0111-KDIB3-1.4012.503.2026.3.MG

Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

26 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 26 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług.

 

Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 15 lipca 2026 r. (wpływ 16 lipca 2026 r.).

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Gmina (X) (dalej: „Gmina”, „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”). Gmina działa na podstawie odpowiednich przepisów prawnych regulujących zakres działań jednostki samorządu terytorialnego oraz sektora finansów publicznych m.in.: Ustawa o samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990r. (t.j. Dz.U.2026.662 ze zm.), Ustawa o samorządzie powiatowym z dnia 5 czerwca 1998r. (t.j. Dz.U.2025.1684 ze zm.), Ustawa o finansach publicznych z dnia 27 sierpnia 2009r. (t.j. Dz.U.2025.1483 ze zm.).

Gmina, zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. 2025.775 ze zm.), w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których została powołana nie jest uznawana za podatnika z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych.

W strukturach organizacyjnych Gminy działają różne jednostki organizacyjne, w tym zakład budżetowy oraz jednostki budżetowe, które od 1 stycznia 2017 r. są zcentralizowane na gruncie podatku od towarów i usług. Gmina (X) wysyła wspólny scentralizowany plik JPK_VAT z deklaracją podatku od towarów i usług VAT.

Gmina, zgodnie z przepisami zawartymi w ustawie o samorządzie gminnym, jest organem wykonującym zadania publiczne własne i zlecone z zakresu administracji rządowej nałożone ustawami.

W myśl art. 7 ust. 1 pkt 1 i 4 ustawy o samorządzie gminnym, do zadań Gminy należy m.in. zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, w szczególności zadania te obejmują sprawy z zakresu lokalnego transportu zbiorowego oraz ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej.

Gmina (X) jest organizatorem publicznego transportu zbiorowego w gminnych przewozach pasażerskich - zgodnie z art. 4 Ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (Dz. U.2025.285 ze zm.). Przedmiotowy transport funkcjonuje w Gminie (X) jako „(...)”, tj. przez pasażerów nie są ponoszone opłaty za przejazd. Fakt, że ostateczni pasażerowie korzystają z komunikacji miejskiej bezpłatnie, pozostaje bez wpływu na kwalifikację podatkową czynności wykonywanych przez Gminę. Zakupiony tabor nie jest wykorzystywany przez Gminę do bezpośredniego świadczenia usług na rzecz mieszkańców, lecz służy wyłącznie do wykonywania odpłatnych, cywilnoprawnych czynności na rzecz podmiotu trzeciego (Operatora) na podstawie umowy dzierżawy, które to czynności generują po stronie Gminy obrót opodatkowany podatkiem VAT.

Gmina (X) podpisała umowę (…) o objęcie przedsięwzięcia wsparciem bezzwrotnym z planu rozwojowego projektu pn. „(...)” (dalej: Przedsięwzięcie) w ramach Inwestycji: (...). Wartość całkowita Przedsięwzięcia wynosi: (...) zł (brutto), kwota netto projektu (…) zł, wnioskowane dofinansowanie (…) zł. Podatek VAT w projekcie jest kosztem niekwalifikowanym i wynosi (…) zł. W ramach tego projektu zostało zakupionych (...) autobusów elektrycznych zeroemisyjnych niskopodłogowych.

Zakupione pojazdy zostały wydzierżawione operatorowi w ramach cywilnoprawnej umowy dzierżawy w celu świadczenia usług transportu zbiorowego dla Gminy. W związku z powyższym przedmiotowa infrastruktura będzie wykorzystywana w pełni do celów jej działalności gospodarczej. Najemca, wybrany w otwartej procedurze konkurencyjnej w oparciu o Prawo zamówień publicznych, świadczy usługi publicznego transportu zbiorowego przy pomocy wydzierżawionego od Gminy taboru i zobowiązany jest do uiszczania na rzecz Gminy miesięcznego czynszu dzierżawnego.

