taxmachine.pl

0111-KDIB3-1.4012.277.2021.11.AB

Interpretacja indywidualna2026-06-17Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

Możliwość rezygnacji ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, gdy złożenie oświadczenia o wyborze opodatkowania nastąpiło w treści aktu notarialnego

Interpretacja indywidualna po wyroku sądu
- stanowisko prawidłowe

 

Szanowni Państwo

   1) ponownie rozpatruję sprawę Państwa wniosku z 20 marca 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej - uwzględniam przy tym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 16 grudnia 2021 r., sygn. akt I SA/Sz 761/21 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 października 2025 r., sygn. akt I FSK 430/22,

   2) stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie możliwości rezygnacji ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, gdy złożenie oświadczenia o wyborze opodatkowania nastąpiło w treści aktu notarialnego - jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

W dniu 1 kwietnia 2021 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości rezygnacji ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, gdy złożenie oświadczenia o wyborze opodatkowania nastąpiło w treści aktu notarialnego.

 

Ww. wniosek został uzupełnionym pismem z 2 lipca 2021 r. (data wpływu 8 lipca 2021 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 16 czerwca 2021 r. znak: 0111-KDIB3-1.4012.277.2021.1.AB.

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Podatnik (...) sp. z o.o. sprzedała aktem notarialnym REP A (...) (zał nr 1) z dnia (...) 2020 r. na rzecz spółki (...) sp. z o.o. (NIP (...)) nieruchomość zabudowaną halą magazynowo produkcyjną wraz z działką gruntu nr 1 oraz 2 w (...) oznaczoną KW (...) położoną w obrębie ewidencyjnym (…) w (...) przy ul. (...) aktem notarialnym oraz zmianą treści umowy aktem notarialnym REP A (...) z dnia (...) 2021 r. (zał nr 2)

   - Spółka sprzedająca i kupująca posiadały na dzień transakcji status czynnego podatnika podatku VAT.

   - Spółka sprzedająca odliczyła podatek VAT naliczony przy nabyciu nieruchomości. (...) sp. z o.o. kupując w 2018 r. nieruchomość kiedy to wykazała podczas czynności sprawdzających prowadzanych przez Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w (...), że na nieruchomość poniesiono nakłady przewyższające 30% przez zbywającego w 2018 r. w związku z tym (...) sp. z o.o. otrzymała zwrot podatku VAT z tytułu nabycia nieruchomości w 2018 r.

   - Spółka (...) sp. z o.o. w trakcie użytkowania nieruchomości nie dokonała nakładów przewyższających 30% ceny nabycia.

   - Nieruchomość użytkowana była przez (...) sp. z o.o. wyłącznie do sprzedaży opodatkowanej (produkcja mebli).

   - Oświadczenie w formie wymaganej wg art. 43 ust. 10 oraz ust. 11 u.p.t.u zostało złożone poprzez wyrażenie oświadczenia przed notariuszem w dniu (...) 2020 r. w akcie notarialnym REP A (...).

   - Aktem notarialnym REP A (...) z (...) 2020 r. wraz zawartym w treści aktu § wskazaniem, że strony ustalają cenę netto ora VAT 23% w cenie sprzedaży i wyrażają w ten sposób na rozlicznie z podatkiem VAT tejże transakcji. Akceptując stawkę VAT i wielkość kwoty podatku VAT w tej transakcji strony uznały za spełnienie warunku do uznania iż oświadczenie (...) sp. z o.o. oraz (...) sp. z o.o. (kupującym) zostało zrealizowane.

Mając na uwadze, że obie strony transakcji zgodnie z treścią ww. aktów notarialnych w § 3 zgodziły się aby transakcja ta podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a tym samym nie korzystała ze zwolnienia z tego podatku i biorąc pod uwagę, że akt notarialny jest przekazywany zawsze do wiadomości Naczelnika urzędu skarbowego zgodnie z siedzibą kupującego (obie spółki mają właściwość miejscową urzędu skarbowego w Drugim Urzędzie Skarbowym w (...)) - to Spółka uważa, że warunki formalne określone w art. 43 ust. 10 zostały spełnione, mimo, że informacji o takim zamiarze nie zgłoszono odrębnie.

W dniu (...) 2021 r. aktem notarialnym REP A (...) z dnia (...) 2021 r. rozszerzono oświadczenie woli dotyczące ww. transakcji zbycia nieruchomości jako podlegającej opodatkowaniu a tym samym rezygnacji ze zwolnienia opodatkowaniem podatkiem VAT.

Błąd powyższy nie jest błędem istotnym w zarządzaniu podatkiem od towarów i usług oraz nie ma żadnego znaczenia dla istotności budżetu Państwa. Podatek należny od w/w transakcji został wykazany w fakturze nr FV (...) z (...) 2020 r. i odprowadzony na mikrorachunek podatkowy (...) sp. z o.o. w dniu (...) 2020 r. (zał. 3, 4, 5). Faktura została w całości opłacona przez kupującego i podatek należny w kwocie (...) zł sprzedająca (...) sp. z o.o. wykazała w ewidencji sprzedaży VAT za listopad 2020 r. jako podatek należny.

Sprzedający czyli podatnik wnoszący o wydanie interpretacji indywidualnej w tej sprawie podatek należny naliczył, wykazał, odprowadził do budżetu - od sprzedaży nieruchomości, która użytkowana jest dłużej niż dwa lata.

W uzupełnieniu wyjaśnili Państwo, że:

Ad.1a)

Przy nabyciu nieruchomości tj. działek 1 i 2 zabudowanych halą magazynowo produkcyjną przysługiwało Państwu odliczenie podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Ad. 1b)

Hala według Państwa wiedzy wybudowana była jeszcze za czasów PRL jako część (...) w (...) działającej prawdopodobnie od (...) 1963 roku aż do upadłości zakładu na początku lat 90tych.

Halę kupili Państwo od A. Wg informacji uzyskanej od pana A, kupił on halę i wyremontował. Nie używał ani nie podnajmował nikomu. W założeniu hala była przygotowywana do sprzedaży. Nie znają Państwo historii pomiędzy upadłością (...) a nabyciem nieruchomości przez A.

Ad. 1c)

Poza wykorzystywaniem do własnej działalności produkcyjnej podnajmowali Państwo część hali firmie (...). (...) sp. z o.o. podnajmuje Państwu i w dalszym ciągu (...).

Ad 1d)

Nie ponosili Państwo nakładów na ulepszenie hali. Takie nakłady ponosił poprzedni właściciel p. A. Wydatki przekraczające 30% p. A jako zbywca okazał organowi skarbowemu podczas weryfikacji poprawności odliczenie podatku VAT przez (...) sp. z o.o.

Ad. 1e)

J.w. w ad 1 do oraz w ad 1 b).

Ad. 1g)

Od zasiedlenia nieruchomości przez Państwa mijają 2 lata. Również od poniesienia nakładów przekraczających 30% minęły 2 lata ponieważ zakupili Państwo nieruchomość (...) 2017 r. sprzedali (...) 2020 r. nie dokonując nakładów przewyższających 30% ceny nabycia.

Ad. 1h)

Podatnicy zawarli wolę opodatkowania transakcji podatkiem od towarów i usług w akcie notarialnym (...) 2020 r. oraz doprecyzowali swoje stanowisko (...) 2021 r. w REP A (...).

Pytanie:

Czy w związku z zawarciem oświadczenia w formie aktu notarialnego w dacie sprzedaży daje możliwość podatnikom biorącym udział w transakcji sprzedaży nieruchomości uznania tej sprzedaży za opodatkowaną podatkiem VAT i skutecznej rezygnacji z zwolnienia opodatkowania podatkiem VAT w świetle zasady neutralności podatku VAT, braku uszczuplenia podatku oraz w świetle utrwalonego orzecznictwa podatkowego?

Państwa stanowisko:

W ocenie podatnika w świetle VI Dyrektywy VAT UE i zgodnie z brzmieniem art. 93 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (TWE) podatek VAT podlega harmonizacji w ramach UE. Wg polskiego prawa art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. Podkreślić należy, ze podobne kazusy były w oceniane przez sądy administracyjne oraz izby skarbowe i nie dopatrują się one okoliczności mających wpływ negatywny na system poboru podatku VAT.

   1. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 26 lutego 2020 r., sygn. akt I SA/Łd 639/19 - błąd naprawiono poprzez złożenie w tym samym dniu oświadczenia przez strony transakcji o wyborze opodatkowania dokonanej transakcji sprzedaży nieruchomości. Kwestią sporną było rozstrzygnięcie czy strony transakcji skutecznie zrezygnowały ze zwolnienia. Organ skarbowy ustalił, że skutecznie pomimo braku zawiadomienia przed transakcją. Decyzja WSA podtrzymała stanowisko organu skarbowego o skuteczności rezygnacji ze zwolnienia pomimo nie zgłoszenia przed terminem transakcji.

