0111-KDIB3-1.4012.551.2026.1.AB

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z podatku VAT sprzedaży lokali będących towarem handlowym.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zaistniałego stany faktycznego

Wnioskodawca (dalej również jako: Podatnik, Spółka) prowadzi działalność gospodarczą polegającą w szczególności na nabywaniu lokali na rynku wtórnym, wykonywaniu w tych lokalach określonych prac budowlanych, instalacyjnych, technicznych, wykończeniowych, modernizacyjnych, adaptacyjnych, odtworzeniowych oraz porządkowych, a następnie sprzedaży tych lokali z zyskiem. Wnioskodawca jest nieograniczonym polskim rezydentem podatkowym.

Przedmiotem działalności są lokale stanowiące części budynków wielolokalowych, które są nabywane przez Spółkę w celu ich dalszej odsprzedaży. Podatnik nie nabywa ich z zamiarem wykorzystywania ich jako środków trwałych. Nabywane lokale są ujmowane w księgach podatkowych jako składniki zapasów, tj. towary handlowe albo (oraz) produkty gotowe (w trakcie prac także jako produkcja w toku). Nabywane lokale są lokalami używanymi oraz w odniesieniu do każdego lokalu objętego niniejszym wnioskiem pierwsze zasiedlenie nastąpiło ponad 2 lata przed planowaną sprzedażą przez Wnioskodawcę.

Spółka po nabyciu lokali nie wykorzystuje ich do własnych celów mieszkaniowych ani do własnych celów biurowych, administracyjnych, usługowych lub innych celów prowadzonej działalności gospodarczej. Lokale nie są oddawane przez Wnioskodawcę w najem, dzierżawę, leasing, użyczenie ani do odpłatnego lub nieodpłatnego korzystania osobom trzecim. Od momentu nabycia lokale są przeznaczone wyłącznie do dalszej odsprzedaży.