Zgodnie z zawartą umową dzierżawy, będącej załącznikiem do Umowy o świadczenie usług przewozowych, operator będzie otrzymywał od Gminy za okresy miesięczne faktury VAT za dzierżawę autobusów w cenie netto, do której doliczony zostanie podatek VAT. Dzierżawca zobowiązany jest do eksploatowania autobusów zgodnie z zasadami prawidłowej eksploatacji i instrukcją producenta, w pełni i na własny koszt, tj. ponosić będzie koszty wszelkich materiałów eksploatacyjnych, przeglądów technicznych, gwarancyjnych oraz wszelkich innych napraw i remontów koniecznych do utrzymania autobusów w stanie gotowości technicznej i zapewniającej bezpieczeństwo ich używania. Dzierżawca zobowiązany jest do zapewnienia dla przedmiotowych autobusów w całym okresie trwania umowy ubezpieczenia OC i AC, a także wykonywać przeglądy okresowe i gwarancyjne pojazdów. Ponadto operator zapewnia kierującym autobusami obsługę dyspozytorską, ładowarki, zaplecze techniczne i autobusy rezerwowe.

Wysokość czynszu dzierżawnego została ustalona na poziomie odpowiadającym realiom rynkowym, z uwzględnieniem wartości autobusu, okresu używania oraz warunków ekonomicznych występujących na rynku usług transportowych. Wobec powyższego przy kalkulacji czynszu przyjęto następujące założenia:

   - 10 letni okres ekonomicznej i technicznej użyteczności autobusów, określonych względem warunków oraz założeń z maksymalnym wykorzystaniem zdolności eksploatacyjnych pojazdu a uniknięciem lawinowego wzrostu kosztów utrzymania,

   - Stawka czynszu dzierżawnego będzie odpowiadać aktualnym warunkom rynkowym, gdyż wysokość czynszu dzierżawnego będzie utrzymana na poziomie porównywalnym do oferowanych przez instytucje finansujące dot. najmu długoterminowego czy leasingu operacyjnego,

   - celem zawarcia umowy dzierżawy przez Gminę jest osiągnięcie dochodów pieniężnych z tytułu dzierżawy autobusów, świadczy to o tym, iż Gmina chce zachować konkurencyjny charakter umowy,

   - wartość przedmiotu dzierżawy obejmuje wysokość poniesionych nakładów związanych z zakupem środków trwałych w wartości netto.

Okres 10 letni ekonomicznej i technicznej użyteczności autobusów uwzględnia poniższą analizę: Siódmy rok eksploatacji miejskiego autobusu elektrycznego stanowi kluczowy, strategiczny punkt zwrotny w całym cyklu życia pojazdu. Wyznaczenie tego momentu jako czasu podjęcia wiążących decyzji zarządczych i operacyjnych wynika bezpośrednio z uwarunkowań technologicznych oraz ekonomicznych, ze szczególnym uwzględnieniem specyfiki pracy baterii trakcyjnych. W realiach rynkowych, w których magazyny energii objęte są kilkuletnią gwarancją producenta, siódmy rok jest ostatnim momentem na przeprowadzenie rzetelnego audytu technicznego i zaplanowanie ścieżki finansowej dla pojazdu, zanim pełne ryzyko kosztowe przejdzie na barki operatora. Podstawowym celem tej analizy jest zapewnienie bezproblemowego dotarcia do końca okresu gwarancyjnego oraz ocena realnych możliwości bezpiecznego wydłużenia eksploatacji autobusu o dodatkowe dwa, trzy lata, czyli do łącznego pułapu (…) lat na jednym zestawie baterii. Głównym czynnikiem determinującym konieczność podjęcia decyzji jest naturalny, nieuchronny proces degradacji baterii, opisywany parametrem SOH (State of Health). W warunkach intensywnej, wieloletniej pracy w ruchu miejskim - charakteryzującej się częstymi cyklami szybkiego ładowania oraz zmiennymi warunkami atmosferycznymi - baterie tracą średnio od kilku do kilkunastu procent pojemności w skali kilku lat. W okolicach siódmego roku użytkowania ich sprawność zbliża się zazwyczaj do poziomu (…)% pojemności znamionowej. W praktyce oznacza to mierzalny spadek zasięgu autobusu na jednym ładowaniu. Pojazd, który dotychczas bezproblemowo obsługiwał całodniowe zadania przewozowe, zaczyna tracić elastyczność operacyjną. Przeprowadzenie szczegółowych badań diagnostycznych w (…) roku pozwala precyzyjnie określić krzywą postępującej degradacji i odpowiedzieć na pytanie, czy obecny stan chemiczny ogniw pozwoli na stabilną pracę nie tylko w nadchodzącym, ósmym roku, ale również przez kolejne 24 miesiące.

