. drogą mailową. Ostateczna wersja Umowy Pożyczki, podpisana przez Wnioskodawcę i przeznaczona do podpisania przez Pożyczkodawcę, została otrzymana przez Pożyczkodawcę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w Stanach Zjednoczonych Ameryki. Osoba lub osoby uprawnione do reprezentacji Pożyczkodawcy w chwili otrzymania tego dokumentu przebywały poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i miały możliwość zapoznania się z jego treścią poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Pożyczkodawca podpisał otrzymany dokument jako ostatnia ze stron, bez dokonywania jakichkolwiek zmian w jego treści. W chwili składania ostatniego podpisu osoba lub osoby uprawnione do reprezentacji Pożyczkodawcy fizycznie przebywały poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w Stanach Zjednoczonych Ameryki.

Umowa Pożyczki zawiera postanowienie, zgodnie z którym miejscem zawarcia Umowy Pożyczki jest miejsce złożenia ostatniego podpisu, natomiast w przypadku podpisania Umowy Pożyczki przy wykorzystaniu środków elektronicznych – miejsce ostatecznego otrzymania Umowy Pożyczki przez Pożyczkodawcę. Przy czym zarówno ostateczne otrzymanie Umowy Pożyczki przez Pożyczkodawcę, jak i złożenie ostatniego podpisu przez osobę lub osoby uprawnione do jego reprezentacji, nastąpiły poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w Stanach Zjednoczonych Ameryki.

Umowa Pożyczki została zawarta w formie elektronicznej przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej - oświadczenia woli obu stron zostały opatrzone kwalifikowanymi podpisami elektronicznymi.

Umowa Pożyczki została sporządzona w języku angielskim, a prawem właściwym dla Umowy Pożyczki jest prawo polskie.

Wypłata środków pieniężnych na podstawie Umowy Pożyczki będzie następować w transzach na rachunek bankowy Wnioskodawcy prowadzony w Polsce. Przy czym pierwsza transza pożyczki nie została jeszcze wypłacona przez Pożyczkodawcę.

W chwili zawarcia Umowy Pożyczki środki pieniężne znajdowały się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tj. na rachunku bankowym prowadzonym poza Polską. Ponadto, każdorazowo bezpośrednio przed wypłatą danej transzy, środki pieniężne przeznaczone na jej wypłatę będą znajdować się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tj. na rachunku bankowym prowadzonym poza Polską.

Łączna kwota pożyczki była znana w chwili zawarcia Umowy Pożyczki.

Z tytułu udzielenia pożyczki Pożyczkodawcy przysługują odsetki naliczane na zasadach określonych w Umowie Pożyczki. Odsetki stanowią wynagrodzenie należne Pożyczkodawcy za udostępnienie kapitału i będą płatne zgodnie z warunkami oraz w terminach określonych w Umowie Pożyczki. Pożyczkodawca jest i będzie rzeczywistym właścicielem odsetek wypłacanych mu na mocy Umowy Pożyczki.

Na moment zawarcia Umowy Pożyczki, wypłaty każdej z poszczególnych transz na rzecz Wnioskodawcy oraz wypłaty odsetek, Pożyczkodawca nie posiadał i nie będzie posiadał „zakładu” w rozumieniu UPO PL-USA na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a także nie posiadał i nie będzie posiadał siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Na moment zawarcia Umowy Pożyczki, wypłaty każdej z poszczególnych transz na rzecz Wnioskodawcy oraz wypłaty odsetek, Wnioskodawca nie posiadał i nie będzie posiadał „zakładu” w rozumieniu UPO PL-USA na terytorium Stanów Zjednoczonych Ameryki. Ponadto, zobowiązanie z tytułu Umowy Pożyczki nie jest i nie będzie związane z jakimkolwiek zagranicznym zakładem Wnioskodawcy, a odsetki nie będą ponoszone przez taki zakład.

Wnioskodawca będzie dysponował ważnym certyfikatem rezydencji podatkowej przedłożonym mu przez Pożyczkodawcę, potwierdzającym rezydencję podatkową Pożyczkodawcy za okres, w którym zostanie dokonana wypłata odsetek oraz oświadczeniem Pożyczkodawcy o statusie rzeczywistego właściciela odsetek.

W związku z wypłatą odsetek na rzecz Pożyczkodawcy, Wnioskodawca zamierza wykazywać import usług zwolniony z podatku VAT w składanym przez siebie pliku JPK_V7M.

Wnioskodawca nie zrezygnuje ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 22 Ustawy o VAT w stosunku do Umowy Pożyczki.

Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług sformułowane i oznaczone nr 4 w piśmie uzupełniającym wniosek

Czy udzielenie pożyczki przez Pożyczkodawcę na rzecz Wnioskodawcy stanowi (będzie stanowić) podlegające opodatkowaniu VAT świadczenie usług, a tym samym w związku z jej otrzymaniem Wnioskodawca zobowiązany jest (będzie zobowiązany) do rozpoznania importu usług zwolnionych od podatku VAT?

Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług sformułowane w piśmie uzupełniającym wniosek

W ocenie Wnioskodawcy udzielenie pożyczki przez Pożyczkodawcę na rzecz Wnioskodawcy na podstawie Umowy Pożyczki stanowi (będzie stanowić) podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług świadczenie usług, którego miejscem świadczenia - zgodnie z art. 28b ust. 1 Ustawy o VAT - jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W konsekwencji Wnioskodawca jest (będzie) zobowiązany do rozpoznania z tego tytułu importu usług w rozumieniu art. 2 pkt 9) w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 4) Ustawy o VAT, który korzysta (będzie korzystał) ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 Ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1) Ustawy o VAT opodatkowaniu VAT podlegają odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

W ocenie Wnioskodawcy udzielenie oprocentowanej pożyczki spełnia przesłanki odpłatnego świadczenia usług.

Pożyczkodawca zobowiązuje się bowiem do udostępnienia Wnioskodawcy kapitału przez określony czas, natomiast bezpośrednim świadczeniem wzajemnym Wnioskodawcy są odsetki. Istnieje zatem stosunek prawny, w ramach którego Wnioskodawca jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia, a Pożyczkodawca otrzymuje pozostające w bezpośrednim związku z tym świadczeniem wynagrodzenie.

Jak wynika z opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, odsetki stanowią wynagrodzenie Pożyczkodawcy za udostępnienie kapitału. Udzielenie Pożyczki nie stanowi więc czynności nieodpłatnej ani wyłącznie technicznego transferu środków pieniężnych, lecz odpłatną usługę finansową

Na podstawie art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Ponadto, zgodnie z art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.

Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Dodatkowo art. 28a pkt 1. lit. a) Ustawy o VAT przewiduje, że na potrzeby przepisów dotyczących miejsca świadczenia usług przez podatnika rozumie się również podmiot wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą określoną w art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na jej cel lub rezultat. Oznacza to, że Pożyczkodawca nie musi być zarejestrowany jako podatnik VAT w Polsce ani w państwie członkowskim Unii Europejskiej, aby zostać uznany za podatnika dla celów ustalania miejsca świadczenia usług.

Jak wynika z opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, Pożyczkodawca prowadzi działalność gospodarczą, przy czym udzielanie pożyczek nie należy do zakresu jego zwykłej działalności gospodarczej. W ocenie Wnioskodawcy pożyczka została udzielona w ramach tej działalności - Pożyczkodawca udostępnił Wnioskodawcy kapitał przez określony czas, otrzymując w zamian wynagrodzenie w postaci odsetek. W ocenie Wnioskodawcy okoliczność, że Pożyczkodawca nie zajmuje się udzielaniem pożyczek w ramach swojej zwykłej działalności gospodarczej, nie wyłącza kwalifikacji tej czynności jako wykonywanej w ramach działalności gospodarczej. Liczba oraz częstotliwość udzielanych pożyczek nie stanowią bowiem samodzielnego kryterium decydującego o ich objęciu VAT.

Zgodnie z art. 28b ust. 1 Ustawy o VAT miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust.1 i 2 oraz art. 28n.

Stosownie do art. 28b ust. 2 Ustawy o VAT w przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

W analizowanym przypadku:

1)   Wnioskodawca jest podatnikiem VAT posiadającym siedzibę działalności gospodarczej w Polsce;

2)   usługa udzielenia pożyczki na podstawie Umowy Pożyczki jest świadczona w miejscu siedziby Wnioskodawcy w Polsce;

3)   usługa nie jest świadczona na rzecz zagranicznego stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej Wnioskodawcy.

W konsekwencji zdaniem Wnioskodawcy należy uznać, że miejscem świadczenia usługi udzielenia pożyczki na podstawie Umowy Pożyczki przez Pożyczkodawcę jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z art. 28b ust. 1 Ustawy o VAT.

