0111-KDIB3-1.4012.462.2026.2.KO

Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

8 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie m.in. podatku od towarów i usług.

Wniosek uzupełnili Państwo pismem z 8 lipca 2026 r. i pismami 10 lipca 2026 r.

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

A sp. z o. o. (zwany dalej „Wnioskodawcą”, „Spółką” lub skrótowo „A”) jest przedsiębiorstwem użyteczności publicznej, które realizuje zadania własne Miasta i Gminy B i które prowadzi działalność w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę oraz zbiorowego odprowadzania ścieków zgodnie z ustawą z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (tj. z dnia 8 października 2020 r. Dz.U. z 2020 r. poz. 2028). Jego działalność podstawową stanowi ujmowanie, uzdatnianie i dystrybucja wody, odprowadzanie i oczyszczanie ścieków oraz wytwarzanie i dystrybucja energii cieplnej. Działalnością pomocniczą pozostaje świadczenie usług wywozu nieczystości stałych i ciekłych, utrzymanie czystości przestrzeni publicznych oraz zimowe utrzymanie dróg.

Spółka we własnym zakresie realizuje utrzymanie, rozbudowę, modernizację i budowę urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych w oparciu o (…) oraz inne regulacje prawa miejscowego i samorządu terytorialnego. Wnioskodawca jest podmiotem działającym w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Siedziba Spółki mieści się w miejscowości B (…). Spółka jest wpisana do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego w Sądzie Rejonowym w Warszawie, XIV Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS (…). Wnioskodawca posiada numer NIP: (…) oraz numer REGON: (…).

Kapitał zakładowy Spółki wynosi (…) zł. Jedynym wspólnikiem Spółki A spółka z o.o., posiadającym 100% udziałów (2.081.501 udziałów), jest jednostka samorządu terytorialnego - Miasto i Gmina B. Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT).

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności zawiera umowy z inwestorami prywatnymi (dalej również: „Inwestorzy”) realizującymi projekty deweloperskie na terenie Gminy, a zainteresowanymi określoną, kierunkowo a zarazem poprzez dany zakres merytoryczny, rozbudową sieci przesyłowej wodociągowej i kanalizacyjnej w taki sposób, który umożliwiałby efektywne stworzenie odpowiednich warunków technologicznych (zbudowanie zespołu urządzeń przesyłowych) dla możliwości skutecznego podłączenia do miejskiej sieci wodociągowo-kanalizacyjnej obiektów budowlanych realizowanej przez danego inwestora inwestycji, a w konsekwencji zapewnienie niezbędnych, zwiększonych parametrów obciążeń eksploatacyjnych (mierzonych poziomem średniego zapotrzebowania na wodę oraz jednocześnie maksymalną dobową ilością odprowadzanych ścieków). Umowy te zwane umowami partycypacyjnymi, przewidują, co do zasady, wniesienie przez danego inwestora opłaty partycypacyjnej określonej w oparciu o szczegółowe cechy oraz wskaźniki techniczno-użytkowe realizowanej inwestycji (m.in. łączna powierzchnia użytkowa planowanych do realizacji mieszkań, ilość poszczególnych jednostek mieszkalnych, inne parametry techniczno-budowlane zależne od uwarunkowań danego przedsięwzięcia inwestycyjnego), mającej stanowić finansowy wyraz wkładu danego podmiotu inwestującego w sektorze dewelopersko-mieszkaniowym w rozwój komunalnej infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej funkcjonującej na terenie Miasta i Gminy B.

Przykładem takich działań Spółki jest planowane zawarcie umowy partycypacyjnej z podmiotem C Sp. z o.o. (…) (zwanym dalej w treści niniejszego wniosku „Inwestorem-deweloperem”), który zamierza zrealizować inwestycję polegającą na budowie 16 budynków mieszkalnych (obejmujących łącznie 32 lokale mieszkalne) w miejscowości B. na działce nr ew. 1, obręb B.. Zgodnie z warunkami i parametrami określonymi w umowie, inwestycja ta wygeneruje średniodobowe zapotrzebowanie na wodę na cele bytowe w wysokości 9,6 m³/d oraz maksymalną dobową ilość odprowadzanych ścieków na poziomie 18 m³/d. Realizacja wspomnianej inwestycji deweloperskiej generuje zwiększone zapotrzebowanie na wodę oraz konieczność odbioru większej ilości ścieków przez infrastrukturę komunalną, co skutkuje znacznym wzrostem obciążenia istniejącej infrastruktury zarządzanej przez Spółkę. W celu zapewnienia odpowiednich parametrów dostaw wody i odbioru ścieków niezbędna jest zatem ukierunkowana rozbudowa i modernizacja sieci (dalej również: „Inwestycją Wodno-Kanalizacyjną”). Inwestycja spowoduje znaczny wzrost stopnia wykorzystania oraz obciążenia istniejącej infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej skutkujący potrzebą jej skoordynowanej i zaplanowanej rozbudowy oraz modernizacji w perspektywie kilku lat, prowadzącej do konieczności zwiększenia jej przepustowości w skali, która dotychczas nie była planowana, celem zapewnienia w wieloletniej perspektywie wymaganych parametrów zbiorowego zaopatrzenia w wodę oraz zbiorowego odprowadzania ścieków. Z uwagi na integralność, stopień skomplikowania techniczno-budowlanego oraz zróżnicowanie Inwestycji Wodno-Kanalizacyjnej niecelowym jest powierzanie jej wykonania wielu podmiotom w częściach.