Wdrożenie wariantu eksploatacji autobusu przez pełne (…) lat oraz dodatkowe dwa lata (horyzont (…) -letni) jawi się jako wysoce uzasadnione ekonomicznie. Konstrukcja mechaniczna autobusu, poszycie, osie oraz elektryczny układ napędowy (silniki, falowniki) są projektowane na dłuższą żywotność i po (…) latach zazwyczaj nie wykazują krytycznego zużycia strukturalnego. Najbardziej opłacalnym scenariuszem dla przedsiębiorstwa staje się zatem maksymalne wydłużenie pracy fabrycznych baterii poza okres gwarancyjny - o wspomniane dwa lata. Aby było to możliwe, w (…) roku należy zaplanować odpowiednie działania adaptacyjne.

Ponadto zgodnie z art. 25 ust. 2 pkt 1 Ustawy o publicznym transporcie zbiorowym, maksymalny czas trwania takiej umowy wynosi 10 lat, a więc Gmina mając takie ograniczenie oraz uwzględniając powyższe warunki techniczne, w sposób optymalny zaplanowała eksploatację taboru, tak aby we właściwym okresie podjąć decyzje o charakterze strategicznym.

Mogą one obejmować zmianę profilu operacyjnego pojazdu od (…) roku (np. przesunięcie autobusu na krótsze linie, linie szczytowe lub zadania wymagające mniejszych prędkości eksploatacyjnych, co zmniejsza obciążenie termiczne ogniw) lub wdrożenie tzw. doładowań wyrównawczych na pętlach (podwójna rezerwacja czasu na ładowanie w ciągu dnia). Taki zabieg pozwala uniknąć natychmiastowej, niezwykle kosztownej inwestycji w nowe baterie (tzw. retrofit) dokładnie w (…) roku, odsuwając ten ogromny wydatek majątkowy ((…)) o kolejne dwa lata i maksymalizując stopę zwrotu z pierwotnego zakupu pojazdu.

Pierwsza umowa dzierżawy zawarta została na okres (…) lat, analogicznie jak okres trwania umowy o świadczenie usług przewozowych, która powiązana jest z tą dzierżawą. Po zakończeniu obecnie trwającej (…)-letniej umowy przewozowej (i dzierżawy), Gmina nadal będzie obciążona obowiązkiem organizacji transportu publicznego. Zaspokajanie potrzeb mieszkańców w zakresie transportu ma charakter permanentny i bezterminowy. W związku z nieprzerwanym charakterem zadań własnych gminy, intencją Wnioskodawcy jest kontynuowanie działalności przewozowej. Po upływie (…) lat planowane jest zawieranie kolejnych umów (w drodze postępowań przetargowych), co zapewni dalsze wykorzystywanie infrastruktury transportowej.

Koszty z tytułu czynszu dzierżawy ponoszone są w celu zabezpieczenia i zachowania źródła przychodów Wnioskodawcy. Wartość czynszu dzierżawnego jednego autobusu została ustalona w wysokości (…) zł netto za miesiąc plus podatek od towarów i usług, co stanowi rocznie za wszystkie autobusy kwotę (…) zł netto. Zgodnie z zapisami umowy dzierżawy stawka czynszu dzierżawnego będzie waloryzowana o wskaźnik obliczany na podstawie publikacji Głównego Urzędu Statycznego nie wcześniej niż w (…) miesiącu użytkowania autobusów. Gmina szacuje, iż osiągnięte dochody z czynszu najmu pokryją koszty zakupu autobusów po okresie do (…) lat (dokładnie (…) lat i (…) miesięcy). Jednocześnie Gmina pragnie zaznaczyć, iż otrzymane dofinansowanie z (…) nie miało w żaden sposób wpływu na opisaną wyżej wartość czynszu dzierżawnego za autobusy.

