0111-KDIB3-1.4012.539.2026.2.AB

Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe

 

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

6 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania sprzedaży działki nr 1, nr 2 oraz o udział w działce nr 3.

Wniosek został uzupełniony pismem z 27 lipca 2026 r. będącym odpowiedzią na wezwanie.

 

Treść wniosku jest następująca:

 

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

 

- Zainteresowany będący stroną postępowania:

A

- Zainteresowani niebędący stroną postępowania:

B

(...) Spółka z o.o.

 

Opis zdarzenia przyszłego

Pani A oraz pan B (dalej: Małżonkowie) nie są zarejestrowanymi podatnikami VAT czynnymi.

Małżonkowie są współwłaścicielami na prawach wspólności umownej majątkowej małżeńskiej rozszerzonej działek gruntu nr 1, 2 oraz na tej samej zasadzie są współwłaścicielami 1/4 udziału w prawie własności działki gruntu nr 3. Wszystkie te działki są położone w obrębie (…) w miejscowości (...). W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego w stosunku do tych działek obowiązują następujące ustalenia:

1) przeznaczenie podstawowe: zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna.

2) przeznaczenie uzupełniające: zabudowa usługowa obejmująca usługi nieuciążliwe.

Działka nr 1 została nabyta na podstawie umowy sprzedaży z 2011 r.

Działka nr 2 została nabyta w drodze spadkobrania, zniesienia współwłasności oraz działu spadku (postanowienie sądu z 2010 r.) oraz stanowiła przedmiot umowy majątkowej małżeńskiej, wskutek czego weszła ona z majątku osobistego pana B do majątku wspólnego Małżonków (umowa majątkowa małżeńska z 2010 r.).

Udział w prawie własności działki gruntu nr 3 został nabyty częściowo w drodze spadkobrania, zniesienia współwłasności oraz działu spadku (postanowienie sądu z 2010 r.) i stanowił przedmiot umowy majątkowej małżeńskiej, wskutek czego wszedł on z majątku osobistego pana B do majątku wspólnego Małżonków (umowa majątkowa małżeńska z 2010 r.) oraz częściowo w drodze umowy sprzedaży z 2011 r.

Gdy dalej mowa o ww. działkach lub o nieruchomościach, chodzi o działki nr 1, 2 oraz o udział w prawie własności działki gruntu nr 3.

Wskazane wyżej działki nie były do tej pory w żaden sposób wykorzystywane przez Małżonków (ani gospodarczo, ani prywatnie) i nie będą wykorzystywane w przyszłości poza okolicznościami wskazanymi poniżej.

Małżonkowie nie podejmowali wobec ww. działek żadnych z niżej wskazanych działań:

1) nie uzbrajali,

2) nie utwardzali,

3) nie dokonywali badania gruntu,

4) nie dzielili,

5) nie reklamowali sprzedaży/wynajmu,

6) nie wynajmowali, nie wydzierżawiali ani nie oddawali ich w odpłatne korzystanie na innej podstawie,

7) nie ulepszali ani nie uatrakcyjniali w inny sposób

      - z wyjątkiem wystąpienia kilka razy przez Małżonków o zmianę kwalifikacji ww. działek w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na teren budowlany.

Małżonkowie nie wykonywali ani nie wykonują działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami ani w zakresie inwestycji budowlanych. Dotychczas Małżonkowie nie zbywali odpłatnie żadnych nieruchomości. Jedyna transakcja zbycia nieruchomości, dokonana przez Małżonków, to darowizna mieszkania na rzecz syna.

Małżonkowie wraz z synem zawiązali spółkę, której są udziałowcami - (...) sp. z o.o. (dalej: Spółka). Członkami zarządu Spółki są pani A oraz syn Małżonków. Spółka jest powiązana z Małżonkami w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Małżonkowie nieodpłatnie oddali ww. działki Spółce do używania na cele budowlane. Spółka zamierza uzyskać pozwolenie na budowę 5 budynków mieszkalnych w zabudowie bliźniaczej na ww. gruncie i w związku z tym Spółka organizuje i ponosi wszystkie wydatki w celu uzyskania pozwolenia na budowę (np. koszty koncepcji, koszty projektowe, badania geologiczne gruntu).

Po uzyskaniu pozwolenia na budowę przez Spółkę Małżonkowie zamierzają sprzedać na jej rzecz ww. działki. Spółka zakupi te działki celem realizacji na nich opisanej inwestycji budowlanej i jej sprzedaży. Sprzedaż zakończonej inwestycji budowlanej przez Spółkę będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług bez prawa do skorzystania ze zwolnienia.

W uzupełnieniu wskazali Państwo, że:

   1. W jakim celu/z jakim zamiarem pani A oraz pan B nabyli (w drodze umowy sprzedaży) działkę nr 1 oraz udziały w działce 3?

Pani A oraz pan B nabyli (w drodze umowy sprzedaży) działkę nr 1 oraz udziały w działce nr 3 celem ulokowania wolnych środków, nie posiadając wówczas zamiaru wykorzystana gruntu w celach gospodarczych.

   2. Czy przy zakupie działki nr 1 oraz udziału w działce 3 przysługiwało pani A oraz panu B prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?

Nie, przy zakupie działki nr 1 oraz udziału w działce nr 3 nie przysługiwało pani A oraz panu B prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, gdyż nabycie to nie było opodatkowane VAT, tj. VAT nie został naliczony.

   3. Jednoznaczne wskazanie w ramach jakich czynności zostały nabyte przez panią A oraz pan B działka nr 1 oraz udziały w działce 3:

- opodatkowanych podatkiem od towarów i usług,

- zwolnionych od podatku od towarów i usług,

- niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Działka nr 1 oraz udziały w działce nr 3 zostały nabyte przez panią A oraz przez pana B w ramach czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług po stronie zbywcy.

   4. W jaki sposób zostało udokumentowane nabycie działki nr 1 oraz udziału w działce 3, czy była wystawiona faktura zawierająca podatek VAT lub zwolnienie z podatku VAT, czy nie była wystawiona faktura VAT?

Nabycie działki nr 1 oraz udziału w działce nr 3 zostało udokumentowane umową sprzedaży sporządzoną w formie aktu notarialnego; nie została wystawiona faktura VAT na tę okoliczność.

   5. Czy pani A oraz pan B wnosili o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla działek nr 1, 2 i 3, jeśli tak to w jakim celu? Czy uzyskanie ww. decyzji było konieczne, jeśli tak to dlaczego?

Pani A oraz pan B nie wnosili o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla działek nr 1, 2 i 3. Uzyskanie ww. decyzji nie było konieczne.

   6. Czy pani A oraz pan B posiada jeszcze inne nieruchomości przeznaczone w przyszłości do sprzedaży (oprócz opisanych we wniosku), jeśli tak, to ile i jakie?

Pani A oraz pan B nie posiadają innych nieruchomości - oprócz opisanych we wniosku - które są przeznaczone w przyszłości do sprzedaży.

   7. Na co zostaną przeznaczone środki, które otrzymają pani A oraz pan B ze sprzedaży dwóch działek?

Decyzja co do przeznaczenia środków ze sprzedaży rzeczonych działek nie została jeszcze podjęta przez panią A oraz przez pana B. Nie wykluczają, że przekażą te środki na inwestycje kapitałowe lub na konsumpcję, przy czym nie rozważają zakupu nieruchomości za te środki. 

   8. Czy działki nr 1, 2 i 3 stanowią nieruchomości niezabudowane?

Tak, działki nr 1, 2 i 3 stanowią nieruchomości niezabudowane.

   9. Czy Zainteresowany niebędący stroną postępowania tj. Spółka z o.o. (...) jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT?

Tak, (...) sp. z o.o. jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT.

