0111-KDIB2-3.4015.154.2026.4.BZ; 0114-KDIP3-2.4011.493.2026.5.JM

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn oraz w podatku dochodowym od osób fizycznych w części dotyczącej obowiązków Spółki z tytułu przekazania pracownikom/żołnierzom kart podarunkowych (pytanie nr 1) jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn oraz podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków Spółki z tytułu przekazania pracownikom/żołnierzom kart podarunkowych. Uzupełnili go Państwo w piśmie z 4 maja 2026 r. oraz  – w odpowiedzi na wezwanie – w piśmie z 26 maja 2026 r. (data wpływu 27 maja 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

 „X.” S.A. (dalej: Wnioskodawca lub Spółka) jest polską spółką kapitałową, podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej „X.” S.A. prowadzi (…). Dodatkowo, prowadzi również działalność w zakresie (…). Spółka funkcjonuje jako przedsiębiorstwo wielooddziałowe w skład, którego wchodzi (…) nowoczesnych zakładów produkcyjnych, posiadających w swojej strukturze szereg komórek organizacyjnych odpowiedzialnych za procesy produkcji, magazynowania, sprzedaży i zakupu.

Spółka posiada status Pracodawcy w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy dla wszystkich swoich Oddziałów oraz Centrali. Spółka zatrudnia Pracowników głównie na podstawie umowy o pracę, w ostatnim roku podatkowym przeciętne zatrudnienie wynosiło około (…) pracowników. W związku z powyższym Spółka występuje w roli płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, co rodzi po jej stronie obowiązki określone w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obejmujące między innymi prawidłową kalkulację, pobieranie oraz przekazywanie na właściwy rachunek urzędu skarbowego zaliczek na podatek dochodowy od wypłacanych świadczeń ze stosunku pracy.

Spółka od wielu lat jest liderem wśród pracodawców przyciągając w swoje szeregi wielu wyspecjalizowanych pracowników z całego kraju. Realizując założenia bycia atrakcyjnym pracodawcą oraz założenia posiadania wyspecjalizowanej kadry Spółka tworzy również unikalne, lokalne schematy i formy świadczeń pozafinansowych w postaci oferowania dodatkowych benefitów pozapłacowych. W polskich firmach do najczęściej wybieranych przez pracowników form benefitów należą głównie: prywatna opieka medyczna, karty sportowe, szkolenia, świadczenia okolicznościowe w postaci kart podarunkowych, bony zakupowe oraz wiele innych.

Spółka „X.” S.A. podejmuje szereg działań mających na celu budowanie silnego zespołu, jak również budowanie trwałych i silnych relacji pracownika z pracodawcą. W związku z powyższym Spółka przekazuje swoim pracownikom różnego rodzaju upominki z tytułu wystąpienia pewnych ważnych okoliczności w życiu pracownika np. z okazji narodzin dziecka, ślubu, wieloletniego jubileuszu pracy czy odejścia na emeryturę. Przyznanie wyżej wymienionych nagród odbywa się na podstawie decyzji Zarządu o przekazaniu świadczenia okolicznościowego konkretnemu pracownikowi.

Spółka stara się uczestniczyć również w różnego rodzaju inicjatywach społecznych zarówno na gruncie lokalnym jak i krajowym. I właśnie decyzja Y. o obchodzonym (…) r. „(…)” była dla Spółki impulsem do szczególnego wyróżnienia pracowników posiadających status żołnierza WOT oraz AR.

Zgodnie z wyżej wymienioną decyzją w „(…)” żołnierze WOT będący w czynnej służbie pełniący Terytorialną Służbę Wojskową oraz żołnierze z Aktywnej Rezerwy mogli udać się do miejsca pracy w (…), bez konieczności (…), z zachowaniem zasad żołnierskiego zachowania oraz obowiązujących przepisów zbiorczych. Ustanowienie tego dnia jest odpowiedzią na postulaty żołnierzy pełniących terytorialną służb wojskową, którzy z dumą reprezentują formację i chcą podkreślić swoją służbę również w środowisku cywilnym. Jest to także okazja, aby pokazać, że osoby pracujące obok nas, mijane w drodze do pracy czy spotykane w codziennych sytuacjach to także żołnierze Wojsk Obrony Terytorialnej, którzy łączą życie zawodowe i rodzinne ze służbą na rzecz bezpieczeństwa Ojczyzny.