Wymaga podkreślenia, że miejsce zawarcia Umowy Pożyczki, miejsce położenia rachunku bankowego Pożyczkodawcy, miejsce transferu kapitału ani wybór prawa polskiego jako prawa właściwego dla Umowy Pożyczki nie zmieniają miejsca świadczenia usługi ustalanego na podstawie art. 28b Ustawy o VAT. Dla celów VAT znaczenie ma w tym zakresie siedziba usługobiorcy, dla której świadczona jest usługa.

Zgodnie z art. 2 pkt 9) Ustawy o VAT przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca wskazany w art. 17 ust. 1 pkt 4) Ustawy o VAT.

Art. 17 ust. 1 pkt 4) Ustawy o VAT stanowi, że podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

a)  usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28e (miejsce świadczenia usług związanych z nieruchomościami), podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4, oraz

b)  usługobiorcą – w przypadku usług objętych art. 28b Ustawy o VAT – jest podatnik, o którym mowa w art. 15 Ustawy o VAT, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.

Zdaniem Wnioskodawcy warunki te będą spełnione, ponieważ:

1)  Pożyczkodawca (usługodawca) jest podatnikiem posiadającym siedzibę działalności gospodarczej w Stanach Zjednoczonych;

2)  Pożyczkodawca (usługodawca) nie posiada w Polsce siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej;

3)  Wnioskodawca (usługobiorca) jest podatnikiem VAT, o którym mowa w art. 15 Ustawy o VAT, posiadającym siedzibę działalności gospodarczej w Polsce;

4)  miejscem świadczenia usługi, na podstawie art. 28b ust. 1 Ustawy o VAT jest Polska.

W konsekwencji w ocenie Wnioskodawcy Pożyczkodawca nie jest zobowiązany do rozliczenia polskiego VAT. Podatnikiem z tytułu nabycia usługi jest Wnioskodawca, który powinien rozpoznać import usług.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 38) Ustawy o VAT zwalnia się od podatku:

1)  usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych,

2)  usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych,

3)  zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę.

Zwolnienie to ma charakter przedmiotowy. Jego zastosowanie zależy od charakteru świadczonej usługi, a nie od tego, czy usługodawcą jest bank, instytucja finansowa, spółka prowadząca regularną działalność pożyczkową czy inny przedsiębiorca.

Usługa świadczona przez Pożyczkodawcę polega na udostępnieniu Wnioskodawcy określonej kwoty kapitału za wynagrodzeniem w postaci odsetek. Stanowi więc usługę udzielenia pożyczki pieniężnej wymienioną wprost w art. 43 ust. 1 pkt 38) Ustawy o VAT.

Nie znajdują w niniejszej sprawie również zastosowania wyłączenia przewidziane w art. 43 ust. 15 Ustawy o VAT - usługa udzielenia pożyczki nie stanowi czynności ściągania długów (w tym factoringu), usługi doradztwa ani usługi w zakresie leasingu.

Na podstawie art. 43 ust. 22 Ustawy o VAT możliwa jest rezygnacja ze zwolnienia określonych usług finansowych świadczonych na rzecz podatników i wybór ich opodatkowania, pod warunkiem spełnienia ustawowych wymogów. Jeżeli jednak w odniesieniu do analizowanej usługi nie zostanie dokonany taki wybór, zastosowanie znajdzie zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 38) Ustawy o VAT.

W konsekwencji w ocenie Wnioskodawcy, Wnioskodawca jest zobowiązany do rozpoznania importu usług, lecz import ten będzie korzystał ze zwolnienia od VAT.

Kwalifikacja zagranicznej pożyczki jako importu usług zwolnionego z VAT jest utrwalona w praktyce interpretacyjnej organów podatkowych. Przykładowo w interpretacji z 4 maja 2026 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.203.2026.1.WN, Dyrektor KIS stwierdził, że:

„Nabyta przez Państwa usługa udzielenia pożyczki od Pożyczkodawcy będącego podmiotem zagranicznym, nieposiadającego w Polsce siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej stanowi import usług podlegający opodatkowaniu na terytorium Polski. Z uwagi na fakt, że usługa ta mieści się w zakresie czynności, o których mowa w cyt. art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy jako wymieniona wprost w tym przepisie - usługa udzielenia pożyczki przez Pożyczkodawcę na Państwa rzecz korzysta ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy.”

