0111-KDIB3-1.4012.254.2022.12.AB

 

Interpretacja indywidualna po wyroku sądu
- stanowisko prawidłowe

 

Szanowny Panie

   1) ponownie rozpatruję sprawę Pana wniosku z 8 kwietnia 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej - uwzględniam przy tym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 20 stycznia 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 2057/22 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 lutego 2026 r., sygn. akt I FSK 862/23,

   2) stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania czynności udzielenia nieoprocentowanej pożyczki - jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

W dniu 8 kwietnia 2022 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku od towarów i usług w zakresie, który dotyczy m.in. braku opodatkowania czynności udzielenia nieoprocentowanej pożyczki.

 

Ww. wniosek został uzupełnionym pismem z 29 czerwca 2022, będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 27 czerwca 2022 r. znak: 0111-KDIB3-1.4012.254.2022.4.AB.

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca ma zamiar zawrzeć umowę pożyczki w charakterze pożyczkodawcy. Pożyczka będzie na większą kwotę, przykładowo 1 000 000 euro (słownie jeden milion euro). Pożyczka nie będzie oprocentowana. Spłata pożyczki przewidziana jest w terminie do 15 lat od daty zawarcia umowy pożyczki. Istnieje pewne ryzyko braku spłaty kwoty pożyczki niemniej jednak pożyczka będzie zabezpieczona wekslem podpisanym przez pożyczkobiorcę. Pożyczkobiorcą będzie znajomy (osoba fizyczna) niespokrewniony z Wnioskodawcą, tj. niezaliczający się do I i II grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn, którą pożyczkodawca darzy dużym szacunkiem z uwagi na kwestie osobiste. Pożyczkodawca prowadzi działalność gospodarczą indywidualnie oraz w formie spółki cywilnej. Jest czynnym podatnikiem VAT. Pożyczkodawca prowadzi tylko działalność gospodarczą - nie pracuje na umowę o pracę/zlecenia/dzieło itp. Pożyczka będzie udzielona z zysku wypracowanego w ramach działalności gospodarczej Pożyczkodawcy. Pożyczkodawca udzielał i będzie udzielać pożyczek na finansowanie działalności w spółkach, w których jest udziałowcem. Nie są to pożyczki „sporadyczne”, potrafi ich być po kilka w roku. Pożyczki są również udzielane poza Polską np. na Cyprze, lub innym bliskim osobom fizycznym (spoza rodziny Pożyczkodawcy). Przedmiotem działalności gospodarczej Pożyczkodawcy wpisanym w CEIDG nie jest pośrednictwo finansowe i udzielanie kredytów (pożyczek). Pożyczkodawca ma małżonka, z którym łączy go ustawowa wspólność majątkowa. Małżonek pożyczkodawcy również jest rezydentem podatkowym w Polsce. Pożyczkobiorca jest rezydentem podatkowym w Polsce. Posiada obywatelstwo Republiki Macedonii. Pożyczka nie ma związku z żadną działalnością gospodarczą Pożyczkobiorcy. Pożyczkobiorca przeznaczy środki uzyskane tytułem pożyczki na cele osobiste celem zaspokojenia własnych potrzeb.

W uzupełnieniu wskazał Pan, że:

Ad.1.

Pożyczka opisana we wniosku nie będzie udzielona na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia.

Pożyczka opisana we wniosku udzielona będzie na cele osobiste pożyczkobiorcy tj. znajomego niespokrewnionego z Wnioskodawcą.

Ad.2.

Udzielona pożyczka będzie dokonana do celów pozostających bez związku z potrzebami prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.

Ad.3.

Wnioskodawca jako pożyczkodawca nie otrzyma od Pożyczkobiorcy jakiegokolwiek wynagrodzenie z tytułu udzielenia pożyczki.

Ad.4.

Pożyczkobiorca nie jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022r, poz. 931 ze zm.), w szczególności nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 ww. ustawy, jest emerytem.

Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług

Czy nieoprocentowana pożyczka, którą zamierza udzielić Wnioskodawca, będący podatnikiem VAT czynnym, Pożyczkobiorcy będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych czy podatkiem od towarów i usług?