Ze względu na wspomnianą powyżej integralność systemu wodno-kanalizacyjnego strony ustaliły, że celowe jest, aby inwestycja ta została zrealizowana w całości przez Wnioskodawcę (komunalną spółkę wodociągowo-kanalizacyjną) jako inwestora bezpośredniego w modelu partycypacyjnym, a nie w stosowanej w niektórych innych przypadkach realizacji inwestycji rozwojowych, formule opartej o zastosowanie rozwiązania wynikającego z art. 49 paragraf 2 Ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku Kodeks Cywilny (z późn. zm. - zwanej dalej również „KC”), przewidującego iż podmiot, który poniósł koszty budowy urządzeń przesyłowych i wskutek tego jest ich właścicielem, może żądać, aby przedsiębiorca wodociągowo-kanalizacyjny, który przyłączył urządzenia do swojej sieci, nabył ich własność za odpowiednim wynagrodzeniem (z żądaniem przeniesienia własności tych urządzeń może wystąpić także ten przedsiębiorca).

Wartym ponadto również odnotowania jest fakt, że wspomniana inwestycja nie była planowana w (…).

Zgodnie z treścią planowanej do zawarcia pomiędzy ww. Stronami umowy (na podstawie art. 353¹ KC), Inwestor-deweloper z tytułu realizacji swojej inwestycji deweloperskiej zobowiązuje się do wykonania odpowiedniej, wskazanej przez Wnioskodawcę części Inwestycji Wodno-Kanalizacyjnej. Umowa partycypacyjna przewiduje iż Wnioskodawca posiada z tego tytułu roszczenie wobec Inwestora-dewelopera o wykonanie tych zadań.

Jednocześnie z racji wspomnianej niecelowości techniczno-organizacyjnej realizacji danej inwestycji wodociągowej przez Inwestora-dewelopera, umowa partycypacyjna wprowadza mechanizm zwolnienia się przez niego z tego zobowiązania (tj. z obowiązku fizycznego wykonania wskazanej części Inwestycji Wodno-Kanalizacyjnej) przewidujący iż Inwestor-deweloper zobowiązuje się bezwarunkowo do zapłaty na rzecz Wnioskodawcy określonej kwoty wynagrodzenia (opłaty partycypacyjnej). Z chwilą zapłaty przez Inwestora-dewelopera pełnej kwoty tegoż wynagrodzenia, następuje zatem jego zwolnienie z obowiązku rzeczowego wykonania części infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej (w tym urządzeń przesyłowych). Z kolei Wnioskodawca zobowiązuje się do sukcesywnego wykonania Inwestycji Wodno-Kanalizacyjnej po uzyskaniu niezbędnych środków na jej realizację. Zakres planowanej infrastruktury określa stosowny załącznik do umowy partycypacyjnej, jednak ma on charakter wstępny, a Wnioskodawcy przysługuje prawo do jego modyfikacji w zależności od aktualnych uwarunkowań sieciowych oraz innych aspektów technicznych. Inwestor-deweloper zrzeka się przy tym w umowie partycypacyjnej roszczeń związanych ze sposobem realizacji Inwestycji Wodno-Kanalizacyjnej przez Wnioskodawcę, jak również jakichkolwiek roszczeń o zwrot wpłaconego wynagrodzenia (opłaty partycypacyjnej). Wysokość opłaty partycypacyjnej, do której zapłaty zobowiązany jest Inwestor-deweloper, została określona na kwotę (…) złotych brutto. Jak wskazano w umowie, kwota ta uwzględnia podatek VAT należny ustalony według stawki podstawowej w wysokości 23% (kwota netto wynosi (…) złotych).

Inwestor-deweloper będzie zobowiązany do zapłaty tej kwoty na rachunek bankowy Wnioskodawcy w terminie 14 dni od dnia zawarcia umowy partycypacyjnej. Wnioskodawca zobowiązał się do wystawienia Inwestorowi faktury dokumentującej to wynagrodzenie w terminie do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym zawarto umowę, za pośrednictwem Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF). W umowie Inwestor-deweloper oświadcza, że dla czynności nią objętych występuje w charakterze czynnego podatnika podatku VAT. Zabezpieczeniem roszczeń Wnioskodawcy o zapłatę wynagrodzenia z tytułu opłaty partycypacyjnej jest oświadczenie Inwestora-dewelopera o poddaniu się egzekucji w trybie art. 777 § 1 pkt 5 Ustawy z dnia 17 listopada 1964 roku Kodeks Postępowania Cywilnego (z późn. zm.).