W zależności od stanu technicznego lokalu, oczekiwań rynku, decyzji biznesowej Wnioskodawcy oraz zakresu prac niezbędnych do przygotowania lokalu do sprzedaży, Wnioskodawca wykonuje albo może wykonywać w lokalach mieszkalnych, pojedynczo albo łącznie, następujące prace: prace demontażowe, rozbiórkowe i przygotowawcze, w tym usunięcie starych okładzin ściennych i podłogowych, skucie płytek, demontaż paneli, parkietów, wykładzin, listew, zabudów, sufitów podwieszanych, drzwi, ościeżnic, armatury, urządzeń sanitarnych, grzejników, mebli w zabudowie oraz innych elementów wyposażenia lokalu; prace porządkowe, zabezpieczające i odtworzeniowe, w tym usunięcie zniszczonych elementów lokalu, osuszenie, odgrzybianie, zabezpieczenie ścian, sufitów i podłóg, naprawy ubytków, naprawy pęknięć, uzupełnienie tynków, wykonanie gładzi, szpachlowanie, gruntowanie i malowanie; prace dotyczące ścian, sufitów i przegród wewnętrznych, w tym wykonanie nowych tynków, gładzi, zabudów z płyt gipsowo-kartonowych, sufitów podwieszanych, obudów instalacji, wnęk, zabudów technicznych, a także rozbiórka, przesunięcie albo wykonanie ścian działowych w obrębie istniejącego lokalu; prace dotyczące układu funkcjonalnego lokalu, w tym zmiana rozmieszczenia pomieszczeń, połączenie kuchni z pokojem, wydzielenie aneksu kuchennego, wydzielenie garderoby, wydzielenie pomieszczenia gospodarczego, powiększenie albo zmniejszenie łazienki, przeniesienie kuchni albo łazienki w inne miejsce w obrębie lokalu, o ile jest to technicznie możliwe i zgodne z przepisami prawa budowlanego oraz przepisami wspólnoty albo spółdzielni mieszkaniowej; prace dotyczące podłóg i posadzek, w tym wyrównanie podłoża, wykonanie wylewek, izolacji, podkładów, montaż paneli, desek, parkietu, płytek, gresu, listew przypodłogowych oraz progów; prace dotyczące stolarki okiennej i drzwiowej, w tym wymiana, naprawa albo regulacja okien, drzwi wewnętrznych, drzwi wejściowych, ościeżnic, parapetów, nawiewników, rolet wewnętrznych, osłon okiennych i podobnych elementów; prace dotyczące instalacji elektrycznej, w tym wymiana, naprawa albo rozbudowa przewodów, rozdzielni, tablic, zabezpieczeń, gniazd, włączników, punktów świetlnych, punktów zasilania sprzętu AGD, instalacji oświetleniowej, instalacji niskoprądowej, internetowej, telewizyjnej, domofonowej, alarmowej albo elementów systemu „smart home”; prace dotyczące instalacji wodociągowej, kanalizacyjnej i sanitarnej, w tym wymiana, naprawa albo przeniesienie podejść wodno-kanalizacyjnych, pionów i poziomów w zakresie przypadającym na lokal, montaż zaworów, baterii, odpływów, stelaży podtynkowych, misek ustępowych, umywalek, wanien, kabin prysznicowych, brodzików, zlewów, syfonów, filtrów oraz innych elementów wyposażenia sanitarnego; prace dotyczące instalacji grzewczej, w tym wymiana, naprawa albo montaż grzejników, zaworów, głowic termostatycznych, rur, rozdzielaczy, elementów ogrzewania podłogowego, bojlerów, podgrzewaczy wody, pieców, kotłów albo innych urządzeń grzewczych, jeżeli ich montaż jest dopuszczalny w danym lokalu; prace dotyczące instalacji gazowej, w tym wymiana, naprawa albo dostosowanie instalacji gazowej w zakresie dopuszczalnym przepisami, wymiana kuchni gazowej, zabezpieczeń, zaworów, przewodów i innych elementów instalacji, po uzyskaniu wymaganych zgód i odbiorów, jeżeli są wymagane; prace dotyczące wentylacji, klimatyzacji i jakości powietrza, w tym naprawa albo wymiana kratek wentylacyjnych, udrożnienie wentylacji, montaż okapów, wentylatorów, klimatyzatorów, filtrów, nawiewników albo innych urządzeń poprawiających komfort użytkowania lokalu, jeżeli ich wykonanie jest dopuszczalne technicznie i prawnie; prace dotyczące łazienek, kuchni i pomieszczeń pomocniczych, w tym wykonanie nowych okładzin, hydroizolacji, zabudów, montaż armatury, ceramiki, mebli, blatów, sprzętu AGD, punktów oświetleniowych, punktów elektrycznych i wodno-kanalizacyjnych; prace dotyczące trwałych elementów wyposażenia, w tym montaż szaf wnękowych, zabudów kuchennych, zabudów łazienkowych, mebli wykonywanych pod wymiar, luster, blatów, półek, osłon, paneli ściennych i innych elementów zwiększających atrakcyjność lokalu dla nabywcy; prace dotyczące balkonów, loggii, tarasów, piwnic, komórek lokatorskich albo innych pomieszczeń przynależnych lub praw związanych z lokalem, w zakresie, w jakim Wnioskodawca jest uprawniony do ich wykonania, w tym malowanie, wymiana posadzki, naprawa balustrad, naprawa drzwi, naprawa tynków, uporządkowanie, zabezpieczenie albo odnowienie tych powierzchni; prace dotyczące poprawy bezpieczeństwa, funkcjonalności albo estetyki lokalu, w tym montaż czujników dymu, czujników gazu, zamków, domofonów, wizjerów, oświetlenia, zabezpieczeń przeciwzalaniowych albo przeciwprzepięciowych; inne prace budowlane, instalacyjne, techniczne, wykończeniowe, adaptacyjne, odtworzeniowe, estetyczne albo porządkowe, które będą wykonywane w obrębie istniejącego lokalu mieszkalnego lub jego części składowych/przynależnych w celu przygotowania lokalu do sprzedaży.

Powyższy katalog ma charakter szeroki i obejmuje typowe oraz możliwe prace wykonywane przy lokalach nabywanych na rynku wtórnym w celu ich dalszej sprzedaży. Zakres prac w poszczególnych lokalach może być różny. W niektórych lokalach zakres prac może być ograniczony do odświeżenia i wymiany elementów wykończeniowych, w innych może obejmować kompleksowe prace dotyczące układu funkcjonalnego lokalu, instalacji, łazienki, kuchni, podłóg, ścian, stolarki oraz trwałego wyposażenia. Wartość prac może być niższa albo wyższa niż 30% ceny nabycia danego lokalu. Może się również zdarzyć, że wartość prac będzie wyższa niż 30% wartości, która odpowiadałaby wartości początkowej lokalu, gdyby lokal był środkiem trwałym.

Wnioskodawca nie przypisuje samodzielnie opisanym pracom kwalifikacji jako „remont”, „ulepszenie”, „modernizacja”, „adaptacja” albo „przebudowa” dla potrzeb art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, bowiem w jego ocenie w przypadku lokali niebędących środkami trwałymi jest to bezzasadne. Wydatki związane z wykonaniem opisanych prac są dokumentowane fakturami, rachunkami, umowami, protokołami odbioru albo innymi dowodami księgowymi. Wnioskodawca może nabywać zarówno usługi wykonawców, jak i materiały budowlane, wykończeniowe, instalacyjne oraz elementy wyposażenia. Wykonane prace mogą także wynikać z zawartych umów: o pracę, zlecenia, o dzieło itp.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym sprzedaż lokali po upływie co najmniej 2 lat od ich pierwszego zasiedlenia, korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, pomimo wykonania przez Wnioskodawcę przed sprzedażą opisanych we wniosku prac dotyczących tych lokali, niezależnie od ich zakresu, charakteru oraz wartości, w tym także w przypadku przekroczenia przez wartość tych prac 30% ceny nabycia lokalu albo 30% wartości, która odpowiadałaby wartości początkowej lokalu, gdyby lokal stanowił środek trwały?

Państwa stanowisko

Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż lokali opisanych we wniosku będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem przypadku, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim albo gdy pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Lokal stanowi część budynku. W konsekwencji dostawa lokalu podlega ocenie według zasad właściwych dla dostawy budynków, budowli lub ich części. Dla zastosowania zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zasadnicze znaczenie ma zatem ustalenie, czy dostawa następuje w ramach pierwszego zasiedlenia albo przed nim oraz czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą upłynął okres co najmniej 2 lat. Definicja pierwszego zasiedlenia została zawarta w art. 2 pkt 14 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi albo rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich: (a) wybudowaniu, albo (b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Z powyższych regulacji wynika, że zasadą jest zwolnienie dostawy budynków, budowli lub ich części, jeżeli nie jest ona dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia ani przed nim oraz jeżeli od pierwszego zasiedlenia upłynęły co najmniej 2 lata. W przedstawionym stanie faktycznym warunki te są spełnione. Lokale będące przedmiotem sprzedaży zostały nabyte na rynku wtórnym. Były one wcześniej używane przez poprzednich właścicieli, użytkowników albo inne osoby uprawnione. W odniesieniu do lokali objętych wnioskiem pierwsze zasiedlenie nastąpiło ponad 2 lata przed ich sprzedażą przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca nabywa lokale w celu ich dalszej odsprzedaży.

