0111-KDIB3-1.4012.591.2026.2.MG

Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 20 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 7 września 2026 r. (wpływ 9 września 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca - (X) (dalej: Miasto, Gmina) - jednostka samorządu terytorialnego - jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT od dnia (...) 1994 r. i składa miesięczne deklaracje JPK_VAT. Wnioskodawca jest podatnikiem VAT z tytułu wykonywania czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych oraz innych czynności uznawanych za prowadzenie działalności gospodarczej, w zakresie których Wnioskodawca spełnia definicję podatnika zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 Ustawy o VAT.

Gmina jest właścicielem działki nr (A) o pow. (...) ha i działki nr (B) o pow. (…) ha położonej przy (…) w (…), obręb (…), zapisanej w księdze wieczystej (…).

Działka nr (A) powstała z połączenia dwóch działek nr (…) i (…), które to do zasobu Gminy zostały nabyte w drodze komunalizacji z mocy prawa z dniem (…) roku, tym samym Gmina nie miała prawa do odliczenia podatku VAT przy nabyciu.

Działka nr (B) powstała z podziału działki (…), która to do zasobu Gminy została nabyta w drodze komunalizacji z mocy prawa z dniem (…) roku, tym samym Gmina nie miała prawa do odliczenia podatku VAT przy nabyciu.

Działka nr (A) jest niezabudowana i zagospodarowana w sposób (...). (...).

Działka nr (B) jest niezabudowana i zagospodarowana w sposób (...). (…).

Działka nr (B) jest dzierżawiona na cele rolne. Zgodnie z przepisami prawa tj. § 3 ust.1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20.12.2013 roku w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień, dzierżawę gruntów przeznaczonych na cele rolnicze zwalnia się od podatku.

Na działce nr (B) (przed podziałem geodezyjnym działka (…) aktem notarialnym Rep A nr (…) została ustanowiona służebność przesyłu, za którą pobrano jednorazowe wynagrodzenie z tytułu jej ustanowienia i wystawiono fakturę VAT z (…)% stawką podatku.

Zgodnie z wypisem i wyrysem z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonego uchwałą Nr (…) Rady Miasta z dnia (…) r. (Dz. Urz. (…) z dnia (…) r., poz. (…)), działki nr (A) i (B) położone są w jednostce planistycznej oznaczonej symbolem 1ZN - teren zieleni naturalnej.

Dla terenów oznaczonych symbolem 1ZN plan miejscowy ustala:

1.      przeznaczenie: teren zieleni naturalnej;

2.      przeznaczenie dopuszczone: teren wód powierzchniowych śródlądowych;

3.      zasady zagospodarowania terenu:

a)     zakazuje się urządzania miejsc postojowych,

b)     dopuszcza się zbiorniki retencyjne i urządzenia wodne.

Według ewidencji gruntów i użytków działka nr (B) oznaczona jest jako: ŁIV - łąki trwałe, RIVa - grunty orne oraz Wsr-ŁIV - grunty pod stawami.

Natomiast działka nr (A) oznaczona jest jako: Lzr-ŁIV oraz Lzr-RIVb - grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, LIV - łąki trwałe oraz Wsr-ŁIV - grunty pod stawami.

Miasto nie poniosło i nie ponosi w odniesieniu do działek nr (A) i (B) wydatków inwestycyjnych mających na celu podniesienie ich atrakcyjności. Poniesiono jedynie wydatki związane z przygotowaniem nieruchomości do zbycia, obejmujące wykonanie podziału geodezyjnego, operatu szacunkowego, uzgodnień branżowych z gestorami sieci oraz mapy ewidencyjnej.

Miasto jest również właścicielem działki nr (C), która zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego położona jest w jednostce planistycznej 1U-P - teren usług lub produkcji.

Planowana jest sprzedaż działek nr (A) i (B) wraz z działką nr (C) w ramach jednej transakcji (jednej umowy sprzedaży). Działki pozostają odrębnymi działkami ewidencyjnymi i nie dojdzie do ich scalenia przed sprzedażą. Cena wywoławcza działek nr (A),(B) i (C) została określona jako jedna wartość jednak będzie możliwe wyodrębnienie wartości poszczególnych działek na podstawie operatu szacunkowego.

Uzupełnienie

W związku z poniższymi pytaniami Organu zawartymi w wezwaniu znak 0111-KDIB3-1.4012.591.2026.1.MG:

W piśmie z 7 września 2026 r. udzielili Państwo poniższych wyjaśnień:

Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego

Zgodnie z wypisem i wyrysem z Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego fragmentu jednostki Szeroka o symbolu roboczym (…) w (…) - część (…) zatwierdzonym Uchwałą Nr (…) Rady Miasta (…) z dnia (…) roku ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym (…) poz. (…) z dnia (…):

-          działka nr (A) znajduje się w strefie 1ZN – teren zieleni naturalnej. Dla terenu oznaczonego symbolem 1ZN plan miejscowy ustala:

a)     przeznaczenie: teren zieleni naturalnej,

b)     przeznaczenie dopuszczone: teren wód powierzchniowych śródlądowych,

c)     zasady zagospodarowania terenu:

-          zakazuje się urządzania miejsc postojowych,

-          dopuszcza się zbiorniki retencyjne i urządzenia wodne.

W MPZP nie wskazano przeznaczenia uzupełniającego dla terenu ZN.

-          działka nr (B) znajduje się w strefie 1ZN - teren zieleni naturalnej. Dla terenu oznaczonego symbolem 1ZN plan miejscowy ustala:

a)     przeznaczenie: teren zieleni naturalnej,

b)     przeznaczenie dopuszczone: teren wód powierzchniowych śródlądowych,

c)     zasady zagospodarowania terenu:

-          zakazuje się urządzania miejsc postojowych,

-          dopuszcza się zbiorniki retencyjne i urządzenia wodne.

W MPZP nie wskazano przeznaczenia uzupełniającego dla terenu ZN.

-          działka nr (C) znajduje się w strefie 1U-P - teren usług lub produkcji. Dla terenu oznaczonego symbolem 1U-P:

a)    przeznaczenie:

-          teren usług,

-          teren produkcji,

b)    przeznaczenie wykluczone:

-        teren usług handlu wielkopowierzchniowego,

-        teren usług zdrowia i pomocy społecznej,

-        teren usług edukacji,

-        teren usług kultu religijnego,

-        teren elektrowni wiatrowej,

c)    zasady zagospodarowania: zakazuje się lokalizacji obiektów związanych ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży oraz zamieszkania zbiorowego,

d)    parametry i wskaźniki oraz zasady kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu:

-        maksymalny udział powierzchni zabudowy: (…)%,

-        minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej: (…)%,

-        minimalna nadziemna intensywność zabudowy: (…),

-        maksymalna nadziemna intensywność zabudowy: (…),

-        maksymalna wysokość zabudowy: (dla budynków usługowych i produkcyjnych: (…)m, dla budynków garażowych i gospodarczych: (…)m, dla urządzeń produkcji energii ze źródeł odnawialnych: (…)m).

W MPZP nie wskazano przeznaczenia uzupełniającego dla terenu 1U-P.

Pytanie

Czy dostawa niezabudowanych działek nr (A) i (B), przeznaczonych zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego pod tereny zieleni naturalnej (1ZN), korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, jeżeli działki te zostaną sprzedane w ramach jednej umowy sprzedaży wraz z działką nr (C) stanowiącą teren budowlany przeznaczony w miejscowym planie pod usługi lub produkcję (1U-P)?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż działek nr (A) i (B) będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Uzasadnienie:

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt. 9 zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Zgodnie z art. 2 pkt. 33 ustawy o VAT przez tereny budowlane należy rozumieć grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z MPZP, a w przypadku braku takiego planu zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Wniosek dotyczy działek niezabudowanych nr (A) i (B), które zgodnie z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego są położona w strefie 1ZN - teren zieleni naturalnej (nieruchomości będą zbywane w ramach jednej umowy sprzedaży z działką nr (C) zapisaną w mpzp w strefie 1U-P -teren usług lub produkcji). Aby stwierdzić, czy grunt został przeznaczony pod zabudowę czy też nie kluczowe znaczenie ma określenie w planie zagospodarowania przestrzennego podstawowego przeznaczenia terenu. Dopuszczone w tym planie pomocnicze funkcje służą jedynie uzupełnieniu zasadniczego sposobu gospodarowania danego terenu, lecz go nie zmieniają.

Prawidłowa interpretacja art. 2 pkt 33 ustawy o VAT wiąże się z przyjęciem, iż terenem budowlanym jest grunt, który zgodnie z mpzp został przeznaczony na cele budowlane, przy czym decydujące znaczenie ma w tym kontekście wskazane w planie przeznaczenie podstawowe.

Zatem skoro art 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT przewiduje zwolnienie od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane, to należy uznać, iż znajduje ono zastosowanie w przypadkach, w których przeznaczenie podstawowe gruntów stanowiących przedmiot transakcji jest - zgodnie z planem miejscowym - inne niż budowlane.

