0111-KDIB3-1.4012.1042.2021.10.WN

Interpretacja indywidualna po wyroku sądu

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

1) ponownie rozpatruję sprawę z Państwa wniosku z 6 grudnia 2021 r. (data wpływu 8 grudnia 2021 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej – uwzględniam przy tym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 21 marca 2023 r., sygn. akt I SA/Wr 374/22 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 maja 2026 r., sygn. akt I FSK 1557/23,

2) stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie:

-  uznania za podstawę opodatkowania otrzymanej dopłaty od Wspólnika na pokrycie strat z działalności w spółce komunalnej

-  prawa do odliczenia podatku VAT od zakupów sfinansowanych dopłatą otrzymaną na pokrycie strat

- jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 grudnia 2021 r. wpłynął Państwa wniosek z 6 grudnia 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie uznania za podstawę opodatkowania otrzymanej dopłaty od Wspólnika na pokrycie strat z działalności w spółce komunalnej oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Spółka prowadzi działalność od (...)2013 r. głównie w zakresie (...).

Została powołana do życia w wyniku przekształcenia zakładu budżetowego w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w trybie przewidzianym przez art. 22 i 23 ustawy z 20 grudnia 1996 roku o gospodarce komunalnej. Na podstawie Uchwał Rady Gminy doszło do podpisania notarialnego Aktu przekształcenia komunalnego zakładu budżetowego w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością oraz umowy - Aktu założycielskiego spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Spółka została zarejestrowana w KRS.

Jedynym wspólnikiem spółki jest Gmina X 100% udziałami.

Ceny regulowane są w spółce w różnoraki sposób z uwagi na jej wielobranżową działalność oraz dużą dynamikę zmian zakresu usług jak też ich charakteru w szczególności:

- (...). Ceny są cenami optymalnymi i akceptowalnymi dla specyfiki działalności Spółki w zakresie społecznej odpowiedzialności biznesu.

Wyniki działalności Spółki są pochodną realizowanych rocznych planów finansowych, które już zawierają prognozę straty bądź przy poziomie obowiązujących opłat ją generują z udziałem dużego wpływu rozwoju otoczenia i jego zapotrzebowania na działalność komunalną spółki.

Spółka ze swojej działalności generuje straty bilansowe. Umowa Spółki reguluje wnoszenie dopłat, w tym dopłat na pokrycie strat oraz tworzenie kapitału zapasowego. Wspólnik podjął uchwałę (...) oraz uchwałę (...), następnie uchwałę (...). Dopłatę wniósł przelewem na konto Spółki. Spółka zaś wprowadziła tę dopłatę (...), uwalniając ten kapitał pokryła wskazane straty przez wspólnika powodując w konsekwencji ich obniżenie. Dopłata ta została zrealizowana w rozumieniu Kodeksu spółek handlowych.

W piśmie uzupełniającym, odpowiadając na pytania Organu, wskazali Państwo:

a) Czy dopłata, o której mowa w pytaniu jest dopłatą związaną ze świadczeniem usług w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę, odprowadzania ścieków i gospodarowania odpadami?

Odpowiedź: Dopłata nie jest związana ze świadczeniem usług w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę, odprowadzania ścieków i gospodarowania odpadami.

b) Czy dopłata, o której mowa w pytaniu jest rekompensatą, która wyrównuje koszty związane z wykonywaniem ww. usług?

Odpowiedź: dopłata, o której mowa w pytaniu nie jest rekompensatą, która wyrównuje koszty związane z wykonywaniem ww. usług.

c) Czy zawarli Państwo umowę z Gminą na świadczenie usług? Jeżeli tak to jakich?

Odpowiedź: zawieraliśmy z Gminą umowy na świadczenie usług, jak też świadczymy usługi bezumownie, umowy obejmują w szczególności: 

(...)

d) Czy otrzymują Państwo wynagrodzenie od Gminy za świadczenie usług w związku z zawartą umową?

Odpowiedź: otrzymujemy wynagrodzenie od Gminy za świadczenie usług w związku z zawartą umową.

e) Czy umowa zawarta z Gminą reguluje zasady wykonywania wyżej wymienionych usług przez Państwa na rzecz Gminy w kontekście przyznawanej dopłaty służącej pokryciu straty bilansowej z tytułu świadczenia usług ( należy opisać zasady regulujące uiszczenie dopłaty)?

Odpowiedź: żadna umowa zawarta z Gminą nie reguluje zasady wykonywania wyżej wymienionych usług przez Nas na rzecz Gminy w kontekście przyznawanej dopłaty służącej pokryciu straty bilansowej z tytułu świadczenia usług.

- opis zasad regulujących uiszczenie dopłaty: (...).

f) Czy z ekonomicznego punktu widzenia byliby Państwo w stanie świadczyć ww. usługi bez dopłaty otrzymywanej od Gminy?

Odpowiedź: Z ekonomicznego punktu widzenia bylibyśmy w stanie świadczyć ww. usługi bez dopłaty otrzymywanej od Gminy.

g) Gdyby Państwo nie otrzymali dopłaty na pokrycie straty bilansowej, to czy cena ww. usług byłaby kalkulowana w taki sposób aby zrekompensować niedobory?

Odpowiedź: Gdybyśmy nie otrzymali dopłaty na pokrycie straty bilansowej, to cena ww. usług nie byłaby kalkulowana w taki sposób aby zrekompensować niedobory.

h) Czy towary i usługi sfinansowane otrzymaną dopłatą na pokrycie strat będą wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych?

Odpowiedź: towary i usługi sfinansowane otrzymaną dopłatą na pokrycie strat będą wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych.

Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług (ostatecznie sformułowane w piśmie uzupełniającym z 2 marca 2022 r.)

1. Czy otrzymana dopłata od Wspólnika – Gminy na pokrycie strat z działalności w spółce komunalnej stanowi podstawę opodatkowania podatkiem VAT?

2. Czy na zasadach ogólnych możemy odliczyć VAT od zakupów sfinansowanych dopłatą otrzymaną na pokrycie strat od jedynego wspólnika?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad. 1

Naszym zdaniem zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT obrotem będącym podstawą opodatkowania podatkiem VAT są otrzymane dotacje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) za towary dostarczane lub świadczone usługi. Dopłata wniesiona przez wspólnika do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w celu pokrycia strat wykazanych w sprawozdaniach finansowych przez wspólnika do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w celu pokrycia strat wykazanych w sprawozdaniach finansowych nie jest dopłatą mającą bezpośredni wpływ na cenę dostarczanych towarów i świadczonych usług. Dopłata taka nie jest ani związana, ani przypisana do obrotu jako dostawa towaru lub świadczenie usługi podlegające opodatkowaniu VAT.

Dopłata w stanie faktycznym (na pokrycie części straty za rok 2019 i 2020) jest dopłatą, o której mowa w przepisach art. 177-179 ustawy z dnia 15.09.2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1526 ze zm.), została ona przewidziana w umowie spółki i tutaj zostały uregulowane zasady wnoszenia takich dopłat i rozliczania ze wspólnikiem zg. z art. 177-179 k.s.h. art. 12 ust. 4 pkt 11; art. 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób (Dz. U. z 2020 r. poz. 1406 ze zm.)

Spółka prowadzi działalność od (...)2013 r. Jedynym wspólnikiem posiadającym 100% udziałów jest gmina X. Przedmiotem działania Spółki jest przede wszystkim: (...). Przedmiot działalności Spółki jest realizowany w szczególności jako zadanie własne gminy w zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb mieszkańców (...).

Spółka tworzy kapitał (...). Zgodnie z umową Spółki, wspólnik może być zobowiązany do wniesienia dopłat zwrotnych lub bezzwrotnych w wysokości nieprzekraczającej (...) zł ((...)) rocznie. Wysokość i termin dopłat będą oznaczane w miarę potrzeby na mocy Uchwały Zgromadzenia Wspólników. Dopłaty mogą być zwracanie wspólnikom, jeśli nie są potrzebne na pokrycie strat bilansowych w terminie określonym uchwałą Zgromadzenia Wspólników.

W roku bilansowym 2019 – Spółka zanotowała stratę w wysokości (...) zł.

