0111-KDIB2-3.4015.147.2026.1.BD
Wpłata wadium oraz zakupu wspólnej działki ze środków pochodzących z majątku osobistego męża, otrzymanych w darowiźnie od rodziców
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
15 kwietnia 2026 r. wpłynął do nas Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych powstania obowiązku podatkowego w wyniku wpłaty wadium oraz zakupu wspólnej działki ze środków pochodzących z majątku osobistego męża, które otrzymał w darowiźnie od rodziców.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
(…) 2026 r. wzięła Pani ślub. (…) 2026 r. Pani mąż otrzymał darowiznę pieniężną od swoich rodziców, co zgłosił (…) 2026 r. w Urzędzie Skarbowym składając deklarację SD-Z2. Środki z darowizny weszły do majątku osobistego Pani męża i znajdują się na jego rachunku bankowym. W najbliższej przyszłości wraz z mężem planują Państwo zakupić do majątku wspólnego, w drodze przetargu, od Urzędu Miasta działkę budowlaną i w dalszej kolejności postawić na tej działce dom. Zgodnie z warunkami udziału w przetargu, do którego planują Państwo przystąpić, w przypadku zamiaru nabycia nieruchomości w ramach wspólności ustawowej małżeńskiej, wadium winno być wpłacone w imieniu obojga współmałżonków.
Pytania
Czy dokonując wpłaty wadium, a następnie pozostałej części ceny nabycia działki z rachunku bankowego Pani męża, ze środków pochodzących z darowizny, którą Pani mąż otrzymał, wpisując w tytule tak jak oczekuje tego Urząd Miasta, że jest to wpłata w imieniu obojga małżonków, nie powstanie po Pani stronie obowiązek podatkowy od spadków i darowizn? Czy nie będzie to podarowanie części środków pochodzących z darowizny otrzymanej przez Pani męża na Pani rzecz w celu zakupu działki (co prawda do majątku wspólnego) i tym samym nie wyniknie potrzeba złożenia przez Panią deklaracji SD-Z2? Analogicznie takie same pytania nasuwają się w przypadku dalszej budowy domu. Czy wszystkie kolejne wydatki poniesione na budowę domu z rachunku bankowego Pani męża, ze środków pochodzących z darowizny, ale do majątku wspólnego zaspokajającego potrzeby rodziny, nie będą tak potraktowane?
Pani stanowisko w sprawie
Pani zdaniem, nie rodzi się obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn po Pani stronie, ponieważ darowizna jest czynnością, której celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego obdarowanego. Skoro wszelkie wydatki i przelewy pieniężne są dokonywane na cele majątku wspólnego, nie trafiają do Pani majątku osobistego, więc nie można mówić o obdarowywaniu. Nie ma darczyńcy ani obdarowanego. Według Pani oceny Pani mąż może swobodnie dysponować środkami pochodzącymi z darowizny i może je przeznaczyć na zakup działki budowlanej i następnie budowę domu do majątku wspólnego, bez powstawania jakiegokolwiek obowiązku podatkowego.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478):
Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej m.in. tytułem darowizny.
Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera pojęcia „darowizna” (do której Pani się odwołuje), dlatego w tym zakresie należy sięgnąć do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
Stosownie do art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Darowizna jest więc czynnością, której celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego), a zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne.
Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny. Należy zaznaczyć, że ustawodawca nie wymaga żadnej szczególnej formy oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny.
W myśl art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego:
Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
Zatem daną czynność można uznać za darowiznę, jeżeli posiada cechy tegoż zobowiązania, tzn. gdy zostanie złożone oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny oraz oświadczenie obdarowanego o jej przyjęciu, a ponadto czynność ta musi polegać na nieodpłatnym świadczeniu darczyńcy (kosztem jego majątku) na rzecz obdarowanego.
Należy również wskazać, że stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236).
Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
Stosownie do art. 33 pkt 2 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
Do majątku osobistego każdego z małżonków należą przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił.
W myśl art. 27 zdanie pierwsze ww. Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Oboje małżonkowie obowiązani są, każdy według swych sił oraz swych możliwości zarobkowych i majątkowych, przyczyniać się do zaspokajania potrzeb rodziny, którą przez swój związek założyli.
Z przedstawionego we wniosku zdarzenia wynika, że Pani mąż otrzymał darowiznę pieniężną od swoich rodziców. Środki z darowizny weszły do majątku osobistego Pani męża i znajdują się na jego rachunku bankowym. W najbliższej przyszłości wraz z mężem planują Państwo zakupić do majątku wspólnego, w drodze przetargu, działkę budowlaną i wybudować na niej dom. Zgodnie z warunkami udziału w przetargu, w przypadku zamiaru nabycia nieruchomości w ramach wspólności ustawowej małżeńskiej, wadium winno być wpłacone w imieniu obojga współmałżonków.
Ma Pani wątpliwości czy w przedstawionym zdarzeniu powstanie dla Pani obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn.
Pani zdaniem, nie rodzi się po Pani stronie obowiązek podatkowy od spadków i darowizn, ponieważ darowizna jest czynnością, której celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego obdarowanego. Środki pieniężne nie trafiają do Pani majątku osobistego, więc nie można mówić o obdarowywaniu. Nie ma darczyńcy ani obdarowanego.
W świetle opisanej sytuacji, środki pieniężne pochodzące z majątku osobistego męża, które zostaną wykorzystane do wniesienia wadium oraz na budowę wspólnego domu nie należy traktować jako darowiznę na Pani rzecz, skoro jak sama Pani wskazała darowizna nie miała miejsca. Powyższe działania (wniesienie wadium oraz budowa domu) skutkują zwiększeniem majątku wspólnego, niezależnie od proporcji przeznaczonych na nie środków pieniężnych czy to z majątku wspólnego czy też z majątku osobistego męża. Środki te będą nakładem z majątku osobistego męża do majątku wspólnego (objętego wspólnością majątkową małżeńską), a co za tym idzie zaistniała sytuacja nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego po Pani stronie, jak również potrzeby składania deklaracji SD-Z2.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
Zatem przedmiotowa interpretacja rozstrzyga w zakresie zastosowania przepisów podatkowych w stosunku do Pani; nie wywiera skutku prawnego dla Pani męża.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów