0111-KDIB2-3.4015.161.2026.2.ASZ
W chwili otrzymania darowizn od rodziców Wnioskodawca posiadał tylko obywatelstwo Peru i nie posiadał na terytorium Polski stałego pobytu - nabycie przez niego środków pieniężnych tytułem darowizn nie jest objęte opodatkowaniem podatkiem od spadków i darowizn.
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
28 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych darowizny środków pieniężnych od rodziców. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie − 27 maja 2026 r.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Jest Pan obywatelem Peru i polskim rezydentem podatkowym (ponad 4 lata pobytu, małżeństwo z Polką). W 2023 r. otrzymał Pan darowiznę od rodziców (…). Deklaracja SD-Z2 została złożona osobiście w formie papierowej i pierwotnie przyjęta przez urząd. Po pewnym czasie w systemie pojawił się status „odrzucony”, a urzędnicy KIS podczas wielokrotnych rozmów telefonicznych twierdzili, że ze względu na brak karty pobytu stałego nie ma Pan obowiązku ani możliwości złożenia tej deklaracji. Powstaje istotna sprzeczność: informacje dostępne publicznie wskazują na obowiązek zgłoszenia, natomiast system i urzędnicy uniemożliwiają jego dopełnienie. Żąda Pan jednoznacznego wyjaśnienia tej sytuacji, ponieważ mimo chęci bycia w pełni transparentnym, otrzymuje Pan sprzeczne sygnały od organów podatkowych.
W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że darowizna w kwocie (…) USD (w 2023 r.) została przelana z rachunku bankowego Pana rodziców w Peru bezpośrednio na Pana rachunek bankowy w Polsce. W momencie darowizny środki znajdowały się w Peru.
Pozostałe darowizny, w tym kwota (…) USD oraz inne mniejsze kwoty (np. (…) USD, (…) USD), zostały najpierw przelane przez Pana rodziców na Pana osobisty rachunek bankowy w Peru, a następnie Pan samodzielnie przetransferował te środki na Pana konto w Polsce. W momencie dokonywania tych darowizn przez rodziców, środki znajdowały się na terytorium Peru.
W momencie otrzymania kwoty (…) USD przebywał Pan na terytorium RP. Procedura o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy była w toku (oczekiwał Pan na wydanie decyzji), a Pana legalny pobyt opierał się na złożonym wniosku i tzw. „pieczątce” w paszporcie.
W momencie otrzymania kwoty (…) USD oraz mniejszych darowizn, posiadał Pan już wydaną decyzję i zezwolenie na pobyt czasowy. Zezwolenie to jest ważne od (…)2024 r. do (…) 2027 r.
Obecnie przebywa Pan na terytorium RP na podstawie tego samego zezwolenia na pobyt czasowy, ważnego do (…) 2027 r.
Pytanie po przeformułowaniu w uzupełnieniu wniosku
Czy w przedstawionym stanie faktycznym, otrzymanie od rodziców środków pieniężnych (zarówno kwoty (…) USD przelanej bezpośrednio do Polski, jak i kwoty (…) USD oraz mniejszych kwot przekazanych za pośrednictwem Pana osobistego konta w Peru), podlega całkowitemu zwolnieniu z podatku od spadków i darowizn zgodnie z art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn, a Pana jedynym obowiązkiem jest zgłoszenie tego faktu na formularzu SD-Z2?
Pana stanowisko w sprawie po przeformułowaniu w uzupełnieniu wniosku
Pana zdaniem, wszystkie opisane darowizny pieniężne otrzymane od rodziców podlegają całkowitemu zwolnieniu z podatku od spadków i darowizn na podstawie art. 4a ust. 1 ustawy. Z uwagi na to, że darczyńcami są Pana rodzice, należy Pan do „zerowej” grupy podatkowej. Warunek udokumentowania środków na rachunku bankowym nabywcy został spełniony (zarówno przy przelewie bezpośrednim, jak i przy przelewie na Pana konto w Peru). Nabycie tych środków jest zwolnione z opodatkowania bez względu na to, czy w danym momencie oczekiwał Pan na decyzję pobytową z „pieczątką”, czy posiadał Pan już wydaną kartę pobytu.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 ze zm.):
Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy.