W interesie Inwestora-dewelopera jest wniesienie przez niego wkładu finansowego w umożliwienie przyszłym nabywcom realizowanych lokali mieszkalnych zapewnienia usług wodociągowych i kanalizacyjnych we właściwym standardzie oraz wkład we właściwy rozwój infrastruktury wodociągowo - kanalizacyjnej, w tym również w kontekście przyszłych inwestycji planowanych przez Inwestora-dewelopera na tym obszarze. Bez tego wkładu (bez dokonania opłaty partycypacyjnej), niemożliwym byłoby w racjonalnym dla Inwestora-dewelopera terminie wykonanie odpowiedniej rozbudowy infrastruktury wodno-kanalizacyjnej, a w konsekwencji de facto cała planowana inwestycja deweloperska stałaby się niewykonalna wskutek braku możliwości osiągnięcia przez nią planowanej zdolności do sprzedaży produktów (lokali mieszkalnych), z racji niemożności zapewnienia dostępu poszczególnych budynków do wspomnianej kluczowej dla ich eksploatacji, infrastruktury.

Umowa partycypacyjna ma charakter dobrowolny, jest oparta na obowiązującej cywilnoprawnej zasadzie swobody umów, gdyż jako umowa nienazwana nie jest bezpośrednio regulowana szczególnymi przepisami prawa. Z punktu widzenia Inwestora-dewelopera zawarcie umowy partycypacyjnej jest konieczne do zrealizowania inwestycji deweloperskiej na danym terenie w celu sprzedaży lokali na rzecz nabywców i uzyskania w ten sposób przychodów ze sprzedaży. Poniesienie opłaty partycypacyjnej pozwoli bowiem zrealizować inwestycje w infrastrukturę wodno-kanalizacyjną, której budową zainteresowany jest Inwestor. Wskazać raz jeszcze należy, iż w sytuacji, gdyby nie powstała dana infrastruktura przesyłowa, Inwestor-deweloper nie miałby możliwości podłączyć planowanej inwestycji do sieci wodno-kanalizacyjnej, a tym samym byłby zmuszony - jak wspomniano powyżej - zrezygnować z jej realizacji lub znacząco oddalić ją w czasie, co w konsekwencji pozbawiłoby go możliwości uzyskania przychodów ze sprzedaży oraz zysków z realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia.

Według stanu na dzień złożenia niniejszego wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej, beneficjentem planowanej inwestycji będzie jedynie wskazany powyżej Inwestor- deweloper tj. C spółka z o.o. Wnioskodawca nie posiada informacji o innych podmiotach, które mogłyby być, w aktualnym stanie uwarunkowań przestrzennych oraz technologiczno-organizacyjnych, zainteresowane przyłączeniem do sieci wskutek realizacji przedmiotowej inwestycji. Tym niemniej nie można jednoznacznie wykluczyć, że z chwilą uruchomienia wykonanych w ramach przedmiotowej inwestycji urządzeń technologicznych sieci przesyłowej wodociągowej oraz kanalizacyjnej takie podmioty mogą się pojawić, między innymi poprzez złożenie wniosków o wydanie warunków technicznych przyłączenia, które Spółka zgodnie z dyspozycją Art. 19a Ustawy z dnia 07 czerwca 2001 roku o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (z późn. zm.) jest obowiązana wydać. Stwierdzić zatem można wobec powyższego, iż realizacja przedmiotowej inwestycji spowoduje również generalnie ogólne polepszenie przepustowości lub zasięgu sieci wodociągowej i kanalizacyjnej na terenie Gminy B.

Mając powyższe okoliczności na względzie, Wnioskodawca powziął wątpliwość w kwestii prawidłowości opodatkowania uzyskanego przychodu z tytułu opłaty partycypacyjnej, podatkiem od towarów i usług jak również w aspekcie rozpoznania przychodu podatkowego opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób prawnych.

 

Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług

 

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, opłata partycypacyjna wnoszona przez Inwestora-dewelopera stanowi wynagrodzenie za świadczoną przez Spółkę usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 w związku z art. 29a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (z późn. zm.), a w konsekwencji winna zostać opodatkowana podatkiem VAT?

 

Państwa stanowisko w sprawie

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (z późn. zm.) - zwanej dalej „Ustawą o VAT”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

(…) Art. 7

1. Przez dostawę towarów, o której mowa w art., 5 ust. 1 pkt, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel,(…)”

Towarami, stosownie do art. 2 pkt 6 Ustawy o VAT, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 tej Ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że Ustawa o VAT zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 Ustawy. Zauważyć również należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

Należy również zauważyć, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, dla uznania, że dostawa towarów, czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność.

(..) Art. 5

1. Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; (…)” Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za określonym wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie, nagroda. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, innymi słowy płatny

Kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”). Przykładowo, w wyroku z dnia 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko Commissioners of Customs and Excise, TSUE uznał, że określoną czynność można uznać za wykonaną odpłatnie, jeśli istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto gdy odpłatność za otrzymane świadczenie pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miała być opodatkowana VAT.

Podobnie w orzeczeniu TSUE z dnia 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 R. J. Tolsma przeciwko Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden TSUE podkreślił, że usługi świadczone są za wynagrodzeniem, wyłącznie jeżeli istnieje stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a jej odbiorcą, na mocy którego występuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez świadczącego usługę stanowi wartość przekazywaną w istocie w zamian za usługę wyświadczoną jej odbiorcy.

Przedstawiona linia orzecznicza TSUE znajduje również potwierdzenie w wyrokach stanowionych w okresie ostatnich kilku lat. Jako przykład można również wskazać wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 28 listopada 2024 r. numer C-622/23, w którym rozstrzygano kwestię wynagrodzenia za odpłatne świadczenie usług w rozumieniu Dyrektywy VAT w kontekście kwoty należnej z tytułu umowy cywilnoprawnej w związku z rozwiązaniem przez usługobiorcę ważnie zawartej umowy dotyczącej świadczenia usługi, podlegającej podatkowi VAT, której świadczenie usługodawca rozpoczął i był gotowy zakończyć. Teza przedmiotowego wyroku odnosi się do faktu, iż wynagrodzenie należne usługodawcy mimo niewykonania usługi (np. w sytuacji rozwiązania umowy) może stanowić odpłatność za usługę. TSUE uznał, że istnieje bezpośredni związek między świadczeniem a zapłatą, nawet jeśli usługodawca pozostaje gotowy do wykonania usługi, a jej nie wykona, natomiast klient płaci za prawo do skorzystania z usługi, nawet jeśli faktycznie z niej nie korzysta. TSUE potwierdził tym samym bardzo szerokie rozumienie pojęcia odpłatności, również przy „niewykorzystanym” świadczeniu usługi.

Dokonując analizy i oceny linii orzeczniczej TSUE w przedmiotowej kwestii należy wskazać, iż Trybunał konsekwentnie przyjmuje, że dla uznania czynności za opodatkowaną VAT konieczne są następujące komponenty: istnienie stosunku prawnego pomiędzy usługodawcą, a usługobiorcą konstytuującego wzajemne zobowiązania (istnienie beneficjenta świadczenia) bezpośredni związek pomiędzy danym świadczeniem, a wynagrodzeniem prowadzących do konstatacji, iż zapłata (w dowolnej formie) winna być ekwiwalentem konkretnego świadczenia, istnieć musi nadto realna odpłatność, która jest należna w zamian za dane świadczenie usługi, nawet jeśli odpłatność ta nie została ostatecznie zrealizowana.

Powyższe rozumowanie prowadzi zatem do wniosku, że istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług oraz otrzymaną zapłatą.

Należy również stwierdzić, że czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy zostały wykonane odpłatnie. Czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub świadczącego usługę mogąca stanowić wynagrodzenie.

Kolejnym czynnikiem decydującym o tym, czy w danych okolicznościach mamy do czynienia z wynagrodzeniem, jest określenie, czy wynagrodzenie takie było należne z tytułu wykonania danego świadczenia. Czynność opodatkowana powstaje bowiem wyłącznie w związku z zaistnieniem stosunku prawnego określonego umową między stronami. Zatem wystąpić musi bezpośredni i niezbędny związek pomiędzy wykonywanymi czynnościami i wysokością otrzymanego wynagrodzenia, oparty o relacje cywilnoprawne pomiędzy podmiotami i jednocześnie wynagrodzenie to może być wyrażone w pieniądzu.

W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności, musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można było powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług, a otrzymanym wynagrodzeniem istnieje wówczas, gdy jest możliwe zidentyfikowanie bezpośredniej i jasno zindywidualizowanej korzyści na rzecz dostawcy towarów lub świadczącego usługę oraz gdy świadczenie wzajemne pozostaje w bezpośrednim związku ze świadczeniem danej czynności. A zatem pod pojęciem odpłatności dostawy towarów lub odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej, zapłaty ceny lub jej ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (usługa), w przypadku którego (której) istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie usługą podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W przypadku przedmiotowego zdarzenia przyszłego - zdaniem Wnioskodawcy - świadczenie realizowane przez Spółkę (A spółka z o.o.), polegające na zobowiązaniu się względem Inwestora- dewelopera do rozbudowy infrastruktury wodno-kanalizacyjnej na terenie Gminy B w stopniu umożliwiającym pokrycie zapotrzebowania na dane media projektowanej inwestycji deweloperskiej, w zamian za co Inwestor-deweloper zobowiązuje się do uiszczenia wynagrodzenia w kwocie (…) złotych netto, spełnia przesłanki odpłatnego świadczenia usług i podlega opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 kwietnia 2004 roku o podatku od towarów i usług (z późn. zm).

