0111-KDIB3-1.4012.456.2026.5.ICZ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej m.in. w zakresie podatku od towarów i usług.

Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 6 lipca 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W latach 2025 i 2026 Spółka wystawiła cyklicznie szereg faktur dokumentujących wykonanie usługi i dostawy na rzecz kontrahenta: (…). W roku 2025 ilościowo (…) faktur na łączną kwotę netto (…) zł oraz podatek VAT na łączną kwotę (…) zł i w roku 2026 ilościowo (…) faktury na łączną kwotę (…) zł oraz podatek VAT (…) zł. Łącznie (…) faktur na sumę netto (…) złote oraz podatek VAT (…) zł.

Podatek VAT należny jak i zaliczki na podatek dochodowy zostały przez spółkę terminowo uregulowane a od ich terminu płatności upłynęło 90 dni. Kontrahent nie uregulował należności za w/w faktury, a w dniu 30 marca 2026 roku zmarł nagle nie pozostawiając spadkobierców, co czyni wyegzekwowanie długu na standardowej drodze niemożliwym.

Pismem z 6 lipca 2026 r. uzupełnili Państwo opis sprawy w następujący sposób:

1. Na dzień złożenia korekty deklaracji podatkowej będziemy zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym.

2. Wierzytelności, które nie zostały uregulowane w ciągu 90 dni od dnia upływu terminu ich płatności nie zostały zbyte przez nas w żadnej formie.

3. Dostawa towarów/świadczenie usług udokumentowane fakturami o których mowa we wniosku zostało dokonane według naszej wiedzy na rzecz podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy według jego oświadczenia zarejestrowanego jako czynny podatnik VAT i posługującego się nr NIP.

4. a. Nie było postępowania sądowego do wierzytelności a jedynie podpisano pomiędzy wierzycielem i dłużnikiem porozumienie o ratalnej spłacie w którym wierzyciel uznał wszystkie wierzytelności.

b. Z uwagi na zawarte porozumienie i ratalną spłatę zobowiązań nie było powodu, aby wpisywać wierzytelności do rejestru długów prowadzonego na poziomie krajowym.

c. Nie jest nam znane postępowanie ani nie informował nas o tym wierzyciel, aby wobec niego ogłoszono upadłość konsumencką, tym bardziej że realizował zawarte porozumienie i płacił na bieżąco faktury

5. a. Od daty wystawienia faktur nie minęły 2 lata

b. Transakcja była realizowana w ramach działalności prowadzonej przez naszą firmę i według oświadczenia dłużnika także jego i jako niezbędna do normalnego funkcjonowania jego firmy.

c. Według oświadczenia dłużnika na dzień zawarcia umowy Wierzyciel prowadził jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą X, posługiwał się nr NIP, Regonem i danymi firmy

6. Dłużnik, z którym dokonywaliśmy transakcji firma X nie był podmiotem powiązanym w rozumieniu art. 11a ust. 1 punkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

7. Nie ingerowaliśmy w procesy księgowe firmy X i nie są nam znane dane czy wierzytelności o których mowa we wniosku zostały przez niego zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i w jaki sposób były księgowane. Jest to wewnętrzna sprawa podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą a dłużnik nas o tym nie informował.

8. Wierzytelności wynikające z faktur wymienionych w naszym wniosku zostały zaliczone przez Spółkę do przychodów należnych a wszelkie podatki zostały rozliczone i opłacone w terminie.

Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług

Czy w opisanym stanie faktycznym / brak zapłaty powyżej 90 dni i zgon dłużnika/ korzystając z ulgi na złe długi Spółka ma prawo bez przeszkód złożyć korekty deklaracji JPK_V7.

Państwa stanowisko

W ocenie wnioskodawcy z uwagi na śmierć dłużnika i brak spadkobierców, którzy przyjęliby spadek po zmarłym mogących odpowiadać za długi oraz bezsprzeczną wierzytelność, która nie została uregulowana przez dłużnika a spółka w terminie opłaciła należne podatki w tym VAT, od wystawionych faktur, Spółce przysługuje prawo do dokonania korekty deklaracji JPK_V7, gdyż podatek VAT został odprowadzony a nie został przez dłużnika zapłacony.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady rozliczenia podatku w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności zostały określone w przepisach art. 89a i art. 89b ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”.

Zgodnie z art. 89a ust. 1 ustawy:

Podatnik może skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona. Korekta dotyczy również podstawy opodatkowania i kwoty podatku przypadającej na część kwoty wierzytelności, której nieściągalność została uprawdopodobniona.

W myśl art. 89a ust. 1a ustawy:

Nieściągalność wierzytelności uważa się za uprawdopodobnioną, w przypadku, gdy wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie w ciągu 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze.

Natomiast zgodnie z art. 89a ust. 2 ustawy:

Przepis ust. 1 stosuje się w przypadku, gdy spełnione są następujące warunki:

1) (uchylony)

2) (uchylony)

3) na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonuje się korekty, o której mowa w ust. 1:

a) wierzyciel jest podatnikiem zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny,

b) (uchylona);

4) (uchylony)

5) od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 3 lata, licząc od końca roku, w którym została wystawiona.

