0111-KDIB3-1.4012.365.2026.4.ICZ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług.

Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 16 czerwca 2026 r.

Opis stanu faktycznego

X Sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest przedsiębiorstwem posiadającym siedzibę i miejsce zarządu na terytorium Polski, podlegającym w Polsce opodatkowaniu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług (…).

Spółka w 2023 r. wybrała formę rozliczania podatku dochodowego od osób prawnych za pomocą ryczałtu od dochodów spółek, o którym mowa w rozdziale 6b ustawy o CIT (dalej: „Ryczałt”). Spółka nie posiada statusu małego podatnika ani nie jest podatnikiem rozpoczynającym prowadzenie działalności, wskutek czego podlega ona opodatkowaniu Ryczałtem według stawki wskazanej w art. 28o ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.

W ramach prowadzonej działalności Spółka zawiera umowy leasingu samochodów osobowych (dalej „Samochody”), z tytułu których ponosi szereg wydatków, przede wszystkim koszty rat leasingu oraz wydatki eksploatacyjne związane z używaniem samochodów osobowych (dalej łącznie jako „Wydatki eksploatacyjne”).

Spółka udostępnia ww. Samochody swoim pracownikom w celu wykonywania przez nich obowiązków służbowych, związanych z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą. Spółka umożliwia jednak również używanie Samochodów w celach prywatnych, niezwiązanych z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą. Udostępnianie Samochodów do celów innych niż służbowych jest dla pracowników Spółki odpłatne (Spółka wystawia z tego tytułu faktury z VAT) i nie podlega ewidencjonowaniu.

Z powodu mieszanego sposobu wykorzystywania Samochodów, Spółka do tej pory traktowała 50% Wydatków eksploatacyjnych jako wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą, zgodnie z t. 28m ust. 4a pkt 2 ustawy o CIT, jak również odliczała od Wydatków eksploatacyjnych wyłącznie 50% naliczonego podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Z powodu odpłatnego charakteru udostępniania Samochodów swoim pracownikom, Spółka podała w wątpliwość prawidłowość stosowanych rozliczeń z zakresu Ryczałtu oraz podatku od towarów i usług, widząc podstawy do kwalifikacji ponoszonych wydatków jak związanych z działalnością gospodarczą, ponieważ wydatki o charakterze prywatnym są refakturowane na pracowników, a tym samym pozostają w związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą.

Pismem z 16 czerwca 2026 r. uzupełnili Państwo opis sprawy w następujący sposób:

1) Na podstawie jakiej umowy dokonują Państwo odpłatnego udostępnienia pracownikom samochodów osobowych, o których mowa we wniosku np. umowa najmu czy inna (jaka)?

Odpłatne udostępnienie pojazdów odbywa się na podstawie umów odpłatnego korzystania (dalej także: „Umowy”), które na gruncie prawa cywilnego stanowią umowy podobne do umów najmu.

2) Czy wszystkie samochody osobowe, które Państwo posiadają są udostępniane pracownikom na podstawie umowy najmu (lub innej)?

Nie, nie wszystkie posiadane przez Spółkę samochody osobowe udostępniane są pracownikom na podstawie umowy odpłatnego korzystania. Wyłącznie część floty Spółki jest objęta opisanym we Wniosku modelem odpłatnego udostępnienia.

3) Czy przedmiotowe samochody, o którym mowa we wniosku, od momentu ich nabycia na podstawie umowy leasingu były przeznaczone przez Państwa do oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu (lub innej) swoim pracownikom?

Tak. Przedmiotowe samochody osobowe, o których mowa we Wniosku, od początku były przeznaczone przez Wnioskodawcę do oddania do odpłatnego korzystania.

4) Na jaki czas zostają zawarte umowy najmu (lub innej) pojazdu z najemcą (pracownikiem/pracownikami)?

Przedmiotowe Umowy z zawierane są co do zasady na czas nieoznaczony.

5) Czy zawieracie Państwo umowy najmu (lub innej) pojazdów z podmiotami trzecimi, czy tylko z własnymi pracownikami?

Spółka zawiera takie Umowy zarówno z własnymi pracownikami, jak i zewnętrznymi kontrahentami prowadzącymi działalność gospodarczą niepowiązanymi ze Spółką (dalej razem również jako: „Korzystający”).

