0111-KDIB3-1.4012.508.2026.1.IK

Interpretacja indywidualna
- stanowisko w części prawidłowe, w części nieprawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w kwestii umowy komisu jest:

- prawidłowe w zakresie wystawienia faktury i rozpoznania momentu powstania obowiązku podatkowego,

- nieprawidłowe w zakresie podstawy opodatkowania.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

23 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej m.in. w zakresie podatku od towarów i usług.

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (Spółka) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych mającym siedzibę i zarząd na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej podlegającym obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Jednocześnie Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca prowadzi działalność polegającą na szeroko rozumianej dystrybucji (…). Spółka dystrybuuje towary za pośrednictwem zewnętrznych podmiotów oraz sprzedaje towary w ramach własnej sieci sprzedaży detalicznej. Wnioskodawca planuje nawiązanie umowy współpracy handlowej z (…) na podstawie umowy komisu. Przedmiotem umowy będzie sprzedaż przez (…) (dalej: Komisant) w wybranych przez niego (…) towarów Wnioskodawcy (dalej: Komitenta) określonych co do rodzaju i ceny, dokonywanych w imieniu własnym, lecz na rachunek Komitenta w zamian za zapłatę prowizji. Zgodnie z projektem umowy dostawa towaru przez Komitenta do Komisanta odbywać się będzie w dni robocze. Wraz z dostawą towaru Wnioskodawca (Komitent) powinien dostarczyć dokument wydania zewnętrznego (WZ), który powinien uwzględniać faktyczną ilość towaru komisowego fizycznie dostarczonego do punktu dostawy. Każda dostawa towarów komisowych ma być udokumentowana dokumentem przyjęcia zewnętrznego (PZ), ewidencjonowana i potwierdzana przez Komisanta poprzez złożenie podpisu i wpisanie daty na dokumencie WZ Komitenta w dniu odbioru towarów komisowych. Komisantowi przysługuje prawo do zwrotu Komitentowi niesprzedanych sztuk towarów komisowych. Każdy zwrot towarów komisowych zostanie poprzedzony sprawdzeniem ilościowym dokonanym przez Strony w punktach dostawy oraz potwierdzony dokumentem WZ, ewidencjonowanym i potwierdzonym przez Komitenta poprzez złożenie na nim podpisu i wpisanie daty odbioru niesprzedanych towarów komisowych. Zgodnie z projektem umowy, Strony ustalają, że rozliczenia wpływów uzyskanych ze sprzedaży towarów komisowych będzie się odbywać w okresach miesięcznych na podstawie zbiorczego raportu sprzedaży. Zbiorczy raport sprzedaży może dotyczyć towarów, których dostawa do Komisanta miała miejsce w różnych miesiącach poprzedzających rozliczenie wpływów uzyskanych ze sprzedaży w zależności od tego czy przedmiotem dostawy były (…). Zbiorczy raport sprzedaży, Komisant przekaże Komitentowi w terminie 10-go dnia kalendarzowego po zakończeniu okresu rozliczeniowego w którym dokonano sprzedaży przez Komisanta osobie trzeciej. Komisantowi będzie przysługiwać miesięczne wynagrodzenie w formie prowizji. W dniu otrzymania zbiorczego raportu sprzedaży, Komitent wystawi fakturę VAT. Kwoty pochodzące ze sprzedaży towarów komisowych w danym miesiącu, będą pomniejszane o należne Komisantowi wynagrodzenie (o prowizję) z tytułu sprzedaży towarów komisowych.

 

Pytania w zakresie podatku od towarów i usług

  1. Czy Wnioskodawca jest zobowiązany do wystawienia faktury dokumentującej wydanie towarów komisantowi już w momencie wydania towarów do komisu, a nie dopiero po sprzedaży towaru przez komisanta osobie trzeciej?

  2. Czy Wnioskodawca powinien wystawić fakturę dokumentującą wydanie towarów do komisu na wartość dostarczonych towarów pomniejszoną o należne wynagrodzenie (prowizję) przysługujące Komisantowi z tytułu sprzedaży towarów za dany miesiąc?

  3. W którym momencie po stronie Wnioskodawcy (Komitenta) powstanie obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług (VAT) z tytułu dostawy towarów do Komisanta w ramach umowy komisu?

 

Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług

W zakresie pytania nr 1, zdaniem Wnioskodawcy, Wnioskodawca ma obowiązek udokumentowania fakturą dostawę towarów Komisantowi potwierdzoną dokumentem wydania zewnętrznego (WZ) podpisanym przez Komisanta nie później niż 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano fizycznej dostawy towaru przez Wnioskodawcę (Komitenta) do (…) (Komisanta). Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT, dostawą towarów jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, w tym również wydanie towarów na podstawie umowy komisu między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej. Na mocy art. 106i ust. 1 ustawy, fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-9. Z kolei z ust. 2 powyższego artykułu wynika, że jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymano całość lub część zapłaty od nabywcy. Art. 106i ust. 7 ustawy stanowi, że faktury nie mogą być wystawione wcześniej niż 60 dnia przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi lub otrzymaniem, przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi, całości lub części zapłaty. W związku z powyższym nie jest prawidłowym wystawienie faktury w dniu otrzymania zbiorczego raportu sprzedaży. Stanowisko takie potwierdził w interpretacji indywidualnej z dnia 22 listopada 2019r., sygn.. 0112- KDIL2-1.4012.448.2019.1.AS Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, w której wskazał, że „Wydawca nie będzie postępować prawidłowo wystawiając, zgodnie z proponowaną umową komisu, fakturę VAT „Metoda Kasowa”, w momencie zatwierdzenia przez Wydawcę miesięcznego raportu sprzedaży wykazującego towary sprzedane przez Dystrybutora do ostatecznego Klienta, pomijając fakt wcześniejszego przemieszczenia towarów od Wydawcy do magazynów Dystrybutora. Stosownie do art.106i ust.1 ustawy, Wydawca powinien wystawić fakturę do 15 dnia następnego miesiąca od chwili wydania towaru Dystrybutorowi”.

W zakresie pytania nr 2, zdaniem Wnioskodawcy faktura dokumentująca wydanie towarów do komisu powinna być wystawiona w wartości dostarczonych towarów stanowiącej iloczyn ilości dostarczonych towarów i ich ceny sprzedaży netto nie pomniejszając jej o należne Komisantowi wynagrodzenie (prowizję) przysługujące Komisantowi z tytułu sprzedaży towarów za dany miesiąc. Zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 7-15 faktura powinna zawierać m.in.: -nazwę (rodzaj) towaru lub usługi, -miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług, -cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto), -kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto, -wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto), -stawkę podatku, -sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku, -kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku, -kwotę należności ogółem.

Katalog elementów faktury wymienionych w powyższym przepisie nie wskazuje na możliwość wystawienia faktury pomniejszonej o wynagrodzenie (prowizję) Komisanta. Wynagrodzenie Komisanta - prowizja, jest na gruncie przepisów prawa cywilnego wynagrodzeniem Komisanta za wyświadczoną usługę. Wartość sprzedaży oraz podstawa opodatkowania na fakturze Komitenta muszą odzwierciedlać pełną, rzeczywistą cenę hurtową (lub detaliczną) towaru ustaloną między stronami. Wynagrodzenie Komisanta nie stanowi rabatu ani obniżki ceny towaru, lecz jest zapłatą za odrębną usługę pośrednictwa, dlatego nie może bezpośrednio pomniejszać kwot wykazywanych na fakturze pierwotnej. Ustawa o VAT w art. 29a ust. 7 precyzyjnie określa katalog sytuacji, które pozwalają na pomniejszenie podstawy opodatkowania (wartości na fakturze). Są to: -bonifikaty, opusty i obniżki cen (rabaty) z tytułu wcześniejszej zapłaty, -zwroty towarów i kwot nienależnych, -kwoty otrzymane od nabywcy jako zwrot wydatków poniesionych w jego imieniu.

Wynagrodzenie prowizyjne Komisanta nie mieści się w żadnej z tych kategorii. Prowizja nie jest rabatem cenowym (obniżką ceny towaru), lecz kosztem obsługi handlowej.

Fakt, że w praktyce gospodarczej ostateczna kwota przelewu od Komisanta do Wnioskodawcy zostaje pomniejszona o prowizję, wynika z instytucji potrącenia wzajemnych wierzytelności uregulowanych kodeksie cywilnym. Wnioskodawca ma wierzytelność do Komisanta o zapłatę za towar (w pełnej wysokości), a Komisant ma wierzytelność do Wnioskodawcy o zapłatę prowizji. Finansowa kompensata tych kwot jest jedynie technicznym sposobem rozliczenia pieniężnego i nie uprawnia do zmiany (sztucznego obniżenia) wartości sprzedaży netto na fakturze. Wykazanie na fakturze wartości pomniejszonej o prowizję stanowiłoby naruszenie przepisów ustawy o VAT, prowadząc do wykazania nieprawidłowej (zaniżonej) ceny netto towaru oraz zaniżenia podatku należnego wykazywanego na wystawionej przez Wnioskodawcę fakturze.

W zakresie pytania nr 3, zdaniem Wnioskodawcy na podstawie art. 19a ust. 5 pkt 1 lit. a ustawy o VAT obowiązek podatkowy u Wnioskodawcy powstanie z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty z tytułu wydania towarów przez komitenta komisantowi na podstawie umowy komisu. W tym przypadku obowiązek podatkowy powstaje w odniesieniu do otrzymanej kwoty zgodnie z art. 19a ust. 6 ustawy o VAT. Ponieważ dla wydania towarów przez komitenta komisantowi na podstawie umowy komisu ustawodawca określił szczególny moment powstania obowiązku podatkowego, zdaniem Wnioskodawcy w stosunku do towarów nie może powstać obowiązek podatkowy na podstawie art.19a ust.5 pkt 3 lit. b ustawy o VAT dotyczącego dostawy (…)na rzecz innych podatników. Podobne stanowisko zajął Dyrektor Krajowej Administracji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 15 listopada 2019r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.508.2019.2.JO.

 

Ocena stanowiska

 

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług jest

- prawidłowe w zakresie wystawienia faktury i rozpoznania momentu powstania obowiązku podatkowego,

- nieprawidłowe w zakresie podstawy opodatkowania.

 

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT:

Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy:

Przy czym stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Co istotne umowa komisu jest umową nazwaną, uregulowaną w przepisach ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795).

Stosownie do art. 765 Kodeksu cywilnego:

Zatem z jednej strony występuje komitent - osoba dająca zlecenie, chcąca sprzedać określoną rzecz, z drugiej komisant - przyjmujący zlecenie, swoisty pośrednik, który sprzedaje rzecz na rachunek komitenta.

Na gruncie przepisów dotyczących podatku od towarów i usług, umowa komisu kwalifikowana jest jako dwie odrębne czynności, gdzie każda z nich stanowi dostawę towarów.

Dostawę towarów stanowi zarówno wydanie towarów w komis przez komitenta komisantowi (podmiotowi prowadzącemu komis), jak i wydanie towarów przez komisanta ostatecznemu klientowi. Powyższe wynika z brzmienia art. 7 ust. 1 pkt 3 i pkt 4 ustawy, ponieważ w świetle tych przepisów, dostawą towarów jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, w tym również wydanie towarów na podstawie umowy komisu między komitentem a komisantem, komisantem i komitentem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej.

W przypadku umowy komisu, każde wydanie towaru między podmiotami podlega opodatkowaniu, a dokumentowanie powinno wyglądać analogicznie jak przy dostawie towarów.

Stosownie do przepisu art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

Wskazać w tym miejscu należy, że faktura jest dokumentem sformalizowanym (potwierdzającym zaistnienie określonego zdarzenia gospodarczego), który powinien spełniać szereg wymogów przewidzianych przepisami prawa.

Prawidłowość materialno-prawna faktury zachodzi wówczas, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze. Podatnik wystawia fakturę w przypadku sprzedaży towaru lub usługi oraz w przypadku otrzymania zaliczki przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi.

Na mocy art. 106i ust. 1 ustawy:

Art. 106i ust. 7 pkt 1 ustawy stanowi, że:

W świetle powyższego będą Państwo mieć obowiązek udokumentowania fakturą dostawy towarów na rzecz Komisanta nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonali Państwo fizycznej odstawy towarów na rzecz Komisanta.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT:

 

Stosownie do art. 29a ust. 6 ustawy o VAT:

Podstawa opodatkowania obejmuje:

 1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;

 2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Z opisu sprawy wynika, że planują Państwo nawiązanie umowy współpracy handlowej z Komisantem na podstawie umowy komisu. Przedmiotem umowy będzie sprzedaż przez Komisanta Państwa (Komitenta) towarów określonych co do rodzaju i ceny, dokonywanych w imieniu własnym, lecz na rachunek Komitenta w zamian za zapłatę prowizji. Rozliczenia wpływów uzyskanych ze sprzedaży towarów komisowych będzie się odbywać w okresach miesięcznych na podstawie zbiorczego raportu sprzedaży. Zbiorczy raport sprzedaży może dotyczyć towarów, których dostawa do Komisanta miała miejsce w różnych miesiącach poprzedzających rozliczenie wpływów uzyskanych ze sprzedaży w zależności od tego czy przedmiotem dostawy były w przypadku (…). Zbiorczy raport sprzedaży, Komisant przekaże Komitentowi w terminie 10-go dnia kalendarzowego po zakończeniu okresu rozliczeniowego w którym dokonano sprzedaży przez Komisanta osobie trzeciej. Komisantowi będzie przysługiwać miesięczne wynagrodzenie w formie prowizji. W dniu otrzymania zbiorczego raportu sprzedaży, Komitent wystawi fakturę VAT. Kwoty pochodzące ze sprzedaży towarów komisowych w danym miesiącu, będą pomniejszane o należne Komisantowi wynagrodzenie (o prowizję) z tytułu sprzedaży towarów komisowych.

Jak wynika z powołanych przepisów podstawę opodatkowania czynności wynikających z umowy komisu określa na zasadach ogólnych, o których mowa w art. 29a ust. 1. Zatem podstawą opodatkowania będzie, co do zasady, wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej.

Na podstawie Słownika języka polskiego PWN (www.sjp.pwn.pl) „zapłata” to „uiszczenie należności za coś”, „należność za coś”, „odpłacenie komuś za coś”. Z kontekstu ww. przepisu wynika, że pojęcie zapłaty użyte w tym przepisie powinno być rozumiane właśnie jako należność za daną czynność opodatkowaną, jako kwota bądź wartość, na którą strony się umówiły, czyli kwota, którą podatnik efektywnie ma otrzymać od nabywcy towarów lub usług. Pojęcie zapłaty powinno być rozumiane właśnie jako należność za daną czynność opodatkowaną, jako kwota bądź wartość, na którą strony się umówiły, czyli kwota, którą podatnik efektywnie ma otrzymać od nabywcy towarów lub usług.

W świetle przedstawionej treści wniosku i powołanych przepisów należy stwierdzić, że podstawa opodatkowania w sytuacji, kiedy Państwo występują w roli komitenta, powinna zostać ustalona na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy i w przedmiotowej sprawie jest to kwota stanowiąca zapłatę, którą na podstawie umowy komisu mają Państwo otrzymać z tytułu sprzedaży towarów, pomniejszona o kwotę podatku. Wynika to z faktu, że podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej.

W konsekwencji podstawą opodatkowania dla Państwa jako komitenta z tytułu sprzedaży towarów na podstawie umowy komisu jest zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy kwota stanowiąca zapłatę, którą otrzymają Państwo od Komisanta z tytułu sprzedaży towarów klientom, pomniejszona o kwotę podatku. W opisanej sytuacji kwota stanowiąca podstawę opodatkowania, to kwota jaką Państwo otrzymają od Komisanta (czyli kwota pomniejszona o prowizję Komisanta), pomniejszona o kwotę podatku.

W tej sytuacji powinni Państwo wystawić fakturę dokumentującą wydanie towarów do komisu na wartość dostarczanych towarów (stanowiącą zapłatę) pomniejszona o kwotę podatku.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest nieprawidłowe.

Zgodnie z zasadą ogólną, zawartą w art. 19a ust. 1 ustawy:

Dla celów powstania obowiązku podatkowego dostawa towarów czy wykonanie usługi następuje z chwilą jej faktycznego dokonania, z wyjątkiem przypadków, w których przepisy ustawy określają wprost ten moment. Powyższy przepis art. 19a ust. 1 formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.

Ponadto, zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lit. a ustawy:

Stosownie do art. 19a ust. 6 ustawy:

W świetle powołanych przepisów, obowiązek podatkowy w przypadku umowy komisu nie powstaje w momencie wydania towarów przez komitenta komisantowi, lecz dopiero w momencie otrzymania przez komitenta zapłaty za wydane towary w odniesieniu do otrzymanej kwoty. Jeżeli zatem komitent nie otrzyma zapłaty od komisanta lub otrzyma jedynie część zapłaty, wówczas obowiązek podatkowy nie powstanie lub powstanie wyłącznie w stosunku do otrzymanej części zapłaty.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji pojęcia „zapłaty”. Niemniej jednak, zarówno w doktrynie prawa podatkowego, jak i w praktyce interpretacyjnej organów podatkowych przyjmuje się, że zapłata oznacza spełnienie świadczenia prowadzące do wygaśnięcia zobowiązania, niezależnie od formy, w jakiej następuje. Może ona przybrać postać zarówno świadczenia pieniężnego, jak i niepieniężnego, o ile prowadzi do zaspokojenia wierzyciela.

W świetle powołanych przepisów, obowiązek podatkowy nie powstaje w momencie wydania towarów przez komitenta komisantowi, lecz dopiero w momencie otrzymania przez komitenta zapłaty za wydane towary w odniesieniu do otrzymanej kwoty. Jeżeli zatem komitent nie otrzyma zapłaty od komisanta lub otrzyma jedynie część zapłaty, wówczas obowiązek podatkowy nie powstanie lub powstanie wyłącznie w stosunku do otrzymanej części zapłaty.

Tym samym - skoro dla wydania towarów przez komitenta komisantowi na podstawie umowy komisu ustawodawca określił szczególny moment powstania obowiązku podatkowego - to w stosunku do tych towarów nie może powstać obowiązek podatkowy na podstawie art. 19a ust. 5 pkt 3 lit. b ustawy.

Wobec powyższego, momentem powstania obowiązku podatkowego z tytułu realizacji umowy komisu, o której mowa we wniosku, będzie moment otrzymania przez Państwa (Komitenta) od Komisanta całości lub części zapłaty za sprzedane przez niego towary.

W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ocena prawna Państwa stanowiska w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostanie zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego, ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

 

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

 

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

 

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.