Przedmiotowa decyzja Y. w powyższym zakresie zainspirowała zarząd Spółki, kierujący się zasadami społecznej odpowiedzialności oraz szacunkiem do postaw obywatelskich, do wyróżnienia swoich pracowników będących żołnierzami poprzez wręczenie im świadczenia okolicznościowego do sieci sklepów „A.”. Tym szczególnym wyróżnieniem Spółka jako pracodawca miała na celu zaakcentowanie uznania dla pracowników, którzy angażują się w służbę wojskową, wzmacniając tym samym potencjał obronności naszego kraju, szczególnie w tak niepewnych czasach w jakich przyszło nam funkcjonować w ostatnim czasie.

W związku z ogłoszonym świętem Spółka przygotowała plakaty informacyjne o możliwości przyjścia do pracy (…), co spotkało się z bardzo pozytywnym odbiorem ze strony pracowników i zostało uwiecznione na zdjęciach opublikowanych na (…). Przekazanie karty podarunkowej do sieci sklepów „A.” nastąpiło z rąk Dyrektora oddziałów właśnie w „(…)”. Na tą okoliczność nie była zawierana umowa przekazania darowizny w formie aktu notarialnego a jej wykonanie nastąpiło za zgodą obdarowanego. Otrzymywanie tego rodzaju prezentu przez pracowników/żołnierzy nie wynikało z zawartych ze Spółką umów o pracę, regulaminu pracy, regulaminu wynagradzania lub innych aktów wewnętrznych Spółki. Obdarowany nie może dochodzić wydania przedmiotu planowanego prezentu na podstawie żadnego stosunku prawnego ani roszczenia.

Przekazywanie żołnierzom prezentu było formą gratulacji oraz wyrazu uznania pracodawcy dla ich patriotycznej postawy, a nie elementem wynagrodzenia za rezultaty pracy, do zapłaty którego zobowiązana jest Spółka na podstawie zawartej umowy o pracę. Celem Spółki było podkreślenie rangi służby wojskowej pełnionej przez zatrudnionych pracowników oraz wyrażenie swojej dumy i szacunku wobec ich zaangażowania poza obowiązkami zawodowymi oraz istotnego przejawu postawy obywatelskiej.

Spółka wydatek na zakup wyżej wymienionych nagród zakwalifikowała jako koszt niestanowiący kosztu uzyskania przychodów w myśl art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a przekazana nagroda została zakwalifikowana przez Spółkę jako przedmiot darowizny dla nabywców zaliczanych do III grupy podatkowej, z zastrzeżeniem, iż wartość karty podarunkowej nie przekroczyła kwoty wolnej od podatku w wysokości 5.733 zł przypisanej danej grupie podatkowej.

Spółka, chcąc podkreślić swoją dumę z zatrudnionych pracowników, którzy na co dzień pracują w Spółce, a po godzinach służą Ojczyźnie, planuje wprowadzić coroczne świadczenie przekazywane w formie kart podarunkowych do wybranej sieci handlowej o charakterze (…) przekazywanych żołnierzom z okazji ich święta jako wyraz uznania oraz wsparcia działania na rzecz bezpieczeństwa i obronności kraju.

Na podkreślenie zasługuje fakt, iż wydatek na przedmiotowe świadczenie okolicznościowe został pokryty ze środków obrotowych Spółki oraz nie stanowi dodatkowej formy gratyfikacji za wykonywaną pracę; przekazanie prezentów nie było uzależnione od osiąganych w pracy wyników, ocen rocznych czy wskaźników absencji, a ze względu na pozytywny wydźwięk zostanie kontynuowane również w kolejnych latach.

W piśmie uzupełniającym z 26 maja 2026 r. wskazali Państwo, że obdarowani posiadają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym zgodnie z art. 3 ust. 1 przedmiotowej ustawy podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.