Zgodnie z przytoczonym powyżej ugruntowanym orzecznictwem TSUE oraz linią interpretacyjną organów podatkowych, aby móc dane świadczenie uznać za odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT, musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym (wynagrodzeniem), w efekcie którego wypłacający otrzymuje zindywidualizowaną korzyść. W analizowanej sprawie przesłanki te, zdaniem Wnioskodawcy, są w pełni spełnione.

Podkreślić trzeba, iż Wnioskodawca nie planował we własnym zakresie w dającej się precyzyjnie przewidzieć przyszłości, rozwoju infrastruktury w analizowanym kierunku i obszarze, a będąca przedmiotem Inwestycji Wodno-Kanalizacyjnej rozbudowa infrastruktury sieci przesyłowej nie była ujęta w (…). W konsekwencji, gdyby nie uprzedni wniosek złożony przez Inwestora-dewelopera oraz jeśliby nie nastąpiła partycypacja finansowa (regulowane wynagrodzenie - opłata partycypacyjna) Inwestora-dewelopera, Wnioskodawca nie podjąłby się realizacji danej inwestycji infrastrukturalno-sieciowej. Z kolei Inwestor-deweloper planujący realizację przedsięwzięcia deweloperskiego, nie byłby w stanie wyposażyć nowo wybudowanych lokali w wodę na cele bytowe oraz zapewnić odbioru ścieków, gdyby nie zobowiązanie się Spółki do realizacji odpowiedniej, zdefiniowanej w stosownej dokumentacji technicznej, rozbudowy sieci przesyłowej wodno-kanalizacyjnej oraz zwiększenia jej przepustowości poprzez osiągnięcie odpowiednich parametrów technologicznych.

Zdaniem Wnioskodawcy istnieje zatem w przedmiotowym przypadku skonkretyzowany odbiorca świadczenia i jego wyłączny beneficjent (konsument), którym jest Inwestor-deweloper. Strony łączy ważny stosunek prawny (umowa zobowiązaniowa), z którego wynika bezpośredni związek między podmiotem otrzymującym płatność (A spółka z o.o.) a podmiotem dokonującym płatności wynagrodzenia (Inwestorem-deweloperem). Transakcja ma zatem charakter świadczenia wzajemnego - zapłata określonej kwoty stanowi ekwiwalent (wynagrodzenie) za realizację przez Wnioskodawcę określonych inwestycji oraz prac infrastrukturalnych.

Inwestor-deweloper jako firma deweloperska działająca na rynku mieszkaniowym dąży do wybudowania na posiadanej przez siebie nieruchomości budynków mieszkalnych, które to budynki następnie zamierza sprzedać swoim klientom. Z uwagi, iż posiadana przez Inwestora-dewelopera nieruchomość nie może zostać podłączona do sieci wodociągowej bez rozbudowy eksploatowanej przez Spółkę, a aktualnie niewystarczającej technicznie infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej w tym terenie, zaś Spółka nie ma możliwości realizacji takiej inwestycji w oparciu o wyłącznie własne źródła finansowania, wniesienie opłaty partycypacyjnej umożliwi Spółce rozbudowę infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej w stopniu umożliwiającym podłączenie inwestycji Inwestora-dewelopera po jej wybudowaniu. Sprzedaż przez Inwestora jako dewelopera budynków nie podłączonych do sieci wodociągowej i kanalizacyjnej nie byłaby możliwa.

Mając powyższe na względzie, z uwagi na wystąpienie bezpośredniej, jasno zindywidualizowanej korzyści po stronie Inwestora-dewelopera w zamian za uiszczone wynagrodzenie, zachodzi również element odpłatności i ekwiwalentności, co w opinii Wnioskodawcy przesądza o konieczności zakwalifikowania przedmiotowych czynności jako odpłatnego świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT.

Wnioskodawca pragnie na kanwie powyższego wskazać, iż podobne stanowisko zostało przedstawione w licznych interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej odnoszących się do zbliżonych do zdarzenia przyszłego stanach faktycznych. Pośród nich należy wskazać między innymi:

- Pismo Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 01.09.2021 roku, sygn. numer: 0114- KDIP4-2.4012.305.2021.3.KS;

- Pismo Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11.10.2023 roku, sygn. numer: 0114- KDIP4-1.4012.422.2023.1.AM;

- Pismo Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 09.02.2026 roku, sygn. numer: 0114-KDIP4-1.4012.712.2025.2.PS.