Lokale są ujmowane w działalności Wnioskodawcy jako towary handlowe, produkty gotowe, produkcja w toku. Nie są i nie będą zaliczane do środków trwałych. Nie są wprowadzane do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Nie podlegają amortyzacji podatkowej. Wnioskodawca nie wykorzystuje ich jako składników majątku trwałego w prowadzonej działalności gospodarczej. Okoliczność ta ma podstawowe znaczenie dla oceny skutków prac wykonywanych przez Spółkę przed sprzedażą lokali. Art. 2 pkt 14 lit. b ustawy o VAT odwołuje się bowiem do „ulepszenia” w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Pojęcie to nie ma samodzielnego, autonomicznego znaczenia na gruncie ustawy o VAT, lecz zostało powiązane z konstrukcją właściwą dla podatków dochodowych. Na gruncie podatków dochodowych ulepszenie jest kategorią dotyczącą środków trwałych, a z ich istoty wynika, że ulepszeniu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym może podlegać składnik majątku kwalifikowany jako środek trwały, mający ustaloną wartość początkową i podlegający reżimowi amortyzacji podatkowej. Konstrukcja ta nie dotyczy towarów handlowych, produktów gotowych czy produkcji w toku.

Nie można zatem utożsamiać wydatków ponoszonych przez Wnioskodawcę na przygotowanie lokali do sprzedaży z wydatkami na ulepszenie środka trwałego. Nie można również utożsamiać ceny nabycia lokalu jako towaru handlowego z wartością początkową środka trwałego. Cena nabycia towaru handlowego oraz wydatki ponoszone w związku z przygotowaniem tego towaru do sprzedaży mogą mieć znaczenie rachunkowe, podatkowe i ekonomiczne dla ustalenia kosztów prowadzonej działalności, lecz nie tworzą wartości początkowej środka trwałego w rozumieniu przepisów o podatkach dochodowych. W konsekwencji, skoro lokale nie stanowią u Wnioskodawcy środków trwałych, to wykonywane w nich prace (niezależnie od ich zakresu, charakteru oraz wartości) nie stanowią „ulepszenia” w rozumieniu art. 2 pkt 14 lit. b ustawy o VAT. Dotyczy to również sytuacji, w której wartość tych prac przekracza 30% ceny nabycia lokalu albo 30% wartości, która odpowiadałaby wartości początkowej lokalu, gdyby lokal stanowił środek trwały. W przedstawionym stanie faktycznym lokale nie są bowiem środkami trwałymi, a zatem Wnioskodawca nie ustala dla nich wartości początkowej właściwej dla środków trwałych. Samo wykonanie prac budowlanych, instalacyjnych, technicznych, wykończeniowych, adaptacyjnych, modernizacyjnych, odtworzeniowych, porządkowych albo związanych z trwałym wyposażeniem lokali nie powoduje więc powstania nowego pierwszego zasiedlenia, jeżeli lokale były już wcześniej zasiedlone, a od tego zasiedlenia upłynął okres dłuższy niż 2 lata. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. W interpretacji indywidualnej z 16 września 2025 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.578.2025.2.DS, organ rozpatrywał sprawę podatnika, który nabył lokal z rynku wtórnego, traktował go jako towar handlowy i nie zaliczył go do środków trwałych. Podatnik planował wykonanie nakładów związanych z lokalem, a następnie jego sprzedaż. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że dostawa lokalu spełnia przesłanki zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, ponieważ doszło do pierwszego zasiedlenia i od tego momentu upłynęły ponad 2 lata. Organ wskazał jednocześnie, że ponoszone nakłady nie mają wpływu na kwestię pierwszego zasiedlenia, gdyż lokal stanowi towar handlowy, co oznacza, że nie może ulec ulepszeniu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym. Powyższa interpretacja ma istotne znaczenie dla niniejszej sprawy, bowiem wynika z niej jednoznacznie, że w przypadku lokalu stanowiącego towar handlowy organ nie stosuje testu 30% w sposób właściwy dla środków trwałych. Próg ten jest bowiem powiązany z pojęciem ulepszenia w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, a te odnoszą się do środków trwałych, nie zaś do towarów handlowych.