W zamian za świadczone usługi przewozowe i prace eksploatacyjne, wyłoniony w przetargu Operator będzie obciążać Gminę fakturami VAT tytułem wynagrodzenia jednostkowego w wozokilometrach. Przewoźnik zobowiązany jest do używania udostępnionych autobusów wyłącznie w celu wykonywania usług transportu zbiorowego zleconych przez Gminę w ramach komunikacji miejskiej oraz do używania ich zgodnie z zasadami prawidłowej eksploatacji i instrukcją producenta, w pełni na własny koszt.

W wyniku realizacji zadań zawartych w przedmiotowym projekcie wykonawcy/dostawcy towarów wystawili/będą wystawiali faktury VAT na Gminę (X), a powstały majątek będzie przyjęty dokumentem OT do ewidencji środków trwałych Gminy (X), która będzie dokonywała miesięcznych odpisów amortyzacyjnych od Infrastruktury.

Uzupełnienie

W piśmie z 15 lipca 2026 r. uzupełnili Państwo opis sprawy o poniższe wyjaśnienia:

Ad. 1

Całkowita wysokość nakładów pochodzących ze środków własnych Gminy poniesiona na realizację projektu pn. „(...)” wynosi brutto: (…) zł (netto: (…) zł). Na tę kwotę składają się następujące koszty:

- wartość wkładu własnego brutto: (…) zł (netto (…) zł + VAT (…) zł),

- wartość VAT od wydatków finansowanych z źródła zewnętrznego, będący wkładem własnym do projektu w wysokości (…) zł.

Ad. 2

Gmina zakupiła 16 autobusów po cenie jednostkowej netto (…) zł (brutto (…) zł) oraz (…) ((…)) autobus w cenie jednostkowej netto (…) zł (brutto (…) zł).

Ad. 3

Łączna kwota czynszu dzierżawnego (…) autobusów elektrycznych miesięcznie wynosi netto (…) zł (brutto (…) zł).

Ad. 4

Tak, kwota czynszu dzierżawnego (…) autobusów elektrycznych umożliwi zwrot całkowitych nakładów poniesionych na ich zakup (sfinansowanych zarówno ze środków własnych, jak i środków pozyskanych z zewnątrz tj. od (…)). Biorąc pod uwagę roczny czynsz dzierżawny oraz wartość zakupu autobusów, pełen zwrot nakładów nastąpi w okresie ok. (…) lat (dokładnie (…) roku). Jak opisano we wniosku, pierwsza umowa dzierżawy zawarta została na okres (…) lat, jednakże po zakończeniu obecnie trwającej umowy, Gmina nadal będzie obciążona obowiązkiem organizacji transportu publicznego. Zaspokajanie potrzeb mieszkańców w zakresie transportu ma charakter permanentny i bezterminowy. W związku z nieprzerwanym charakterem zadań własnych gminy, intencją Wnioskodawcy jest kontynuowanie działalności przewozowej. Po upływie (…) lat planowane jest zawieranie kolejnych umów (w drodze postępowań przetargowych), co zapewni dalsze wykorzystywanie infrastruktury transportowej.