Pytania (przeformułowane w uzupełnieniu)

1.    Czy prezenty okolicznościowe z okazji ogłoszonego: „(…)” przekazane pracownikom w postaci kart podarunkowych stanowią darowiznę, która nie spełnia przesłanek przychodu w rozumieniu podatku dochodowego od osób fizycznych i w związku z tym na Spółce nie spoczywają obowiązki płatnika związane z kalkulacją oraz pobraniem zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych?

2.    Czy w przypadku uznania stanowiska Spółki na pytanie Nr 1 za prawidłowe, czy w przypadku otrzymania darowizny od pracodawcy posiadającego status osoby prawnej, w wysokości nieprzekraczającej kwoty, o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3, tj. na dzień składania wniosku wynoszącej 5.733 złotych z uwzględnieniem art. 9 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn na pracowniku nie ciąży obowiązek podatkowy ani obowiązek zgłoszeniowy w rozumieniu przytoczonych przepisów przedmiotowej ustawy?

Przedmiotem interpretacji jest odpowiedź na pytanie Nr 1 w zakresie podatku od spadków i darowizn oraz podatku dochodowego od osób fizycznych. Odnośnie pytania Nr 2 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Państwa stanowisko w sprawie (przeformułowane w uzupełnieniu)

Państwa zdaniem, prezenty okolicznościowe przekazane w postaci kart podarunkowych do sieci sklepów „A.” pracownikom posiadającym status żołnierza Wojsk Obrony Terytorialnej lub Aktywnej Rezerwy z okazji ogłoszonego święta „(…)” stanowią darowiznę.

Natomiast darowizna ta nie spełnia przesłanek przychodu w rozumieniu podatku dochodowego od osób fizycznych i w związku z powyższym na Spółce nie spoczywa obowiązek płatnika związany z kalkulacją oraz pobraniem zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. Świadczenie to jest wyjątkowe na okoliczność ogłoszonego święta żołnierzy, a dodatkowo jest nieekwiwalentne, czyli niezwiązane z wynikami w pracy.

W związku z powyższym, w ocenie Spółki stanowi darowiznę podlegającą przepisom ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn, nie pozostawiając wątpliwości, iż nie stanowi przychodu ze stosunku pracy danego pracownika. Zatem, na Spółce jako płatniku nie ciążą obowiązki związane z kalkulacją, pobraniem oraz odprowadzeniem zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych na podstawie art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta. Natomiast stosownie do art. 11 ust. 1 przedmiotowej ustawy, przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W świetle art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Wartość pieniężną świadczeń w naturze przysługujących pracownikom na podstawie odrębnych przepisów ustala się według przeciętnych cen stosowanych wobec innych odbiorców – jeżeli przedmiotem świadczenia są rzeczy lub usługi wchodzące w zakres działalności pracodawcy.

Na mocy art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.

Art. 32 ust. 1 przywołanej ustawy przewiduje, że zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane, jako płatnicy, obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.

Niezależnie od powyższego wyjaśnić należy, że w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w art. 2, przewidziane zostały sytuacje, w których uzyskanie korzyści majątkowej mieszczącej się w definicji przychodu nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Wśród wyłączeń wskazanych w tym przepisie w ust. 1 pkt 3 wskazane zostały przychody podlegające przepisom o podatku od spadków i darowizn.

Na mocy art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem", podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy.

Umowa darowizny zdefiniowana została w art. 888 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, w myśl którego przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku. Natomiast w świetle art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn, obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

W ocenie Spółki z analizy powyższych regulacji wprost wynika, że nieodpłatne przekazanie (wręczenie upominków/prezentów) pracownikom podlega: opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w przypadku uznania, że stanowi element wynagrodzenia za pracę lub opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn w sytuacji uznania takiego przekazania za darowiznę na rzecz pracownika. Zacytowane przepisy dotyczą bowiem podatników osiągających dochód (przychód), który co do zasady może podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a który uzyskany został przez nich w sposób nieodpłatny (natomiast uznany zostaje za przychód ze stosunku pracy lub przychód z działalności wykonywanej osobiście) lub podatników osiągających dochód (przychód) podlegający opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Rolą analizowanej regulacji jest zapobieżenie sytuacji, w której to samo przysporzenie majątkowe powodowałoby powstanie obowiązku podatkowego w dwóch podatkach, czego skutkiem byłoby podwójne opodatkowanie tego samego przysporzenia majątkowego. Przy czym zaznaczyć należy, że wyłączeniu temu podlega jedynie nabycie na podstawie jednego z tytułów wskazanych w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, które faktycznie miało miejsce.

