0111-KDIB2-3.4015.389.2026.3.JKU

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 września 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 20 września 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych otrzymania wpłaty na konto. Uzupełniła go Pani w piśmie z 5 października 2026 r. (wpływ 9 października 2026 r.) oraz – w odpowiedzi na wezwanie – w pismach z 28 października 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Zwraca się Pani z prośbą o udzielenie pisemnej informacji dotyczącej braku powstania obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn w związku z przelewem środków pieniężnych w wysokości (…) zł, który wpłynął na Pani konto (…) 2026 r.

Na Pani konto (...) wpłynęły środki pieniężne w wysokości (…) zł od osoby prywatnej – A Przelew został Pani przedstawiony jako „wsparcie inwestycyjne” przez osoby podające się za analityków giełdowych, które wcześniej nakłaniały Panią do inwestowania na platformie o niezweryfikowanej wiarygodności. Osoby te wywierały na Pani presję psychiczną, stosowały manipulację oraz nękanie telefoniczne, co doprowadziło Panią do wykonywania działań w stanie braku pełnej świadomości.

W wyniku tych działań została Pani psychicznie nakłoniona do dalszego przekazywania środków na tzw. konto inwestycyjne. Podkreśla Pani, że środki te nie stanowiły darowizny w rozumieniu art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego, ponieważ:

·         nie doszło do złożenia oświadczeń woli stron,

·         nie istniał zamiar dokonania bezpłatnego przysporzenia,

·         przelew był elementem manipulacji i presji,

·         nie powstał stosunek prawny darowizny.

W konsekwencji, zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, nie doszło do nabycia własności tytułem darowizny, a więc nie powstał obowiązek podatkowy.

Oświadcza Pani, że nie zna Pani Pana A, nie łączy Pani z nim żadna relacja ani zobowiązanie. Nie posiada Pani jego adresu ani innych danych kontaktowych. Kopię rzekomego przelewu otrzymała Pani wyłącznie jako zdjęcie przesłane przez (...), które nie pochodzi z żadnego oficjalnego źródła bankowego. Jedynym dokumentem, jaki posiada Pani po swojej stronie, jest wyciąg bankowy z (...), potwierdzający operację wykonaną na Pani koncie.

W związku z powyższym nie ma Pani możliwości weryfikacji danych dotyczących Pana A., a wszelkie próby powiązania Pani z tą osobą są bezpodstawne.

Istnieje uzasadnione podejrzenie, że środki mogły pochodzić z czynu zabronionego lub stanowić element procederu prania pieniędzy, o którym mowa w art. 299 Kodeksu karnego. Sprawa została zgłoszona do:

·         Prokuratury - nr sprawy (…);

·         Komisariatu Policji – nr sprawy (…), sprawę prowadzi: sierż. C tel. (…);

·         Urzędu Skarbowego (…), sprawę prowadzi: główny ekspert skarbowy Pani B tel.: (…).

W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że osoba przekazująca środki na Pani konto miała przedstawiać się jako doradca finansowy i według przekazywanych Pani informacji środki te miały stanowić formę pożyczki przeznaczonej na dalsze inwestowanie w kryptowaluty. Między Panią a tą osobą nie istnieją żadne więzi rodzinne, pokrewieństwo ani wcześniejsza znajomość. Była to dla Pani osoba całkowicie obca.

W okresie, gdy doszło do opisanych zdarzeń znajdowała się Pani w bardzo trudnej sytuacji życiowej, zarówno prywatnej jak i zawodowej. Działając pod wpływem silnego stresu oraz presji związanej z przedstawianymi Pani okolicznościami, podjęła Pani błędne decyzje, których skutki odczuwa Pani do chwili obecnej.

Z perspektywy czasu okazało się, że cała sytuacja była elementem oszustwa inwestycyjnego. W związku z tym sprawa została zgłoszona do Prokuratury oraz Policji. Na potwierdzenie tych okoliczności dołączyła Pani do wniosku stosowną dokumentację.

Pytanie

Zwraca się Pani z uprzejmą prośbą o potwierdzenie, że opisany przelew nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn oraz nie rodzi obowiązku zgłoszenia darowizny.

