0111-KDIB2-3.4015.236.2026.2.BZ
Wartość darowizny od rodziców (odrębnie od matki i odrębnie od ojca), otrzymanej w 2026 r., nie przekroczyła kwoty wolnej od podatku określonej w art. 9 ww. ustawy, z uwzględnieniem kumulacji nabycia w okresie wskazanym w tym przepisie, a więc nawet z uwzględnieniem kwoty darowanej przez obojga rodziców (czyli po 50%) w 2022 r. (zgłoszonej na druku SD-Z2) – to w tej sytuacji nie ma Pan obowiązku składania zeznania podatkowego SD-3.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn w zakresie złożenia deklaracji SD-Z2 lub zeznania podatkowego SD-3 jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
13 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych otrzymania w gotówce darowizny od rodziców. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – w piśmie z 10 lipca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
(…) 2026 r. otrzymał Pan wraz z żoną (ślub zawarty (…) 2026 r.) prezent ślubny od Pana rodziców, tj. 50 000 zł w gotówce. Kwota ta została ulokowana na Państwa wspólnym koncie. W 2022 r. otrzymał Pan od rodziców 30 000 zł przelewem, co zgłosił Pan drukiem SD-Z2.
W piśmie uzupełniającym wskazał Pan, że darowizna została przekazana w równej części dla Pana i żony, tj. 50% dla żony i 50% dla Pana.
Pytania przeformułowane w uzupełnieniu
1. Czy z tytułu otrzymanej od rodziców darowizny w kwocie 50 000 zł powinien Pan złożyć deklarację SD-Z2 lub zeznanie podatkowe SD-3?
2. Jaka jest podstawa opodatkowania z tytułu otrzymanej darowizny?
Pana stanowisko w sprawie
Pana zdaniem, nie musi Pan składać żadnego zeznania podatkowego. Prosi Pan o informację, co do samego Pana obowiązku podatkowego. Pozostałe informacje dotyczące konkretnej kwoty podatku oraz formalności związanych ze złożeniem zeznania ustali Pan we własnym zakresie.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478):
Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy.
Stosownie do treści art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
Obowiązek podatkowy powstaje, przy nabyciu w drodze darowizny – z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.
Należy zauważyć, że – co do zasady – darowizna podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Wysokość podatku od spadków i darowizn ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca. Zaliczenie do jednej z trzech grup podatkowych odbywa się w zależności od jego stopnia pokrewieństwa albo powinowactwa z osobą, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej 36 120 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej.
Jak wynika z art. 9 ust. 2 omawianej ustawy:
Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy następuje więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych dotychczas od tego samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej wartości nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków, ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.
Opodatkowaniu podlega – zgodnie z art. 9 ust. 1 – nabycie od jednej osoby (tego samego zbywcynp. darczyńcy) własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej tzw. kwoty wolne, określone dla nabywców zaliczonych do poszczególnych grup podatkowych.
Na podstawie art. 14 ust. 1, 2 i 3 cytowanej ustawy:
Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca.
Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.
Do I grupy podatkowej zalicza się: małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.
Zgodnie z art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
Zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:
1) zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-5, 7 i 8 oraz ust. 2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia – w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz
2) w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne, a ich wartość doliczona do wartości majątku nabytego dotychczas od tej samej osoby w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 – udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.
Stosownie do art. 4a ust. 3 ww. ustawy:
W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1-2, nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej.
W myśl art. 4a ust. 4 ww. ustawy:
Obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy:
1) wartość majątku ostatnio nabytego doliczona do wartości majątku nabytego dotychczas od tej samej osoby lub po tej samej osobie w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok nie przekracza kwoty określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1 lub
2) nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego albo w tej formie zostało złożone oświadczenie woli jednej ze stron.
Zgodnie z art. 17a ust. 1 i 2 cyt. ustawy:
Podatnicy podatku są obowiązani złożyć w terminie miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego, w tym na podstawie art. 6 ust. 4 , właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych według ustalonego wzoru. Do zeznania podatkowego dołącza się dokumenty mające wpływ na określenie podstawy opodatkowania.
Obowiązek składania zeznań podatkowych nie dotyczy przypadków, w których podatek jest pobierany przez płatnika.
