0111-KDIB3-1.4012.554.2026.3.IK

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej m.in. w zakresie podatku od towarów i usług. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 20 sierpnia 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w formie prostej spółki akcyjnej pod firmą G. PROSTA SPÓŁKA AKCYJNA (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”). Spółka posiada siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Na dzień złożenia niniejszego wniosku korzysta ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług oraz jest zarejestrowana jako podatnik VAT UE.

Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest świadczenie usług pośrednictwa handlowego polegających na organizowaniu i koordynowaniu procesu zakupu towarów przez klientów od dostawców krajowych i zagranicznych. W ramach świadczonych usług Spółka wyszukuje oferty odpowiadające wymaganiom klienta, pośredniczy w kontaktach z dostawcami, organizuje proces zakupu oraz wykonuje inne czynności niezbędne do realizacji transakcji. Model działalności może być stosowany zarówno wobec dostawców krajowych, jak i zagranicznych, w szczególności mających siedzibę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Usługi pośrednictwa mogą być świadczone na rzecz klientów mających miejsce zamieszkania lub siedzibę zarówno na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak i poza jej terytorium. Wnioskodawca nie prowadzi działalności polegającej na nabywaniu towarów w celu ich dalszej odsprzedaży we własnym imieniu i na własny rachunek. Nie dokonuje sprzedaży towarów jako sprzedawca ani nie uzyskuje przychodów z tego tytułu. Jedynym świadczeniem wykonywanym przez Wnioskodawcę jest usługa pośrednictwa handlowego, za którą przysługuje mu prowizja określona w umowie zawartej z klientem. Na podstawie zawieranej umowy klient zleca Wnioskodawcy wykonanie czynności niezbędnych do nabycia określonego towaru i przekazuje środki pieniężne obejmujące cenę towaru oraz pozostałe koszty związane z realizacją transakcji, w szczególności koszty transportu, ubezpieczenia, opłaty aukcyjne, prowizje podmiotów trzecich, należności celne, podatki oraz inne opłaty niezbędne do wykonania zlecenia. Zgodnie z zawieraną umową środki pieniężne przekazane Wnioskodawcy na realizację transakcji są przekazywane wyłącznie w celu wykonania zlecenia klienta i nie stanowią definitywnego przysporzenia majątkowego Wnioskodawcy. Środki te nie stanowią wynagrodzenia należnego Wnioskodawcy. Wynagrodzeniem Wnioskodawcy jest wyłącznie prowizja należna za świadczoną usługę pośrednictwa. Wnioskodawca nie może swobodnie dysponować środkami pieniężnymi przekazanymi wyłącznie w celu wykonania zlecenia klienta, przeznaczyć ich na finansowanie własnej działalności ani wykorzystać ich do regulowania własnych zobowiązań. Środki te są wykorzystywane wyłącznie zgodnie z celem, w jakim zostały przekazane, tj. na zapłatę ceny towaru oraz pokrycie kosztów związanych z realizacją konkretnej transakcji. Dla zapewnienia pełnego rozdzielenia środków własnych od środków otrzymywanych od klientów Wnioskodawca prowadzi wyodrębniony rachunek bankowy przeznaczony wyłącznie do obsługi środków otrzymywanych na realizację zleceń. Rozliczenia każdej transakcji są ewidencjonowane w sposób umożliwiający identyfikację klienta, wysokości otrzymanych środków oraz celu ich wykorzystania. Wnioskodawca nie jest zobowiązany do finansowania zakupu towarów z własnych środków. Zapłata ceny towaru oraz pozostałych kosztów realizacji transakcji następuje wyłącznie ze środków przekazanych przez klienta na wykonanie zlecenia. W przypadku nieotrzymania od klienta środków niezbędnych do realizacji transakcji Wnioskodawca nie dokonuje zakupu towaru we własnym imieniu ani na własny rachunek. Towary będące przedmiotem transakcji są nabywane dla klienta, który ponosi ekonomiczny ciężar ich zakupu. Wnioskodawca nie uzyskuje prawa do rozporządzania nimi jak właściciel ani nie uzyskuje trwałego i definitywnego przysporzenia majątkowego odpowiadającego wartości środków przekazanych przez klienta na realizację transakcji. Jedynym definitywnym przysporzeniem majątkowym osiąganym przez Wnioskodawcę jest prowizja należna z tytułu świadczonej usługi pośrednictwa handlowego. Wnioskodawca zamierza prowadzić działalność oraz dokonywać rozliczeń podatkowych zgodnie z przedstawionym modelem.;

Pytania w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczone numerami jak we wniosku)

3. Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym wynagrodzenie (prowizja) należne Wnioskodawcy z tytułu świadczonych usług stanowi podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług, z wyłączeniem środków pieniężnych otrzymanych od klientów wyłącznie w celu wykonania zlecenia klienta, które nie stanowią definitywnego przysporzenia majątkowego Wnioskodawcy?

4. Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług stanowi wyłącznie prowizja należna Wnioskodawcy z tytułu świadczonych usług pośrednictwa handlowego, natomiast środki pieniężne otrzymywane od klientów wyłącznie w celu zapłaty ceny towarów oraz pokrycia kosztów związanych z realizacją transakcji nie stanowią podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług?

5. Czy przy ustalaniu wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług, uprawniającej do korzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług, Wnioskodawca powinien uwzględniać wyłącznie wartość należnej prowizji stanowiącej wynagrodzenie za świadczone usługi pośrednictwa, z pominięciem środków pieniężnych otrzymywanych od klientów wyłącznie w celu zapłaty ceny towarów oraz pokrycia kosztów związanych z realizacją transakcji?

Wszystkie powyższe pytania odnoszą się do jednego, spójnego zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku i dotyczą jednego modelu działalności gospodarczej Wnioskodawcy polegającego na świadczeniu usług pośrednictwa handlowego. Pytania pozostają ze sobą funkcjonalnie powiązane i wymagają oceny przy uwzględnieniu całokształtu przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego.

Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług

Ad 3 W przedstawionym zdarzeniu przyszłym podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług stanowi wyłącznie wynagrodzenie (prowizja) należne Wnioskodawcy z tytułu świadczonych usług. Środki pieniężne otrzymywane od klientów wyłącznie w celu wykonania zlecenia klienta, które nie stanowią definitywnego przysporzenia majątkowego Wnioskodawcy i zgodnie z zawartą umową podlegają przekazaniu dostawcom lub innym podmiotom uczestniczącym w realizacji transakcji, nie stanowią wynagrodzenia za usługę świadczoną przez Wnioskodawcę. W konsekwencji środki te nie powinny być uwzględniane w podstawie opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Ad. 4 Podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług stanowi wyłącznie prowizja należna Wnioskodawcy za świadczoną usługę pośrednictwa. Środki pieniężne otrzymywane od klientów wyłącznie w celu zapłaty ceny towarów oraz pokrycia kosztów związanych z realizacją transakcji, które nie stanowią definitywnego przysporzenia majątkowego Wnioskodawcy, nie stanowią wynagrodzenia za usługę świadczoną przez Wnioskodawcę i nie powinny być wliczane do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Ad. 5 Przy ustalaniu wartości sprzedaży, od której uzależnione jest prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego z podatku od towarów i usług, Wnioskodawca powinien uwzględniać wyłącznie wartość prowizji należnej za świadczone usługi pośrednictwa. Środki pieniężne otrzymywane od klientów wyłącznie w celu zapłaty ceny towarów oraz pokrycia kosztów związanych z realizacją transakcji, które nie stanowią definitywnego przysporzenia majątkowego Wnioskodawcy, nie stanowią wartości sprzedaży wykonywanej przez Wnioskodawcę. Przedstawione stanowisko znajduje uzasadnienie w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o podatku od towarów i usług. Zarówno na gruncie podatku dochodowego, jak i podatku od towarów i usług skutki podatkowe powinny być oceniane z uwzględnieniem rzeczywistego charakteru wykonywanych czynności oraz ekonomicznej treści stosunku prawnego łączącego strony. O kwalifikacji otrzymanych środków pieniężnych decyduje nie sam fakt ich czasowego wpływu na rachunek bankowy Wnioskodawcy, lecz to, że zostały przekazane wyłącznie w celu wykonania zlecenia klienta, nie stanowią definitywnego przysporzenia majątkowego Wnioskodawcy oraz podlegają przekazaniu zgodnie z zawartą umową. W konsekwencji jedynym świadczeniem należnym Wnioskodawcy pozostaje prowizja za świadczoną usługę pośrednictwa handlowego i wyłącznie ona powinna być uznawana za przychód podatkowy oraz podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy,

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel […].

Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. Przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „dostawa towarów” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa cywilnego. W konsekwencji pojęcie „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty transakcji, nie muszą wiązać się ze skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego prawa własności. Pozwala to na uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w przypadkach nałożenia na nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem.

Co więcej, czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, ponieważ „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy.