W roku bilansowym 2020 – Spółka zanotowała stratę w wysokości (...) zł.

(...).

(...).

Ad. 2

Naszym zdaniem zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT Spółka na zasadach ogólnych może odliczać VAT od zakupów sfinansowanych tą dopłatą (pokrycie strat), gdyż prawo do odliczenia przysługuje w zakresie, w jakim towary i usługi nabywane przez podatników wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych. Nie ma tu znaczenia sposób finansowania dokonywanych zakupów, w tym prawo do odliczenia może podatnikom przysługiwać także w przypadkach, gdy zakupy towarów i usług służące wykonywaniu czynności opodatkowanych, zostały sfinansowane otrzymanymi dotacjami, czy też zostały zrefundowane. W naszym przypadku z faktur dokumentujących zakupy opłacone ze środków otrzymywanych od wspólnika w ramach dopłaty na pokrycie strat możemy VAT odliczać na zasadach ogólnych.

Interpretacja indywidualna

Rozpatrzyłem Państwa wniosek z 6 grudnia 2021 r. i 25 marca 2022 r. wydałem interpretację indywidualną znak: 0111-KDIB3-1.4012.1042.2021.2.ASY, w której uznałem Państwa stanowisko za nieprawidłowe w części uznania za podstawę opodatkowania otrzymanej dopłaty od Wspólnika na pokrycie strat z działalności w spółce komunalnej i prawidłowe w części prawa do odliczenia podatku VAT od zakupów sfinansowanych dopłatą otrzymaną na pokrycie strat.

Interpretację doręczono Państwu 30 marca 2022 r.

Skarga na interpretację indywidualną

26 kwietnia 2022 r. wnieśli Państwo skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu (pismo z 19 kwietnia 2022 r.) na ww. interpretację.

Wnieśli Państwo:

- na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. o uchylenie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego z dnia 25 marca 2022 roku tj. w zakresie uznania za nieprawidłowe stanowiska podatnika w części dotyczącej braku skutków podatkowych na gruncie podatku od towarów i usług (VAT) wniesienia do spółki prawa handlowego dopłat do kapitału w rozumieniu art. 177 KSH, z uwagi na fakt, że interpretacja indywidualna została wydana z naruszeniem przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy oraz z naruszeniem przepisów prawa materialnego;

- na podstawie art. 200 p.p.s.a. o zasądzenie na rzecz Skarżącego od Organu zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.

Postępowanie przed sądami administracyjnymi

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu – wyrokiem z 21 marca 2023 r., sygn. akt I SA/Wr 374/22 – uchylił interpretację w części uznającej stanowisko strony skarżącej za nieprawidłowe.

20 czerwca 2023 r. wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 20 maja 2026 r. sygn. akt I FSK 1557/23 – oddalił skargę kasacyjną organu.

Wyrok WSA we Wrocławiu, który uchylił interpretację indywidualną, stał się prawomocny 20 maja 2026 r. (data wpływu prawomocnego wyroku do organu 18 sierpnia 2026 r.).

Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku

Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.):

Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:

• uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z 21 marca 2023 r., sygn. akt I SA/Wr 374/22 oraz Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 20 maja 2026 r. sygn. akt I FSK 1557/23;

• ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej – stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w kwestii uznania za podstawę opodatkowania otrzymanej dopłaty od Wspólnika na pokrycie strat z działalności w spółce komunalnej oraz w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT od zakupów sfinansowanych dopłatą otrzymaną na pokrycie strat jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Treść uzasadnienia:

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Towarami są rzeczy oraz ich części a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast art. 8 ust. 1 ustawy stanowi, że:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć również należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Podkreślenia wymaga, że na gruncie podatku od towarów i usług dana czynność może być albo odpłatna albo nieodpłatna. Jeśli tylko czynność została wykonana za wynagrodzeniem, to jest ona odpłatna. Nie ma żadnego znaczenia, czy wynagrodzenie to pokrywa koszty świadczenia tej czynności poniesione przez podatnika, ewentualnie kreuje dla podatnika zysk. Także czynności wykonane „po kosztach” ich świadczenia, bądź poniżej tych kosztów, są czynnościami odpłatnymi, o ile tylko pobrano za nie wynagrodzenie.