Analogiczne stanowisko zostało wyrażone w interpretacji indywidualnej z 31 grudnia 2025 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.931.2025.1.KK. W sprawie tej również analizowano sprzedaż lokalu stanowiącego towar handlowy, w odniesieniu do którego podatnik ponosił nakłady przed sprzedażą. Organ zaakceptował stanowisko, że skoro lokal nie jest środkiem trwałym, to nakłady poniesione na ten lokal nie stanowią ulepszenia w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. W konsekwencji nie dochodzi do pierwszego zasiedlenia po ulepszeniu, a ocena zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT powinna być dokonana przez pryzmat wcześniejszego pierwszego zasiedlenia. Wskazane wyżej stanowisko potwierdzają również inne interpretacje indywidualne, w których organ konsekwentnie odróżnia nakłady ponoszone na środki trwałe od nakładów ponoszonych na towary handlowe. W szczególności należy wskazać interpretacje indywidualne o sygn.: 0114-KDIP1-3.4012.694.2025.1.JG, 0112-KDIL1-3.4012.601.2025.1.KM, 0112- KDIL3.4012.750.2025.1.AK, 0114-KDIP1-1.4012.598.2025.1.MM, 0114-KDIP1-1.4012.466.2025.2.MŻ, 0114-KDIP4-2.4012.256.2026.3.SKJ, 0112-KDIL1-1.4012.296.2024.2.AR, 0114-KDIP1-3.4012.332.2024.1.KF, 0113-KDIPT1-3.4012.13.2023.1.AG, 0114-KDIP4-3.4012.714.2022.2.JJ, 0111-KDIB3-1.4012.236.2020.2.AB, 0113-KDIPT1-2.4012.647.2022.2.KT. W powyższych rozstrzygnięciach organ interpretacyjny przyjmował, że pojęcie ulepszenia, do którego odwołuje się art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, dotyczy ulepszenia środków trwałych w rozumieniu przepisów o podatkach dochodowych. Jeżeli więc nieruchomość, budynek albo lokal jest ujmowany przez podatnika jako towar handlowy (lub inny składnik niebędący środkami trwałymi), a nie jako środek trwały, to nakłady ponoszone na taki składnik majątku nie stanowią ulepszenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 lit. b ustawy o VAT. Powyższa wykładnia znajduje także potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. W wyroku WSA w Białymstoku z 1 grudnia 2021 r., sygn. I SA/Bk 476/21, oraz w wyroku NSA z 21 maja 2025 r., sygn. I FSK 340/22, zaakcentowano, że definicja pierwszego zasiedlenia w ustawie o VAT odwołuje się do pojęcia ulepszenia w rozumieniu przepisów o podatkach dochodowych, a te odnoszą ulepszenie do środków trwałych. Nieruchomości, budynki albo lokale, które nie stanowią u podatnika środków trwałych, nie mogą zatem ulec ulepszeniu w rozumieniu tych przepisów. Również w wyroku NSA z 26 września 2018 r., sygn. I FSK 1854/16, dotyczącym rozumienia pierwszego zasiedlenia, wskazano, że pierwsze zasiedlenie należy wiązać z oddaniem budynku, budowli lub ich części do używania albo rozpoczęciem ich użytkowania. Znaczenie ma więc faktyczne rozpoczęcie użytkowania obiektu, a nie samo późniejsze poniesienie nakładów na obiekt będący towarem handlowym.

Wnioskodawca wskazuje, że przedstawiona wykładnia znajduje wsparcie w piśmiennictwie, np. w komentarzu do ustawy o podatku od towarów i usług (red. A. Matarewicz, LEX/el. 2026), przy omawianiu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT podkreślono, że pierwsze zasiedlenie po „ulepszeniu” jest powiązane z konstrukcją ulepszenia w przepisach o podatkach dochodowych i odesłanie to ma charakter systemowy: skoro przepisy o podatku dochodowym odnoszą ulepszenie do środków trwałych, to również test 30% wartości początkowej ma zastosowanie wyłącznie tam, gdzie występuje środek trwały, wartość początkowa i możliwość jej zwiększenia o nakłady. W komentarzu tym wskazano również liczne interpretacje Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w których organ analizował próg 30% przez pryzmat środka trwałego i jego wartości początkowej (np. 0114-KDIP1-2.4012.44.2022.2.JO, 0113-KDIPT1-2.4012.49.2025.2.AJB, 0114-KDIP1-2.4012.387.2025.3.MW, 0114-KDIP1-2.4012.539.2021.2.RD, 0112-KDIL1-3.4012.319.2021.2.JK, 0112-KDIL1-3.4012.560.2024.2.KK, 0112-KDIL1-3.4012.649.2025.2.KK, 0113-KDIPT1-1.4012.672.2020.12.RG). Znaczenie powołanych interpretacji dla niniejszej sprawy jest szczególne, bowiem potwierdzają one mechanizm wykładni art. 2 pkt 14 lit. b ustawy o VAT. Najpierw należy ustalić, czy w ogóle występuje środek trwały mogący ulec ulepszeniu w rozumieniu przepisów o podatkach dochodowych, a dopiero następnie można badać, czy wartość nakładów przekroczyła 30% wartości początkowej. Przy lokalach stanowiących towary handlowe pierwszy warunek nie jest spełniony. Lokale te nie są środkami trwałymi, nie mają wartości początkowej w rozumieniu przepisów o amortyzacji i nie podlegają ulepszeniu w rozumieniu podatków dochodowych. W konsekwencji test 30% z art. 2 pkt 14 lit. b ustawy o VAT jest konstrukcyjnie związany ze środkami trwałymi. Nie powinien być stosowany do lokali stanowiących towary handlowe, w przypadku których nakłady ponoszone przed sprzedażą są elementem kosztu przygotowania towaru do sprzedaży, a nie ulepszeniem środka trwałego.

Należy zauważyć, że odmienne podejście prowadziłoby do nieuprawnionego rozszerzenia zakresu art. 2 pkt 14 lit. b ustawy o VAT. Przepis ten nie odwołuje się do ceny nabycia towaru handlowego ani do ekonomicznej wartości nakładów ponoszonych na towar. Odwołuje się do wydatków na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym oraz do wartości początkowej. Obie te kategorie są właściwe dla środków trwałych, nie zaś dla towarów handlowych. Wobec powyższego nie sposób przyjąć, że samo przekroczenie przez Wnioskodawcę poziomu 30% ceny nabycia lokalu albo hipotetycznej wartości początkowej lokalu powoduje utratę prawa do zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Taki wniosek byłby sprzeczny zarówno z literalnym brzmieniem art. 2 pkt 14 lit. b ustawy o VAT, jak i z jego systemowym powiązaniem z przepisami o podatkach dochodowych. W ocenie Spółki powyższe stanowisko odpowiada utrwalonej praktyce interpretacyjnej organów Krajowej Administracji Skarbowej w rozumieniu art. 14n § 4 i § 5 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym to przepisem w przypadku zastosowania się przez podatnika w danym okresie rozliczeniowym do objaśnień podatkowych albo do utrwalonej praktyki interpretacyjnej organów Krajowej Administracji Skarbowej stosuje się odpowiednio przepisy art. 14k–14m Ordynacji podatkowej. Z kolei art. 14n § 5 Ordynacji podatkowej stanowi, że przez utrwaloną praktykę interpretacyjną rozumie się wyjaśnienia zakresu i sposobu stosowania przepisów prawa podatkowego dominujące w interpretacjach indywidualnych wydawanych w takich samych stanach faktycznych lub w odniesieniu do takich samych zdarzeń przyszłych oraz w takim samym stanie prawnym, w trakcie właściwego okresu rozliczeniowego oraz w okresie 12 miesięcy przed rozpoczęciem tego okresu rozliczeniowego. W sprawach analogicznych albo istotnie podobnych do sprawy Wnioskodawcy Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej konsekwentnie przyjmuje, że nieruchomości, budynki albo lokale ujmowane jako towary handlowe i niezaliczane do środków trwałych nie mogą ulec ulepszeniu w rozumieniu przepisów o podatkach dochodowych. W konsekwencji nakłady ponoszone na takie lokale nie powodują ponownego pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 lit. b ustawy o VAT i nie wyłączają możliwości zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, jeżeli od pierwszego zasiedlenia upłynęły co najmniej 2 lata. Potwierdzają to w szczególności interpretacje indywidualne o sygn.: 0112-KDIL1-1.4012.578.2025.2.DS, 0111-KDIB3-2.4012.931.2025.1.KK, 0114-KDIP1-3.4012.694.2025.1.JG, 0112-KDIL1-3.4012.601.2025.1.KM, 0112-KDIL3.4012.750.2025.1.AK, 0114-KDIP1-1.4012.598.2025.1.MM, 0114-KDIP1-1.4012.466.2025.2.MŻ, 0114-KDIP4-2.4012.256.2026.3.SKJ, 0112-KDIL1-1.4012.296.2024.2.AR, 0114-KDIP1-3.4012.332.2024.1.KF, 0113-KDIPT1-3.4012.13.2023.1.AG, 0114-KDIP4-3.4012.714.2022.2.JJ, 0111-KDIB3-1.4012.236.2020.2.AB, 0113-KDIPT1-2.4012.647.2022.2.KT. Tak jednolite i powtarzalne stanowisko organu interpretacyjnego potwierdza prawidłowość wykładni prezentowanej przez Podatnika.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.                                                                                                                      