Zdaniem Wnioskodawcy, skoro udzielenie pożyczki na podstawie Umowy Pożyczki:

1.     stanowi odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT, dokonane przez podmiot działający w charakterze podatnika (art. 15 ust. 1 i 2 w zw. z art. 28a pkt 1 lit. a Ustawy o VAT),

2.     ma miejsce świadczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (art. 28b ust. 1 Ustawy o VAT),

3.     jest usługą, z tytułu której podatnikiem jest Wnioskodawca jako usługobiorca (art. 17 ust. 1 pkt 4 Ustawy o VAT), a zatem stanowi dla Wnioskodawcy import usług (art. 2 pkt 9 Ustawy o VAT),

4.     mieści się w zakresie usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 38 Ustawy o VAT i nie jest objęta wyłączeniami przewidzianymi w art. 43 ust. 15 tej ustawy,

-      to stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady.

Należy zauważyć, iż pojęcie usługi zostało zdefiniowane bardzo szeroko. Taka konstrukcja definicji usług pozwala na objęcie zakresem przedmiotowym podatku VAT wszelkich transakcji wykonywanych w ramach działalności gospodarczej.

Zatem każde świadczenie niebędące dostawą towarów, polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

1)     w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,

2)     świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci wynagrodzenia.

Czynność może być albo odpłatna albo nieodpłatna. Na gruncie podatku od towarów i usług nie występują czynności częściowo odpłatne. Jeśli tylko czynność została wykonana za wynagrodzeniem, to jest ona odpłatna. Nie ma żadnego znaczenia, czy wynagrodzenie to pokrywa koszty świadczenia tej czynności poniesione przez podatnika, ewentualnie kreuje dla podatnika zysk. Także czynności wykonane „po kosztach” ich świadczenia, bądź poniżej tych koszów, są czynnościami odpłatnymi, o ile tylko pobrano za nie wynagrodzenie.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:

Według ust. 2 powołanego artykułu:

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów lub świadczenie usług podlegać będą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywane będą przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy towarów lub świadczenia usług mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Państwa wątpliwości w zakresie podatku od towarów i usług dotyczą kwestii czy udzielenie pożyczki przez Pożyczkodawcę na Państwa rzecz stanowi podlegające opodatkowaniu VAT świadczenie usług, a tym samym w związku z jej otrzymaniem zobowiązani będą Państwo do rozpoznania importu usług zwolnionych od podatku VAT.

Istota umowy pożyczki została zawarta w art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 795).

Zgodnie z art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego:

W wyniku spełnienia świadczenia przez dającego pożyczkę, określone przedmioty majątkowe stają się własnością biorącego pożyczkę. Zasilają one jednak tylko czasowo majątek biorącego pożyczkę, który obowiązany jest do zwrotu, tj. do przeniesienia na drugą stronę własności tej samej ilości pieniędzy albo rzeczy tego samego rodzaju.

Czynności polegające na udzieleniu pożyczek pieniężnych podlegających oprocentowaniu stanowią odpłatne świadczenie usług i podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Udzielanie pożyczek przez podatnika podatku od towarów i usług spełnia przesłanki uznania tych czynności za podlegające opodatkowaniu, niezależnie od częstotliwości i celu ich udzielenia, czy statusu nabywcy. Udzielanie bowiem pożyczek przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą obowiązki w podatku od towarów i usług, nawet gdy czynności te nie znajdują się w jej zakresie przedmiotowym.

W efekcie, udzielenie pożyczki stanowi świadczenie na rzecz innego podmiotu, polegające na udostępnianiu kapitału na wskazany w umowie okres. Czynność udzielenia pożyczki w zamian za wynagrodzenie w postaci odsetek lub prowizji z tytułu korzystania z cudzego kapitału traktowana jest jako świadczenie usług.

Charakter i cechy usługi udzielenia pożyczki wskazują, że czynność ta mieści się w definicji pojęcia „działalność gospodarcza”. W świetle art. 15 ust. 2 zdanie drugie ustawy o VAT, działalność gospodarcza „obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych”. Niewątpliwie przekazanie środków pieniężnych (a zatem wartości o charakterze niematerialnym) na rzecz pożyczkobiorcy, na określony okres czasu, za ustalonym wynagrodzeniem (oprocentowaniem), uzyskiwanym w ustalonych okresach rozliczeniowych, stanowi wykorzystywanie tych środków w sposób ciągły i w celach zarobkowych. Usługa tego rodzaju mieści się zatem w pojęciu „działalność gospodarcza” zdefiniowanym w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz wskazane wyżej przepisy należy stwierdzić, że wskazana we wniosku czynność udzielenia pożyczki spełnia przesłanki uznania tej czynności za podlegającą opodatkowaniu. Udzielenie bowiem pożyczki przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzące obowiązki w podatku od towarów i usług, zaś pożyczkodawcę uznać za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.