W konsekwencji, z uwagi na wyłączenie z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość wręczanych pracownikom przez Spółkę prezentów okolicznościowych wymienionych w opisie stanu faktycznego, nie stanowi dla nich odpowiednio przychodu ze stosunku pracy lub przychodu z działalności wykonywanej osobiście w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z uwagi na powyższe na Spółce nie ciążą obowiązki płatnika związane z obliczeniem, pobraniem i odprowadzeniem zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, o których mowa w art. 32 ust. 1 przedmiotowej ustawy.

Prezenty przekazywane pracownikom z okazji ogłoszonego przez Y. święta nie mogą stanowić nieodpłatnego świadczenia ze stosunku pracy oraz z działalności wykonywanej osobiście ze względu na charakter czynności mającej na celu nieekwiwalentne i jednostronne obdarowanie pracowników, ze względu na wystąpienie określonych okoliczności. Prezenty przekazywane pracownikom przez Spółkę jako forma gratulacji, podziękowania lub uhonorowania pracownika posiadającego status żołnierza WOT lub AR z okazji „(…)”, a nie forma dodatkowej gratyfikacji za rezultaty pracy, stanowią darowiznę, a nie przychód ze stosunku pracy czy z działalności wykonywanej osobiście.

Przedmiot darowizny nie stanowi dodatkowego wynagrodzenia dla pracownika za wykonywane obowiązki. Pracownicy nie oczekują też tego rodzaju świadczeń od Spółki w związku z ich zatrudnieniem. Darowizna jest formą gratulacji bądź podziękowań podejmowaną z inicjatywy Spółki. Ewentualny dodatkowy efekt motywacyjny, który może wystąpić w związku z darowizną, choć pożądany, nie jest głównym celem Spółki. Nie wiąże się również z jakimkolwiek świadczeniem wzajemnym ze strony pracownika (nie byli ani nie będą do takowego zobowiązani, ani nie jest ono przedmiotem żadnych oczekiwań ze strony Spółki), a przekazanie pracownikom prezentów wynika jedynie z dobrej woli Spółki, nie zaś z jakichkolwiek, mających w szczególności źródło w obowiązujących w Spółce regulaminach, ciążących na niej obowiązków. Jak wskazano powyżej, przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Przekazanie żołnierzom prezentu było formą gratulacji oraz wyrazu uznania Pracodawcy do ich patriotycznej postawy, a nie elementem wynagrodzenia za rezultaty pracy, do zapłaty którego zobowiązana jest Spółka na podstawie zawartej umowy o pracę. Celem Spółki było podkreślenie rangi służby wojskowej pełnionej przez zatrudnionych pracowników oraz wyrażenie swojej dumy i szacunku wobec ich zaangażowania poza obowiązkami zawodowymi oraz istotnego przejawu postawy obywatelskiej. W konsekwencji, w Państwa ocenie darowizny, będące przedmiotem wniosku, podlegają opodatkowaniu na podstawie ustawy o podatku od spadków i darowizn, a na Spółce nie ciążą obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych.

Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że wartości pieniężne i świadczenia rzeczowe skutkują opodatkowaniem podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jeśli świadczenie przekazane pracownikowi przez jego pracodawcę jest przychodem ze stosunku pracy, zaś na pracodawcy ciążą obowiązki płatnika. Należy jednak podkreślić, że przekazane karty podarunkowe nie stanowią dodatkowego wynagrodzenia czy premii za wykonywane obowiązki, Pracownicy posiadający status żołnierza WOT lub AR nie oczekiwali tego rodzaju świadczenia od Spółki w związku z ich zatrudnieniem. Przekazana darowizna jest formą zaakcentowania uznania dla żołnierzy, którzy podjęli się trud wstąpienia w szeregi wojskowe, szczególnie w tak trudnych i niepewnych czasach.

Reasumując Państwa zdaniem, przysporzenie majątkowe po stronie pracownika wynikające z otrzymanej darowizny (opisanej szczegółowo w opisie stanu faktycznego wniosku), spełnia wszystkie przesłanki opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn na mocy przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn. Zatem, z przedmiotowego tytułu na Spółce jako płatniku, nie ciąży obowiązek kalkulacji oraz pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

I bez znaczenia pozostaje tutaj fakt, że ze względu na bardzo pozytywny wydźwięk to świadczenie będzie miało charakter cykliczny tzn. będzie przyznawane z okazji ich święta co roku jako wyraz uznania i wsparcia Pracodawcy za działanie na rzecz bezpieczeństwa i obronności naszego kraju oraz że zgodnie z przyjętym założeniem będzie przysługiwało pracownikom posiadającym status żołnierza WOT oraz AR bez względu na długość okresu zatrudnienia, oraz jakiekolwiek inne wskaźniki czy okres nieobecności w pracy.

Z uwagi na zakres tej interpretacji, przywołałem powyżej tylko tę część Państwa stanowiska, która odnosi się do zagadnienia dotyczącego pytania nr 1 w zakresie podatku od spadków i darowizn oraz podatku dochodowego od osób fizycznych. 

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od spadków i darowizn oraz podatku dochodowego od osób fizycznych w części dotyczącej obowiązków Spółki z tytułu przekazania pracownikom/żołnierzom kart podarunkowych (pytanie Nr 1) jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478 ze zm.):

Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem: darowizny, polecenia darczyńcy.

Jako że przepisy tej ustawy nie definiują pojęcia „darowizna”, należy odwołać się do odpowiednich przepisów Kodeksu cywilnego.

Na podstawie art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795):

Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.

Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.

W myśl art. 890 § 1 ww. ustawy:

Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.

Przepisy Kodeksu cywilnego przewidują zatem szczególną formę dla umowy darowizny; umowa taka – pod rygorem nieważności powinna zostać sporządzona w formie aktu notarialnego. Niezachowanie tej formy nie powoduje nieważności umowy tylko wówczas, gdy darowizna została spełniona.

Zatem daną czynność można uznać za darowiznę, jeżeli posiada cechy tegoż zobowiązania, tzn. gdy zostanie złożone oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny oraz oświadczenie obdarowanego o jej przyjęciu, a ponadto czynność ta musi polegać na nieodpłatnym świadczeniu darczyńcy (kosztem jego majątku) na rzecz obdarowanego, pod warunkiem, że czynność ta nie została wymieniona w treści art. 889 ustawy.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że posiadają Państwo status pracodawcy w rozumieniu Kodeksu pracy. W związku z zatrudnianiem pracowników oraz wypłatą wynagrodzeń za pracę występują Państwo w roli płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych. Przekazują Państwo swoim pracownikom różnego rodzaju upominki z tytułu wystąpienia pewnych ważnych okoliczności w życiu pracownika np. z okazji narodzin dziecka, ślubu, wieloletniego jubileuszu pracy czy odejścia na emeryturę. Przyznanie wyżej wymienionych nagród odbywa się na podstawie decyzji Zarządu o przekazaniu świadczenia okolicznościowego konkretnemu pracownikowi. Starają się Państwo uczestniczyć również w różnego rodzaju inicjatywach społecznych zarówno na gruncie lokalnym jak i krajowym. Decyzja Y. o obchodzonym (…) r. „(…)” była dla Państwa impulsem do wyróżnienia pracowników posiadających status żołnierza WOT oraz AR. Z jego okazji przekazali im Państwo karty podarunkowej do sieci sklepów „A.”.

Na tą okoliczność nie była zawierana umowa przekazania darowizny w formie aktu notarialnego, a jej wykonanie nastąpiło za zgodą obdarowanego. Otrzymywanie tego rodzaju prezentu przez pracowników nie wynikało z zawartych ze Spółką umów o pracę, regulaminu pracy, regulaminu wynagradzania lub innych aktów wewnętrznych Spółki. Obdarowany nie może dochodzić wydania przedmiotu planowanego prezentu na podstawie żadnego stosunku prawnego ani roszczenia. Przekazywane prezenty były formą gratulacji oraz wyrazu uznania Pracodawcy dla ich patriotycznej postawy, a nie elementem wynagrodzenia za rezultaty pracy, do zapłaty którego zobowiązana jest Spółka na podstawie zawartej umowy o pracę. Wydatek na przedmiotowe świadczenie okolicznościowe zostało pokryte ze środków obrotowych Spółki oraz nie stanowi dodatkowej formy gratyfikacji za wykonywaną pracę, przekazanie prezentów nie było uzależnione od osiąganych w pracy wyników, ocen rocznych czy wskaźników absencji.

Z opisu wynika zatem, że ww. karty podarunkowe przekazywane były pracownikom/żołnierzom tytułem darowizny.

Podatkiem od spadków i darowizn objęte są nabycia tytułem darowizny w rozumieniu art. 888 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Istotną cechą darowizny jest nieodpłatny charakter świadczeń oraz nieekwiwalentność nabycia. Darowizna jest świadczeniem na rzecz obdarowanego pod tytułem darmym i dobrowolnym, przy czym nie wynika ani z żadnego stosunku zobowiązaniowego, ani też z ustawy.

Mając na uwadze powyższe informacje, należy stwierdzić, że wręczane pracownikom/żołnierzom karty podarunkowe, które nie były dodatkową formą gratyfikacji za wykonaną pracę, co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

W myśl natomiast art. 5 ww. ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

Przechodząc na grunt ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592) należy wyjaśnić, że podstawową zasadą obowiązującą w jej przepisach jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.

Zgodnie z jego treścią:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź, od których zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

Źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Jak natomiast wynika z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Treść tego przepisu wskazuje, że do przychodów pracownika zaliczyć należy praktycznie wszystkie otrzymane przez niego świadczenia, które mógł on otrzymać od pracodawcy. Są nimi bowiem nie tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z zawartej umowy o pracę, ale również wszystkie inne przychody (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty, jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy. Oznacza to, że do przychodów pracownika ustawodawca zaliczył nie tylko pieniądze, ale także wartość świadczeń w naturze, czy świadczeń nieodpłatnych otrzymanych od pracodawcy.

Kwestię obowiązków płatnika reguluje art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:

Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.

Jednakże, na mocy art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn.

Wobec powyższego, w realiach opisanej przez Państwa sprawy, prezenty dla pracowników/żołnierzy (które nie były dodatkową formą gratyfikacji za wykonaną pracę) przekazywane tytułem darowizny – co do zasady – podlegają opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Zatem, z uwagi na wyłączenie z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie stanowią one dla Państwa pracowników przychodu w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, nie są Państwo zobowiązani do obliczenia i pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych na podstawie art. 32 ust. 1 ww. ustawy.

Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 1 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Przedmiotowa interpretacja, zgodnie ze złożonym wnioskiem, została wydana wyłącznie dla Państwa. Interpretacja ta stanowi ocenę Państwa stanowiska wyłącznie w zakresie powstania po Państwa stronie skutków podatkowych w podatku od spadków i darowizn oraz w podatku dochodowym od osób fizycznych. Stosownie do powyższego, jeżeli pracownicy chcą również otrzymać interpretację indywidualną, to powinni złożyć odrębne wnioski i uiścić wymaganą opłatę.

Dokonałem oceny Państwa stanowiska do pytania Nr 1 w zakresie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tylko w kontekście przedstawionego stanu faktycznego, tj. że zatrudniacie Państwo pracowników na podstawie umowy o pracę. Natomiast nie odniosłem się do Państwa stanowiska w kontekście przychodów z działalności wykonywanej osobiście. 

W zakresie skutków podatkowych powstałych po stronie pracowników (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z  dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)    z zastosowaniem art. 119a;

2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.