Pana stanowisko w sprawie

Ad.1.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych - podatkowi temu podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku. Stosownie do treści art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy - obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2 powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej. Natomiast zgodnie z art. 4 pkt 7 ustawy - obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych ciąży, przy umowie pożyczki, na biorącym pożyczkę. W związku z powyższymi regulacjami prawnymi należy stwierdzić, że umowa pożyczki podlega generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych i obowiązek uiszczenia tego podatku ciąży na biorącym pożyczkę. Niezależnie od powyższego podkreślić należy, że w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych - nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany: a. w zakresie w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług, b. jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem: - umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach, - umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o podatku od towarów i usług zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę. W przypadku umowy pożyczki o wyłączeniu, o którym mowa w art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają status podatnika podatku od towarów i usług. Podstawę do ww. wyłączenia może stanowić m.in. fakt, że czynność zawarcia umowy pożyczki podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług lub jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest zwolniona z podatku od towarów i usług. W świetle art. 1a pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, użyte w ustawie określenie podatek od towarów i usług oznacza podatek od towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz. 106 i 568) lub podatek od wartości dodanej pobierany na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy planowana nieoprocentowana umowa pożyczki będzie stanowić formę zarządu nad majątkiem osobistym, a w konsekwencji jej zawarcie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych po stronie biorącego pożyczkę, a nie podatkiem od towarów i usług po stronie Wnioskodawcy.

Interpretacja indywidualna

Rozpatrzyłem Pana wniosek - 8 kwietnia 2022 r. wydałem interpretację indywidualną znak 0111-KDIB3-1.4012.254.2022.4.AB, w której uznałem Pana stanowisko w zakresie braku opodatkowania czynności udzielenia nieoprocentowanej pożyczki - za nieprawidłowe.

Interpretację doręczono Panu 11 lipca 2022 r.

Skarga na interpretację indywidualną

Pismem z 8 sierpnia 2022 r. wniósł Pan skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarga wpłynęła do mnie 8 sierpnia 2022 r.

Wniósł Pan o uchylenie w całości zaskarżonej interpretacji indywidualnej.

Postępowanie przed sądem administracyjnym

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił skarżoną interpretację - wyrokiem z 20 stycznia 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 2057/22.

Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny - wyrokiem z 17 lutego 2026 r., sygn. akt I FSK 862/23 oddalił skargę kasacyjną.

Wyrok WSA w Warszawie, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 17 lutego 2026 r. (data wpływu do tut. organu 28 maja 2026 r.).

Ponowne rozpatrzenie wniosku - wykonanie wyroku

Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.):

Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:

 - uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraziły Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oraz Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyrokach;

  - ponownie rozpatruję Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej - stwierdzam, że stanowisko, które Pan przedstawił we wniosku w zakresie braku opodatkowania czynności udzielenia nieoprocentowanej pożyczki - jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r., poz. 931 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:

Z kolei oceniając, czy dane świadczenie ma charakter usługi należy mieć na względzie fakt, że ustawodawca - jak wynika z treści art. 8 ust. 1 ustawy - uznaje za usługę każde świadczenie wykonane przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności, które nie jest dostawą towarów, podkreślając tym samym powszechność opodatkowania. Zatem na zachowanie to (świadczenie) składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź tolerowanie - znoszenie określonych stanów rzeczy). Ponadto, do uznania danej czynności za usługę, konieczne jest istnienie odbiorcy wykonywanego świadczenia (beneficjenta czynności) i występowanie związku między tą czynnością a otrzymywanym przez wykonawcę tej czynności wynagrodzeniem, będącym świadczeniem wzajemnym. W konsekwencji, usługą jest tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument - odbiorca świadczenia, odnoszący z niego korzyść (choćby potencjalną).

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy dla uznania, iż świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Jak wynika z art. 15 ust. 1 ustawy:

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów lub świadczenie usług podlegać będą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywane będą przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy towarów lub świadczenia usług mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że ma Pan zamiar zawrzeć umowę pożyczki w charakterze pożyczkodawcy. Pożyczka będzie na większą kwotę, przykładowo 1 000 000 euro. Pożyczka nie będzie oprocentowana. Spłata pożyczki przewidziana jest w terminie do 15 lat od daty zawarcia umowy pożyczki. Pożyczkobiorcą będzie znajomy (osoba fizyczna) niespokrewniony z Panem. Pożyczkodawca prowadzi działalność gospodarczą indywidualnie oraz w formie spółki cywilnej. Jest czynnym podatnikiem VAT. Pożyczkodawca prowadzi tylko działalność gospodarczą - nie pracuje na umowę o pracę/zlecenia/dzieło itp. Pożyczka będzie udzielona z zysku wypracowanego w ramach działalności gospodarczej Pożyczkodawcy. Pożyczkodawca udzielał i będzie udzielać pożyczek na finansowanie działalności w spółkach, w których jest udziałowcem. Nie są to pożyczki „sporadyczne”, potrafi ich być po kilka w roku. Pożyczki są również udzielane poza Polską np. na Cyprze, lub innym bliskim osobom fizycznym. Pożyczka opisana we wniosku nie będzie udzielona na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia. Udzielona pożyczka będzie dokonana do celów pozostających bez związku z potrzebami prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Pan jako pożyczkodawca nie otrzyma od Pożyczkobiorcy jakiegokolwiek wynagrodzenie z tytułu udzielenia pożyczki.

Rozstrzygając kwestię dotyczącą braku opodatkowania czynności udzielenia nieoprocentowanej pożyczki, należy mieć na uwadze stanowiska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przedstawione w ww. wyroku z 20 stycznia 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 2057/22 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w wyroku z 17 lutego 2026 r., sygn. akt I FSK 862/23, które, jako zapadłe w tej sprawie, wiążą Organ z mocy art. 153 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

 

W wyroku tym WSA w Warszawie wskazał, że cyt.:

„(…) Zdaniem Sądu okoliczności planowanej czynności udzielenia pożyczki na warunkach opisanych we wniosku Strony o wydanie indywidualnej interpretacji nie mogą być odczytywane jako podjęte przez podmiot profesjonalnie zajmujący się usługami finansowymi, o czym przekonuje treść opisanego stanu faktycznego, którym organ interpretacyjny był związany. Jak wskazał Skarżący:

 1) zawarciu umowy pożyczki nie towarzyszą aktywne działania nakierunkowane na pozyskiwanie pożyczkobiorcy, przygotowywanie oferty pożyczki, monitorowanie spłaty pożyczki, natomiast pożyczkobiorcą będzie znajomy (osoba fizyczna) niespokrewniony ze Stroną, którą Wnioskodawca darzy dużym szacunkiem z uwagi na kwestie osobiste,

 2) pożyczka nie będzie oprocentowana, a ponadto brak jest jakichkolwiek zapisów dotyczących dodatkowych kosztów, czy prowizji, Skarżący jako pożyczkodawca nie otrzyma od pożyczkobiorcy jakiegokolwiek wynagrodzenie z tytułu udzielenia pożyczki,

 3) pożyczka nie jest zabezpieczona rzeczowo, a tylko osobiście, Skarżący wskazał, że istnieje pewne ryzyko braku spłaty kwoty pożyczki niemniej jednak pożyczka będzie zabezpieczona wekslem podpisanym przez pożyczkobiorcę,

 4) Skarżący udzielał i będzie udzielać pożyczek na finansowanie działalności w spółkach, w których jest udziałowcem, jak wskazał nie są to pożyczki sporadyczne, potrafi ich być po kilka w roku, pożyczki są udzielane również poza Polską i innym bliskim osobom fizycznym (spoza rodziny),

 5) pożyczka jest zawarta na bardzo długi okres czasu, gdyż spłata pożyczki przewidziana jest w terminie do 15 lat,

 6) pożyczka będzie dokonana do celów pozostających bez związku z potrzebami prowadzonej przez Stronę działalności gospodarczej,

 7) przedmiotem działalności gospodarczej Skarżącego wpisanym w CEIDG nie jest pośrednictwo finansowe i udzielanie kredytów (pożyczek),

 8) pożyczka będzie udzielona z zysku wypracowanego w ramach działalności gospodarczej Strony.

 

Powyżej przedstawione okoliczności, w świetle przywołanego wyżej orzecznictwa odnoszącego się do definicji zawartych w art. 15 ust. 1 i 2 u.p.t.u. niewątpliwie świadczą o tym, że Skarżący w ramach planowanej czynności udzielenia pożyczki nie będzie działał w charakterze podatnika wykonującego dzielność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 u.p.t.u. (…) Okoliczności planowanego zawarcia spornej w sprawie umowy nie mogą być odczytywane jako podjęte przez podmiot profesjonalnie zajmujący się usługami finansowymi o czym świadczą i zakres prowadzonej przez Stronę działalności, który nie obejmuje usług finansowych i brak zorganizowania w tym zakresie działalności o charakterze zawodowym i ciągłym. Skarżący bowiem nie podejmował jakichkolwiek działań mających na celu pozyskiwanie klientów, nie reklamował swojej działalności oraz nie wyodrębnił jej w strukturze działalności gospodarczej, pożyczka miała być nieoprocentowana i trudno przypisać jej rynkowy charakter (brak zabezpieczenia rzeczowego przy jednoczesny długim okresie spłaty - 15 lat, brak jakichkolwiek kosztów związanych z uruchomieniem pożyczki mimo znacznej jej wartości). Pożyczka nie ma też związku z potrzebami prowadzonej przez Stronę działalności gospodarczej, pożyczkobiorca tez ma ją wykorzystać na cele prywatne. (…) Reasumując, z całokształtu wskazanych we wniosku okoliczności zdarzenia przyszłego wynika, że Skarżący nie zajmuje się zawodowo udzielaniem kredytów, czy pożyczek i prowadzi działalność gospodarczą w innym zakresie. Zysk wypracowany w ramach tej innej działalności gospodarczej po opodatkowaniu chce przeznaczyć na cele prywatne w ramach zarządu własnym majątkiem udzielając nieoprocentowanej pożyczki znajomemu, którego darzy dużym szacunkiem. W tych okolicznościach nie ma znaczenia, że pożyczka zostanie udzielona z zysku wypracowanego w ramach działalności gospodarczej w sytuacji, gdyż jest to główne źródło utrzymania Strony (Skarżący wskazał, że nie osiąga przychodów z umowy o pracę, umów zlecenia czy o dzieło). Podobnie nie ma znaczenia dla oceny tej konkretnej czynności udzielenia pożyczki to, że Skarżący dokapitalizowuje spółki, w których jest udziałowcem udzielając im pożyczek. Zgodzić się wiec należało ze Stroną, że doszło do naruszenia art. 15 ust. 1 i 2 u.p.t.u. poprzez ich błędną wykładnię, a w konsekwencji i błędne zastosowania polegające na uznaniu, że Skarżący mający status podatnika, dokonując planowanej czynności udzielenia pożyczki będzie działał w charakterze podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności w sytuacji, gdy z okoliczności ujawnionych we wniosku o wydanie interpretacji planowana czynność będzie stanowić formę zarządu majątkiem osobistym, a w konsekwencji Skarżący nie powinien być uznany za działającego w charakterze podatnika. Wobec uznania przez Sąd, że planowana czynność udzielanie pożyczki, która była przedmiotem skierowanego do DKIS pytania stanowi formę zarządu majątkiem osobistym i nie jest elementem prowadzonej przez Skarżącego dzielności gospodarczej, o której mowa w art. 15 u.p.t.u. tracą na aktualności dalej idące zarzuty odnoszące się do naruszenia art. 8 ust. 1 i 2 oraz art. 43 ust. 1 pkt 38) u.p.t.u. (…)”.

NSA w ww. wyroku wskazał, że cyt.”

Wobec powyższego wskazania Sądów należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie opisane okoliczności niewątpliwie świadczą o tym, że w ramach planowanej czynności udzielenia pożyczki nie będzie Pan działał w charakterze podatnika wykonującego dzielność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Za wskazaniem Sądu należy przyjąć, że okoliczności planowanego zawarcia umowy pożyczki nie mogą być odczytywane jako podjęte przez podmiot profesjonalnie zajmujący się usługami finansowymi o czym świadczą i zakres prowadzonej przez Pana działalności, który nie obejmuje usług finansowych i brak zorganizowania w tym zakresie działalności o charakterze zawodowym i ciągłym. Nie podejmował Pan jakichkolwiek działań mających na celu pozyskiwanie klientów, nie reklamował swojej działalności oraz nie wyodrębnił jej w strukturze działalności gospodarczej, pożyczka miała być nieoprocentowana i trudno przypisać jej rynkowy charakter (brak zabezpieczenia rzeczowego przy jednoczesny długim okresie spłaty - 15 lat, brak jakichkolwiek kosztów związanych z uruchomieniem pożyczki mimo znacznej jej wartości). Pożyczka nie ma też związku z potrzebami prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, pożyczkobiorca tez ma ją wykorzystać na cele prywatne. (…) Reasumując, z całokształtu wskazanych we wniosku okoliczności wynika, że nie zajmuje się Pan zawodowo udzielaniem kredytów, czy pożyczek i prowadzi działalność gospodarczą w innym zakresie. Zysk wypracowany w ramach tej innej działalności gospodarczej po opodatkowaniu chce przeznaczyć na cele prywatne w ramach zarządu własnym majątkiem udzielając nieoprocentowanej pożyczki znajomemu, którego darzy dużym szacunkiem. W tych okolicznościach nie ma znaczenia, że pożyczka zostanie udzielona z zysku wypracowanego w ramach działalności gospodarczej w sytuacji, gdyż jest to główne źródło utrzymania Pana. Podobnie nie ma znaczenia dla oceny tej konkretnej czynności udzielenia pożyczki to, że dokapitalizowuje Pan spółki, w których jest Pan udziałowcem udzielając im pożyczek.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w ramach planowanej czynności udzielenia pożyczki nie będzie Pan działał w charakterze podatnika wykonującego dzielność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Zatem mając na uwadze przedstawiony opis sprawy i stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie zawarte w wyroku z 20 stycznia 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 2057/22 oraz stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z 17 lutego 2026 r., sygn. akt I FSK 862/23, należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie w ramach udzielonej pożyczki nie będzie Pan działał w charakterze podatnika wykonującego dzielność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Tym samym udzielenie nieoprocentowanej pożyczki nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stanowisko Pana w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

 

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.