0111-KDIB2-3.4015.143.2026.2.AD

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest:

·         w części dotyczącej konieczności zadeklarowania nabytego we Włoszech spadku na druku SD-3 – jest prawidłowe;

·         w pozostałym zakresie – jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn m.in. w zakresie skutków podatkowych otrzymania spadku z Włoch. Uzupełniła Pani wniosek – w odpowiedzi na wezwanie – 14 maja 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani obywatelką Włoch, mieszka Pani w Polsce od (...) lat. Od (...) r. ma Pani pobyt stały w Polsce.

(...) r. zmarła Pani ciocia (obywatelka Włoch, zamieszkała we Włoszech, siostra Pani mamy). Pozostawiła testament, w którym do spadku powołała Panią i Pani rodzonego brata. Dziedziczą Państwo po (...).

W (...) r., notariusz potwierdził nabycie spadku. W sierpniu włoski Urząd Skarbowy ustalił wymiar podatku (który został opłacony we Włoszech) i określił wartość nabytego przez Panią spadku. Spadek został nabyty za granicą – we Włoszech – gdzie dopełniła Pani wszystkich wymaganych prawem obowiązków, w tym zapłaciła należny podatek od spadku zgodnie z przepisami prawa włoskiego.

W skład spadku weszły: kapitał pieniężny, mieszkanie oraz grunty. Łącznie spadek został wyceniony na (...) Euro, podatki zapłacone we Włoszech z tytułu otrzymania spadku wyniosły (...) Euro.

W (...) r. dostała Pani ponadto od cioci jako prezent przelew pieniężny w wysokości (...) Euro. Wszystkie środki ze spadku oraz prezent od cioci były przekazywane na Pani konto w banku we Włoszech i są tam nadal.

W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że nie posiada obywatelstwa polskiego, ma jedynie pobyt stały od (...) r.

Według prawa włoskiego (na podstawie konsultacji z notariuszem i adwokatem włoskim) nabycie spadku następuje wraz z momentem śmierci spadkodawcy (art. 456 Kodeksu Cywilnego włoskiego). Czyli nabyła Pani spadek wraz ze śmiercią cioci, tj. (...) r.

Nabycie spadku wg prawa włoskiego w przypadku testamentu również następuje w momencie śmierci spadkodawcy. Publikacja testamentu i późniejsze zgłoszenie deklaracji spadkowej w Urzędzie Skarbowy włoskim działa z mocą wsteczną od daty śmierci spadkodawcy.

Wg Pani konsultacji z notariuszem i adwokatem włoskim ostatecznym dokumentem potwierdzającym nabycie spadku jest deklaracja spadkowa, która została złożona we włoskim urzędzie skarbowym po wcześniejszym opublikowaniu testamentu. Jest to dokument fiskalny potwierdzający ostatecznie, że weszła Pani w posiadanie spadku i może nim realnie rozporządzać. Nie było to europejskie poświadczenie spadkowe, ten dokument nie został utworzony, gdyż ciocia mieszkała we Włoszech, była obywatelką Włoch, cały spadek był we Włoszech i Pani jestem obywatelką Włoch.

Wyżej wspomniany dokument został wydany (przygotowany, podpisany i wysłany drogą teleinformatyczną do US włoskiego) (...) r. i został zarejestrowany (a więc stał się prawomocny) we włoskim urzędzie skarbowym (...) r.

W całej procedurze spadkowej po Pani cioci zaistniały dwa dokumenty fundamentalne: testament i następnie na jego bazie deklaracja spadkowa. Testament, który poświadcza, że nabyła Pani spadek, został opublikowany przez notariusza (...) r., ale dokumentem, który poświadcza że nabyła Pani spadek ze wszystkim efektami prawnymi jest, wg notariusza i adwokata, wspomniana wyżej deklaracja spadkowa złożona we włoskim US. Jakkolwiek datą, od której stała się Pani spadkobiorcą wg prawa włoskiego jest data śmierci cioci (...) r., gdyż wspomniane wyżej dokumenty mają moc wsteczną.

Pytania

Czy musi Pani zadeklarować w US w Polsce fakt otrzymania spadku we Włoszech na druku SD-3 lub w inny sposób?

Czy musi Pani od wyżej wymienionego spadku zapłacić podatek (ewentualnie pomniejszony o podatek już zapłacony we Włoszech) również w Polsce?

(pytania oznaczone we wniosku nr 1 i 2)

Pani stanowisko w sprawie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku

W Pani ocenie, musi Pani zadeklarować w Polsce otrzymany spadek na druku SD-3.

Uważa Pani, że nie powinna zapłacić podatku (lub być z niego zwolniona), ponieważ cała sprawa spadkowa odbywała się we Włoszech (spadkodawca, spadek, spadkobiorcy byli obywatelami Włoch) i tam już zapłaciła Pani należne podatki. Ponowne zapłacenie podatków w Polsce byłoby podwójnym opodatkowaniem, które w Pani ocenie nie powinno mieć miejsca.

Z uwagi na zakres tej interpretacji, przywołałem powyżej tylko tę część Pani stanowiska, która odnosi się do zagadnienia dotyczącego otrzymania przez Panią spadku.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):

Według prawa polskiego, spadek (dziedziczenie) jest instytucją uregulowaną przepisami zawartymi w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795).

W myśl art. 922 § 1 tej ustawy:

Zgodnie z art. 924 ww. ustawy:

Jak wynika z treści art. 925 Kodeksu cywilnego:

Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż spadkobiercy w zasadzie wchodzą w sytuację prawną, w jakiej pozostawał spadkodawca. Oznacza to, że w skład spadku wchodzi ogół praw i obowiązków należących do zmarłego w chwili jego śmierci, które ze swej istoty mogą przejść na jego następców prawnych. Innymi słowy spadkobierca nabywa spadek w stanie istniejącym w chwili jego otwarcia (a zatem w chwili śmierci spadkodawcy). Masę spadkową stanowi zatem majątek, który spadkodawca posiadał w chwili śmierci.

W myśl art. 2 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Stosownie do treści art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 4 tej ustawy:

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy:

Jak wynika z treści art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Stosownie do treści art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 14 ust. 1, 2 i 3 pkt 2 ww. ustawy:

W myśl art. 17a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Zgodnie z powyższymi przepisami, w sytuacji nabycia w spadku przedmiotów lub praw majątkowych znajdujących się lub wykonywanych za granicą, czynnikiem decydującym o podleganiu ustawie o podatku od spadków i darowizn jest posiadanie przez spadkobiercę obywatelstwa polskiego lub stałego miejsca pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w chwili otwarcia spadku. Zatem, na spadkobiercy, który w chwili otwarciu spadku był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ciąży obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn zarówno w związku z nabyciem własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak i w związku z nabyciem własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą.

Z przedstawionego opisu zdarzenia wynika, że jest Pani obywatelką Włoch, mieszka Pani w Polsce od (...) lat. Od (...) r. ma Pani pobyt stały w Polsce. Nie posiada Pani polskiego obywatelstwa. (...) r. zmarła Pani ciocia (obywatelka Włoch, zamieszkała we Włoszech, siostra Pani mamy). Pozostawiła testament, w którym do spadku powołała Panią i Pani rodzonego brata. Dziedziczą Państwo po (...). W (...) r. notariusz potwierdził nabycie spadku. Według prawa włoskiego nabycie spadku następuje wraz z momentem śmierci spadkodawcy (art. 456 Kodeksu Cywilnego włoskiego). Czyli nabyła Pani spadek wraz ze śmiercią cioci, tj. (...) r. Nabycie spadku, wg prawa włoskiego, w przypadku testamentu również następuje w momencie śmierci spadkodawcy. Publikacja testamentu i późniejsze zgłoszenie deklaracji spadkowej w Urzędzie Skarbowy włoskim działa z mocą wsteczną od daty śmierci spadkodawcy. Ostatecznym dokumentem potwierdzającym jest deklaracja spadkowa, która została złożona we włoskim urzędzie skarbowym po wcześniejszym opublikowaniu testamentu. Jest to dokument fiskalny potwierdzający ostatecznie, że weszła Pani w posiadanie spadku i może nim realnie rozporządzać. Wyżej wspomniany dokument został zarejestrowany (a więc stał się prawomocny) we włoskim urzędzie skarbowym (...) r. W całej procedurze spadkowej po Pani cioci zaistniały dwa dokumenty fundamentalne: testament i następnie na jego bazie deklaracja spadkowa. Testament, który poświadcza że nabyła Pani spadek, został opublikowany przez notariusza (...) r., ale dokumentem który poświadcza, że nabyła Pani spadek ze wszystkim efektami prawnymi jest wspomniana wyżej deklaracja spadkowa złożona we włoskim US.

Z opisanego stanu faktycznego wynika, że nabyła Pani spadek, w skład którego wchodzą przedmioty znajdujące się za granicą. Jako że na dzień nabycia spadku miała Pani stałe miejsce zamieszkania w Polsce, to nabycie to podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

Z przywołanych wyżej przepisów – mających zastosowanie do Pani sytuacji – wynika, że podatnicy podatku są obowiązani złożyć, w terminie miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych (SD-3).

Tym samym – w związku z powstaniem z tego tytułu obowiązku podatkowego – jest Pani zobowiązana złożyć zeznanie podatkowe SD-3.

Zatem w tym zakresie należy się zgodzić z Pani stanowiskiem.

Nie ma Pani jednakże racji, że nie powinna Pani płacić podatku w Polsce.

W świetle ww. przepisów jest Pani zobowiązana do uiszczenia podatku od spadków i darowizn w Polsce. Wysokość takiego podatku zostanie ustalona w decyzji wydawanej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego.

Przepisy powołanej wyżej ustawy o podatku od spadków i darowizn nie przewidują żadnego zwolnienia związanego z miejscem nabycia spadku, czy też faktem, że spadkobierca i spadkodawca to obywatele Włoch. Wskazany powyżej art. 2 cyt. ustawy jednoznacznie w Pani przypadku określa obowiązek podatkowy.

Końcowo zwracam uwagę, że Rzeczpospolita Polska nie zawarła z Włochami stosownej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatku od spadków i darowizn. Nie zostały także sformułowane takie regulacje unijne, które stanowiłyby w tym zakresie prawo powszechnie obowiązujące, tj. rozporządzenia lub dyrektywy, z których wynikałyby zasady unikania podwójnego opodatkowania tzw. spadków transgranicznych. Zatem fakt, że zapłaciła Pani podatek od nabycia spadku we Włoszech, nie wpływa na wymiar podatku w Polsce.

Tym samym, w tym zakresie Pani stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Przedmiotem tej interpretacji jest ocena stanowiska w części dotyczącej otrzymania przez Panią spadku. W zakresie otrzymania przez Panią darowizny zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Kwestia wykonania obowiązków podatkowych we Włoszech oraz procedur dotyczących nabycia spadku we Włoszech jest poza zakresem tej interpretacji. Moje uprawnienie dotyczy tylko wykładni polskiego prawa podatkowego. Dlatego też wypowiedzi w zakresie obowiązku wobec włoskiego organu podatkowego oraz włoskiej procedury spadkowej mogę przyjąć jedynie jako element Pani stanowiska niepodlegający ocenie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja jest zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.