Natomiast, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde powstrzymanie się od działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie zaś z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT:

Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c , art. 32 , art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5 , jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Stosownie do art. 29a ust. 6 ustawy o VAT:

Podstawa opodatkowania obejmuje:

1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;

2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Z opisu sprawy wynika, że korzystają Państwo ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług oraz są Państwo zarejestrowani jako podatnik VAT EU. Przedmiotem Państwa działalności jest świadczenie usług pośrednictwa handlowego polegającego na organizowaniu i koordynowaniu procesu zakupu towarów przez klientów od dostawców. Nie prowadzą Państwo działalności polegającej na nabywaniu towarów w celu ich dalszej odsprzedaży we własnym imieniu i na własny rachunek. Nie sprzedają Państwo towarów i nie uzyskujecie przychodów z tego tytułu. Jedynym świadczeniem wykonywanym przez Państwa jest usługa pośrednictwa handlowego. Na podstawie zawieranej umowy, Klient zleca Państwu wykonanie czynności niezbędnych do nabycia określonego towaru i przekazuje środki pieniężne obejmujące cenę towaru oraz pozostałe koszty związane z realizacją transakcji, w szczególności koszty transportu, ubezpieczenia, opłaty aukcyjne, prowizje podmiotów trzecich, należności celne, podatki oraz inne opłaty niezbędne do wykonania zlecenia. Środki te nie stanowią wynagrodzenia należnego Państwu. Wynagrodzeniem jest wyłącznie prowizja należna za świadczoną usługę pośrednictwa. Towary będące przedmiotem transakcji są nabywane dla klienta, który ponosi ekonomiczny ciężar ich zakupu. Nie uzyskują Państwo prawa do rozporządzenia nimi jak właściciel ani nie uzyskują Państwo trwałego i definitywnego przysporzenia majątkowego odpowiadającego wartości środków przekazanych przez klienta na realizacje transakcji.

Jak wynika z powołanych przepisów podstawę opodatkowania opisanych czynności określa na zasadach ogólnych, o których mowa w art. 29a ust. 1. Zatem podstawą opodatkowania będzie, co do zasady, wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej.

Na podstawie Słownika języka polskiego PWN (www.sjp.pwn.pl) „zapłata” to „uiszczenie należności za coś”, „należność za coś”, „odpłacenie komuś za coś”. Z kontekstu ww. przepisu wynika, że pojęcie zapłaty użyte w tym przepisie powinno być rozumiane właśnie jako należność za daną czynność opodatkowaną, jako kwota bądź wartość, na którą strony się umówiły, czyli kwota, którą podatnik efektywnie ma otrzymać od nabywcy towarów lub usług. Pojęcie zapłaty powinno być rozumiane właśnie jako należność za daną czynność opodatkowaną, jako kwota bądź wartość, na którą strony się umówiły, czyli kwota, którą podatnik efektywnie ma otrzymać od nabywcy towarów lub usług.

W świetle przedstawionej treści wniosku i powołanych przepisów należy stwierdzić, że podstawa opodatkowania w sytuacji, kiedy Państwo występują w roli pośrednika, powinna zostać ustalona na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy i w przedmiotowej sprawie jest to kwota stanowiąca zapłatę, którą na podstawie umowy mają Państwo otrzymać z tytułu pośrednictwa handlowego, pomniejszona o kwotę podatku. Wynika to z faktu, że podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej.

W konsekwencji podstawą opodatkowania dla Państwa z tytułu usługi pośrednictwa sprzedaży towarów na podstawie umowy jest zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy kwota stanowiąca zapłatę, którą otrzymają Państwo od Klienta z tytułu pośrednictwa handlowego, pomniejszona o kwotę podatku. W opisanej sytuacji kwota stanowiąca podstawę opodatkowania, to kwota prowizji jaką Państwo otrzymają pomniejszona o kwotę podatku.

Natomiast środki pieniężne otrzymywane od klientów wyłącznie w celu zapłaty ceny towarów oraz pokrycia kosztów związanych z realizacją transakcji nie stanowią podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Towary będące przedmiotem transakcji nabywają Państwo dla klienta, który ponosi ekonomiczny ciężar ich zakupu. Państwo nie uzyskują prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W przypadku nieotrzymania od klienta środków niezbędnych do realizacji transakcji nie dokonują Państwo zakupu towaru we własnym imieniu ani na własny rachunek.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie określenia podstawy opodatkowania (pytanie oznaczone we wniosku nr 3 i 4) jest prawidłowe.

W myśl art. 113 ust. 1 ustawy o VAT:

Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł.

Wartość sprzedaży w podatku VAT to kwota netto (bez podatku VAT), która stanowi całkowitą zapłatę za sprzedane towary lub wykonane usługi.

Przy ustalaniu wartości sprzedaży, od której uzależnione jest prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego z podatku od towarów i usług, powinni Państwo uwzględniać wyłącznie wartość prowizji należnej za świadczone usługi pośrednictwa. Środki pieniężne otrzymywane od klientów wyłącznie w celu zapłaty ceny towarów oraz pokrycia kosztów związanych z realizacją transakcji, które nie stanowią Państwa przysporzenia majątkowego, nie stanowią więc wartości sprzedaży.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 5 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ocena prawna Państwa stanowiska w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostanie zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego, ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, w szczególności gdyby udostępnienie Przewoźnikowi środków trwałych wpływało na cenę usługi przewozu realizowanych przez Przewoźnika, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.