Należy także wskazać, iż również Naczelny Sąd Administracyjny w analogicznych okolicznościach stanu faktycznego wyraził pogląd, że opłaty partycypacyjne winny w takich sytuacjach być traktowane jako wynagrodzenie za świadczenie usług. W wyroku z dnia 26 września 2025 r. sygn. akt I FSK 1359/22, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż: „Poprzez zobowiązanie spółki do dokonywania określonych świadczeń na rzecz Inwestora, tj. usługi w zakresie rozbudowy sieci wodno-kanalizacyjnej w stopniu umożliwiającym podłączenie inwestycji przez Inwestora, dojdzie do nawiązania stosunku prawnego pomiędzy stronami zawartej umowy, w ramach którego kwota otrzymana od Inwestora stanowi rzeczywiste wynagrodzenie za świadczenie usługi polegającej na tym, że skarżąca spółka dokona rozbudowy infrastruktury wodno-kanalizacyjnej w stopniu umożliwiającym podłączenie inwestycji przez Inwestora. W konsekwencji kwota otrzymana przez stronę spółkę tytułem partycypacji Inwestora w kosztach rozbudowy infrastruktury podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako odpłatne świadczenie usługi.”

W stanie faktycznym występującym w sprawie będącej przedmiotem powyżej wspomnianego orzeczenia NSA, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością będąca podmiotem o komunalnej własności kapitału, zwróciła się o interpretację indywidualną dotyczącą podatku od towarów i usług w związku z planowaną rozbudową infrastruktury wodno-kanalizacyjnej. Inwestycja miała być współfinansowana przez firmę deweloperską poprzez wpłatę partycypacyjną, umożliwiającą podłączenie przyszłych budynków do sieci. Spółka argumentowała, że otrzymana wpłata nie stanowi wynagrodzenia za usługę i nie powinna podlegać opodatkowaniu VAT. Organ podatkowy uznał, że opłata partycypacyjna jest zapłatą za świadczenie usługi i podlega opodatkowaniu. Spółka wniosła skargę do właściwego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który oddalił skargę spółki na interpretację organu podatkowego, w następstwie czego spółka wniosła skargę kasacyjną. W uzasadnieniu prawnym NSA uznał, że wpłata partycypacyjna przekazana przez inwestora stanowi wynagrodzenie za skonkretyzowane świadczenie usługi polegającej na rozbudowie infrastruktury wodno-kanalizacyjnej, realizowanej na podstawie umowy zobowiązaniowej. Wskazał, że istnieje bezpośredni związek pomiędzy płatnością a świadczeniem, a inwestor jest beneficjentem tej usługi. Sąd stwierdził, że czynność ta spełnia przesłanki odpłatnego świadczenia usługi podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące błędnej wykładni prawa materialnego oraz naruszenia prawa procesowego uznano za niezasadne.

Należy również zauważyć, że potencjalna okoliczność, iż z przedmiotowej rozbudowy infrastruktury wodno-kanalizacyjnej mogą w przyszłości skorzystać również inne podmioty aniżeli dany Inwestor- deweloper nie oznacza, iż nie jest on bezpośrednim beneficjentem tejże inwestycji. Stanowisko takie przedstawiono również między innymi w indywidualnej interpretacji podatkowej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wyrażonej w piśmie z dnia 11 października 2023 roku, sygn. numer: 0114-KDIP4-1.4012.422.2023.1.AM:

„Warto zauważyć, że w rozpatrywanej sprawie jeżeli z wykonanego przez Państwa przyłącza, węzła korzystać będą również inne podmioty, np. przyszli nabywcy lub najemcy lokali znajdujących się w budynku, to już na moment wykonania tego przyłącza istnieje bezpośredni odbiorca świadczenia odnoszący korzyść z tej transakcji, tj. Deweloper - właściciel budynku. To, czy w przyszłości pojawią się podmioty wykorzystujące dodatkowo przyłącze i węzeł (...), który pozostanie Państwa własnością, nie ma wpływu na ocenę, że beneficjentem uzyskania dostępu do przyłącza (...) i węzła (...) zgodnie z przedstawionymi okolicznościami sprawy jest Deweloper. Dla Dewelopera możliwość przyłączenia budynku do sieci (...) jest bowiem warunkiem zaopatrzenia lokali w (...) (realizacji inwestycji budowlanej).”

Ponadto zdaniem Wnioskodawcy należy wskazać, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem dla zakwalifikowania transakcji jako transakcji dokonanej odpłatnie w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. c Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. L 347 z 11 grudnia 2006 r. z późn. zm.) bez znaczenia jest wysokość świadczenia wzajemnego, w szczególności okoliczność, czy jest ona równa kosztom poniesionym przez podatnika w związku ze świadczeniem usługi, czy też od nich wyższa lub niższa. Taka okoliczność nie może mieć bowiem wpływu na bezpośredni związek pomiędzy dokonanym świadczeniem usług, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, (m.in. wyrok z 11 marca 2020 r. w sprawie C-94/19 San Domenico Vetraria pkt. 29 i przytoczone tam orzecznictwo).

Podsumowując, w opinii Wnioskodawcy należy stwierdzić, że planowana czynność polegająca na zobowiązaniu się do wykonania w przyszłości odpowiedniej rozbudowy infrastruktury wodociągowo- kanalizacyjnej za wynagrodzeniem w formie wniesienia przez Inwestora-dewelopera opłaty partycypacyjnej w wysokości (…) złotych netto stanowi odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a co za tym idzie - podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

 

Ocena stanowiska

 

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

 

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

 

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2) eksport towarów;

3) import towarów na terytorium kraju;

4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć również należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

Należy również zauważyć, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, dla uznania, że dostawa towarów, czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność.

Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie, nagroda. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

Kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”). Przykładowo, w wyroku z dnia 8 marca 1988 r. w sprawie C‑102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko Commissioners of Customs and Excise, TSUE
uznał, że:

Podobnie w orzeczeniu TSUE z dnia 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 R. J. Tolsma przeciwko Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden TSUE podkreślił, że:

Powyższa analiza prowadzi do wniosku, że istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą.

Należy stwierdzić, że czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy zostały wykonane odpłatnie. Czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub świadczącego usługę.

Kolejnym czynnikiem decydującym o tym, czy mamy do czynienia z wynagrodzeniem, jest określenie, czy wynagrodzenie takie było należne z tytułu danego świadczenia. Czynność opodatkowana powstaje bowiem wyłącznie w związku z zaistnieniem stosunku prawnego określonego umową między stronami. Zatem wystąpić musi bezpośredni i niezbędny związek pomiędzy wykonywanymi czynnościami i wysokością otrzymanego wynagrodzenia, oparty o relacje cywilnoprawne pomiędzy podmiotami i jednocześnie wynagrodzenie to może być wyrażone w pieniądzu.

Czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności, musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można było powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług, a otrzymanym wynagrodzeniem istnieje wówczas, gdy jest możliwe zidentyfikowanie bezpośredniej i jasno zindywidualizowanej korzyści na rzecz dostawcy towarów lub świadczącego usługę oraz gdy świadczenie wzajemne pozostaje w bezpośrednim związku ze świadczeniem czynności.

A zatem pod pojęciem odpłatności dostawy towarów lub odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej, zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (usługa), w przypadku, którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie usługą podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem podatnik tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Na podstawie art. 29a ustawy:

Art. 29a ust. 1 ustawy odnosi się do wszystkiego, co stanowi zapłatę, obejmując swym zakresem każdą formę zapłaty otrzymaną przez sprzedawcę z tytułu dostawy towarów lub wykonania usługi.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że planują Państwo zawarcie umowy partycypacyjnej (z Inwestorem-deweloperem), który zamierza zrealizować inwestycję polegającą na budowie 16 budynków mieszkalnych (obejmujących łącznie 32 lokale mieszkalne). Zgodnie z warunkami i parametrami określonymi w umowie, inwestycja ta wygeneruje średniodobowe zapotrzebowanie na wodę na cele bytowe w wysokości 9,6 m³/d oraz maksymalną dobową ilość odprowadzanych ścieków na poziomie 18 m³/d. Realizacja inwestycji deweloperskiej generuje zwiększone zapotrzebowanie na wodę oraz konieczność odbioru większej ilości ścieków przez infrastrukturę komunalną, co skutkuje znacznym wzrostem obciążenia istniejącej infrastruktury zarządzanej przez Spółkę. W celu zapewnienia odpowiednich parametrów dostaw wody i odbioru ścieków niezbędna jest zatem ukierunkowana rozbudowa i modernizacja sieci.

Ze względu na integralność systemu wodno-kanalizacyjnego strony ustaliły, że celowe jest, aby inwestycja ta została zrealizowana w całości przez Państwa jako inwestora bezpośredniego w modelu partycypacyjnym. Zgodnie z treścią planowanej do zawarcia pomiędzy ww. Stronami umowy (na podstawie art. 353¹ KC), Inwestor-deweloper z tytułu realizacji swojej inwestycji deweloperskiej zobowiązuje się do wykonania odpowiedniej, wskazanej przez Państwa części Inwestycji Wodno-Kanalizacyjnej. Umowa partycypacyjna przewiduje, iż Państwo posiadają z tego tytułu roszczenie wobec Inwestora-dewelopera o wykonanie tych zadań.