W konsekwencji wskazana we wniosku czynność udzielenia Państwu (Pożyczkobiorcy) odpłatnej pożyczki pieniężnej przez Pożyczkodawcę, stanowi odpłatne świadczenie usług w myśl art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Jednakże w przypadku świadczenia usług, gdy jedna ze stron posiada siedzibę działalności gospodarczej poza terytorium kraju, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależeć będzie, czy dana usługa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski, czy też nie.

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy:

Z kolei w świetle art. 17 ust. 2 ustawy:

Pojęcie importu usług zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 9 ustawy, zgodnie z którym:

Powołany art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy wskazuje na sytuację, w której podatnikiem staje się nabywca usługi, jeśli dokonał on nabycia usługi od usługodawcy spoza terytorium kraju. Przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, wprowadza mechanizm tzw. odwrotnego obciążenia, który polega na opodatkowaniu usług przez usługobiorcę.

Stosownie do art. 28a ustawy:

Wskazany powyżej art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel i rezultat takiej działalności. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:

Z powyższych przepisów wynika, że miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy jest miejsce, w którym podatnik ten posiada siedzibę swojej działalności gospodarczej. Jeżeli jednak usługi te są świadczone na rzecz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika znajdującego się w miejscu innym niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. Powołaną powyżej zasadę ogólną należy stosować, gdy usługa jest świadczona na rzecz podatnika, a przepisy wskazane w art. 28b ust. 1 ustawy nie przewidują innych zasad ustalenia miejsca świadczenia usług.

Do powołanej w art. 28b ust. 1 ustawy zasady ogólnej, ustawodawca przewidział szereg zastrzeżeń, wskazując szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia usług. Jednakże w przedmiotowej sprawie nie mają one zastosowania.

Z wniosku wynika, że zawarli Państwo umowę pożyczki pieniężnej bezgotówkowej ze spółką typu „Z” utworzoną zgodnie z prawem stanu Delaware z siedzibą w Stanach Zjednoczonych Ameryki. Pożyczkodawca jest rezydentem podatkowym Stanów Zjednoczonych Ameryki w rozumieniu Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. Państwo natomiast są zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym i podlegają nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Na moment zawarcia Umowy Pożyczki, wypłaty każdej z poszczególnych transz na rzecz Wnioskodawcy oraz wypłaty odsetek, Pożyczkodawca nie posiadał i nie będzie posiadał „zakładu” w rozumieniu UPO PL-USA na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a także nie posiadał i nie będzie posiadał siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W związku z powyższym miejscem świadczenia, a tym samym opodatkowania nabywanej przez Państwa usługi udzielenia pożyczki od Pożyczkodawcy, stosownie do art. 28b ust. 1 ustawy, będzie miejsce, w którym Państwo (usługobiorca) posiadają siedzibę działalności gospodarczej. W analizowanym przypadku, usługa jest opodatkowana na terytorium Polski.

W niniejszej sprawie spełnione są warunki wynikające z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, bowiem Państwo są czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, a z treści wniosku wynika, że Pożyczkodawca nie posiada siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski. Zatem nabycie przez Państwa usługi udzielenia pożyczki od Pożyczkodawcy stanowi dla Państwa import usług, o którym mowa w art. 2 pkt 9 ustawy, tym samym Państwo są zobowiązani, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, opodatkować ww. usługę stosownie do art. 28a ust. 1 ustawy na terytorium Polski.

Usługa, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy:

W odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, należy wskazać, że nabyta przez Państwa usługa udzielenia pożyczki od Pożyczkodawcy będącego podmiotem zagranicznym, nieposiadającego w Polsce siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej – stanowi import usług podlegający opodatkowaniu na terytorium Polski. Ponieważ, miejscem świadczenia tej usługi jest Polska, Państwo są zobowiązani do jej rozliczenia na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług. Ponadto, z uwagi na fakt, że usługa ta mieści się w zakresie czynności, o których mowa w cyt. art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy jako wymieniona wprost w tym przepisie - usługa udzielenia pożyczki przez Pożyczkodawcę na Państwa rzecz korzysta ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. Ocena prawna Państwa stanowiska w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych oraz podatku dochodowego od osób prawnych zostanie zawarta w odrębnych rozstrzygnięciach.

Wszelkie inne kwestie poruszone w stanowisku a niebędące przedmiotem zapytania, nie były przedmiotem rozstrzygnięcia.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym, mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego, uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie pogląd dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego (którego elementy przyjmuje jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.