Pani stanowisko w sprawie (sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku)

W Pani ocenie, przelew, który otrzymała Pani od nieznajomej osoby nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn oraz nie rodzi obowiązku zgłoszenia darowizny.

Przekazane środki nie miały charakteru darowizny, ponieważ nie doszło do nieodpłatnego przysporzenia majątkowego na Pani rzecz. Środki te stanowiły wyłącznie przepływ finansowy związany z realizacją określonego celu i nie spowodowały trwałego zwiększenia Pani majątku.

Nie zatrzymała Pani tych środków dla siebie, nie odniosła Pani z tego tytułu żadnej korzyści majątkowej, a wręcz poniosła Pani straty finansowe w wyniku oszustwa, którego sama stała się Pani ofiarą.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478):

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlega nabycie na podstawie tytułów ściśle w ustawie określonych. Jednym z takich tytułów jest darowizna, do której Pani się odwołuje w swoim stanowisku.

Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie definiuje pojęcia „darowizna”, należy więc odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795).

W myśl art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:

Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Darowizna jest więc czynnością, której celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego), a zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne.

Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny. Należy zaznaczyć, że ustawodawca nie wymaga żadnej szczególnej formy oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny.

Jak stanowi natomiast art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego:

Stosownie do art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:

Z opisu wniosku wynika, że na Pani konto wpłynęły środki pieniężne od osoby prywatnej. Przelew został Pani przedstawiony jako „wsparcie inwestycyjne” przez osoby podające się za analityków giełdowych, które wcześniej nakłaniały Panią do inwestowania na platformie o niezweryfikowanej wiarygodności. W wyniku tych działań została Pani psychicznie nakłoniona do dalszego przekazywania środków na tzw. konto inwestycyjne. Podkreśla Pani, że środki te nie stanowiły darowizny w rozumieniu art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego.

Jak wynika z wyżej przywołanych przepisów darowizna jest czynnością dwustronną, a więc wymaga się dla jej skuteczności złożenia zgodnych oświadczeń woli zmierzających do osiągnięcia określonego skutku prawnego, tj. przysporzenia majątkowego pod tytułem darmym. Konieczne jest zatem współdziałanie dwóch stron, czyli darczyńcy i obdarowanego, którzy składają oświadczenia woli, w których dochodzą do porozumienia:

·         co będzie przedmiotem darowizny,

·         że świadczenie (przekazanie przedmiotu darowizny) nastąpi kosztem majątku darczyńcy a obdarowany to świadczenie przyjmuje i

·         że będzie mieć ono charakter nieodpłatny.

Zatem daną czynność można uznać za darowiznę, jeżeli posiada cechy tegoż zobowiązania tzn., gdy zostanie złożone oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny oraz oświadczenie obdarowanego o jej przyjęciu, a ponadto czynność ta musi polegać na nieodpłatnym świadczeniu darczyńcy (kosztem jego majątku) na rzecz obdarowanego.

Aby wystąpił obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn w danym stanie faktycznym muszą wystąpić wszystkie elementy konstrukcyjne umowy darowizny, a więc przede wszystkim musi wystąpić element rozporządzający, tj. przeniesienie na obdarowanego prawa własności przedmiotu darowizny.

Mając na uwadze powyższe informacje, należy stwierdzić, że – jak wynika z treści wniosku – w analizowanym przypadku nie doszło do nabycia tytułem darowizny.

Jak już wcześniej wskazano, opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlegają wyłącznie nabycia, które zostały enumeratywnie wymienione w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, tj. takie, których skutkiem jest nieodpłatne nabycie rzeczy lub praw majątkowych przez osoby fizyczne. Przekazanie na Pani rachunek bankowy środków pieniężnych nie stanowi nabycia na podstawie darowizny, którą ustawodawca objął zakresem przedmiotowym ustawy.

Zatem po Pani stronie nie powstał z tego tytułu obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostało dla Pani wydane odrębne rozstrzygnięcie – postanowienie o umorzeniu postępowania znak: (...).

Z uwagi na to, że do wniosku dołączono dokumenty, informuję, że nie prowadzę postępowania dowodowego w związku z czym nie jestem obowiązany ani uprawniony do oceny załączonych dokumentów. Wydając tę interpretację opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego podanym we wniosku, przyjmując go jako niepodlegający ocenie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·         Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·         Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.