6) (uchylony).

Na podstawie art. 89a ust. 2a ustawy:

W przypadku dostawy towaru lub świadczenia usług dokonanych na rzecz podmiotu innego niż podatnik, o którym mowa w art. 15 ust. 1, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, korekta, o której mowa w ust. 1, może zostać dokonana, jeżeli:

1) wierzytelność została potwierdzona prawomocnym orzeczeniem sądu i skierowana na drogę postępowania egzekucyjnego lub

2) wierzytelność została wpisana do rejestru długów prowadzonego na poziomie krajowym lub

3) wobec dłużnika ogłoszono upadłość konsumencką na podstawie odrębnych przepisów.

Zgodnie z art. 89a ust. 3 ustawy:

Korekta, o której mowa w ust. 1, może nastąpić w rozliczeniu za okres, w którym nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną, pod warunkiem, że do dnia złożenia przez wierzyciela deklaracji podatkowej za ten okres wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie.

W myśl art. 89a ust. 4 ustawy:

W przypadku gdy po złożeniu deklaracji podatkowej, w której dokonano korekty, o której mowa w ust. 1, należność została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie, wierzyciel obowiązany jest do zwiększenia podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku należnego w rozliczeniu za okres, w którym należność została uregulowana lub zbyta. W przypadku częściowego uregulowania należności, podstawę opodatkowania oraz kwotę podatku należnego zwiększa się w odniesieniu do tej części.

W świetle art. 89a ust. 5 ustawy:

Wierzyciel informuje o korekcie, o której mowa w ust. 1, właściwego dla niego naczelnika urzędu skarbowego w deklaracji podatkowej, w której dokonuje tej korekty.

Przywołane wyżej przepisy art. 89a ustawy dopuszczają możliwość dokonania przez podatnika korekty podstawy opodatkowania i podatku należnego, który powstał w związku z dostawą towarów lub świadczeniem usług na terytorium kraju, w sytuacji, gdy nabywca towaru bądź usługi nie dokonał zapłaty na rzecz dostawcy. Należy jednak zauważyć, że tylko łączne spełnienie wszystkich warunków wymienionych w art. 89a ust. 1 i ust. 1a ustawy, daje prawo do skorygowania podatku należnego.

Z powołanych przepisów ustawy wynika, że wierzyciel może dokonać korekty podstawy opodatkowania i podatku należnego wyłącznie w rozliczeniu za okres, w którym nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną.

Oznacza to, że wierzyciel dokonując korekty musi dokonać jej w konkretnej deklaracji, tj. w deklaracji za okres, w którym upłynął 90. dzień od terminu płatności wierzytelności określonego w umowie lub na fakturze. Przy czym składając tę deklarację musi spełnić wszystkie warunki uprawniające go do dokonania takiej korekty.

Jeżeli wierzyciel nie skorzysta z przysługującego mu prawa do dokonania korekty w ww. terminie, może dokonać stosownej korekty w terminie późniejszym, jednak musi „wrócić” do deklaracji za okres, w którym upłynął 90. dzień od umownego terminu płatności, przy czym składając korektę tej deklaracji musi spełnić wszystkie warunki uprawniające go do dokonania takiej korekty.

Prawo do skorzystania przez wierzyciela z odliczenia nieściągalnej wierzytelności (czy to „na bieżąco”, czy też poprzez złożenie deklaracji korygującej) wygasa po trzech latach, licząc od końca roku, w którym została wystawiona faktura dokumentująca nieuregulowaną wierzytelność, a warunek, że wierzyciel jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, musi być spełniony zarówno na dzień poprzedzający dzień złożenia rozliczenia za okres, w którym nieściągalność wierzytelności została uprawdopodobniona, w którym podatnik dokonuje korekty podstawy opodatkowania i podatku należnego, jak również na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji korygującej.

Na wierzycielu spoczywa także obowiązek zawiadomienia właściwego dla siebie urzędu skarbowego o dokonanej korekcie.

Z kolei, stosownie do art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Zgodnie z art. 106b ust. 2 ustawy:

Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 .

Faktura jest podstawowym dokumentem potwierdzającym dokonanie transakcji opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Posiadanie jej, co do zasady, warunkuje możliwość odliczenia podatku naliczonego w niej zawartego i tym samym pozwala na realizację zasady neutralności VAT.

Na mocy art. 2 pkt 31 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 stycznia 2026 r.:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze – rozumie się przez to dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.

Zgodnie z art. 2 pkt 31 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze – rozumie się przez to dokument w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.

Na podstawie art. 2 pkt 32 w brzmieniu obowiązującym do 31 stycznia 2026 r.:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze elektronicznej – rozumie się przez to fakturę w formie elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym.

Stosownie do art. 2 pkt 32 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze elektronicznej – rozumie się przez to fakturę w postaci elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym.

W świetle przepisów dotyczących podatku od towarów i usług, faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury.

Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego (w szczególności potwierdzeniem nabycia określonych towarów i usług). Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego. Elementy, jakie powinna zawierać faktura, zostały wymienione w art. 106e ustawy.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii czy w opisanym stanie faktycznym / brak zapłaty powyżej 90 dni i zgon dłużnika/ korzystając z ulgi na złe długi Spółka ma prawo bez przeszkód złożyć korekty deklaracji JPK_V7.

Zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług - podatnik - wierzyciel - może skorygować podstawę opodatkowania i podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona (art. 89a ust. 1 ustawy). Natomiast nieściągalność wierzytelności – stosownie do treści art. 89a ust. 1a ustawy – uważa się za uprawdopodobnioną w przypadku, gdy wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie w ciągu 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze.

Dodać należy, że zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN, „uregulować” znaczy m.in. „uiścić jakąś należność”. Z kolei, „uiścić - uiszczać” oznacza „uregulować należność za coś”. Natomiast „uiszczać” zgodnie z powyższym słownikiem, oznacza „wywiązać się z jakiegoś zobowiązania finansowego”. W konsekwencji, należy uznać, że „uregulować”, oznacza spełnić świadczenie skutkujące wywiązaniem się z zobowiązania finansowego, a w konsekwencji oznacza wygaśnięcie zobowiązania.

Skorzystanie przez wierzyciela z możliwości dokonania korekty w trybie art. 89a ust. 1 ustawy, wiąże się z łącznym spełnieniem warunków określonych w art. 89a ust. 2 pkt 3 lit. a oraz pkt 5 ustawy, tj. na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonuje się korekty, o której mowa w art. 89a ust. 1 ustawy, wierzyciel jest podatnikiem zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny, a od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 3 lata, licząc od końca roku, w którym została wystawiona.

Korekta, o której mowa w art. 89a ust. 1 ustawy, winna być dokonana w rozliczeniu za okres, w którym nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną, zgodnie z art. 89a ust. 3 w zw. z art. 89a ust. 1a ustawy. Oznacza to, że wierzyciel dokonując korekty musi dokonać jej w konkretnej deklaracji, tj. w deklaracji za okres, w którym upłynął 90 dzień od terminu płatności wierzytelności określonego w umowie lub na fakturze. Przy czym składając tę deklarację musi spełnić wszystkie warunki uprawniające go do dokonania takiej korekty.

Z opisu sprawy wynika, że:

-        w latach 2025 i 2026 wystawili Państwo szereg faktur dokumentujących wykonanie usługi i dostawy na rzecz kontrahenta: (X);

-        od terminu płatności upłynęło 90 dni,

-        Kontrahent nie uregulował należności za faktury,

-        od daty wystawienia faktur nie minęły 2 lata

-        podatek VAT należny został przez spółkę terminowo uregulowany;

-        30 marca 2026 roku dłużnik zmarł nagle, nie pozostawiając spadkobierców, co czyni wyegzekwowanie długu na standardowej drodze niemożliwym;

-        na dzień złożenia korekty deklaracji podatkowej będą Państwo zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym;

-        wierzytelności, które nie zostały uregulowane w ciągu 90 dni od dnia upływu terminu ich płatności nie zostały przez Państwa zbyte w żadnej formie.

Wobec powyższego, mając na uwadze cytowane przepisy oraz przedstawiony opis sprawy należy uznać, że zostały spełnione wszystkie przesłanki łącznie wynikające z art. 89a ust. 2 pkt 5 ustawy kwalifikujące do dokonania korekty podstawy opodatkowania i kwoty podatku należnego w trybie przewidzianym w art. 89a ust. 1 ustawy.

Wyjaśniam, że śmierć dłużnika nie pozbawia Państwa prawa do skorzystania z ulgi na złe długi, o której mowa w art. 89a ust. 1 ustawy.

Zatem, prawo do korekty podstawy opodatkowania oraz podatku należnego z tytułu niezrealizowania płatności przez dłużnika przysługuje Państwu zarówno w odniesieniu do wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona przed dniem śmierci dłużnika, jak również wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona po dniu jego śmierci.

Tym samym przysługuje Państwu prawo do skorzystania z korekty, o której mowa w art. 89a ust. 1 ustawy w związku z art. 89a ust. 2 ustawy, w odniesieniu do tych faktur, które nie zostały uregulowane przez kontrahenta - w okresie trzech lat, licząc od końca roku, w którym faktury zostały wystawione.

Korekty, o której mowa w art. 89a ust. 1 ustawy, powinni Państwo dokonać w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 90. dzień od upływu terminu płatności wynikającego z wystawionych przez Państwa faktur, tj. w rozliczeniu za okres, w którym nieściągalność wierzytelności uznano za uprawdopodobnioną.

Tym samym Państwa stanowisko, zgodnie z którym z uwagi na śmierć dłużnika i brak spadkobierców, którzy przyjęliby spadek po zmarłym mogących odpowiadać za długi oraz bezsprzeczną wierzytelność, która nie została uregulowana przez dłużnika a spółka w terminie opłaciła należne podatki w tym VAT, od wystawionych faktur, Spółce przysługuje prawo do dokonania korekty deklaracji JPK_V7, gdyż podatek VAT został odprowadzony a nie został przez dłużnika zapłacony – jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. Ocena Państwa stanowiska w kwestii dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych jest przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego, ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.