6) Jeżeli samochody osobowe nie są wynajmowane na rzecz pracowników to w jakim miejscu są garażowane?

Przedmiotowe samochody są udostępniane do odpłatnego korzystania w sposób ciągły – tj. po zawarciu umowy pojazd zostaje wydany Korzystającemu i pozostaje w jego dyspozycji przez cały czas trwania umowy.

Umowy nie zawierają postanowień ograniczających miejsce garażowania pojazdu - kwestia ta pozostaje w gestii Korzystającego jako strony Umowy, która przejęła pojazd do użytkowania.

7) W jaki sposób i do jakich czynności są wykorzystywane samochody, o których mowa we wniosku, kiedy samochody nie są wynajmowane pracownikom?

Samochody objęte wnioskiem są udostępniane do odpłatnego korzystania w sposób ciągły. Nie występują okresy, w których pojazdy te byłyby dostępne i faktycznie użytkowane bezpośrednio przez Wnioskodawcę.

8) Czy wykonują Państwo wyłącznie czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług, które nie korzystają ze zwolnienia?

Wnioskodawca wykonuje w przeważającej mierze czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług. Marginalną część przychodów (poniżej 0,1%) stanowią usługi korzystające ze zwolnienia od podatku VAT (usługi w zakresie opieki medycznej).

Wnioskodawca nie stosuje zwolnienia podmiotowego w VAT.

9) Czy zakupione samochody są wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych, czy też są wykorzystywane zarówno do działalności gospodarczej jak i do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą (do celów prywatnych)?

Wnioskodawca wykorzystuje przedmiotowe samochody wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT. Jak już wskazano powyżej - samochody są udostępniane na podstawie umów odpłatnego korzystania.

Samochody te nie są przez Wnioskodawcę używane do jakichkolwiek celów niezwiązanych z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą.

10) Czy istnieją okoliczności obiektywnie potwierdzające brak wykorzystania ww. pojazdów do użytku prywatnego, jeżeli tak to należy szczegółowo wskazać jakie to są okoliczności?

Wnioskodawca nie wykorzystuje przedmiotowych samochodów do jakichkolwiek celów prywatnych – jak już wskazano, pojazdy te od początku są przeznaczone do odpłatnego udostępnienia do korzystania i pozostają w stałej dyspozycji Korzystających na podstawie zawartych Umów.

11) Czy Wnioskodawca ustalił zasady co do sposobu wykorzystywania pojazdów wykluczające jego użycie do celów prywatnych, jeśli tak to należy wskazać jakie to są zasady i jakie zostaną podjęte działania zabezpieczające ich wykonanie?

Relacja pomiędzy stronami regulowana jest wyłącznie postanowieniami umowy wskazanej już powyżej w niniejszym piśmie. Po wydaniu pojazdu Korzystającemu Wnioskodawca nie sprawuje kontroli nad sposobem jego użytkowania.

12) Czy pomiędzy Państwem a najemcą (pracownikiem) występują powiązania, o których mowa w art. 32 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług lub ustawa o VAT (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775) oraz w art. 11a ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554)?

Wśród Korzystających odpłatnie z samochodów znajdują się m.in.:

a) pracownicy Wnioskodawcy niebędący osobami powiązanymi ze Spółką,

b) członkowie zarządu Spółki,

c) małżonka Prezesa Zarządu Spółki.

W odniesieniu do osób wymienionych w pkt b) i c) zachodzą powiązania, o których mowa w art. 32 ustawy o VAT oraz w art. 11a ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT, z uwagi na posiadanie przez te osoby udziałów w Spółce lub sprawowanie przez nie funkcji zarządczych.

13) Czy ww. pracownicy stanowią podmioty powiązane, o których mowa w art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Pracownicy nieposiadający udziałów ani niepełniący funkcji w organach Spółki nie są podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.

Natomiast członkowie zarządu posiadający udziały w Spółce oraz małżonka Prezesa Zarządu spełniają definicję podmiotów powiązanych w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, z uwagi na posiadanie udziałów w Spółce lub wywieranie na nią znaczącego wpływu.

Ponadto jak już wskazano, Spółka udostępnia też do odpłatnego korzystania samochody niepowiązanym z nią kontrahentom.

14) Czy wynagrodzenie z tytułu zawartych umów najmu (lub innej) pojazdów samochodowych pomiędzy Państwem a najemcą (pracownikiem) zostało ustalone na poziomie wartości rynkowej czy na poziomie niższym od wartości rynkowej lub wyższym od wartości rynkowej (w rozumieniu art. 2 pkt 27b ww. ustawy o VAT) oraz art. 28m ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Wynagrodzenie z tytułu Umów zostało w ocenie Spółki ustalone na poziomie wartości rynkowej. Wynagrodzenie ustalono w drodze negocjacji z poszczególnymi Korzystającymi jako kwotę ryczałtową. Wnioskodawca nie dokonywał sformalizowanej analizy porównawczej, jednak przyjęte stawki odzwierciedlają, zdaniem Spółki poziom, który podmioty niepowiązane przyjęłyby w porównywalnych okolicznościach - Spółka stosuje takie same zasady / warunki wobec osób powiązanych, jak i wobec osób i podmiotów niepowiązanych.

15) Czy w odniesieniu do tych transakcji (zawartych umów najmu) organ podatkowy, na podstawie ustawy - Ordynacja podatkowa, określił podstawę opodatkowania zgodnie z wartością rynkową? 

Nie, organ podatkowy nie określił z tego tytułu podstawy opodatkowania.

Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług oznaczone jak we wniosku

2) Czy Wydatki eksploatacyjne ponoszone przez Spółkę stanowią wydatki związane z pojazdami samochodowymi wykorzystywanymi wyłącznie do działalności gospodarczej Spółki w rozumieniu art. 86a ust. 4 ustawy o VAT, pozwalając tym samym Spółce na dokonanie odliczenia 100% podatku VAT naliczonego od tych wydatków, jeśli Samochody udostępniane są pracownikom Spółki w celach innych niż służbowych w sposób odpłatny (na podstawie faktury VAT)?

Państwa stanowisko w sprawie

2) W ocenie Wnioskodawcy, Wydatki eksploatacyjne ponoszone przez Spółkę w stosunku do Samochodów, które udostępniane są pracownikom Spółki w celach innych niż służbowych w sposób odpłatny stanowią wydatki związane z pojazdami samochodowymi wykorzystywanymi wyłącznie do działalności gospodarczej Spółki w rozumieniu art. 86a ust. 4 ustawy o VAT, a tym samym Spółka ma w stosunku do nich prawo do odliczenia 100% podatku VAT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania nr 2

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2) eksport towarów;

3) import towarów na terytorium kraju;

4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi podatku od towarów i usług przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zgodnie natomiast z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi przede wszystkim suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zgodnie z art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika. Przepis ten stanowi ogólną zasadę dotyczącą odliczania podatku naliczonego od wszelkich wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, w tym więc również Wydatków eksploatacyjnych od Samochodów. Co jednak istotne, ustawa o VAT przewiduje w tym zakresie również istotny wyjątek.

Zgodnie z art. 86a ust. 3 ustawy o VAT zasada ogólna nie ma zastosowania w przypadku, gdy pojazdy samochodowe są wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika. Ustawa o VAT w art. 86a ust. 4 pkt 1 wskazuje następnie, że pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą.

Samochody należy więc uznać za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeśli sposób ich wykorzystywania wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Co szczególnie istotne, ustawa o VAT nie wskazuje wprost sposobu, w jaki podatnik ma zapewnić w swoim przedsiębiorstwie wykluczenie użytku do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą używanych w niej pojazdów samochodowych dla celów odliczenia 100% podatku naliczonego. Przepisy wskazują w tym zakresie wyłącznie na przykładowe środki dowodowe – ustalone zasady używania potwierdzone odpowiednią ewidencją, dopuszczając również inne metody zapewnienia odpowiedniego wykorzystania pojazdów (zob. Wyrok WSA w Łodzi z 17 listopada 2015 r. sygn. I SA/Łd 880/15).

Z powyższego wynika, że wykluczenie użycia pojazdów do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą należy postrzegać jako ustalenie i wprowadzenie takich mechanizmów używania pojazdów, które dadzą maksymalną gwarancję wykorzystania ich wyłącznie w działalności gospodarczej podatnika – dostosowanych do specyfiki działalności podatnika oraz sposobu używania pojazdów w ramach tej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak wskazano wyżej, Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej udostępnia pracownikom Samochody w celu umożliwienia im realizacji powierzonych obowiązków służbowych w ramach wykonywanej przez Spółkę działalności gospodarczej. Ponadto, w przypadku wyrażenia takiej chęci przez pracownika, Spółka odpłatnie udostępnia Samochody również do wykorzystywania ich w celach prywatnych (Spółka w tym zakresie wystawia faktury VAT). Spółka udostępniając pracownikom samochody za opłatą również do celów prywatnych działa przede wszystkim w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, kierując się własnym interesem, ponieważ udostępniony pojazd służbowy w głównej mierze służyć ma osiąganiu przez Spółkę przychodu. Ponadto wskazać należy, że działanie polegające na odpłatnym udostępnianiu Samochodów spełnia również wszelkie przesłanki do uznania go za działalność gospodarczą. Działalność taka niezaprzeczalnie należy do działalności usługodawców, jako że stanowi usługę wynajmu samochodów osobowych osobom fizycznym. Ponadto udostępnianie odbywa się wyłącznie w sposób odpłatny, co potwierdza zarobkowy charakter prowadzonej w tym zakresie przez Spółkę działalności. Spółka działa przy tym wyłącznie w imieniu własnym, a sam fakt tego, że udostępnianie samochodów ma charakter równoległy do zawartych z pracownikami umów o pracę wskazuje na ciągłość prowadzonej w tym zakresie działalności. Tym samym uznać należy, że w zakresie odpłatnego udostępniania już z samego faktu, iż działanie to stanowi działalność gospodarczą, wykluczona jest możliwość użycia pojazdów do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Wnioskodawca, zaznacza przy tym, że opisana struktura udostępniania Samochodów pracownikom, co do zasady, wyklucza możliwość ich wykorzystania do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Wynika to wprost z jej założeń – w czasie wykonywania obowiązków służbowych, wynikających z potrzeb działalności gospodarczej Spółki, pracownicy wykorzystują Samochody bezpośrednio w działalności gospodarczej, natomiast w czasie, w którym pracownicy nie wykonują czynności służbowych, Samochody udostępniane są im wyłącznie w sposób odpłatny, w ramach dodatkowej działalności gospodarczej Spółki polegającej na odpłatnym wynajmie pojazdów. Tym samym Spółka nie przewiduje możliwości, aby w którymkolwiek momencie korzystanie z Samochodów przez pracowników mogło odbywać się w sposób niezwiązany z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą.

Wnioskodawca wskazuje przy tym, że powyższą interpretację przepisu art. 86a ustawy o VAT, pozwalającą na uznanie, że połączenie wykorzystywania przez pracowników Samochodów do czynności służbowych oraz dodatkowe ich udostępnianie w sposób odpłatny dla celów prywatnych uprawnia podatnika do odliczenia pełnej kwoty podatku VAT z tytułu dotyczących tych Samochodów Wydatków eksploatacyjnych potwierdzają również sądy administracyjne, w tym WSA w Łodzi w swoim wyroku z dnia 25 maja 2015 roku, sygn. akt I SA/Łd 435/15, WSA w Warszawie w wyroku z dnia 22 września 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 2346/15, czy WSA w Poznaniu z dnia 26 stycznia 2017 r., sygn. akt I SA/Po 954/16, w którym sąd wskazał, że:

„Ze stanu faktycznego wynika, że chociaż Spółka wskazuje, że pojazdy są wykorzystywane przez użytkowników w celach prywatnych - co świadczyłoby, że są one wykorzystywane w „celach mieszanych” - to jednocześnie wprost stwierdza, że taki sposób wykorzystania aut ma miejsce w ramach zawartej z danym pracownikiem umowy najmu auta. Co istotne Spółka ma opracowane czytelne i precyzyjne sposoby określania stawek i sposobu rozliczeń za wykorzystywanie aut w ramach zawartych umów najmu. Skoro zatem przedmiotem działalności gospodarczej spółki jest między innymi działalność w zakresie wynajmu samochodów, to zasadne jest stwierdzenie, że w istocie dane auto cały czas jest wykorzystywane w ramach prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej. […]

Możliwość wykorzystywania samochodów osobowych przez pracowników Spółki, na ich potrzeby prywatne, ale na podstawie odpłatnej umowy najmu zawartej ze Spółką, nie oznacza, że to Spółka będzie wykorzystywać samochody na swoje potrzeby prywatne. Zasadne należy uznać twierdzenie, że samochody osobowe Spółka zamierza wykorzystywać wyłącznie do swojej działalności gospodarcze związanej z wynajmowaniem pojazdów samochodowych”.

Tym samym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że Wydatki eksploatacyjne ponoszone przez Spółkę stanowią wydatki związane z pojazdami samochodowymi wykorzystywanymi wyłącznie do działalności gospodarczej Spółki w rozumieniu art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT, jako że wykorzystywane są one wyłącznie w celu wypełniania przez pracowników obowiązków służbowych oraz w ramach działalności gospodarczej polegającej na odpłatnym wynajmie Samochodów pracownikom, a tym samym wykluczone jest wykorzystanie ich do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą. W związku z powyższym w opinii Wnioskodawcy powinien on mieć prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na podstawie art. 86a ust. 3 ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług, w kwestii objętej pytaniem nr 2, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawa o VAT:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jak wynika z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Podatnik posiada prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Należy wskazać, że kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi zostały uregulowane w art. 86a ustawy.

Zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy:

W przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku:

1) wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika;

2) należnego z tytułu:

a) świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich usługobiorca,

b) dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest ich nabywca,

c) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;

3) należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a;

4) wynikającej z otrzymanego dokumentu celnego, deklaracji importowej w przypadku, o którym mowa w art. 33b, oraz z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34.

Zgodnie z art. 2 pkt 34 ustawy o VAT:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pojazdach samochodowych - rozumie się przez to pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Stosownie do treści art. 86a ust. 2 ustawy:

Do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:

1) nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;

2) używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;

3) nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

Zatem zgodnie z powyższymi regulacjami podatnikowi przysługuje ograniczone do 50% prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”.

Dla celów stosowania tego ograniczenia za wykorzystywanie „mieszane” należy rozumieć, że w odniesieniu do pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje możliwość jego użycia również do celów niezwiązanych z tą działalnością np. do celów prywatnych. Wystarczy przy tym możliwość nawet tylko jednorazowego użycia pojazdu do celów prywatnych, aby uznać, że pojazd może być wykorzystywany w sposób „mieszany”.

Nie jest przy tym istotny moment, w którym użycie to ma miejsce podczas całego okresu użytkowania przez podatnika danego pojazdu, żeby uznać ten pojazd za wykorzystywany do celów „mieszanych”.

Jednakże od wynikającej z art. 86a ust. 1 ustawy zasady przewidziano wyjątki.

W świetle art. 86a ust. 3 ustawy:

Przepis ust. 1 nie ma zastosowania:

1) w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:

a) wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub

b) konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;

2) do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

Według art. 86a ust. 4 ustawy:

Pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

1) sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub

2) konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

Na mocy art. 86a ust. 5 ustawy:

Warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych:

1) przeznaczonych wyłącznie do:

a) odprzedaży,

b) sprzedaży, w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika,

c) oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze

- jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika;

2) w odniesieniu do których:

a) kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych podatnik oblicza zgodnie z ust. 1 lub

b) podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych.

Użycie wyrazu „wyłącznie” w art. 86a ust. 5 ustawy, wskazuje, że zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji nie obejmuje sytuacji, gdy pojazdy są wykorzystywane choćby przejściowo – do innych celów (np. użytek prywatny, jazda próbna, użytek służbowy podatnika).

Zatem w odniesieniu do pojazdu, który jest przeznaczony np. do odprzedaży lub do najmu, dzierżawy, ale jest wykorzystywany przez podatnika także do innych celów nie może być zastosowane zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji.

Zgodnie z art. 86a ust. 6 ustawy:

Ewidencja przebiegu pojazdu jest prowadzona od dnia rozpoczęcia wykorzystywania pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika do dnia zakończenia wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do tej działalności.

W myśl art. 86a ust. 7 ustawy:

Ewidencja przebiegu pojazdu powinna zawierać:

1) numer rejestracyjny pojazdu samochodowego;

2) dzień rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji;

3) stan licznika przebiegu pojazdu samochodowego na dzień rozpoczęcia prowadzenia ewidencji, na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji;

4) wpis osoby kierującej pojazdem samochodowym dotyczący każdego wykorzystania tego pojazdu, obejmujący:

a) kolejny numer wpisu,

b) datę i cel wyjazdu,

c) opis trasy (skąd – dokąd),

d) liczbę przejechanych kilometrów,

e) imię i nazwisko osoby kierującej pojazdem

- potwierdzony przez podatnika na koniec każdego okresu rozliczeniowego w zakresie autentyczności wpisu osoby kierującej pojazdem, jeżeli nie jest ona podatnikiem;

5) liczbę przejechanych kilometrów na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji (art. 86a ust. 7).

Mając na uwadze treść cytowanych przepisów, należy stwierdzić, że z regulacji art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a i art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków związanych z pojazdami samochodowymi w sytuacji, gdy pojazdy te są wykorzystywane wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej. Do celów pełnego odliczenia podatku, fakt wykorzystywania ich wyłącznie do działalności musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych.

Co do zasady, w celu dokonania pełnego odliczenia muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki, tj. sposób wykorzystania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza w ustalonych przez niego zasadach ich używania, musi wykluczać ich użycie do celów prywatnych oraz wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu.

Jednakże w art. 86a ust. 5 ustawy zostały wymienione ściśle określone sytuacje, w których wyłączony zostaje obowiązek prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu.

Zgodnie z tym przepisem (art. 86a ust. 5 pkt 1 lit. a i c), warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych przeznaczonych wyłącznie do odprzedaży oraz oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze. Ponadto, przepis art. 86a ust. 5 pkt 1 lit. a i c ustawy ma zastosowanie, jeżeli odprzedaż i najem tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika.

Trzeba jednak tu zauważyć, że użycie wyrazu „wyłącznie” w wyżej cytowanych przepisach wskazuje, że zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji nie obejmuje sytuacji, gdy pojazdy są wykorzystywane – choćby przejściowo – do innych celów.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług (…).

W ramach prowadzonej działalności zawierają Państwo umowy leasingu samochodów osobowych, z tytułu, których ponosi szereg wydatków, przede wszystkim koszty rat leasingu oraz wydatki eksploatacyjne związane z używaniem samochodów osobowych jako „Wydatki eksploatacyjne”.

Udostępniają Państwo ww. Samochody swoim pracownikom w celu wykonywania przez nich obowiązków służbowych, związanych z prowadzoną przez Państwa działalnością gospodarczą.

Umożliwiają Państwo jednak również używanie Samochodów w celach prywatnych, niezwiązanych z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą. Udostępnianie Samochodów do celów innych niż służbowych jest dla pracowników odpłatne (wystawiają Państwo z tego tytułu faktury z VAT) i nie podlega ewidencjonowaniu.

Państwa wątpliwości w zakresie podatku od towarów i usług dotyczą kwestii czy wydatki eksploatacyjne ponoszone przez Spółkę stanowią wydatki związane z pojazdami samochodowymi wykorzystywanymi wyłącznie do działalności gospodarczej Spółki w rozumieniu art. 86a ust. 4 ustawy o VAT, pozwalając tym samym Państwu na dokonanie odliczenia 100% podatku VAT naliczonego od tych wydatków, jeśli Samochody udostępniane są pracownikom Spółki w celach innych niż służbowych w sposób odpłatny (na podstawie faktury VAT).

Jak wyjaśniono wyżej powołany przepis art. 86a ust. 5 ustawy wskazuje ściśle określone sytuacje, w których wyłączony zostaje obowiązek prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu. W przedmiotowej sprawie należy wskazać na pkt 1 lit. c tej regulacji. Zgodnie z tymi przepisami, warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych przeznaczonych wyłącznie do oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze.

Mając na uwadze treść cytowanych przepisów należy stwierdzić, że z regulacji art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a i art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków związanych z nabyciem pojazdów samochodowych oraz wydatków związanych z ich eksploatacją w sytuacji, gdy pojazdy te są wykorzystywane wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej.

Do celów pełnego odliczenia podatku, fakt wykorzystywania ich wyłącznie do działalności musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych.

Zatem, co do zasady w celu dokonania pełnego odliczenia muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki, tj. sposób wykorzystania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza w ustalonych przez niego zasadach ich używania, musi wykluczać ich użycie do celów prywatnych oraz wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu.

Ponadto, przepis art. 86a ust. 5 pkt 1 lit. c ustawy ma zastosowanie, jeżeli odprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika.

Trzeba jednak tu zauważyć, że użycie wyrazu „wyłącznie” w wyżej cytowanych przepisach wskazuje, że zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji nie obejmuje sytuacji, gdy pojazdy są wykorzystywane – choćby przejściowo – do innych celów.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy nie można obiektywnie stwierdzić, że pojazdy, o których mowa we wniosku, są wykorzystywane przez Państwa wyłącznie do działalności gospodarczej.

Należy w tym miejscu wskazać, że ustawodawca określił dodatkowe wymogi, których spełnienie umożliwi podatnikowi udowodnienie, że pojazd nie jest wykorzystywany na cele prywatne. Takim wymogiem jest przede wszystkim wprowadzenie zasad oraz regulaminów użytkowania pojazdów wykluczających ich użycie do celów prywatnych.

Zatem dla pełnego odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług związanych z eksploatacją pojazdów istotnym będzie ustalenie czy zostały spełnione warunki do pełnego odliczenia podatku naliczonego tj. czy stworzono reguły wykorzystania pojazdu wykluczające użytek inny niż do działalności gospodarczej tzn. czy wprowadzono regulaminy dotyczące wykorzystania tych pojazdów wyłącznie do działalności gospodarczej (tj. wykorzystanie wyłącznie do usług najmu).

W Państwa ocenie Wydatki eksploatacyjne ponoszone przez Państwa stanowią wydatki związane z pojazdami samochodowymi wykorzystywanymi wyłącznie do działalności gospodarczej Spółki w rozumieniu art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT, jako że wykorzystywane są one wyłącznie w celu wypełniania przez pracowników obowiązków służbowych oraz w ramach działalności gospodarczej polegającej na odpłatnym wynajmie Samochodów pracownikom, a tym samym wykluczone jest wykorzystanie ich do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą. W związku z powyższym w Państwa opinii powinni mieć Państwo prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na podstawie art. 86a ust. 3 ustawy o VAT.

W opisie sprawy wskazali Państwo w jaki sposób użytkują pojazdy wyłącznie do działalności gospodarczej, tzn.:

-        część floty jest objęta opisanym we wniosku modelem odpłatnego udostępnienia, samochody osobowe udostępniane są pracownikom na podstawie umowy odpłatnego korzystania.

-        przedmiotowe samochody są udostępniane do odpłatnego korzystania w sposób ciągły – tj. po zawarciu umowy pojazd zostaje wydany Korzystającemu i pozostaje w jego dyspozycji przez cały czas trwania umowy.

-        samochody objęte wnioskiem są udostępniane do odpłatnego korzystania w sposób ciągły - nie występują okresy, w których pojazdy te byłyby dostępne i faktycznie użytkowane bezpośrednio przez Państwa.

-        przedmiotowe samochody wykorzystują Państwo wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT. Jak już wskazano powyżej - samochody są udostępniane na podstawie umów odpłatnego korzystania.

-        samochody te nie są przez Państwa używane do jakichkolwiek celów niezwiązanych z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą.

-        relacja pomiędzy stronami regulowana jest wyłącznie postanowieniami umowy wskazanej już powyżej w niniejszym piśmie. Po wydaniu pojazdu Korzystającemu Państwo nie sprawują kontroli nad sposobem jego użytkowania.

Jednocześnie na pytanie, które zadałem w wezwaniu z 28 maja 2026 r. cyt. „Czy Wnioskodawca ustalił zasady co do sposobu wykorzystywania pojazdów wykluczające jego użycie do celów prywatnych, jeśli tak to należy wskazać jakie to są zasady i jakie zostaną podjęte działania zabezpieczające ich wykonanie?”, udzielili Państwo następującej odpowiedzi wskazując, iż relacja pomiędzy stronami regulowana jest wyłącznie postanowieniami umowy, po wydaniu pojazdu Korzystającemu Wnioskodawca nie sprawuje kontroli nad sposobem jego użytkowania.

Zatem z opisu sprawy wynika, że Państwo nie wprowadzili zasad wykorzystywania pojazdów wykluczających użycie tych pojazdów do celów prywatnych. Nie posiadają Państwo regulaminu użytkowania tych pojazdów, który będzie w sposób formalny zabezpieczał te pojazdy przed wykorzystaniem ich do celów prywatnych.

Przepis art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy wyraźnie wskazuje, że w przypadku pełnego prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z tymi pojazdami podatnik jest zobowiązany do ustalenia zasad ich używania, z których będzie wynikać sposób wykorzystywania tych pojazdów tylko do celów prowadzonej działalności gospodarczej, a z których będzie również wynikać wykluczenie możliwości potencjalnego użycia pojazdów do użytku prywatnego.

Ponadto analizując przedstawiony stan faktyczny, zwrócić uwagę należy, że wynajmowane pracownikom samochody są również wykorzystywane do obowiązków służbowych oraz ich użytku prywatnego. Zatem de facto pojazdy są używane do czynności mieszanych. Co prawda wskazują Państwo, że samochody są udostępniane do odpłatnego korzystania w sposób ciągły, to nie mogą Państwo zagwarantować, że dany pojazd będzie przez cały okres posiadania go przez Państwa w najmie przez jego pracownika i nie wystąpią okresy, kiedy samochód osobowy będzie do dyspozycji Państwa.

Wówczas będzie miała miejsce potencjalna możliwość wykorzystania go przez innych pracowników do celów prywatnych. W takiej sytuacji przepisy ustawy o VAT wymagają ustalenia zasad wykluczających użycie takiego pojazdu do celów innych niż działalność gospodarcza.

Państwo udzielając odpowiedzi na pytanie czy Państwo ustalili zasady co do sposobu wykorzystywania pojazdów wykluczające jego użycie do celów prywatnych wyjaśnili jedynie, że Samochody objęte wnioskiem są udostępniane do odpłatnego korzystania w sposób ciągły, natomiast po wydaniu pojazdu Korzystającemu nie sprawują Państwo kontroli nad sposobem jego użytkowania oraz że relacja pomiędzy stronami regulowana jest wyłącznie postanowieniami umowy.

Wobec powyższego uznaję, że warunek wynikający z ww. przepisu art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy - nie będzie spełniony. Trzeba w tym miejscu podkreślić, że norma prawna zawarta w art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy – stanowi wprost, że podatnik, który chce skorzystać z pełnego prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi wykorzystywanymi tylko do działalności gospodarczej - jest zobowiązany do wprowadzenia zasad wykorzystania tych pojazdów, wykluczających ich użycie do celów innych niż działalność gospodarcza.

Natomiast sporządzona jedynie umowa najmu pomiędzy „Korzystającym” a Państwem, nie wykazuje, w jaki sposób jest wykorzystywany dany pojazd po zakończeniu tej umowy.

Wobec powyższego w przedmiotowej sprawie nie zostały spełnione warunki do uznania, że pojazdy samochodowe, o których mowa we wniosku, będą wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej tzn. przeznaczone wyłącznie na wynajem, bowiem brak wprowadzonych pisemnych regulaminów określających sposób użytkowania pojazdów samochodowych wykluczających użycie tych pojazdów w celach innych niż działalność gospodarcza.

Powyższy brak powoduje, że nie są Państwo uprawnieni do pełnego odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług – w zakresie ponoszonych przez Państwa wydatków eksploatacyjnych związanych z pojazdami osobowymi przeznaczonymi na cele wynajmu.

W konsekwencji, przysługuje Państwu prawo do odliczenia 50% podatku naliczonego z tytułu wydatków związanych z używaniem pojazdów samochodowych, o których mowa we wniosku, na podstawie art. 86a ust. 1 pkt 1 i 2 w związku z art. 86a ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług.

Oceniając Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług, w kwestii objętej pytaniem nr 2, uznaję je za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Ocena Państwa stanowiska w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych będzie przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

Ponadto należy zauważyć, iż na poparcie własnego stanowiska przywołali Państwo we wniosku orzeczenia Sądu Administracyjnego. Wobec tego należy wyjaśnić, że orzeczenia te nie mają mocy powszechnie obowiązującej. Sąd wyrokiem lub postanowieniem rozstrzyga wyłącznie konkretną sprawę co do stwierdzenia naruszenia prawa i skutków prawnych tego naruszenia i jedynie w tej sprawie ma moc wiążącą. Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia, o czym stanowi art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.).

Zatem powołane wyroki nie posiadają waloru wykładni powszechnej, co w praktyce oznacza, że nie stanowią one podstawy dla analogicznego rozstrzygnięcia przez organy podatkowe.

Jednocześnie zauważam, że wskazany przez Państwa wyrok I SA/Łd 435/15 został uchylony wyrokiem NSA z 11 kwietnia 2017 I FSK 1721/15.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.