Pytania

 1. Czy sprzedaż opisanych nieruchomości na rzecz Spółki będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług bez prawa do skorzystania ze zwolnienia?

 2. W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 1 - czy każdy z Małżonków będzie obowiązany wykazać połowę podstawy opodatkowania dostawy opisanych nieruchomości oraz wystawić fakturę dokumentującą połowę podstawy opodatkowania dostawy opisanych nieruchomości - na cele opodatkowania podatkiem od towarów i usług?

 3. W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 1 - czy Spółka będzie posiadała prawo do odliczenia VAT naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez Małżonków na połowę podstawy opodatkowania dostawy opisanych nieruchomości?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Zainteresowanych:

 1. Sprzedaż opisanych nieruchomości na rzecz Spółki nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów.

 2. W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 1 - każdy z Małżonków będzie obowiązany wykazać połowę podstawy opodatkowania dostawy opisanych  nieruchomości oraz wystawić fakturę dokumentującą połowę podstawy opodatkowania dostawy opisanych nieruchomości - na cele opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

 3. W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 1 - Spółka będzie posiadała prawo do odliczenia VAT naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez Małżonków na połowę podstawy opodatkowania dostawy opisanych nieruchomości.

Uzasadnienie

Ad.1

Zgodnie z art. art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów. Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Ponadto przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste i zbycie tego prawa.

W świetle powołanych powyżej przepisów, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2, a jego sprzedaż, jak również sprzedaż prawa użytkowania wieczystego gruntu stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

W świetle art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów jest opodatkowana podatkiem VAT. Z opodatkowaną dostawą, w rozumieniu art. 7 ustawy mamy do czynienia pod warunkiem wykonania jej przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Natomiast działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2 ustawy, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z powyższych regulacji wynika, że dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości VAT nie wystarcza sam fakt, że przedmiotem sprzedaży jest grunt. Konieczne jest jeszcze, aby sprzedający działał w związku z daną czynnością jako podatnik VAT. Innymi słowy, należy ustalić, czy sprzedaż nastąpi w ramach działalności gospodarczej, czy jedynie w ramach zwykłego wykonywania prawa własności.

Ustawa nie definiuje pojęcia „majątek prywatny”. Pojęcie to zostało jednak ukształtowane w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Wynika z niego, że osoba fizyczna sprzedająca nieruchomość należącą do jej majątku prywatnego nie działa jako podatnik VAT, jeżeli sprzedaż ta stanowi zwykłe wykonywanie prawa własności. Inaczej jest wtedy, gdy właściciel podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do stosowanych przez handlowców, producentów lub usługodawców.

Takie aktywne działania mogą polegać w szczególności na uzbrojeniu terenu, wydzielaniu dróg wewnętrznych, prowadzeniu działań marketingowych wykraczających poza zwykłe formy sprzedaży, podejmowaniu wielu zorganizowanych czynności zwiększających atrakcyjność gruntu dla nabywców albo przygotowaniu gruntu do sprzedaży w sposób podobny do działań dewelopera lub podmiotu zawodowo handlującego nieruchomościami.

W opisanym zdarzeniu przyszłym Małżonkowie nie podejmowali działań typowych dla podmiotów zawodowo zajmujących się obrotem nieruchomościami. Nie uzbrajali działek, nie utwardzali ich, nie dokonywali ich podziału, nie reklamowali ich sprzedaży, nie oddawali ich w najem ani dzierżawę, nie prowadzili działań marketingowych i nie ponosili nakładów w celu zwiększenia ich atrakcyjności dla potencjalnych nabywców. Małżonkowie nie wykonywali też działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami ani inwestycji budowlanych.

Znaczenia rozstrzygającego nie ma również to, że Małżonkowie kilka razy występowali o zmianę kwalifikacji działek w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na teren budowlany. Czynność taka mieści się w zakresie wykonywania prawa własności. Sama w sobie nie tworzy jeszcze zorganizowanej aktywności handlowej. Nie towarzyszyły jej bowiem inne działania typowe dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, takie jak uzbrojenie terenu, podział geodezyjny, budowa infrastruktury, zorganizowana reklama czy poszukiwanie wielu nabywców.

W sprawie istotne jest także to, że działania zmierzające do uzyskania pozwolenia na budowę będą podejmowane przez Spółkę. To Spółka organizuje i ponosi koszty koncepcji, projektów, badań geologicznych oraz innych czynności potrzebnych do uzyskania pozwolenia na budowę. Działania te są podejmowane w interesie Spółki jako przyszłego inwestora i nabywcy nieruchomości. Nie są one elementem działalności gospodarczej Małżonków w zakresie handlu nieruchomościami.

Nieodpłatne oddanie działek Spółce do używania na cele budowlane nie zmienia tej oceny. Nie jest to odpłatne, stałe czerpanie pożytków z nieruchomości. Nie stanowi ono najmu, dzierżawy ani innego odpłatnego sposobu zarobkowego korzystania z gruntu. Małżonkowie nie uzyskują z tego tytułu wynagrodzenia. Samo umożliwienie Spółce przygotowania jej własnej inwestycji nie oznacza, że Małżonkowie sami prowadzą działalność deweloperską albo handlową.

W analizowanym zdarzeniu przyszłym nie występuje więc ciąg okoliczności, który pozwalałby uznać Małżonków za podmioty działające jak profesjonalni handlowcy. Małżonkowie nie nabyli nieruchomości w celu ich odsprzedaży w ramach działalności gospodarczej. Działki znajdowały się w ich majątku od wielu lat. Ich sprzedaż na rzecz Spółki będzie czynnością rozporządzającą majątkiem prywatnym, a nie przejawem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W konsekwencji przy sprzedaży opisanych nieruchomości Małżonkowie nie będą działali jako podatnicy VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. Skoro nie wystąpią w charakterze podatników VAT, planowana sprzedaż nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wobec tego nie ma potrzeby badania, czy sprzedaż mogłaby korzystać ze zwolnienia od VAT. Zwolnienie analizuje się dopiero wtedy, gdy dana czynność w ogóle podlega opodatkowaniu VAT. W niniejszej sprawie ten warunek nie jest spełniony, ponieważ sprzedaż będzie dokonana w ramach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym Małżonków.

Tym samym sprzedaż opisanych nieruchomości na rzecz Spółki nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ad.2

Pytanie nr 2 ma charakter warunkowy. Odpowiedź na nie będzie potrzebna wyłącznie wtedy, gdy organ uzna stanowisko Zainteresowanych w zakresie pytania nr 1 za nieprawidłowe, tj. przyjmie, że sprzedaż opisanych nieruchomości na rzecz Spółki będzie podlegała opodatkowaniu VAT.

W takim przypadku należy ustalić, który podmiot powinien rozliczyć VAT należny z tytułu sprzedaży nieruchomości oraz w jaki sposób transakcja powinna zostać udokumentowana.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami VAT są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Przepis ten nie wymienia małżeństwa jako odrębnej kategorii podatnika VAT. Oznacza to, że na gruncie ustawy podatnikiem może być każdy z małżonków jako osoba fizyczna, jeżeli w odniesieniu do danej czynności działa on w charakterze podatnika VAT. Sam fakt istnienia wspólności majątkowej małżeńskiej nie tworzy odrębnego podatnika VAT.

W niniejszej sprawie zbywcami nieruchomości będą oboje Małżonkowie. Nieruchomości należą do ich majątku wspólnego na zasadach wspólności umownej majątkowej małżeńskiej rozszerzonej, a udział w działce nr 3 również przysługuje im wspólnie. Sprzedaż zostanie dokonana przez oboje Małżonków. Żadne z nich nie występuje jako jedyny dysponent nieruchomości ani jako wyłączny podatnik w odniesieniu do całej transakcji.

Jeżeli więc organ uzna, że sprzedaż opisanych nieruchomości podlega opodatkowaniu VAT, to konsekwentnie należy przyjąć, że podatnikiem VAT w odniesieniu do tej dostawy będzie każdy z Małżonków w zakresie odpowiadającym jego udziałowi.

Zgodnie z art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym. Co prawda wspólność majątkowa małżeńska ma charakter łączny i bezudziałowy w czasie jej trwania, jednak dla potrzeb podatkowego rozliczenia czynności dokonanej wspólnie przez małżonków, przy braku odmiennego przypisania ceny jednemu z nich, zasadne jest przyjęcie równego przypisania podstawy opodatkowania każdemu z Małżonków.

W konsekwencji każdy z Małżonków powinien wykazać połowę podstawy opodatkowania dostawy opisanych nieruchomości oraz połowę podatku należnego przypadającego na tę dostawę. Powyższe znajduje potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej.

W szczególności w interpretacji indywidualnej z 9 lutego 2024 r., sygn. 0113-KDIPT1- 3.4012.703.2023.2.MJ, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził stanowisko, zgodnie z którym zainteresowani, będący współwłaścicielami nieruchomości na zasadach ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej, są zobowiązani udokumentować sprzedaż w ten sposób, że każdy z nich wystawi we własnym imieniu fakturę na kwotę odpowiadającą połowie ceny sprzedaży. Analogiczny kierunek wynika z interpretacji indywidualnej z 19 sierpnia 2020 r., sygn. 0113-KDIPT1- 2.4012.461.2020.1.JS, oraz z interpretacji indywidualnej z 22 czerwca 2022 r., sygn. 0112- KDIL3.4012.161.2022.1.NS. W sprawach tych Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej również odnosił obowiązek fakturowania sprzedaży nieruchomości objętej współwłasnością małżeńską do każdego z małżonków odrębnie, w części odpowiadającej połowie ceny sprzedaży.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż dokonywaną na rzecz innego podatnika VAT, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze albo na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

W analizowanym zdarzeniu przyszłym nabywcą nieruchomości będzie Spółka, która jest podatnikiem VAT. Jeżeli więc sprzedaż nieruchomości zostanie uznana za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT i niekorzystającą ze zwolnienia, to każdy z Małżonków będzie obowiązany wystawić fakturę. Faktura wystawiona przez każdego z Małżonków powinna obejmować połowę podstawy opodatkowania dostawy opisanych nieruchomości oraz odpowiadający tej części podatek należny. Łącznie faktury wystawione przez Małżonków powinny dokumentować całą podstawę opodatkowania oraz cały VAT należny z tytułu sprzedaży nieruchomości na rzecz Spółki.

Ad.3

Pytanie nr 3 ma charakter warunkowy. Odpowiedź na nie będzie potrzebna wyłącznie wtedy, gdy organ uzna, że sprzedaż opisanych nieruchomości na rzecz Spółki będzie podlegała opodatkowaniu VAT i nie będzie korzystała ze zwolnienia.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi VAT przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W analizowanym zdarzeniu przyszłym Spółka nabędzie nieruchomości w celu realizacji inwestycji budowlanej. Po zakończeniu inwestycji Spółka zamierza dokonać jej sprzedaży. Sprzedaż ta będzie opodatkowana VAT i nie będzie korzystała ze zwolnienia.

Oznacza to, że zakup opisanych nieruchomości będzie bezpośrednio związany z wykonywaniem przez Spółkę czynności opodatkowanych VAT. Spełniona będzie zatem podstawowa przesłanka odliczenia podatku naliczonego wynikająca z art. 86 ust. 1 ustawy.

W konsekwencji - uwzględniając także stanowisko do pytania nr 2 - Spółka będzie posiadała prawo do odliczenia VAT naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez Małżonków na połowę podstawy opodatkowania dostawy opisanych nieruchomości.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług- pytania nr 1  jest prawidłowe.

 

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:

Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą VAT” lub „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:

  Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:

1) określone udziały w nieruchomości,

2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,

3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.

Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości) stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z dnia 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.

Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 795).

Zgodnie z art. 195 wyżej powołanej ustawy Kodeks cywilny:

W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości.

Zgodnie z art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:

Podkreślić należy, że zgodnie z art. 198 ustawy Kodeks cywilny:

Zatem współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z 25 lutego 1964 r. Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy (t. j. Dz. U. 2026 r. poz. 236).

Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).

W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego.

Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Ustawa o podatku od towarów i usług nie wymienia małżonków jako odrębnej kategorii podatników. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Należy zauważyć, że żaden z przepisów ustawy nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa.

W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który dokona czynności podlegającej opodatkowaniu.

Jeżeli zatem, przedmiotem dostawy jest majątek wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług w okolicznościach wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten małżonek, który dokonuje dostawy we własnym imieniu (który jest stroną czynności prawnej) - jako podatnik VAT.

Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, była przedmiotem orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).

Z ww. orzeczenia wynika m.in., że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 112, zmienionej dyrektywą 2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby.

Ponadto, Trybunał orzekł, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.

Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie, nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W kwestii opodatkowania planowanej sprzedaży działek gruntu, istotne jest czy w świetle zaprezentowanego opisu sprawy w celu dokonania sprzedaży tych gruntów Zainteresowani (Małżonkowie) podjęli lub podejmą aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Zainteresowanych za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż ta nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Z opisu sprawy wynika, że A oraz B (Małżonkowie) nie są zarejestrowanymi podatnikami VAT czynnymi. Małżonkowie są współwłaścicielami na prawach wspólności umownej majątkowej małżeńskiej rozszerzonej działek gruntu nr 1, 2 oraz na tej samej zasadzie są współwłaścicielami 1/4 udziału w prawie własności działki gruntu nr 3. Działka nr 1 została nabyta na podstawie umowy sprzedaży z 2011 r. Działka nr 2 została nabyta w drodze spadkobrania, zniesienia współwłasności oraz działu spadku (postanowienie sądu z 2010 r.) oraz stanowiła przedmiot umowy majątkowej małżeńskiej, wskutek czego weszła ona z majątku osobistego pana B do majątku wspólnego Małżonków (umowa majątkowa małżeńska z 2010 r.). Udział w prawie własności działki gruntu nr 3 został nabyty częściowo w drodze spadkobrania, zniesienia współwłasności oraz działu spadku (postanowienie sądu z 2010 r.) i stanowił przedmiot umowy majątkowej małżeńskiej, wskutek czego wszedł on z majątku osobistego pana B do majątku wspólnego Małżonków (umowa majątkowa małżeńska z 2010 r.) oraz częściowo w drodze umowy sprzedaży z 2011 r. Małżonkowie nabyli działkę nr 1 oraz udziały w działce nr 3 celem ulokowania wolnych środków, nie posiadając wówczas zamiaru wykorzystana gruntu w celach gospodarczych. Działka nr 1 oraz udziały w działce nr 3 zostały nabyte przez panią A oraz przez pana B w ramach czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, gdyż nabycie to nie było opodatkowane VAT. Wskazane działki nie były do tej pory w żaden sposób wykorzystywane przez Małżonków (ani gospodarczo, ani prywatnie) i nie będą wykorzystywane w przyszłości poza okolicznościami wskazanymi poniżej. Małżonkowie nie podejmowali wobec ww. działek żadnych z niżej wskazanych działań nie uzbrajali, nie utwardzali, nie dokonywali badania gruntu, nie dzielili, nie reklamowali sprzedaży/wynajmu, nie wynajmowali, nie wydzierżawiali ani nie oddawali ich w odpłatne korzystanie na innej podstawie, nie ulepszali ani nie uatrakcyjniali w inny sposób. Małżonkowie wystąpili kilka razy o zmianę kwalifikacji ww. działek w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na teren budowlany. Małżonkowie nie wykonywali ani nie wykonują działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami ani w zakresie inwestycji budowlanych. Dotychczas Małżonkowie nie zbywali odpłatnie żadnych nieruchomości. Jedyna transakcja zbycia nieruchomości, dokonana przez Małżonków, to darowizna mieszkania na rzecz syna. Małżonkowie nieodpłatnie oddali ww. działki Spółce do używania na cele budowlane. Małżonkowie zamierzają sprzedać na rzecz Spółki ww. działki.

Jak już wyżej wskazano, istotnym dla określenia, czy w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT - co do zasady - mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy.

Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz okoliczności w jakich ją wykonano. Oznacza to, że w niniejszej sprawie należy przeanalizować całokształt działań jakie zostały podjęte w odniesieniu do działek będących przedmiotem sprzedaży. Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga zatem oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Bowiem, co do zasady, osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, nie są podatnikami podatku VAT.

W świetle powyższego, aby wyjaśnić wątpliwości należy w pierwszej kolejności ustalić, czy w okolicznościach niniejszej sprawy Sprzedający tj. Małżonkowie działają w charakterze podatnika VAT zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy.

W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Sprzedający podejmowali działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy tym uwzględniać, nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że skala zaangażowania, w odniesieniu do sprzedaży ww. działki, nie wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W analizowanej sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności w przedmiocie sprzedaży ww. działki, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił bowiem taki ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądziłby, że sprzedaż przez Sprzedających działki nr 1, 2 oraz o udział w prawie własności działki gruntu nr 3 wypełni przesłanki działalności gospodarczej. Wprawdzie Sprzedający wystąpili kilka razy o zmianę kwalifikacji ww. działek w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na teren budowlany, jednakże fakt ten nie przesądza w tej sytuacji o tym, że zbycie ww. działek podlegać będzie opodatkowaniu. Poza ww. czynnością Sprzedający nie dokonywali żadnych innych czynności, które świadczyłyby za uznaniem Sprzedających za podatnika.

W związku z tak przedstawionym przez Zainteresowanych opisem sprawy stwierdzić należy, że w tym konkretnym przypadku Sprzedający (Małżonkowie) nie podjęła aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców, bowiem z okoliczności sprawy wynika, że czynności poczynione w stosunku przedmiotowych działki nie wykraczają poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności w stosunku do przedmiotowej działki. Działania podjęte przez Sprzedających należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Uwzględniając przedstawiony opis zdarzenia przyszłego oraz ww. przepisy należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do uznania Sprzedających - w związku ze sprzedażą działki nr 1, 2 oraz o udział w prawie własności działki gruntu nr 3 - za podatnika podatku od towarów i usług prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie handlu nieruchomościami.

Zatem, w związku ze sprzedażą działki nr 1, 2 oraz o udział w prawie własności działki gruntu nr 3, Sprzedający (Małżonkowie) nie działają w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Sprzedaż ww. działek, w analizowanej sprawie, należy uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania. Wobec powyższego zamierzone przez Sprzedających, zbycie działki nr 1, 2 oraz o udział w prawie własności działki gruntu nr 3 nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Reasumując, w związku z transakcją sprzedaży działki nr 1, 2 oraz o udział w prawie własności działki gruntu nr 3 Sprzedający nie występują w charakterze podatnika podatku VAT, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem czynność sprzedaży przez Sprzedających (małżonków) sprzedaży działki nr 1, 2 oraz o udział w prawie własności działki gruntu nr 3 nie podlega opodatkowaniu VAT.

W związku z powyższym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Z uwagi na okoliczność, że w zakresie planowanej transakcji sprzedaży Sprzedający nie wystąpią w charakterze podatnika podatku VAT zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a planowana transakcja nie będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem oraz warunkowy charakter pytania nr 2 i 3, nie udzielam odpowiedzi na pytania oznaczone we wniosku nr 2 i 3.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym, mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego, uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie swój pogląd dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).

 

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

   - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

   - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

A (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

 

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.