Z powyższego jednoznacznie wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Według ust. 2 powołanego artykułu:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:

Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty lub składki.

Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nich odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1372, ze zm.):

Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy:

Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

W myśl art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.

Na podstawie art. 9 ust. 1 powołanej ustawy:

W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 679):

Jednostki samorządu terytorialnego mogą tworzyć spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółki akcyjne, a także mogą przystępować do takich spółek.

Z powyższych konstrukcji prawnych jednoznacznie wynika, że zarówno Gmina, jak i utworzona przez nią spółka prawa handlowego, wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, działają w charakterze podatników podatku VAT.

Wskazać również należy, że dla uzyskania statusu podatnika VAT nie ma znaczenia rezultat prowadzonej działalności. Podatnikiem będzie podmiot prowadzący działalność gospodarczą bez względu na to, czy przynosi ona zyski. Podatnikami VAT są również podmioty, których cel działalności nie jest związany z prowadzeniem działalności komercyjnej nastawionej na osiąganie zysków lub też przeznaczające uzyskane zyski na cele społecznie użyteczne (charytatywne, kulturalne, naukowe itd.).

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że gdyby nawet podatnik nie osiągnął z tytułu prowadzonej działalności dochodu, to nie zmienia faktu, że wykonując czynności będące przedmiotem działalności gospodarczej wystąpi w charakterze podatnika podatku VAT – bowiem będzie świadczył w tym zakresie usługi, które podlegają VAT. Oznacza to w konsekwencji, że jeżeli podmiot uzyska jakąkolwiek zapłatę za te usługi w sensie ekonomicznym (nawet bilansując tylko poniesione w związku z nim wydatki), to owe wynagrodzenie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT według właściwych reguł.

W myśl art. 29a ust. 1 ustawy:

Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Z powyższego wynika, że art. 29a ust. 1 ustawy odnosi się do wszystkiego, co stanowi zapłatę obejmując swym zakresem każdą formę zapłaty otrzymaną przez sprzedawcę z tytułu dostawy towarów lub wykonania usługi.

Katalog elementów dodatkowych wchodzących w skład podstawy opodatkowania określony został w art. 29a ust. 6 ustawy.

Stosownie do ww. przepisu:

Podstawa opodatkowania obejmuje:

1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;

2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Art. 29a ust. 7 ustawy stanowi, że:

Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:

1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;

2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży;

3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.

Z powyższych przepisów wynika, że – co do zasady – podstawa opodatkowania obejmuje wszystko co stanowi wartość otrzymanego świadczenia, które dostawca lub świadczący usługę otrzymuje lub powinien otrzymać od kupującego. Przepis art. 29a ust. 6 i ust. 7 ustawy wymienia elementy, które powinny być wliczane bądź nie powinny być wliczane do podstawy opodatkowania.

W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że podstawą opodatkowania jest należność, niezależnie od jej nazewnictwa, stanowiąca w istocie wynagrodzenie za wykonaną czynność podlegającą opodatkowaniu. Elementem podstawy opodatkowania mogą być również należności mające charakter dopłaty do ceny.

Włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to dotacja, subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą towaru lub świadczeniem usługi.

Do podstawy opodatkowania zaliczane są tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które są bezpośrednio przeznaczone na dofinansowanie konkretnego towaru czy też konkretnego rodzaju usługi. Nie jest więc podstawą opodatkowania ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub świadczeniem usługi.

Zatem podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje, dofinansowanie ogólne – na pokrycie kosztów działalności nie zwiększa podstawy opodatkowania, a tym samym nie podlega opodatkowaniu.

Istotne znaczenie dla ustalenia, czy konkretne dotacje podlegają opodatkowaniu ma orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich. W szczególności wyroki w sprawach C-184/00 (Office des produits wallons ASBL v. Belgian State) oraz C-353/00 (Keeping Newcastle Warm Ltd. v. Commisioners of Customs and Excise, w skrócie KNW).

W wyroku C-184/00 Trybunał stwierdził, że pojęcie subwencji (dotacji) bezpośrednio związanych z ceną należy interpretować jako obejmujące wyłącznie subwencje, które stanowią całość lub część wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, a które są wypłacane przez podmiot trzeci w stosunku do sprzedawcy lub świadczącego. Trybunał argumentował, że w celu ustalenia, czy dotacja stanowi wynagrodzenie, cena towarów i usług musi, co do zasady, być ustalana nie później niż w momencie zdarzenia podlegającego opodatkowaniu. Zobowiązanie do zapłaty dotacji dokonane przez osobę, która jej udziela, rodzi korelat, jakim jest prawo beneficjenta do jej otrzymania, ponieważ dokonał on dostawy podlegającej opodatkowaniu. Ten związek pomiędzy dotacją a ceną musi być jednoznacznie widoczny na podstawie indywidualnej analizy okoliczności stanowiących podstawę wypłaty tego wynagrodzenia. Z drugiej strony nie jest konieczne, aby cena towarów lub usług bądź część tej ceny została ustalona. Wystarczy by możliwe było jej ustalenie. Cena jaką płaci nabywca musi być ustalana w taki sposób, że zmniejsza się ona w proporcji do dotacji przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi, co zatem stanowi element ustalenia ceny, jakiej żąda ten ostatni. Trybunał w sprawie będącej przedmiotem rozpoznania wskazał sądowi odsyłającemu szereg wskazówek, stwierdzając, że sąd krajowy musi zbadać obiektywnie, czy fakt, iż dotacja jest wypłacana sprzedawcy lub świadczącemu pozwala mu sprzedawać towary lub świadczyć usługi po cenie niższej, niż musiałby on żądać w braku takiej dotacji. Nie jest konieczne, by dotacja odpowiadała bezpośrednio zmniejszeniu ceny dostarczanych towarów, wystarczy by relacja pomiędzy zmniejszeniem ceny a dotacją, która może być wyrażona ryczałtowo, była istotna.

W wyroku C-353/00 Trybunał wyraził pogląd, że niezależnie od tego czy dofinansowanie spełnia warunek bezpośredniego związku z ceną, czy też nie spełnia takiego warunku, zwiększać będzie podstawę opodatkowania, jeśli osoba trzecia (także organ władzy publicznej) wpłaca pewną kwotę pieniędzy na poczet usług świadczonych na rzecz osoby fizycznej. Orzeczenie to dotyczyło dopłat wypłacanych firmie zajmującej się usługami związanymi z doradztwem w dziedzinie energetyki.

Związek dotacji z ceną nie został szczegółowo przeanalizowany w tym wyroku. Szersze uwagi na ten temat znalazły się natomiast w opinii rzecznika generalnego oraz pisemnym stanowisku rządu Wielkiej Brytanii, które zaaprobował Trybunał. Jak wskazuje rzecznik, dotacje mogą mieć różną formę i charakter. Zwykle przez dotacje (subwencje) rozumie się sumy wypłacane danemu podmiotowi z funduszy publicznych w interesie ogólnym. W praktyce dotacje mogą mieć postać dopłat ogólnych do działalności przedsiębiorstwa (i wówczas nie podlegają opodatkowaniu) albo też stanowić subsydia do konkretnych dostaw lub usług, umożliwiając nabycie ich ostatecznemu odbiorcy po niższej cenie (lub w ogóle bez odpłatności z jego strony). W tym ostatnim przypadku podlegają podatkowi VAT.

Tego rodzaju dotacje występowały w przypadku KNW. Istniał bezpośredni związek pomiędzy usługami podatnika a otrzymywanymi dotacjami (dotacje były korelatem usług i wypłacano je tylko w razie ich świadczenia; również kwotowo zależały od liczby usług). Wpływ na cenę również był oczywisty: ostateczny odbiorca nie musiał płacić za usługę właśnie z powodu pokrycia jej dotacją. Mimo że dotacje oczywiście wpływały na działalność przedsiębiorstwa i w sensie ekonomicznym pokrywały część kosztów jego funkcjonowania, przede wszystkim były one związane z ceną. Dlatego też nie można było ich traktować jako pozostających poza podatkiem VAT.

Jeżeli otrzymywana dotacja jest w sposób zindywidualizowany i policzalny związana z ceną danego świadczenia (tj. świadczenie dzięki dotacji ma cenę niższą o konkretną kwotę), taka dotacja podlega VAT. Jeżeli natomiast związek tego rodzaju nie występuje i równocześnie dotacja nie jest elementem wynagrodzenia związanego z danymi dostawami towarów lub usług, wówczas można – i należy – potraktować ją jako płatność niepodlegającą podatkowi VAT.

Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 1 dotyczą problemu czy otrzymana dopłata od Wspólnika – Gminy na pokrycie strat z działalności w Spółce komunalnej stanowi podstawę opodatkowania podatkiem VAT.

Dokonując oceny Państwa stanowiska w ww. zakresie należy mieć na uwadze stanowiska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu przedstawione w ww. wyroku z 21 marca 2023 r., sygn. akt I SA/Wr 374/22 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w wyroku z 20 maja 2026 r., sygn. akt I FSK 1557/23, które, jako zapadłe w tej sprawie, wiążą Organ z mocy art. 153 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

WSA we Wrocławiu w wyroku z 21 marca 2023 r., sygn. akt I SA/Wr 374/22 wskazał, że:

(…) Niewątpliwie oś sporu sprowadza się do oceny czy wartość otrzymanej dopłaty do kapitału od Wspólnika na pokrycie strat z działalności w spółce prawa handlowego stanowi podstawę opodatkowania podatkiem VAT.

(…) W niniejszej sprawie natomiast - przez dopłatę - Gmina, jako Wspólnik Spółki, realizowała względem niej obowiązek korporacyjny wynikający z aktu założycielskiego Spółki bez wskazania jakiegokolwiek bezpośredniego związku dopłaty do kapitału ze świadczeniem usług komunalnych na rzecz Gminy. Niewątpliwie zatem, w przedstawionych w opisie stanu faktycznego okolicznościach realizacji przedmiotowych dopłat, ich związek z ceną świadczonych przez Stronę usług jest zbyt odległy i nie na tyle oczywisty, aby móc uznać go za bezpośredni.

Słusznie zarzucała Skarżąca, że Organ interpretacyjny - bez dostatecznego oparcia w opisanym przez nią stanie faktycznym - błędnie przyjął w analizowanym przypadku, że dopłaty stanowią ekwiwalent za świadczenie usług na rzecz Gminy. Z opisu tego wcale bowiem nie wynikało czy wyłącznie, a jeśli nie - to w jakim stopniu straty Spółki w 2019 r. i 2020 r. były rezultatem świadczenia usług na rzecz Gminy. DKIS bezpodstawnie założył, że straty wygenerowane w tych latach były rezultatem działalności usługowej Spółki na rzecz Gminy. Pominął przy tym nie tylko potencjalny, lecz z pewnością realny, wpływ na powstanie tych strat i ich wysokość z powodu czynników niezwiązanych ze świadczonymi usługami, a w szczególności:

- kosztów zarządu nad przedsiębiorstwem Spółki, 

- konieczności ponoszenia wydatków inwestycyjnych związanych zwłaszcza z rosnącymi wymogami ochrony środowiska i klimatu ustalanymi na poziomie Unii Europejskiej,

- strat spowodowanych wydarzeniami losowymi i nadzwyczajnymi, jak choćby epidemią COVID-19 (w tym spadku ilości świadczonych usług i wpływów z tego tytułu w 2020 r. z uwagi na zamknięcie wielu sektorów gospodarki w powiązaniu z okolicznością powszechnie znaną, jaką jest stosowanie wyższych stawek za usługi komunalne świadczone na rzecz przedsiębiorców i odbiorców instytucjonalnych niż odbiorców indywidualnych).

Z tego powodu nie zachodzi żaden związek dopłat Wspólnika do kapitału Spółki na pokrycie strat z jej działalności z wynagrodzeniem otrzymywanym przez nią za świadczone usługi na rzecz Gminy, który miałby bezpośredni wpływ na cenę usług realizowanych przez Spółkę, a co pozwalałoby na uznanie ich za dopłaty w rozumieniu art. 29a ust. 1 o VAT. (…).

Natomiast Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 20 maja 2026 r., sygn. akt I FSK 1557/23 wskazał, że:

(…)

Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że w realiach faktycznych opisanych przez Stronę we wniosku i w jego uzupełnieniu, nie można było przyjąć, że dopłata od Wspólnika (Gminy) stanowi ekwiwalent za świadczenie usług na rzecz Gminy.

Umowa Spółki reguluje wnoszenie dopłat do kapitału w rozumieniu art. 177 k.s.h., w tym dopłat na pokrycie strat oraz tworzenie kapitału zapasowego. Dopłata ta została zrealizowana przez Wspólnika (Gminę) w rozumieniu K.s.h.

Nie każda dopłata od Wspólnika musi od razu wykazywać bezpośredni związek z usługami wyświadczanymi przez Spółkę w zakresie działalności wodno-kanalizacyjnej. Spółka wyraźnie wskazała, że jej wyniki finansowe działalności są pochodną realizowanych rocznych planów finansowych, które już zawierają niekiedy prognozę straty, bądź przy poziomie obowiązujących opłat generują straty na co duży wpływ ma otoczenie biznesowe Spółki i zapotrzebowanie społeczności lokalnej na świadczone przez nią usługi komunalne. W szczególności w wyniku splotu niekorzystnych okoliczności Spółka ze swojej działalności generuje w ostatnich latach straty bilansowe.

Dostrzec należy, że dopłata nie pokryła całości strat, a jedynie część z nich. Strona doprecyzowała w tym zakresie m.in., że: dopłata nie jest związana ze świadczeniem usług w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę, odprowadzania ścieków i gospodarowania odpadami; dopłata, o której mowa we wniosku nie jest rekompensatą, która wyrównuje koszty związane z wykonywaniem ww. usług; żadna umowa zawarta z Gminą nie reguluje warunków wykonywania ww. usług przez Spółkę na rzecz Gminy w kontekście przyznawanej dopłaty służącej pokryciu straty bilansowej z tytułu świadczenia usług; gdyby Spółka nie otrzymała dopłaty na pokrycie straty bilansowej, to cena ww. usług nie byłaby kalkulowana w taki sposób, aby zrekompensować niedobory; cena za usługę była kalkulowana kilkanaście miesięcy przed otrzymaniem dopłat, a Spółka nie antycypuje swojego wyniku finansowego.

Gmina, jako Wspólnik Spółki, poprzez dopłatę realizowała względem niej obowiązek korporacyjny wynikający z aktu założycielskiego Spółki. W stanie faktycznym tej sprawy nie można dostrzec bezpośredniego związku dopłaty do kapitału ze świadczeniem usług komunalnych na rzecz Gminy lub jej mieszkańców.

Z tego powodu Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że nie zachodzi związek dopłat Wspólnika do kapitału Spółki na pokrycie strat z jej działalności z wynagrodzeniem otrzymywanym przez nią za świadczone usługi na rzecz Gminy, który to związek miałby bezpośredni wpływ na cenę usług realizowanych przez Spółkę.

Nie oznacza to jednak, że dopłaty nie mają żadnego związku z działalnością Spółki. Z pewnością taki związek w sensie ekonomicznym istnieje i Sąd pierwszej instancji tego nie neguje. Strona wszak sama wskazała, że dopłata pokryła wskazane przez Wspólnika straty, powodując w konsekwencji ich obniżenie i uchylając ryzyko dla dalszego funkcjonowania przedsiębiorstwa.

Niewątpliwie jednak w przedstawionych w opisie stanu faktycznego okolicznościach realizacji przedmiotowych dopłat, ich związek z ceną świadczonych przez Stronę usług jest zbyt odległy i nie jest na tyle oczywisty, aby móc uznać, że w sposób bezpośredni kształtował cenę świadczonych usług, co z kolei pozwalałoby na uznanie ich za dopłaty w rozumieniu art. 29a ust. 1 u.p.t.u.

Na tym tle faktycznym Sąd pierwszej instancji trafnie wywiódł, że DKIS bezpodstawnie założył, że wygenerowane straty były rezultatem działalności usługowej Spółki na rzecz Gminy. Strona wyjaśniła, że stratę generuje cała działalność przedsiębiorstwa obejmująca, poza świadczeniem usług na rzecz Gminy i na rzecz innych - niż Gmina - odbiorców, także np. zdarzenia nadzwyczajne, pozostałe koszty operacyjne, koszty i przychody finansowe, ogólne koszty zarządu, konieczności ponoszenia wydatków inwestycyjnych związanych zwłaszcza z rosnącymi wymogami ochrony środowiska i klimatu ustalanymi na poziomie Unii Europejskiej itp.

Mimo, że z usług publicznych (odprowadzanie ścieków i zaopatrzenie w wodę) świadczonych przez skarżącą Spółkę korzystają osoby, które zasadniczo można zidentyfikować to jednak - nawiązując do wyroku TSUE z 8 maja 2025 r. w sprawie C-615/23 - skoro dokonywana na podstawie przepisów K.s.h. dopłata na pokrycie strat bilansowych z działalności Spółki nie jest obliczana z uwzględnieniem tożsamości i liczby użytkowników skonkretyzowanej usługi to nie ma podstaw do twierdzenia, że jest ona związana bezpośrednio z ceną jakiejkolwiek konkretnej transakcji dokonywanej przez Spółkę, a tym samym zarzut naruszenia art. 29a ust. 1 u.p.t.u. staje się chybiony.

(…) w niniejszej sprawie Spółka wyraźnie wskazuje, że dopłata pokrywa stratę bilansową powstałą na koniec roku obrotowego. Dopłata nie jest związana ze świadczeniem usług w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę, odprowadzania ścieków i gospodarowania odpadami. Dopłata, o której mowa we wniosku nie jest rekompensatą, która wyrównuje koszty związane z wykonywaniem przez Spółkę usług w obszarze wodno-kanalizacyjnym, niespornie przypisanym do zadań własnych Gminy.

(…)

Gdy podatnik dla konkretnej dostawy towarów lub konkretnego świadczenia usług otrzymuje od innego podmiotu dofinansowanie, np. w postaci dotacji stanowiącej dopłatę do ceny towaru lub usługi - tego rodzaju dofinansowanie stanowi, obok ceny, uzupełniający ją element podstawowy opodatkowania z tytułu tej dostawy lub świadczenia.

Natomiast dotacje mające na celu dofinansowanie ogólnych kosztów działalności, nie dające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a więc nieuzależnione od ilości i wartości dostarczanych towarów lub świadczonych usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy, a zatem nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Mając zatem na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz wskazane przepisy prawa, a także uwzględniając stanowiska wyrażone w ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 21 marca 2023 r., sygn. akt I SA/Wr 374/22 oraz w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 maja 2026 r., sygn. akt I FSK 1557/23, należy uznać, że otrzymana przez Państwa dopłata od Wspólnika na pokrycie strat z działalności w spółce komunalnej nie stanowi podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.

Tym samym, Państwa stanowisko do pytania 1, że dopłata wniesiona przez wspólnika do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w celu pokrycia strat wykazanych w sprawozdaniach finansowych przez wspólnika do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością nie jest dopłatą mającą bezpośredni wpływ na cenę dostarczanych towarów i świadczonych usług, jest prawidłowe.

Przechodząc do kwestii prawa do odliczenia podatku VAT od zakupów sfinansowanych dopłatą otrzymaną na pokrycie strat od wspólnika wskazać należy, że:

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy,

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy,

Kwotę podatku naliczonego stanowi:

1) suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a) nabycia towarów i usług,

b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Z opisu sprawy wynika, że towary i usługi sfinansowane otrzymaną dopłatą na pokrycie strat będą wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołany stan prawny, należy stwierdzić, że będą spełnione warunki wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT uprawniające do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupów sfinansowanych dopłatą otrzymaną na pokrycie strat.

W konsekwencji, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, Spółka będzie uprawniona do odliczenia podatku VAT od zakupów sfinansowanych dopłatą otrzymaną na pokrycie strat.

Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest zatem prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu sprawy. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy niniejsza interpretacja traci swą aktualność.

Należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-  Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-  Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-  Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-  w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-  w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP:/KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.