0111-KDIB2-3.4015.332.2026.1.AD

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 sierpnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek 15 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych przelewu środków pieniężnych z konta matki na własne konto bankowe. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

W (…) r. urodziła Pani niepełnosprawne dziecko i od tego czasu otrzymuje Pani środki pieniężne pochodzące z różnego rodzaju świadczeń oraz dochodów wypłacanych przez instytucje publiczne. W szczególności są/były to:

-       świadczenie „Za Życiem”,

-       świadczenie pielęgnacyjne oraz zasiłek pielęgnacyjny wypłacane przez Ośrodek Pomocy Społecznej,

-       świadczenia rodzinne oraz zapomogi (w krótkich okresach),

-       świadczenie wychowawcze 800+ oraz świadczenie 300+,

-       świadczenia z Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w porozumieniu z Urzędem Pracy, tj. wynagrodzenie szkoleniowe i stażowe za odbywany staż w Urzędzie Miasta,

-       wynagrodzenie z tytułu zatrudnienia w Urzędzie Miasta.

Wszystkie powyższe środki były wpłacane na rachunek bankowy należący do Pani mamy. Rachunek ten był wykorzystywany wyłącznie jako rachunek techniczny, ponieważ w okresie otrzymywania tych świadczeń nie posiadała Pani własnego rachunku bankowego.

Dotyczy rachunków w banku (…) (zmiany właściciela banku 2017-2026):

X – (…)

Y – (…)

Z1 – (…)

Z2 – (…)

Z3 – (…).

Rachunek X służył wyłącznie do przyjmowania wpłat z instytucji publicznych. Następnie z tego rachunku przelewała Pani mniejsze kwoty na rachunek Y, który służył do standardowych płatności. Do rachunku Y posiadała Pani kartę debetową wystawioną na Pani nazwisko.

Dodatkowo część zaoszczędzonych środków podzieliła Pani na trzy rachunki oszczędnościowe: Z1, Z2, Z3. W chwili ich założenia każdy z tych rachunków posiadał bankowy limit maksymalnej kwoty oszczędności nieprzekraczający 20.000 zł.

Łącznie wykorzystywanych było/jest 5 rachunków bankowych, z których korzystała wyłącznie Pani.

Na rachunkach systematycznych i oszczędnościowym na dzień (...) sierpnia 2026 r. znajduje się kwota (…) zł. W lipcu 2026 r. wpłynęły kolejne świadczenia z instytucji publicznych, tj. świadczenie pielęgnacyjne, zasiłek pielęgnacyjny oraz świadczenie wychowawcze 800+.

Środki pieniężne gromadzone na rachunkach Pani mamy stanowiły przez cały czas Pani wyłączną własność. Podział środków na różne rachunki miał na celu ich zabezpieczenie. Pani mama nie miała prawa nimi dysponować, nie korzystała z nich i nie przeprowadzała z ich użyciem żadnych operacji finansowych.

Obecnie planuje Pani założyć własny rachunek bankowy i przelać na niego zgromadzone środki pieniężne. Przelew ten będzie polegał wyłącznie na przeniesieniu Pani własnych środków z rachunku technicznego na Pani rachunek osobisty.

Pytanie

Czy planowany przelew środków pieniężnych, które stanowią Pani wyłączną własność i zostały zgromadzone na rachunkach bankowych należących do Pani mamy, wykorzystywanych wyłącznie jako rachunki techniczne, na Pani własny rachunek bankowy, stanowi nabycie środków pieniężnych w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn lub darowiznę w rozumieniu art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego, a w konsekwencji powoduje powstanie obowiązku podatkowego lub obowiązku zgłoszenia darowizny na formularzu SD‑Z2 zgodnie z art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, planowany przelew środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych należących do Pani mamy, wykorzystywanych wyłącznie jako rachunki techniczne, nie stanowi nabycia środków pieniężnych w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, ani darowizny w rozumieniu art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego.

Środki pieniężne zgromadzone na tych rachunkach stanowiły przez cały czas Pani wyłączną własność. Pochodzą one z wypłacanych Pani świadczeń publicznych oraz wynagrodzeń, w tym: świadczenia pielęgnacyjnego, zasiłku pielęgnacyjnego, świadczeń rodzinnych, świadczenia wychowawczego 800+ i 300+, świadczeń z PCPR i Urzędu Pracy (wynagrodzenie szkoleniowe i stażowe), a także wynagrodzenia z tytułu zatrudnienia w Urzędzie Miasta.

Pani mama nie miała prawa do dysponowania tymi środkami, nie korzystała z nich i nie wykonywała żadnych operacji finansowych z ich użyciem. Rachunki bankowe były wykorzystywane wyłącznie jako narzędzie techniczne do przyjmowania świadczeń oraz zabezpieczenia oszczędności, ponieważ w okresie ich otrzymywania nie posiadała Pani własnego rachunku bankowego. W związku z tym planowany przelew środków na Pani własny rachunek bankowy stanowi jedynie przeniesienie Pani własnych środków pieniężnych pomiędzy rachunkami i nie powoduje żadnego przysporzenia majątkowego po Pani stronie. Brak przysporzenia oznacza, że nie dochodzi do nabycia w rozumieniu art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn ani do dokonania darowizny w rozumieniu art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego. W konsekwencji, w opisanym stanie faktycznym (winno być: zdarzeniu przyszłym) nie powstaje obowiązek podatkowy, ani obowiązek zgłoszenia darowizny na formularzu SD‑Z2, o którym mowa w art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Takie stanowisko potwierdził Urząd Skarbowy w (…) w odpowiedzi na pismo złożone przez Panią (…) 2026 r. w wyżej przedstawionej sprawie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478 ze zm.):

Stosownie do art. 1 ust. 2 ww. ustawy:

Jednym z takich tytułów, na podstawie którego dochodzi do nabycia jest darowizna, do której się Pani odwołuje.

Ustawa nie definiuje pojęcia darowizny, w związku z tym należy sięgnąć do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795).

Z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, że:

Darowizna nakłada na darczyńcę obowiązek spełnienia świadczenia polegającego na nieodpłatnym przysporzeniu obdarowanego kosztem majątku darczyńcy. Zawarcie darowizny wymaga, by w jej rezultacie (na skutek spełnienia świadczenia przez darczyńcę) majątek obdarowanego został powiększony. Zasadniczo chodzi tutaj o taką wartość przysporzenia, o jaką równocześnie zostaje uszczuplony majątek darczyńcy.

Jak wynika z opisu zdarzenia, nie posiada Pani własnego rachunku bankowego. Od (…) r. otrzymuje Pani środki pieniężnego z różnych źródeł. Wszystkie środki były wpłacane na rachunek bankowy należący do Pani mamy. Łącznie wykorzystywała Pani 5 rachunków bankowych, z których korzystała wyłącznie Pani. Środki pieniężne gromadzone na rachunkach Pani mamy stanowiły przez cały czas Pani wyłączną własność. Podział środków na różne rachunki miał na celu ich zabezpieczenie. Pani mama nie miała prawa nimi dysponować, nie korzystała z nich i nie przeprowadzała z ich użyciem żadnych operacji finansowych. Obecnie planuje Pani założyć własny rachunek bankowy i przelać na niego zgromadzone środki pieniężne. Przelew ten będzie polegał wyłącznie na przeniesieniu Pani własnych środków z rachunku technicznego na Pani rachunek osobisty.

Zatem, skoro podstawową cechą darowizny jest by majątek obdarowanego został powiększony, to w sytuacji, gdy nie dojdzie do przysporzenia po Pani stronie – w związku z tym, że środki pieniężne, jak Pani twierdzi, cały czas należały/należą do Pani a nie mamy – to nie można uznać, że ma miejsce darowizna.

Środki pieniężne, które przeniesie Pani z rachunku/rachunków należących do Pani mamy, nie stanowią dla Pani przysporzenia, ponieważ cały czas – wg przedstawionego opisu – są w Pani posiadaniu, a tym samym należy stwierdzić, że czynność ta (przeniesienia środków pieniężnych) nie posiada elementów charakterystycznych dla któregokolwiek z tytułów nabycia podlegającym opodatkowaniu, wymienionych w zamkniętym katalogu umieszonym w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Skoro powyższa sytuacja nie będzie rodziła skutków podatkowych na gruncie ustawy o podatku od spadków i darowizn, to w opisanej sytuacji nie będzie miało zastosowanie zwolnienie z art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn. Nie będzie Pani zatem zobowiązana do zgłoszenia darowizny na formularzu SD-Z2 w celu skorzystania z ww. zwolnienia.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Przy dokonywaniu oceny Pani stanowiska, oparłem się na informacjach przedstawionych przez Panią we wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·       Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·       w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·       w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.