Z treści wniosku wynika, że (…) 2026 r. wspólnie z żoną otrzymał Pan od swoich rodziców 50 000 zł w gotówce. Każde z Państwa (Pan i żona) otrzymali po 50%. Darowizna została ulokowana na Państwa wspólnym koncie. W 2022 r. otrzymał Pan od rodziców 30 000 zł przelewem, co zgłosił Pan drukiem SD-Z2.
Ma Pan wątpliwości, czy w związku z otrzymaną darowizną powinien Pan złożyć deklarację SD-Z2 lub zeznanie podatkowe SD-3.
Pana zdaniem, nie musi Pan składać żadnego zeznania podatkowego.
Z Pana stanowiskiem należy się zgodzić.
Na gruncie przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn opodatkowaniu podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy lub praw majątkowych, m.in. tytułem darowizny, w przypadku gdy wartość nabytego majątku przekracza kwotę wolną od podatku.
Opodatkowaniu podlega bowiem nabycie przez nabywcę od jednego zbywcy (osoby; np. darczyńcy) własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej kwotę wolną, określoną dla danej grupy podatkowej. W przypadku darowizny od rodziców nabywca jest zaliczany do I grupy podatkowej. Jeżeli rodzice dokonują wspólnie darowizny, to w przypadku odmiennych dyspozycji, przyjmuje się, że każdy z nich daruje dziecku po 50%.
Jeśli nabywca (obdarowany) spełnia wszystkie przesłanki wynikające ze zwolnienia z podatku określonego w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn dotyczącego najbliższej rodziny – może (jeśli chce takie zwolnienie uzyskać) dokonać jedynie zgłoszenia przedmiotu nabycia (otrzymanej darowizny środków pieniężnych) – jeżeli darowizna nie jest dokonana w formie aktu notarialnego – w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego.
Jeżeli natomiast nie zostały spełnione warunki określone w art. 4a ww. ustawy, nabywca (obdarowany) powinien złożyć właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych (SD-3).
Jednakże obowiązek składania zeznania podatkowego SD-3 powstaje nie w każdym przypadku nabycia rzeczy i praw majątkowych, lecz tylko wówczas, gdy wartość nabytej rzeczy lub prawa majątkowego przekroczy kwotę wolną od podatku określoną w art. 9 cyt. ustawy, z uwzględnieniem kumulacji nabycia w okresie wskazanym w tym przepisie. Niepodleganie podatkowi – a więc brak wystąpienia podatku – oznacza, że obdarowany nie ma obowiązku złożenia zeznania podatkowego (zgłoszenia do opodatkowania).
Podobnie wygląda kwestia złożenia zgłoszenia SD-Z2. Nie ma obowiązku składania takiego zgłoszenia. Podatnik ma prawo je złożyć, jeśli chce skorzystać z przysługującego mu prawa do zwolnienia.
Skoro – jak wynika z przedstawionego przez Pana opisu zdarzenia – wartość darowizny od rodziców (odrębnie od matki i odrębnie od ojca), otrzymanej w 2026 r., nie przekroczyła kwoty wolnej od podatku określonej w art. 9 ww. ustawy, z uwzględnieniem kumulacji nabycia w okresie wskazanym w tym przepisie, a więc nawet z uwzględnieniem kwoty darowanej przez obojga rodziców (czyli po 50%) w 2022 r. (zgłoszonej na druku SD-Z2) – to w tej sytuacji nie ma Pan obowiązku składania zeznania podatkowego SD-3. Nadmienić należy, że zgłoszenie SD-Z2 nie mogłoby mieć miejsca, bo z treści opisu wynika, że darowizna została dokonana w gotówce.
W związku z powyższym, Pana stanowisko – w zakresie pytania nr 1 – uznałem za prawidłowe.
Tym samym, w związku z dokonaną oceną zagadnienia objętego pytaniem nr 1, pozostałe kwestie zawarte we wniosku pozostają bez oceny, gdyż stają się bezprzedmiotowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Przedmiotowa interpretacja – zgodnie ze złożonym wnioskiem, została wydana wyłącznie dla Pana. Stosownie bowiem do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowe – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem, tylko Pan może czerpać z wydanej interpretacji ochronę prawną. Stosownie do tych wyjaśnień, jeżeli Pana żona chciałaby również otrzymać interpretację indywidualną, to powinna złożyć odrębny wniosek i uiścić wymaganą opłatę.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów