0111-KDIB3-1.4012.406.2026.2.WN

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (dalej również „Spółka” lub „Deweloper”) jest polskim rezydentem podatkowym, czynnym podatnikiem VAT. Przedmiot działalności Spółki wg kodów PKD jest następujący:

-        41.10.Z realizacja projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków,

-        41.20.Z roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych,

-        43.39.Z wykonywanie pozostałych robót budowlanych wykończeniowych,

-        43.99.Z pozostałe specjalistyczne roboty budowlane, gdzie indziej niesklasyfikowane,

-        68.10.Z kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek,

-        68.20.Z wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi,

-        68.31.Z pośrednictwo w obrocie nieruchomościami,

-        68.32.Z zarządzanie nieruchomościami wykonywane na zlecenie,

-        71.12.Z działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne,

-        96.09.Z pozostała działalność usługowa, gdzie indziej niesklasyfikowana.

Jednym z rodzajów działalności gospodarczej wnioskodawcy jest realizacja inwestycji mieszkaniowych. Przedmiotem niniejszego wniosku jest inwestycja mieszkaniowa położona w X (dalej: „Inwestycja”).

Opis Inwestycji

Inwestycja jest realizowana na nieruchomości gruntowej (…)

Sposób korzystania z nieruchomości ujęty w księdze wieczystej to tereny mieszkaniowe zabudowanej (...)kondygnacyjnym budynkiem o przeznaczeniu wg KŚT „110 – budynki mieszkalne”.

Umowa deweloperska

Przed wykonaniem Inwestycji, Wnioskodawca zawarł umowy deweloperskie z nabywcami lokali. W ramach zawartej pierwotnie umowy deweloperskiej, Wnioskodawca zobowiązał się wobec każdego z nabywców do wybudowania budynku, wyodrębnienia lokalu mieszkalnego oraz lokalu niemieszkalnego (wielostanowiskowego Garażu GW, dalej „Garaż”), a następnie przeniesienia na nabywcę własności lokalu mieszkalnego oraz co do niektórych nabywców również do przeniesienia udziału w Garażu, z którym wiązało się prawo do miejsca postojowego.

W dniu … 2025 r. sporządzony został akt notarialny obejmujący m.in. umowę ustanowienia odrębnej własności lokali (w tym Garażu) i złożono wniosek o wyodrębnienie oraz założenie nowej księgi wieczystej dla Garażu (tzw. umowa pierwszego wyodrębnienia). Wniosek ten został jednak oddalony przez referendarza sądowego.

W dniu …. 2026 r. spółka złożyła skargę na postanowienie referendarza, dołączając poprawione zaświadczenie Prezydenta Miasta, które poświadcza samodzielność Garażu. Złożona skarga nie została uwzględniona, przez co Garaż w dacie przenoszenia własności lokalu mieszkalnego nie posiada odrębnej księgi wieczystej, a przeniesienie udziału w tym Garażu jest prawnie niemożliwe. Dla lokalu mieszkalnego wyodrębnianego na podstawie umowy z dnia … r. i przenoszonego na rzecz nabywcy została założona księga wieczysta.

Aby umożliwić wydanie i przeniesienie własności lokali na rzecz nabywców, Wnioskodawca wraz z nabywcami musiał zmienić pierwotne ustalenia umowne. Transakcja została zmodyfikowana w ramach „Porozumienia w sprawie miejsca parkingowego, umowy przedwstępnej i pełnomocnictwa” zawartego w formie aktu notarialnego z każdym z nabywców w następujący sposób:

1) Wnioskodawca i nabywca (Strony) rozwiązują zawartą w „Umowie przeniesienia” umowę przeniesienia przez Wnioskodawcę na rzecz nabywcy udziału w lokalu mieszkalnym – Garażu GW, w wykonaniu Umowy deweloperskiej oraz umowę o sposób korzystania z Garażu GW,

2) Strony w pozostałym zakresie są związane postanowieniami Umowy przeniesienia,

3) Strony zmieniają Umowę deweloperską w ten sposób, że ograniczają jej przedmiot wyłącznie do lokalu mieszkalnego (Lokalu) i rozwiązują ją w zakresie udziału w garażu wielostanowiskowym GW. W konsekwencji nabywca wyraża zgodę na wykreślenie z księgi wieczystej wpisanego na jego rzecz roszczenia w zakresie wyodrębnienia lokalu niemieszkalnego – garażu wielostanowiskowego GW i przeniesienia udziału w lokalu niemieszkalnym garażu wielostanowiskowym GW,

4) nabywca wyraża zgodę na włączenie części kondygnacji podziemnych (oznaczonych w akcie odpowiednimi kolorami) budynku do części wspólnych Nieruchomości Wspólnej przewidzianej pierwotnie jako stanowiący własność Dewelopera garaż wielostanowiskowy GW, obejmującej m.in. miejsce parkingowe oraz pozostawienie miejsc parkingowych (w tym miejsc parkingowych z boksami garażowymi) zaznaczonych odpowiednim kolorem do zawartego aktu, wchodzących w skład tak powiększonych części wspólnych nieruchomości wspólnej, do wyłącznej dyspozycji Dewelopera, ponadto przydzielanie przez Dewelopera miejsc parkingowych (w tym miejsc parkingowych z boksami garażowymi) współwłaścicielom nieruchomości wspólnej (właścicielom wyodrębnianych lokali) przez Dewelopera, w tym na zawarcie umowy o oddanie nabywcy do wyłącznego korzystania miejsca parkingowego oraz wpis do księgi wieczystej roszczenia na jego rzecz,

5) tym samym, strony zobowiązały się w terminie do dnia …. r., do zawarcia umowy, na podstawie której w ramach zmiany zawartej w akcie notarialnym umowy o sposób korzystania z nieruchomości wspólnej, Deweloper przyzna nabywcy prawo do wyłącznego korzystania z Miejsca Parkingowego w garażu, stanowiącego części wspólne nieruchomości wspólnej, za wynagrodzeniem równym cenie miejsca parkingowego, a nabywca na powyższe wyrazi zgodę i zrzeknie się prawa do korzystania z innych miejsc parkingowych niż mu przydzielone,

6) jednocześnie wpłacona przez nabywcę cena za miejsce postojowe związane z udziałem w garażu, zostaje zaliczona w całości na poczet wynagrodzenia należnego na podstawie umowy, która przyzna nabywcy określone miejsce do wyłącznego korzystania.

Rozliczenie transakcji

Jak wynika z powyższego, z uwagi na brak prawnej możliwości wyodrębnienia Garażu jako samodzielnego lokalu niemieszkalnego, Wnioskodawca musiał zmodyfikować dotychczasowy model sprzedaży lokali mieszkalnych oraz miejsc postojowych.

Zamiast sprzedaży udziałów w Garażu, nabywcom lokali mieszkalnych przyznawane będzie prawo do wyłącznego korzystania z określonego miejsca postojowego, jako zamiast sprzedaży udziałów w Garażu, nabywcom lokali mieszkalnych przyznawane będzie prawo do wyłącznego korzystania z określonego miejsca postojowego, jako elementu nieruchomości wspólnej. Rozdzielenie transakcji na dostawę lokalu mieszkalnego i odrębne uregulowanie praw do miejsca parkingowego nie jest sztucznym ani celowym zabiegiem gospodarczym stron (np. w celu optymalizacji podatkowej), lecz wymuszoną obiektywnie i prawnie koniecznością. Zawarcie umowy przyrzeczonej w zakresie przyznania prawa do wyłącznego korzystania z miejsca parkingowego jest odsunięte w czasie z uwagi na konieczność uzyskania zgody wszystkich współwłaścicieli na zmianę umowy o podział do umownego korzystania części nieruchomości wspólnej. Prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego nie będzie stanowiło odrębnej nieruchomości ani samodzielnego lokalu, lecz będzie uprawnieniem obligacyjnym związanym z korzystaniem z części wspólnej nieruchomości.

Prawo do miejsca postojowego nie jest ani nie będzie oferowane niezależnie od lokalu mieszkalnego, lecz wyłącznie jego nabywcom, co wskazuje na jego pomocniczy charakter.

W związku z powyższym Wnioskodawca planuje dokonać przeniesienia własności lokali mieszkalnych w ramach umowy o przeniesienie własności oraz przeniesienia praw do korzystania z Garażu w ramach odrębnej umowy przedwstępnej. Z uwagi na konieczność formalnego rozdzielenia transakcji na dwie umowy, Wnioskodawca powziął wątpliwości co do możliwości wspólnego rozliczenia dostawy lokalu oraz prawa do korzystania z garażu oraz objęcia ich jedną stawką VAT. Wnioskodawca planuje wystawienie jednej faktury, z jedną pozycją.

W związku z powyższym Wnioskodawca powziął wątpliwości w zakresie sposobu ustalenia podstawy opodatkowania Lokalu oraz prawa do wyłącznego korzystania z miejsca parkingowego.

Pytanie

Czy dostawa lokalu mieszkalnego wraz ze stosownym udziałem w gruncie i częściach wspólnych nieruchomości w ramach umowy oraz prawem do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego w Garażu przyznanym w ramach odrębnej umowy przedwstępnej, będzie miała charakter jednolitej (kompleksowej) transakcji, która jako całość powinna podlegać opodatkowaniu VAT na zasadach właściwych dla dostawy danego Lokalu Mieszkalnego?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy dostawa lokalu mieszkalnego wraz ze stosownym udziałem w gruncie i częściach wspólnych nieruchomości w ramach umowy oraz prawem do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego w Garażu przyznanym w ramach odrębnej umowy przedwstępnej, będzie miała charakter jednolitej (kompleksowej) transakcji, która jako całość powinna podlegać opodatkowaniu VAT na zasadach właściwych dla dostawy danego lokalu mieszkalnego.

Uzasadnienie

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z późn. zm.). zwanej dalej „VAT”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 VAT:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Z kolei w świetle art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Jak wynika z powyższego, dostawa towarów i świadczenie usług na terytorium kraju, co do zasady, podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z uwagi na fakt, że ustawa oraz przepisy wykonawcze do ustawy o VAT nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego, należy posiłkować się w tym zakresie przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 232, dalej: „ustawa”).

Jak stanowi art. 2 ust. 1 ustawy:

Samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej „lokalami”, mogą stanowić odrębne nieruchomości.

Stosownie do art. 2 ust. 2 ustawy o:

Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.

Natomiast zgodnie z treścią art. 2 ust. 4 ustawy:

Do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej „pomieszczeniami przynależnymi”.

Z powyższego wynika wyraźne rozróżnienie pomiędzy pomieszczeniami pomocniczymi, które związane są z izbą lub zespołem izb przeznaczonych na pobyt stały w sposób funkcjonalny, polegający na wykorzystaniu całej przestrzeni bezpośrednio dla zaspokajania mieszkaniowych potrzeb ludzi, a pomieszczeniami przynależnymi, które chociaż w sensie prawnym stanowią część lokalu mieszkalnego, jednak w sensie funkcjonalnym służą do zaspokajania innych niż mieszkaniowe potrzeb ludzi. Ustawa o własności lokali wprowadza również pojęcie nieruchomości wspólnej, określa warunki, jakim obwarowane jest jej powstanie i zasady obliczania w niej udziału.

Według art. 3 ust. 1 ustawy:

W razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Nie można żądać zniesienia współwłasności nieruchomości wspólnej, dopóki trwa odrębna własność lokali.

Jednakże stosownie do ust. 2 ww. artykułu:

Nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali.

Jednocześnie należy zwrócić uwagę na definicję pojęcia „lokal użytkowy” zawartą w § 3 pkt 14 Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1225 z późn. zm.). zwanym dalej „Rozporządzeniem”. Zgodnie z tym przepisem: Przez lokal użytkowy należy rozumieć jedno pomieszczenie lub zespół pomieszczeń, wydzielone stałymi przegrodami budowlanymi, niebędące mieszkaniem, pomieszczeniem technicznym albo pomieszczeniem gospodarczym.

Z kolei na podstawie § 3 pkt 9 Rozporządzenia:

Przez mieszkanie należy rozumieć zespół pomieszczeń mieszkalnych i pomocniczych, mający odrębne wejście, wydzielony stałymi przegrodami budowlanymi, umożliwiający stały pobyt ludzi i prowadzenie samodzielnego gospodarstwa domowego.

Na podstawie powyższych uregulowań można uznać, że kondygnacja budynku mieszkalnego, w części w której znajdują się konkretne garaże lub miejsca postojowe, nie mieści się ani w pojęciu pomieszczenia technicznego, ani pomieszczenia gospodarczego. W konsekwencji stanowi lokal użytkowy.

Przechodząc na grunt przepisów dotyczących rozliczeń, kwestię podstawy opodatkowania reguluje art. 29a ust. 1 VAT:

Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Zasadniczo każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być uznawane za odrębne i niezależne, jednak w sytuacji gdy kilka świadczeń obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia jedną czynność (usługę lub dostawę), to nie powinna ona być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Jeżeli zatem dwa lub więcej świadczenia dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla celów stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, jeżeli w ramach jednej nieruchomości następuje sprzedaż odrębnej własności lokalu mieszkalnego wraz ze stosownym udziałem w jej częściach wspólnych, to sprzedaż ta ma charakter jednej transakcji i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako jedno świadczenie sprzedaż lokalu mieszkalnego.

W opisanym przez Wnioskodawcę przypadku mamy do czynienia z jedną transakcją, która ze względów prawnych została podzielona na dwie odrębne umowy. W praktyce jednak obie umowy dotyczą jednej, kompleksowej całości.

Na podobny sposób rozumienia ww. przepisów wskazują interpretacje tut. Organu oraz stanowiska sądów administracyjnych. Przykładowo:

interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 29.11.2024 r., sygn.: 0112-KDIL1-1.4012.637.2024.2.EK,

„(…) przedmiotem wniosku jest transakcja polegająca na łącznej sprzedaży lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w części wspólnej i gruncie oraz prawem do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego i/lub komórki lokatorskiej. Podali Państwo, że działki, na których będzie realizowana inwestycja znajdują się w jednej KW, po zakończeniu realizacji inwestycji deweloper wystąpi z wnioskiem o wyodrębnienie samodzielnych lokali, na podstawie którego dla każdego lokalu powstanie nowa KW. Każdy wyodrębniony lokal będzie posiadał odpowiednie udziały w KW nieruchomości gruntowej, w której będą zawierały się również części wspólne. Udział w częściach wspólnych zostanie ujawniony w nowo powstałej księdze lokalu. Jak Państwo zauważyli, zarówno w przypadku umowy, jak i w razie ustanowienia stosownych służebności gruntowych, prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego i prawo do wyłącznego korzystania z komórek lokatorskich nie będzie mogło być przedmiotem odrębnego obrotu i będzie ściśle związane z nabyciem lokali, co w praktyce oznacza, że dana osoba nie będzie mogła nabyć prawa do miejsca postojowego lub komórki lokatorskiej nie nabywając lub nie posiadając już jednego z lokali, a Spółka nie będzie mogła dokonać zbycia takiego prawa osobom innym niż nabywcom lokali. Ponadto w uzupełnieniu do wniosku wskazali Państwo jednoznacznie, że lokal mieszkalny wraz z przynależącym do niego udziałem w gruncie i częściach wspólnych budynków oraz prawem do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego i/lub komórki lokatorskiej nastąpi w drodze jednej umowy i jednego aktu notarialnego, i będzie objęte jedną księgą wieczystą. Potwierdzili Państwo również, że lokal mieszkalny wraz z udziałem w części wspólnej i gruncie oraz prawem do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego i/lub komórki lokatorskiej na podstawie ustanowionej służebności gruntowej będzie objęty jedną księgą wieczystą.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że dokonywane przez Państwa transakcje powinny być traktowane jako jednolite świadczenia.”

wyrok NSA z 11.05.2010 r., I FSK 724/09, ONSAiWSA 2011, nr 4, poz. 81.

„Na pełną aprobatę więc zasługuje wyrok NSA z dnia 23 marca 2010 r. (sygn. akt I FSK 299/09), w którym stwierdzono, że jeżeli w ramach jednej nieruchomości następuje sprzedaż na odrębną własność lokalu mieszkalnego wraz ze stosownym udziałem w jej częściach wspólnych, w ramach którego tak określono sposób korzystania z części nieruchomości wspólnej, że przydzielono nabywcy prawo do korzystania z określonego miejsca postojowego, to sprzedaż ta ma charakter jednej transakcji i na podstawie art. 2 pkt 12 ustawy o podatku od towarów i usług w związku z § 5 ust. 1a pkt 2 wyżej powołanego rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. podlega opodatkowaniu stawką 7%. Podział quoad usum nieruchomości wspólnej nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, lecz jedynie sprzedaż lokalu i towarzyszącego mu udziału w nieruchomości wspólnej.”

Wyrok NSA z 6.12.2012 r., I FSK 156/12, LEX nr 1229741.

„W odniesieniu do powyższego podziału NSA w powołanym wyroku wyraził pogląd, że:

-        jeżeli w ramach nieruchomości budynkowej następuje sprzedaż na odrębną własność lokalu mieszkalnego wraz z przynależnym udziałem w jej częściach wspólnych, w ramach którego określono sposób korzystania z części nieruchomości wspólnej w ten sposób, że przydzielono nabywcy prawo do korzystania z określonego miejsca postojowego, to sprzedaż ta stanowi jednolite świadczenie i na podstawie art. 2 pkt 12 Uptu w zw. z § 5 ust. 1a pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 97, poz. 970 z późn. zm.), podlega opodatkowaniu stawką 7%,

-        gdy sprzedaż obejmuje dwa przedmioty: lokal mieszkalny oraz udział w wyodrębnionym na odrębną własność lokalu niemieszkalnym (użytkowym) w budynku mieszkaniowym, stawką opodatkowania 7% objęta jest jedynie dostawa lokalu mieszkalnego, a sprzedaż udziału w lokalu niemieszkalnym (użytkowym, garażowym), z określeniem sposobu korzystania z miejsc postojowych w ramach podziału quoad usum - opodatkowana jest stawką 22%.

Zgadzając się z powyższymi tezami warto zwrócić uwagę na fakt, że mimo iż nastąpiła zmiana stawek podatkowych (tekst jedn.: stawki 7% i 22% zostały zastąpione stawkami 8% i 23%) wyrażone przez NSA w wyroku I FSK 724/09 poglądy mają pełne zastosowanie w sprawie rozpoznawanej.”