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Stosowanie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Według art. 2 pkt 22 ustawy:

Z powyższych przepisów wynika, że zbycie nieruchomości, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów i na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami preferencyjnymi lub zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających określone w tych przepisach warunki.

Zasady zwolnienia od podatku dostawy budynków, budowli i ich części znajduje się w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, który stanowi że:

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Kwestia pierwszego zasiedlenia została uregulowana w art. 2 pkt 14 ustawy:

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku, budowli lub ich części do użytkowania. Zatem aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich część oddano w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej – bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich części.

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Tak więc, by dostawa budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, muszą być spełnione łącznie dwa warunki występujące w tym artykule.

Analiza powołanych wyżej przepisów wskazuje, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Zgodnie z art. 16g ust. 13 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm.):

Ulepszeniem środka trwałego – w rozumieniu ustawy podatkowej – jest więc:

-        przebudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, w wyniku których nastąpi jego dostosowanie do zmienionych potrzeb funkcjonalnych, użytkowych lub technicznych,

-        rozbudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, które powiększają ten środek trwały,

-        rekonstrukcja środka trwałego, tj. wykonanie prac, w wyniku których nastąpi odtworzenie zniszczonego środka trwałego do jego poprzedniego stanu,

-        adaptacja środka trwałego, tj. wykonanie prac mających na celu przystosowanie danego środka trwałego do spełniania odmiennych funkcji od tych, dla których został zbudowany lub użytkowany,

-        modernizacja środka trwałego, tj. unowocześnienie środka trwałego.