Ad. 5

Jak opisano we Wniosku ORD-IN: „wysokość czynszu dzierżawnego została ustalona na poziomie odpowiadającym realiom rynkowym, z uwzględnieniem wartości autobusu, okresu używania oraz warunków ekonomicznych występujących na rynku usług transportowych. Wobec powyższego przy kalkulacji czynszu przyjęto następujące założenia:

   - 10 letni okres ekonomicznej i technicznej użyteczności autobusów, określonych względem warunków oraz założeń z maksymalnym wykorzystaniem zdolności eksploatacyjnych pojazdu a uniknięciem lawinowego wzrostu kosztów utrzymania,

   - stawka czynszu dzierżawnego będzie odpowiadać aktualnym warunkom rynkowym, gdyż wysokość czynszu dzierżawnego będzie utrzymana na poziomie porównywalnym do oferowanych przez instytucje finansujące dot. najmu długoterminowego czy leasingu operacyjnego,

   - celem zawarcia umowy dzierżawy przez Gminę jest osiągnięcie dochodów pieniężnych z tytułu dzierżawy autobusów, świadczy to o tym, iż Gmina chce zachować konkurencyjny charakter umowy,

   - wartość przedmiotu dzierżawy obejmuje wysokość poniesionych nakładów związanych z zakupem środków trwałych w wartości netto.”

Reasumując wysokość czynszu dzierżawnego została skalkulowana z uwzględnieniem realiów rynkowych występujących w specyficznym sektorze publicznego transportu zbiorowego. Uwzględniono w szczególności wartość rynkową samego taboru, zakładany okres jego ekonomicznej użyteczności oraz fakt, że udostępnienie następuje na rzecz Operatora realizującego zadania transportu publicznego w Gminie. Stawka odzwierciedla realia rynkowe dla tego typu transakcji między samorządami a operatorami taboru.

Ad. 6

Wysokość czynszu dzierżawnego zakupionych zeroemisyjnych autobusów została ustalona w sposób opisany w odpowiedzi na pytanie 5 i nie została ustalona w oparciu o stawkę amortyzacji pojazdów autobusowych.

Ad. 7

Wynagrodzenie należne Gminie z tytułu udostępnienia (…) autobusów elektrycznych jest równe wartości rynkowej, z uwzględnieniem specyfiki transakcji zawieranych w obszarze publicznego transportu zbiorowego oraz uwarunkowań prawno-ekonomicznych sektora finansów publicznych.

Ad. 8

Tak, świadczenie pomiędzy Gminą a operatorem ma i będzie miało charakter w pełni ekwiwalentny. Gmina zobowiązuje się do udostępnienia na podstawie cywilnoprawnej umowy dzierżawy sprawnego, nowoczesnego taboru ((…) autobusów), natomiast operator jest zobowiązany do zapłaty ustalonego w umowie, realnego czynszu dzierżawnego o charakterze komercyjnym, który jest opodatkowany podstawową stawką VAT.

Ad. 9

Wartość czynszu pozostaje w relacji proporcjonalnej do nakładów inwestycyjnych, co oznacza, że roczny przychód z dzierżawy pozwala na zwrot około ((…)) wartości zakupu autobusów w skali roku. Roczny obrót z tytułu dzierżawy (wartość rocznego czynszu dzierżawnego) stanowi dokładnie (…)% wartości nakładów netto (lub (…)% w ujęciu brutto) poniesionych na realizację projektu.

Ad. 10

Dochody z tytułu udostępnienia autobusów w skali roku (wartość netto: (…) zł, wartość brutto: (…) zł), w stosunku do planowanych dochodów Gminy na 2026 rok (wartości dochodów na dzień sporządzania niniejszej odpowiedzi) kształtują się na następującym poziomie:

- w relacji do dochodów ogółem Gminy ((…)zł): roczny czynsz netto stanowi (…)% dochodów ogółem,

- w relacji do dochodów własnych Gminy ((…) zł): roczny czynsz netto stanowi (…)% dochodów własnych.

Ad. 11

Obrót z tytułu dzierżawy autobusów mierzony w skali makroekonomicznej całego budżetu ((…)% dochodów ogółem oraz (…)% dochodów własnych) nie ma charakteru dominującego. Jednocześnie w ujęciu kwotowym (blisko (…) zł netto rocznie) obrót ten jest istotny, realny i stanowi stałe, powtarzalne źródło dochodu Gminy podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT. Potwierdza to gospodarczy i efektywny finansowo charakter transakcji.

Ad. 12

Gmina (X) zobowiązana jest w myśl art. 7 ust. 1 pkt 1 i 4 ustawy o samorządzie gminnym, do zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty, w szczególności zadania te obejmują sprawy z zakresu lokalnego transportu zbiorowego oraz ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej. Zgodnie z powyższym Gmina jest organizatorem publicznego transportu zbiorowego w gminnych przewozach pasażerskich. Wykonując te zadania Gmina zakupiła tabor autobusowy i zawarła z Operatorem umowę dzierżawy, która w myśl zapisów Kodeksu Cywilnego stanowi umowę cywilnoprawną.

Wobec powyższego inwestycja służy w pierwszej kolejności realizacji zadań publicznych Gminy w zakresie lokalnego transportu zbiorowego. Niemniej jednak, wykonanie tego zadania ma charakter gospodarczy (komercyjny), poprzez realizację cywilnoprawnej umowy dzierżawy, która generuje po stronie Gminy obrót opodatkowany podatkiem VAT według stawki podstawowej.

Ad. 13

Umowa dzierżawy (…) autobusów elektrycznych zeroemisyjnych niskopodłogowych z operatorem świadczącym usługi transportu miejskiego została zawarta (…) 2026 roku.

Ad. 14

Dla środków trwałych opisanych we wniosku ((…) autobusów elektrycznych) stosowana jest/będzie roczna stawka amortyzacji w wysokości (…)% (dla grupy KŚT 744, zgodnej z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 3.10.2016 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT)). Stawka ta jest identyczna dla każdego z (…) autobusów stanowiących odrębne środki trwałe.

Ad. 15

Gmina nie planuje zmian stawek amortyzacyjnych przedmiotowych środków trwałych w czasie trwania umowy dzierżawy w całym okresie jej obowiązywania, za wyjątkiem sytuacji, w których zmiana taka wynikałaby z powszechnie obowiązujących przepisów prawa.

Ad. 16

Tak, zakupione w ramach projektu autobusy elektryczne będą wykorzystywane przez Gminę wyłącznie do czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT), tj. do odpłatnego świadczenia usług ich dzierżawy na rzecz operatora na podstawie zawartej umowy cywilnoprawnej. Gmina nie będzie wykorzystywać przedmiotowych autobusów do czynności zwolnionych z podatku VAT ani do czynności niepodlegających opodatkowaniu (pozostających poza zakresem ustawy o VAT).

Pytanie

Czy w związku z zakupem autobusów elektrycznych zeroemisyjnych dla potrzeb transportu publicznego w Gminie (X) Gmina będzie miała pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków przez nią poniesionych?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Gminy w związku z zakupem autobusów elektrycznych zeroemisyjnych Gmina będzie miała prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych przez Gminę w związku z realizacją zadań projektu, ponieważ usługi związane z realizacją tego zadania będą służyły działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

W pierwszej kolejności Gmina pragnie wskazać, iż stosowanie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT za podatników uznaje się osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność w świetle przepisów: art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym.

Do zakresu działania miasta na prawach powiatu należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 i 4 ustawy o samorządzie gminnym, w szczególności zadania m.in. obejmujące sprawy z zakresu lokalnego transportu zbiorowego, a także dotyczące ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej.

W ramach realizacji zadań własnych z zakresu lokalnego transportu zbiorowego, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 4 wyżej wymienionej ustawy, Gmina wykonuje usługi transportu zbiorowego w zakresie transportu autobusowego na podstawie umowy zawartej z firmą zewnętrzną.

Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Zatem, w świetle powyższych regulacji, w przypadku działań podejmowanych przez Gminę na podstawie umów cywilnoprawnych, działa ona w roli podatnika VAT.