Biorąc pod uwagę powyższe, uznać należy, że dostawa lokalu mieszkalnego wraz ze stosownym udziałem w gruncie i częściach wspólnych nieruchomości w ramach umowy oraz prawem do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego w Garażu przyznanym w ramach odrębnej umowy przedwstępnej, będzie miała charakter jednolitej (kompleksowej) transakcji, która jako całość powinna podlegać opodatkowaniu VAT na zasadach właściwych dla dostawy danego Lokalu Mieszkalnego. W innym wypadku rozdzielenie obu tych transakcji na gruncie VAT byłoby sztuczne i prowadziło do odrębnego rozliczenia dwóch przedmiotów transakcji ściśle ze sobą związanych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast art. 8 ust. 1 ustawy stanowi, że:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Zatem dostawa towarów i świadczenie usług na terytorium kraju, co do zasady, podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z uwagi na fakt, że ustawa oraz przepisy wykonawcze do ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego, należy posiłkować się w tym zakresie przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 232 ze zm.).

Jak stanowi art. 2 ust. 1 ustawy o własności lokali:

Samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej „lokalami”, mogą stanowić odrębne nieruchomości.

Stosownie do art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali:

Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.

Przepis art. 2 ust. 3 ustawy o własności lokali wskazuje, że:

Spełnienie wymagań, o których mowa w ust. 1a-2, stwierdza starosta w formie zaświadczenia.

Natomiast zgodnie z treścią art. 2 ust. 4 ustawy o własności lokali:

Do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej „pomieszczeniami przynależnymi”.

Treść przywołanych wyżej przepisów wskazuje na wyraźne rozróżnienie pomiędzy pomieszczeniami pomocniczymi, które związane są z izbą lub zespołem izb przeznaczonych na pobyt stały w sposób funkcjonalny, polegający na wykorzystaniu całej przestrzeni bezpośrednio dla zaspokajania mieszkaniowych potrzeb ludzi, a pomieszczeniami przynależnymi, które chociaż w sensie prawnym stanowią część lokalu mieszkalnego, jednak w sensie funkcjonalnym służą do zaspokajania innych niż mieszkaniowe potrzeb ludzi.

Ustawa o własności lokali wprowadza również pojęcie nieruchomości wspólnej, określa warunki, jakim obwarowane jest jej powstanie i zasady obliczania w niej udziału.

Według art. 3 ust. 1 ustawy o własności lokali:

W razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Nie można żądać zniesienia współwłasności nieruchomości wspólnej, dopóki trwa odrębna własność lokali.

Jednakże stosownie do ust. 2 ww. artykułu:

Nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali.

Jednocześnie należy zwrócić uwagę na definicję pojęcia „lokal użytkowy” zawartą w § 3 pkt 14 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1225 ze zm.), zwanym dalej „Rozporządzeniem”. Zgodnie z tym przepisem:

Przez lokal użytkowy należy rozumieć jedno pomieszczenie lub zespół pomieszczeń, wydzielone stałymi przegrodami budowlanymi, niebędące mieszkaniem, pomieszczeniem technicznym albo pomieszczeniem gospodarczym.

Na podstawie § 3 pkt 9 Rozporządzenia:

Przez mieszkanie należy rozumieć zespół pomieszczeń mieszkalnych i pomocniczych, mający odrębne wejście, wydzielony stałymi przegrodami budowlanymi, umożliwiający stały pobyt ludzi i prowadzenie samodzielnego gospodarstwa domowego.

W myśl § 3 pkt 12 Rozporządzenia:

Przez pomieszczenie techniczne należy rozumieć pomieszczenie przeznaczone dla urządzeń służących do funkcjonowania i obsługi technicznej budynku.

Z kolei według § 3 pkt 13 Rozporządzenia:

Przez pomieszczenie gospodarcze należy rozumieć pomieszczenie znajdujące się poza mieszkaniem lub lokalem użytkowym, służące do przechowywania przedmiotów lub produktów żywnościowych użytkowników budynku, materiałów lub sprzętu związanego z obsługą budynku, a także opału lub odpadów stałych.

Na podstawie powyższych uregulowań można m.in. stwierdzić, że kondygnacja budynku mieszkalnego, w części w której znajdują się konkretne garaże lub miejsca postojowe, nie mieści się ani w pojęciu pomieszczenia technicznego, ani pomieszczenia gospodarczego, w związku z czym, stanowi lokal użytkowy.

Ponadto należy wskazać, że zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795):

Za części składowe nieruchomości uważa się także prawa związane z jej własnością.

Jak stanowi art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego:

Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych.

Z powyższego wynika, że nie można nabyć w oderwaniu od lokalu mieszkalnego części wspólnej budynku mieszkalnego.

Zatem, jeżeli w ramach jednej nieruchomości następuje sprzedaż odrębnej własności lokalu mieszkalnego wraz ze stosownym udziałem w jej częściach wspólnych, to sprzedaż ta ma charakter jednej transakcji i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako jedno świadczenie sprzedaż lokalu mieszkalnego. Jeżeli natomiast sprzedaż obejmuje dwa przedmioty: lokal mieszkalny oraz udział w wyodrębnionym na odrębną własność lokalu niemieszkalnym (użytkowym) w budynku mieszkalnym, to sprzedaż ta opodatkowana jest odrębnie.