Mając na uwadze przywołane przepisy prawa, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż w przedmiotowej sytuacji, tj. przy zbywaniu działki (A) i (B) w ramach jednej umowy sprzedaży z działką (C) (tereny usług lub produkcji) - dostawa działki (A) i (B) oznaczonej w MPZP jako 1ZN (teren zieleni naturalnej) będzie stanowiła czynność korzystającą ze zwolnienia z VAT z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. Nieruchomości te stanowią bowiem grunt niezabudowany, niebędący terenem budowlanym w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT.

Bez znaczenia także dla możliwości zastosowania zwolnienia pozostaje okoliczność, że działki nr (A) i (B) zostaną sprzedane w ramach jednej umowy wraz z działką nr (C), która zgodnie z miejscowym planem stanowi teren budowlany. Przedmiotem dostawy pozostaną odrębne działki ewidencyjne o różnym przeznaczeniu planistycznym, dlatego skutki podatkowe ich dostawy należy oceniać odrębnie dla każdej z nich. W konsekwencji dostawa działek nr (A) i (B) będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, natomiast dostawa działki nr (C) będzie podlegała opodatkowaniu według zasad właściwych dla terenów budowlanych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

Jak wynika z art. 2 pkt 6 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

W świetle powyższego grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Należy podkreślić jednak, że nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:

Według ust. 2 powołanego artykułu:

Z przepisu art. 15 ust. 6 ustawy o VAT wynika, że:

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:

·         podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa oraz

·         podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp. umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Jednocześnie podkreślić należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 33 ustawy o VAT:

Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane.

W tym miejscu należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 538 ze zm.):

Jak stanowi art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

Ponadto należy podkreślić, że przy dokonywaniu oceny, czy dany grunt jest przeznaczony pod zabudowę nie można kierować się wyłącznie jego podstawowym przeznaczeniem określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, lecz należy również wziąć pod uwagę jego przeznaczenie uzupełniające, wynikające z tego planu. Ustawodawca bowiem definiując w art. 2 pkt 33 ustawy teren budowlany wskazuje, że decydujące znaczenie mają m.in. zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie zawężając przy tym, że chodzi wyłącznie o podstawowe przeznaczenie określone w tym planie.

W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.

Z powyższych przepisów wynika, że ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości. Bez znaczenia zatem pozostaje klasyfikacja według ewidencji gruntów i budynków lub studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego.

Z cytowanych przepisów wynika, że nie jest terenem budowlanym grunt, dla którego miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje inne przeznaczenie niż pod zabudowę. Analogicznie, w przypadku braku takiego planu, powyższą zasadę należy stosować do decyzji o warunkach zabudowy. W zależności od rodzaju inwestycji będzie to albo decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego albo decyzja o warunkach zabudowy.

Z powyższej analizy wynika, że ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości.

Powyższe oznacza, że generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane. Pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących gruntami leśnymi, rolnymi itp., niebędących terenami budowlanymi – są zwolnione od podatku VAT.

Z opisu sprawy wynika, że planują Państwo sprzedaż działek nr (A) i (B) wraz z działką nr (C) w ramach jednej transakcji (jednej umowy sprzedaży).

Działka nr (A) jest niezabudowana i zagospodarowana w sposób (...).

Działka nr (B) jest niezabudowana i zagospodarowana w sposób (...).

Na działce nr (B) (przed podziałem geodezyjnym działka (…)) została ustanowiona służebność przesyłu, za którą pobrano jednorazowe wynagrodzenie z tytułu jej ustanowienia i wystawiono fakturę VAT z (…)% stawką podatku.

Działka nr (C) zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego położona jest w jednostce planistycznej 1U-P - teren usług lub produkcji.

Zgodnie z wypisem i wyrysem z Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego:

-          działka nr (A) znajduje się w strefie 1ZN – teren zieleni naturalnej. Dla terenu oznaczonego symbolem 1ZN plan miejscowy ustala:

d)     przeznaczenie: teren zieleni naturalnej,

e)     przeznaczenie dopuszczone: teren wód powierzchniowych śródlądowych,

f)      zasady zagospodarowania terenu:

-          zakazuje się urządzania miejsc postojowych,

-          dopuszcza się zbiorniki retencyjne i urządzenia wodne.

W MPZP nie wskazano przeznaczenia uzupełniającego dla terenu ZN.

-          działka nr (B) znajduje się w strefie 1ZN - teren zieleni naturalnej. Dla terenu oznaczonego symbolem 1ZN plan miejscowy ustala:

d)     przeznaczenie: teren zieleni naturalnej,

e)     przeznaczenie dopuszczone: teren wód powierzchniowych śródlądowych,

f)      zasady zagospodarowania terenu:

-          zakazuje się urządzania miejsc postojowych,

-          dopuszcza się zbiorniki retencyjne i urządzenia wodne.

W MPZP nie wskazano przeznaczenia uzupełniającego dla terenu ZN.

-          działka nr (C) znajduje się w strefie 1U-P - teren usług lub produkcji. Dla terenu oznaczonego symbolem 1U-P:

a)    przeznaczenie:

-          teren usług,

-          teren produkcji,

b)    przeznaczenie wykluczone:

-        teren usług handlu wielkopowierzchniowego,

-        teren usług zdrowia i pomocy społecznej,

-        teren usług edukacji,

-        teren usług kultu religijnego,

-        teren elektrowni wiatrowej,

c)    zasady zagospodarowania: zakazuje się lokalizacji obiektów związanych ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży oraz zamieszkania zbiorowego,

d)    parametry i wskaźniki oraz zasady kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu:

-        maksymalny udział powierzchni zabudowy: (…)%,

-        minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej: (…)%,

-        minimalna nadziemna intensywność zabudowy: (…),

-        maksymalna nadziemna intensywność zabudowy: (…),

-        maksymalna wysokość zabudowy: (dla budynków usługowych i produkcyjnych: 15m, dla budynków garażowych i gospodarczych: 12m, dla urządzeń produkcji energii ze źródeł odnawialnych: 6m).

W MPZP nie wskazano przeznaczenia uzupełniającego dla terenu 1U-P.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii czy dostawa niezabudowanych działek nr (A) i (B), przeznaczonych zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego pod tereny zieleni naturalnej (1ZN), korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, jeżeli działki te zostaną sprzedane w ramach jednej umowy sprzedaży wraz z działką nr (C) stanowiącą teren budowlany przeznaczony w miejscowym planie pod usługi lub produkcję (1U-P)?

W związku z tym, że ustawa o VAT nie precyzuje, o jakie tereny przeznaczone pod zabudowę chodzi, przyjąć trzeba, że pojęcie ,,tereny przeznaczone pod zabudowę” obejmuje obszary, na których przewidziane są różne formy zabudowy.

Rozpatrując pojęcie „grunty przeznaczone pod zabudowę” – do którego odnosi się przepis art. 2 pkt 33 ustawy – należy odwołać się do definicji zawartych w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 524 ze zm.).

Z art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane wynika, że:

Na mocy art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:

Z kolei w świetle art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:

Jak stanowi art. 3 pkt 3a ustawy Prawo budowlane:

W świetle przytoczonych powyżej przepisów grunt budowlany to taki grunt, który objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, w którym określono dla niego funkcję „pod zabudowę”.

Zauważyć należy, że analiza ustawy o podatku od towarów i usług wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod zabudowę.

Elementem, który determinuje możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane. Przy ocenie czy przedmiotowy teren oznaczony ww. symbolem planu zagospodarowania przestrzennego (tj. 1ZN) stanowi teren budowlany, nie wystarczy analiza jego podstawowego przeznaczenia określonego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Uwzględnić bowiem należy również zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dotyczące przeznaczenia dopuszczalnego tego terenu. Dla działek (A) i (B) zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dopuszcza się (...)

Zatem sama możliwość wybudowania wskazanych obiektów na działkach, znajdujących się na obszarze oznaczonym 1ZN, oznacza, że działki te stanowią grunt przeznaczony pod zabudowę.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że ustawodawca nie uzależnił charakteru terenu od głównego (wiodącego) celu, który będący przedmiotem opodatkowania VAT teren ma spełniać, lecz zwolnienie od opodatkowania VAT zależy od możliwości dokonania zabudowy wskazanego terenu.

Mając powyższe na uwadze stwierdzam, że dostawa działek nr (A) i (B) nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Ze zwolnienia od podatku na podstawie ww. przepisu nie będzie również korzystała dostawa działki nr (C), gdyż jak Państwo wskazali działka nr (C) położona jest na obszarze objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w strefie 1U-P - teren usług lub produkcji. Teren ten stanowi grunt przeznaczony pod zabudowę. Zatem zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy nie znajdzie zastosowania.

Podsumowując, w sytuacji dostawy działki nr (A), działki nr (B) i działki nr (C) nie znajdzie zastosowania zwolnienie od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Tym samym Państwa stanowisko zgodnie, z którym:

-        dostawa działek nr (A) i (B) będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT – jest nieprawidłowe,

-        dostawa działki nr (C) będzie podlegała opodatkowaniu według zasad właściwych dla terenów budowlanych – jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Przedmiotem rozstrzygnięcia nie było zastosowanie ewentualnego zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym, mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego, uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie pogląd dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego (którego elementy przyjmuje jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.