0111-KDIB2-3.4015.299.2026.3.MD

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn:

-  w zakresie objęcia roszczenia opodatkowaniem podatkiem od spadków i darowizn – jest prawidłowe;

-  w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania oraz zgłoszenia nabycia po wydaniu wyroku/zawarciu ugody – jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nabycia roszczenia w spadku po rodzicach. Uzupełnił go Pan pismem z 26 sierpnia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Pana ojciec – (...) NIP: (...) od (...) r. dzierżawił działkę nr (...), (...) oraz (...) będącą własnością (...). Dzierżawa została podpisana na 30 lat do (...) r. Na wskazanej działce wybudowano budynek o powierzchni około (...) m² ze środków własnych, którego inwestorami byli Pana tata – (...) oraz Pana mama – (...). Wskazany budynek był miejscem wykonywania działalności gospodarczej, tj. prowadzono sklep meblowy od (...) r. Nakłady finansowe w związku z budową obiektu zostały w całości poniesione przez właściciela firmy (...) oraz jego żonę (...).

Z uwagi na prowadzoną inwestycję publiczną objętą decyzją Prezydenta m. (...) z (...) r. sygn. akt (...), o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn. „(...)”, oraz w związku z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym dotyczącym wydania części nieruchomości, Pana rodzice byli zmuszeni (w celu uniknięcia przymusu) wydać przedstawicielom Prezydenta m. (...) część nieruchomości, będącej przedmiotem najmu. Wydanie to nastąpiło (...) r. i obejmowało budynek o powierzchni około (...) m².

Zgodnie z treścią decyzji nr (...) Prezydenta m. (...) z (...) r. ustalone zostało odszkodowanie w wysokości (...) zł (słownie: (...)), z tytułu cyt.: „za ograniczenie w korzystaniu z nieruchomości dla realizacji obowiązku polegającego na rozbiórce obiektów kubaturowych, które zlokalizowane są na nieruchomości położonej w (...), oznaczonej ewidencyjnie jako (...) o pow. (...) ha, dla której Sąd Rejonowy w (...) prowadzi księgę wieczystą KW nr (...)”. Jak wynika z pkt 2 decyzji – odszkodowanie zostało przyznane na rzecz użytkownika wieczystego – (...) S.A.

Wszelkie decyzje oraz wyceny odbyły się poza wiedzą i uczestnictwem (...) i (...). W związku z powyższym, właściciel firmy oraz jego żona złożyli pozew do sądu przeciwko (...) o zwrot odszkodowania (nakładów). Powództwo o zapłatę odszkodowania zostało złożone w połowie (...) r. do Sądu Okręgowego (...) i sprawa o zapłatę odszkodowania jest nadal w toku.

(...) i (...) udzielili synowi (...) (Panu) wszelkich pełnomocnictw do reprezentowania ich w sprawie sądowej o wypłatę nienależnego odszkodowania na rzecz (...) S.A. (...) r. złożony został wniosek o sprawowanie zarządu sukcesyjnego, a (...) r. nastąpił zgon Pana taty – (...). (...) r. został podpisany notarialnie akt poświadczenia dziedziczenia, w wyniku którego jedynym spadkobiercą (...) jest syn (...) (Pan), który prowadzi działalność gospodarczą (...) od (...) r. do chwili obecnej.

(...) r. zmarła również Pana mama – (...). W wyniku podpisania aktu dziedziczenia – również jedynym spadkobiercą został syn – (...) (Pan).

W wyniku prowadzonych rozmów powód oraz pozwany deklarują chęć zawarcia ugody, w wyniku której (...) S.A ma wypłacić na rzecz (...) (Pana) nienależnie otrzymane środki będące odszkodowaniem za zburzenie części budynku wzniesionego przez (...) oraz (...) w kwocie (...) zł.

W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że jest Pan podatnikiem podatku od towarów i usług od (...) r. do chwili obecnej; działalność gospodarcza została zarejestrowana w (...) r., zakres jej prowadzenia obejmuje (...).

Firma Pana ojca, (...), została zamknięta (...) r. i jego działalność gospodarcza nie jest przez Pana kontynuowana. Prowadzona przez Pana działalność od (...) r. ma zakres tożsamy z firmą Pana ojca w części dotyczącej sprzedaży mebli (główna działalność firmy (...) to (...)) oraz jest prowadzona w tym samym budynku, co działalność gospodarcza Pana ojca ((...)).

(...) S.A. deklaruje, iż nienależne środki zostaną wypłacone na podstawie faktury VAT, ewentualnie noty księgowej jako zwrot nakładów poniesionych na budowę zburzonej części budynku (przepisy o podatku od towarów i usług). Pozwana nie uwzględnia sytuacji, w której (...) dziedziczy roszczenie (podatek od spadków i darowizn).

(...) S.A. chce wypłacić nienależnie pobrane środki Panu jako osobie fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, na podstawie faktury VAT – zwrot nakładów finansowych ((...) S.A. nie posiada wiedzy w jaki sposób powinna nastąpić wypłata środków oraz jaka jest podstawa prawna opodatkowania). Nienależnie otrzymane środki przez (...) będące odszkodowaniem nie będą miały związku z nieruchomością, w której jest prowadzona Pana działalność gospodarcza i nie zostaną wykorzystane w ramach jej prowadzenia, np. odtworzenie zburzonego budynku lub zakup środków trwałych.

Po zakończeniu trwających umów dzierżawy ziemi, budynek przy (...) w (...) stanie się własnością (...) S.A. lub będzie Pan musiał zburzyć go na własny koszt – zgodnie z obowiązującą umową dzierżawy.

Głównymi postanowieniami umowy (ugody) będzie:

1) wypłata wysokości nienależnie pobranych środków przez (...) w wysokości (...) tys. zł z pominięciem kwoty ustawowych odsetek liczonych do dnia zapłaty (pozew uwzględnia ustawowe odsetki, jednak jest Pan skłonny wycofać żądanie w tym zakresie, w przypadku zawarcia pozasądowej ugody),

2) wycofanie pozwu z Sądu Okręgowego w (...) o wypłatę nienależnie pobranych środków wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi do dnia zapłaty.

Formą opodatkowania Pana działalności gospodarczej są zasady ogólne.

Pytania w zakresie podatku od spadków i darowizn (sformułowane w uzupełnieniu)

Czy powinien Pan przyjąć, że kwota roszczenia (...) zł będzie spadkiem po rodzicach i obowiązują Pana przepisy o podatku od spadków i darowizn, nie natomiast przepisy o podatku od towarów i usług oraz podatku od osób fizycznych w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej?

Czy obowiązuje Pana zapłata podatku od spadków i darowizn od kwoty (...) zł?

Pana stanowisko w sprawie w zakresie podatku od spadków i darowizn (przeformułowane w uzupełnieniu)

W Pana ocenie, prawdopodobnie podlega Pan przepisom o podatku od spadków i darowizn jako spadkobierca roszczenia rodziców, jednak jest Pan ich synem, więc obowiązuje Pana zwolnienie podmiotowe. W przypadku zawarcia ugody z (...) S.A. lub wydania wyroku nakazującego zapłatę nienależnie pobranych środków powinien Pan zgłosić ten fakt do właściwego Urzędu Skarbowego, tj. Urząd Skarbowy w (...).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 596):

Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego.

Spadek jest instytucją regulowaną przepisami zawartymi w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795).

W myśl art. 922 § 1 ww. ustawy Kodeks cywilny:

Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.

Z treści art. 924 ww. ustawy wynika, że:

Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.

Natomiast stosownie do przepisu art. 925 ww. ustawy:

Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.

Wobec tego nabycie spadku ma miejsce z chwilą śmierci spadkodawcy.

Jak wynika z treści art. 1025 § 1 i 2 ww. ustawy:

Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.

Domniemywa się, że osoba, która uzyskała stwierdzenie nabycia spadku albo poświadczenie dziedziczenia, jest spadkobiercą.

Tym samym, prawomocne postanowienie sądu lub akt poświadczenia dziedziczenia mają charakter deklaratoryjny i stwierdzają jedynie nabycie spadku przez spadkobiercę. Wobec tego nabycie spadku ma miejsce z chwilą śmierci spadkodawcy.

Z powołanych wyżej artykułów wynika, iż spadkobiercy w zasadzie wchodzą w sytuację prawną, w jakiej pozostawał spadkodawca. Oznacza to, że w skład spadku wchodzą prawa i obowiązki, ale także uzasadnione prawnie nadzieje na nabycie prawa – istniejące w dacie nabycia spadku. Prawa majątkowe są składnikiem masy spadkowej dającym nabywcy w drodze dziedziczenia legitymację prawną do występowania z wnioskiem o ich dochodzenie.

Do praw majątkowych zalicza się prawa rzeczowe (własność, użytkowanie wieczyste, prawa rzeczowe ograniczone), wierzytelności, prawa na dobrach niematerialnych o charakterze majątkowym oraz prawa rodzinne o charakterze majątkowym (np. prawo do świadczeń alimentacyjnych).

Art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn stanowi, że:

Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt i 1 art. 6 ust. 4 tej ustawy:

Obowiązek podatkowy powstaje – przy nabyciu w drodze dziedziczenia – z chwilą przyjęcia spadku.

Jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia. W przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed organem podatkowym na fakt nabycia.

W myśl art. 7 ust. 1 tej ustawy:

Podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia wlicza się do podstawy wymiaru.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy:

Wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych przyjmuje się w wysokości określonej przez nabywcę, jeżeli odpowiada ona wartości rynkowej tych rzeczy i praw, a wartość praw do wkładów oszczędnościowych – w wysokości tych wkładów.

Art. 9 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 cyt. ustawy stanowi, że:

Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej 36 120 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej.

Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy następuje więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych dotychczas od tego samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej wartości nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków, ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.

Jak wynika z art. 14 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 pkt 1 omawianej ustawy:

Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca.

Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.

Do poszczególnych grup podatkowych zalicza się do grupy I – małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.

Jak stanowi art. 17 ust. 4 ww. ustawy:

Minister właściwy do spraw finansów publicznych ustala, w drodze rozporządzenia, kwoty wartości rzeczy i praw majątkowych zwolnione od podatku i niepodlegające opodatkowaniu, o których mowa w art. 9 ust. 1, oraz skale podatkowe, o których mowa w art. 15 ust. 1, z uwzględnieniem zasad określonych w ust. 1-3.

Niezależnie od powyższego, ustawa o podatku od spadków i darowizn przewiduje w swojej treści zwolnienie podmiotowo-przedmiotowe dla członków najbliższej rodziny.

W myśl art. 4a ust. 1 ww. ustawy:

Zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:

1) zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2–5, 7 i 8 oraz ust. 1a–2 , a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia – w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz

2) w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne, a ich wartość doliczona do wartości majątku nabytego dotychczas od tej samej osoby w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 – udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.

Stosownie do treści art. 4 ust. 1a ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Jeżeli dokumentem potwierdzającym nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych jest akt poświadczenia dziedziczenia lub europejskie poświadczenie spadkowe, termin 6 miesięcy, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, do zgłoszenia tego nabycia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego liczy się od dnia zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia lub wydania europejskiego poświadczenia spadkowego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4.

Z art. 4a ust. 3 tej ustawy wynika, że:

W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1-2, nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej.

Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, Pana ojciec dzierżawił działkę będącą własnością (...). Na wskazanej działce wybudowano budynek ze środków własnych, którego inwestorami byli Pana tata oraz Pana mama. Z uwagi na prowadzoną inwestycję publiczną oraz w związku z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym dotyczącym wydania części nieruchomości, Pana rodzice byli zmuszeni (w celu uniknięcia przymusu) wydać przedstawicielom prezydenta miasta część nieruchomości, będącej przedmiotem najmu. Wydanie to nastąpiło (...) r. i obejmowało budynek o powierzchni około (...) m². Zgodnie z treścią decyzji prezydenta miasta z (...) r. ustalone zostało odszkodowanie w wysokości (...) zł, z tytułu cyt.: „za ograniczenie w korzystaniu z nieruchomości dla realizacji obowiązku polegającego na rozbiórce obiektów kubaturowych (…)”. Jak wynika z pkt 2 decyzji – odszkodowanie zostało przyznane na rzecz użytkownika wieczystego – (...) S.A. Wszelkie decyzje oraz wyceny odbyły się poza wiedzą i uczestnictwem Pana rodziców. W związku z powyższym, Pana rodzice złożyli pozew do sądu przeciwko (...) o zwrot odszkodowania (nakładów). Powództwo o zapłatę odszkodowania zostało złożone w połowie (...) r. do Sądu Okręgowego i sprawa o zapłatę odszkodowania jest nadal w toku. (...) r. nastąpił zgon Pana taty. (...) r. został podpisany notarialnie akt poświadczenia dziedziczenia, w wyniku którego jedynym spadkobiercą Pana taty jest Pan. (...) r. zmarła również Pana mama. W wyniku podpisania aktu dziedziczenia – również jedynym spadkobiercą został Pan. W wyniku prowadzonych rozmów powód oraz pozwany deklarują chęć zawarcia ugody, w wyniku której (...) S.A ma wypłacić na Pana rzecz nienależnie otrzymane środki będące odszkodowaniem za zburzenie części budynku wzniesionego przez Pana rodziców, w kwocie (...) zł.