Jednocześnie z racji niecelowości techniczno-organizacyjnej realizacji danej inwestycji wodociągowej przez Inwestora-dewelopera, umowa partycypacyjna wprowadza mechanizm zwolnienia się przez niego z tego zobowiązania (tj. z obowiązku fizycznego wykonania wskazanej części Inwestycji Wodno-Kanalizacyjnej) przewidujący, iż Inwestor-deweloper zobowiązuje się bezwarunkowo do zapłaty na rzecz Państwa określonej kwoty wynagrodzenia (opłaty partycypacyjnej). Z chwilą zapłaty przez Inwestora-dewelopera pełnej kwoty tegoż wynagrodzenia, następuje zatem jego zwolnienie z obowiązku rzeczowego wykonania części infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej (w tym urządzeń przesyłowych). Z kolei Państwo zobowiązują się do sukcesywnego wykonania Inwestycji Wodno-Kanalizacyjnej po uzyskaniu niezbędnych środków na jej realizację. Wysokość opłaty partycypacyjnej, do której zapłaty zobowiązany jest Inwestor-deweloper, została określona na kwotę (…) złotych brutto. Jak wskazano w umowie, kwota ta uwzględnia podatek VAT należny ustalony według stawki podstawowej w wysokości 23% (kwota netto wynosi (…) złotych).

W interesie Inwestora-dewelopera jest wniesienie przez niego wkładu finansowego w umożliwienie przyszłym nabywcom realizowanych lokali mieszkalnych zapewnienia usług wodociągowych i kanalizacyjnych we właściwym standardzie oraz wkład we właściwy rozwój infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej, w tym również w kontekście przyszłych inwestycji planowanych przez Inwestora-dewelopera na tym obszarze. Bez tego wkładu (bez dokonania opłaty partycypacyjnej), niemożliwym byłoby w racjonalnym dla Inwestora-dewelopera terminie wykonanie odpowiedniej rozbudowy infrastruktury wodno-kanalizacyjnej, a w konsekwencji de facto cała planowana inwestycja deweloperska stałaby się niewykonalna wskutek braku możliwości osiągnięcia przez nią planowanej zdolności do sprzedaży produktów (lokali mieszkalnych), z racji niemożności zapewnienia dostępu poszczególnych budynków do wspomnianej kluczowej dla ich eksploatacji, infrastruktury.

Beneficjentem planowanej inwestycji będzie jedynie wskazany Inwestor-deweloper. Nie posiadają Państwo informacji o innych podmiotach, które mogłyby być, w aktualnym stanie uwarunkowań przestrzennych oraz technologiczno-organizacyjnych, zainteresowane przyłączeniem do sieci wskutek realizacji przedmiotowej inwestycji.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii czy opłata partycypacyjna wnoszona przez Inwestora- dewelopera stanowi wynagrodzenie za świadczoną przez Państwa usługę, a w konsekwencji winna zostać opodatkowana podatkiem VAT.

W tym miejscu należy zauważyć, że co do zasady sama czynność przekazania środków finansowych nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT i nie rodzi żadnych obowiązków podatkowych, o ile nie pełni funkcji zapłaty lub zaliczki z tytułu jakiegokolwiek świadczenia usług lub dostawy towarów podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Aby uznać, że pomiędzy podmiotami doszło do dostawy towarów lub świadczenia usług, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy przekazaną zapłatą, a wykonanym świadczeniem. Przekazana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia - wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

Mając na uwadze okoliczności sprawy oraz przywołane przepisy należy stwierdzić, że dokonanie opłaty partycypacyjnej przez Inwestora-dewelopera na rzecz Państwa będzie stanowić zapłatę za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy. W przedmiotowej sprawie opłata partycypacyjna, którą zgodnie z zawartą umową wniesie Inwestor-deweloper należy uznać za wynagrodzenie z tytułu świadczenia usługi przez Państwa. Usługa polega na tym, że Państwo zobowiązują się zgodnie z zawartą umową do sukcesywnego wykonania Inwestycji Wodno-Kanalizacyjnej po uzyskaniu niezbędnych środków na jej realizację. Inwestor-deweloper dokonując opłaty partycypacyjnej otrzymuje w umowie zobowiązanie się Państwa, że wybudują Państwo infrastrukturę wodociągowo–kanalizacyjną. Partycypacja Inwestora-dewelopera w kosztach rozbudowy infrastruktury wodociągowo–kanalizacyjnej, spowoduje wystąpienie obustronnego, wzajemnego świadczenia, które stanowi świadczenie usługi. Wykonywane przez Państwa czynności będą realizowane w ramach umowy zobowiązaniowej, w której Inwestor-deweloper może zostać uznany za bezpośredniego beneficjenta tej czynności.

W konsekwencji opłata partycypacyjna wnoszona przez Inwestora-dewelopera stanowi wynagrodzenie za świadczoną przez Państwa usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy i powinna zostać opodatkowana podatkiem VAT.

Stanowisko Państwa w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Ocena prawna Państwa stanowiska w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostanie zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

 

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

 

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

 

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.