   2. Wyrok NSA z 14 marca 2018 r., I FSK 854/16 - NSA stanął po stronie podatnika, który złożył oświadczenie o wyborze opodatkowania dostawy nieruchomości zabudowanej podlegającej zwolnieniu z opcją rezygnacji na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, przed dniem jej dostawy. Sąd przypomniał, że zgodnie z prawem unijnym państwa członkowskie mogą wprowadzać formalności dla podatników, jednak muszą być one właściwe i konieczne dla realizacji celów, do których zmierza dana regulacja. Jeśli jednak istnieje możliwość wyboru spośród wielu właściwych środków, należy stosować najmniej restrykcyjne oraz czuwać nad tym, aby nałożone ciężary nie były nadmierne w stosunku do zamierzonych celów.

   3. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 września 2015 r. sygn. akt  I FSK 838/14 (publ. orzeczenia.nsa.gov.pl) LEX nr 2479915 - uchylający decyzję DIAS w (...) powołując się na przepis art. 19a ust. 1 i art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług i podkreślił, że jedynym kryterium zwolnienia podatkowego przy dostawie budynków, budowli lub ich części na podstawie ww. przepisu jest czas, jaki upłynął od pierwszego zasiedlenia budynku, przy czym nie ma znaczenia to, czy dostawcy przysługiwało przy nabywaniu (wybudowaniu) budynku, budowli (ich części) prawo do odliczenia podatku naliczonego i jaki był jego zakres. Strona i sprzedawca oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w przedmiocie wyboru opodatkowania przedmiotowej dostawy, złożyli po terminie wskazanym w art. 43 ust. 10 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Tym samym, nie został spełniony warunek polegający na złożeniu oświadczenia przed dniem dokonania dostawy nieruchomości właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego. W pkt 6.7 uzasadnienia znajdujemy „nie jest proporcjonalny wymóg złożenia oświadczenia naczelnikowi urzędu skarbowego o wyborze opodatkowania przed dniem dokonania dostawy, w przypadku, gdy do dostawy dochodzi w dacie zawarcia aktu notarialnego i w tym akcie notarialnym strony złożyły zgodne oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia i wyborze opodatkowania transakcji. Ten akt notarialny z urzędu notariusz przekazuje naczelnikowi urzędu skarbowego.”

   4. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 sierpnia 2018 r., sygn. akt I FSK 1208/15 LEX nr 2585361 - uchylający decyzję WSA w (...) z dnia 19 marca 2015 r. - orzeczenie NSA sprowadza się do tezy, że w przypadku złożenia oświadczenia o wyborze opodatkowania w treści aktu notarialnego zachowane są wymogi formalne do skutecznego uznania, że strony zrezygnowały ze zwolnienia od podatku.

   5. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 marca 2018 r., sygn. akt I FSK 854/16 - LEX nr 2479915 - uchylający wyrok WSA w (...) z (...) 2016 r. sygn. akt I SA/Sz 1251/15 - nie jest proporcjonalny wymóg złożenia oświadczenia naczelnikowi urzędu skarbowego o wyborze opodatkowania przed dniem dokonania dostawy, w przypadku, gdy do dostawy dochodzi w dacie zawarcia aktu notarialnego i w tym akcie notarialnym strony złożyły zgodne oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia i wyborze opodatkowania transakcji. Ten akt notarialny z urzędu notariusz przekazuje naczelnikowi urzędu skarbowego. W kontekście powyższego należy stwierdzić, w okolicznościach niniejszej sprawy, przyjęcie innej wykładni, a to takiej, iż dla uznania skuteczności rezygnacji ze zwolnienia koniecznym jest złożenie do organu podatkowego sformalizowanego oświadczenia o rezygnacji ze zwolnienia podatkowego przed dokonaniem transakcji naruszałby zasadę proporcjonalności.