Pana wątpliwości budzi, czy kwota roszczenia jako spadek po rodzicach będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

Mając na uwadze powyższe przepisy oraz przedstawione zdarzenie, należy wyjaśnić, że w skład spadku, który Pan nabył, weszło roszczenie względem (...) o wypłatę odszkodowania należnego Pana rodzicom – jako budowniczym budynku posadowionego na gruncie (...), a który został zburzony. Roszczenie zgłosili Pana rodzice, a po ich śmierci weszło ono do masy spadkowej. Przedmiotem spadku było więc prawo majątkowe – roszczenie o wypłatę wierzytelności. Nabycie w spadku roszczenia o wypłatę należnego Pana rodzicom odszkodowania podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Roszczenie o wypłatę środków jest prawem majątkowym, które nabyte tytułem dziedziczenia (spadku) wchodzi do masy spadkowej i podlega przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn. Roszczenie to powstało bowiem już za życia spadkodawców i z uwagi na fakt, że do chwili ich śmierci nie zostało zaspokojone, weszło do masy spadkowej i jako takie podlega przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn.

W tym zakresie Pana stanowisko jest prawidłowe.

W pozostałym zakresie stanowisko jednak muszę uznać za nieprawidłowe.

W tej sprawie należy bowiem odróżnić otrzymanie konkretnej kwoty wynikającej z danego prawa majątkowego (realizacja roszczenia) od samego nabycia prawa majątkowego (nabycia roszczenia).

Realizacja roszczenia, czyli sama wypłata środków pieniężnych, nie rodzi dla Pana obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn, bowiem jak wyżej wskazano, tytułem spadku po rodzicach nabył Pan jedynie roszczenie o wypłatę ww. środków pieniężnych, które to roszczenie jako nabycie prawa majątkowego podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Samo otrzymanie wypłaty wynikającej z wierzytelności (będące realizacją ww. roszczenia) nie będzie już podlegało ustawie o podatku od spadków i darowizn.

Datą nabycia majątku w drodze dziedziczenia jest data otwarcia spadku, czyli data śmierci spadkodawców, natomiast obowiązek podatkowy powstaje z chwilą przyjęcia spadku lub jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem, z chwilą sporządzenia pisma. Roszczenie, które przejął Pan po rodzicach (jego wartość) podlegało – co do zasady – opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

Zgłoszeniu do właściwego naczelnika urzędu skarbowego podlegało zatem roszczenie o wypłatę odszkodowania należnego Pana rodzicom. Aby jednak skorzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn winien był Pan to nabycie zgłosić w terminie wynikającym z ww. art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn. Jak wynika z opisu sprawy termin takiego zgłoszenia jednak minął z upływem 6 miesięcy od dnia zarejestrowania aktów poświadczenia dziedziczenia po Pana rodzicach (odpowiednio w zakresie udziałów należnych Pana ojcu i Pana matce).

Jeśli więc nie zgłosił Pan nabycia spadku na druku SD-Z2 z uwzględnieniem nabytego roszczenia w wymaganym terminie, to nabycie to podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn na zasadach przewidzianych dla I grupy podatkowej. W takim wypadku nie może Pan skorzystać ze zwolnienia z art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn. Zwolnienie to przysługuje jedynie wówczas, jeśli zgłosił Pan nabycie roszczenia w wymaganym terminie. Podkreślić należy, że sama wypłata środków z roszczenia jest odrębną od nabycia spadku kwestią podatkową.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Ta interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od spadków i darowizn. W zakresie podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego od osób fizycznych zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

-    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.