Zatem nieruchomości (np. lokale mieszkalne, lokale niemieszkalne), które nie będą stanowić u podatnika środka trwałego, nie mogą ulec ulepszeniu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, ponieważ pojęcie ulepszenia, do którego odwołuje się ustawodawca w art. 2 pkt 14 ustawy odsyłając do przepisów o podatku dochodowym, dotyczy ulepszenia środków trwałych.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo działalność gospodarczą polegającą w szczególności na nabywaniu lokali na rynku wtórnym, wykonywaniu w tych lokalach określonych prac budowlanych, instalacyjnych, technicznych, wykończeniowych, modernizacyjnych, adaptacyjnych, odtworzeniowych oraz porządkowych, a następnie sprzedaży tych lokali z zyskiem. Przedmiotem działalności są lokale stanowiące części budynków wielolokalowych, które są nabywane przez Spółkę w celu ich dalszej odsprzedaży. Nie nabywają ich Państwo z zamiarem wykorzystywania ich jako środków trwałych. Nabywane lokale są lokalami używanymi oraz w odniesieniu do każdego lokalu objętego niniejszym wnioskiem pierwsze zasiedlenie nastąpiło ponad 2 lata przed planowaną sprzedażą przez Państwa. Po nabyciu lokali nie wykorzystują ich Państwo do własnych celów mieszkaniowych ani do własnych celów biurowych, administracyjnych, usługowych lub innych celów prowadzonej działalności gospodarczej. Lokale nie są oddawane przez w najem, dzierżawę, leasing, użyczenie ani do odpłatnego lub nieodpłatnego korzystania osobom trzecim. Od momentu nabycia lokale są przeznaczone wyłącznie do dalszej odsprzedaży. W zależności od stanu technicznego lokalu, oczekiwań rynku, decyzji biznesowej oraz zakresu prac niezbędnych do przygotowania lokalu do sprzedaży, wykonują Państwo albo mogą wykonywać w lokalach mieszkalnych, pojedynczo albo łącznie. Wartość prac może być niższa albo wyższa niż 30% ceny nabycia danego lokalu. Może się również zdarzyć, że wartość prac będzie wyższa niż 30% wartości, która odpowiadałaby wartości początkowej lokalu, gdyby lokal był środkiem trwałym.

Państwa wątpliwości dotyczą możliwości zastosowania zwolnienia z podatku VAT sprzedaży lokali zakupionych na rynku wtórnym po upływie co najmniej 2 lat od ich pierwszego zasiedlenia, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, pomimo wykonania przez Państwa przed sprzedażą opisanych we wniosku prac dotyczących tych lokali.

Mając na uwadze powyższe, jak wskazali Państwo w opisie sprawy, po zakupie lokali przeprowadzają Państwo prace mające na celu przygotowanie lokali do sprzedaży. Prace te mogą przekroczyć 30% ceny nabycia lokalu/wartości początkowej lokalu. Należy jednak podkreślić, że – jak Państwo wskazali - przedmiotowe lokale będące przedmiotem sprzedaży, będą stanowiły dla Państwa towar handlowy przeznaczony do dalszej odsprzedaży. Tym samym skoro nie będziemy mieli do czynienia ze środkiem trwałym, nakłady ponoszone przez Państwa na przedmiotowe lokale nie będą stanowiły ulepszenia w rozumieniu art. 16g ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od prawnych. Jak już zaznaczono powyżej, na gruncie prawa podatkowego „ulepszenie” jest pojęciem, które dotyczy wyłącznie składników majątku będących środkami trwałymi.

W konsekwencji powyższego dla dostawy ww. lokali nabytych na rynku wtórnym, niebędących środkiem trwałym i przeznaczonych do dalszej odsprzedaży zastosowanie znajdzie zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Jak Państwo wskazali, pierwsze zasiedlenie lokali miało miejsce ponad 2 lata przed planowaną sprzedażą, tym samym planowana dostawa lokali nie zostanie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, jak również pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą ww. lokali upłynie okres dłuższy niż dwa lata.

W związku z powyższym dostawa ww. lokali będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Tym samym stwierdzam, że Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Odnośnie powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Natomiast odnośnie przywołanych przez Państwa wyroków sądów należy zauważyć, że wyroki sądów to rozstrzygnięcia w konkretnej sprawie, osadzonej w określonym stanie faktycznym. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) w swoim rozdziale III określa zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Nie przewiduje on takiej mocy dla orzecznictwa sądowego, w tym orzecznictwa sądów administracyjnych (w Polsce nie obowiązuje system precedensów sądowych). W związku z powyższym, nie negując orzecznictwa, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, należy zauważyć, że moc obowiązująca wyroku zamyka się w obrębie sprawy, w której została wydana.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.