   6. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 20 sierpnia 2020 r., sygn. akt I SA/Ke 15/20 - w trybie uproszczonym orzekł co do istoty sporu konkludując: zgodnie tą zasadą legalność środków nakładających ciężary finansowe na przedsiębiorców uzależniona jest od tego, że środki te będą właściwe i konieczne dla realizacji celów, do których zmierza zgodnie z prawem dana regulacja, przy czym jeżeli istnieje możliwość wyboru spośród wielu właściwych środków, należy stosować najmniej restrykcyjne oraz czuwać nad tym, aby nałożone ciężary nie były nadmierne w stosunku do zamierzonych celów - wyrok Trybunału z dnia 26 czerwca 1990r. w sprawie C-8/89 Zardi. Konfrontując powyższe normy i zasady prawa unijnego z przepisem krajowym (art. 43 ust. 10 i ust. 11 ustawy o podatku od towarów i usług) Sąd zauważa, że wskazane przepisy prawa krajowego, w zakresie, w jakim nie pozwalają na wykazanie przez strony transakcji wyboru opodatkowania transakcji za pomocą innego niepodważalnego dowodu niż oświadczenia, o którym mowa w tych przepisach nie powinny znajdować zastosowania, jako sprzeczne z zasadą proporcjonalności. Innymi słowy nie jest proporcjonalny wymóg złożenia oświadczenia naczelnikowi urzędu skarbowego o wyborze opodatkowania przed dniem dokonania dostawy, w przypadku, gdy do dostawy dochodzi w dacie zawarcia aktu notarialnego i w tym akcie notarialnym strony złożyły zgodne oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia i wyborze opodatkowania transakcji. Dodać należy, że ten akt notarialny z urzędu notariusz przekazuje organom podatkowym, co ma bardzo istotne znaczenie w sprawie. Zgodnie z § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 czerwca 2004 r. w sprawie określenia rodzajów i zakresu informacji przekazywanych organom podatkowym przez sądy, komorników sądowych i notariuszy oraz terminu, formy, z uwzględnieniem formy wypisu aktu i sposobu ich przekazywania (Dz.U. Nr 156, poz. 1640). Notariusze przekazują organowi podatkowemu właściwemu miejscowo według ich siedziby, w terminie do dnia 7 każdego miesiąca, wypisy sporządzonych w poprzednim miesiącu, dokumentujących czynności prawne (...) - aktów notarialnych (...) - które mogą spowodować powstanie zobowiązania podatkowego. Przepis ten dostatecznie gwarantuje, że informacje te dotrą do organów podatkowych i mogą stać się przedmiotem czynności sprawdzających w zakresie każdego zobowiązania podatkowego, które na tle danej czynności może wchodzić w grę.

   7. Interpretacja indywidualna z 10 września 2019 r., sygn. 0112-KDIL4.4012.351.2019.1.MB - Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej

W związku powyższym prosimy o uznanie opodatkowania sprzedaży dokonanej REP A (...) z dnia (...) 2020 r. jako opodatkowanej podatkiem VAT należnym przy zastosowaniu rezygnacji z zwolnienie z VAT na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy od podatku i towarów i usług.

„Zawarcie oświadczenia w formie aktu notarialnego w dacie sprzedaży daje możliwości podatnikom, biorącym udział w transakcji sprzedaży nieruchomości uznania tej sprzedaży za opodatkowaną podatkiem VAT i skutecznej rezygnacji z zwolnienia opodatkowania podatkiem VAT w świetle zasady neutralności podatku VAT, braku uszczuplenia podatku oraz w świetle utrwalonego orzecznictwa podatkowego”.

Podatnikowi przysługuje prawo do uznania rezygnacji ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży, gdyż skutecznie zawiadomił organ skarbowy poprzez dopełnienie formalności zgłoszenia woli opodatkowania w akcie notarialnym transakcji dotyczącej zbywania nieruchomości. Ponadto poprzez późniejsze doprecyzowanie swojej woli co do sposobu opodatkowania transakcji podatkiem VAT z zachowaniem formy aktu notarialnego oraz równoczesne posiadanie statusu czynnego podatnika VAT przez zbywcę i nabywcę, określenie kwoty netto transakcji stanowiącej podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług, określenie stawki i kwoty podatku VAT w dokonywanej transakcji, wystawienie prawidłowej FV, wykazanie tejże FV dotyczącej sprzedaży w ewidencji VAT zbywcy, odprowadzenie podatku należnego wykazanego w deklaracji VAT 7 przez zbywcę do organu skarbowego właściwego miejscowo-podatnik dopełnił licznych formalności związanych ze sprzedażą nie narażając skarby państwa na straty w zakresie podatku VAT. Podatnicy biorący udział w transakcji mają prawo sprzedając naliczyć zawarty na wystawionej FV podatek należny i jako naliczony służący sprzedaży opodatkowanej odliczyć.

Interpretacja indywidualna

Rozpatrzyłem Państwa wniosek - 15 lipca 2021 r. wydałem interpretację indywidualną znak 0111-KDIB3-1.4012.277.2021.2.AB, w której uznałem Państwa stanowisko w zakresie możliwości rezygnacji ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, gdy złożenie oświadczenia o wyborze opodatkowania nastąpiło w treści aktu notarialnego - za nieprawidłowe.

Interpretację doręczono Państwu 16 lipca 2021 r.

Skarga na interpretację indywidualną

Pismem z 14 sierpnia 2021 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Skarga wpłynęła do mnie 16 sierpnia 2021 r.

Wnieśli Państwo o uchylenie w całości zaskarżonej interpretacji indywidualnej.

Postępowanie przed sądem administracyjnym

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił skarżoną interpretację - wyrokiem z 16 grudnia 2021 r., sygn. akt I SA/Sz 761/21.

Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny - wyrokiem z 8 października 2025 r., sygn. akt I FSK 430/22 oddalił skargę kasacyjną.

Wyrok WSA w Szczecinie, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 8 października 2025 r. (data wpływu do tut. organu 19 marca 2026 r.).

Ponowne rozpatrzenie wniosku - wykonanie wyroku

Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.):

Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:

   - uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraziły Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oraz Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyrokach;

   - ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej - stwierdzam, że stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku w zakresie możliwości rezygnacji ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, gdy złożenie oświadczenia o wyborze opodatkowania nastąpiło w treści aktu notarialnego - jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz.U. z 2021 r., poz. 685 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (…) podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosowanie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Według art. 2 pkt 22 ustawy:

Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powyższych przepisów wynika, że zbycie nieruchomości, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów i na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami preferencyjnymi lub zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających określone w tych przepisach warunki.

 

Art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, stanowi że:

Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest - co do zasady - zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

 

Kwestia pierwszego zasiedlenia została uregulowana w art. 2 pkt 14 ustawy o VAT:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o: pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

a) wybudowaniu lub

b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku, budowli lub ich części do użytkowania. Zatem aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich część oddano w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej - bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich części.

 

W tym miejscu należy wskazać, że zwolnienie uregulowane w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ma charakter zwolnienia fakultatywnego gdyż zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy:

Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;

2) złożą:

a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego lub

b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych obiektów

    - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

 

W myśl art. 43 ust. 11 ustawy:

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;

2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części - w przypadku, o którym mowa w ust. 10 pkt 2 lit. a;

3) adres budynku, budowli lub ich części.

Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy - po spełnieniu określonych warunków - możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych.

Należy przypomnieć, że w myśl powołanych przepisów grunt, budynek i budowla spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Natomiast kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:

W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z tym gruntem.

Jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, ze zwolnienia korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Co należy rozumieć przez „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” określił Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-320/88. W orzeczeniu tym TSUE stwierdził, że dla uznania danej czynności za opodatkowaną dostawę towarów, nie ma znaczenia to, czy dochodzi do przeniesienia własności według prawa właściwego dla danego kraju. Regulacja ta ma zastosowanie do każdego przeniesienia prawa do rozporządzania towarem na inny podmiot, które to przeniesienie skutkuje tym, że strona ta uzyskuje de facto możliwość korzystania z rzeczy tak jak właściciel, nawet jeżeli nie wiąże się to z przeniesieniem własności. W tym orzeczeniu, odnosząc się do dostawy towarów, Trybunał posłużył się terminem przeniesienia „własności w sensie ekonomicznym”, podkreślając tym samym uniezależnienie opodatkowania od przeniesienia własności towarów. Oznacza to więc, że na gruncie przedmiotowego przepisu kluczowym elementem jest przeniesienie, w istocie rzeczy, praktycznej kontroli nad rzeczą i możliwości dysponowania nią.

Akcent sformułowanej definicji położony został głównie na podkreślenie przeniesienia ekonomicznego władztwa nad rzeczą w taki sposób, aby nabywca mógł nią dysponować podobnie jak właściciel.

Konstruując definicję dostawy towarów dla celów podatku od towarów i usług, ustawodawca w art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług posłużył się celowo zwrotem „rozporządzania towarem jak właściciel”, wskazując, że dostawa towarów nie jest tożsama z przeniesieniem własności w rozumieniu prawa cywilnego. Tym samym, przy klasyfikacji zdarzenia gospodarczego należy przeanalizować, czy doszło do przekazania kontroli ekonomicznej nad towarem w taki sposób, że nabywca może nią rozporządzać jak właściciel, a taka możliwość pojawia się dopiero z chwilą przekazania towaru.

Tak w piśmiennictwie i orzeczeniach krajowych sądów administracyjnych, jak i w orzecznictwie TSUE podkreśla się ten właśnie faktyczny, ekonomiczny element jako istotny z punktu widzenia skutków podatkowych, wskazując, że pojęcia takie, jak „wydanie towaru”, czy „wykonanie usługi” należy rozumieć jako czynności faktyczne, pamiętając o autonomii prawa podatkowego, zwłaszcza w stosunku do prawa cywilnego. Wydania rzeczy nie można zatem utożsamiać z przeniesieniem własności rzeczy.

Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego.

Zgodnie z art. 535 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1740 ze zm.):,

Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.

Umowa sprzedaży ma charakter umowy konsensualnej. Objęte jej treścią zobowiązania stron dochodzą do skutku solo consensu (J.P. Naworski, Glosa do wyroku SN z dnia 28 lipca 1999 r., II CKN 552/98, Mon. Praw. 2000, nr 8, s. 506). Przy czym chodzi tutaj wyłącznie o skutki obligacyjne, a więc zobowiązanie się sprzedawcy do przeniesienia własności rzeczy (prawa) na nabywcę i wydania rzeczy oraz zobowiązanie się kupującego do odebrania rzeczy i zapłaty ceny. Ważność umowy zależy więc wyłącznie od zgodnych oświadczeń woli stron, a wydanie rzeczy czy też zapłata ceny są zdarzeniami będącymi wyłącznie przejawami jej wykonania (por. np. A. Wolter, J. Ignatowicz, K. Stefaniuk, Prawo cywilne, 1998, s. 265; W. Katner, Umowne przeniesienie własności ruchomości w prawie polskim, Warszawa 1992, s. 50-55; J. Ignatowicz, Prawo rzeczowe, Warszawa 2000, s. 96).

Zawarcie umowy sprzedaży umożliwia kupującemu zachowanie się jak właściciel. Może on dokonać dalszego przeniesienia własności rzeczy nawet bez jej fizycznego wydania. Z punktu widzenia opodatkowania czynności podatkiem od towarów i usług istotne jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Chodzi zatem o aspekt faktyczny sprowadzający się do przekazania faktycznej możliwości dysponowania towarem w sensie ekonomicznym. Istotny jest zatem ekonomiczny efekt: wykonanie usługi lub przejście faktycznego władztwa nad rzeczą.

W praktyce obrotu nieruchomościami umowy zawierane są w formie aktu notarialnego i zawierają one oprócz treści mających zasadnicze znaczenie dla danej czynności prawnej również oświadczenia stron regulujące ich prawa i obowiązki, w tym dotyczące terminu wydania nieruchomości i objęcia jej w posiadanie przez kupującego.

Zgodnie z opisem sprawy sprzedali Państwo aktem notarialnym z dnia (...) 2020 r. na rzecz spółki z o.o. nieruchomość zabudowaną halą magazynowo-produkcyjną wraz z działką gruntu nr 1 oraz 2 oraz zmianą treści umowy aktem notarialnym z dnia (...) 2021r. Spółka sprzedająca i kupująca posiadały na dzień transakcji status czynnego podatnika podatku VAT. Wg Państwa wiedzy hala wybudowana była jeszcze za czasów PRL jako część (...) działającej prawdopodobnie od (...) 1963 roku aż do upadłości zakładu na początku lat 90-tych. Od zasiedlenia nieruchomości przez Państwa mijają 2 lata. W trakcie użytkowania nieruchomości nie dokonali Państwo nakładów na ulepszenie hali. Oświadczenie w formie wymaganej wg art. 43 ust. 10 oraz ust. 11 u.p.t.u zostało złożone poprzez wyrażenie oświadczenia przed notariuszem w dniu (...) 2020 r. w akcie notarialnym REP A (...). Akt notarialnym aktem notarialnym z (...) 2020 r. wraz zawartym w treści aktu § wskazaniem, że strony ustalają cenę netto oraz VAT 23% w cenie sprzedaży i wyrażają w ten sposób na rozlicznie z podatkiem VAT tejże transakcji. Akceptując stawkę VAT i wielkość kwoty podatku VAT w tej transakcji strony uznały za spełnienie warunku do uznania iż oświadczenie między Państwem a kupującym zostało zrealizowane. W dniu (...) 2021 r. aktem notarialnym z dnia (...) 2021 r. rozszerzono oświadczenie woli dotyczące ww. transakcji zbycia nieruchomości jako podlegającej opodatkowaniu a tym samym rezygnacji ze zwolnienia opodatkowaniem podatkiem VAT.

Wątpliwości Państwa, dotyczą kwestii czy w związku z zawarciem oświadczenia w formie aktu notarialnego w dacie sprzedaży daje możliwość podatnikom biorącym udział w transakcji sprzedaży nieruchomości uznania tej sprzedaży za opodatkowaną podatkiem VAT i skutecznej rezygnacji z zwolnienia opodatkowania podatkiem VAT.

Dokonując oceny Państwa stanowiska w pierwszej kolejności tut. organ pragnie odnieść się do możliwości zastosowania zwolnienia przy sprzedaży działek nr 1 i 2 zabudowanych halą magazynowo produkcyjną na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, gdyż nie wskazali Państwo jednoznacznie w opisie sprawy, że sprzedaż ta korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Mając na uwadze powyższe okoliczności wskazane w opisie sprawy, należy stwierdzić, że sprzedaż hali położonej na działkach nr 1 i 2 nie następowała w  ramach pierwszego zasiedlenia, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, gdyż jak Państwo wskazali od zasiedlenia nieruchomości przez Państwa minęły 2 lata. Ponadto nie ponieśli Państwo nakładów na ulepszenie ww. obiektów.

Tym samym z okoliczności sprawy wynika, że doszło do pierwszego zasiedlenia hali magazynowo produkcyjnej położonej na działce nr 1 i 2 a pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą ww. hali minął okres dłuższy niż dwa lata.

Tym samym zostały spełnione warunki umożliwiające zwolnienie hali magazynowo produkcyjnej na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Odpowiednio zwolnieniem tym objęta była także dostawa działek nr 1 i 2 na której ww. obiekty są posadowione (art. 29a ust. 8 ustawy).

W tym miejscu należy zaznaczyć, że rezygnacja ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy i zastosowanie właściwej stawki podatku dla dokonywanej transakcji może mieć miejsce wyłącznie w przypadku, gdy Strony transakcji są zarejestrowane jako podatnicy VAT czynni i przed dniem dokonania dostawy tych obiektów złożą zgodne oświadczenie do właściwego dla ich nabywcy naczelnika urzędu skarbowego, że wybierają opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, przy czym oświadczenie to musi zawierać elementy wskazane w art. 43 ust. 11 ustawy.

Rozstrzygając kwestię dotyczącą skutecznej rezygnacji ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT, należy mieć na uwadze stanowiska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie przedstawione w ww. wyroku z 16 grudnia 2021 r., sygn. akt I SA/Sz 761/21 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w wyroku z 8 października 2025 r., sygn. akt I FSK 430/22, które, jako zapadłe w tej sprawie, wiążą Organ z mocy art. 153 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W wyroku tym WSA w (...) wskazał, że cyt.:

„(…) Stan faktyczny przestawiony przez wnioskodawcę i wynikający za załączonych do wniosku dokumentów, a przede wszystkim z treści aktu notarialnego z dnia (...) 2020 r. wskazuje ponad wszelką wątpliwość, że wolą stron umowy sprzedaży z (...) 2020 r. było skorzystanie z prawa do rezygnacji ze zwolnienia dostawy od opodatkowania. Służyło temu wskazanie w akcie notarialnym ceny towaru łącznie z podatkiem od towarów i usług, a następnie zadeklarowanie tego podatku jako należnego przez spółkę i naliczonego przez nabywcę a także treść § 4 ust. 2 aktu notarialnego, gdzie wprost wskazano, że spółka nie korzysta ze zwolnienia od podatku VAT określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10 u.p.t.u. Wprawdzie w dniu (...) 2021 r. strony umowy sprzedaży dokonały przed notariuszem „zmiany treści umowy sprzedaży”, jednak akt notarialny z dnia (...) 2021 r. nie miał wpływu na treść oświadczenia w przedmiocie rezygnacji ze zwolnienia od opodatkowania dostawy budynku a wręcz istnienie warunków odstąpienia od zwolnienia z opodatkowania przedmiotu dostawy podatkiem od towarów i usług zostało w nim potwierdzone. Przyjęcie zatem przez organ w tej sytuacji, że strony umowy nie zrezygnowały ze zwolnienia od opodatkowania dostawy pozostaje w sprzeczności z tymi wyrazami woli stron, które zostały zawarte w obu aktach notarialnych. Interpretacja stanu faktycznego przedstawiona przez organ, musi być uznana za wyraźne przedłożeniem kwestii formalnych ponad istotę i treść zamierzonej przez podatników transakcji, które zostały dostatecznie jasno wyrażone. Jest to, jak słusznie podniesiono w skardze, nadmierny formalizm, który, inaczej mówiąc, prowadzi do naruszenia zasady proporcjonalności. Tym samym zatem sąd podzielił zarzut skargi dotyczący naruszeniu art. 43 ust. 10 i 11 u.p.t.u. przez odmowę zastosowania w przedstawionym do oceny przez organ interpretacyjny stanie faktycznym tego przepisu, będącą wynikiem jego wadliwej wykładni (…).”

NSA w ww. wyroku wskazał, że cyt.”

„(…) Odnosząc te spostrzeżenia do stanu faktycznego przedmiotowej sprawy nie sposób przyjąć, że spełnia wymogi proporcjonalności krajowa regulacja prawna, z której wynika, że rezygnacja ze zwolnienia podatkowego w podatku od towarów i usług może być uzewnętrzniona wyłącznie w oddzielnym oświadczeniu stron transakcji, złożonym naczelnikowi urzędu skarbowego przed dniem dokonania dostawy. Kierując się wskazanym pryncypium należy natomiast stanąć na stanowisku, że efekt odstąpienia od stosowania zwolnienia podatkowego wywołuje także zachowanie urzeczywistnione w realiach przedmiotowej sprawy. Rzecz bowiem w tym, że wola rezygnacji ze zwolnienia podatkowego została uzewnętrzniona w akcie notarialnym, sporządzonym w dniu sprzedaży (a zarazem dostawy) towaru. Ten zaś - zgodnie ze wskazanymi wcześniej przepisami prawa podatkowego - trafił do organu podatkowego. Nie był to co prawda naczelnik urzędu skarbowego właściwy dla nabywcy, ale naczelnik urzędu skarbowego właściwy według siedziby notariusza. Negowanie z tego powodu skuteczności wyboru podatkowego dokonanego przez strony transakcji byłoby jednak przejawem nadmiernego rygoryzmu. Wszak organy podatkowe zobowiązane są ze sobą współpracować. W dodatku podmiotem uprawnionym z tytułu podatku od towarów i usług jest państwo, a nie konkretny naczelnik urzędu skarbowego, reprezentujący je w stosunku podatkowoprawnym. (…).”

Wobec powyższego należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki wynikające z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT. Za wskazaniem Sądu należy przyjąć, że stan faktyczny przestawiony wskazuje ponad wszelką wątpliwość, że wolą stron umowy sprzedaży z (...) 2020 r. było skorzystanie z prawa do rezygnacji ze zwolnienia dostawy od opodatkowania. Służyło temu wskazanie w akcie notarialnym ceny towaru łącznie z podatkiem od towarów i usług, a następnie zadeklarowanie tego podatku jako należnego przez spółkę i naliczonego przez nabywcę a także treść § 4 ust. 2 aktu notarialnego, gdzie wprost wskazano, że spółka nie korzysta ze zwolnienia od podatku VAT określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10 u.p.t.u. Wprawdzie w dniu (...) 2021 r. strony umowy sprzedaży dokonały przed notariuszem „zmiany treści umowy sprzedaży”, jednak akt notarialny z dnia (...) 2021 r. nie miał wpływu na treść oświadczenia w przedmiocie rezygnacji ze zwolnienia od opodatkowania dostawy budynku a wręcz istnienie warunków odstąpienia od zwolnienia z opodatkowania przedmiotu dostawy podatkiem od towarów i usług zostało w nim potwierdzone.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia oraz wyborze opodatkowania opisanej transakcji zostało złożone w formie i w terminie wymaganym dla skuteczności oświadczenia, zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy. Zatem złożenie oświadczeń w akcie notarialnym uprawnia strony transakcji do skorzystania z możliwości zrezygnowania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług VAT dla dostawy nieruchomości, o którym mowa w art. 43 ust. 10 ustawy.

Zatem mając na uwadze przedstawiony opis sprawy i stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Szczecinie zawarte w wyroku z 16 grudnia 2021 r., sygn. akt I SA/Sz 761/21 oraz stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z 8 października 2025 r., sygn. akt I FSK 430/22, należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie sprzedaż opisanych we wniosku wyodrębnionych po procesie inwestycyjnym, nowo powstałych lokali mieszkalnych w budynku wielomieszkaniowym powstałych po przebudowie budynku hotelowego oraz wyodrębnionych po procesie inwestycyjnym, nowo powstałych lokali mieszkalnych w budynku mieszkalnym dla nowo powstałej części budynku tj. nadbudowy dachu, opodatkowana będzie właściwą stawką VAT dla przedmiotu dostawy.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

   - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (MF/KIS). Dokument urzędowy — reprodukcja dozwolona (art. 4 ustawy o prawie autorskim).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie jej adresata i tylko przy zgodności stanu faktycznego z wnioskiem. Cudza interpretacja ma charakter informacyjny.