Jednocześnie, zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Z kolei przepis art. 7 ust. 1 wskazanej ustawy stanowi, że przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów. Gmina w związku z dzierżawą autobusów na rzecz Operatora działa w roli podatnika VAT, wykonując odpłatne usługi udostępniania autobusów za wynagrodzeniem. Operator będzie uiszczał Gminie odpłatność za czynsz dzierżawny z tytułu najmu autobusów na podstawie umowy dzierżawy, która jest ewidentnie umową cywilnoprawną uregulowaną w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. 2025.1071 ze zm.). Zasadniczo przedmiotowa transakcja stanowi odpłatne świadczenie usług, więc podlega opodatkowaniu VAT, a zarazem nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT z uwagi na to, iż w przepisach dotyczących VAT nie zostało przewidziane zwolnienie z VAT dla tego rodzaju transakcji.

W rezultacie, w ocenie Wnioskodawcy, odpłatne udostępnienie autobusów na rzecz Operatora na podstawie umowy dzierżawy stanowi po stronie Gminy czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z VAT.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, przysługuje prawo od obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z pewnymi zastrzeżeniami, niemającymi zastosowania w niniejszej sprawie.

Z treści wskazanej powyżej regulacji wynika zatem, iż prawo do odliczenia VAT naliczonego przysługuje przy łącznym spełnieniu dwóch przesłanek, tj.:

- nabywcą towarów usług jest podatnik VAT oraz

- nabywane towary/usługi są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

Skorzystanie z w/w prawa do odliczenia podatku naliczonego uwarunkowane jest związkiem zakupów z wykonywanymi przez czynnego podatnika podatku VAT czynnościami opodatkowanymi. Warunek ten wyklucza możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli gdy wykorzystywane są do czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem VAT oraz do czynności niepodlegających temu podatkowi.

Jak wskazała Gmina w opisie stanu faktycznego zakup autobusów udokumentowany został fakturami VAT wystawianymi na Gminę. Zakup będzie wykorzystywany tylko i wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, gdyż nowa flota autobusów stanowi przedmiot umowy dzierżawy na rzecz Operatora świadczącego usługi przewozu pasażerów komunikacji miejskiej.

Opierając się na przywołanych powyżej przepisach ustawy o VAT, zdaniem Gminy, przysługuje jej prawo do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur VAT dotyczących wydatków związanych z zakupem autobusów, gdyż zostały spełnione obie przesłanki warunkujące prawo do odliczeń podatku naliczonego.

Podsumowując, Gmina stoi na stanowisku, iż będzie miała pełne prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących wydatki związane z zakupem zeroemisyjnych autobusów, ponieważ służą wyłącznie do działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

 

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a) nabycia towarów i usług,

b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Jak wskazano powyżej, najistotniejszym warunkiem umożliwiającym czynnemu podatnikowi VAT realizację prawa do odliczenia, jest związek dokonanych zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Jednocześnie oceny, czy związek ten istnieje lub będzie istniał w przyszłości należy dokonać w momencie realizowania zakupów, zgodnie z zasadą niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik - aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego - nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Jednocześnie podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym:

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie dlatego, że został wykazany na fakturze, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy:

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go - dla tej czynności - za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie art. 15 ust. 2 ustawy:

Według art. 15 ust. 6 ustawy:

Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych. Wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:

- podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz

- podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych) - tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 662 ze zm.):

Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy o samorządzie gminnym:

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii czy w związku z zakupem autobusów elektrycznych zeroemisyjnych dla potrzeb transportu publicznego w Gminie (X) będą mieli Państwo pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego od poniesionych wydatków.

Na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:

 

Z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Analiza przywołanego art. 8 ust. 1 ustawy prowadzi do stwierdzenia, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu. Przy czym, do uznania czynności za usługę, konieczne jest istnienie odbiorcy usługi. Tak więc usługą jest tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący z niego korzyść.

W tym miejscu należy wskazać, że w myśl art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795):

Należy zauważyć, że umowa dzierżawy jest umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem świadczenia wydzierżawiającego polegającego na oddaniu rzeczy do używania i pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy polegające na płaceniu umówionego czynszu. Zatem umowa dzierżawy jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony - zarówno wydzierżawiającego, jak i dzierżawcę - określone przepisami obowiązki.

Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie rzeczy przez jej dzierżawcę.

W związku z tym należy uznać, że dzierżawa stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Analiza okoliczności sprawy i ww. przepisów prowadzi do stwierdzenia, że odpłatne udostępnienie przez Państwa (…) autobusów elektrycznych zeroemisyjnych niskopodłogowych na rzecz operatora (najemcy, dzierżawcy), na podstawie umowy dzierżawy, za które pobierają Państwo wynagrodzenie, stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT (jest czynnością cywilnoprawną).

Zatem w odniesieniu do tej czynności - nie działają Państwo jako organ władzy publicznej i w konsekwencji nie mogą Państwo skorzystać z wyłączenia, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy.

W analizowanym przypadku występują Państwo w roli podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a ww. czynność dzierżawy - jako usługa zdefiniowana w art. 8 ust. 1 ustawy - podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Jednocześnie wskazać należy, że ani przepisy ustawy, ani też rozporządzeń wykonawczych do ustawy nie przewidują zwolnienia od podatku dla usługi polegającej na odpłatnym udostępnianiu (dzierżawie) (…) autobusów elektrycznych zeroemisyjnych niskopodłogowych na rzecz operatora (najemcy, dzierżawcy), za które Państwo pobierają wynagrodzenie, w związku z czym, usługa ta nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT, lecz będzie opodatkowana według właściwej stawki podatku.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego będą spełnione, gdyż - jak wynika z opisu sprawy - Państwo są zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a zakupione w ramach projektu „pn. „(...)” (…) autobusów elektrycznych zeroemisyjnych niskopodłogowych zostało wydzierżawione operatorowi w ramach cywilnoprawnej umowy dzierżawy.

W zakresie odpłatnego udostępniania (…) autobusów elektrycznych zeroemisyjnych niskopodłogowych na podstawie umowy dzierżawy działają Państwo w charakterze podatnika VAT wykonującego działalność gospodarczą, a czynność ta będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT i nie będzie korzystać ze zwolnienia z opodatkowania VAT.

Wobec powyższego, w rozpatrywanej sprawie obydwa warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy będą spełnione, ponieważ Państwo są zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a wydatki poniesione na zakup (…) autobusów elektrycznych zeroemisyjnych niskopodłogowych służą wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych bowiem - jak wynika z wniosku - zakupione w ramach projektu autobusy elektryczne będą wykorzystywane przez Państwa wyłącznie do czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT), tj. do odpłatnego świadczenia usług ich dzierżawy na rzecz operatora na podstawie zawartej umowy cywilnoprawnej. Nie będą Państwo wykorzystywać przedmiotowych autobusów do czynności zwolnionych z podatku VAT ani do czynności niepodlegających opodatkowaniu (pozostających poza zakresem ustawy o VAT).

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy stwierdzić należy, że w niniejszym przypadku warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, są spełnione i będą mieli Państwo pełne prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację projektu pn. „(...)” związanego z zakupem (…) autobusów elektrycznych zeroemisyjnych niskopodłogowych, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek wskazanych w art. 88 ustawy.

Podsumowując, ze względu na spełnienie podstawowej pozytywnej przesłanki, warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, będzie przysługiwać Państwu - na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy - prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z zakupem (…) autobusów elektrycznych zeroemisyjnych niskopodłogowych dla potrzeb transportu publicznego w Gminie (X). Przy czym prawo to będzie przysługiwać Państwu pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.

Tym samym Państwa stanowisko, że w związku z zakupem autobusów elektrycznych zeroemisyjnych Gmina będzie miała prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych przez Gminę w związku z realizacją zadań projektu, ponieważ usługi związane z realizacją tego zadania będą służyły działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, jest prawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym, mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego, uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie pogląd dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego (którego elementy przyjmuje jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.