W kontekście przedstawionego opisu sprawy należy jednocześnie zwrócić uwagę na art. 285 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym:

§ 1. Nieruchomość można obciążyć na rzecz właściciela innej nieruchomości (nieruchomości władnącej) prawem, którego treść polega bądź na tym, że właściciel nieruchomości władnącej może korzystać w oznaczonym zakresie z nieruchomości obciążonej, bądź na tym, że właściciel nieruchomości obciążonej zostaje ograniczony w możności dokonywania w stosunku do niej określonych działań, bądź też na tym, że właścicielowi nieruchomości obciążonej nie wolno wykonywać określonych uprawnień, które mu względem nieruchomości władnącej przysługują na podstawie przepisów o treści i wykonywaniu własności (służebność gruntowa).

§ 2. Służebność gruntowa może mieć jedynie na celu zwiększenie użyteczności nieruchomości władnącej lub jej oznaczonej części.

Podmiotowo-rzeczowy charakter służebności gruntowej determinuje zasady dotyczące przenoszenia tego prawa. Skoro może ono przysługiwać każdoczesnemu właścicielowi nieruchomości władnącej, przeniesienie własności skutkuje przejściem z mocy umowy przenoszącej własność także służebności gruntowej na nabywcę prawa własności tej nieruchomości. Rozporządzanie nieruchomością władnącą wywołuje równocześnie skutek rzeczowy odnośnie do służebności (jako jej części składowej). W konsekwencji służebność gruntowa nie może stanowić samodzielnego przedmiotu rozporządzeń – nie można przenieść służebności bez przeniesienia prawa własności.

Służebność jest obciążeniem cudzej nieruchomości, mającym na celu zwiększenie użyteczności innej nieruchomości albo zaspokojenie określonych potrzeb oznaczonej osoby fizycznej.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem VAT, a jednym z rodzajów Państwa działalności gospodarczej jest realizacja inwestycji mieszkaniowych. Przedmiotem niniejszego wniosku jest inwestycja mieszkaniowa realizowana na nieruchomości gruntowej. Sposób korzystania z nieruchomości ujęty w księdze wieczystej to tereny mieszkaniowe zabudowanej (...)kondygnacyjnym budynkiem.

Przed wykonaniem Inwestycji, zawarli Państwo umowy deweloperskie z nabywcami lokali. W ramach zawartej pierwotnie umowy deweloperskiej, zobowiązali się Państwo wobec każdego z nabywców do wybudowania budynku, wyodrębnienia lokalu mieszkalnego oraz lokalu niemieszkalnego (wielostanowiskowego Garażu), a następnie przeniesienia na nabywcę własności lokalu mieszkalnego oraz co do niektórych nabywców również do przeniesienia udziału w Garażu, z którym wiązało się prawo do miejsca postojowego.

W dniu 30 grudnia 2025 r. sporządzony został akt notarialny obejmujący m.in. umowę ustanowienia odrębnej własności lokali (w tym Garażu) i złożono wniosek o wyodrębnienie oraz założenie nowej księgi wieczystej dla Garażu (tzw. umowa pierwszego wyodrębnienia). Wniosek ten został jednak oddalony przez referendarza sądowego. (…)

Z uwagi na brak prawnej możliwości wyodrębnienia Garażu jako samodzielnego lokalu niemieszkalnego, musieli Państwo zmodyfikować dotychczasowy model sprzedaży lokali mieszkalnych oraz miejsc postojowych. Zamiast sprzedaży udziałów w Garażu, nabywcom lokali mieszkalnych przyznawane będzie prawo do wyłącznego korzystania z określonego miejsca postojowego, jako zamiast sprzedaży udziałów w Garażu, nabywcom lokali mieszkalnych przyznawane będzie prawo do wyłącznego korzystania z określonego miejsca postojowego, jako elementu nieruchomości wspólnej. Zawarcie umowy przyrzeczonej w zakresie przyznania prawa do wyłącznego korzystania z miejsca parkingowego jest odsunięte w czasie z uwagi na konieczność uzyskania zgody wszystkich współwłaścicieli na zmianę umowy o podział do umownego korzystania części nieruchomości wspólnej. Prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego nie będzie stanowiło odrębnej nieruchomości ani samodzielnego lokalu, lecz będzie uprawnieniem obligacyjnym związanym z korzystaniem z części wspólnej nieruchomości.

Prawo do miejsca postojowego nie jest ani nie będzie oferowane niezależnie od lokalu mieszkalnego, lecz wyłącznie jego nabywcom, co wskazuje na jego pomocniczy charakter.

W związku z powyższym planują Państwo dokonać przeniesienia własności lokali mieszkalnych w ramach umowy o przeniesienie własności oraz przeniesienia praw do korzystania z Garażu w ramach odrębnej umowy przedwstępnej.

Z uwagi na konieczność formalnego rozdzielenia transakcji na dwie umowy, powzięli Państwo wątpliwości czy dostawa lokalu mieszkalnego wraz ze stosownym udziałem w gruncie i częściach wspólnych nieruchomości w ramach umowy oraz prawem do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego w Garażu przyznanym w ramach odrębnej umowy przedwstępnej, będzie miała charakter jednolitej (kompleksowej) transakcji, która jako całość powinna podlegać opodatkowaniu VAT na zasadach właściwych dla dostawy danego Lokalu Mieszkalnego.

W tym miejscu należy wskazać, że co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy kilka świadczeń obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia jedną usługę/jedną dostawę towarów, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.

W przypadku czynności o charakterze złożonym, o sposobie opodatkowania decydować będzie to, czy w danych okolicznościach mamy do czynienia z jednym świadczeniem kompleksowym, czy też z szeregiem jednostkowych czynności.

Stanowisko to potwierdza orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, m.in. wyrok w sprawie pomiędzy Card Protection Plan Ltd (CPP) a Commissioners of Customs & Excise (sygn. C-349/96), wyrok w sprawie pomiędzy Levob Verzekeringen BV, OV Bank NV przeciwko Statssecretaris van Financiën (C-41/04).

Natomiast w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ukształtował się pogląd, zgodnie z którym dla określenia właściwej stawki podatku dla sprzedaży na odrębną własność lokalu mieszkalnego wraz z miejscem postojowym w garażu wielostanowiskowym istotnym jest precyzyjne wskazanie przedmiotu tej czynności. NSA w wydanych orzeczeniach (por. wyroki z 11 maja 2010 r. sygn. akt I FSK 724/09; z 6 grudnia 2012 r. sygn. akt I FSK 156/12) dokonuje podziału stanów faktycznych, w ramach którego wyróżnia:

-        uznanie lokalu garażu wielostanowiskowego jako elementu nieruchomości wspólnej (podobnie jak ciągów komunikacyjnych, strychów itp.) z określeniem korzystania z poszczególnych miejsc postojowych w ramach podziału quad usum,

-        wyodrębnienie garażu na odrębną własność i sprzedaż udziału we współwłasności na rzecz właścicieli lokali korzystających z miejsc postojowych w ramach podziału quad usum.

Z orzecznictwa NSA wynika, że jeżeli w ramach jednej nieruchomości następuje sprzedaż na odrębną własność lokalu mieszkalnego wraz z przynależnym udziałem w częściach wspólnych nieruchomości, w ramach którego określono sposób korzystania z części nieruchomości wspólnej w ten sposób, że przydzielono nabywcy prawo do wyłącznego korzystania z określonego miejsca postojowego, dla którego nie zostaną założone odrębne księgi wieczyste, znajdującego się wewnątrz budynku lub na zewnątrz budynku, integralnie związanego z prawem własności lokalu mieszkalnego, to sprzedaż ta stanowi jednolite świadczenie. Miejsca postojowe nie mogą być wówczas odrębnym od lokalu mieszkalnego przedmiotem obrotu. Tylko w takim przypadku sprzedaż ta ma charakter jednej transakcji zbycia lokalu mieszkalnego wraz z prawem do wyłącznego korzystania z określonego miejsca postojowego i w całości stanowi przedmiot jednej czynności cywilnoprawnej, tj. umowy sprzedaży opodatkowanej.

Natomiast jeżeli w ramach sprzedaży lokalu mieszkalnego wraz z prawem do wyłącznego korzystania z określonego miejsca postojowego zostaną założone odrębne księgi wieczyste, wówczas mamy do czynienia z dwoma odrębnymi świadczeniami i tym samym miejsce postojowe jest odrębnym od lokalu mieszkalnego przedmiotem obrotu.

Co prawda powyższe wyroki odnoszą się do opodatkowania sprzedaży lokalu mieszkalnego wraz z prawem do wyłącznego korzystania z określonego miejsca postojowego, niemniej wskazują samą istotę opodatkowania sprzedaży nieruchomości, w przypadku gdy te nieruchomości objęte są odrębnymi księgami wieczystymi.

Zatem dla ustalenia, czy w przedstawionej przez Państwa sytuacji dostawa będzie miała charakter jednolitej (kompleksowej) transakcji niezbędna jest analiza okoliczności, w których dochodzi do tej dostawy. Istotne znaczenie dla ustalenia, czy dochodzi do jednego kompleksowego świadczenia, ma sposób przeniesienia na nabywcę własności lokalu mieszkalnego wraz z przynależnym do niego udziałem w gruncie i częściach wspólnych budynków oraz prawem do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego.

W przypadku czynności o charakterze złożonym, o uznaniu dostawy za jednolitą transakcję decydować będzie to, czy w danych okolicznościach mamy do czynienia z jednym świadczeniem kompleksowym, czy też z szeregiem jednostkowych czynności. Ocena tej okoliczności winna odbywać się przy tym w oderwaniu od treści umowy łączącej strony, a jedynie w oparciu o to, czy dokonywane przez podatnika czynności (świadczenia) wykazują ze sobą tak ścisłe powiązanie, że w sensie gospodarczym tworzą jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter. Sama wola stron umowy, tzn. określenie w jej treści, że celem transakcji jest nabycie świadczenia kompleksowego, a nie poszczególnych wyodrębnionych świadczeń, nie decyduje o zakresie opodatkowania podatkiem VAT.

Ponadto transakcję należy badać z perspektywy klienta, a nie podmiotu świadczącego. Dotyczy to nie tylko oceny, czy mamy do czynienia z jednym, czy też z dwoma świadczeniami, ale i kwalifikacji tych świadczeń na gruncie VAT. Decydującym bowiem kryterium oceny, czy czynność ma charakter zasadniczy dla danego świadczenia, czy też jedynie pomocniczy, nie jest ani wartość czynności w stosunku do innych czynności, czy też nazwa umowy, lecz to, która czynność zaspokaja podstawową potrzebę nabywcy danego świadczenia. Świadczenie należy uważać za pomocnicze w stosunku do świadczenia głównego, gdy dla klienta nie stanowi ono celu samo w sobie, lecz służy skorzystaniu w jak najlepszy sposób ze świadczenia głównego świadczącego.

Zasadniczo każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być uznawane za odrębne i niezależne, jednak w sytuacji gdy kilka świadczeń obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia jedną czynność (usługę lub dostawę), to nie powinna ona być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Jeżeli zatem dwa lub więcej świadczenia dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla celów stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

W przedmiotowej sprawie należy mieć na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności, z których wynika, że prawo do wyłącznego korzystania z miejsc postojowych usytuowanych w podziemnym garażu wielostanowiskowym, nie mogą być przedmiotem samodzielnego obrotu.

Wskazali bowiem Państwo, że przedmiotem wniosku jest transakcja polegająca na sprzedaży lokali mieszkalnych nabywcom oraz przyznanie im prawa do wyłącznego korzystania z określonego miejsca postojowego, jako elementu nieruchomości wspólnej. Zawarcie umowy przyrzeczonej w zakresie przyznania prawa do wyłącznego korzystania z miejsca parkingowego jest odsunięte w czasie wyłącznie z uwagi na konieczność uzyskania zgody wszystkich współwłaścicieli na zmianę umowy o podział do umownego korzystania części nieruchomości wspólnej. Ponadto we wniosku wskazali Państwo jednoznacznie, że prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego nie będzie stanowiło odrębnej nieruchomości ani samodzielnego lokalu, lecz będzie uprawnieniem obligacyjnym związanym z korzystaniem z części wspólnej nieruchomości. Garaż wielostanowiskowy, zlokalizowany w kondygnacji podziemnej budynku, w dacie przenoszenia własności lokalu mieszkalnego nie posiada odrębnej księgi wieczystej, a przeniesienie udziału w tym Garażu jest prawnie niemożliwe.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa w kontekście przedstawionego opisu sprawy stwierdzić należy, że dokonywana przez Państwa transakcja powinna być traktowana jako jednolite świadczenie (kompleksowe), bowiem jak wskazali Państwo w opisie sprawy, prawo do miejsca postojowego nie jest ani nie będzie oferowane niezależnie od lokalu mieszkalnego, lecz wyłącznie jego nabywcom, co wskazuje na brak niezależnego interesu gospodarczego świadczeniobiorcy – klientów. Nie stanowi ono celu samo w sobie. Zasadniczą potrzebę nabywcy zaspakaja dostawa lokalu mieszkalnego wraz ze stosownym udziałem w gruncie i częściach wspólnych nieruchomości oraz prawem do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego.

Podsumowując, dostawa lokalu mieszkalnego wraz ze stosownym udziałem w gruncie i częściach wspólnych nieruchomości oraz prawem do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego w Garażu, który nie posiada odrębnej księgi wieczystej, przyznanym w ramach odrębnej umowy przedwstępnej będzie podlegać opodatkowaniu VAT na zasadach właściwych dla dostawy danego lokalu mieszkalnego.

Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja rozstrzyga ściśle w zakresie sformułowanego pytania, stąd wszelkie inne kwestie poruszone we wniosku a nieobjęte pytaniem (w szczególności dotyczące stawki podatku) nie były przedmiotem rozstrzygnięcia.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm..; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.