Ustawa nie definiuje pojęcia darowizny, w związku z tym należy sięgnąć do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
Z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, że:
Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
Jak stanowi natomiast art. 890 § 1 cyt. Kodeksu:
Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
W myśl art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
Nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Jak z powyższych przepisów wynika, nabycie przez osobę fizyczną rzeczy i praw majątkowych tytułem darowizny podlega podatkowi od spadków i darowizn, jeżeli:
- nabywane rzeczy znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub nabywane prawa majątkowe wykonywane są na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub
- nabywane rzeczy znajdują się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane są za granicą; jednakże w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca jest obywatelem polskim lub ma miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Ustawodawca w ustawie o podatku od spadków i darowizn określił dwa samoistne stany prawne – normujące odmienne zdarzenia – w zakresie przysporzenia majątkowego, z którymi prawo wiąże powstanie obowiązku podatkowego.
Pierwszy, określony w treści art. 1 ww. ustawy, odnosi się do nabycia przez osobę fizyczną rzeczy lub praw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od jej obywatelstwa czy też miejsca zamieszkania. Wyjątek od tej zasady został określony w art. 3 ust. 1 omawianej ustawy. Zgodnie z tym przepisem podatkowi nie podlega nabycie własności rzeczy ruchomych znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych podlegających wykonaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli w dniu nabycia ani nabywca, ani też spadkodawca lub darczyńca nie byli obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego pobytu lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Drugi stan prawny, określony w art. 2 cyt. ustawy, odnosi się do posiadania przez nabywcę obywatelstwa polskiego lub miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że jest Pan obywatelem Peru i polskim rezydentem podatkowym (ponad 4 lata pobytu, małżeństwo z Polką). W 2023 r. otrzymał Pan darowiznę od rodziców (…). Ww. darowizna została przelana z rachunku bankowego Pana rodziców w Peru bezpośrednio na Pana rachunek bankowy w Polsce. W momencie darowizny środki znajdowały się w Peru. Pozostałe darowizny, w tym kwota (…) USD oraz inne mniejsze kwoty (np. (…) USD, (…) USD), zostały najpierw przelane przez Pana rodziców na Pana osobisty rachunek bankowy w Peru, a następnie Pan samodzielnie przetransferował te środki na Pana konto w Polsce. W momencie dokonywania tych darowizn przez rodziców, środki znajdowały się na terytorium Peru.
W momencie otrzymania kwoty (…) USD przebywał Pan na terytorium RP. Procedura o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy była w toku (oczekiwał Pan na wydanie decyzji), a Pana legalny pobyt opierał się na złożonym wniosku i tzw. „pieczątce” w paszporcie. W momencie otrzymania kwoty (…) USD oraz mniejszych darowizn, posiadał Pan już wydaną decyzję i zezwolenie na pobyt czasowy. Zezwolenie to jest ważne od dnia (…) 2024 r. do (…) 2027 r.
Pana zdaniem, wszystkie opisane darowizny pieniężne otrzymane od rodziców podlegają całkowitemu zwolnieniu z podatku od spadków i darowizn na podstawie art. 4a ust. 1 ustawy.
Aby ocenić, czy w analizowanej sprawie ma zastosowanie wskazane przez Pana zwolnienie, wymienione w przywołanym przez Pana art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn, koniecznym jest najpierw ustalenie czy nabycie przez Pana środków pieniężnych tytułem darowizn od rodziców jest objęte uregulowaniami zawartymi w ustawie o podatku od spadków i darowizn.
Dokonując analizy przedmiotowej sprawy w pierwszej kolejności należy zauważyć, że przedmioty przysporzenia (darowizny), które stanowią środki pieniężne, w chwili ich przekazania nie znajdowały się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z treści wniosku jasno wynika, że środki pieniężne stanowiące darowiznę od rodziców (otrzymane przez Pana w 2023 r.) zostały przelane z konta bankowego Pana rodziców w Peru. Pozostałe darowizny, w tym kwota (…) USD oraz inne mniejsze kwoty (np. (…) USD, (…) USD), zostały najpierw przelane przez Pana rodziców na Pana osobisty rachunek bankowy w Peru, a następnie Pan samodzielnie przetransferował te środki na Pana konto w Polsce. Zatem środki te znajdowały się na terenie innego państwa – Peru.
W przedmiotowej sprawie nie znajdzie zatem zastosowania art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Przepis ten bowiem dotyczy rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Należy jednak wskazać, że na mocy art. 2 ww. ustawy, przedmiotem ustawy o podatku od spadków i darowizn objęte jest również nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą. Jednakże, powołany przepis ma zastosowanie tylko wówczas, gdy w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie odsyła w tym zakresie (tj. określenia miejsca stałego pobytu) do żadnych ustaw podatkowych. Dlatego też należy sięgnąć do ustaw regulujących tę tematykę.
Zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2026 r. poz. 384 ze zm.):
Pobytem stałym jest zamieszkanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego przebywania.
Treść art. 28 ust. 4 ww. ustawy stanowi natomiast, że:
Zameldowanie na pobyt stały lub czasowy służy wyłącznie celom ewidencyjnym i ma na celu potwierdzenie faktu pobytu osoby w miejscu, w którym się zameldowała.
Obowiązek meldunkowy cudzoziemców został uregulowany w rozdziale 5 ww. ustawy.
Z treści art. 40 ust. 1 tej ustawy wynika, iż:
Cudzoziemiec przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany wykonywać obowiązek meldunkowy na zasadach określonych w art. 24, art. 25 ust. 1-3, art. 26, art. 27 ust. 2, art. 28 oraz w art. 30-39, jeżeli przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej.
Kwestie stałego pobytu cudzoziemców reguluje ustawa z 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1079 ze zm.). Warunki udzielania zezwolenia na pobyt stały zostały wymienione w art. 195 i następnych ustawy o cudzoziemcach.
I tak zgodnie z art. 195 ust. 1 ww. ustawy:
Zezwolenia na pobyt stały udziela się cudzoziemcowi na czas nieoznaczony, na jego wniosek, jeżeli: (…).
W myśl art. 210 ust. 1 ww. ustawy:
Decyzję w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt stały wydaje się w terminie 6 miesięcy.
Zgodnie natomiast z art. 98 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach:
Zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemcowi udziela się albo - w przypadkach, o których mowa w art. 160, art. 181 i art. 187 - można udzielić na jego wniosek, jeżeli spełnia wymogi określone ze względu na deklarowany cel pobytu, a okoliczności, które są podstawą ubiegania się o to zezwolenie, uzasadniają jego pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące.
W tym miejscu podkreślić należy, iż przebywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy – nie można utożsamiać z miejscem stałego pobytu.
Jak wynika z wniosku, jest Pan obywatelem Peru i nie posiada Pan polskiego obywatelstwa. RP. W momencie otrzymania darowizny w kwocie (…) USD oczekiwał Pan na wydanie decyzji dotyczącej zezwolenia na pobyt czasowy. W momencie otrzymania późniejszych darowizn posiadał Pan już zezwolenie na pobyt czasowy, które jest ważne do (…) 2027 r. Zatem nie uzyskał Pan zezwolenia na pobyt stały w rozumieniu art. 195 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach.
Fakt, że jest Pan polskim rezydentem podatkowym (przebywa Pan w Polsce ponad 4 lata, zawarł Pan małżeństwo z Polką) nie przesądzą o tym, że na moment otrzymania darowizn miał Pan prawo stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu powołanych powyżej przepisów. Z wniosku nie wynika by dysponował Pan dokumentem potwierdzającym prawo stałego pobytu, o którym mowa w art. 195 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach.
Skoro zatem w chwili otrzymania darowizn od rodziców posiadał Pan tylko obywatelstwo Peru i nie posiadał Pan na terytorium Polski stałego pobytu w rozumieniu ww. przepisów, to nabycie przez Pana środków pieniężnych tytułem wskazanych powyżej darowizn nie jest objęte opodatkowaniem podatkiem od spadków i darowizn.
W przedmiotowej sprawie nie wystąpił po Pana stronie obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn, gdyż nie zostały spełnione przesłanki określone w art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Powołany przepis ma zastosowanie tylko wówczas, gdy w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca jest obywatelem polskim lub ma miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, czyli np. po uzyskaniu zezwolenia na pobyt stały, o którym mowa w ww. przepisach (karty stałego pobytu).
Zatem skoro, nabycie przez Pana środków pieniężnych od rodziców nie jest objęte przepisami ustawy o podatku od spadków i darowizn, to w opisanej sytuacji nie może mieć zastosowanie zwolnienie. Żeby bowiem dane nabycie korzystało z ulgi w postaci zwolnienia, to musi ono podlegać opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Jak wynika z przedstawionej argumentacji, opisane nabycie w ogóle nie podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Nie mogło więc także korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn, uregulowanego w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Tym samym nie mogę potwierdzić Pana stanowiska.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów